Ο Άγιος ένδοξος νέος Οσιομάρτυρας Γεδεών, ένας από τους μεγάλους αγίους της εκκλησίας μας, αστέρι που λάμπει στον πνευματικό ουρανό, πελώριο ορόσημο αγιότητας για τον Τύρναβο, το καύχημα και το σέμνωμα της Ιεράς Μονής Καρακάλλου, γεννήθηκε στο χωριό Κάπουρνα, σήμερα Γλαφυρές, της μητροπολιτικής επαρχίας της Δημητριάδας, από ευσεβείς και ορθοδόξους γονείς.

Ο πατέρας του ονομαζόταν Αυγερινός και η μητέρα του Κυράτζα. Ήταν το πρώτο από τα οκτώ παιδιά της οικογένειας και το όνομα του ήταν Νικόλαος Μέμτσιας.

Σε ηλικία δώδεκα χρόνων με την οικογένειά του ήρθε στο χωριό Γιερμί, σήμερα Ξερολίθι του Βελεστίνου, και αργότερα στο Βελεστίνο, όπου εργαζόταν στο εργαστήριο του θείου του. Από εκεί τον άρπαξε με τη βία κάποιος Τούρκος , με το όνομα Αλής, και τον εξισλάμισε δίνοντας του το όνομα Ιμπραήμ. Μετά από δυο μήνες,  ο Νικόλαος, αφού μετάνιωσε πικρά, όπως ο Πέτρος που αρνήθηκε τον Χριστό, κατόρθωσε να δραπετεύσει και να επιστρέψει στην οικογένειά του.

Ο πατέρας του τον φυγάδευσε στο χωριό Κεραμίδι του Βόρειου Πηλίου,  όπου κατά θεία οικονομία ζούσε μία καλόγρια, θεία του πατέρα του, η οποία τον βοήθησε να πιάσει δουλειά ως κτίστης μαζί με άλλους τεχνίτες. Τους ακολούθησε στην Κρήτη, αλλά η σκληρή και απάνθρωπη συμπεριφορά τους τον ανάγκασε να φύγει μακριά τους και να βρει καταφύγιο στο σπίτι ενός ιερέα, ο οποίος τον υιοθέτησε, τον φρόντισε με αγάπη  και του δίδασκε την υφαντική τέχνη.

Μετά τον θάνατο του θετού του πατέρα ο άγιος αποφάσισε  να αναχωρήσει για το αγιώνυμο όρος . Κατά τη διάρκεια της περιήγησης του στα είκοσι ιερά Μοναστήρια και τα υπόλοιπα ασκηταριά, προσπαθούσε να βρει έναν έμπειρο πνευματικό για την εξομολόγησή του και μετάληψη των αχράντων και ζωοποιών μυστηρίων.

Έφτασε στην Ιερή Μονή των Αγίων και Πανευφήμων Αποστόλων, όπου, μετά την εξομολόγηση του και κοινωνία των θειων μυστηρίων, πήρε και το μέγα και Αγγελικό σχήμα για περισσότερη άσκηση πνευματικών αγώνων και μετονομάσθηκε σε Γεδεών.

Βλέποντας οι πατέρες του Μοναστηριού την ευλάβεια του ,την υπακοή του και την ασκητική ζωή του  (νηστείες, αγρυπνίες γονυκλισίες) τον όρισαν εκκλησιάρχη.

Στις 6 Ιουνίου του 1797 διορίστηκε μετοχιάρης με τον προηγούμενο Γαβριήλ σε ένα Μετόχι της Μονής Καρακάλλου στο χωριό Μαργαρίτες, στο Ρέθυμνο. Μετά από έξι έτη παραμονής του στο Μετόχι, επέστρεψε  στη μονή της μετανοίας του.

Έπειτα από πολλή άσκηση και προσευχή αποφάσισε να επιστρέψει στον τόπο καταγωγής του και να ομολογήσει ενώπιον των Αγαρηνών την πίστη του στον Χριστό.

Την Μεγάλη Πέμπτη φορώντας στο κεφάλι του στεφάνι από τριαντάφυλλα και άλλα λουλούδια και προσποιούμενος ο μακάριος, ως άλλος Συμεών, τον δια Χριστόν σαλόν, παρουσιάστηκε στον Αλή ,που τον είχε εξισλαμίσει και ομολόγησε τον Χριστό.

Ο Τούρκος αμέσως ζήτησε να τον συλλάβουν και να τον οδηγήσουν στον δικαστή. Την επόμενη μέρα, Μεγάλη Παρασκευή, ο άγιος προσευχόμενος, φορώντας στο κεφάλι το ίδιο  στεφάνι και κρατώντας δύο κόκκινα αυγά παρουσιάστηκε στον κριτή και του είπε «Χριστός Ανέστη, κριτά και εις έτη πολλά».

Ο κριτής, αν και δέχτηκε πολλές προκλήσεις από τον Άγιο, θεωρώντας τον «φρενόληπτον» αποφάσισε να μη τον τιμωρήσει και διέταξε, να τον απομακρύνουν βίαια από το κριτήριο.

Με τον πόθο, όμως, του μαρτυρίου δεν σταμάτησε να προκαλεί τους  Τούρκους περιφρονώντας τη θρησκεία τους και διψώντας το υπέρ Χριστού μαρτύριο του. Κι είναι αυτοί οι κύριοι λόγοι που οδηγούν στη σύλληψη του στην Αγριά του Βόλου, από τουρκική φρουρά, και στη βίαιη προσαγωγή του στον Τύρναβο.

Μπροστά στον Βελή πασά ομολόγησε «το θεοστυγές και ψυχόλεθρον αμάρτημά του», την μετάνοια και τον πόθο του για ομολογία του αληθινού Θεού, «προς εξάλειψιν του ρύπου της αρνήσεως».

Ο πασάς τον έκλεισε στη φυλακή. Την άλλη μέρα ,αφού κάλεσε και από τη Λάρισα τους επισημότερους Οθωμανούς και τον μουλά,  διέταξε να φέρουν μπροστά του τον άγιο. Πάλι μπροστά τους ο άγιος με πολύ θάρρος ομολόγησε το παράπτωμα της άρνησης του Χριστού και την εγκάρδια μεταμέλεια του.

Η αποτυχία δελεασμού του αγίου εκ μέρους των Τούρκων να τον μεταστρέψουν και να τον επαναφέρουν στον Ισλαμισμό και το ανδρείο της θέλησής του εξόργισε τον Βελή πασά, ο οποίος διέταξε,  αφού του ξυρίσουν το κεφάλι, και τον απογυμνώσουν , στη θέση των μαλλιών να του φορέσουν κοιλιά προβάτου και ανεβασμένο ανάποδα πάνω σε γάιδαρο, να τον διαπομπεύσουν στους δρόμους του Τυρνάβου. Η απτόητη παρρησία του Μάρτυρα εξόργισε τους Τούρκους και ο Βελή πασάς διέταξε να τον ακρωτηριάσουν.

Ο άγιος, αφού έκανε το σημείο του Τιμίου Σταυρού, με γενναιότητα  άπλωνε τα μέλη του πάνω στο κούτσουρο για να κοπούν  και παρακινούσε τον δήμιο (ο οποίος ήταν Αιγύπτιος Χριστιανός) να εκτελέσει τη διαταγή.

Ο μακάριος Γεδεών προσεύχονταν  με την αλύγιστη καρδιά του, που όντως φλέγονταν από αγάπη Θεϊκή και σαν να υπέφερε άλλος, χωρίς να δείχνει κανένα σημάδι πόνου , χωρίς καν να αλλάξει η όψη του προσώπου του, υπέμεινε ως γενναίος αθλητής του Χριστού το μαρτύριο του.

Τον άφησαν αιμόφυρτο όλη την ημέρα στην παγωμένη αυλή του πασά και το βράδυ δόθηκε διαταγή να τον σηκώσουν και να τον ρίξουν στον χώρο όπου περνούσαν τα λύματα του σπιτιού του . Ήταν ακόμα ζωντανός. Στον βρωμερό εκείνο χώρο ο άγιος παρέδωσε την ψυχή του στις 30 Δεκεμβρίου του 1818.

Οι Χριστιανοί αφού φιλοδώρησαν πλουσιοπάροχα τον πολιταρχη μπήκαν στον τόπο της καταδίκης και πήραν το αιματοβαμμένο χώμα, ενώ την επόμενη μέρα με τη βοήθεια μιας χριστιανής παλλακίδας πήραν το άγιο λείψανο , το μετέφεραν στην εκκλησία των Αγίων Δώδεκα Αποστόλων και αφού το έπλυναν ευλαβικά κήδευσαν τον άγιο.

Ευθύς αμέσως άρχισαν να γίνονται θαύματα και κατά τη διάρκεια της νεκρώσιμης ακολουθίας αλλά, και μετά την ταφή του, σε όσους προσκυνούσαν με ευλάβεια τον τάφο του , καθώς, και μετά την ανακομιδή των λειψάνων του και μέχρι σήμερα .

Βιβλιογραφία

Ορθόδοξος Συναξαριστής, Άγιος Γεδεών ο Νέος Οσιομάρτυρας

Βίος και Μαρτύριον τοῦ Ἁγίου Νεομάρτυρος Γεδεών, Ἅγιον Ὄρος 2014.

*Η Κωνσταντινιά Πατσή είναι Διευθύντρια του ΓΕ.Λ Τυρνάβου. Πτυχιούχος της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, κάτοχος Μεταπτυχιακού διπλώματος Master of Business Administration (MBA) του Staffordshire University.

Δείτε όλες τις τελευταίες ειδήσεις στο tirnavospress.gr, ακολουθήστε μας στο Facebook, Instagram, Google News, YouTube και Twitter.  Προσοχή! Επιτρέπεται η αναδημοσίευση των πληροφοριών του παραπάνω άρθρου (όχι αυτολεξεί) ή μέρους αυτών μόνο αν: Αναφέρεται ως πηγή το tirnavospress.gr στο σημείο όπου γίνεται η αναφορά. – Στο τέλος του άρθρου ως Πηγή – Σε ένα από τα δύο σημεία να υπάρχει ενεργός σύνδεσμος.

Το άρθρο Ο Άγιος Οσιομάρτυς Γεδεών, Ο εν Τυρνάβω εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Επίσης, τα κουρεία και τα καφενεία του δεν ήταν να τα λιμπίζεται κανείς. Τα τουρκικά όμως, ήταν χειρότερα.

Το άρθρο Δείτε ποιοι συμμετείχαν σε χοροεσπερίδα στον Τύρναβο το 1933 εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Της Κωνσταντινιάς Πατσή*

Το όρος Τέρναβον, το οποίο από πολλούς ερευνητές ταυτίζεται  με τη σημερινή Μελούνα στα ριζά της οποίας βρίσκεται ο Τύρναβος, αποτέλεσε τον Απρίλιο του 901/902 καταφύγιο του Αγίου Νικολάου του εν Βουναίνοις και των γενναίων συναγωνιστών του και η περιοχή της πηγής, Μάτι Τυρνάβου, υπήρξε ο τόπος μαρτυρίου δώδεκα συμμαχητών του.

Ο βυζαντινός αυτοκράτορας Λέων ΣΤ΄ ο Σοφός  διόρισε τον Νικόλαο «ταξίαρχον λεγεῶνος στρατιωτικῆς καί ἐστάλη μετά τῶν  ὑπ’ αὐτόν στρατιωτικῶν δυνάμεων εἰς τήν προκαθεζομένην τῆς Θετταλίας πόλιν, τήν Λάρισαν, ἵνα διατρίβων ἐκεί τούς ἐναντίους τῆς πόλεως ἀποτρέπηται» (Δημήτριος Ζ. Σοφιανός, 1972).

Τον Απρίλιο του  901 ή 902 εναντίον της Λάρισας επέδραμαν σύμφωνα με μερικούς ιστορικούς Άραβες (Δημήτριος Ζ. Σοφιανός, 1972), ή σύμφωνα με  άλλους μελετητές   Άβαροι-Βούλγαροι (Κ. Σπανός, 2015), Βούλγαροι  της εποχής του Συμεών (Άννα Αβραμέα,1974).

Οι εισβολείς εκμεταλλευόμενοι την «αφυλαξίαν» και την «μόνωσιν» της πόλεως την λεηλάτησαν και την ερήμωσαν αφού κατέσφαξαν όσους από τους κατοίκους της βρήκαν εκεί (Κ. Σπανός, 2015).

Στον Βίο του αγίου, αναφέρεται ότι «οἱ τῆς κατάρας κληρονόμοι καί τοῦ σκότους υἱοί τήν μόνωσιν ἡμῶν καί τήν τῆς χώρας ἀφυλαξίαν κατανοήσαντες τῶν προσοίκων κατέδραμον καί λείαν αὐτήν πᾶσαν πονηρία κατεργασάμενοι καί δεινότατα καγχάζοντες καθ’ ἡμῶν καί γέλωτα πλατύν χέοντες, ὅτι δεσπόται ἐρειπίων ἐγίνοντο» (Δημήτριος Ζ. Σοφιανός, 1972).

Για όσους δέχονται ότι οι εισβολείς ήταν Άραβες (Σαρακηνοί), μετά τη λεηλασία και την καταστροφή της Λάρισας, ο άγιος Νικόλαος «σύν τῆ ύπ΄ αὐτῶ φάλαγγι τῶν στρατιωτῶν…ἒκρινε μήτε τῆ πόλει τῆ Λαρίσση συγκλησθῆναι, μήτε αὐτοῖς τοῖς πολίταις ἐπαχθής γενέσθαι και ἀηδής» κατέφυγε μαζί με τον μητροπολίτη Φίλιππο και πολλούς από τους κατοίκους της πόλης στον οχυρωμένο Τύρναβο, στο όρος Τέρναβον, ενδιαίτημα ασκητών και αγίων εκείνη την εποχή.

Ενώ βρισκόταν στο όρος Τέρναβον, άγγελος Κυρίου τους προεμήνυσε πως πλησίαζε η ώρα του μαρτυρίου τους: «Δεῦρο, ἀθληταί τοῦ Χριστοῦ, πρός τό μαρτυρῆσαι ἑαυτούς εὐτρεπίσατε δι΄ αὐτοῦ γάρ μέλλετε τήν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν κληρονομεῖν, στεφάνῳ δέ ἀκηράτῳ τάς ὑμῶν τελειωθῆναι κεφαλάς καί μισθόν λαβεῖν τόν οὐράνιον. τοῦ γάρ εἰς τέλος ἆθλον ὑπομείναντες τό σώζεσθαι εἶναι γινώσκετε».

Οι Άραβες, αφού εντόπισαν τη στρατιωτική δύναμη, την περικύκλωσαν και μετά από μάχη κατόρθωσαν να συλλάβουν όλους τους στρατιώτες εκτός από το Νικόλαο, που διέφυγε στα Βούναινα (Χ. Β. Στεργιούλης) .

Για όσους δέχονται ότι οι εισβολείς ήταν Άβαροι (Βούλγαροι), η φορά των γεγονότων είναι διαφορετική. Ο Νικόλαος δεν μπορούσε να αντιμετωπίσει τους εισβολείς στην πεδιάδα και γι’ αυτό κατέφυγε στον Τύρναβο, όπου θα μπορούσε να τους κλείσει τον δρόμο προς τη Λάρισα περιμένοντάς τους στο στενό δυτικά του Τυρνάβου, στον δρόμο προς το Δαμάσι.

Όταν όμως έφτασε με τις δυνάμεις του στον Τύρναβο, αιφνιδιάστηκε βλέποντας τους εισβολείς να έρχονται από τη Μελούνα, μέσω της Τσαριτσάνης (Κ. Σπανός, 2015).

Ο στρατός του Νικολάου έδωσε την μάχη στην περιοχή της πηγής Μάτι του Τυρνάβου, της βυζαντινής Γρίμνιανης, στα βόρεια της κωμόπολης και στα ριζά της Μελούνας, σε μία περιοχή η οποία δεν του εξασφάλιζε την οδό διαφυγής προς τον ασφαλή Όλυμπο.

Εξαιτίας της μειονεκτικής θέσης, στην οποία ήταν αναγκασμένοι να πολεμήσουν οι άνδρες του Νικολάου, παρά την στρατιωτική πείρα, που διέθεταν και τις αρχικές επιτυχίες τους  ηττήθηκαν και αιχμαλωτίστηκαν» (Κ. Σπανός, 2015).

Ο Νικόλαος κατόρθωσε να διαφύγει προς τους λόφους των Βουναίνων και σχεδόν όλοι οι  στρατιώτες του σκοτώθηκαν  εκτός από δώδεκα. Αυτοί αιχμαλωτίστηκαν και υποβλήθηκαν σε φρικτά βασανιστήρια για να αλλαξοπιστήσουν. «τόν μέν ὂνυξι ξέσαντες, τόν δέ τόξοις κατατοξεύσαντες, ἂλλον τῶ καταπέλτῃ ὑποπιέσαντες, ἓτερον τῶ τροχῶ ἐπιδοῦντες…».

