Ο Κιουταχής μετά την πτώση του Μεσολογγίου μεταφέρει το στράτευμά του στην Αττική, συναντώντας ισχυρή αντίσταση κυρίως από τους στρατηγούς Νικόλαο Κριεζιώτη και Βάσο Μαυροβουνιώτη, ενώ σχεδόν όλοι οι άλλοι οπλαρχηγοί της Δυτικής Στερεάς είχαν εγκαταλείψει τις θέσεις τους ή είχαν κάνει καπάκια με τους Τούρκους. Στρατοπεδεύει στα Πατήσια και στις 3 Ιουλίου αρχίζει να πολιορκεί την Αθήνα.

Οι Έλληνες αντιστέκονται, αλλά θα υποτιμήσουν τις ικανότητες του Κιουταχή, ενώ ταυτόχρονα θα φανεί η κακή διαχείριση της κατάστασης από τον φρούραρχο Γιάννη Γκούρα.

Η υπεράσπιση της πόλης δεν θα αντέξει για πολύ, και η Αθήνα θα πέσει στις 3 Αυγούστου στα χέρια του Κιουταχή, αναγκάζοντας τους Έλληνες με τον Γκούρα να κλειστούν στην Ακρόπολη, η οποία θα πολιορκείται στενά από τους Τούρκους, για έναν περίπου χρόνο.

Το 1838 Βασιλιάς της Ελλάδας καθιέρωσε με διάταγμα στις 15 Μαρτίου την Εθνική Γιορτή της 25ης Μαρτίου 1821. Η πρόταση ήταν του Γραμματέα της Επικρατείας (Υπουργού) επί των Εκκλησιαστικών και της Δημόσιας Παιδείας, Γεωργίου Γλαράκη.

Στο βασιλικό διάταγμα αναφέρεται μεταξύ άλλων:

…Θεωρήσαντες ότι η ημέρα της 25ης Μαρτίου είναι λαμπρά και καθ’ αυτήν εις πάντα Έλληνα δια την εν αυτή τελουμένην εορτήν του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, είναι προσέτι λαμπρά και χαρμόσυνος δια την κατ’ αυτήν την ημέραν έναρξιν του περί της ανεξαρτησίας αγώνος του ελληνικού Έθνους, καθιερούμεν την ημέραν ταύτην εις το διηνεκές ως ημέραν εθνικής εορτής.

Μέχρι τότε οι εορτές ήταν μόνο θρησκευτικές . η επιλογή  αυτής της ημερομηνίας ήταν ιδανική μια και συνδυαζόταν με τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου, μεγάλη γιορτή της Χριστιανοσύνης. Στην πραγματικότητα η επανάσταση άρχισε 10 ημέρες νωρίτερα στην Αχαΐα και στην Μάνη.

Το σούρουπο της παραμονής της μεγάλης επετείου 21 κανονιοβολισμοί ήταν η έναρξη. Αχάραγα την επομένη 21 νέοι κανονιοβολισμοί και μια μπάντα του δήμου, που γυρνούσε στους δρόμους της Αθήνας, ήταν ο προάγγελος του τι θα ακολουθούσε μέσα στη μέρα.

Από πολύ πρωί στρατιωτικά τμήματα παρατάχθηκαν στους δρόμους μεταξύ Ανακτόρων και της εκκλησίας Αγ. Ειρήνης. Τα ανάκτορα επί της Κλαυθμώνος σήμερα είναι το Μουσείο της Πόλεως των Αθηνών, η δε εκκλησία στην οδό Αιόλου.

Ο Οθωνας και η Αμαλία με παραδοσιακές στολές. Μαζί τους εκπρόσωποι συντεχνιών, μέλη του διπλωματικού σώματος και κόσμος από κάθε γωνιά της Αττικής. Ένα ατέλειωτο πανηγύρι η Αθήνα εκείνη την ημέρα όπως το αναδεικνύει ο τύπος της εποχής. Στη μία πλευρά του Λυκαβηττού σχηματιζόταν ένας φωτεινός Σταυρός.  

Όλη την ημέρα η Αθήνα ήταν ένα πανηγύρι, σύμφωνα με τον Τύπο. Το βράδυ φωταγωγήθηκαν με φανούς η Ακρόπολη, τα δημόσια κτίρια, αλλά και πολλά σπίτια. Μεγάλη εντύπωση στους Αθηναίους έκανε ο σχηματισμός ενός μεγάλου φωτεινού σταυρού σε μια πλευρά του Λυκαβηττού.

Γράφει Μαλίτα Κατερίνα

Το άρθρο Mάχου υπέρ πίστεως και πατρίδος (Υψηλάντης) εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Μεγάλες ,ηρωικές στιγμές αυταπάρνησης ,ανδρείας αλλά και ποταπές συμπεριφορές ,προδοσίες, αμετροέπεια ,ικανοποίηση προσωπικών φιλοδοξιών. Έτσι είναι οι άνθρωποι  και η επανάσταση έγινε από ανθρώπους ,κοινούς θνητούς με άλλα λόγια. Όλα πρέπει να τα γνωρίζουμε  και τα τρανά και τα μικρά…

Η Επανάσταση του 1821 ήταν ένα πραγματικό γεγονός. Δεν ήταν μόνο ένας αγώνας για την Ελευθερία αλλά για να πάρουν πίσω οι υπόδουλοι Έλληνες την χαμένη αιώνες αξιοπρέπεια. Ως τότε με τις αποφάσεις του Συνεδρίου της Βιέννης  το 1815, λίγες εβδομάδες αργότερα η σύσταση της Ιεράς Συμμαχίας  όλα τα εθνικοαπελευθερωτικά κινήματα  που γεννήθηκαν στην Ιταλία, Ισπανία, Νεάπολη και Πεδεμόντιο εξολοθρεύτηκαν.

Ανάλογη μυστική οργάνωση στα Ελληνικά δρώμενα ήταν η Φιλική Εταιρεία. Από την αρχή χαρακτηρίσθηκε εγκληματική, ανατρεπτική όχι μόνο από τα ανακτοβούλια της Ευρώπης.  Ο Ιγνάτιος Μητροπολίτης Ουγγοροβλαχίας, ο φαναριώτης πολιτικάντης  Μαυροκορδάτος, όπως και ο Καρατζάς Ιωάννης ηγεμόνας της Μολδοβλαχίας  είχαν ταυτιστεί με την παραπάνω θέση.

Η Φιλική Εταιρεία κατάφερε να ενώσει τους Έλληνες και να δημιουργήσει το Έθνικό Όραμα. Ανεξάρτητα πως αντιλαμβανόταν ο καθένας την Ελευθερία ή την Ανεξαρτησία  ενώθηκαν κάτω από ένα κοινό στόχο.

Τον Φεβρουάριου του 1821, οι Έλληνες ραγιάδες, με επικεφαλής των Αλέξανδρο Υψηλάντη αποφάσισαν να ανατρέψουν, ό,τι με τόσο κόπο ο αυστριακός διπλωμάτης  Μέτερνιχ είχε φτιάξει.

«Μολονότι ο άνεμος δεν σάρωσε μεμιάς τον ιστό», γράφει ο Κίσινγκερ «έκανε αυτό το περίτεχνο κατασκεύασμά να περάση την σοβαρότερη δοκιμασία του. Πρότου ακόμη λήξει το Συνέδριο του Λάιμπαχ, έφθασε η είδηση, για την εξέγερση εναντίον των Τούρκων στις Παραδουνάβιες Ηγεμονίες»

«Ο Μέττερνιχ που διηύθυνε επί μισό περίπου αιώνα την εξωτερική πολιτική της αυτοκρατορίας των Αψβούργων, συνέδεσε το όνομά του με την Ιερή Συμμαχία. Αυτό το συμβόλαιον που είχον συνάψει όλα τα απολυταρχικά ανακτοβούλια της Ευρώπης, με τον αυτοκράτορα της Αυστρίας και τον τσάρο της Ρωσίας επί κεφαλής, με τη φιλοδοξία να φράξουν μια για πάντα τον δρόμο στα δικαιώματα των λαών.

»Ο Μέτερνιχ ήταν η μαύρη ψυχή, ο εγκέφαλος των πιο σκοτεινών αντιδραστικών δυνάμεων της εποχής του και εκαυχάτο γι’ αυτό! Ήταν ο υπέρμαχος του ‘υφισταμένου καθεστώτος’, μισούσε τη Γαλλική Επανάστασι κι ήθελε να φράξη τις πόρτες, τα παράθυρα και κάθε χαραμάδα, μη τυχόν και περάση ο άνεμος της Ελευθερίας, που είχε σηκώσει η μεγάλη εκείνη Επανάστασις»

Ο Ράσελ καταγράφει μια κρισιμότατη πτυχή του Συνεδρίου της Βιέννης που επηρέασε βαθιά τις εξελίξεις στον αγώνα των Ελλήνων για την απελευθέρωση:

«Αυτή καθ’ εαυτήν η Ιερά Συμμαχία δεν εξήσκησε καμμίαν επιρροήν επί των γεγονότων, που είχαν ρυθμισθή εις το Συνέδριον της Βιέννης. Αλλά πράγματι, καθ όλον το διάστημα των δέκα πέντε ετών της αμειλίκτου αντιδράσεως, μεταξύ του 1815 και 1830, το λαϊκόν αίσθημα της Ευρώπης δεν έπαυσεν ουδέ στιγμήν ν’ αποδίδη την κατάλυσιν πάσης ελευθερίας εις την Ιεράν Συμμαχίαν.»«ΕΛΕΥΘΕΡΟΝ ΒΗΜΑ», 7.11.1938, Ιστορικό Αρχείο «ΤΟ ΒΗΜΑ» & «ΤΑ ΝΕΑ»

Το υπ’ αριθμόν ένα πρόβλημα για τον Μέττερνιχ, το 1821 ήταν ότι «τους καρπούς μιάς επεμβάσεως στα Βαλκάνια θα τους έδρεπε η Ρωσία κι όχι η Αυστρία».

«ΤΑ ΝΕΑ» του 1959  και το κείμενο του Κίσινγκερ  «συναντιούνται» προσεγγίζοντας τη γαλλική και την ελληνική επανάσταση ως  ανέμους, έτοιμους να ανατρέψουν όσα παρασκηνιακά και με ευβλάβεια χτίζει και υφαίνει στην Ευρώπη ο Μέττερνιχ, ο οποίος «την ειρήνη του κόσμου (και εκαυχάτο ότι με την πολιτική του είχε εξασφαλίσει στην Ευρώπη 40 χρόνια ειρήνης), την φανταζόταν και την ήθελε ταυτόσημη με την ησυχία του νεκροταφείου»

Ευτυχέστατα για την Ελλάδα, ο αντίθετος πόλος επιρροής προς τον Τσάρο Αλέξανδρο ήταν ο στενός του συνεργάτης και γραμματέας του επί των εξωτερικών υποθέσεων, Ιωάννης Καποδίστριας, που συμμετείχε ενεργά στις διεθνείς συζητήσεις και διαπραγματεύσεις για το ελληνικό ζήτημα. 

Ο Ιωάννης Καποδίστριας γνώριζε ότι οι πρακτικές του Μέττερνιχ και των Ευρωπαίων θα καταδίκαζαν μια πιθανή ελληνική επανάσταση. Για τον λόγο αυτό, ο Έλληνας διπλωμάτης πρέσβευε ακριβώς τα αντίθετα από τον πανίσχυρο καγκελάριο: την αυτοδιάθεση των λαών. Οι συγκρούσεις των δύο αντρών ήταν πρωτοφανείς σε ένταση και έγραψαν ιστορία….

Γράφει η Μαλίτα Κατερίνα

Το άρθρο Διακόσια χρόνια από την επανάσταση του 1821… εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Και από εδώ και πέρα τι;”, η οποία και θα πραγματοποιηθεί εν ευθέτω χρόνω, διαδικτυακώς, σε ημερομηνία για την οποία θα ενημερωθείτε.

                                                                                                                                                                                                                                                           .

Το άρθρο Ιερά Μητρόπολη Λαρίσης και Τυρνάβου: αναβάλλει την εκδήλωση του Σαββάτου 4/12 “200 χρόνια εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Η Εσπερίδα εντάσσεται στις εκδηλώσεις που διοργανώνει η Ιερά Μητρόπολη Λαρίσης και Τυρνάβου, σε συνεργασία με την Περιφέρεια Θεσσαλίας, τον Δήμο Λαρισαίων και την Ιατρική Σχολή, για τη συμπλήρωση των 200 ετών από την Ελληνική Επανάσταση.

Στην εκδήλωση θα ομιλήσουν ο Υφυπουργός Παιδείας κ. Άγγελος Συρίγος, με θέμα: «200 χρόνια: Δέκα σημεία αυτοσυνειδησίας για το σήμερα» και ο Πολιτικός Επιστήμων κ. Κωνσταντίνος Χολέβας, με θέμα: «Η Σταυροαναστάσιμη πορεία του Ελληνισμού πηγή ελπίδας για το μέλλον».

Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης θα παρουσιαστούν το 5ο και το 6ο τεύχος του επιστημονικού περιοδικού μας «ΑΧΙΛΛΙΟΥ ΠΟΛΙΣ».

Την εκδήλωση θα παρουσιάσει ο Πρωτοπρεσβύτερος π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός, Διευθυντής του Περιοδικού «Αχιλλίου Πόλις».

Χαιρετισμούς θα απευθύνουν ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Λαρίσης και Τυρνάβου κ. Ιερώνυμος, ο Περιφερειάρχης Θεσσαλίας κ. Κωνσταντίνος Αγοραστός, ο Δήμαρχος Λαρισαίων κ. Απόστολος Καλογιάννης και ο Πρόεδρος της Ιατρικής Σχολής κ. Αθανάσιος Γιαννούκας.

Συντονιστής της Εσπερίδας είναι ο Πρωτοσύγκελλος π. Ιγνάτιος Μουρτζανός, υπεύθυνος του Γραφείου Πολιτιστικής Ταυτότητος της Μητροπόλεως Λαρίσης και Τυρνάβου.

Στην εκδήλωση θα τηρηθούν όλα τα προβλεπόμενα μέτρα βάσει του ισχύοντος υγειονομικού πρωτοκόλλου που αφορούν συναθροίσεις σε κλειστούς χώρους (απαραίτητη η χρήση μάσκας- επίδειξη πιστοποιητικού εμβολιασμού ή νόσησης).

