Όπως κάθε χρόνο τέτοια εποχή είθισται να γίνεται ενημέρωση από την πλευρά των κτηνιάτρων προς το ευρύ κοινό για ένα νόσημα που δεν παύει να μας απασχολεί και δεν είναι άλλο από αυτό της λεϊσμανίωσης.

Το άρθρο αυτό δεν έχει ως σκοπό να σας κουράσει με επιστημονικούς όρους, παρά  μόνο να σας δώσει τις απαραίτητες πληροφορίες ώστε να πετύχετε την μέγιστη προστασία για το κατοικίδιο σας. Για να γίνει όμως αυτό, πρέπει να δούμε μαζί τι ακριβώς εννοούμε όταν αναφερόμαστε στο συγκεκριμένο νόσημα (θα το έχετε ακούσει και ως καλα-αζάρ που είναι η σπλαχνική μορφή της νόσου), ποια συμπτώματα προκαλεί η νόσος, αν υπάρχει θεραπεία και με ποιόν τρόπο αυτή επιτυγχάνεται και κυρίως ποια είναι τα μέτρα πρόληψης.

Η λεϊσμάνια λοιπόν είναι μια παρασιτική νόσος που οφείλεται στα είδη του πρωτοζώου Leishmania spp. (συγκεκριμένα στην χώρα μας το Leishmania infantum). Το πρωτόζωο μεταδίδεται στον σκύλο κυρίως μέσω ενός ειδικού είδους σκνίπας και ο σκύλος στη συνέχεια αποτελεί δεξαμενή του παρασίτου στο περιβάλλον , το οποίο μεταδίδεται και στον άνθρωπο. Άλλοι τρόποι μετάδοσης του πρωτοζώου είναι από την μετάγγιση αίματος από μολυσμένο σκύλο και από την μητέρα στο έμβρυο μέσω του πλακούντα. Τη συγκεκριμένη σκνίπα ( Phlebotomus) την συναντάμε μεταξύ Μαρτίου – Νοεμβρίου και αρέσκεται να τσιμπάει τους σκύλους σε σημεία που δεν έχουν πολύ τρίχωμα σε ώρες πρωινές ή βραδινές , που η θερμοκρασία είναι μειωμένη.

Οι σκύλοι με ισχυρό ανοσοποιητικό σύστημα καταπολεμούν την λοίμωξη . Όμως οι λιγότερο ανοσοϊκανοί σκύλοι ενδέχεται να εμφανίσουν συμπτώματα ή να απλά να είναι φορείς της νόσου. Τα συμπτώματα ενδέχεται να εκδηλωθούν ύστερα από ένα μήνα ή και πιο μετά.

Κλινική εκδήλωση της νόσου

Οι πιο κοινές μορφές εκδήλωσης είναι η σπλαχνική, η δερματική και η βλεννογονοδερματική. Η σπλαχνική μορφή της νόσου είναι η πιο σοβαρή και είναι πιθανά θανατηφόρος αν δεν θεραπευτεί . Προσβάλει όργανα όπως το ήπαρ, το σπλήνα και το μυελό των οστών. Κάποια από τα συμπτώματα της σπλαχνικής λεϊσμανιωσης ενδέχεται να είναι: λήθαργος, απώλεια βάρους, μυϊκή ατροφία, πυρετός, ωχρότητα βλεννογόνων, λεμφαδενοπάθεια, χωλότητα, αρθραλγία, ξηρή κερατοεπιπεφυκίτιδα, ραγοειδίτιδα, ελκωτικές και αποφολιδωτικές αλλοιώσεις και νεφρική νόσος. Η δερματική μορφή εκδηλώνεται με οζίδια, εξελκώσεις, αποφολίδωση, αλωπεκία και εύθρυπτα νύχια.

Διάγνωση

Ο εντοπισμός της ασθένειας γίνεται από τον κτηνίατρο του σκύλου σας και είναι αποτέλεσμα της παρατήρησης των κλινικών συμπτωμάτων σε συνδυασμό με μια σειρά εξετάσεων που θα επιβεβαιώσουν την διάγνωση. Η διάγνωση συνήθως πραγματοποιείται με τον εντοπισμό του παρασίτου με κυτταρολόγικη ή ιστοπαθολογική εξέταση, με την ανίχνευση αντισωμάτων του παρασίτου κατά την διενέργεια ορολογικών εξετάσεων (ποσοτική δοκιμή ανοσοφθορισμού  IFA και ενζυμο-συνδεδεμένη ανοσοπροσροφητική ανάλυση ELISA και ποιοτική δοκιμασία ταχείας διάγνωσης), με μοριακές εξετάσεις PCR ή με συνδυασμό τους.