Όμως, οι καλλίνικοι στρατιώτες παρέμειναν ακλόνητοι στην πατρώα πίστη, τελειώθηκαν μαρτυρικά με αποκεφαλισμό και παρέδωσαν το πνεύμα τους στο Θεό  επισφραγίζοντας την αγάπη τους για το Χριστό με το αίμα της θυσίας τους (Χ. Β. Στεργιούλης ).

Τα λείψανα των μαρτύρων παρέμειναν άταφα για μεγάλο χρονικό διάστημα μέχρι που ο τότε μητροπολίτης της Λάρισας Φίλιππος, μετά από θεϊκή εντολή, φρόντισε την ανακομιδή των ιερών σκηνωμάτων τους και τον ενταφιασμό τους στη Λάρισα σε ειδικό ναό-Μαρτύριο, μη εντοπισμένο ακόμη (Χ. Β. Στεργιούλης ).

Τα ονόματά τους προστέθηκαν στο  Μέγα νέφος Μαρτύρων και γράφηκαν στους ουράνιους και αδιάψευστους κώδικες με χρυσά γράμματα «ἀνάγραπτα ἡμῖν δέ…ταύτα πεφανέρωται …Ἁρμόδιος, Γρηγόριος, Ἰωάννης, Δημήτριος, Μιχαήλ, Ἀκίνδυνος, Θεόδωρος, Παγκράτιος, Χριστόφορος, Παντολέων καί Εὐώδιος, Αἰμιλιανός καί γυναῖκες δύο, Εἰρήνη καί Πελαγία», αποτελώντας  για τη συνείδηση της Εκκλησίας μας το άνθος των ηρώων Της και κατακτώντας, σύμφωνα με τον ιερό συγγραφέα του βιβλίου της Αποκαλύψεως απόστολο Ιωάννη, την πιο τιμητική θέση στον ουρανό κάτω από το μεγαλειώδη θρόνο του Θεού.

Βιβλιογραφία

Δημήτριος Ζ. Σοφιανός, Άγιος Νικόλαος ο εν Βουναίνη. Ανέκδοτα αγιολογικά κείμενα. Ιστορικαί ειδήσεις περί της μεσαιωνικής Θεσσαλίας (Ι΄ αιών), διατριβή επί διδακτορία, Βιβλιοθήκη Σοφίας Ν. Σαριπόλου, εν Αθήναις 1972, σελ.82

Κ. Σπανός, Άραβες ή Αβάρους αντιμετώπισε ο Άγιος Νικόλαος ο εν Βουναίνοις;(Μια νέα θεώρηση των πολεμικών γεγονότων), Πρακτικά 1ης και 2ης Ημερίδας Λαρισαϊκών Αγιολογικών Σπουδών, Λάρισα 2015, 37-42.

Χ. Β. Στεργιούλης, Ένας άγνωστος Λαρισαίος Μάρτυρας

Στην εικόνα Ο άγιος Νικόλαος ο Νέος και οι δώδεκα στρατιώτες συμμάρτυρές του: Ακίνδυνος, Αρμόδιος, Γρηγόριος, Δημήτριος, Ευώδιος, Θεόδωρος, Ιωάννης, Μιχαήλ, Παγκράτιος, Παντολέων, Χριστοφόρος και Αιμιλιανός.(πηγή  diakonima.gr)

* Η Πατσή Κωνσταντινιά είναι Διευθύντρια του ΓΕΛ Τυρνάβου. Πτυχιούχος της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, κάτοχος Μεταπτυχιακού διπλώματος Master of Business Administration (MBA) του Staffordshire University

Το άρθρο Οι μάρτυρες του Τυρνάβου εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

“Συναδέλφισσα, συνάδελφε,

Καλωσορίζω ως υποψήφια και μέλος των Ακηδεμόνευτων Δημοκρατών Καθηγητών στις εκλογές της 2ας Νοεμβρίου 2024  την υποψηφιότητα και άλλων παρατάξεων, εκείνων που  το επαναστατικό ΟΧΙ στη συμμετοχή των εκπαιδευτικών στην ηλεκτρονική ψηφοφορία το 2020  το μετέτρεψαν σε ένα συμβιβαστικό(τατο)  ΝΑΙ  ήδη από το 2022, εκείνων που το 2020  θεωρούσαν ότι η συμμετοχή στις ηλεκτρονικές εκλογές ήταν καταστατικό ατόπημα και οδηγούσε στη διαγραφή, ενώ από το 2022 καταστατικό ατόπημα θεωρούν τη μη συμμετοχή στις ηλεκτρονικές εκλογές, εκείνων που,  ναι-καλά θυμάστε- χωρίς αιδώ πρότειναν τη διαγραφή μου για αντισυνδικαλιστική δράση , γιατί συμμετείχα στις ηλεκτρονικές εκλογές το 2020 , ναι ακριβώς σε αυτές που συμμετέχουν κι αυτοί τώρα .  Αισθάνομαι περήφανη και δικαιωμένη ( παρά την απίστευτη ταλαιπωρία που είχα υποστεί τότε)  και τους καλωσορίζω στον δρόμο που χαράξαμε οι υποψήφιοι των ΑΔΗΚ.

Συναδέλφισσα, συνάδελφε,

ü  ως άνθρωπος  που θεωρώ αναφαίρετο το δικαίωμα της ελεύθερης βούλησης και της ελεύθερης έκφρασης της με σύννομες πράξεις,

ü  ως συνδικαλίστρια που απέδειξα ότι  δεν δέχομαι την τυφλή συμμόρφωση σε επιταγές άλλων και

ü  που στην πράξη επιβεβαίωσα ότι στο πλαίσιο της συνδικαλιστικής ελευθερίας έχω το δικαίωμα της διαφορετικής προσέγγισης και δράσης αναλαμβάνοντας τις ευθύνες των πράξεων μου,  ζητώ με ευθύτητα και ειλικρίνεια την ψήφο σου, για να συνεχίσουμε μαζί τον δρόμο για έναν ΑΚΗΔΕΜΟΝΕΥΤΟ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟ που θα υπηρετεί μόνον τον συνάδελφο”

Το άρθρο Εκλογές ΠΥΣΔΕ – ΑΠΥΣΔΕ – ΚΥΣΔΕ: Κάλεσμα για Ακηδεμόνευτο Συνδικαλισμό από την Κωνσταντινιά Πατσή, Διευθύντρια του ΓΕΛ Τυρνάβου εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

O ήλιος εκείνη τη μέρα (1 Σεπτεμβρίου 1881) ξεπρόβαλε ολόλαμπρος πίσω από την Όσσα (Κίσσαβο), πλημμυρίζοντας με τη θάλασσα των χρυσών αχτίδων του, την πόλη των Τυρναβιτών.

Το άρθρο H απελευθέρωση του Τυρνάβου την 1η Σεπτεμβρίου του 1881 εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Οι κάτοικοι της συνοικίας του Αγ. Κωνσταντίνου με ιδιαίτερη συγκίνηση έγιναν μάρτυρες ενός ουρανίου φαινομένου που εμφανίστηκε προς το μέρος του αεροδρομίου σε αρκετό ύψος από τη γη. Το φαινόμενο ήταν φωτεινό ,διέγραψε καμπύλη τροχιά και, αφού πήρε όλα τα χρώματα της ίριδας, έπεσε στο έδαφος λίγο έξω από την πόλη. Οι κάτοικοι της συνοικίας που αντιλήφθηκαν το παράδοξο φαινόμενο πανικοβλήθηκαν, ενώ σχεδόν αμέσως η οδός Νικηταρά γέμισε από κόσμο που προσπαθούσε να εξηγήσει το φαινόμενο. Πολλοί υποστήριζαν ότι επρόκειτο για αερόλιθο, ο οποίος έπεσε έξω από την πόλη, ενώ άλλοι υποστήριζαν ότι ήταν παράδοξο φαινόμενο. Αν και στην αρχή επικράτησε διχογνωμία, με κάποιους να αποδίδουν το φαινόμενο ακόμα και στην κατάπτωση των ηθών, οι πιο πολλοί συμφωνούσαν ότι επρόκειτο για αερόλιθο. Κατά τη φυσική επιστήμη –συνεχίζει ο αρθρογράφος- ο αερόλιθος είναι σώμα λίθινης σύστασης που πολλές φορές περιέχει και άλλα στοιχεία. Πτώσεις αερολίθων σημειώθηκαν πολλές φορές , όπως π.χ στην Τροία, στη Μέκκα, στην Κίνα. Ο τελευταίος έπεσε στην Πορτογαλία το έτος 1924.

Ο διευθυντής του Αστεροσκοπείου Αθηνών σχετικά με το ουράνιο φαινόμενο δήλωσε ότι, εφόσον το ουράνιο σώμα φάνηκε ότι εξερράγη εκπέμποντας εκτυφλωτικό φως  χωρίς να πέσει στο έδαφος, οι ειδικοί πιστεύουν ότι επρόκειτο περί βολίδας. Η βολίδα είναι μετέωρον ανάλογο προς τους διάττοντες,  αλλά διασχίζει τον ουρανό με μεγαλύτερη  λάμψη και διάρκεια, σαν πύρινη σφαίρα με φωτεινή και πολύχρωμη ουρά. Η βολίδα εκρήγνυται αφήνοντας πίσω της πολυάριθμα διάπυρα κομμάτια τα οποία εκσφενδονίζονται σε διάφορες κατευθύνσεις. Πολλές φορές την έκρηξη συνοδεύει κρότος που ακούγεται σε μεγάλη απόσταση, αλλά είναι δυνατόν η βολίδα να σβήσει αθόρυβα. Η βολίδα είναι αερόλιθος[1] με τη διαφορά ότι τα κομμάτια του αερόλιθου φθάνουν στο έδαφος, ενώ η βολίδα αναλώνεται στην ατμόσφαιρα , επειδή μεταβάλλεται σε αέρια από την υπερθέρμανση.

Πηγές

Εφημερίδα, ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, 22 Ιουλίου 1938, Έτος 16, Αριθμ. Φύλλου 5298

Εφημερίδα, ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, 23 Ιουλίου 1938, Έτος 16, Αριθμ. Φύλλου 5299

* Η Κωνσταντινιά Πατσή είναι Διευθύντρια του ΓΕ.Λ Τυρνάβου. Πτυχιούχος της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, κάτοχος Μεταπτυχιακού διπλώματος Master of Business Administration (MBA) του Staffordshire University

[1] Αερόλιθος : μετεωρίτης που περιέχει κυρίως πυριτικά άλατα

Δείτε όλες τις τελευταίες ειδήσεις στο tirnavospress.gr, ακολουθήστε μας στο Facebook, Instagram, Google News, YouTube και Twitter.  Προσοχή! Επιτρέπεται η αναδημοσίευση των πληροφοριών του παραπάνω άρθρου (όχι αυτολεξεί) ή μέρους αυτών μόνο αν: Αναφέρεται ως πηγή το tirnavospress.gr στο σημείο όπου γίνεται η αναφορά. – Στο τέλος του άρθρου ως Πηγή – Σε ένα από τα δύο σημεία να υπάρχει ενεργός σύνδεσμος.

Το άρθρο Παράδοξο ουράνιο φαινόμενο στη Λάρισα (21 Ιουλίου 1938) εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Στο ΓΕΛ Τυρνάβου πάντοτε και με ιδιαίτερη ευαισθησία στηρίζουμε τις κοινωνικές, αθλητικές και πολιτιστικές δράσεις του δήμου Τυρνάβου, παραχωρώντας μεταξύ άλλων και το κλειστό γυμναστήριο του σχολείου στον δήμο εδώ και πολλά χρόνια.

Αποτέλεσμα αυτής της πολυετούς  συνεργασίας ήταν η παραχώρηση του κλειστού γυμναστηρίου και το προηγούμενο έτος σε τέσσερα αθλητικά σωματεία της πόλης, τα οποία χρησιμοποιούσαν τον χώρο  για 7 ώρες την ημέρα (από τις 3 μέχρι τις 10 το βράδυ) συνολικά πάνω από 40 ώρες την εβδομάδα.

Μόνον το αθλητικό σωματείο “Λέοντας” το χρησιμοποιούσε σχεδόν καθημερινά και για πολλές ώρες, σχεδόν ίσες με τις ώρες που το χρησιμοποιούσαν οι γυμναστές για την άθληση των τριακοσίων μαθητών του ΓΕΛ Τυρνάβου.

Στον επισυναπτόμενο πίνακα που ακολουθεί φαίνονται όχι μόνον οι ώρες χρήσης του κλειστού γυμναστηρίου από τα αθλητικά σωματεία, αλλά και η στήριξη της διευθύντριας στα αθλητικά σωματεία και τους ομίλους της πόλης  μας. Παράλληλα γίνεται αντιληπτό ότι για να διασφαλιστεί η υγεία όλων των αθλούμενων  απαιτείται σχολαστικός καθαρισμός του χώρου, ο οποίος δεν επιτυγχάνεται.

Έτσι, αν και  οι καθαρίστριες του σχολείου παραδίδουν τον χώρο στα σωματεία καθαρό, το επόμενο πρωί οι γυμναστές του σχολείου  παραλαμβάνουν το γυμναστήριο βρώμικο, με αποτέλεσμα να αναγκάζονται πολλές φορές να κάνουν γυμναστική στο προαύλιο. 

 Η ΔΙΕΥΘΥΝΤΡΙΑ ΘΕΩΡΕΙ ΟΤΙ Η ΔΙΑΣΦΑΛΙΣΗ ΤΗΣ ΥΓΕΙΑΣ ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΑ ΚΑΙ Η ΚΑΘΑΡΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΧΩΡΟΥ ΤΟΥ ΚΛΕΙΣΤΟΥ ΓΥΜΝΑΣΤΗΡΙΟΥ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΜΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΡΟΥΠΟΘΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΣΦΑΛΙΣΗ ΤΗΣ” . 

Αξίζει να αναφερθεί εδώ ότι σύμφωνα με πληροφορίες του tirnavospress.gr ο πρόεδρος του Λέοντα για το εν λόγω θέμα τηλεφωνώντας στο γραφείο του δήμου εξύβρισε με τον πλέον χυδαίο τρόπο υπάλληλο του δήμου.

Αναμφισβήτητα θλιβερή και απαράδεκτη, από κάθε άποψη η απρόκλητη και αναίτια επίθεση που εξαπέλυσε ο εν λόγω «κύριος». Εύκολα όμως, μπορεί να το δει κανείς αν επισκεφτεί τον λογαριασμό του στο fb, όπου παρουσιάζεται υβριστής των πάντων…

Το άρθρο Κωσταντινιά Πατσή: Προϋπόθεση για την παραχώρηση του “κλειστού” η διασφάλιση της υγείας των μαθητών εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Η Λάρισα από την αρχαιότητα είναι χτισμένη δίπλα στον Πηνειό που αποτελεί το γραφικότερο κομμάτι και σύμβολό της κι έχει συνδέσει την ιστορία της με την συμπεριφορά του.

Το άρθρο Η πλημμύρα που έγινε στη Λάρισα το 1883 εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

 

Ο βυζαντινός αυτοκράτορας Λέων ΣΤ΄ ο Σοφός διόρισε τον Νικόλαο «ταξίαρχον λεγεῶνος στρατιωτικῆς καί ἐστάλη μετά τῶν ὑπ’ αὐτόν στρατιωτικῶν δυνάμεων εἰς τήν προκαθεζομένην τῆς Θετταλίας πόλιν, τήν Λάρισαν, ἵνα διατρίβων ἐκεί τούς ἐναντίους τῆς πόλεως ἀποτρέπηται» (Δημήτριος Ζ. Σοφιανός, 1972).

 

Τον Απρίλιο του 901 ή 902 εναντίον της Λάρισας επέδραμαν σύμφωνα με μερικούς ιστορικούς Άραβες (Δημήτριος Ζ. Σοφιανός, 1972), ή σύμφωνα με άλλους μελετητές Άβαροι-Βούλγαροι (Κ. Σπανός, 2015), Βούλγαροι της εποχής του Συμεών (Άννα Αβραμέα,1974).

Οι εισβολείς εκμεταλλευόμενοι την «αφυλαξίαν» και την «μόνωσιν» της πόλεως την λεηλάτησαν και την ερήμωσαν αφού κατέσφαξαν όσους από τους κατοίκους της βρήκαν εκεί (Κ. Σπανός, 2015).

Στον Βίο του αγίου, αναφέρεται ότι «οἱ τῆς κατάρας κληρονόμοι καί τοῦ σκότους υἱοί τήν μόνωσιν ἡμῶν καί τήν τῆς χώρας ἀφυλαξίαν κατανοήσαντες τῶν προσοίκων κατέδραμον καί λείαν αὐτήν πᾶσαν πονηρία κατεργασάμενοι καί δεινότατα καγχάζοντες καθ’ ἡμῶν καί γέλωτα πλατύν χέοντες, ὅτι δεσπόται ἐρειπίων ἐγίνοντο» (Δημήτριος Ζ. Σοφιανός, 1972).