Το άρθρο Επιστημονική Εσπερίδα Στην Ιατρική Σχολή Για Τη Συμπλήρωση Των 200 Ετών Από Την Ελληνική Επανάσταση εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Κατά τη διάρκεια της ελληνικής επανάστασης εκδίδονται στον Ελλαδικό χώρο μία σειρά από εφημερίδες με πρωτοβουλία των λεγόμενων εκσυγχρονιστών και των φιλελλήνων με πέντε από τους εκδότες των βασικών εκδοτικών προσπαθειών να είναι φιλελεύθεροι και συνταγματικοί (Διαμαντούρος 1972: 418).

Η έκδοση των εφημερίδων της λεγόμενης επαναστατικής περιόδου έχει ως στόχο την διάδοση των εθνικών ιδεών και την νικηφόρα έκβαση της επανάστασης και υπό αυτή την έννοια ο προσανατολισμός και το περιεχόμενο των έντυπων της περιόδου αυτής είναι πολιτικός και εθνικό-απελευθερωτικός (Σκαμνάκης 2009). Αλλωστε γνωστή είναι η φράση που χρησιμοποίησε σε επιστολή που έστειλε ο Αδαμάντιος Κοραής προς τον Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο: «Συστήσατε αμέσως εφημερίδας εις διάδοσιν ειδήσεων.

Διά των εφημερίδων και των ιεροκηρύκων μπορείτε να εξάψετε γενικόν ενθουσιασμόν» (Λαμπρινός 1982: 12). Πάντως η αντίθεση που εμφανίστηκε στο εσωτερικό των Ελλήνων μεταξύ των ακτημόνων και των αρχόντων μεταξύ δηλαδή των αγροτών και της ανερχόμενης αστικής τάξης μέρος της οποίας ήταν επικεφαλής των πελατειακών ενώσεων και δικτύων είχε ήδη αρχίσει να αναπτύσσεται.

Οι ακτήμονες πρόσβλεπαν στη νικηφόρο έκβαση της επανάστασης επειδή θα οδηγούσε σε μία αναδιανομή της γης προς όφελός τους ενώ οι προύχοντες στην αγορά της γης από τους Τούρκους εφόσον οι τελευταίοι θα αναγκαζόταν να αποχωρήσουν από την ελεύθερη πλέον Ελλάδα. Μάλιστα ορισμένοι εξ’ αυτών δεν έβλεπαν θετικά την προσπάθεια έκδοσης εφημερίδων.

Χαρακτηριστική είναι η φράση ενός προύχοντα της Μάνης, του Παναγιώτη Κρεββατά, ο οποίος σε μία συνέλευση των οπλαρχηγών στην Καλαμάτα με αφορμή την προσπάθεια έκδοσης της πρώτης εφημερίδας σε ελεύθερο ελληνικό έδαφος έλεγε ότι «δεν μας χρειάζονται προς το παρόν εφημερίδες γιατί η δημοσιογραφία θα χαλάση τα μυαλά των ξυπόλητων και των κολλιγάδων, θα πάρη ο νους των αέρα, γιατί οι δημοσιογράφοι θα γράφουν ό,τι τους κατέβει» (Σκανδάμης 1969: 10).

Η έκδοση των χειρόγραφων εφημερίδων με πρώτη την άνευ τίτλου “Εφημερίδα του Γαλαξιδίου” την γνωστή και ως “ψευτοεφημερίδα” τον Μάρτιο του 1821 και την “Αιτωλική”, στις 10 Αυγούστου του ιδίου έτους. Η τρίτη χειρόγραφη, ο “Αχελώος”, κυκλοφόρησε τον Φεβρουάριο του 1822 στο Αγρίνιο.
Το 1824 χαρακτηρίζεται ως ορόσημο για την ανάπτυξη του ελληνικού Τύπου και της ελληνικής δημοσιογραφίας (Κουμαριανού 1971). Κατά τη διάρκεια αυτού του έτους τρεις εφημερίδες κυκλοφορούν σε ένα διευρυμένο ελεύθερο πλέον ελληνικό έδαφος.

Τα “Ελληνικά Χρονικά” αποτέλεσμα των προσπαθειών του ιρλανδικής καταγωγής, φιλέλληνα, συνταγματάρχη Leicester Stanhope και του επίσης Ελβετού φιλέλληνα John Jacob Meyer ο οποίος αναλαμβάνει την έκδοση τους με την οικονομική υποστήριξη του Λόρδου Byron (Mastoridis 1999: 90). Όπως αναφέρει η Κουμαριανού ο Meyer δεν δίστασε να συγκρουστεί με την τότε Διοίκηση η οποία κατάσχεσε ορισμένα φύλλα του (Κουμαριανού 1971; Καζαντζή-Ζαμάνικου 1971: 69).

H δεύτερη εκδοτική προσπάθεια είναι “Ο Φίλος του Νόμου” μία πρωτοβουλία του Ιταλού φιλέλληνα, Joseph N. Chiappe. Η εν λόγω εφημερίδα εκδόθηκε στην Υδρα τον Μάρτιο του 1824 (Καρυκόπουλος 1984: 47).

Τέλος η Εφημερίς των Αθηνών εκδόθηκε και αυτή το 1824, στην μετέπειτα πρωτεύουσα του Ελληνικού κράτους, μετά από προσπάθειες ξανά των φιλελλήνων και ειδικά του Leicester Stanhope (Παπαλεξάνδρου 1971:116).
Τον Οκτώβριο του 1825 εκδίδεται στο Ναύπλιο η “Γενική Εφημερίς της Ελλάδος” ως το επίσημο όργανο της τότε Ελληνικής Διοίκησης η οποία διορίζει τον Θεόκλητο Φαρμακίδη ως εφημεριδογράφο. Το τελευταίο τεύχος κυκλοφόρησε την 23η Μαρτίου του 1832. Αργότερα, τον Φεβρουάριο του 1833, θα μετονομαστεί σε “Εθνική Εφημερίς” και στη συνέχεια ως “Εφημερίδα της Κυβερνήσεως” της οποίας το πρώτο τεύχος εκτυπώθηκε στο Ναύπλιο στις 16 Φεβρουαρίου του 1833 (Μάγερ 1957: 32).

Ο εν λόγω τίτλος όπως είναι γνωστό εξακολουθεί να υφίσταται και να αποτελεί το επίσημο όργανο της ελληνικής κυβέρνησης στο οποίο δημοσιεύονται οι νόμοι, τα προεδρικά διατάγματα οι υπουργικές αποφάσεις καθώς και γενικότερες πράξεις της διοίκησης. Η τελευταία εφημερίδα της λεγόμενης επαναστατικής περιόδου είναι “Η Ανεξάρτητος Εφημερίς της Ελλάδος” η οποία εκδίδεται στην Υδρα τον Ιούλιο του 1827 από ένα Υδραίο ναυτικό, τον Παντελή Κ. Παντελή, με θέσεις ριζοσπαστικές και αρθρογραφία κατά των αριστοκρατών της εποχής (Καζαντζή-Ζαμάνικου 1971: 73).
Γενικά η περίοδος από την έναρξη της επανάστασης έως και την έλευση του Καποδίστρια το 1828 μπορεί να χαρακτηριστεί ως μία περίοδος συγκρατημένης εκδοτικής δραστηριότητας εξαιτίας των αντικειμενικών δυσκολιών που αντιμετωπίζει ο Πόλεμος της Ανεξαρτησίας. Ομως παρά τις δυσκολίες δεν έχουν εκλείψει οι προσπάθειες της υπό διαμόρφωση πολιτικής ελίτ να παρέμβει και να περιορίσει την ελευθεροτυπία. Κατά ένα περίεργο τρόπο είναι ο ηγέτης των λεγόμενων εκσυγχρονιστών Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος που επιμένει στην προσθήκη τριών περιοριστικών όρων στο υπό διαμόρφωση Σύνταγμα του Αστρους όπως θα δούμε παρακάτω.

Σύμφωνα με την Κουμαριανού οι εν λόγω περιορισμοί οδήγησαν σε παρεμβάσεις στην Εφημερίς των Αθηνών και στα Ελληνικά Χρονικά και τέλος στην αποπομπή του εκδότη Θεόκλητου Φαρμακίδη από την Γενική Εφημερίδα της Κυβέρνησης (Κουμαριανού 1971). Πάντως εξαιρετικό ενδιαφέρον παρουσιάζει η εκδήλωση απεργίας στην Γενική Εφημερίδα της Κυβέρνησης τον Μάρτιο του 1826 η οποία χαρακτηρίζεται ως η πρώτη απεργία τεχνικών στον ελληνικό Τύπο (Καρυκόπουλος 1984: 49).
Το πρώτο Σύνταγμα της Επιδαύρου το 1822 όπως αυτό αναθεωρήθηκε με το Σύνταγμα του Αστρους το οποίο ψηφίστηκε από την Β’ Εθνοσυνέλευση το 1823 κατοχυρώνει την ελεύθερη διακίνηση των ιδεών και την Ελευθερία του Τύπου θέτοντας όμως τρεις περιορισμούς. Οι περιορισμοί αυτοί αφορούσαν την προσβολή της χριστιανικής θρησκείας, την προσβολή της προσωπικότητας, των ηθικών αξιών ενώ περιόριζε την έκδοση εφημερίδων μόνο στους Ελληνες πολίτες.

Ταυτόχρονα ενώ απέκλειε τα προληπτικά μέτρα επέτρεπε τα κατασταλτικά (Αντωνόπουλος 1965: 33).
Το Σύνταγμα της Τροιζήνας το οποίο ψηφίσθηκε από την Γ’ Εθνοσυνέλευση το 1827 διακήρυξε επίσης την ελευθερία έκφρασης διά του Τύπου ενώ απαγόρευσε την προληπτική λογοκρισία. Ομως και το Σύνταγμα του 1827 κινήθηκε στα πλαίσια των δύο προηγουμένων επικυρώνοντας τους τρεις προγενέστερους περιορισμούς και τα κατασταλτικά μέτρα. Γενικά οι πρώτες προσπάθειες οι οποίες αφορούν την Ελευθερία του Τύπου παρά τους περιορισμούς κρίνονται ως εξαιρετικά φιλελεύθερες.

Αλλωστε τα επονομαζόμενα Συντάγματα του αγώνα διαπνέονται στο σύνολό τους από ένα ριζοσπαστικό φιλελευθερισμό που δεν συνάδει με την τότε πολιτική κατάσταση στην υπόλοιπη Ευρώπη όπου εκείνη την περίοδο επικρατούν συντηρητικές και αντιδραστικές δυνάμεις. Ηταν από τα πιο φιλελεύθερα σε ευρωπαϊκό επίπεδο (Hering 2008: 85).

Ο Αλεβιζάτος αναφέρει ότι η προστασία της ισότητας και η εξαγγελία κοινωνικών παροχών στα εν λόγω Συντάγματα είναι μάλλον πρωτόγνωρη στις φιλελεύθερες διακηρύξεις της εποχής η οποία έμελλε να αποτελέσει έκτοτε σταθερή παράμετρο σε όλα τα μεταγενέστερα Συντάγματα της χώρας (Αλεβιζάτος 2011: 63).

Ως εκ τούτου για τα δεδομένα της εποχής τους οι επιλογές αυτές είναι ριζοσπαστικές και δεν φαίνεται να λαμβάνουν υπόψη τους συσχετισμούς δυνάμεων που υπάρχουν στη διεθνή κοινωνία στην οποία απευθύνεται και στην οποία προσβλέπει το υπό σύσταση κράτος (Βενιζέλος 2001).Πηγή

Το άρθρο Τα Συντάγματα του Αγώνα και η Ελευθερία του Τύπου εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

«Η συμβολή της περιοχής Τυρνάβου στην Επανάσταση του 1821».

Η ημερίδα θα διεξαχθεί στο Δημοτικό Θέατρο Τυρνάβου, την Κυριακή 12 Σεπτεμβρίου 2021.
Ώρα προσέλευσης: 10:30 π.μ.

Το άρθρο Ημερίδα με τίτλο «Η συμβολή της περιοχής Τυρνάβου στην Επανάσταση του 1821»στο Δημοτικό Θέατρο Τυρνάβου, στις 12 Σεπτεμβρίου 2021 εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Το ελληνικό γένος αν σώθηκε ως τα σήμερα, αν επέζησε ύστερα από τόσους εχθρούς- εξωτερικούς κι εσωτερικούς, προπάντων εσωτερικούς- ύστερα από τόσους αιώνες κακομοιριά, σκλαβιά και πείνα, το χρωστάει όχι στη λογική- θυμηθείτε τους τρεις εμποράκους που ίδρυσαν τη Φιλική εταιρεία, θυμηθείτε το 21- Το χρωστάει στο θάμα. Στην ακοίμητη σπίθα που καίει μέσα στα σωθικά της Ελλάδας. Ευλογημένη η σπίθα αυτή που αψηφάει τις φρόνιμες συμβουλές της λογικής, κι όταν φτάσει το Γένος στα χείλια του Γκρεμού, βάζει φωτιά σε ολόκληρη την ψυχή και φέρνει το θάμα. Στα θάματα χρωστάει η Ελλάδα τη ζωή της.

Πατρίδα, πατρίδα, αναστενάζει ο Μακρυγιάννης, ήσουνα άτυχη από ανθρώπους να σε κυβερνήσουν! Μόνος ο Θεός… σε κυβερνεί και σε διατηρεί ακόμη! Αλήθεια μόνο ο Θεός, μόνο η σπίθα, τη στιγμή που κιντυνεύει σε μια μεριά της Ελλάδα να σβήσει, πετιέται σε μιαν άλλη και γίνεται πυρκαγιά. Νίκος  Καζαντζάκης,. Από το μυιστόρημα “ο καπετάν Μιχάλης”, 

Στην ζοφερή περίοδο της Οθωμανικής κυριαρχίας οι υπόδουλοι Έλληνες ήταν υποχρεωμένοι να συνεισφέρουν οικονομικά στον Σουλτάνο μέσω των τοπικών πασάδων ,αγάδων ,μπέηδων εκτός της δεκάτης και του κεφαλικού φόρου (χαράτσι)  πολλούς άλλους υποδεέστερους φόρους .