Θεραπεία

Ξεκινώντας την αναφορά μας στην θεραπεία είναι σημαντικό να τονίσουμε ότι είναι εφικτό να πετύχουμε κλινική ίαση, όχι όμως και παρασιτολογική , καθώς το ζωάκι μας θα συνεχίσει να είναι φορέας της νόσου , θα χρειαστεί μακροχρόνια φαρμακευτική αγωγή και ενδεχομένως να εμφανίζει συχνές υποτροπές.

Σημαντικό ρόλο παίζει το ανοσοποιητικό σύστημα του σκύλου μας, το πόσο νωρίς έγινε η διάγνωση και η σωστή σταδιοποίηση της νόσου από τον κτηνίατρο , καθώς από αυτή θα εξαρτηθεί και η ανάλογη φαρμακευτική αγωγή. Η θεραπεία είναι σημαντική διότι θα ελαχιστοποιήσει τα συμπτώματα ώστε να μπορέσει ο σκύλος μας να έχει μια φυσιολογική ποιότητα ζωής τα επόμενα χρόνια. Δυστυχώς όμως δεν επιδέχονται θεραπείας όλα τα ζωάκια που θα διαγνωσθούν με λεϊσμάνια , γεγονός που μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η έγκαιρη πρόληψη είναι αύτη που για ακόμη μια φορά έρχεται να δώσει την πιο αποτελεσματική λύση.

Για ακόμη μια φορά ο κτηνίατρός σας είναι ο αρμόδιος να σας ενημερώσει και να οργανώσετε μαζί το πλάνο πρόληψης. Ενδεικτικά κάποια απαραίτητα βήματα όσων αφορά την πρόληψη είναι η μηνιαία χρήση ειδικής αμπούλας, η χρήση εντομοαπωθητικών κολάρων, το ειδικό εμβόλιο , η αποφυγή της βόλτας του σκύλου συγκεκριμένες ώρες της μέρας, ή χρήση προστατευτικής σήτας στις πόρτες και στα παράθυρα και ο ψεκασμός με σπρέι σιτρονέλας που απωθεί τις σκνίπες σε περίπτωση που ο σκύλος ζει στην αυλή.

Δεν ξεχνάμε βέβαια τις προληπτικές εξετάσεις που πρέπει να γίνονται 1-2 φορές τον χρόνο , πού μας δίνουν οδηγίες όχι μόνο με το αν το ζωάκι μας νοσεί από την λεϊσμάνια αλλά γενικά για την γενικότερη κατάσταση της υγείας του .

Η ομάδα του The Downtown Vets είναι στην διάθεσή σας να απαντήσει σε οποιεσδήποτε ερωτήσεις έχουν να κάνουν με τους μικρούς σας φίλους.

Επικοινωνήστε μαζί μας στο thedowntownvets@gmail.com

Το Κτηνιατρείο θα το βρείτε στην οδό Ανθίμου Γαζή 25 στη Λάρισα

Το άρθρο Ο κτηνίατρος του The downtown vets μας ενημερώνει, για τη νόσο της “λεισμανίωσης στο σκύλο” εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Οι σκύλοι έχουν οξυμένη ακουστική ικανότητα σε σχέση με τον άνθρωπο. Αυτό σημαίνει ότι μπορούν να αντιληφθούν ήχους που φθάνουν μέχρι και τα 60.000-65.000Hz όταν το αυτί ενός ενηλίκου ανθρώπου δεν μπορεί να αντιληφθεί ήχους που ξεπερνούν τα 20.000Hz (τα μωρά μπορούν να αντιληφθούν ήχους εώς και 30.000Hz). Είναι επομένως κατανοητό ότι οι σκύλοι αναπτύσσουν εύκολα ευαισθησίες όσον αφορά την ακοή τους. Μάλιστα υποστηρίζεται ότι η κροτοφοβία συναντάται στο 20-50 % των σκύλων που εκτίθενται σε πυροτεχνήματα, κροτίδες, βροντές ή παρόμοια ηχητικά ερεθίσματα.