Ο επίσκοπος της Λαρίσης Φίλιππος μετέφερε με πομπή στην πόλη τα λείψανα των μαρτύρων του Τυρνάβου. Το ιερό λείψανο του Αγίου Νικολάου ανακαλύφθηκε από τον δούκα Ευφημιανό της Θεσσαλονίκης.

 

Ο Ευφημιανός αρρώστησε κάποτε βαριά από τη φοβερή ασθένεια της λέπρας. Αναζήτησε την θεραπεία του σε όλους τους ιατρούς, αλλά μάταια. Άρχισε τότε να επικαλείται τους διαφόρους Αγίους και να κάνει αγαθοεργίες ελπίζοντας στο έλεος του Θεού. Προσέφερε τα χρήματά του σε χήρες, ορφανά και φτωχούς.

Παρακαλούσε τον Θεό να τον ελεήσει και να του χαρίσει την πολυπόθητη υγεία του. Κατέφυγε στον πολιούχο της Θεσσαλονίκης Άγιο Δημήτριο και τον πολιούχο της Λαρίσης Άγιο Αχίλλιο, που είχε ακούσει πολλά για τα θαύματά τους. Ενώ όμως βρισκόταν στη Λάρισα και προσευχόταν μπροστά στο λείψανο του Αγίου Αχιλλίου, του υποδείχθηκε να μεταβεί στα όρη των Βουνένων.

Το σχετικό όραμα του έλεγε να φροντίσει να βρει το ιερό λείψανο του Οσιομάρτυρος Νικολάου, να λουσθεί σε πηγή που βρίσκεται κοντά στον τόπο του ιερού λειψάνου και να πιστεύει ότι ύστερα από αυτά θα εύρισκε την θεραπεία του.

 

Χαρούμενος από το ελπιδοφόρο τούτο άγγελμα ο Ευφημιανός ξεκίνησε για τα Βούνενα, όπου βρήκε το τίμιο σκήνωμα του Αγίου Νικολάου και την δική του θεραπεία. Γεμάτος χαρά και ευγνωμοσύνη για τη θεραπεία που του χάρισε ο Οσιομάρτυρας του Χριστού, έκτισε ένα μικρό ναό και ενταφίασε εκεί το ιερό λείψανο.

Το άρθρο Άγιος Νικόλαος ο Εν Βουναίνοις στον Τύρναβο εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Γράφει η Κωνσταντινιά Πατσή*

Παρακολούθησα όλες  τις φάσεις της τελευταίας σοβαρής πάλης του ελληνικού στρατού στη Θεσσαλία. Όλη τη μέρα η μάχη διεξάγονταν στο Μάτι Τυρνάβου. Οι Τούρκοι κατέβηκαν από τη Μελούνα κατά χιλιάδες. Οι Έλληνες έπρεπε να κρατήσουν τον Μάτι, όπως και τον  Τυρναβο και τη Λάρισα. Έξι πυροβολαρχίες πυροβολικού συγκεντρώθηκαν για να σταματήσουν την επίθεση των Τούρκων.

Η μάχη διήρκεσε οκτώ ώρες και ήταν ιδιαίτερα σκληρή ως μονομαχία πυροβολικού. Οι Έλληνες ήταν πολύ καλύτεροι σκοπευτές και προκάλεσαν μεγάλες καταστροφές, αλλά παράλληλα με την επίθεση οι Τούρκοι περίμεναν τη  δημιουργία και την προώθηση 20.000 ξεκούραστων στρατιωτών  κατά μήκος των κορυφογραμμών που σχηματίζουν τα σύνορα .

Οι Έλληνες υπερασπίζονταν τα πατρογονικά εδάφη με αξιοθαύμαστο σθένος. Είδα την απελπισμένη επίθεση των Τούρκων και σκέφτηκα ότι στο τέλος της ημέρας οι Έλληνες θα ήταν οι νικητές. Αλλά προς το μεσημέρι από πληροφορίες που έπεσαν στην αντίληψη μου κατάλαβα ότι οι Τούρκοι προετοίμαζαν μια επίθεση, σχέδιο που αποκαλύφθηκε μετέπειτα.

Οι Έλληνες το αντιλήφθηκαν πολύ αργά, αλλά, επιπλέον, δεν είχαν καινούργια στρατεύματα. Οι άνδρες αγωνίζονταν πέντε ημέρες, από τις οποίες τις τελευταίες δυο, αν όχι με καθόλου, με πολύ λίγο φαγητό. Και ύπνο καθόλου.  Δύο εβδομάδες οι Έλληνες πολεμούσαν. Το πρωινό είχα δει τους άντρες να τρικλίζουν από την κόπωση. Ένας άνδρας στον οποίο προσέφερα ψωμί μου είπε: «Θα μπορούσαμε να φάμε τις πέτρες σαν ελιές. Πώς μπορούμε να πολεμήσουμε, αν δεν υπάρχει φαγητό; ”

Όταν η μέρα έφτασε στο τέλος και η ανάπαυση ήταν αναμενόμενη και η επίθεση του πυροβολικού είχε ήδη χαλαρώσει, οι Τούρκοι έδειξαν ξαφνικά το παιχνίδι τους και 20.000 ξεκούραστοι στρατιώτες οδηγήθηκαν στην πρώτη  γραμμή. Έφυγα αμέσως. Όλα τελείωσαν, σκέφτηκα. Η πάλη ήταν αδύνατη. Η νύχτα θα έρθει σύντομα.

Έβλεπα αξιωματικούς που εξακολουθούσαν να διατάσσουν τους άνδρες. Το γενναίο πυροβολικό δεν θα σιωπούσε, αλλά οι αξιωματικοί είχαν αντιληφθεί ότι δεν μπορούσαν πια να αντισταθούν στους ξεκούραστους στρατιώτες που τους επιτίθενται. Η εντολή για υποχώρηση είχε δοθεί. Καθώς οι άνδρες το αντιλαμβάνονταν ξαφνικά, υπέθεταν ότι όλα χάθηκαν.

Οι ξένοι και οι Έλληνες στρατιώτες ήθελαν περισσότερο από οτιδήποτε άλλο να προχωρήσουν. Δεν είχαν εκπαιδευτεί σε περίοδο ειρήνης για μια ομαλή υποχώρηση. Κατά συνέπεια, η εντολή τους έριξε σε απερίγραπτη σύγχυση. Οι άνδρες άφησαν τις θέσεις τους. Οι αξιωματικοί δεν μπόρεσαν να τους συγκρατήσουν. Η ιδέα της υποχώρησης τους εξόργιζε όλους.  Η νύχτα έπεφτε. Οι στρατιώτες πίστευαν ότι οι Τούρκοι θα σφαγιάσουν όλους τους πληγωμένους συμπολεμιστές τους και γι αυτό έπρεπε αμέσως να καταφύγουν στη Λάρισα. Η θέα των επερχόμενων 12.000 ανδρών οδήγησε στην πανωλεθρία.

Ξαφνικά άκουσα να αντηχεί η φράση: “Το τουρκικό ιππικό έρχεται!”

Αυτό έβαλε τέλος σε όλη την αντίσταση. Η φήμη για την αγριότητα των Κούρδων που αποτελούσαν  αυτό το σώμα είχε  από καιρό εδραιωθεί. Σε πέντε λεπτά έβλεπα τον πιο άγριο πανικό να κυριαρχεί. Όλοι έφυγαν προς τον δρόμο που οδηγούσε στη Λάρισα. Στο σκοτάδι μπορούσα να ακούσω τις κατάρες και τους όρκους των τραυματιών, οι οποίοι καταπατήθηκαν από τους στρατιώτες. Πανικός επικρατούσε παντού. Είδα δυο ελληνικά συντάγματα πεζικού να πυροβολούν  το ένα το άλλο. Ακόμη η κραυγή του πανικού που έτρεχε στα δρόμο έσκιζε τη σιγαλιά της νύχτας. Οι Έλληνες αξιωματικοί ιππικού, βλέποντας ότι δεν μπορούσαν να σταματήσουν το ρεύμα, διέταξαν την υποχώρηση για να σώσουν τα όπλα. Αν οι Τούρκοι προχωρούσαν ή έκαναν επίθεση , κανένας δεν θα είχε σωθεί, αλλά οι Έλληνες δεν μπορούσαν να καταλάβουν την υποχώρηση χωρίς ήττα. Όταν είδα ότι όλα τελείωσαν, ακολούθησα με το άλογο τους στρατιώτες που υποχωρούσαν. Έφθασα στον Τύρναβο σε λιγότερο από μία ώρα. Το ρολόι έδειχνε τότε 7:00 μ.μ.

Με γρήγορο καλπασμό έφτασα στη Λάρισα κατά τις 8:00μ.μ . Μαζί με εμένα έφτασαν και οι αγγελιαφόροι. Σε λίγο άρχισαν να φτάνουν και οι στρατιώτες, αλλά ήταν λίγοι και δεν μπορούσαν να εξηγήσουν τα συμβάντα . Καθώς ήταν η Μεγάλη Παρασκευή για τους Έλληνες, σύμφωνα με το έθιμο, μια πομπή ολόκληρου του λαού περνούσε μέσα από την πόλη συμβολίζοντας τον θάνατο και την ταφή του Χριστού. Όλοι οι άνθρωποι, οι αξιωματικοί, οι στρατιώτες, τα παιδιά, οι γυναίκες, έφεραν μικρά φώτα τα οποία τρεμόπαιζαν στον άνεμο. Οι αξιωματικοί άνοιγαν δρόμο μέσα από το πλήθος, φωνάζοντας: «Πρώτα ο πόλεμος!! Κάντε  τόπο!”

Η γενική αίσθηση του πλήθους ήταν ότι κάτι ήταν λάθος. Όλοι ήταν φοβισμένοι  και απαντούσαν στις προσευχές του ιερέα, επαναλαμβάνοντας “Κύριε, Ελέησον “. Ήταν το πιο εντυπωσιακό θέαμα που έχω δει ποτέ. Οι μιναρέδες των τζαμιών στέκονταν στο ανοιχτό φως πάνω από το πλήθος. Το σύμβολο των Τούρκων που υπήρχαν- και για μένα -των Τούρκων που επρόκειτο να γίνουν κύριοι της πόλης. Όταν έφθασα στο παλάτι του διαδόχου Κωνσταντίνου, οι αξιωματικοί έτρεχαν μέσα-έξω. Οι αγγελιοφόροι στέλνονταν προς όλες τις κατευθύνσεις. Βρήκα τον Πρίγκιπα να κοιτάζει ανήσυχος και αγχωμένος. Δεν υπήρχε ποτέ πρόβλεψη για υποχώρηση.

Οι αξιωματικοί αναλώνονταν σε μάταιες συζητήσεις. Ότι το πρώτο πράγμα ήταν να σταματήσουν την υποχώρηση των στρατιωτών, όλοι φαινόταν να το ξεχνάνε. Οι αγγελιοφόροι στέλνονταν στο Νεζερό, στο Ρεβένι και στο Μπουγάζι να διατάξουν γενική υποχώρηση. Η συζήτηση έγινε, αλλά δεν επιλύθηκε, αν θα έπρεπε να κρατηθεί η Λάρισα ή όχι. Βγήκα στους δρόμους, να δω την πόλη. Το θέαμα δεν θα το ξεχάσω ποτέ. Παντού στρατιώτες και αξιωματικοί με πυροβολικό και κάρα. Οι πρώτες αφίξεις Ελλήνων στρατιωτών στις πύλες της πόλης, θεωρούνταν εχθρικές. Αλλά η αλήθεια γίνονταν σύντομα γνωστή, και η είσοδος επιτρεπόταν.

Είδα τους αξιωματικούς να κοιμούνται σε όλους τους καφενέδες, «νεκροί»  από την κόπωση. Οι στρατιώτες είχαν πάρει θέση ανάμεσα τους και δεν μπορούσαν να απαντήσουν σε τίποτα. Δεν γνώριζαν τίποτα και ζητούσαν φαγητό και ύπνο. Συναντήθηκα με Άγγλους και Δανούς στρατιωτικούς, οι οποίοι πίστευαν ότι η υποχώρηση ήταν μια κίνηση για να παρασύρουν τους Τούρκους . Δεν είχαν απελπιστεί  ακόμη. Όταν είδαν ότι δεν γίνονταν καμία προσπάθεια για ανασύνταξη του στρατεύματος , ακολούθησαν το δικό τους δρόμο.

Ήταν απολύτως χωρίς τάξη. Οι αξιωματικοί είχαν μια αόριστη ιδέα ότι κάτι έπρεπε να γίνει το πρωί για την υπεράσπιση της Λάρισας. Ήταν τότε περίπου η 10η ώρα. Πήγα στις πύλες. Τα στρατεύματα ακόμα εισέρχονταν στην πόλη. Οι πολίτες άρχισαν να συνειδητοποιούν την καταστροφή. Είδα στα σπίτια τους ανθρώπους να συσκευάζουν όλα τα πολύτιμα αντικείμενά τους και να φεύγουν προς τη Βόλο ή την Αθήνα. Η ίδια κατάσταση των πραγμάτων διήρκεσε μέχρι και τις πρώτες πρωινές  ώρες.

Οι άνθρωποι έφευγαν σε μεγαλύτερους αριθμούς όσο περνούσε η ώρα. Σκέφτηκα ότι είναι συνετό να φροντίσω τον εαυτό μου σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης. Πήρα άλογα και το άφησα με φρουρά στην πόλη. Στο ίδιο μέρος ανακάλυψα και τα άλογα που είχαν σε περίπτωση που οι πρίγκιπες έπρεπε να απομακρυνθούν.

Επέστρεψα στο σημείο που ήταν συγκεντρωμένοι οι αξιωματικοί και οι στρατιώτες και διαπίστωσα ότι επικρατούσε η ίδια κατάσταση σύγχυσης. Η άποψη που επικράτησε ήταν ότι η Λάρισα έπρεπε να εγκαταλειφθεί μέχρι την 4η πρωινή ώρα. Η απόφαση ήταν οριστικ
ή. Ο ήλιος ξεπρόβαλε στην πόλη, όπου ήδη είχαν  συγκεντρωθεί περίπου  10.000 κάτοικοι και 4.000 στρατιώτες, οι οποίοι βρίσκονταν σε κατάσταση πανικού. Καθώς περνούσα να εξακριβώσω εάν πλησίαζαν οι Τούρκοι, είδα τον πρίγκιπα Νικόλαο. Χαιρετηθήκαμε. Έξω από την πόλη  μεγάλες σειρές αρμάτων γεμάτα από παιδιά και γυναίκες και όλα τα εργαλεία της καθημερινής ζωής. Οι άνδρες ακολουθούσαν πεζοί οδηγώντας  τις βοάμαξες.

Οι πέντε ανταποκριτές των εφημερίδων που βρισκόταν σε μεγάλο πανικό είχαν διαφύγει τον θάνατο σαν από θαύμα.

Οι πρώτες ώρες της ημέρας που ξημέρωσε βρήκαν τους Έλληνες αξιωματικούς να προωθούν τα στρατεύματα στα Φάρσαλα. Τα στρατεύματα συνέχισαν την πορεία τους χωρίς καθόλου ξεκούραση και λέγονταν ότι πολλοί στρατιώτες είχαν να δοκιμάσουν φαγητό από την Παρασκευή.

 

Όταν έγινε γνωστό ότι η Λάρισα έπρεπε να εγκαταλειφθεί, υπήρχε ένας άλλος πανικός: οι γυναίκες και ακόμη και τα παιδιά έσφιγγαν τα χέρια τους γύρω από τους λαιμούς τους δείχνοντας τί περίμεναν από τους Τούρκους και σε ένα απίστευτα μικρό χρονικό διάστημα οι δρόμοι που οδηγούσαν στα Φάρσαλα και στο Βόλο ήταν γεμάτοι με ανθρώπους, οχήματα και ζώα, τα τελευταία φορτωμένα με κάθε είδους οικιακά αντικείμενα.

Οι τραυματίες μεταφέρθηκαν με βιασύνη στο σιδηρόδρομο. Το νοσοκομείο εκκενώθηκε σε μισή ώρα από τους 400 τραυματίες. Το πρώτο τρένο έφτασε στις 6:00 π.μ. Ήδη χιλιάδες κατοίκων είχαν καταφύγει στο σταθμό για να σωθούν. Είχε αποδειχθεί ότι η πόλη είχε εγκαταλειφθεί στο έλεος των Τούρκων. Ήταν ένα σπαραξικάρδιο σημάδι. Γυναίκες που κρατούσαν σφιχτά τα παιδιά τους ζητούσαν από τους στρατιώτες να τους παραχωρήσουν τις θέσεις στις αμαξοστοιχίες. Μέχρι την 2η απογευματινή ώρα είχαν φύγει τα τρένα. Περίπου 4.000 άνθρωποι έμειναν πίσω. Δεν τολμώ  να φανταστώ  τι συνέβη. Στις  2 το απόγευμα, όταν έφυγε το τελευταίο τρένο, ακούσαμε ξεκάθαρα πυροβολισμούς έξω από την πόλη. Οι Τούρκοι προχωρούσαν κι έμπαιναν στην Λάρισα.