Υπήρχε ο Ρέμσι-στιφτ(ξευγατικός φόρος,ή ο ντένιμ (στρεμματικός) ή ο σαλαριγιέ(εκτροφής αλόγων και υποζυγίων) το «αλατιάτικο», «γρασιδιάτικο», «πανιάτικο», «σουρσάτ», «σουγιέμ», «πεσινάτι», «πακιγιέ», «συνεισφορά», «προσφορά», «δραγομανιά», «ρέσιμο», «βικιαλέτι», «χισμέτι», «ταϊνάτι» και άλλα. Οι παραπάνω ήταν έκτακτοι φόροι και πρόστιμα. Αυτοί επιβάλλονταν για να αντιμετωπιστούν διάφορες έκτακτες ανάγκες, όπως οι ολοένα και μεγαλύτερες απαιτήσεις των διοικητικών οργάνων. Κάλυπταν τις ανάγκες  επισκευή των οχυρωματικών έργων και των σεραγιών, η συντήρηση των οδών και των γεφυρών, την εξάρτυση του στρατού και του στόλου,  ακόμη και η διατροφή των αλόγων και υποζυγίων του οθωμανικού στρατού. Για παράδειγμα οι ψαράδες σε μια περιοχή ,  αν κάποιος εξ αυτών χρησιμοποιούσε τριχιές αλόγου για πετονιές ή αν αλίευε αντικανονικά πλήρωναν πρόστιμο. Επίσης, το «φονικό», από τα πλέον γνωστά πρόστιμα, που το κατέβαλε ολόκληρη η κοινότητα αν γινόταν κάποιο έγκλημα στην περιοχή, το «κερατιάτικο» και άλλα. Οι ραγιάδες όπως αποκαλούσαν τους υπόδουλους Έλληνες εκτός από τα προαναφερόμενα ,στο τακτικό και άτακτο στρατό ,όταν στρατοπέδευε κοντά τους ,ήταν υποχρεωμένοι να τους ταΐζουν και  να τους πληρώνουν. Ολημερίς δουλεύανε για να ξεπληρώσουν τους Τούρκους οι Έλληνες .Δύσκολοι καιροί  και γινόταν δυσκολότεροι  όταν δεν υπήρχε παραγωγή. Πολλές φορές κατέφευγαν στα Μπουλέτια για να πληρώσουν. Ηταν ένα είδος χορήγησης δανείου σε όσους βρίσκονταν σε δυσχέρεια και δεν είχαν τίποτα για να υποθηκεύσουν. Ηταν χρεωστικά ομόλογα με ενέχυρο τους ίδιους και τα παιδιά τους.Εαν τα Μπουλέτια  δεν ξοφλιόταν κατά πως έπρεπε ,τότε τα ανθρώπινα ενέχυρα οδηγούνταν στα σκλαβοπάζαρα .Η τιμή που έπιανε ο καθένας που τον πουλούσαν ως σκλάβο έσβηνε το χρέος.

Την ίδια τακτική χρησιμοποιούσαν και οι Εβραίοι τοκογλύφοι που είχαν σαράφικα στις μεγάλες πόλεις της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Δανείζοντας κάποιες φορές ακόμα και τον Σουλτάνο. 

Πολλοί Χριστιανοί σε ολάκερη την αυτοκρατορία προσέφεραν υπηρεσίες  στον Αλή Πασά και τους γιους του.σαν μισθοφόροι,γραμματικοί,γιατροί,φοροεισπράκτορες,κεχαγιάδες,σουμπάσηδες(Σημ:1),διαχειριστές επιστάτες.Οι τελευταίοι ήταν αδηφάγοι και χειρότεροι από όλους στην είσπραξη φόρων. Ήθελαν να εξασφαλιστούν σε περίπτωση που θα τέλευαν τα αξιώματα και οι δόξες  .Υπήρχαν βέβαια και αυτοί που προέφεραν υπηρεσία παράλληλα με τον Αλή και για το Εθνος. Οι τελευταίοι έσωσαν πολλούς ομόθρησκους όπως ο Μάνθος Οικονόμου και ο διερμηνέας Σπύρος Κολοβός ,μέλη της Φιλικής Εταιρείας. Οπως και πολλοί οπλαρχηγοί της επανάστασης εκπαιδευθήκαν στο Σουφαρί Σαράι στα Γιάννενα που κτίσθηκε από τον Αλή Πασά to 1818.Τέτοιες περιπτώσεις ήταν του Μπότσαρη, του Ανδρούτσου, Τζαβέλα και  Καραϊσκάκη.

Σημ:1 «Σουμπάσηδες». Πρόκειται για τον θεσμό της στρατιωτικής επιβολής του νόμου «Subaşı» επί Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Οι «σουμπάσηδες» την περίοδο ειρήνης εκτελούσαν διοικητικά καθήκοντα έχοντας αστυνομικές αρμοδιότητες ακολουθούσαν όμως στρατιωτική εκπαίδευση και είχαν στρατιωτική ιεραρχία. Σε περίοδο δε πολέμου ήταν ένα «μάχιμο σώμα». Ιδια φιλοσοφία είχε και ο διάδοχος «θεσμός» του «Zaptiye». Οι «ζαπτιέδες» όπως αποκαλούνταν ήταν χωροφύλακες της ύστερης Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, που το όνομα τους σταδιακά έγινε συνώνυμο της βίας.

Πηγή

Γράφει Μαλίτα Κατερίνα

Το άρθρο θυμηθείτε το 21- Έκτακτοι φόροι πρόστιμα εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Πίστευαν ότι  σε ένα μέρος του κόσμου υπήρχαν οι άνθρωποι και στο άλλο τα ζώα που συμμετείχαν στην παραγωγή των αγαθών, είτε άμεσα, είτε έμμεσα.

Στις μετακινήσεις τους προς τα  δυτικά, μετέφεραν μαζί τους αυτή την αντίληψη για τον κόσμο, με μία διαφορά ,ότι στη θέση των  ζώων τοποθέτησαν πλέον τους λαούς τους οποίους κατακτούσαν.

 Νομάδες, δεινοί αναβάτες και άριστοι τοξότες, είχαν ως κύρια ασχολία τους τις πολεμικές δραστηριότητες, θεωρώντας τον πόλεμο τη μόνη ασχολία αντάξια για ανθρώπους.

Ο Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος αναφέρει σχετικά ότι, επειδή στην ειρήνη δεν έκαναν τίποτε άλλο από το να απολαμβάνουν τα κέρδη του πολέμου, «είχον αναπόδραστον ανάγκην υπηκόων εργαζομένων και φορολογουμένων, τοιούτοι δε δεν ήτο δυνατόν να είναι ει μη οι Χριστιανοί».

Η άποψη ότι όλοι οι υπόλοιποι λαοί είχαν δημιουργηθεί από τον Θεό αποκλειστικά και μόνο για να υποταχθούν σε αυτούς και για να καταστούν εν καιρώ τα «δίποδα πρόβατα» των Τούρκων ήταν ριζωμένη στο μυαλό και στην καρδιά τους. Ο κατακτημένος λαός κατά την υποδούλωσή του σύμφωνα με τους κατακτητές ήταν ένα κοπάδι ανθρώπων . 

Ο όρος που χρησιμοποιούσαν ρ(ε)αγιά, δηλώνει ότι οι άνθρωποι των περιοχών που κυρίευαν ήταν ένα υποταγμένο κοπάδι και αυτό τον όρο χρησιμοποιούσαν και για τα κοπάδια τους.

Οι Τούρκοι θεωρούσαν ότι αποκατάσταση της φυσικής αρμονίας για να επιτευχθεί θα έπρεπε να είναι κυρίαρχοι μόνον αυτοί έναντι των άλλων λαών .

Ο πόλεμος για αυτούς ήταν θέλημα Θεικό και οποιαδήποτε αντίσταση  και απόπειρα αντίστασης στην κατακτητική τους μανία ήταν βλασφημία.

 Σχετικό ενδιαφέρον παρουσιάζει ένα απόσπασμα από τα απομνημονεύματα του κύριου υπεύθυνου για τις σφαγές της Χίου το 1822, του Βαχήτ Πασά, σύμφωνα με το οποίο :

Η ζωή ενός απίστου (άρα και ραγιά) είναι κάτι αμελητέο: «Το ιερόν νομικόν βιβλίον του Ιμάμ Σερχουσνή», εξηγεί ο Βαχήτ, «αναφέρει ότι η αποτομή ξύλου και λάρυγγος ανθρωπίνου διαφέρουσιν αλλ’ όχι εν περιπτώσει λάρυγγος γκιαουρικού…».

Η Οθωμανική Αυτοκρατορία έδινε την εντύπωση μιας ομοσπονδία ανεξάρτητων εθνοτήτων που ζούσαν μέσα σε κλίμα ιδανικής σύμπνοιας και ανοχής μεταξύ τους. 

 Στην πραγματικότητα βέβαια, η εθνότητα που είχε ως αρχηγό της έναν απόγονο του οίκου του Οσμάν, κυριαρχούσε σε όλες τις υπόλοιπες. Κάθε συμπεριφορά των Τούρκων έναντι των ραγιάδων ήταν αποδεκτή, υπό την προϋπόθεση ότι δεν τίθετο σε κίνδυνο η παραγωγικότητα του «κοπαδιού». Απόδειξη των παραπάνω ήταν η περίπτωδη του  Βαχήτ Πασάπου εξοριστήκε εξορίστηκε, πριν ακόμη τερματιστούν οι σφαγές στη Χίο. Ο λόγος δεν ήταν η γενοκτονία  επειδή, αλλά αχρήστευέ πλήρως την παραγωγικότητα του «κοπαδιού» ραγιάδων στο νησί.

Οι υψηλές πρόσοδοι που απέδιδε η Χίος (υπενθυμίζουμε τη μοναδική παγκοσμίως μαστίχα και τα εσπεριδοειδή του Κάμπου) κατέληγαν στην αδελφή του σουλτάνου Εσμέ . Αγανακτισμένη από τις επιπτώσεις που είχε στα εισοδήματά της η απώλεια τόσων ανθρώπων, έπεισε τον αδελφό της να τιμωρήσει τον υπαίτιο της καταστροφής και να χορηγήσει αμνηστία σε όσους κατοίκους διασώθηκαν.

Τα τουρκικά φύλα ΠΡΌΓΟΝΟΙ των Οθωμανών όταν μόνιμα εγκαταστάθηκαν σε βυζαντινές επαρχίες, ήλθαν σε μερική επιμειξία με τους τοπικούς πληθυσμούς και εν μέρει αφομοιώθηκαν από αυτούς. Οι Σελτζούκοι, για παράδειγμα, κατέληξαν να αποκαλούν τους εαυτούς τους Ρουμ (Ρωμαίους), και τη σπουδαιότερη επαρχία τους «Βιλαγιέτ – ι – Γιουνάνι» (ελληνική επαρχία, δηλαδή Ελλάδα), ενώ το ίδιο το κράτος τους σουλτανάτο του Ρουμ (Ρωμαϊκό κράτος).

Οι απόγονοι  Οθωμανοί αντιλήφθηκαν πολύ νωρίς ότι, για να αποφύγουν μια τέτοια εξέλιξη και να επιτύχουν εκεί όπου απέτυχαν οι προγενέστεροι ομοεθνείς τους, έπρεπε να διατηρήσουν όσο το δυνατόν μεγαλύτερη απόσταση από τους κατακτημένους, ‘Ηταν αδύνατον να έχουν τα ίδια με αυτούς δικαιώματα ούτε βέβαια να αποφασίζουν εκείνα για την τύχη τους.

Ακόμη και το είδος της επικοινωνίας μεταξύ των κατακτητών και των υποδούλων έπρεπε να καθορίζεται μόνο στον βαθμό κατά τον οποίο εξυπηρετούντο τα συμφέροντα και οι επιδιώξεις τους.

Ο Μωάμεθ Β’ Ο Πορθητής ήταν εμπνευστής του συστήματος των μιλέτ.

Επικεφαλής κάθε μιλέτ (που ήταν θρησκευτική και όχι εθνική κοινότητα) τοποθέτησε τον Μιλέτμπασι, ο οποίος προκειμένου για το μιλέτ των Ρωμιών ήταν ο Οικουμενικός Πατριάρχης.

Έτσι η διακυβέρνηση της Αυτοκρατορίας έγινε ευκολότερη και παγιώθηκε η κυριαρχία των Οθωμανών επάνω στους υπόδουλους.

 Αυτό το σύστημα κατέληξε να γίνει η βασική αιτία της κατάρρευσης της Αυτοκρατορίας.

Η ιεράρχηση των μιλέτ μεταξύ τους (τα οποία κατέληξαν να θεωρούν όσα ήταν σε κατώτερη θέση ως ρεαγιά), δημιουργούσε εντάσεις.

Λόγω της βίαιης ανάδυσης των εθνικισμών των επιμέρους μιλέτ (με τελευταίο τον τουρκικό, μέσω του κινήματος των Νεότουρκων) και όλων των γεγονότων που επακολούθησαν, η Οθωμανική Αυτοκρατορία διαλύθηκε.

 Δεν είχαν κανένα δικαίωμα έναντι των Οθωμανών και ο ισχυρισμός ότι «ήταν δεύτερης κατηγορίας υπήκοοι σε βαθμό που ο πρώτος στην τάξη μη Μουσουλμάνος (μη Τούρκος, δηλαδή) να έπεται του τελευταίου στην κοινωνική ιεραρχία Μουσουλμάνου» δεν αποτελεί υπερβολή, αλλά εκφράζει ακριβώς αυτή την πραγματικότητα. Το πάθημα του Φαναριώτη άρχοντα Αλεξάνδρου Σούτζου, ο οποίος οδηγήθηκε στο ικρίωμα μετά από μια αντιδικία με κάποιους Τούρκους εργάτες ναυπηγείου, και μάλιστα με απόφαση του ίδιου του σουλτάνου Οσμάν Γ’, είναι χαρακτηριστικό.

Οι ραγιάδες βρισκόταν σε απόλυτο ζόφο και απλώς επιβίωναν. Η επιβίωση όμως αυτή καθαυτή δεν είναι ποτέ αρκετή για κάποιον που θέλει όχι μόνο να λέγεται αλλά και να είναι άνθρωπος.

Η λύση ήταν μία, η άρση του αδιεξόδου, η οποία υλοποιείται μέσω μιας και μοναδικής διαδικασίας, της Επανάστασης. Το τελικό ζητούμενο όλων ανεξαιρέτως των επαναστάσεων είναι η ελευθερία όσων τις πραγματοποιούν. Ελεύθερος δεν μπορεί να θεωρηθεί κάποιος αν του έχει αφαιρεθεί η δυνατότητα να ονειρεύεται ή αν την έχει εκχωρήσει ο ίδιος. Τελικά, τα όνειρα και η ελευθερία είναι έννοιες ταυτόσημες, όπως και η ελπίδα.

Η Ελληνική Επανάσταση απλά συνέβη.

Η αφετηρία της εντοπίζεται στις 30 Μαϊου του 1453.

Το 1821, τα επί αιώνες ανεκπλήρωτα όνειρα ορθώθηκαν μπροστά στους Ρωμιούς (τους οποίους η παιδεία τους είχε εν τω μεταξύ ξανακάνει Έλληνες) και απαίτησαν από εκείνους να πάψουν να είναι τα αντικείμενα , να πάψουν να είναι υπήκοοι και να γίνουν επιτέλους πολίτες, να ανακτήσουν τις ανθρώπινες ιδιότητές τους ώστε να λάβουν αυτά την εκδίκησή τους.