Ως  «Κροτοφοβία»  περιγράφεται ένα σύνολο συμπτωμάτων που περιλαμβάνουν  διάφορα συμπτώματα όπως : έντονη σιελόρροια,  τρόμος (τρέμουλο),  ταχύπνοια,  ταχυκαρδία,  έμετο,  διάρροια, ανεξέλεγκτη ούρηση και αφόδευση  καθώς και συμπεριφορές  όπως  μάζεμα της ουράς,  κατέβασμα των αυτιών,  αυξημένη κινητικότητα ή αντίστοιχα, κρύψιμο, προσπάθεια διαφυγής και  αυτοτραυματισμό,  τα οποία περιγράφονται  σε σκύλους κατά τη διάρκεια κάποιου έντονου ηχητικού ερεθίσματος.

Υπάρχουν διάφορα αίτια που μπορούν να οδηγήσουνε ένα σκύλο στο να αποκτήσει «Ευαισθησία στους ήχους» Αρχικά διάφορες παθολογικές καταστάσεις και ασθένειες κληρονομικής φύσης δείχνουν να επηρεάζουν τον χαρακτήρα ορισμένων σκύλων. Όταν ένας σκύλος δεν έρχεται σε επαφή κατά τους πρώτους μήνες της ζωής του με τα κατάλληλα ηχητικά ερεθίσματα, δεν αναπτύσσει την απαιτούμενη εξοικείωση με αποτέλεσμα να εμφανίζει ευαισθησία σε αυτά.

Αντίθετα, ενδέχεται κάποια ζωάκια που είναι εξοικειωμένα με ορισμένους ήχους σταδιακά ή ξαφνικά να απευαισθητοποιηθούν σε αυτούς , εξαιτίας καταστάσεων που ίσως τους προκαλέσουν άγχος. Επιπλέον , όπως ακριβώς συμβαίνει και στον άνθρωπο , ένας σκύλος μπορεί να υιοθετήσει μια συγκεκριμένη συμπεριφορά, όπως μια φοβική αντίδραση μαθαίνοντας την από κάποιον άλλο σκύλο που ζει στο ίδιο περιβάλλον με αυτόν.

Ο σκύλος μου αντιδρά υπερβολικά στα πυροτεχνήματα, τι να κάνω;

Είναι σημαντικό να αντιληφθούμε πως για να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά η κατάσταση, θα πρέπει να εντοπίσουμε και να διορθώσουμε τις αιτίες που προκαλούν το πρόβλημα.  . Η προσπάθεια  μας  έγκειται, στο  να  εκπαιδεύσουμε το σκύλο μας ώστε, να αισθάνεται  άνετα με τους ήχους του περιβάλλοντος του και όχι απλά να διαχειριστούμε τη συγκεκριμένη περίσταση. Ας μην ξεχνάμε ότι αυτή η  έντονη ευαισθησία του σκύλου μας  έχει επιπτώσεις τόσο στην ευζωία του όσο και στην ποιότητα ζωής του.

ΠΡΑΚΤΙΚΑ:

Για τις ΑΠΟΚΡΙΕΣ  και τα πυροτεχνήματα που πλησιάζουν:

Επειδή ο χρόνος ως τις Απόκριες δεν επαρκεί για να μάθουμε στο σκύλο μας να είναι ήρεμος θα πρέπει να λάβουμε τα κατάλληλα μέτρα έτσι ώστε οι ώρες που ακούγονται  πυροτεχνήματα και  βεγγαλικά να είναι όσο γίνεται λιγότερο αγχωτικές  για το σκύλο μας. Συγκεκριμένα:

Ποτέ να μη  φωνάζετε και να μη μαλώνετε το σκύλο όταν δείχνει ότι φοβάται. Οι φωνές και η επίπληξη αποτελούν γι αυτόν επιβεβαίωση   πως  όντως υπάρχει κάτι να φοβάται.

Δημιουργήστε, ένα ασφαλές καταφύγιο, για το σκύλο σας. Στο πιο ήσυχο μέρος του σπιτιού, σ, ένα δωμάτιο που δεν υπάρχει κίνδυνος να διαφύγει ή να τραυματιστεί, βάλτε μια μαξιλάρα ή το κλουβί (crate) του σκύλου σας, αφού πρώτα το σκεπάσετε με μία κουβέρτα. Το μέρος αυτό θα πρέπει να το συσχετίσει με θετικά ερεθίσματα   (π.χ. λιχουδιές, παιχνίδια) έτσι ώστε να νιώθει ασφάλεια όταν βρίσκεται εκεί και να μην τρέμει περιμένοντας «να περάσει το κακό», π.χ. όπως όταν κρύβεται κάτω από το κρεβάτι όταν φοβάται. Είναι πολύ σημαντικό να θυμάστε ότι,  ποτέ δε στέλνουμε το σκύλο μας στο μέρος αυτό, ούτε ως τιμωρία ούτε για να νιώσει ασφάλεια, αλλά τον αφήνουμε μόνο του να επιλέξει που θέλει να πάει.