Ο ανταποκριτής της εφημερίδας δεν ακολούθησε τον ελληνικό στρατό που πήγαινε στα Φάρσαλα, αλλά προτίμησε να πάει στον Βόλο, όπου υπήρχε πανικός – σχεδόν ίδιος με εκείνον που είχε δει λίγες ώρες πριν στη Λάρισα. Οι φυγάδες φτάνουν στον Βόλο  κάθε λίγα λεπτά και διαδίδουν φήμες ότι οι Τούρκοι θα έμπαιναν στην πόλη μέσα σε λίγες ώρες.

Πηγές:

Εφημερίδα, The Chicago Daily Tribune, Volume LVI, No.119, Thursday April 29 1897.

Εφημερίδα, The Chicago Sunday Tribune, Volume LVI, No.115, Sunday April 25 1897.

“THE GRECO-TURKISH WAR-PANIC STRICKEN BEHAVIOR OF THE EVZONE REGIMENT DURING THE NIGHT RETREAT TO LARISSA”, published in “Harper’s Weekly” May 1897.

GRECO TURKISH WAR Panic Stricken Flight of Greeks from Larissa old Print 1897 Illustrated London News

Rout of the Greeks at Larissa, Greco-Turkish War, 24 April 1897. French educational card, late 19th/early 20th century.

* Η Κωνσταντινιά Πατσή είναι Διευθύντρια του ΓΕ.Λ Τυρνάβου. Πτυχιούχος της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, κάτοχος Μεταπτυχιακού διπλώματος Master of Business Administration (MBA) του Staffordshire University

[quads id=5]

Το άρθρο Μαρτυρία πολεμικού ανταποκριτή για την υποχώρηση του Ελληνικού Στρατού προς τη Λάρισα (23 Απριλίου 1897) εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Η κα Κωνσταντινιά Πατσή τα τελευταία χρόνια, προΐσταται στο ΓΕΛ Τυρνάβου, φροντίζοντας αδιάκοπα με υπευθυνότητα, επαγγελματισμό, αγάπη και μεράκι τα παιδιά  και τους καθηγητές, όπως ήταν λογικό και αναμενόμενο, παραμένει κοντά τους για να συνεχίσει το άρτιο εκπαιδευτικό και συντονιστικό της έργο.
Με την κα Πατσή στο τιμόνι του ΓΕΛ το σχολείο θα συνεχίσει να αναπτύσσεται και να αποτελεί πρότυπο  γενικού λυκείου. 

Θερμά Συγχαρητήρια! 

Δείτε όλες τις τελευταίες ειδήσεις στο tirnavospress.gr, ακολουθήστε μας στο Facebook, Instagram, Google News, YouTube και Twitter.  Προσοχή! Επιτρέπεται η αναδημοσίευση των πληροφοριών του παραπάνω άρθρου (όχι αυτολεξεί) ή μέρους αυτών μόνο αν: Αναφέρεται ως πηγή το tirnavospress.gr στο σημείο όπου γίνεται η αναφορά. – Στο τέλος του άρθρου ως Πηγή – Σε ένα από τα δύο σημεία να υπάρχει ενεργός σύνδεσμος.

Το άρθρο Εκ νέου διευθύντρια του ΓΕΛ Τυρνάβου η κα Κωνσταντινιά Πατσή εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Της Κωνσταντινιάς Πατσή ⃰

Ισχυρότατο πλήγμα δέχτηκε η αγορά της Λάρισας και γενικότερα η οικονομική ζωή της πόλης στις 4 Ιανουαρίου του 1932 από την πυρκαγιά που ξέσπασε τις μεταμεσονύκτιες ώρες στο εμπορικό κατάστημα του  Ευθ. Γκόλτσου, καθώς μετέβαλε σε σωρό ερειπίων 4 καταστήματα και προξένησε σημαντικές ζημιές σε άλλα τόσα.

Οι πυροβολισμοί και τα σφυρίγματα που ακούστηκαν -μιάμιση ώρα μετά τα μεσάνυχτα -από τον  σκοπό χωροφύλακα της οδού Μεγάλου Αλεξάνδρου, όταν είδε να βγαίνει καπνός από το προαναφερθέν κατάστημα, έσπασαν τη σιγαλιά της χειμωνιάτικης νύχτας και ξύπνησαν τους κατοίκους της γύρω περιοχής . Πρώτοι προσέτρεξαν για βοήθεια αρκετοί αστυνομικοί και πολίτες, οι οποίοι προσπάθησαν και τελικά ,μετά από αρκετή ώρα, κατάφεραν  να ανοίξουν το παραπέτασμα της θύρας του καταστήματος επί της οδού Φαρσάλων. Δυστυχώς, οι προσπάθειες των αστυνομικών και των  ιδιοκτητών, οι οποίοι έντρομοι  κατέφθασαν στο σημείο, δεν είχαν το αναμενόμενο αποτέλεσμα, αφού δεν κατάφεραν να απομακρύνουν τα εμπορεύματα από το κατάστημα. Η Πυροσβεστική αντλία, η οποία στο μεταξύ κατέφθασε, δεν μπόρεσε να σβήσει τη φωτιά, που λόγω των εύφλεκτων υλικών του καταστήματος και της βοήθειας του ανέμου πήρε μεγαλύτερες διαστάσεις και μεταδόθηκε και στα γειτονικά καταστήματα προξενώντας ζημιές περίπου 4 εκατομμυρίων δραχμών. 

Το πρώτο φως της ημέρας ανέδειξε το μέγεθος της καταστροφής στην αγορά της Λάρισας. Kατά τη διάρκεια της νύχτας και σε χρονικό  διάστημα μιάμισης περίπου ώρας οι αδηφάγες φλόγες μετέτρεψαν σε σωρό ερειπίων το κατάστημα ειδών νεωτερισμού του Γκόλτσου, το βιβλιοχαρτοπωλείο και πρακτορείο εφημερίδων του Δ. Ζάγουρα, το εμποροραφείο του Ευρ. Πλασταρά και το ουζοπωλείο του Δημ. Σαμαρά. Όμοια σημαντικές ζημιές προξένησαν στο γαλακτοπωλείο του Ζάντεβιτς ,στο εστιατόριο του Ηλ. Μπαρούτα και  στο παντοπωλείο του Νικ. Μουλούλη, ο οποίος είχε αποθηκεύσει πολλά από τα εμπορεύματα του στο υπόγειο του καταστήματος του Γκόλτσου. 

Οι ζημιές που προξενήθηκαν στα καταστήματα –που όμως ήταν ασφαλισμένα- υπερέβησαν  τα τρία εκατομμύρια δραχμές. Στην Μικρά Αγορά ανήλθαν  στο ποσό των  1.700.000 δρχ., στο κατάστημα του Ζάγουρα στο ποσό των 600.000 δρχ., στο εμποροραφείο του Σαμαρά και στο γαλακτοπωλείο του Ζάντεβιτς στο ποσό των  20.000 δρχ., στο κατάστημα του Μπαρούτα στο ποσό των  35.000 δρχ., στο κατάστημα του Μουλούλη στο ποσό των   100.000 δρχ., και τέλος στο ποσό των  20.000 δρχ. ανήλθαν οι ζημιές που υπέστησαν οι αδελφοί Μ. Λαγαρία.  

Πηγή: Εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, Έτος δέκατον, Αρ. Φύλ. 3786, Τρίτη 5 Ιανουαρίου 1932. 

⃰ Η Κωνσταντινιά Πατσή είναι Διευθύντρια του Γενικού Λυκείου Τυρνάβου. Πτυχιούχος της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, κάτοχος Μεταπτυχιακού διπλώματος Master of Business Administration (MBA) του Staffordshire University.

Δείτε όλες τις τελευταίες ειδήσεις στο tirnavospress.gr, ακολουθήστε μας στο Facebook, Instagram, Google News, YouTube και Twitter.  Προσοχή! Επιτρέπεται η αναδημοσίευση των πληροφοριών του παραπάνω άρθρου (όχι αυτολεξεί) ή μέρους αυτών μόνο αν: Αναφέρεται ως πηγή το tirnavospress.gr στο σημείο όπου γίνεται η αναφορά. – Στο τέλος του άρθρου ως Πηγή – Σε ένα από τα δύο σημεία να υπάρχει ενεργός σύνδεσμος.

Το άρθρο Πυρκαγιά στη Λάρισα ( 4 Ιανουαρίου 1932) εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Της Κωνσταντινιάς Πατσή

8 Μάρτη, ημέρα μνήμης του αδιάλειπτου αγώνα με κατάθεση ψυχής (πολλές φορές και ζωής) της γυναίκας όλων των εποχών για ένα καλύτερο αύριο της κοινωνίας…8 Μάρτη, ημέρα ευθύνης της σύγχρονης γυναίκας για συνέχιση των αγώνων για ένα καλύτερο αύριο των γυναικών όλου του κόσμου, για ένα καλύτερο αύριο της ανθρωπότητας ολάκερης…..

Το άρθρο Η όμορφη Τυρναβίτισσα εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Γράφει η Κωνσταντινιά Πατσή*

Οι εκλογές που διεξήχθησαν στην Ελλάδα στις 16 Φεβρουαρίου 1964 ήταν οι τελευταίες βουλευτικές εκλογές πριν τη Δικτατορία. Αρμόδια για τη διεξαγωγή τους ήταν η υπηρεσιακή κυβέρνηση Παρασκευόπουλου η οποία είχε αναλάβει από τις 30 Δεκεμβρίου 1963. Στις εκλογές του 1963, η Ένωση Κέντρου δεν μπόρεσε να εξασφαλίσει αυτοδυναμία και έτσι έγιναν αυτές οι εκλογές.

Το άρθρο Προεκλογική συγκέντρωση στον Τύρναβο ( 12 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 1964) εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Της Κωνσταντινιάς Πατσή

Το άρθρο O Τυρναβίτης Λόγιος Γεώργιος Ζαχαριάδης εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Γράφει η Κωνσταντινιά Πατσή*

Όπως  αντικρίζεις από τα κορφοβούνια των θεσσαλικών βουνών τον καρπερό κάμπο τής Θεσσαλίας, σου φαίνεται πώς είναι στρωμένος μ’ ένα απέραντο υφαντό κιλίμι πάνω στο οποίο ή Φύση κι ο Άνθρωπος ύφαναν λογής-λογής ξόμπλια.

Το άρθρο Τυρναβίτικο κιλίμι εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Αγαπητές συναδέλφισες, αγαπητοί συνάδελφοι: 

Είμαι στην πολύ δυσάρεστη θέση, υπερασπιζόμενη την τιμή και την αξιοπρέπειά μου, να απαντήσω σε συκοφαντικό κείμενο που με αφορά με θέμα :

«ΕΛΜΕ Λάρισας: Σημαντικό κόστος στα ταμεία μας η δικαστική περιπέτεια με την καθαιρούμενη συνάδελφο» που υπέγραψαν και δημοσίευσαν  μέλη του παράνομου Δ.Σ. της ΕΛΜΕ Λάρισας τα οποία κρύβονται πίσω από την ανωνυμία της Ένωσης.

Κι αναφέρομαι βέβαια στους : Φούντα Αθ., Μπατσίλα Δ., Μαλάκο Στ., και Κουτσοπούλου Φ., (ΔΑΚΕ), Παπαδόπουλο Δ., Κοντελέ Δ., (ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ), Τσακνάκη Ι..,  Μαγαλιού Ε., (ΣΥΝΕΚ) και Γερασάκη Δ.  (ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ) .

Από την αρχή δηλώνω ότι η επιλογή μου να συμμετέχω στις ηλεκτρονικές εκλογές και να μην παραιτηθώ από αναπληρωματικό μέλος του  Υπηρεσιακού Συμβουλίου υπαγορεύτηκε από τα δημοκρατικά μου πιστεύω, τη συνείδησή μου και την υποχρέωσή μου απέναντι στους συναδέλφους,  πρώτον για να λειτουργήσουν τα Υπηρεσιακά συβούλια προς όφελος όλων των συναδέλφων  και δεύτερον για να εκπροσωπηθούν  οι τελευταίοι στα Υπηρεσιακά Συμβούλια από αιρετούς κι όχι από δοτούς. 

Με λυπεί ιδιαίτερα το γεγονός ότι πρέπει να ανακαλέσω και να αναφερθώ σε γεγονότα  που προσπαθώ να αποβάλλω ως μιαρά από τη συνείδηση μου και να καταγγείλω τα προαναφερθέντα μέλη του παράνομου Δ.Σ της ΕΛΜΕ ν. Λάρισας ότι αναφέρουν ψευδείς και παραπλανητικούς ισχυρισμούς για μένα, λασπολογούν και ψεύδονται ασυστόλως διότι :

 Ισχυρίζονται ότι “αποδείχθηκε και δικαστικά ότι η ΕΛΜΕ προχώρησε στην καθαίρεση της συναδέλφισσας νόμιμα και καταστατικά”. Ισχυρίζονται, επίσης, ότι “το σωματείο πήρε μια νομιμότατη και πλήρως αιτιολογημένη απόφαση κι ότι αποδείχτηκε περίτρανα πως το Σωματείο λειτούργησε δημοκρατικά και με πλήρη διαφάνεια προστατεύοντας τα συμφέροντα των μελών του”.

Εκείνο που αποδείχτηκε περίτρανα  είναι ότι αυτά που αναφέρουν  ανήκουν στη σφαίρα της φαντασίας κι αποτελούν ίσως ανικανοποίητους ευσεβείς πόθους των μελών του παράνομου ΔΣ της ΕΛΜΕ Λάρισας. Υποθέτω ότι δεν διάβασαν , ως όφειλαν, την απόφαση (219/2022 Μον.Πρωτ.Λάρισας).

Για την αποκατάσταση της αλήθειας επισημαίνω ότι η ουσία της απόφασης της ΕΛΜΕ δεν εκδικάστηκε, γιατί απορρίφθηκε για τυπικούς/διαδικαστικούς λόγους, εφόσον σύμφωνα με την ερμηνεία του δικάζοντος δικαστού θα έπρεπε να συγκεντρωθεί το 1/50 των μελών του εναγομένου σωματείου , που νομιμοποιούνται ενεργητικά στην άσκηση της ακυρωτικής αγωγής.

Βέβαια, παρά τις αιτιάσεις αυτής της ερμηνείας που δόθηκε – καθό μέρος εφαρμόζεται το άρθρο 105 ΑΚ περί αγωγή μέλους και όχι μελών και δεν υπάγεται στην συμπληρωματική διάταξη του αρ.8 παρ.4 ν.1264/1982, εφόσον η βλάβη από την απόφαση της Γ.Σ. ήταν προσωπική και δεν αφορούσε ζήτημα συλλογικού ενδιαφέροντος των μελών του σωματείου.

Παρ’ολα αυτά, αυτό που πρέπει να επισημανθεί είναι ότι το δικαστήριο κάνοντας αυτή την ερμηνεία εντόπισε πρόβλημα στη νομιμοποίηση μου και δεν ασχολήθηκε με την εξέταση της ουσίας των ισχυρισμών μου.

Κατά συνέπεια ουδέποτε επιβεβαίωσε ότι η έκπτωση μου ήταν νόμιμη και καταστατική, όπως αναφέρουν. Άλλο είναι το ζήτημα της μη εν τέλει αναγνώρισης της ακυρότητας της απόφασης, καθώς απορρίφθηκε για το λόγο που ανέφερα και άλλο είναι να ισχυριστεί κανείς πως η ουσία της υπόθεσης εκδικάστηκε και η απόφαση ήταν νόμιμη.

Στο σημείο αυτό θα ήθελα να επισημάνω ότι εκείνο που τελικά αποδείχτηκε περίτρανα είναι η δικαίωση μου για την θαρραλέα επιλογή μου να συμμετέχω στις ηλεκτρονικές εκλογές του 2020 για την ανάδειξη των μελών των Υπηρεσιακών Συμβουλίων,  μια επιλογή που τώρα υιοθετούν κι εκείνοι (ΟΛΜΕ-ΠΕΚ και ΔΑΚΕ ΕΛΜΕ ν. Λάρισας).

Εκείνο που αποδείχτηκε περίτρανα είναι ότι το επαναστατικό ΟΧΙ τους στη συμμετοχή των εκπαιδευτικών στην ηλεκτρονική ψηφοφορία το 2020  έγινε ένα συμβιβαστικό ΝΑΙ το 2022 (ΟΛΜΕ-ΠΕΚ και ΔΑΚΕ ΕΛΜΕ ν. Λάρισας).