 Με της Επανάστασης του 1821  ήταν  το γεγονός ότι όλοι όσοι ανταποκρίθηκαν τότε στην απαίτηση των ονείρων, έδρασαν όπως αρμόζει σε ανθρώπους πράγματι ελεύθερους. Δεν αισθάνθηκαν φόβο μπροστά στις εξελίξεις ή, ακόμη και αν αυτό συνέβη, δεν τους εμπόδισε να προχωρήσουν. Αντίθετα, τους απέτρεψε από το να υποχωρήσουν. Τους φόβιζε περισσότερο η νύκτα που πέρασαν χωρίς όνειρα ή ακόμη η συσσώρευση τόσων ονείρων που παρέμεναν ανεκπλήρωτα επί αιώνες.

Αυτό που απομένει σε εμάς, τους επιγόνους τους, είναι η επιδίωξη να αναδειχθούμε καλύτεροι από εκείνους. Προϋπόθεση γι’ αυτό είναι «τα μάτια της ψυχής μας» να είναι «ανοιχτά πάντα κι άγρυπνα», ώστε η πρόσκληση της εκάστοτε ιστορικής συγκυρίας να μας βρίσκει σε αντιστοιχία με τη σοβαρότητά της: να μην είμαστε δηλαδή ούτε σαν τη «Γυναίκα της Ζάκυνθος» του Σολωμού ούτε όπως οι προσκυνημένοι, τους οποίους ο Κολοκοτρώνης απείλησε με «φωτιά και τσεκούρι». Αυτό είναι το καθήκον μας. Την απάντηση όμως στο ερώτημα αν ανταποκριθήκαμε σε αυτή την πρόσκληση δεν είναι δυνατόν να τη δώσουν παρά μόνον οι επόμενοι από εμάς.

 Πηγή από Γεώργιος Μ. Ζησιμόπουλος

Ο Γ. Μ. Ζησιμόπουλος γεννήθηκε στις 6-12-1949 στο Βουνό των Μαστιχοχώρων της Χίου. Μεγάλωσε στα Φλάτσια κοντά στο Βουνό. Η καταγωγή του είναι από το Ντεμίσι της Μικράς Ασίας. Από το 1968 εγκαταστάθηκε στην Αθήνα.
Το 1976 μετά από διαγωνισμό διορίστηκε στη Μηχανογράφηση του Υπουργείου Παιδείας, όπου σταδιοδρόμησε ως Αναλυτής – Προγραμματιστής Η/Υ. Τώρα είναι συνταξιούχος. Τελείωσε τη Σχολή Στατιστικής και τη Βιομηχανική Σχολή Πειραιά.
Έχει συγγράψει διδακτικά εγχειρίδια σχετικά με την Πληροφορική και τη Λογιστική, τα οποία έχουν εκδοθεί από τον ΟΕΔΒ, και τα οποία διδασκόταν για πολλά χρόνια στα ΕΠΛ και στα ΤΕΛ.
Για πολλά χρόνια ήταν Επιστημονικός Συνεργάτης στο μηνιαίο περιοδικό “Ιστορικά Θέματα” στο οποίο δημοσίευσε άρθρα ιστορικού ενδιαφέροντος.
Άλλα του άρθρα έχουν δημοσιευθεί σε διάφορα έντυπα, και σε ιστότοπους.
Εκτός από την έκδοση “Όσα φέρνει η ώρα”, ο Φιλοτεχνικός Όμιλος Χίου κυκλοφόρησε, σε επιμέλεια του Γεώργη Διλμπόη, ένα ακόμη βιβλίο του με διηγήματα. 

Το άρθρο Η παγιωμένη άποψη των Τούρκων για τον προορισμό τους πάνω στη γη, όπως όρισε ο Θεός τους εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Κάθε χρόνο στις 11 Φεβρουαρίου, ημερομηνία γεννήσεως του Ιωάννη Καποδίστρια, πραγματοποιείται τελετή κατάθεσης στεφάνων στην προτομή του εντός του πάρκου «Ouchy». Φέτος, με αφορμή τα 200 χρόνια από την Ελληνική Επανάσταση, οΔήμος Λωζάνης σε συνεργασία με ελληνικούς και φιλελληνικούς συλλόγους και με την υποστήριξη της ελληνικής Πρεσβείας και του Γενικού Προξενείου Γενεύης, αποφάσισε να προχωρήσει σε ονοματοδοσία του χώρου σε “allée Kapodistria”.

Ο κ. Κώστας Μπακογιάννης κατά τη διάρκεια της ομιλίας του στην τελετή ονοματοδοσίας αναφέρθηκε στην σπουδαία προσωπικότητα του Ιωάννη Καποδίστρια, που με τη λαμπρότητα της σκέψης της και την καθαρότητα των πράξεών της συνέβαλε αποφασιστικά στην εξελικτική πορεία της χώρας μας.

«Η ζωή του αποτελεί ένα συναρπαστικό ταξίδι στην εποχή των μεγάλων ευρωπαϊκών επαναστάσεων και στην γενιά που ανέλαβε να οικοδομήσει μια καινούρια Ευρώπη, με νέες ιδέες, νέες αξίες και, σε πολλές περιπτώσεις, νέα σύνορα και άρα και νέες προκλήσεις», τόνισε ο Δήμαρχος Αθηναίων προσθέτοντας ότι “για τους περισσότερους Έλληνες αποτελεί ένα ίνδαλμα, αντιπροσωπεύει ένα άπιαστο ιδεώδες και σύμβολο του καλύτερου εαυτού όλων μας. Ακόμα περισσότερο για όσους ασχολούνται με τα κοινά, οι αξίες του λειτουργούν σαν φάρος στις επίπονες στιγμές λήψης αποφάσεων που αγγίζουν τις ζωές πολλών ανθρώπων, στο κυνήγι της ισορροπίας ανάμεσα σε αμφίρροπες δυνάμεις που απειλούν τη βιωσιμότητα του κάθε εγχειρήματος».

Η τελετή ονοματοδοσίας πραγματοποιήθηκε παρουσία του Δημάρχου Λωζάνης κ. Grégoire Junod, της Πρέσβειρας της Ελλάδας κ. Αικατερίνης Ξαγοράρη και της Δημάρχου Κέρκυρας Μερόπης Υδραίου, ενώ τον κ. Μπακογιάννη συνόδευσε ο Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Αθηναίων κ. Χρήστος Τεντόμας. Η τελετή αποτελεί μέρος των ευρύτερων εκδηλώσεων για τον Ιωάννη Καποδίστρια που θα πραγματοποιηθούν στην ελβετική πόλη έως τις 19 Ιουνίου (εκθέσεις, θεατρικές παραστάσεις κλπ).

Στο πλαίσιο της επίσκεψης του στην Γενεύη ο Δήμαρχος Αθηναίων πραγματοποίησε κατ’ ιδιαν συνάντηση και με τον Πρόεδρο της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής κ. Τόμας Μπαχ, θέτοντας τις βάσεις για την ανάπτυξη στενότερης συνεργασίας μεταξύ της πόλης των Αθηνών και της Επιτροπής.

Πηγή

Το άρθρο Το όνομα «Ιωάννης Καποδίστριας» δόθηκε σε πάρκο στη Λωζάνη εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Στις συγκεκριμένες πόλεις θα προβληθεί η οπτικοποιημένη αφήγηση της Επανάστασης. Πρόκειται για δράση της Επιτροπής «Ελλάδα 2021».

«Είναι μια τεράστια ενορχήστρωση αυτό το έργο» λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η Μαριάνθη Λιάπη, η οποία είναι συντονίστρια του έργου και συνεργάτιδα του Πολυτεχνείου Κρήτης.

«Όσο περνάει ο καιρός, έχω όλο και μεγαλύτερη λαχτάρα να το δω να υλοποιείται. Έχεις κάτι το οποίο έγινε 200 χρόνια πριν. Οπτικοποιήθηκε πολλά χρόνια πριν, αποτυπώθηκε δηλαδή από τους καλλιτέχνες στον καμβά. Αλλά, είμαστε στο σήμερα, οπότε θέλαμε να έχει και τη σύγχρονη ματιά της τεχνολογίας. Επιλέξαμε μια μεθοδολογία η οποία μέσω του animation “ζωντανεύει” τους πίνακες που είχαμε στα χέρια μας», συμπληρώνει η υπεύθυνη διαχείρισης ερευνητικών προγραμμάτων στο Εργαστήριο Μεταβαλλόμενων Ευφυών Περιβαλλόντων, του Πολυτεχνείου Κρήτης.

Το χρονολόγιο έφτασε στα χέρια των επιστημόνων έπειτα από μελέτη και προεργασία των ιστορικών της Επιτροπής. Στόχος ήταν τα γεγονότα της Επανάστασης να γίνουν ένα σύγχρονο εικαστικό αφήγημα.

Οι αναπαραστάσεις στις 18 πόλεις διαφοροποιούνται ανάλογα με την ιστορία της περιοχής. Κάθε προβολή θα έχει ένα μέρος κοινό για όλες τις πόλεις το οποίο είναι αφιερωμένο στην Eπανάσταση του 1821 και ένα μικρό μέρος, το οποίο θα αφορά στην ταυτότητα κάθε πόλης, πάντα σε σχέση με την επανάσταση. Το υλικό προέρχεται από πίνακες ζωγραφικής, αλλά και άλλα τεκμήρια όπως βιβλία, επίσημα κείμενα κλπ. Η αφετηρία της οπτικοποιημένης αφήγησης είναι τα προεπαναστατικά χρόνια και ο επίλογος ολοκληρώνεται με την άφιξη του Όθωνα.

Το κτήριο της Βουλής των Ελλήνων αποτελεί «κορωνίδα» της δράσης. Οι προβολές θα πραγματοποιηθούν στις 12 και 13 Ιουνίου.

«Πρόκειται για μια σύνθεση της ιστορίας με την τέχνη. Και πρόκειται για μια νέα μορφή τέχνης. Νομίζω ότι γι’αυτό και μόνο έχει ενδιαφέρον να το παρακολουθήσει κανείς» επισημαίνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο σκηνοθέτης του ψηφιακού έργου Θεώδορος Εσπίριτου. «Είναι διαφορετικό πράγμα να σκηνοθετεί κανείς στο θέατρο από το να αναλάβει κάτι τέτοιο. Εδώ πρόκειται για μια συνεργασία μεταξύ επιστημόνων. Οι άνθρωποι κυρίως είναι αρχιτέκτονες» προσθέτει ο Θ. Εσπίριτου.

Οι προβολές με την αφήγηση της Επανάστασης του 1821 αποτελούν το μεγαλύτερο εγχείρημα του λεγόμενου «projection mapping» που έχει γίνει ποτέ στην Ελλάδα. Η παραγωγή του υλικού και η προσαρμογή του πάνω στα κτήρια έγινε μετά από συνεργασία τουλάχιστον 40 ατόμων. Οι γνώσεις των επιστημόνων από το Εργαστήριο Μεταβαλλόμενων Ευφυών Περιβαλλόντων (TUC TIE Lab) της Αρχιτεκτονικής Σχολής του Πολυτεχνείου Κρήτης, επέτρεψαν το έργο να ολοκληρωθεί χωρίς να χρειαστούν πολλές μετακινήσεις αφού με τη μέθοδο της φωτογραμμετρίας δημιούργησαν μακέτες των όψεων των κτηρίων, πάνω στις οποίες έκαναν τις πρόβες.

«Έπρεπε να συντονιστούμε πάρα πολλά άτομα από την Αθήνα και τα Χανιά», λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η αρχιτέκτονας και συνεργάτιδα του Πολυτεχνείου Κρήτης, Αναστασία Κυριακοπούλου. «Κάνουμε τις πρόβες σε προπλάσματα που κατασκευάσαμε στο εργαστήριο. Φτιάξαμε όψεις των κτηρίων σε υποκλίμακα. Ο συντονισμός ήταν σύνθετος, αλλά με τη βοήθεια της Επιτροπής τα καταφέραμε. Έπρεπε να συντονιστούμε για το ποια κτήρια έχουν σημασία για την εκάστοτε πόλη», συμπληρώνει η Α. Κυριακοπούλου.

Εκτός από την ιστορία της απελευθέρωσης, οι προβολές συνδέονται και με στοιχεία της νεότερης ιστορίας κάθε πόλης. Η αφήγηση της Επανάστασης του ’21 μέσω προβολών έρχεται ετεροχρονισμένα, λόγω των δυσκολιών που έχει επιφέρει η πανδημία Covid 19. Αρχικά η δράση είχε προγραμματιστεί για τη γιορτή της 25ης Μαρτίου. Έπειτα από δυο αναβολές αναμένεται να πραγματοποιηθεί το ερχόμενο Σαββατοκύριακο.

Οι προβολές θα έχουν διάρκεια περίπου 17 λεπτών και θα επαναλαμβάνονται κάτω από τα μέτρα προστασίας για την αποφυγή διασποράς κορωνοϊού. Ώρα έναρξης είναι 21:15 προκειμένου να έχει βραδιάσει επαρκώς και ώρα λήξης το αργότερο 23:30.

Πηγή

Το άρθρο Εικόνες από το 1821 «ζωντανεύουν» σε κτήρια 18 πόλεων εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

“Με τη σημαντική ευκαιρία της 200ης επετείου από την έναρξη του Ελληνικού Πολέμου της Ανεξαρτησίας, θα ήθελα να μεταφέρω τα συγχαρητήριά μου στην Εξοχότητά σας, μαζί με τις καλύτερες ευχές μου στον λαό της Ελλάδας” γράφει η βασίλισσα Ελισάβετ στο μήνυμά της.

Εκφράζει παράλληλα την πεποίθησή της, ότι έπειτα από μία δύσκολη χρονιά, οι εορτασμοί αυτοί θα φέρουν την υπόσχεση για καλύτερες εποχές, ενισχύοντας παράλληλα τη ζεστασιά των σχέσεων μεταξύ των δύο κυβερνήσεων και των λαών μας.

https://twitter.com/clarencehouse/status/1375023611489230851?s=21

Το άρθρο Το μήνυμα της βασίλισσας Ελισάβετ στην Πρόεδρο της Δημοκρατίας εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Για τους εορτασμούς της Εθνικής επετείου της 25ης Μαρτίου συμμετείχε για το ΓΕΛ Τυρνάβου η διευθύντρια του σχολείου κα. Κωνσταντίνα Πατσή στην κατάθεση στεφάνων στην Κεντρική Πλατεία. Στην εκδήλωση έλαβαν μέρος τα σχολεία του Τυρνάβου με έναν εκπρόσωπο καθηγητή και έναν μαθητή. Στεφάνια κατέθεσαν, για την Πρωτοβάθμια εκπαίδευση το 3ο Δημοτικό σχολείο Τυρνάβου και για την Δευτεροβάθμια το 1ο Γυμνάσιο Τυρνάβου.