Κλείστε τις κουρτίνες στο δωμάτιο αυτό και βάλτε μια ήρεμη μουσική πριν ακόμα ξεκινήσουν τα βεγγαλικά.

Η  χρήση σκευασμάτων με φερορμόνες στο χώρο αυτό μπορεί να βοηθήσει. Οι φερορμόνες, είναι ουσίες άοσμες για εμάς,οι οποίες  παράγονται από τη μέση γραμμή της μαμάς-σκύλας όταν γεννήσει, αλλά και από άλλα μέρη του σώματος του σκύλου (αυτιά, περιπρωκτική περιοχή, πέλματα) και δρουν ως ένα χημικό ερέθισμα ασφάλειας. Ρωτήστε τον κτηνίατρο σας.

Για κανένα λόγο μην αφήσετε το ζωάκι σας στη βεράντα ή στην ταράτσα ου σπιτιού. Ο φόβος και ο  πανικός από τους δυνατούς θορύβους και τις λάμψεις,  θα  προκαλέσουν  έντονο αίσθημα φυγής  με αποτέλεσμα, στην προσπάθειά του να διαφύγει, να πηδήξει  από το χώρο και να τραυματιστεί ή ακόμη χειρότερα να χάσει τη ζωή του

Το άρθρο υπογράφει ο κτηνίατρος ΘΟΔΩΡΗΣ ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ

Είμαστε πάντα στη διαθεσή σας για τυχόν απορίες. Θα χαρούμε να επικοινωνήσετε  μαζί μας στο thedowntownvets@gmail.com

Το άρθρο ΑΠΟΚΡΙΕΣ: Τι φοβούνται τα περισσότερα τα σκυλιά; Πως τα προστατεύω! εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Για να γίνει όμως αυτή η συμβίωση ευχάριστη και χωρίς προβλήματα, θα πρέπει οι νέοι κηδεμόνες να γνωρίζουν τους τρόπους με τους οποίους θα βοηθήσουν  τα κατοικίδια να προσαρμοστούν στη νέα τους οικογένεια.

 Η αρχή της συνύπαρξής  με ένα ζωάκι θα έχει δυσκολίες και μπορεί κάποιες φορές να αποδειχθεί πολύ απαιτητική. Οι κανόνες που θα πρέπει να ακολουθήσετε εξαρτώνται  από το είδος του ζώου (σκύλος ή γάτα) ,  από την ηλικία ( κουτάβι/γατάκι ή ενήλικο  ) ,  το μέγεθος ( μικρόσωμο –μεγαλόσωμο, αλλά και από το χώρο διαβίωσης( διαμέρισμα / μονοκατοικία με αύλειο χώρο)

 Ακολουθήστε τις συμβουλές που σας προτείνουμε και θέστε τις βάσεις για ένα ιδανικό ξεκίνημα από την πρώτη κιόλας μέρα μαζί του.

• Πρώτη φορά κατοικίδιο στο σπίτι; Δημιουργήστε τη γωνία του!

Τοποθετήστε στη γωνία το νέο του κρεβάτι, αφού πρώτα σιγουρευτείτε ότι έχει το κατάλληλο μέγεθος ! Εκεί θα μπορεί να νιώθει ασφάλεια και να ξεκουράζεται. Δώστε του τον απαραίτητο χρόνο να εξερευνήσει και να προσαρμοστεί στο νέο του περιβάλλον, να οριοθετήσει την περιοχή που θα νιώθει ασφάλεια και επιβραβεύστε το κάθε φορά που θα επιλέγει τον συγκεκριμένο χώρο για την ξεκούραση του.

• Επισκεφθείτε τον κτηνίατρο για την πρώτη του εξέταση.