Εκείνο που αποδείχτηκε περίτρανα είναι ότι στη λογική της ΟΛΜΕ και της ΕΛΜΕ ν. Λάρισας η συμμετοχή στις ηλεκτρονικές εκλογές το 2020 ήταν καταστατικό ατόπημα που οδηγούσε στη διαγραφή, ενώ το 2022 καταστατικό ατόπημα θεωρείται η μη συμμετοχή στις ηλεκτρονικές εκλογές!!!!

Εκείνο που αποδείχτηκε περίτρανα είναι ότι η αποπομπή μου από το ΔΣ της ΕΛΜΕ ήταν ατόπημα, αφού σήμερα η ΟΛΜΕ (στις αποφάσεις της οποίας ΔΕΝ συνεμορφώθην το 2020 ) προτείνει στους εκπαιδευτικούς να συμμετέχουν στις ηλεκτρονικές εκλογές.

Αναρωτιέμαι για τα μέλη του παράνομου  ΔΣ  της ΕΛΜΕ ν. Λάρισας της ΔΑΚΕ  και της ΠΕΚ που, αντίθετα με την απόφαση της Γενικής Συνέλευσης της ΕΛΜΕ Λάρισας στις 19/10/2022 για μη συμμετοχή στις ηλεκτρονικές εκλογές, θα είναι υποψήφια στις ηλεκτρονικές εκλογές θα υποβληθεί από τις παρατάξεις ΣΥΝΕΚ , ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ και ΑΣΕ ( πέντε μέλη)  πρόταση για αποπομπή από το παράνομο Δ.Σ της ΕΛΜΕ για αντισυνδικαλιστική δράση, όπως έγινε στην περίπτωση μου;

Αναρωτιέμαι για τα μέλη του παράνομου ΔΣ  της ΕΛΜΕ ν. Λάρισας ΣΥΝΕΚ , ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ και ΑΣΕ  που, αντίθετα με την απόφαση ΟΛΜΕ που δημοσιεύτηκε στον τύπο στις  στις 19/10/2022 για συμμετοχή στις ηλεκτρονικές εκλογές , δεν θα είναι υποψήφια στις ηλεκτρονικές εκλογές θα υποβληθεί από τις παρατάξεις   της ΔΑΚΕ  και της ΠΕΚ πρόταση για αποπομπή από το παράνομο Δ.Σ της ΕΛΜΕ για αντισυνδικαλιστική δράση, όπως έγινε στην περίπτωση μου;

Εκείνο για το οποίο είμαι σίγουρη είναι ότι η κωλοτούμπα  μπορεί πολλές φορές να θεωρηθεί συνήθης μέθοδος αποτυχημένης πολιτικής κι ένα από τα χαρακτηριστικά των ¨ψευδο-συνδικαλιστών¨!!!!

Κλείνοντας  δηλώνω για άλλη μια φορά ότι ως εκπαιδευτικός δεν δέχομαι την τυφλή συμμόρφωση σε επιταγές άλλων, ότι ως ανθρωπος έχω το δικαίωμα της ελεύθερης βούλησης και της ελεύθερης έκφρασης της με σύννομες πράξεις, ως συνδικαλίστρια στο πλαίσιο της συνδικαλιστικής ελευθερίας έχω το δικαίωμα της διαφορετικής προσέγγισης και δράσης αναλαμβάνοντας τις ευθύνες των πράξεων μου για τις οποίες θα κριθώ στις επικείμενες εκλογές για τα Υπηρεσιακά Συμβούλια.

Πατσή Κωνσταντινιά

Αναπληρωματικό Μέλος ΠΥΣΔΕ Λάρισας

Μέλος ΑΔΗΚ Λάρισας

[quads id=5]

Το άρθρο Κωνσταντινιά Πατσή προς ΕΛΜΕ Λάρισας: Ψεύδεστε ασύστολα.. εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Της Κωνσταντινιάς Πατσή*

Η  μουσική κατέχει ιδιαίτερη και πρωτεύουσα θέση στη λατρεία της εκκλησίας μας. O έξοχος µελοποιός Γερµανός Νέων Πατρών γεννήθηκε (γύρω στα 1620 – 1625) στον Τύρναβο της Θεσσαλίας.

Στην ιστορική της πορεία η μουσική αυτή δέχθηκε σημαντική καλλιέργεια και ανάπτυξη και εξελίχθηκε σε υψηλή τέχνη. Υπηρετήθηκε δε από μία χορεία μεγάλων μελουργών και ψαλτών, μία πολυπληθέστατη σύναξη Ελλήνων συνθετών, οι οποίοι συγκροτούν τον ελληνικομουσικὸ πολιτισμό.

Το έργο αυτών των υπερχιλίων επώνυμων συνθετών της εκκλησιαστικής μας μουσικής, αποτελεί την μουσική μας ταυτότητα, κατατασσόμενο στα υψηλότερα κληροδοτήματά μας (Δημ. Β. Λάσκος, 2010).

Με τους όρους «Βυζαντινή» και «Μεταβυζαντινή» μουσική προσδιορίζεται και χαρακτηρίζεται η ελληνική μουσική έκφραση και παράδοση με μια αδιάκοπη συνέχεια και ομοιογένεια περνώντας μέσα από τους μακρους αιώνες του βυζαντινού πολιτισμού.

Ως τέχνη η βυζαντινή μουσική αποτελεί έκφανση  του βυζαντινού πνεύματος και πολιτισμού και οργανώθηκε από τα μέσα του 10^ου αιώνα ή και λίγο νωρίτερα σε πλήρες, αυτοτελές, άρτιο και ομοιογενές σύστημα σημειογραφίας για την τελειότερη δυνατή έκφραση της λατρείας της Ορθόδοξης Ανατολικής εκκλησίας (Γρ. Θ. Στάθης).

Ο Γερμανός μητροπολίτης Νέων Πατρών (ακμή περ. 1660-1685) υπήρξε μια μεγάλη μουσική φυσιογνωμία κι  ένας λαμπρός μελουργός και διδάσκαλος των τελών του ιζ’ αιώνα. Πρόκειται για έναν από τους τέσσερις σπουδαιότερους μουσικούς της πρώτης μεγάλης ακμής (1650-1720) της εκκλησιαστικής μουσικής στα χρόνια της Τουρκοκρατίας (μαζί με τον Χρυσάφη τον νέο, τον Μπαλάσιο ιερέα και τον Πέτρο Μπερεκέτη).

Με τη συνθετική, τη διδακτική και την πλούσια αντιγραφική του δράση ο Γερμανός Νέων Πατρών παραμένει ένας από τους σπουδαιότερους εκκλησιαστικούς μουσικούς της νεώτερης ιστορικής περιόδου.

Το άρθρο Ο εκ Τυρνάβου Γερμανός, Μητροπολίτης Νέων Πατρών (Ακμη Περ. 1660-1685) εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Κατάλοιπα-μαρτυρίες ενός από τους  πρωιμότερους  γεωργοκτηνοτροφικούς  πολιτισμούς  της Ευρώπης που αναπτύχθηκε  στη Θεσσαλία συνδεδεμένου με τις πανάρχαιες ρίζες του δυτικού   πολιτισμού ήταν θαμμένα για χιλιετηρίδες στην εύφορη γη της περιοχής του Τυρνάβου, η οποία  λόγω των ιδιαίτερων μορφολογικών χαρακτηριστικών της  προσέλκυσε τον άνθρωπο από την αυγή ακόμα του πολιτισμού του. ήδη από την πρώιμη παλαιολιθική εποχή (200-400 χιλιάδες χρόνια πριν από σήμερα) επιλέγονται ως τόποι εγκατάστασης του ανθρώπου   κοντινές στην πόλη μας περιοχές , ενώ από τη νεολιθική εποχή στην ευρύτερη περιοχή της πόλης μας δημιουργούνται οι πρώτοι οικισμοί (μαγούλα Καραγάτς ή Μπαλαμπάνη, Βρύση ή Αγία Άννα )

Οι ανασκαφές που πραγματοποιήθηκαν στις προαναφερθείσες περιοχές  έφεραν στο φως εκπληκτικής τέχνης αρχαιολογικά ευρήματα ενδεικτικά της καλλιτεχνικής ευαισθησίας και του ταλέντου του νεολιθικού ανθρώπου. Μεταξύ των σπουδαίων έργων τέχνης, που απαρτίζουν την  πολιτιστική κληρονομιά του Τυρνάβου περιλαμβάνεται κι  ένα γυναικείο ειδώλιο, θεσσαλικού τύπου, το οποίο αναφέρεται στη  βιβλιογραφία ως η θεά του Τυρνάβου.

Πιο συγκεκριμένα η   Marija Gimbutas (αρχαιολόγος, γνωστή για την έρευνά της σχετικά με τους πολιτισμούς της «Παλαιάς Ευρώπης» κατά τη  Νεολιθική και την Εποχή του Χαλκού) στο βιβλίο της «The Goddesses and Gods of Old Europe, 6500-3500 B.C.: Myths and Cult Images» (σελ. 120) αναφέρει ότι στην περιοχή Αγία Άννα (Μεγάλη Βρύση) στον Τύρναβο βρέθηκε προτομή θεάς με κεφάλι πουλιού με μακρύ κυλινδρικό λαιμό, καπέλο ή κότσο τα μαλλιά, με  μεγάλα στήθη.

Πρόκειται για νεολιθικό ειδώλιο που αποτελεί μορφή καλλιτεχνικής έκφρασης της ψυχής και  του πνεύματος των νεολιθικών προγόνων μας ,που αποτέλεσαν την υποδομή και το βάθρο των μετέπειτα κοσμογονικών εξελίξεων στη χώρα μας.

Τα ειδώλια είτε έργα έμπειρων και επώνυμων στους νεολιθικούς οικισμούς τεχνιτών (π.χ. αγγειοπλαστών) είτε προϊόντα αυθόρμητης έκφρασης του ανώνυμου νεολιθικού ανθρώπου δεν αποσκοπούν  μόνο στην απλή απεικόνιση πρωταγωνιστικών στοιχείων της νεολιθικής καθημερινότητας αλλά εμπεριέχουν ευρύ κοινωνικό-ιδεολογικό περιεχόμενο και με συμβολικές προεκτάσεις.

O Kοσμάς Τουλούμης αναφέρει ότι τα αρχαιολογικά ευρήματα υποδεικνύουν την ύπαρξη μιας μεγάλης βαλκανικής «νεολιθικής» οικογένειας που ζούσε παρά τις τοπικές διαφοροποιήσεις με τον ίδιο τρόπο και (ότι) οι κυριότερες ερμηνείες που έχουν διατυπωθεί είναι ότι τα ανθρωπόμορφα ειδώλια απεικονίζουν μητέρες-θεές, ήταν παιχνίδια ή αποτελούσαν μέσα επικοινωνίας και υποδήλωναν νοήματα και συμβολισμούς που εξέφραζαν τη ζωή της νεολιθικής κοινότητας και τους ανθρώπους της σε όλες τις εκφάνσεις.

Bαθιά ριζωμένη στην ανθρωπολογική σκέψη του τέλους του 19ου αι και των αρχών του 20ου αι είναι η θεωρία περί μητέρων –θεών, ότι τα ειδώλια, δηλαδή, είχαν θρησκευτική σημασία. Ξεκινώντας από τις απόψεις του γνωστού ανθρωπολόγου J. Frazer και φτάνοντας μέχρι τις διαπιστώσεις αρχαιολόγων όπως της Αμερικανίδας M.Gimbutas, η οποία συνέβαλε τα μέγιστα στη θεμελίωση της «Παλαιάς Ευρώπης» και του Γάλλου J. Cauvin, o οποίος συνέδεσε την αρχή της γεωργίας µε µια προηγηθείσα «επανάσταση των συμβόλων» στην εύφορη ημισέληνο ενδείξεις της οποίας είναι τα ειδώλια-ο R.Treuil παραθέτει και αντικρούει τα επιχειρήματα αυτής της άποψης.

Τα νεολιθικά ειδώλια που βρίσκονται στις ανασκαφές δεν είναι πλέον µόνο γυναικεία µε τονισμένα τα γενετήσια χαρακτηριστικά, απεικονίζοντας, συνεπώς, «θεές της γονιμότητας» αλλά και ανδρικά και άφυλα και ανδρόγυνα.

Η εύρεση, παράλληλα, των περισσότερων ειδωλίων στα Βαλκάνια σε οικιακού χαρακτήρα συµφραζόµενα δε στοιχειοθετεί το χαρακτηρισμό ανάλογων χώρων ως «ιερών». Θεωρεί, λοιπόν, ότι η θρησκευτική τους χρήση δε στηρίζεται πουθενά παρά µόνο σε µια θεωρητική αποδοχή και δεν μπορεί  να υποστηριχτεί µε αδιαμφισβήτητο τρόπο.

Ο χαρακτηρισμός των ειδωλίων ως παιδικών παιχνιδιών έχει τις ρίζες του σε ανάλογες απόψεις του γνωστού ανασκαφέα της Αιγύπτου, F.Petrie, στα τέλη του 19ου αι. και φτάνει μέχρι ανάλογες διαπιστώσεις του P.Ucko. Βασίζεται κυρίως στη μικρογραφική διάσταση της ανθρωπομορφικής ειδωλοπλαστικής ,στην παρουσία και ζωικών μορφών αλλά και στα μικρογραφικά ,επίσης, ομοιώματα οικιών, επίπλων και αγγείων, που συναντώνται συχνά στο αρχαιολογικό υλικό.

Κατ’ αναλογία με εθνογραφικά παράλληλα που τονίζουν τη χρήση των ειδωλίων προς διασκέδαση και τα σύγχρονα παιχνίδια ,όπου οι απεικονίσεις της γυναικείας μορφής κυριαρχούν, οι θιασώτες αυτής της άποψης υποστηρίζουν ότι μέσω των ειδωλίων τα παιδιά μιμούνται τον κόσμο των μεγάλων.

Παρότι η άποψη αυτή θεωρείται  πιο πειστική σε σχέση με τη θρησκευτική εντούτοις πρέπει να σημειωθεί  ότι μπορεί η έρευνα να ξεγελιέται από την τάση της να προσεγγίζει μονοσήμαντα τα αντικείμενα ως μιας λειτουργίας, ενώ αυτά μπορεί να έχουν πολλαπλές χρήσεις και λειτουργίες ανάλογα με την κάθε φορά περίσταση της λειτουργίας.

Τα ειδώλια ακόμη ερμηνεύονται ως μέσα επικοινωνίας ,ο P. Biehl τα εντάσσει σε ένα συμβολικό σύστημα επικοινωνίας όπου λειτουργούν ως τα εργαλεία των κοινωνικών και τελετουργικών πρακτικών του νεολιθικού ανθρώπου από τη γέννηση μέχρι το θάνατο του, ενώ ο Γ. Χ. Χουρμουζιάδης τα αντιμετώπισε ως ένα είδος ιδεογραφικών συμβόλων στο πλαίσιο μιας «πρωτογραφής» (Kοσμάς Τουλούμης)

Marija Gimbutas, The Goddesses and Gods of Old Europe, 6500-3500 B.C.: Myths and Cult Images

Κosmas Touloumis , Greece and the “forgotten” neolithic past of Europe

* Η Κωνσταντινιά Πατσή είναι Διευθύντρια του ΓΕ.Λ Τυρνάβου. Πτυχιούχος της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, κάτοχος Μεταπτυχιακού διπλώματος Master of Business Administration (MBA) του Staffordshire University

Το άρθρο Η νεολιθική θεά του Τυρνάβου (6.000 π.Χ) εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Τον αγιασμό τέλεσε ο Πάτερ Ιάκωβος και ο Πάτερ Γεώργιος που στην συνέχεια ευχήθηκαν καλή σχολική χρονιά στα παιδιά, ενώ μετέφεραν και τις ευχές του Μητροπολίτη Λαρίσης και Τυρνάβου Ιερωνύμου.

Παρόντες οι Βουλευτές Λάρισας Χρήστος Κέλλας και Ευαγγελία Λιακούλη και ο Δήμαρχος Τυρνάβου Ιωάννης Κόκουρας. Η κ. Λιακούλη ευχήθηκε Καλή χρονιά, τόνισε ότι το σχολείο έχει κινήσει το ενδιαφέρον με τις επιτυχίες του και την έντονη δραστηριότητα του σε δράσεις ενημέρωσης για το Σύνταγμα, την Ευρώπη κ.α. ενώ εξήγησε πως ξεκινά άλλη μια δραστήρια χρονιά γεμάτη γνώσεις. Τέλος ζήτησε από τα παιδιά να υπάρχει ένα κλίμα συζήτησης και σεβασμού προς τα προβλήματα που όλοι αντιμετωπίζουμε.