Την εκδήλωση διοργάνωσε ο Δήμος Τυρνάβου για τα 200 χρόνια από την Ελληνική Επανάσταση του 1821.

 

Στην εκδήλωση τηρήθηκαν όλα τα υγειονομικά πρωτόκολλα για τον COVID-19. 

 

Το άρθρο Συμμετοχή του ΓΕΛ Τυρνάβου στις εκδηλώσεις του Δήμου Τυρνάβου για την Εθνική Επέτειο της 25ης Μαρτίου 1821 εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Το άρθρο Η μεγάλη παρέλαση σήμερα στο Σύνταγμα ανήμερα της 25ης Μαρτίου 2021 (βίντεο) εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

«1821 – 2021: 200 χρόνια από την ένδοξη Επανάσταση του γένους και την αποτίναξη της τουρκοκρατίας, τιμούμε την αθάνατη μνήμη εκείνων που έδωσαν τα πάντα και θυσιάστηκαν για την απελευθέρωση της Ελλάδας.

Κυριολεκτικά απ’ τα κόκκαλα βγαλμένη των Ελλήνων τα ιερά, η πατρίδα μας στέκεται σήμερα περήφανη και όρθια χάρη στον Κολοκοτρώνη, τον Παπαφλέσσα, τον Αθανάσιο Διάκο, τον Γεώργιο Καραϊσκάκη και τους υπόλοιπους επώνυμους και ανώνυμους αγωνιστές που ανήκουν στο πάνθεον της ιστορίας του έθνους μας.

Το γεγονός ότι η 25^η Μαρτίου τιμάται σήμερα σε όλη την οικουμένη ως ημέρα ελευθερίας και δημοκρατίας το οφείλουμε και στους φιλέλληνες που συνεισέφεραν στην Επανάσταση. Άγγλοι, Γάλλοι και Ρώσοι συνέβαλαν στη νικηφόρα έκβαση του αγώνα, τόσο σε διπλωματικό επίπεδο, όσο και στο πεδίο των μαχών.

Ενωμένοι οι Έλληνες μπορούμε να πετύχουμε πολλά. Με πίστη στον Τριαδικό Θεό και υπό τη Σκέπη της Υπεραγίας Θεοτόκου, τον Ευαγγελισμό της Οποίας γιορτάζουμε σήμερα, προχωρούμε μπροστά βγαίνοντας σταδιακά από μία μακρά περίοδο μεγάλων δοκιμασιών για τη χώρα μας και την ανθρωπότητα. Το τέλος της πανδημίας να αποτελέσει την αφετηρία για μια νέα πορεία που θα διασφαλίσει την ισχυρή ανάπτυξη της πατρίδας μας και τη θέση της στη Νοτιοανατολική Ευρώπη και Μεσόγειο ως πυλώνα σταθερότητας, ασφάλειας, δημοκρατίας και ευημερίας.  

Χρόνια πολλά στις Ελληνίδες και τους Έλληνες σε όλη τη γη!

Ζήτω το Έθνος!

Ζήτω η Ελλάδα!».   

Το άρθρο ΚΕΛΛΑΣ: «ΤΑ 200 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΑΦΕΤΗΡΙΑ ΓΙΑ ΜΙΑ ΝΕΑ ΠΟΡΕΙΑ» εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Πανταζής Δανιήλ Καγόνης: Ένας Τυρναβίτης αγωνιστής του 1821

Το άρθρο Ο Γυμναστικός Σύλλογος Τυρνάβου τιμά τα 200 χρόνια από την Ελληνική επανάσταση εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

«Ο φετινός εορτασμός της μεγάλης εθνικής μας επετείου, κλείνει ένα σημαντικό κύκλο 200 ετών πορείας του νεότερου ελληνικού κράτους. Μία πορεία που είχε αφετηρία το «ελευθερία ή θάνατος» και έγινε η σπίθα που άναψε τη φλόγα της επανάστασης και στην υπόλοιπη Ευρώπη.

Το 1821 ήταν η αρχή του τέλους για τέσσερις αιώνες σκλαβιάς. Ο απελευθερωτικός αγώνας με «αρετή και τόλμη» κατά τον ποιητή, στηρίχθηκε στην άσβεστη εθνική συνείδηση, στη μεταλαμπάδευση της ένδοξης Ελληνικής ιστορίας και στην κοινή πίστη. Το έπος του ’21 επανακαθόρισε όχι μόνον το μέλλον της πατρίδας μας, αλλά και του κόσμου ολόκληρου.

Οι έκτακτες συνθήκες της πανδημίας δυστυχώς, δεν μας επιτρέπουν να τιμήσουμε αυτή την ημέρα και πρωτίστως όλους εκείνους τους ήρωες που θυσίασαν τη ζωή τους για την ελευθερία, με το πρέπον μεγαλείο. Έχω βαθιά την πίστη όμως, πως αυτός ο εορτασμός, μπορεί να γίνει σπουδαίος μέσα μας, εκεί που φωλιάζουν τα ίδια ιδανικά ακόμη, δίπλα στην πατριδογνωσία.

Γιορτάζουμε μαζί σήμερα και τη μεγάλη ημέρα για τη χριστιανοσύνη, τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου. Χρόνια πολλά Ελληνίδες, χρόνια πολλά Έλληνες, χρόνια πολλά Ελλάδα!»

Το άρθρο Κόκκαλης: Το έπος του ’21 δεν επανακαθόρισε μόνον το μέλλον της Ελλάδας, αλλά του κόσμου εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Το άρθρο Ο Αμπελώνας τιμά τα 200 χρόνια από την Επανάσταση του 1821 εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Σε κλίμα συγκίνησης και εθνικής υπερηφάνειας οι υπερήφανοι Δαμασιώτες φώναξαν παρόν στις επάλξεις της μάχης με τα προβλήματα της καθημερινότητας.

Μάχες που κερδίζουν καθημερινά με αξιοπρέπεια και αισιοδοξία.

Το άρθρο Τίμησαν τα 200 χρόνια από την Επανάσταση του 1821 στο σεισμόπληκτο Δαμάσι εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Ο συγκεκριμένος θούριος είναι σύνθεση του διαπρεπούς συνθέτη και μουσικοδιδάσκαλου, φιλολόγου, ιεροψάλτη και μεταρρυθμιστή της Εκκλησιαστικής μουσικής Ιωάννη Σακελαρίδη (1853-1938). Ο υιός του Θεόφραστος, ήταν εκ των πρωτεργατών της ελληνικής οπερέτας. Η ποίηση είναι του Γ.Μ. Γεωργόπουλου και δημοσιεύτηκε στο βιβλίο του Σακελαρίδη Τυρταίος του 1907. Ο Αριστοτέλης Καζαντζής (1910-1980) ήταν αρχιμουσικός της στρατιωτικής μουσικής του Γ’ Σώματος Στρατού. Είναι ιδιαίτερα γνωστός για τις ενορχηστρώσεις δημοφιλών εμβατηρίων και κάποιων πρωτότυπων έργων για μπάντα βασισμένα σε λαϊκά μοτίβα. Σπούδασε ανώτερα θεωρητικά και ενοργάνωση – διεύθυνση μπάντας στο Κρατικό Ωδείο Θεσσαλονίκης τη δεκαετία του ’30 με καθηγητή τον Γεώργιο Βακαλόπουλο. Το ‘trio’ που εμφανίζεται στην διασκευή του Καζαντζή δεν περιέχεται στην αρχική σύνθεση. Πρόκειται για ένα τραγούδι του κερκυραίου μουσουργού Σπυρίδωνα Ξύνδα, σε στίχους του ζακυνθινού Ανδρέα Κουτούβαλη που ανήκε στον κύκλο του Διονυσίου Σολωμού. Το τραγούδι αυτό είχε ήδη εκδοθεί το 1885.

Το άρθρο H Φιλαρμονική δήμου Τυρνάβου ανάμεσα σε 73 φιλαρμονικές ορχήστρες από Ελλάδα και Κύπρο για τον εορτασμό των 200 χρόνων εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Πηγή φωτογραφίας: Εθνική Πινακοθήκη – Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτσου

Καλλιτέχνης: Χρήστος Μποκόρος

Στις αρχές της Επανάστασης του 1821 εμφανίστηκαν πολλές σημαίες με διάφορες παραστάσεις, σύμφωνα με τη φαντασία καθενός αρχηγού, με βάση το μίσος που είχε κατά των Τούρκων, τις ιστορικές γνώσεις, τις οικογενειακές παραδόσεις και τη θρησκευτική του ευλάβεια. Αμέσως μετά την κατάληψη της Τριπολιτσάς (Σεπτέμβριος 1821), ο Παπαφλέσσας έκοψε ένα κομμάτι από την εσωτερική πλευρά του ράσου του και ταυτόχρονα ζήτησε από τον οπλαρχηγό Παναγιώτη Κεφάλα να σχίσει δύο λωρίδες από τη λευκή του φουστανέλα….

Με αυτά τα κομμάτια κατασκευάστηκε μια αυτοσχέδια σημαία (γαλάζια με λευκό σταυρό) η οποία υψώθηκε, κάτω από τις ιαχές των Ελλήνων πολεμιστών, στο πρώην τουρκικό διοικητήριο της πόλης. Αυτή αποτέλεσε το πρώτο σχέδιο της επίσημης σημαίας του ελληνικού κράτους μετά την απελευθέρωση. Η ιστοριογραφία των πρώτων μετεπαναστατικών χρόνων έδωσε και μια ρομαντική διάσταση στη σημαία, αποτέλεσμα συνεργασίας ενός στρατιώτη και ενός ιερέα, αναφέροντας πως η γενναιότητα του κλέφταρματολού στήριξε τις ελπίδες της στη χριστιανική πίστη. Την 1η Ιανουαρίου 1822 συνήλθε στην Πιάδα της Επιδαύρου η Α΄Εθνοσυνέλευση. Ανάμεσα στα πολλά που συζητήθηκαν τέθηκε και το ζήτημα της καθιέρωσης ενιαίας επαναστατικής σημαίας, ώστε να σταματήσει η σύγχυση που επικρατούσε μέχρι τότε από την εμφάνιση δεκάδων σημαιών. Με το ΡΔ΄άρθρο του Προσωρινού Πολιτεύματος της Ελλάδας ορίστηκε η ενιαία σημαία να συμβολίζει «την Πάρεδρον του Θεού Σοφίαν, την Ελευθερίαν και την Πατρίδα» και καθιερώθηκε να φέρει ως σύμβολο τον σταυρό και ως χρώματα το κυανό και το λευκό. Στις 15 Μαρτίου 1822 στην Κόρινθο, το Εκτελεστικό Σώμα με το Διάταγμα 540 προσδιόρισε τις λεπτομέρειες της παραπάνω απόφασης….

Η σημαία «των κατά γην δυνάμεων» θα ήταν τετράγωνη, κυανού χρώματος, με έναν λευκό σταυρό στη μέση. Η ναυτική σημαία διακρινόταν σε πολεμική και εμπορική. Η πολεμική διαιρέθηκε σε εννέα οριζόντια παραλληλόγραμμα. Στην άνω εσωτερική γωνία της υπήρχε κυανό τετράγωνο με λευκό σταυρό στη μέση. Τα παραπάνω ενέκρινε και επικύρωσε και το Πολιτικό Σύνταγμα της Ελλάδας στην Τροιζήνα (Μάιος 1827), ορίζοντας να μη μεταχειρίζονται οι Έλληνες άλλες σημαίες τόσο στην ξηρά όσο και στη θάλασσα. Η παραπάνω διαταγή εφαρμόστηκε καθολικά στην αρχή, καθώς προσέκρουσε στο έντονο τοπικιστικό πνεύμα των επαναστατών. Βαθμιαία όμως η κυανόλευκη επικράτησε, με συνέπεια να τερματιστεί η σύγχυση λόγω των ποικίλων χρωμάτων και σχημάτων. Στις 30 Ιουλίου 1828, ο κυβερνήτης Ιωάννης Καποδίστριας εξέδωσε ένα ψήφισμα σύμφωνα με το οποίο «τα πολεμικά και εμπορικά πλοία της Ελλάδος θέλουν φέρει μιαν και την αυτήν σημαίαν, την μέχρι σήμερον πολεμικήν», αποκαθιστώντας έτσι μια μεγάλη αδικία σε βάρος του ελληνικού εμπορικού στόλου ο οποίος είχε σηκώσει το βάρος του Αγώνα της Ανεξαρτησίας. Όσον αφορά στο σκεπτικό της επιλογής των χρωμάτων (λευκού και κυανού), τις σειρές και τους συμβολισμούς που επιδιώχθηκαν υπάρχουν ποικίλες απόψεις, οι οποίες ακόμη και σήμερα οδηγούν σε διχογνωμία μεταξύ των ιστορικών….

Όσον αφορά στο σκεπτικό της επιλογής των χρωμάτων (λευκού και κυανού), τις σειρές και τους συμβολισμούς που επιδιώχθηκαν υπάρχουν ποικίλες απόψεις, οι οποίες ακόμη και σήμερα οδηγούν σε διχογνωμία μεταξύ των ιστορικών….