 Η δεύτερη και ίσως η σημαντικότερη από τις συμβουλές. Ο κτηνίατρος είναι ο άνθρωπος που θα εξετάσει και θα αξιολογήσει την υγεία του νέου σας φίλου. Αφού ολοκληρώσει τις απαραίτητες εξετάσεις, θα καταρτίσει το αντιπαρασιτικό,  εμβολιαστικό και διατροφικό πρόγραμμα που θα πρέπει να ακολουθήσει. Επίσης θα ολοκληρώσει την διαδικασία νομιμοποίησης του κατοικίδιου συμπληρώνοντας τα απαραίτητα έγγραφα. Τέλος είναι εκεί να σας λύσει όλες τις απορίες και να σας καθοδηγήσει στα πρώτα σας βήματα ως  νέοι κηδεμόνες

• Μην δέχεστε επισκέψεις τις πρώτες μέρες.

 Καινούριο περιβάλλον. Καινούριοι γονείς. Που πήγαν όλα τα υπόλοιπα «αδερφάκια»; Ποίοι είναι όλοι αυτοί οι νέοι άνθρωποι ; Είναι σημαντικό να δώσουμε στο νέο μέλος της οικογένειας τον απαιτούμενο χρόνο να εξερευνήσει το  χώρο του  και να νιώσει οικεία με τους κηδεμόνες  χωρίς να του προκαλέσουμε επιπλέον σύγχυση. Άσκοπες μετακινήσεις του ζώου καθώς και επισκέψεις καλό είναι να αποφεύγονται.   

•  Θέστε του όρια από την αρχή!

Να θυμάστε ότι τα ζώα συντροφιάς είναι ευαίσθητα ζώα και ζουν την στιγμή πολύ πιο έντονα από τον άνθρωπο. Για παράδειγμα αντιλαμβάνονται στο πολλαπλάσιο ένα χάδι και μια αγκαλιά , όπως επίσης και αν του βάλουμε τις φωνές ή το κοιτάξουμε απειλητικά στα μάτια. Το στρες οδηγεί σε έλλειψη συγκέντρωσης και αδυναμία μάθησης , όπως και σε προβλήματα συμπεριφοράς και υγείας. Ο ορθός τρόπος για να εκπαιδεύσουμε το ζωάκι  μας είναι μέσω της ρουτίνας.

Προγραμματίστε την καθημερινότητα του ζώου έτσι ώστε να διαθέτει χρόνο για εκτόνωση, σωματική και πνευματική άσκηση και δώστε του το απαραίτητο κίνητρο να μάθει το επιθυμητό πλαίσιο συμπεριφοράς μέσα από την θετική επιβράβευση. Σεβαστείτε τους ρυθμούς του!

Σιγουρευτείτε ότι όλοι στην οικογένεια σέβονται τους ρυθμούς του νέου σας συντρόφου. Δεν επιτρέπεται να το ενοχλείτε την ώρα που κοιμάται και τρώει. Πρέπει το ζωάκι σας να νιώθει ασφάλεια.

• Προσοχή στους κινδύνους

Περιορίστε την πρόσβασή του στο μπαλκόνι και τις σκάλες, καθώς ενδέχεται να τραυματιστεί. Ιδιαίτερη προσοχή επίσης στα μικρά αντικείμενα που υπάρχουν διάσπαρτα στο σπίτι, καθώς ενδέχεται να τα καταπιεί, όπως επίσης και  στα διάφορα  καλώδια που μπορεί να δαγκώσει θεωρώντας τα παιχνίδι.

Στο εμπόριο υπάρχει πληθώρα επιλογών σε ότι  αφορά τα παιχνίδια για κατοικίδια , που είναι σίγουρο ότι θα τα προτιμήσουν οι μικροί μας φίλοι χωρίς να θέσουν σε κίνδυνο  την ασφάλεια τους ή να προκαλέσουν καταστροφές στο χώρο του σπιτιού μας

Extra tip! Δείξτε  ΑΓΑΠΗ, κατανόηση, οπλιστείτε με υπομονή, επιμονή και κυρίως απολαύστε την κάθε στιγμή με το νέο μέλος της οικογένειας  σας. Μεγαλώνουν τόσο γρήγορα !

Θα χαρούμε να ακούσουμε την άποψη σας και να λύσουμε τις απορίες σας. Μη διστάσετε να επικοινωνήσετε μαζί μας στο thedowntownvets@gmail.com .

 The Downtown Vets Θοδωρής Σακελλαρίοy –  ΚΤΗΝΙΑΤΡΟΣ  +306989114352

Το άρθρο The Downtown Vets: 5+1  Συμβουλές προσαρμογής του κατοικίδιου σας στο σπίτι εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.