Ο Χρήστος Κέλλας στην ομιλία του, με χιούμορ μίλησε στα παιδιά για μια εντελώς διαφορετική χρονιά που ξεκινάει, εξηγώντας τις αλλαγές όσο αναφορά το σχολείο, τους καθηγητές, τα βιβλία και φυσικά τις μάσκες που λείπουν πλέον από τις τάξεις. Κλείνοντας τους ευχήθηκε καλή χρονιά και καλή επιτυχία στις πανελλήνιες εξετάσεις.

Ο Δήμαρχος Τυρνάβου Ιώαννης Κόκουρας ζήτησε με την σειρά του από τους μαθητές να συνεχίσουν την παράδοση των επιτυχιών στις πανελλήνιες, μίλησε για τις αλλαγές στο Γενικό Λύκειο Τυρνάβου και την ενεργειακή αναβάθμιση ενώ κλείνοντας ευχήθηκε μια καλή σχολική χρονιά που αν και θα έχει δυσκολίες στο επίπεδο της ενεργειακής κρίσης που αντιμετωπίζουμε θα καταφέρουμε να βγούμε δυνατοί.

Η Διευθύντρια του Γενικού Λυκείου Τυρνάβου κ. Κωσταντινιά Πατσή ευχήθηκε επίσης καλή χρονιά στους μαθητές ενώ μιλώντας στο TirnavosPress εξήγησε πως ξεκινάει μια πλήρης σχολική χρονιά με καλυμμένες όλες τις διδακτικές ώρες από τους καθηγητές που διορίστηκαν και άψογα οργανωμένο σχολείο σε όλα του τα επίπεδα.

Καλή Σχολική Χρονιά

[quads id=5]

Το άρθρο Ξεκίνησε η νέα σχολική χρονιά – Ο αγιασμός στο ΓΕΛ Τυρνάβου εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Οι υπόδουλοι στους Τούρκους Έλληνες μεθυσμένοι κυριολεκτικά από τα νάματα της ιστορίας τους, αποφάσισαν το 1821 «Να σηκώσουν πόλεμο και να πολεμήσουν τους Τούρκους.

Να διώξουν όλη την Τουρκιά ή να χαθούνε ούλοι» χορεύοντας για άλλη μια φορά τον ίδιο αρχέγονο πατριωτικό χορό με τους Σαλαμινομάχους και τους μαχητές των Θερμοπυλών και στέλνοντας το μήνυμα της ιστορικής συνέχειας στους νεκρούς του Μαραθώνα και των Πλαταιών.

Αυτός ο πολύχρονος και πολυαίμακτος αγώνας των Ελλήνων για Ανεξαρτησία οδήγησε στην ίδρυση (Πρωτόκολλο περί ανεξαρτησίας της Ελλάδος, 3 Φεβρουαρίου 1830), του ελληνικού κράτους και την ένταξη της Ελλάδος στον πολιτικό χάρτη των ανεξάρτητων κρατών της γης, ενώ λίγο αργότερα επανέφερε τον αγέρα της ελευθερίας μέχρι τη συνοριακή γραμμή Αμβρακικού-Παγασητικού (Συνθήκη της Κωνσταντινούπολης, 9 Ιουλίου 1832 και Πρωτόκολλο της Συνδιάσκεψης του Λονδίνου στις 30 Αυγούστου 1832).

Για τη Θεσσαλία, πατρίδα σπουδαίων Ομηρικών ηρώων και τόπο κατοικίας των θεών του αρχαιοελληνικού κόσμου, με την εντυπωσιακή ιστορία που χάνεται στα βάθη των αιώνων και την πλούσια πολιτιστική παράδοση, οι αλυσίδες της σκλαβιάς βάσταξαν σχεδόν πέντε αιώνες.

Στη διάρκειά τους η Θεσσαλία έχυσε ποταμούς αίματος και δακρύων. Θυσίασε χιλιάδες τέκνων της. Τα βουνά της υπήρξαν καταφύγια του έθνους και άσβεστες εστίες του ανεπανάληπτου ελληνικού λαϊκού πολιτισμού, του ανυπότακτου πνεύματος και της λεβεντιάς. Με την παιδεία της, με τους διδασκάλους της και με τον Ρήγα, κατέχει πρώτη θέση στην προσπάθεια αφύπνισης της εθνικής συνείδησης. Στον ένοπλο αγώνα κατέλαβε αξιόλογη θέση με τα αμέτρητα ξεσπάσματα των αρματολών της και με τις επαναστάσεις των Διονύσιου, Νικοτσάρα, παπα-Βλαχάβα, Γεωργάκη Ολυμπίου

Για τον Τύρναβο η περίοδος της τουρκοκρατίας ξεκινά από τις αρχές του 15ου αιώνα και πιο συγκεκριμένα από το 1423, όταν ο στρατηγός Τουραχάν, που κατά μια εκδοχή θεωρείται ιδρυτής της πόλης, κατέλαβε τη Θεσσαλία και του παραχωρήθηκε η περιοχή του Τυρνάβου ως δώρο από τον Σουλτάνο, με κληρονομική μεταβίβαση στους εκάστοτε απογόνους.

Στη διάρκειά των χρόνων της υποδούλωσης οι ελεύθερες και ανυπότακτες καρδιές των Τυρναβιτών έδειξαν αξιοθαύμαστη αντοχή και κατόρθωσαν όχι μόνο να διατηρήσουν όλα τα στοιχεία της εθνικής τους υπόστασης, αλλά και να προχωρήσουν προς τη δική τους αναγέννηση δημιουργώντας ένα πνευματικό, θρησκευτικό και οικονομικό κέντρο, µε τις σχολές του και τα ελληνοµουσεία του -σύμφωνα με τον Νικόλαο Βέη- όπου αξιόλογοι πνευματικοί άνδρες, «δασκάλεψαν εκεί τη νιότη, στεριώσανε τη χριστιανική πίστη και σπείρανε τον αγνό σπόρο της λευτεριάς κι ανάστησαν άξιους μαθητές και ντόπιους και ξένους». ).

Κι έγινε ο Τύρναβος τόπος μαρτυρίου και θυσίας του Αγίου Γεδεών και του Άγιου Γεωργίου του Νεομάρτυρα εκ Ραψάνης και µια σημαντική πνευματική εστία με µια σπουδαία εκπαιδευτική παράδοση, η οποία διαπότισε τις επερχόμενες γενεές.

Στον διαφωτισμό των υπόδουλων Ελλήνων ο Τύρναβος συνέβαλε με μια πλειάδα επιστημόνων και λογίων, μεταξύ των οποίων συγκαταλέγονται ο Τυρναβίτης Αλέξανδρος, ο Ιωάννης Αγραφιώτης, ο Ιωάννης Πέζαρος, ο Στέφανος Δούγκας, ο Ζήσης Δαούτης, ο Γεώργιος Ζαχαριάδης, ο Δημήτριος Αλεξανδρίδης, ο Δημήτριος Κωνσταντίνου, ο Αλέξανδρος Πέζαρος, που στήριξαν με κάθε τρόπο την κυκλοφορία και τη διάδοση των θεμελιωδών ιδεών, όπως ελευθερία, δικαιοσύνη, ανεξιθρησκία, αρετή, επιστήμη.

Στη Φιλική Εταιρεία, που ιδρύθηκε για την προετοιμασία του αγώνα, για την «ανέγερσιν και απελευθέρωσιν του Ελληνικού Έθνους και της Πατρίδoς μας» όπως μας πληροφορεί ο ίδιος ο Εμμανουήλ Ξάνθος, η πόλη μας συμμετείχε με τον τυρναβίτικης καταγωγής (ο πατέρας του, Νικηφόρος Τεκελής, ήταν έμπορος από τον Τύρναβο) Αθ. Τσακάλωφ, ο οποίος είχε και την πρωτοβουλία της ίδρυσής της, όντας πιο πριν μέλος της «Ελληνικής Εταιρείας» και του «Ελληνόγλωσσου Ξενοδοχείου». Για απόδειξη μάλιστα στον Κώδικα της Ανώτατης Αρχής της Φιλικής Εταιρείας, πρώτο βρίσκεται το όνομα του Αθ.Τσακάλωφ (www.parliament.gr).

Κι όταν ξέσπασε ο ένοπλος αγώνας για τη λευτεριά στα πρόσωπα των Τυρναβιτών αγωνιστών Κυριάκου Πάγκαλου, Γεωργίου Αναστασίου και Δημητρίου Τυρναβίτη μνημονεύουμε όλους εκείνους τους ανώνυμους ένθερμους πατριώτες, που εγκατέλειψαν τον τόπο τους και εντάχτηκαν στα επαναστατικά σώματα της Νότιας Ελλάδας πρώτα και της Θεσσαλίας αργότερα ενώ, οι Τυρναβιτες ιερομόναχοι παπα-Θεόφιλος, παπα-Κύριλλος και ο έμπορος Ανδρέας Αθανασίου και άλλα πέντε άτομα που βρίσκονται το 1829 μόνιμα εγκαταστημένοι στη Σκόπελο γίνονται σύμβολα όλων των αγωνιστών που έφυγαν από τον Τυρναβο και συμμετείχαν στις εξεγέρσεις που σημειώθηκαν στη Θεσσαλία μέχρι την απελευθέρωσή της από τους Τούρκους και την προσάρτησή της (πλην της Ελασσόνας) στο ελληνικό κράτος με την υπογραφή της Σύμβασης της Κωνσταντινουπόλεως (20 Ιουνίου του 1881) που συνάπτεται μεταξύ Ελλάδας και Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Ο Τυρναβίτης Δημοσθένης Ανδρεάδης, επιθεωρητής της δημοτικής εκπαίδευσης, σε ηλικία δώδεκα ετών τότε περιγράφει την απελευθέρωση του Τυρναβου με τα παρακάτω λόγια:

“Καλοκαιριάτικη όλότελα ξημέρωσεν ή πρώτη Σεπτεμβρίου τοΰ 1881 στον Τύρναβο, την πατρίδα μου.’Ολόλαμπρος πρόβαλε σ’ αύτή από τη πρώτη στιγμή ό ήλιος εκείνη την ημέρα πίσω άπ’ τόν Κίσσαβο. Λες καί βιαζόταν, πλημμυρίζοντας μέ τή θάλασσα των χρυσών αχτίδων του τή μικροπολιτεία μας, να τήν ξυπνήση τό γρηγορώτερο, για νά τής μήνυσή κάποια πολύ εύχάριστη είδηση. Μ’ όλη όμως τή μεγάλη βιασύνη του δεν κατώρθωσεν αυτό, πού ζητούσε. Τή βρήκε στο πόδι όλη, όπως καί τήν άφησεν, όταν πήγαινε νά βασιλέψη….

Μά καί πώς μποροΰσεν ή μικροπολιτεία αύτή να κλείση μάτι εκείνη τή βραδυά υστερ’ άπ’ τό χαρμόσυνο μήνυμα, πού σκορπίστηκε στις τέσσερες άκρες της από τό δειλινό τής προηγούμενης ήμέρας ; «Αύριο το πρωί παραδίνεται ό Τύρναβος στους “Ελληνες».

Κι αύτό τό μήνυμα βγήκεν από επίσημο στόμα. Ό « μ ι ρ α λ ά η ς », ό διοικητής δηλαδή τής τούρκικης φρουράς τής πολιτείας μας, κατά τό άπόγεμα της προηγούμενης ήμέρας, προσκαλώντας τούς προύχοντες Τυρναβΐτες στό «κονάκι» —τό στρατιωτικό διοικητήριο— τούς έκαμε γνωστή την παραπάνω πικρότατη για αυτόν είδηση.

Τότε και τούς σύστησε νά λάβουν τά μέτρα τους, ώστε νά φυλάξουν μόνοι τους τήν πόλη οι κάτοικοι τή νύχτα εκείνη, όπως μπορέσουν. Οί στρατιώτες του θά είχαν άλλες, σπουδαιότερες δουλειές αυτές τις ώρες….

’Έτσι διαλαλήθηκεν άπό κείνη τήν ώρα ή είδηση, πού έκαμε τήν πόλη μας νά ξαγρυπνήση αύτή τή βραδυά. Μά καί ή σύσταση του μιραλάη δέν πήγεν άνώφελη.

Γιατί μέ τήν πρόχειρη πολιτοφυλακή, πού σχηματίστηκεν άπό όλες τις τάξεις τών πολιτών, φυλάχτηκε πολύ καλά ό Τύρναβος εκεινο τό βράδυ, κι έτσι κανένα δυσάρεστο επεισόδιο δέν έγινε στούς συμπολίτες μου. Ό ήλιος, άφοΰ γιά στερνή φορά τήν καλονύχτισε σκλαβωμένη, τήν άλλη μέρα τή χαιρέτισε έλεύθερη, χωρίς ν’ άγγιχτεί ούτε μια τρίχ’ άπ’ τό κεφάλι τών κατοίκων της.

Ή λευθεριά της ήρθε «στό κουφνούλι»*, όπως άκριβώς άκουγα τόσες φορές τον παππού μου νά τό βεβαιώνη στην παρέα του, πώς θά μάς έρθη τό «Έ λ λ η ν ι κ ό ». ’Απαράλλαχτα δηλαδή, όπως μας στέλνουν οι φίλοι μας τά δώρα τους μέσα στό καλάθι! Κ’ έτσι πραγματικά ήρθε οτήν τυχερή τότε Θεσσαλία μας ή λευθεριά της…

Καί νά τώρα! Ξεκινώντας άπ’ τά σπίτια τους πρωί- πρωί οί ξαγρυπνισμένοι πατριώτες μου, διευθύνονται παρέες – παρέες κατά τή στρατώνα, πού είναι δίπλ’ άπό τά δεξιά τού Ξ ε ρ ι ά, του αρχαίου ξεροποτάμου Τιτα ρ ή σ ι ο υ καί στό έμπα τής μικροπολιτείας μας, γιά να καλοδεχτουν τήν λευθεριά τους. Έκεί, έξω άπ’ τήν πόλη, στηνόταν βιαστικά κι άπ’ τά χαράματα μεγάλη άψίδα, άπ’ όπου θά περνούσε ό ελληνικός στρατός, πού θάρχόταν άπ’ τή Λάρισα, φέρνοντας μαζί του, στό « κ ο υφ ν ο ύ λ ι » τό πολύτιμο δώρο τής μεγάλης μητέρας μας, της Ελλάδας, καί σ’ εμάς τ’ άπολησμονημένα παιδιά της…..

Μαζί μέ τούς πρώτους προχωρούμε έγώ κι ό πατέρας μου, καπελλωμένοι, φραγκοφορεμένοι καί πανευτυχισμένοι κ’ οί δυό. Έγώ, γιατί πρώτη φορά στη ζωή μου φορούσα καπέλλο, κι ό πατέρας μου, γιατί πρώτη φορά θ’ άντίκρυζε σέ λίγο ελληνικό στρατό. ’Έτσι προχωρώντας, άφοΰ περάσαμε τήν παλιά βυζαντινή μακρόστενη γέφυρα τοΰ Ξεριά, άρχίσαμε να προσπερνούμε πολύ κοντά κι άπ’ τήν ανατολική πλευρά του, τό άπέραντο όλοπέτρινο τετράγωνο της στρατώνας.

Μιά άνείπωτη μουγκαμάρα ξεχυνόταν άπό μέσα της εκείνη τήν ώρα. Αυτό τό άπέραντο καί, θαρρείς, ατέλειωτο χτίριο, πού 40 χρόνια στή σειρά άπό τό χτίσιμό του έδειχνε μέ χίλιους δυο τρόπους τή ζωντάνια του, ήταν έκεΐνο τό πρωί βουβό καί άλαλο. Οΰτε σαλπίσματα, οΰτε προστάγματα στρατιωτικών γυμνασίων, ούτε τρεχάματα άλόγων, ούτε μεγαλόφωνες εύχές στό Θεό άπό μέρος τών στρατωνισμένων ακούγονταν τότε, σάν άλλοτε. Μά ούτε καί καμμιά ανθρώπινη μορφή πρόβαλλεν εκείνη τή στιγμή άπό τά αμέτρητα παράθυρα τών απέραντων θαλάμων τής στρατώνας αυτής.

Μονάχα οί άπαίσιες στή μορφή καί στή φωνή τους καλιακοΰδες, οί κάργιες δηλαδή, καθισμένες στήσειρά πάνω στο σαμάρι τής σκεπής, έξακολουθοΰσαν τις πένθιμες κραξιές τους

Ποιος ξέρει! ’Ίσως νάθελαν νά θυμίσουν μ’ αυτές στους διαβάτες τής στιγμής εκείνης τό ξεφωνητό τοΰ Λατίνου ποιητή : «Sic transit gloria mundi», δηλαδή «’Έτσι περνάει τοΰ κόσμου ή δόξα»….

Μά νά! Για ν’ αποδείξει, πώς δέν αλήθευε για τήν περίσταση εκείνη τό νόημα των κραξιών αυτών, προβάλλει τή σιλουέττα του ένας Τούρκος φρουρός άπ’ τή μεσιανή πόρτα τής στρατώνας.