*Ο κυανόλευκος συνδυασμός προέρχεται από τα χρώματα του πέπλου της θεάς Αθηνάς. *Τα συγκεκριμένα χρώματα επελέγησαν από τις κυανόλευκες σημαίες του στρατού του Μεγάλου Αλεξάνδρου ή την κυανόλευκη επίσημη ενδυμασία των Βυζαντινών αξιωματούχων ή από την αυτοκρατορική σημαία των Παλαιολόγων. *Τα χρώματα και το σχήμα είναι δανεισμένα από τη σημαία του φημισμένου οπλαρχηγού  Ιωάννη Σταθά. Πανομοιότυπο της σημαίας του Ιωάννη Σταθά *Το λευκό χρώμα συμβολίζει την αγνότητα και τον καλό σκοπό των Ελλήνων που επιδίωκαν την ανεξαρτησία. Το κυανό χρώμα συμβολίζει τον ουρανό της Ελλάδας, την ουράνια δύναμη η οποία βοήθησε τον άνισο αυτό Αγώνα να τελειώσει ευνοϊκά για το ελληνικό έθνος (αυτή είναι και η επικρατούσα άποψη). *Τα χρώματα συμβολίζουν τον ουρανό (κυανό) και τον αφρό των κυμάτων της θάλασσας (λευκό). *Τα χρώματα είναι ο συνδυασμό της κυανής ναυτικής βράκας και της λευκής φουστανέλας. *Οι εννέα κυανές-λευκές οριζόντιες λωρίδες περιέχονταν στην αυτοκρατορική σημαία του Νικηφόρου Φωκά, τις οποίες διατήρησε στο οικόσημο της και στη σημαία της η οικογένεια των Καλλέργηδων πιστεύοντας ότι αντλούσε την καταγωγή της από τον εν λόγω αυτοκράτορα. *Οι εννέα οριζόντιες λωρίδες συμβολίζουν τις εννέα Μούσες. *Οι παράλληλες επαναλαμβανόμενες λωρίδες συμβολίζουν τη θάλασσα και τους κυματισμούς της. *Οι οριζόντιες λωρίδες επιλέχθηκαν με βάση τα πρότυπα της αμερικανικής σημαίας (πρόκειται για μια άποψη η οποία δεν στερείται σοβαρότητας). *οι  εννέα λωρίδες είναι μια, για κάθε συλλαβή της φράσης «ελευθερία η θάνατος» Στο βιβλίο με τίτλο «Ιστορία του Ελληνικού Στρατού 1821-1997», εκδόσεις ΓΕΣ/ΔΙΣ, αναφέρεται: «Με την επιλογή του κυανού, του χρώματος του ουρανού, υποδηλώνεται η θεότητα του Αγώνα, αφού ο Θεός ενέπνευσε στο έθνος τη μεγαλουργή ιδέα, παρότι αδύνατο και άοπλο, να αναλάβει και να φέρει σε αίσιο πέρας τον άνισο εκείνο αγώνα. Με το λευκό υποδηλώνεται ο καθαρός, άμωμος και αγνός σκοπός των Ελλήνων που μοναδική τους επιδίωξη ήταν η απελευθέρωση και η ανεξαρτησία του έθνους και η απαλλαγή του από την πολύχρονη σκληρή τυραννία. Εξάλλου, σύμφωνα με την επικρατέστερη εκδοχή, οι εννέα κυανόλευκες ταινίες αντιπροσωπεύουν τις εννέα συλλαβές της φράσης «Ελευθερία ή Θάνατος», που ήταν και ο όρκος των παλικαριών της Επαναστάσεως». Το βέβαιο είναι ότι σε κανένα από τα επίσημα κυβερνητικά έγγραφα, μέσω των οποίων καθιερώθηκε η εν λόγω σημαία, δεν υπάρχει η αιτιολόγηση για τη συγκεκριμένη χρωματική επιλογή και το σχήμα. Φαίνεται ότι η κυανόλευκη κρατά ακόμα καλά κρυμμένα τα μυστικά της. Ωστόσο, συνεχίζει να εμπνέει.

Νίκος Γιαννόπουλος ιστορικός…

Πηγή: http://www.mixanitouxronou.gr/giati-i-elliniki-simea-ine-kianolefki-giati-echi-ennia-lorides-pote-kathierothike-os-episimi-simea-tou-ellinikou-kratous/

Το άρθρο Της Πατρίδας μου η σημαία έχει χρώμα γαλανό» εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Με λαμπρότητα αλλά και με ιδιαίτερα μέτρα λόγω της πανδημίας του κορονοϊού διεξήχθη το επίσημο δείπνο που παρέθεσε η Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κατερίνα Σακελλαροπούλου στους υψηλούς προσκεκλημένους ενόψει του εορτασμού της επετείου της 25ης Μαρτίου. Κατά την προσφώνηση της η Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας αλλά και oι καλεσμένοι της  στις αντιφώνησεις τους,  επέμειναν στην οικουμενική αξία των ιδεών της ελληνικής επανάστασης. Τόνισαν τους δεσμούς των χωρών τους με την Ελλάδα, αλλά και τη  προσωπική τους σχέση με τη χώρα μας. Ο πρίγκιπας της Ουαλίας Κάρολος, με μακρινές ελληνικές ρίζες, έκλεισε την ομιλία του αναφωνώντας στα ελληνικά «Χαίρε, ω χαίρε, ελευθεριά! Ζήτω η Ελλάς!». Αλλά δεν απέφυγε και το λάθος, αποκαλώντας την Μπουμπουλίνα… Μπουλουμπίνα. «Νιώθω μια βαθιά σύνδεση με την Ελλάδα. Σε αυτό δεν είμαι μόνος. Ενα κομμάτι της ουσίας της Ελλάδας βρίσκεται μέσα σε όλους μας», πρόσθεσε και σε άλλο σημείο υπενθύμισε ότι «σήμερα, όπως και το 1821, η Ελλάδα μπορεί να υπολογίζει στους φίλους της στο Ηνωμένο Βασίλειο. Οι δεσμοί μας είναι ισχυροί». Εκτός από τον πρόεδρο της Κύπρου Νίκο Αναστασιάδη, τον πρωθυπουργό της Ρωσίας Μιχαήλ Βλαντιμιρόβιτς Μισούστιν και τη γαλλίδα υπουργό Αμυνας Φλοράνς Παρλί, στο δείπνο παραβρέθηκε σύσσωμη η πολιτική ηγεσία του τόπου, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, ο πρόεδρος της Βουλής Κωνσταντίνος Τασούλας με τις συζύγους τους, ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης Αλέξης Τσίπρας, υπουργοί που συνόδευαν ξένους ομολόγους τους, η πρόεδρος της επιτροπής Ελλάδα 2021, Γιάννα Αγγελοπούλου κ.ά. Εντύπωση προξένησε η απουσία της συντρόφου του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ, Μπέτυς Μπαζιάνα, από μια τόσο σημαντική για τη χώρα, στιγμή. Η επίσημη εξήγηση που δόθηκε από την Κουμουνδούρου ήταν ότι η κυρία Μπαζιάνα απέφυγε να παραστεί στην εκδήλωση για να προφυλαχθεί από τον κορονοϊό…

Σακελλαροπούλου: Η κληρονομιά του 1821 δεν είναι μόνον ελληνική Remaining Time-0:26 Fullscreen Mute Κατά την προσφώνησή της, η κυρία Σακελλαροπούλου, αφού καλοσώρισε τους υψηλούς προσκεκλημένους και τους ευχαρίστησε για την παρουσία τους στη χώρα μας, τόνισε ότι οι λαοί μας διατηρούν μακρά φιλία και δεσμούς ισχυρούς από τη γέννηση του σύγχρονου ελληνικού Κράτους. Παράλληλα, υπογράμμισε ότι η συμβολή των μεγάλων δυνάμεων της εποχής, της Γαλλίας, της Αγγλίας και της Ρωσίας, στον αγώνα υπήρξε σπουδαία και υπενθύμισε ότι το φιλελληνικό κίνημα παρείχε συνεχή υποστήριξη, υλική και ηθική, ενώ παρατήρησε ότι μεγάλες μορφές του πνεύματος και των τεχνών ύμνησαν την εξέγερση των Ελλήνων και επηρέασαν ριζικά την κοινή γνώμη στην Ευρώπη και την Αμερική. «Διαμορφώθηκε μια φιλελληνική συνείδηση που διέκρινε στην απελευθέρωση της χώρας μας ένα μείζον γεωπολιτικό και πολιτειακό γεγονός» τόνισε η Πρόεδρος. Αναφερόμενη στην αυταπάρνηση και την αυτοθυσία, με την οποία πολέμησαν οι Eλληνες, η κυρία Σακελλαροπούλου επεσήμανε ότι όλες οι κοινωνικές τάξεις, λαϊκοί και κληρικοί, ενώθηκαν μπροστά στον πάνδημο σκοπό για την αποτίναξη του τουρκικού ζυγού και πρόσθεσε ότι στο πλευρό των Ελλήνων ήταν και Κύπριοι της Διασποράς που μετείχαν στη Φιλική Εταιρεία και ενίσχυσαν οικονομικά την Επανάσταση, ενώ πολλοί ήταν οι γενναίοι Κύπριοι αγωνιστές, με πιο γνωστή την ηρωική «Φάλαγγα των Κυπρίων», που έδωσαν το αίμα τους στις μάχες του 21. Υπενθύμισε, επίσης, ότι οι πρόγονοί μας δεν αγωνίστηκαν, μόνο για την ανεξαρτησία τους, αλλά και για την πολιτική τους ελευθερία, καθώς υπό την επιρροή ιδίως της αμερικανικής και της γαλλικής επανάστασης, έθεσαν τις βάσεις για ένα Κράτος δημοκρατικό και φιλελεύθερο. Μάλιστα, τόνισε ότι σε μικρό χρονικό διάστημα από την κήρυξη της Επανάστασης κατοχύρωσαν, στα Συντάγματα του Αγώνα, τη δημοκρατική αρχή και την αντιπροσώπευση, τα δικαιώματα και τη διάκριση των λειτουργιών. «Στον ελληνικό συνταγματισμό εντοπίζουμε το ισχυρό αποτύπωμα του διαφωτισμού και τη δημιουργική ορμή που ενέπνευσαν στους Ελληνες τα ιδανικά της ελευθερίας και της ισότητας» υπογράμμισε η Πρόεδρος για να πρόσθεσε ότι «Η Ελληνική Επανάσταση λειτούργησε ως χωνευτήρι της νεωτερικότητας και της παράδοσης. Οι τοπικές κοινότητες συγκροτήθηκαν σε ένα συλλογικό πολιτικό σώμα. Η βούληση του έθνους κατέστη ενιαία και αδιαίρετη, φορέας της εξουσίας και της ενότητας του λαού μας». Ωστόσο, παρατήρησε, ότι η κληρονομιά του 1821 δεν είναι μόνον ελληνική. Αντιθέτως φέρει την οικουμενικότητα και την καθολικότητα των ιδεών και των αξιών της εποχής της.

Οπως είπε, σε αυτό το κεκτημένο επιστρέφουμε, με αφορμή την επέτειο των 200 ετών και αναφέρθηκε στις προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε σήμερα, με πρώτη την πανδημία, η οποία δοκιμάζει την υγεία και την ελευθερία μας, αλλά και σε άλλα κρίσιμα ζητήματα, όπως η κλιματική αλλαγή και ο διάλογος των πολιτισμών, η αναγωγή μας στις καταβολές του διαφωτισμού και του συνταγματισμού δεν συνιστά μια θεωρητική άσκηση. «Η προσήλωσή μας στη διαφύλαξη όλων εκείνων των εγγυήσεων και των θεσμικών αντιβάρων απέναντι στην κατάχρηση εξουσίας, δημόσιας και ιδιωτικής, θωρακίζει τη δημοκρατία μας» υπογράμμισε η Πρόεδρος και σημείωσε ότι ο πολιτικός και ιστορικός χρόνος τρέχει πια με ρυθμούς που δυσχεραίνουν την κατανόηση και τη διαχείριση των γεγονότων. Ακολούθως, αναφέρθηκε σε όλους εκείνους που αμφισβητούν το Κράτος Δικαίου, με αφορμή τις αλλεπάλληλες κρίσεις των τελευταίων ετών και μιλούν για κόπωση και κρίση της δημοκρατίας. Στη δημόσια σφαίρα οι εντάσεις είναι πυκνές. «Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η πολιτική κινητοποιεί το πάθος και το συναίσθημά μας, διεγείρει το θυμικό μας. Ομως δεν πρέπει να ταυτίζεται με αυτό. Η πολιτική συνομιλεί με τις προτεραιότητες και τις περιστάσεις, υπηρετεί τις κοινωνικές ανάγκες και το δημόσιο συμφέρον. Η δημοκρατία μας δεν συρρικνώνεται στη συγκυρία. Τη συγκροτούν, την οριοθετούν και την καθοδηγούν οι βασικές αρχές και αξίες του συνταγματικών μας κειμένων, αυτές που προσέδωσαν πνοή και σθένος στην Πολιτεία μας και συνέχουν τον λαό μας» τόνισε η Πρόεδρος της Δημοκρατίας και κατέληξε τονίζοντας ότι «Στις κοινές μας αυτές παραδοχές, ιστορικές και αξιακές, πολιτικές και πολιτισμικές, έχουν στερεωθεί και ακμάσει, τους τελευταίους δύο αιώνες, οι σχέσεις μεταξύ των εθνών μας. Σε αυτές έχουμε σήμερα την ιδιαίτερη χαρά να αποδίδουμε από κοινού την πιο υψηλή τιμή». 

Κάρολος: Ενα κομμάτι της Ελλάδας είναι μέσα σε όλους μας «Ένα κομμάτι της ουσίας της Ελλάδας βρίσκεται μέσα σε όλους μας. Ως πηγή του δυτικού πολιτισμού, το πνεύμα της Ελλάδας διαπερνά τις κοινωνίες και τις δημοκρατίες μας. Χωρίς την Ελλάδα, οι νόμοι μας, η τέχνη μας, ο τρόπος ζωής μας, δεν θα είχαν ακμάσει» τόνισε ο πρίγκηπας της Ουαλίας Κάρολος κατά την αντιφώνησή του. Υποστήριξε ότι ο θρίαμβος της Ελλάδας δεν οφείλεται σε έναν ήρωα, αλλά στο εξαιρετικό θάρρος και το σθένος του λαού της – και σε ό,τι ένας Βρετανός ιστορικός αποκάλεσε «θεϊκή φλόγα που άναψε στην ψυχή των Ελλήνων». Οπως είπε χαρακτηριστικά «Εάν δεν υπήρχε η αποφασιστικότητα του ελληνικού λαού να αγωνιστεί, μπροστά σε φοβερά δεινά, και σε ιδιαίτερα αντίξοες συνθήκες, δεν θα είχε κατακτηθεί ποτέ η ανεξαρτησία».

Τόνισε, ακόμη, ότι για τους Βρετανούς ο ελληνικός αγώνας εκλήφθηκε, όχι ως η επιδίωξη ενός ξένου λαού, αλλά ως ο κοινός μας αγώνας και επικαλέστηκε τον Πέρσι Σέλεϊ, φίλο του λόρδου Βύρωνα, ο οποίος στον πρόλογο του ποιήματος «Ελλάς» σημειώνει ότι «Είμαστε όλοι Ελληνες». «Eτσι, στις σελίδες της ιστορίας, μαζί με τους Έλληνες ήρωες της επανάστασης, καταγράφονται τα ονόματα Βρετανών, που συγκινήθηκαν βαθιά από αυτό το πνεύμα του Φιλελληνισμού και συμμετείχαν στον αγώνα. Μαζί με τον Κολοκοτρώνη, τον Καραϊσκάκη, τον Μιαούλη, τον Κανάρη και τη Μπουμπουλίνα, διαβάζουμε για τους Γκόρντον, Κόχρεην, Τσωρτς και Κόδριγκτον» συμπλήρωσε. Τέλος, επεσήμανε ότι και σήμερα, όπως και το 1821, η Ελλάδα μπορεί να υπολογίζει στους φίλους της στο Ηνωμένο Βασίλειο και πρόσθεσε ότι οι δεσμοί μεταξύ μας είναι ισχυροί και ζωτικοί και κάνουν τεράστια διαφορά στην κοινή μας ευημερία και ασφάλεια. Οπως ακριβώς οι ιστορίες μας είναι στενά συνδεδεμένες μεταξύ τους, έτσι είναι και το μέλλον μας. «Με αυτό το πνεύμα, αύριο, οι Βρετανοί φίλοι σας θα σταθούμε δίπλα σας για άλλη μια φορά και θα αισθανθούμε μεγάλη υπερηφάνεια με την αφυπνιστική προτροπή του Διονύσιου Σολωμού: Χαίρε, ω χαίρε, ελευθεριά!» κατέληξε ο πρίγκηπας της Ουαλίας. 