Είναι τή στιγμή αυτή ό μοναδικός αντιπρόσωπος τής καταλυόμενης σουλτανικής εξουσίας στή σκλαβωμένη από 460 χρόνια πατρίδα μου. Εξόν άπό τό όπλο, που ακουμπά  στον ώμο, έχει φορτωμένο στις πλάτες και τό γυλιό του. Καί, καθώς είναι ποδεμένος μέ τα γουρουνοτσάρουχά του, δείχνει πώς ετοιμάζεται για φευγιό.

Καί στ’ αλήθεια! Μόλις άντίκρυσε τό πλήθος έκεΐνο τοΰ κόσμου, πού έρχόταν πίσω μας, σά νά φοβήθηκε, μήπως τον πιάση καί τον κρατήση αιχμάλωτο, τόβαλε στα πόδια κι άρχισε νά τρέχη κατά τό Μπουγάζι ! ’Έτσι κόπηκεν άπ’ τήν πατρίδα μου κι ό τελευταίος κρίκος της πολύχρονης τουρκικής σκλαβιάς της.

Σέ λίγο ή μικρή πλατεία, όπου είχε στηθή ή αψίδα, γεμίζει άπό κόσμο. Οί μαστόροι εξακολουθούν άκόμη το συγύρισμά της, μά καί τό πλήθος ολοένα τον ερχομό του.

Οί πιο πολλοί είναι άντρες κι’ άγόρια μεγάλα καί μικρά. Μόλο που είναι καθημερινή, όλοι φορούν τά γιορτινά τους — ά ν τ ε ρ ι ά μακρυά ίσαμε τά πόδια με ένα πολύ κοντό τσόχινο σακκάκι οί νοικοκυραίοι, χοντροΰφασμένη άσπρη πουκαμίσα ή φτωχολογιά’ κι’ δλοι σιδερωμένο κοντό κόκκινο φέσι στο κεφάλι καί πλατύ, χρωματιστό, μάλλινο ζουνάρι, γυρισμένο σέ κόμπο χοντρό καταμεσής στο στήθος. — «’Σ τ ε ν ά », παντελόνια δηλαδή, πολύ λίγοι φορούν’ καί οί καπελλωμένοι μετριούνται στά δάχτυλα τοΰ ενός χεριού.

Γυναίκες πολύ λίγες βγήκαν, γιά νά καλοδεχτουν «τό Ελληνικό». “Ολες μεσόκοπες, φοροΰν μακριές μάλλινες ή μεταξωτές φούστες καί μπολερά τσόχινα ή μεταξωτά — σαλταμάρκες—.

Είναι ζωσμένες μέ μεγάλα θηλυκωτά χρυσοκαπνισμένα ζουνάρια κι’ ‘ολες κεφαλοδεμένες’ οί πιο ήλικιωμένες μέ ασημένιο «τεπέ» πάνω άπό τό φέσι’ καί οί πιό νέες μέ τυλιγμένα τά μαλλιά τους σέ μεταξωτή «σκέπη». Μονάχα οί δασκάλισσες τοΰ νηπιαγωγείου καί τοΰ παρθεναγωγείου φοροΰν καπέλλα καί είναι ντυμένες ευρωπαϊκά.

Οί μαθήτριες όλες στά κάτασπρα ντυμένες, μέ θαλασσιές ζώνες στή μέση καί κορδέλλες στο κεφάλι. ’Ενώ οί μαθητέςτών2 «άρρεναγωγείων», συνωδευμένοι άπό τούς δασκάλους των, είναι όλοι ντυμένοι μέ άντεριά καί ξεσκούφωτοι.

Νέα γυναίκα καί ανύπαντρη κοπέλλα δέ φαίνεται καμμιά. Στήν υποδοχή δέν παραβρέθηκαν επίσης καί οί μαθητές τοΰ Έλληνικοΰ σχολείου, γιατί έτυχε νά μην έχουν τότε δάσκαλο. Ό Ά θ α ν. Ζ α φ ε ι ρ ι ά δ η ς, πού ίσαμε τότε διεύθυνε τό σχολείο μας αυτό· άπό χρόνια, άποφασισμένος νά πολιτευθή, είχε παραιτηθή άπ’ τη θέση του.

. θά είχαν περάσει πιό πολύ άπό δυό ώρες, δταν ακούστηκαν άπό μακρυά τά πρώτα σαλπίσματα καί τά χαρούμενα ξεφωνητά: «’Έρχουντι! έρχουντι!» Και νά! Σε λίγο βλέπουμε όλοι, οί μαζεμένοι έκεϊ, μιά τετράδα καβαλλάρηδων σαλπιχτών νά προβάλλη άπό τήν καμπή τοΰ δημόσιου δρόμου καί πίσω απ’ αύτούς άκοΰμε νά καλπάζη ολόκληρη ϊλη ιππικού μ’ επικεφαλής μουσική μπάντα, πού άρχισε νά παίζη στρατιωτικό εμβατήριο.

Άφωσιωμένος ώς τότε στό νά κοιτάζω καί νά θαμάζω τό πλατύ γείσο τού πρωτοφόρετου καπέλλου μου, ξαφνιάστηκα καί τάχασα κυριολεχτικά μέ δ,τι έβλεπα καί άκουγα εκείνη τή στιγμή.

Καί τόσο πολύ, ώστε να μοΰ φαίνεται, πώς νειρευόμουν. Μά καί πώς νά μήν τά χάση ένα δωδεκαχρονίτικο μικρόπαιδο, σάν κ’ εμένα, πού ίσαμε τότε δεν είχε βγή έξω άπ’ τόν Τύρναβο, κι ώς εκείνη τήν ήμέρα δέν ειχεν ακούσει άλλα μουσικά όργανα εξόν άπό πίπιζες, νταούλια, κλαρίνα καί βιολιά; Μά καί σάμπως είχα ξαναϊδεΐ κι άλλοτε χρυσά γαλόνια καί σπαθιά ξεγυμνωμένα και τόσο όμορφα ντυμένους άξιωματικούς καί στρατιώτες, πού έβλεπα εκείνη τή στιγμή;

Γι αύτό καί δέν μπόρεσα νά κρατήσω τίποτε στή θύμησή μου άπό δώ καί πέρα μέχρι πού πέρασεν όλος ό στρατός κάτω άπ’ τήν αψίδα, εξόν άπ’ τή σεβάσμια μορφή τοΰ ξανθομαλλού γεροντάκου άρχηγοΰ τοΰ στρατού εκείνου καί τά άραια καί ξεψυχισμένα «Ζήτου ου ου !» τοΰ πλήθους.

Οΰτε πώς έγινεν άπό μέρος τοΰ μακαρίτη Μ α ν ώλη Μουζά, προσωρινού τότε δημάρχου, ή προσφώνηση για τήν παράδοση τής πόλης μας καί ή άντιφώνηση γιά την παραλαβή της άπό τόν άρχηγό τοΰ στρατού * ούτε πότε συστήθηκαν οί δημογέροντες καί οί ’Οθωμανοί συμπολίτες μου στον ίδιο, ούτε πότε τραγουδήθηκεν άπ’ τις μαθήτριες τοΰ άνώτερου παρθεναγωγείου μας ο θούριος  τοΰ Ρήγα: « Δ ε ΰ τ ε, παίδες τών Ελλήνων !»

Τίποτε άπ’ δλ’ αυτά δέν κράτησεν ή θύμησή μου τότε. Καί τό κακό γιά μένα είναι, πού κι άργότερα, δταν δηλαδή μπήκε στην πόλη ό Ελληνικός στρατός κ’ έγινε στή μεγάλη κεντρική εκκλησία τής «Ά γ ί α ς Φανερωμένης » ή δοξολογία’ κι όταν μετά άπ’ αύτή δεξιώθηκεν ή Δημογεροντία τούς άξιωματικούς τής « καταλήψεως» στό μητροπολιτικό μέγαρο — σχετικά μέ τάλλα τά τυρναβίτικα σπίτια — εγώ δέν παραβρέθηκα σ’ όλ’ αύτά τά έξαιρετικά επεισόδια τής ημέρας εκείνης.

Τά πληροφορήθηκα μαζί μέ τούς άλλους σπιτικούς μου άπό τόν πατέρα μου. Εκείνο μονάχα, πού υστερ’ άπό τόσα χρόνια μοΰ μένει άξέχαστο, είναι ό πρωτόφαντος γιά όλους τούς σπιτικούς μου ενθουσιασμός τοΰ άπό μητέρα παπποΰ μου.

’Έτσι την Ίη Σεπτεμβρίου 1881 έγινε ή «προσάρ τ η σ ι ς » τής πατρίδας μου στή μητέρα της, τήν Ελλάδα.”

Η σημασία της απελευθέρωσης και προσάρτησης του Τυρνάβου και γενικότερα της Θεσσαλίας «δεν έγκειται μόνο στο ότι αποτέλεσε την πρώτη επέκταση των συνόρων του «ελεύθερου Ελληνισμού» σε βάρος της Οθωμανικής αυτοκρατορίας και την πρώτη συγκεκριμένη υλοποίηση της «Μεγάλης Ιδέας», αλλά ίσως πρέπει να θεωρηθεί σημαντικότερο γεγονός συναρτημένο με μια σειρά από παράγοντες που ξεπερνούσαν την άμεση συγκυρία και που εξέφραζαν ποιοτικές διαφοροποιήσεις τόσο στον ευρύτερο βαλκανικό όσο και στον στενότερο χώρο του Ελληνισμού»

Δείτε το βίντεο που ακολουθεί: 

Πηγές:

1) Λάζαρος Αρσ. Αρσενίου, Η Θεσσαλία στην Τουρκοκρατία 1393-1881: Ιστορική και εθνολογική προσέγγιση

2) Βύρων Σκρουµπής, ΤΥΡΝΑΒΟΣ Ιστορικές-Λαογραφικές αναδρομές, έκδοση ∆ήµου Τυρνάβου 1997

3) Ιστορία του Ελληνικού Έθνους-τόμος ΙΔ΄

4) Χρ.Τσολάκη, Αχιλλέας Τζάρτζανος-Ο µεγάλος λησµονηµένος και ο προφητικός

5) http://www.parliament.gr/1821/anafora/filikoi.asp

6) /www.parliament.gr

7) http://argolikivivliothiki.gr

8) http://blogs.sch.gr/2dimsch/(Ιστορία του Ελληνικού Έθνους-τόμος ΙΔ).

Η Κωνσταντινιά Πατσή είναι Διευθύντρια του ΓΕΛ Τυρνάβου. Πτυχιούχος της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, κάτοχος Μεταπτυχιακού διπλώματος Master of Business Administration (MBA) του Staffordshire University

[quads id=5]

Το άρθρο Η κεντρική ομιλία για την εκδήλωση Απελευθέρωσης του Τυρνάβου από την κα. Κωνσταντινιά Πατσή εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Της Κωνσταντινιάς Πατσή

Από τις πρώτες δεκαετίες του 17ου αιώνα σημειώθηκε σημαντική οικονομική και πνευματική ανάπτυξη στον Τύρναβο.
Σ΄αυτήν την εποχή ζουν και εργάζονται στην πόλη γιατροί που μελετούν τα παραδοσιακά ιατρικά συγγράμματα και μάλιστα το βασικότερο σύγγραμμα Φαρμακολογίας της Αρχαιότητας και της Βυζαντινής περιόδου , της Ιατρικής ύλης του Διοσκορίδη του Αναζαρβέως, του οποίου το αρχαιότερο χειρόγραφο είναι ο περίφημος Vind. Med. Gr.1 στη Βιέννη.

Στον  κώδικα 397 της Μονής Αγίου Παντελεήμονος του Αγίου Όρους, που περιέχει εκκλησιαστική ακολουθία, αναφέρεται ότι ο Κωνσταντάς γιατρός από τον Τύρναβο, αφιέρωσε ένα “λυχνικό”.

Κατά την ίδια περίοδο ενδιαφέρον παρουσιάζει και η δραστηριότητα δύο – Τυρναβιτών στην καταγωγή –  ιερομονάχων της Ολυμπιώτισσας και ιατρών πρακτικών, του Διονυσίου και του Ματθαίου. Ο μεν ένας, που γεννήθηκε στα τέλη του 17ου αιώνα στον Τύρναβο και έλαβε το όνομα Δημήτριος, έγινε αρχικά ιερομόναχος στην Ολυμπιώτισσα και μετονομάστηκε σε Διονύσιο, ενώ αργότερα διετέλεσε εφημέριος στην Ελληνική Παροικία Kecskement της Ουγγαρίας και το 1739 έγινε ηγούμενος στην Ολυμπιώτισσα.

Η κατάρτιση του και τα πνευματικά του ενδιαφέροντα για την Ιατρική ,Θεολογία,ελληνική γλώσσα κ.τ.λ μαρτυρούνται και από τα βιβλία του που εναπόκεινται στην Ολυμπιώτισσα.

Ο δε άλλος σπουδαίος Τυρναβίτης ιερομόναχος της Ολυμπιώτισσας, που έγινε μοναχός σ΄αυτό το μοναστήρι σε νεαρή ηλικία, ήταν ο παπάς Ματθαίος, ο γιατρός, αλλά το 1760 μετοίκησε σε Τυρναβίτικο μετόχι. Έγραψε διάφορα ιατρικά βιβλία που κληροδότησε στην Ολυμπιώτισσα μεταξύ των οποίων και το υπ’ αριθμόν 165 έντυπο της Ολυμπιώτισσας (Γαλην.8. Άπαντα, Βασιλεία 1538) καθώς και άλλα ιατρικά βιβλία που κληροδότησε στη Μονή της μετανοίας του.
Ο Ματθαίος πέθανε στον Τύρναβο στις 22 Ιανουαρίου το 1800.

Β. Γιατροί με καταγωγή από την επαρχία Τυρνάβου  από τον 19ο  και μέχρι τα μέσα περίπου του 20ου  αιώνα [2]

Δημητριάδης Εμμανουήλ 

Σύμφωνα με το περιοδικό “Θεσσαλικά Χρονικά” (1935), ο γιατρός Εμμανουήλ Δημητριάδης καταγόταν από τον Τύρναβο και φοίτησε στην Ιατρική Σχολή του Εθνικού Πανεπιστημίου Αθηνών. Το ίδιο περιοδικό αναφέρει ότι άσκησε το ιατρικό λειτούργημα στην πόλη του Τυρνάβου.

Ο Εμμανουήλ Δημητριάδης αναμείχθηκε στα κοινά, εξελέγη βουλευτής Τυρνάβου στις εκλογές του 1892 και αργότερα (μάλλον την περίοδο 1899-1903) εκλέχθηκε και υπηρέτησε ως δήμαρχος Τυρνάβου ( 6 Σεπτεμβρίου1899 – 7 Σεπτεμβρίου 1903). 

Δημητριάδης Επαμεινώνδας 

Γεννήθηκε στον Τύρναβο . Σπούδασε Ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Δεν εξάσκησε το επάγγελμα του γιατρού στον Τύρναβο , γιατί στάλθηκε στο Μοναστήρι, όπου έδρασε ποικιλοτρόπως κατά τον Μακεδονικό αγώνα, διακινδυνεύοντας πολλές φορές και την ίδια τη ζωή του. 

Γκόλτσιος Ελευθέριος 

Γεννήθηκε στον Τύρναβο και σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Εξελέγη βουλευτής Λάρισας στις εκλογές του Αυγούστου 1910.

Άσκησε το ιατρικό λειτούργημα στην περιφέρεια της επαρχίας Τυρνάβου. Μετά το 1922, εγκαταστάθηκε στη Θεσσαλονίκη, όπου και συνέχισε να ασκεί την ιατρική. 

Λάμπρου Λάμπρος του Ν. 

Ο γιατρός Λάμπρος Ν. Λάμπρου γεννήθηκε στον Τύρναβο το έτος 1876. Ήταν γιος του Νικολάου Λ. Λάμπρου, διακεκριμένου δικηγόρου του Τυρνάβου. Στη γενέτειρά του, τον Τύρναβο, άσκησε το ιατρικό επάγγελμα μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του. Υπήρξε πρόεδρος της κοινότητας Τυρνάβου επί σειρά ετών (1910-1933). Εξελέγη βουλευτής Τυρνάβου στις εκλογές του 1923. 

Νικόλαος Αντ. Μιχαηλίδης 

Γεννήθηκε στον Τύρναβο το 1879.  Ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές του στην Αθήνα. Αναγορεύτηκε διδάκτωρ της Ιατρικής το 1901. 

Μετέβη για τέσσερα έτη στη  Γαλλία και στη  Γερμανία. Διετέλεσε Επιμελητής της Αστυκλινικής το 1909, μικροβιολόγος στο Νοσ. Συγγρού το 1912 – 1933, Υφηγητής το 1928, Καθηγητής της Μικροβιολογίας στο Πανεπιστήμιο  Αθηνών το 1933. Υπήρξε συγγραφέας πολλών επιστημονικών εργασιών καθώς και Εργαστηριακής Διαγνωστικής και Μικροβιολογίας.