Το άρθρο «Χαίρε, ω χαίρε, ελευθεριά! Ζήτω η Ελλάς!» αναφώνησε ο Κάρολος εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Αν δεχθούμε ότι κάθε άνθρωπος είναι φορέας αξιών και αυτές οι αξίες είναι στον καθέναν διαφορετικές και συνιστούν τον αξιολογικό του χάρτη, την ποιότητά του  ως  ανθρώπου και είναι αυτές που σκιαγραφούν το ηθικό του πορτραίτο, τότε πιο όμορφοι και πιο ωραίοι είναι εκείνοι που πάνω από τον εαυτό τους, πάνω από το στενό, ατομικό τους συμφέρον βάζουν το γενικότερο καλό, το όφελος της κοινότητας, της μεγάλης κοινωνίας. Αυτοί οι τύποι είναι άνθρωποι, φορείς καθολικής-συλλογικής συνείδησης. Είναι εκείνοι οι χαρακτήρες που υπερβαίνουν την ατομικότητα και διδάσκουν με τη στάση τους τη συλλογικότητα.

Εδώ και χρόνια ζούμε στην ατομικότητα, κλεισμένοι στον εαυτό μας, ενδιαφερόμενοι μόνο για μάς ή το πολύ-πολύ για τα πολύ κοντινά μέλη της οικογένειάς μας και δεν αντιλαμβανόμαστε ή δεν θέλουμε να αντιληφθούμε ότι η πιο σοβαρή αιτία της κρίσης, που ζούμε τώρα, αλλά και κάθε κρίσης, είναι ακριβώς αυτό, το ότι δηλ. δεν έχουμε συλλογική συνείδηση. Γι’ αυτό λέμε ότι η κρίση είναι πρωτίστως και κυρίως ηθική και ύστερα οικονομική.

«Η Ελλάς είναι μία κοινωνία συνενοχής» επαναλαμβάνουμε συχνά, χωρίς όμως να συνειδητοποιούμε το δικό μας μερίδιο σ’ αυτήν την ενοχή.

Τι έλεγε όμως ο Μακρυγιάννης; «Κι’ όσο αγαπώ την πατρίδα μου δεν αγαπώ άλλο τίποτας. Ναρθή ένας να μου ειπή ότι θα πάγη ομπρός η πατρίδα, στρέγομαι να μου βγάλη και τα δυό μου μάτια. Ότι αν είμαι στραβός, και η πατρίδα μου είναι καλά, με θρέφει, αν η πατρίδα μου αχαμνά, δέκα μάτια νάχω, στραβός θανά είμαι. Ότι σ΄αυτείνη θα ζήσω,
δεν έχω σκοπό να πάγω αλλού»

Ο κατακτημένος έλληνας είχε κατακτήσει οικονομικά όλη την επικράτεια της οθωμανικής αυτοκρατορίας. Οι Έλληνες είχαν περισσότερα χρήματα από πολλούς Τούρκους και ήξεραν περισσότερα γράμματα από αυτούς. Θα έλεγε κανείς ότι δεν χρειαζόταν ο αγώνας… όμως οι Έλληνες δεν ένοιωθαν βολεμένοι. Ο αέρας που ανάσαιναν τους έπνιγε. Έβλεπαν τις φρικαλεότητες του απολίτιστου κατακτητή και θύμωναν. Πολλές φορές μέσα στα 400 και πλέον χρόνια της σκλαβιάς προσπάθησαν αλλά δεν τα κατάφεραν και πείσμωναν πιο πολύ. Το άδικο δεν υποφέρεται.

Προσπαθούμε να καταλάβουμε τι τους έκανε να μη λογαριάζουν το θάνατο. Το σύνθημα «ελευθερία ή θάνατος» το βιώνουμε κι εμείς στην προσωπική μας ζωή όταν βρισκόμαστε σε καταστάσεις που δεν μπορούμε να πάρουμε αέρα, όταν πράγματα γύρω μας μάς πνίγουν, όταν περισσεύει το άδικο και η μικροψυχία και τότε αποφασίζουμε, κόντρα στη λογική, καλύτερα ένα φρικτό τέλος παρά μια φρίκη δίχως τέλος. Πάλι όμως διστάζουμε, υπαναχωρούμε, συμβιβαζόμαστε, σκύβουμε το κεφάλι στην ανάγκη και συνεχίζουμε.

Για κείνους όμως τότε είχε φτάσει η κατάσταση στο απροχώρητο.

Αυτοί που μελετούν ιστορία ξέρουν ότι οι πόλεμοι γίνονται ή για τα χρήματα ή για την εξουσία. Εδώ όμως φαίνεται το πράγμα να είναι διαφορετικό. Αυτό που εμπνέει τους αγωνιστές δεν είναι κάτι τόσο υλικό, τόσο προφανές όσο το χρήμα και η εξουσία. Εδώ δεν αντέχουν άλλο το ζυγό. Είναι πεπεισμένοι για το δίκιο του αγώνα. Είναι εμπνευσμένοι και εμπνέουν ο ένας τον άλλον. Τα μεγάλα ιδανικά της πίστης και της πατρίδας τους καλούν και ξεχύνονται «για του Χριστού την πίστιν την αγίαν και της Πατρίδος την ελευθερίαν».

Το άρθρο Μήνυμα  για τα 200 χρόνια από την επανάσταση του 1821 εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Το άρθρο Η πτήση της Aegean Airlines AEE 1821 σχημάτισε πριν από λίγο πάνω από την Πελοπόννησο τον αριθμό 200… εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Τα οχήματα θα είναι φροντισμένα με ειδικό διάκοσμο που αφορά την επέτειο των 200 ετών από την έναρξη της Ελληνικής Επανάσταση.

Το άρθρο Εντυπωσιακά τεθωρακισμένα στην παρέλαση για τα 200 χρόνια από την Επανάσταση εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Βίντεο- Φωτογραφία Έλενα Γεωργάκη

Το άρθρο Ο Δήμος Τυρνάβου σημαιοστόλισε την πόλη μας, για την 200ή επέτειο από την επανάσταση του 1821 (βίντεο) εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Πρόκειται για μία σύλληψη του ίδιου του Γενικού Γραμματέα, ο οποίος είναι έμπειρος και διακεκριμένος διπλωμάτης. Ο Θέμος για τους φίλους του, συνεργάστηκε με τον υπουργό και πράγματι τέθηκε σε εφαρμογή μία καλά συντονισμένη επιχειρήση. Επιδεικνύοντας αντανακλαστικά που σε ορισμένες περιπτώσεις υπερκέρασαν τη γνωστή γραφειοκρατική αντίληψη, οι πρεσβείες και τα προξενεία κλήθηκαν να συμμετάσχουν. «Οι διάφορες εκδηλώσεις αφενός να προετοιμαστούν κατάλληλα από τεχνικής πλευράς, ώστε να διεκπεραιωθούν κατά τρόπο άρτιο, ευφάνταστο και δημιουργικό».

Με την σειρά τους, οι Έλληνεςπρεσβευτές σε κάθε γωνιά του κόσμου κινητοποιήθηκαν. Επικοινώνησαν με τις τοπικές αρχές, διαμηνύοντας την επιθυμία και ευγενή παράκληση της Αθήνας να προβληθεί η μεγίστης σημασίας για την Ελλάδα επέτειος. Το σκεπτικό πίσω από την εξωστρέφεια αυτή είναι ότι αυτή η επέτειος δεν αφορά μονάχα τους Έλληνες. Ο αγώνας αυτός σηματοδότησε την πρώτη απελευθερωτική κίνηση για εθνική ανεξαρτησία. «Ο κόσμος είναι η Ελλάδα που διαστέλλεται. Η Ελλάδα είναι ο κόσμος που συστέλλεται», έγραψε ο ΒίκτωρΟυγκώ, εκφράζοντας το πηγαίο κίνημα αλληλεγγύης που εκδηλώθηκε για τη στήριξη της ΕλληνικήςΕπανάστασης.

Το φιλελληνικό ρεύμα που αναπτύχθηκε σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες και στην Αμερική, πριν και κατά τη διάρκεια της Επανάστασης του 1821, προσέφερε σημαντική βοήθεια στον ελληνικό αγώνα. Η φωταγώγηση εμβληματικών κτηρίων και η παρουσία της ελληνικής σημαίας ή των χρωμάτων αυτής σε κάθε γωνία του πλανήτη αποτελεί, λοιπόν, μία υπενθύμιση εκείνου του αγώνα, αλλά και του φιλελληνικού «πυρετού». Μία παγκόσμια γιορτή, λοιπόν, για την ίδρυση του πρώτου ανεξάρτητου κράτους στη Βαλκανική, η οποία κατέστη δυνατή, όχι μόνο λόγω των υπέρογκων θυσιών του ελληνικού λαού αλλά, κατά ένα μέρος, και της πίεσης που άσκησε το φιλελληνικό ρεύμα στις Μεγάλες Δυνάμεις της εποχής.

Όπως συμβαίνει πάντα, κάποιοι πρεσβευτές υπερέβαλαν εαυτόν. Απευθύνθηκαν στις πολιτικές και δημοτικές αρχές, στο δημόσιο, αλλά και στον ιδιωτικό τομέα. Δεν αποθαρρύνθηκαν από τα όχι που εισέπραξαν. Αντιθέτως, επέμειναν και βρήκαν ευφάνταστες λύσεις. Άλλοι, μετά βίας εκτέλεσαν την εντολή της Κεντρικής Υπηρεσίας, αφήνοντας στο σκοτάδι την Αθήνα για τα θετικά ή αρνητικά αποτελέσματα. Υπήρξαν πάντως χώρες που ανταποκρίθηκαν θερμά. Αντιθέτως, άλλες επέλεξαν να προσφέρουν το λιγότερο δυνατό; Aλλες αρνήθηκαν διακριτικά και άλλες που «έδειξαν πόρτα» στην έκκληση της Αθήνας, υιοθετώντας, μάλιστα, μία ωμή γλώσσα που απείχε από τη διπλωματική.

Η Πολωνία δέχτηκε να φωταγωγηθεί εμβληματικό κτήριο της Βαρσοβίας. Ο Έλληνας πρέσβης εκεί ΜιχαήλΕυστράτιοςΔαρατζίκης ενημέρωσε το υπουργείο Εξωτερικών ότι «υπέβαλα ιδέα φωταγωγήσεως εμφόρτου Ιστορίας και συμβολισμού Προεδρικού Μεγάρου (πρόσοψη)». Συνεχίζει, μάλιστα, ενημερώνοντας, ότι αξιωματούχος της προεδρίας, ζήτησε να μάθει ένα κεντρικό σύνθημα, το μήνυμα της Ελληνικής Επανάστασης. Ο πρέσβης πρότεινε το σύνθημα «για τη δική μας και τη δική σας ελευθερία». Αυτό είπε ο Πολωνός ιατρός Αλεξάντερ Κουζάνσκι που ήρθε στην Ελλάδα και έλαβε μέρος στην Επανάσταση του 1821.

Ο Καναδάς ανήκει στις χώρες που ανταποκρίθηκαν, σπεύδοντας να τιμήσει την Ελλάδα και την ελληνική κοινότητα που ζεί εκεί. Στο δημαρχείο του Βανκούβερ κυματίζει η γαλανόλευκησημαία. Ο Δήμος της πόλης έχει υψώσει ούτε μία, ούτε δύο, αλλά 56 σημαίες για την ιστορική επέτειο. Παρά τους περιορισμούς που επιβάλλει η πανδημία, φέτος οι ομογενείς θα συγκεντρωθούν με τα αυτοκίνητά τους στην εκκλησία του Αγίου Νικολάου και Αγίου Δημητρίου. Εκεί θα ξεκινήσει η πρωτότυπη αυτή παρέλαση.
Η Αυστραλία επίσης ανήκει στους ένθερμους υποστηρικτές της Ελλάδας.

Η φημισμένη όπερα του Σιδνεϊ θα φωταγωγηθεί με τα χρώματα της ελληνικήςσημαίας για να τιμηθεί με αυτό τον τρόπο η επέτειος. Την σχετική ανακοίνωση έκανε η πρωθυπουργός της Πολιτείας της Νέας Νότιας Ουαλίας. Στην απόφαση αυτή συνέβαλε καθοριστικά τόσο η ομογενής Γερουσιαστής ΣόφηΚότση, όσο και η ελληνική κοινότητα.

Στις ΗΠΑ επίσης λαμβάνει χώρα μία καμπάνια. Το ΣανΦρανσίσκο και η Βοστώνη είναι από τις πόλεις που συμμετέχουν. Το Δημαρχείο του ΣανΦρανσίσκο θα φωτιστεί με τα χρώματα της ελληνικής σημαίας από τις 19 μέχρι τις 25 Μαρτίου, ενώ θα πραγματοποιηθεί και έπαρση της σημαίας. Το εκεί προξενείο και η UnitedHellenicAmericanSocieties της Καλιφόρνια ένωσαν δυνάμεις. Ο πρόεδρός της ΤάσοςΖωγράφος δήλωσε ότι «οι Έλληνες και οι φιλέλληνες όλου του κόσμου συνεχίζουν να στέκονται ενωμένοι υπέρ της ελευθερίας και της δημοκρατίας». Και άλλα δημόσια κτήρια αναμένεται να φωταγωγηθούν. Yπό την αιγίδα της ελληνικής πρεσβείας στην Ουάσιγκτον, o εκπαιδευτικός οργανισμός College Year in Athens και το Γενικό Προξενείο της Ελλάδας στη Βοστώνη συνδιοργάνωσαν διαδικτυακή εκδήλωση, με τον τίτλο «Η Ελλάδα του 1821 και η Αμερική. Μήνυμα ελευθερίας». Έγκριτος ιστορικός ανέλυσε τις πηγές και τις εκφάνσεις τού αμερικανικού φιλελληνικού κινήματος.

Στο Βέλγιο, to Manneken Pis, θα «ντυθεί» Εύζωνας. Το φημισμένο αγαλματάκι των Βρυξελλών θα μεταμορφωθεί, σε μία ειδική τελετή που θα πραγματοποιηθεί παρουσία του εκεί Έλληνα πρεσβευτή Διονυσίου Καλαμβρέζου. Οι κακές γλώσσες, όμως, κάνουν λόγο για «πολλά λόγια και λίγα έργα», καθώς ούτε σημαιοστολισμός επετεύχθη, ούτε φωταγώγηση.

Η Ιρλανδία επίσης θα ανταποκριθεί στο ελληνικό αίτημα. Οι σχέσεις των δύο χωρών είναι πολύ καλές και δεν πρέπει να ξεχνάει κανείς ότι λίγες ημέρες νωρίτερα, με πράσινο χρώμα φωταγωγήθηκε το ΠαναθηναϊκόΣτάδιο, συμμετέχοντας έτσι στη γιορτή της Ημέρας του ΑγίουΠατρικίου. Πέρυσι, είχε ντυθεί στα πράσινα η Πύλη του Αδριανού. Στη Ρουμανία η πρέσβυς κα Γραμματά επισκέφθηκε το Πανεπιστήμιο Alexandru Ioan Cuza, όπου λειτουργεί τμήμα Νεοελληνικών σπουδών. Θα φωταγωγηθεί το κτήριο του Πανεπιστημίου με την ελληνική σημαία κατά την εθνική εορτή της Ελλάδας. Στη Λετονία, ναι μεν θα φωταγωγηθεί κτήριο, αλλά όχι στις 25 Μαρτίου, αλλά στις 23! Στη Φινλανδία, πραγματοποιήθηκε φωταγώγηση του ιστορικού κτηρίου, που είναι η έδρα του πρωθυπουργού και το οποίο βρίσκεται στην κεντρικότερη πλατεία του Ελσίνκι.

Υπήρξαν, όμως, και χώρες που δεν θέλησαν να συμμετάσχουν στους εορτασμούς. Κάποιοι ήταν κομψοί στην άρνησή τους και άλλοι προκλητικοί, όπως προαναφέραμε. Ενδεικτική η περίπτωση της Δανίας. Στο αίτημα του εκεί πρέσβη Νικόλαου Κοτροκόη, η απάντηση ήταν ωμά απορριπτική. Παρά το γεγονός ότι ο κ. Κοτροκόης απέστειλε σειρά προτάσεων, η Γενική Γραμματεία του Κοινοβουλίου τις απέρριψε όλες. Συγκεκριμένα απάντησε ότι το Κοινοβούλιο υψώνει σημαίες ξένων κρατών μονάχα κατά τη διάρκεια επισκέψεων ξένων ηγετών.

Αρνήθηκε επίσης να φωταγωγήσει το κτήριο, υποστηρίζοντας ότι «απλά δεν έχουμε τέτοιου είδους παράδοση». Εντύπωση προκαλεί ότι η δανική πλευρά αρνήθηκε να συμμετάσχει σε οποιαδήποτε εκδήλωση που προτάθηκε, με τη δικαιολογία ότι «δεν υπάρχει αρκετός χρόνος». Χαρακτήρισε, μάλιστα, την επέτειο των 200 ετών «πολιτικό γεγονός, με το οποίο δεν ασχολείται». Ο Έλληνας πρεσβευτής δεν το έβαλε κάτω. Ετοίμασε βιντεοσκοπημένο μήνυμα για τους Δανούς δημοσιογράφους και τις υπόλοιπες πρεσβείες στην Κοπεγχάγη. Επιχείρησε να συνεργαστεί με το Ελληνικό Ινστιτούτο Δανίας, αλλά και να δημιουργήσει ένα βίντεο με παιδιά Ελλήνων νέο-μεταναστών. Τα δανικά ανάκτορα ούτε καν απάντησαν. Εντέλει, απευθύνθηκε στην Ένωση Βιομηχανιών, η οποία ήταν η μόνη που δέχθηκε να φωταγωγηθεί το κτήριό της, το οποίο βρίσκεται σε κεντρικό σημείο της πόλης.

Δεν επέδειξε αντίστοιχη διάθεση ο πρέσβηςτηςΣουηδίας. Η σουηδική πλευρά αρνήθηκε με ένα ξερό όχι την ελληνική πρόταση. Ο Έλληνας πρεσβευτής στην Στοκχόλμη ΑνδρέαςΦρυγανάς, μάλιστα, ούτε καν ενημέρωσε το υπουργείο Εξωτερικών, με τη δικαιολογία ότι μιας και η απάντηση ήταν αρνητική δεν είχε δοθεί εντολή να ενημερώσει την Κεντρική Υπηρεσία!

Ούτε η Ολλανδία ανταποκρίθηκε στο αίτημα να τιμήσει την ελληνική επέτειο, φωταγωγώντας κάποιο εμβληματικό κτήριο, αλλά με το ζόρι δέχθηκε να τοποθετηθεί σε κάποιον λόφο η ελληνική σημαία. Η πλέον περίεργη απάντηση ήρθε από την Ισπανία. Παρά τις φιλότιμες προσπάθειες του εκεί  Έλληνα πρεσβευτή, η απάντηση και της κυβέρνησης, αλλά και του δήμου θύμιζε τον Σκρουτζ: «Αν θέλετε να φωταγωγηθεί κάτι, να πληρώσετε το ρεύμα»! Η Ιταλία, πάντως, ανταποκρίθηκε και η ελληνική πρεσβεία στη Ρώμη έχει ήδη κάνει τις σχετικές συνεννοήσεις. Η μιζέρια που επέδειξαν εταίροι και σύμμαχοι σ’ ένα τέτοιο ζήτημα μπορεί να μην επισκιάζει τη σημασία της επετείου, αλλά κάτι δείχνει, δεδομένου ότι τέτοιες τιμητικές πράξεις πραγματοποιούνται σε κάθε γωνιά του πλανήτη. Γι’ αυτό και η ελληνική διπλωματία δεν πρέπει απλά να προσπεράσει τις απαντήσεις.

Όπως επιβάλλεται στις διεθνείς σχέσεις, όσοι ουσιαστικά προσέβαλαν την Ελλάδα θα πρέπει να το βρουν μπροστά τους. Πώς; Σε ζητήματα που τους ενδιαφέρουν, η Αθήνα πρέπει να επιδείξει τουλάχιστον επιφυλακτικότητα, αν όχι άρνηση, προκειμένου να τους στείλει το μήνυμα ότι τέτοιες συμπεριφορές δεν είναι χωρίς κόστος. Δυνατότητες υπάρχουν άφθονες και στην ΕΕ και στο ΝΑΤΟ.

(πηγή ηλεκτρονική έκδοση Πρώτο Θέμα)

Το άρθρο 200 Χρόνια: «Όχι» από Ολλανδία, Δανία, Σουηδία και Ισπανία για την φωταγώγηση κτηρίων και συμμετοχή τους εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Στο πρώτο του άρθρο ο Φαρμακίδης σημειώνει:

Το άρθρο Η πρώτη έντυπη εφημερίδα της Επανάστασης εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Αφορμή για το κάλεσμα του μεγάλου σταρ και της συζύγου του, κορυφαίας κινηματογραφικής παραγωγού, συνθέτριας και τραγουδίστριας είναι ο εορτασμός των 200 ετών από την Επανάσταση. Το βίντεο που ετοίμασαν πριν από ακριβώς έναν χρόνο γίνεται απολύτως επίκαιρο καθώς μπαίνουμε στην εβδομάδα της 25ης Μαρτίου.

Γελώντας, τονίζοντας κάθε λέξη ο Τομ Χανκς συμμετέχει στο μήνυμα της συζύγου, παινεύεται ότι έχει την ελληνική ιθαγένεια και επεκτείνει το κάλεσμα στο παγκόσμιο κοινό να επισκεφθεί την Ελλάδα.

Στο τέλος η Ρίτα Γουίλσον παραπέμπει στο site του Ελλάδα 2021. To βίντεο στον λογαριασμό του Greek City Times στο youtube.

Πηγή

Το άρθρο O Toμ Χανκς με την γυναίκα του καλούν τον κόσμο να γιορτάσει τα 200 χρόνια ανεξαρτησίας της Ελλάδας εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Μακροσκελές αφιέρωμα για την Ελληνική Επανάσταση του 1821 παρουσιάζει η Süddeutsche Zeitung του Μονάχου με αφορμή την επέτειο των 200 χρόνων, σημειώνοντας ότι «πρόκειται για μια διαμάχη που ρίχνει τις σκιές της μέχρι σήμερα».

Ο δημοσιογράφος Τομπίας Τσικ στο ιστορικό ρεπορτάζ με τίτλο «Είμαστε όλοι Έλληνες» εξιστορεί καρέ-καρέ το ξέσπασμα της Ελληνικής Επανάστασης, «που ξεκίνησε στις 25 Μαρτίου του 1821, ή τουλάχιστον αυτό λέει η παράδοση. Μπροστά από το μοναστήρι της Αγίας Λαύρας, στην Πελοπόννησο, ο Μητροπολίτης Παλαιών Πατρών Γερμανός ευλογεί το λάβαρο, έναν μπλε σταυρό σε λευκό φόντο και μετά το σηκώνει ψηλά. Η εξέγερση ενάντια στους Οθωμανούς έχει πλέον τις ευλογίες της εκκλησίας.

Το σύνθημα είναι απλό: “Ελευθερία ή θάνατος!. Ποια ήταν όμως η κατάσταση στον ελληνικό χώρο την εποχή εκείνη; 

«Οι Οθωμανοί κυριάρχησαν στην Ελλάδα για σχεδόν τέσσερις αιώνες. Αν και οι Έλληνες έμποροι και οι Ορθόδοξοι κληρικοί απολάμβαναν ορισμένα προνόμια στην οθωμανική περίοδο, μεγάλο μέρος του πληθυσμού ζούσε σε συνθήκες φτώχειας. Οι αγρότες έπρεπε να εκμισθώνουν γη από Τούρκους γαιοκτήμονες, δεν τους επιτρεπόταν να φέρουν όπλα, ούτε να έχουν άλογα, και έπρεπε να πληρώνουν σημαντικά υψηλότερους φόρους από τους μουσουλμάνους. Όποιος δεν ασπαζόταν το Ισλάμ παρέμενε πολίτης δεύτερης κατηγορίας» αναφέρει η SZ «(…) Επομένως δεν ήταν καθόλου σίγουρη η επιτυχία της Επανάστασης. Η πραγματική της έναρξη μάλιστα απέτυχε.» Αυτό συνέβη με τις πρώτες επαναστατικές ενέργειες που εκδηλώθηκαν εκτός ελληνικού χώρου, στις παραδουνάβιες ηγεμονίες, με έντονο τότε ελληνικό στοιχείο. Το ρεπορτάζ αναφέρεται στις επαναστατικές προσπάθειες του Αλέξανδρου Υψηλάντη, στο ρόλο της Φιλικής Εταιρείας αλλά και στο πώς το επαναστατικό ρεύμα έφτασε στην Πελοπόννησο. Επίσης γίνεται μνεία στη «θρησκευτική συνιστώσα της επανάστασης, «Χριστιανοί εναντίον Μουσουλμάνων» αλλά και στο πρώτο επανασταστικό «προσωρινό» Σύνταγμα που διακήρυττε μεταξύ άλλων ότι: «Όλοι οι αυτόχθονες κάτοικοι της ελληνικής επικράτειας που πιστεύουν στον Ιησού Χριστό είναι Έλληνες.»

Φιλελληνισμός, Μεγάλες Δυνάμεις, Όθωνας

Εκτενής αναφορά γίνεται επίσης στο κίνημα του Φιλελληνισμού στη Δυτική Ευρώπη.«Στη Γερμανία, την Αγγλία, την Ελβετία, τη Γαλλία, την Ιταλία και ακόμη και στις ΗΠΑ συγκροτούνται ‘φιλελληνικές επιτροπές’. Τυπώνονται φυλλάδια, συλλέγονται χρήματα και οργανώνονται δωρεές όπλων για τους εξεγερμένους. Ο ενθουσιασμός τροφοδοτείται από έναν θαυμασμό για την κλασική αρχαιότητα, όπως αυτόν του Γιόχαν Βόλφανγκ φον Γκαίτε». Ή του Βρετανού ρομαντικού ποιητή και Φιλέλληνα Πέρσι Σέλλεϋ, ο οποίος είχε γράψει: «Είμαστε όλοι Έλληνες».

Το ρεπορτάζ διατρέχει σημαντικές στιγμές του ελληνικού αγώνα για την ανεξαρτησία, κρίσιμες μάχες και κομβικές στιγμές, όπως η Έξοδος του Μεσολογγίου, και αναλύει τον ρόλο των Μεγάλων Δυνάμεων, κυρίως προς το τέλος των επαναστατικών χρόνων και μέχρι την ίδρυση του Ελληνικού Κράτους: από τον Ιωάννη Καποδίστρια μέχρι την εγκαθίδρυση της Βασιλείας του Βαυαρού Όθωνα, κάτι που ήθελαν οι Μεγάλες Δυνάμεις, «οι απρόθυμες μαίες» του νεοσύστατου ελληνικού κράτους, όπως τις χαρακτηρίζει. Όσο για το εγχείρημα του Όθωνα «να αναθέσει την οργάνωση του κρατικού μηχανισμού σε ομάδα έμπειρων βαυαρών αξιωματούχων», αυτό προκάλεσε μόνο «μέτριο ενθουσιασμό μεταξύ των Ελλήνων μαχητών της ελευθερίας. Αντίθετα, πολλοί εξ αυτών επιδόθηκαν στη Μεγάλη Ιδέα, το όνειρο ενός μεγάλου ελληνικού κράτους εντός των συνόρων της παλιάς Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.»

Πηγή: skai.gr

Το άρθρο «Είμαστε όλοι Έλληνες»- 200 χρόνια από την ελληνική επανάσταση με την πένα του Γερμανικού Τύπου εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Οφείλουμε να γιορτάσουμε με την ανάλογη λαμπρότητα και σύμφωνα με τις συνθήκες που επικρατούν λόγω του Covid-19, αυτή την σπουδαία επέτειο. Η απαρχή της Ελληνικής Επανάστασης  μας οδήγησε μετά από 400 χρόνια στη δημιουργία του ανεξάρτητου Ελληνικού κράτους.

Το άρθρο Η Ροδιά τιμά τα 200χρόνια από την επανάσταση του 1821 εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.