Καράσσος Ανδρέας του Δημητρίου

Ο Ανδρέας Καράσσος γεννήθηκε στον Τύρναβο τον Ιούνιο του 1886. Τα ονόματα των γονέων του ήταν Δημήτριος και Αρετή. Σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, από το οποίο αποφοίτησε την 1η Ιουνίου του 1910.

Άσκησε  την ιατρική πρώτα στον Τύρναβο (1911 – 1935), στον Ιατρικό Σύλλογο του οποίου είναι αρχικά εγγεγραμμένος. Στη συνέχεια εργάστηκε στη Λάρισα, όπου φαίνεται ότι εγκαθίσταται ως γιατρός τον Νοέμβριο του 1935.

Καρώνης Θεοφάνης του Παναγιώτου 

Γεννήθηκε στον Αμπελώνα της Λάρισας το 1903. Γονείς του ήταν ο  Παναγιώτης και η Αλεξάνδρα. Μετά τις εγκύκλιες σπουδές φοίτησε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, από την οποία αποφοίτησε το 1924.

Επέστρεψε στη γενέτειρά του, τον Αμπελώνα, για να ασκήσει το ιατρικό επάγγελμα και γράφτηκε ως μέλος στον τότε Ιατρικό Σύλλογο Τυρνάβου και αργότερα, όταν ο σύλλογος συγχωνεύτηκε με αυτόν της Λάρισας, διετέλεσε μέλος του, καταχωρούμενος στον τομέα της ιατρικής ειδικότητας, ως Παθολόγος. Εργάσθηκε ως ιατρός στον Αμπελώνα μέχρι το 1946. 

Ράπτης Νικόλαος του Μιλτιάδου 

Γεννήθηκε στη Ροδιά Τυρνάβου τον Απρίλιο του 1904. Μετά τις εγκύκλιες σπουδές εισήχθη στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Απέκτησε το δίπλωμα του ιατρού τον Μάρτιο του 1928. Τον Ιούνιο του 1928 επέστρεψε στη γενέτειρά του, τη Ροδιά, για να ασκήσει το ιατρικό επάγγελμα.

Γράφτηκε αρχικά στον τότε Ιατρικό Σύλλογο Τυρνάβου και στη συνέχεια (μετά τη συγχώνευση των δύο συλλόγων) στον Ιατρικό Σύλλογο Λάρισας. Όσον αφορά την ειδικότητα του αναγράφεται ως Παθολόγος και Γενικός Ιατρός. Εργάσθηκε ως ιατρός στη Ροδιά μέχρι το 1946, ενώ στη συνέχεια μετακινήθηκε στον Τύρναβο, για να συνεχίσει εκεί την άσκηση του ιατρικού λειτουργήματος. 

Λάμπρου Νικόλαος του Λάμπρου 

Γεννημένος στον Τύρναβο τον Ιούλιο του 1909 από τον Λάμπρο – ιατρό και πολιτευτή – και την Αμαλία, ο Νικόλαος Λάμπρου μεταβαίνει για τις ιατρικές του σπουδές στην Αθήνα. Μετά τη λήψη του διπλώματος του (1933) αρχικά εγγράφεται ως μέλος στον τότε υφιστάμενο Ιατρικό Σύλλογο Τυρνάβου για να μεταγραφεί το 1936 στον Ιατρικό Σύλλογο της Λάρισας, ενώ το έτος 1939 αποκτά την ιατρική ειδικότητα της Μικροβιολογίας. Εργάσθηκε ως ιατρός Μικροβιολόγος και μετά το έτος 1940 στη Λάρισα. Διετέλεσε Πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Λάρισας. 

Σαμαράς Κωνσταντίνος του Αθανασίου 

Γεννήθηκε στα Δηλέρια (ή Δελέρια) Λάρισας το έτος 1905. Γονείς του ήσαν ο Αθανάσιος και η Αφένδρα. Μετά τις εγκύκλιες σπουδές εισήχθη στην Ιατρική Σχολή του Εθνικού  Πανεπιστημίου Αθηνών.

Τον Μάρτιο του 1934 ο Κωνσταντίνος Σαμαράς επέστρεψε στη γενέτειρά του, τα Δηλέρια, προς έναρξη του ιατρικού επαγγέλματος. Έγινε δεκτός στον Ιατρικό Σύλλογο Λάρισας. Στον τομέα της ειδικότητας αναγράφεται ως ασκών τη Γενική Ιατρική.

Μπρότσης Νικόλαος του Λουκά 

Ο γιατρός, Νικόλαος Μπρότσης γεννήθηκε στον Αμπελώνα της Λάρισας τον Μάιο του 1913. Οι γονείς του ονομάζονταν Λουκάς και Παναγιώτα. Τον Σεπτέμβριο του 1940 εγκαταστάθηκε στην πόλη της Λάρισας για εργασία και έγινε δεκτός ως μέλος στον οικείο ιατρικό σύλλογο.

Στις 2 Φεβρουαρίου του 1978 διαγράφηκε από τον σύλλογο της Λάρισας προκειμένου να εγγραφεί στον Ιατρικό Σύλλογο Αθηνών. 

Χαϊδάς Βασίλειος του Μιχαήλ 

Ο Βασίλειος Χαϊδάς, του Μιχαήλ και της Καλλιόπης, γεννήθηκε στον Τύρναβο τον Οκτώβριο του 1911. Μετά τις εγκύκλιες σπουδές έγινε δεκτός στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Μετά τη απόκτηση του διπλώματος του αρχικά εργάστηκε στην Αθήνα ( μέχρι τέλους Σεπτεμβρίου 1939). Από την 1η Οκτωβρίου του 1939 μεταγράφηκε στον Ιατρικό Σύλλογο της Λάρισας προκειμένου να εργασθεί στη γενέτειρά του, τον Τύρναβο. 

Θώδας Θωμάς του Ιωάννου 

Ο Θωμάς Θώδας του Ιωάννου και της Καλλιόπης γεννήθηκε στον Αμπελώνα Λάρισας το 1913. Αποφοίτησε από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών στις 16 Ιανουαρίου του 1940. Αρχικά ήταν Γενικός Ιατρός, ενώ αργότερα απέκτησε τον τίτλο του Ειδικού Παθολόγου. Αρχικά έγινε δεκτός ως μέλος στον Ιατρικό Σύλλογο Τυρνάβου. Εγκαταστάθηκε αργότερα για εργασία στη Λάρισα (20/4/1945) και έγινε μέλος στον εκεί Ιατρικό Σύλλογο. 

Πηγές: 

[1] Ηλιούδης, Γ.(1991). Τυρναβίτες γιατροί κατά τον 17ο και 18ο αιώνα. Πρακτικά συνεδρίου Τυρναβίτικων σπουδών, σελ.207-209.

[2] Δεσιμόνας Νικ. (2017). Η άσκηση της Ιατρικής και οι γιατροί στο Θεσσαλικό χώρο (1881-1940). Διαδακτορική Διατριβή. Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας-Σχολή Επιστημών Υγείας-Τμήμα Ιατρικής. 

Οι φωτογραφίες από Μουλούλης Αθαν.(1935). Ο Τύρναβος και τα χωριά του . 1935 — Θεσσαλικά Χρονικά, 1881-1931, Έκτακτος Έκδοσις. Διαθέσιμο ηλεκτρονικά στο https://ir.lib.uth.gr/xmlui/handle/11615/20585

* Η Κωνσταντινιά Πατσή είναι Διευθύντρια του ΓΕ.Λ Τυρνάβου. Πτυχιούχος της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, κάτοχος Μεταπτυχιακού διπλώματος Master of Business Administration (MBA) του Staffordshire University

[quads id=5]

Το άρθρο Γιατροί της επαρχίας Τυρνάβου από τον 17ο μέχρι τα μέσα του 20ου αιώνα εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Γράφει η Κωνσταντινιά Πατσή*

Το άρθρο Στέφανος Δούγκας, ο Τυρναβίτης φιλόσοφος και μαθηματικός εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Το άρθρο Ο κώδικας 40 της Δημοτικής Βιβλιοθήκης Τυρνάβου εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

TO ΓΕΛ ΤΥΡΝΑΒΟΥ ΣΤΑ ” ΣΧΟΛΕΙΑ ΠΡΕΣΒΕΙΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ”

Ο τίτλος αυτός ισχύει για ένα έτος.

Οι Kαθηγητές -Πρέσβεις του ΓΕΛ Τυρνάβου είναι :

Πατσή Κωνσταντίνα  

Φακή Ευαγγελία      

Χωματά  Άννα   

Αδαμοπούλου Αικατερίνη     

Ψυρογιάννη   Κατερίνα        

Τάχατου  Δήμητρα         

Σούρδα  Ουρανία         

Μάνθου Ευπραξία        

Νασιάρα Ευανθία και

Αποστολάκη   Κωνσταντίνα  

Η διευθύντρια του ΓΕΛ Τυρνάβου, Πατσή Κωνσταντινιά, συγχαίρει τις εκπαιδευτικούς που συμμετείχαν για πρώτη φορά στο Πρόγραμμα “Σχολεία Πρέσβεις του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου” τη σχολική χρονιά 2021-2022 και ιδιαίτερα τους μαθητές που συνεργάστηκαν με τις εκπαιδευτικούς για την επίτευξη του στόχου. 

Το Πρόγραμμα

Το Γραφείο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην Ελλάδα, σε συνεργασία με το Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων και με την υποστήριξη της Βουλής των Ελλήνων, συνέχισε και το σχολικό έτος 2021-2022 την  υλοποίηση του Προγράμματος “Σχολεία Πρέσβεις του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου”

Το Πρόγραμμα, το οποίο πραγματοποιείται με επιτυχία σε εθελοντική βάση σε Λύκεια Γενικής και Επαγγελματικής Εκπαίδευσης, συμπεριλαμβανομένων ιδιωτικών σχολείων, σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση από το 2016, απευθύνεται σε εκπαιδευτικούς, αλλά ιδιαίτερα σε μαθητές των τριών τάξεων του Λυκείου.

Οι πρωταρχικοί στόχοι του προγράμματος είναι η προβολή των αξιών του κοινοβουλευτισμού και της πολιτικής δημοκρατίας στην Ευρώπη, η βασική εκμάθηση θεμάτων που αφορούν στη δομή, στη λειτουργία και στο ρόλο των Οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ιδιαίτερα δε του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, καθώς και η κατανόηση του πολιτικού και νομοθετικού πλαισίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των δικαιωμάτων των Ευρωπαίων πολιτών. 

[quads id=5]

Το άρθρο Το ΓΕΛ Τυρνάβου “Στα Σχολεία Πρέσβεις του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου” εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Σε συνέχεια των άρθρων που δημοσιεύτηκαν στην ιστοσελίδα TirnavosPress.gr «H απελευθέρωση του Τυρνάβου την 1η Σεπτεμβρίου του 1881» της κας Κωσταντινιάς Πατσή και  «Περί της προσάρτησης της Θεσσαλίας στο ελληνικό κράτος (1881)» της φιλολόγου – συγγραφέως Αποστολίας Πάνου, το TirnavosPress προχωρά στην οργάνωση της αναπαράστασης της απελευθέρωσης της πόλης σε μια επετειακή εκδήλωση την Πέμπτη 1 Σεπτεμβρίου 2022, σε συνεργασία με το Δήμο Τυρνάβου και την Αντιδημαρχία Πολιτισμού, Παιδείας και Αθλητισμού.

Μια μεγάλη γιορτή για την πόλη μας, αντάξια της πλούσιας ιστορίας της. Η γιορτή θα γίνει από φέτος και για κάθε χρόνο.

Η ημέρα της απελευθέρωσης σκιαγραφείται μέσα από τη γλαφυρή περιγραφή του Τυρναβίτη Δημοσθένη Ανδρεάδη, Επιθεωρητή της δημοτικής εκπαίδευσης , που τη μέρα της απελευθέρωσης του Τυρνάβου ήταν 12 χρονών:

«Το πρωί της 1ης Σεπτεμβρίου 1881 διαδόθηκε στον Τύρναβο η είδηση του ερχομού του Ελληνικού Στρατού από τη Λάρισα για να απελευθερώσει τον Τύρναβο. 

Αμέσως άρχισαν να συγκεντρώνονται κυρίως νέοι και μικρά παιδιά με τις δασκάλες της πόλης συνοδεύοντας τους μαθητές τους στην είσοδο της πόλης μπροστά από το στρατόπεδο στη θέση που υπάρχει και σήμερα. Εκεί στήθηκε πρόχειρη αψίδα και όλοι μικροί και μεγάλοι κρατούσαν λευκά μαντήλια.

Πρώτοι εμφανίστηκαν τέσσερις ιππείς σαλπιγκτές. Ακολουθούσε η μπάντα του στρατού και το ιππικό μαζί με τον υπόλοιπο στρατό σε παρέλαση. 

Στο σημείο μετά την άφιξη του στρατού ψάλθηκε επιμνημόσυνη δέηση και ακολούθησαν χοροί και τραγούδια.»

Για το λόγο αυτό οι Σύλλογοι του τόπου μας, η Φιλαρμονική του Δήμου Τυρνάβου μαζί με άλλες φιλαρμονικές, ιππείς με άλογα, στρατιωτικό άγημα και οι πολίτες θα συμμετάσχουν στην πραγματοποίησης της πρώτης εκδήλωσης αναπαράστασης της απελευθέρωσης του Τυρνάβου και της εισόδου του ελληνικού στρατού στη πόλη.
Οι λεπτομέρειες της εκδήλωσης θα ανακοινωθούν τις επόμενες ημέρες!

Επίσης όποιος σύλλογος ή φορέας ή ομάδα επιθυμεί να συμμετέχει στην εκδήλωση, να επικοινωνήσει με το TirnavosPress ή στο email: tirnavospress@gmail.com.

[quads id=5]

Το άρθρο Εκδήλωση Αναπαράστασης της εισόδου του Ελληνικού Στρατού στον Τύρναβο την 1η Σεπτέμβρη 2022 εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Η διευθύντρια του ΓΕΛ Τυρνάβου, Πατσή Κωνσταντινιά  συγχαίρει τις/τους επιτυχούσες /επιτυχόντες  και τους εύχεται καλή ακαδημαϊκή πορεία. Επίσης, συγχαίρει τις/τους εκπαιδευτικούς του σχολείου που συνέβαλαν σε σημαντικό βαθμό σε αυτή την επιτυχία και τους γονείς των μαθητριών/ών για την στήριξη και την αμέριστη συμπαράσταση στον αγώνα των παιδιών τους.

Τέλος, όσες/όσοι μαθήτριες/ές δεν κατάφεραν να ολοκληρώσουν με επιτυχία τη δοκιμασία αυτή να μη  ξεχνούν ότι υπάρχει κι η δεύτερη ευκαιρία και  ως εκ τούτου  οπλισμένες/οι με υπομονή, επιμονή και ζήλο θα διεκδικήσουν το φτάσιμο στην Ιθάκη τους  για μια ακόμη φορά. 

Οι  Σχολές της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης στις οποίες εισήχθησαν οι  οι μαθήτριες/ές του ΓΕΛ Τυρνάβου με αλφαβητική σειρά (λόγω προσωπικών δεδομένων) είναι:

[quads id=5]

Το άρθρο Yψηλές βαθμολογίες στις πανελλαδικές για τους μαθητές/τριες του ΓΕΛ Τυρνάβου εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Ευχές από καρδιάς για  Καλή σταδιοδρομία και λαμπρή καριέρα.

Κωνσταντινιά Πατσή 

                                                                                                                                                                     .

[quads id=5]

Το άρθρο Ευχές της Κωνσταντινιάς Πατσή στην ανιψιά της Καλλιόπη Τεγούση για την απόκτηση του πτυχίου Ιατρικής εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Της Κωνσταντινιάς Πατσή*

Μνήμες στις ψυχές των Τυρναβιτών  από έναν κατακλυσμό που σημειώθηκε τον Ιούλιο του 1972.

Το άρθρο Η Πλημμύρα του Τυρνάβου στις 14 Ιουλίου 1972 εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Γράφει η Κωνσταντινιά Πατσή*

Ο Λεόν Εζέ (Léon Heuzey), Γάλλος αρχαιολόγος από τους πρωτοπόρους στην αρχαιολογική έρευνα της Μακεδονίας, ήρθε στην Ελλάδα το 1855 ως μέλος της Γαλλικής Αρχαιολογικής Σχολής Αθηνών. Από το 1855 έως το 1857 ταξίδεψε στη Μακεδονία και στην Ακαρνανία.

Το άρθρο Κατοικία στον Τύρναβο το 1858 εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.