Ο Δημήτρης Μαρκόπουλος εμφανίστηκε κατηγορηματικός απέναντι στην αμφισβήτηση που έχει αναπτυχθεί γύρω από τις σπουδές και τα επαγγελματικά του προσόντα, τονίζοντας πως δεν έχει τίποτα να κρύψει, αλλά δεν προτίθεται να συμμετάσχει σε μια δημόσια αντιπαράθεση που, όπως είπε, τροφοδοτείται από «βούρκο» και σκοπιμότητες.

Όπως ανέφερε, έχει ήδη ξεκαθαρίσει τι έχει σπουδάσει και από πού έχει λάβει το πτυχίο του, επιμένοντας πως η ουσία δεν βρίσκεται στη δημόσια επίδειξη εγγράφων, αλλά στο αν τα στοιχεία του είναι πραγματικά και μπορούν να επιβεβαιωθούν από τους αρμόδιους φορείς. Για τον λόγο αυτό, κάλεσε όποιον επιθυμεί να αναζητήσει τα σχετικά στοιχεία στην πρυτανεία του Ελληνικού Ανοικτού Πανεπιστημίου στην Πάτρα, αλλά και στο υπουργείο Παιδείας.

Παράλληλα, υποστήριξε ότι διαθέτει τόσο πανεπιστημιακό πτυχίο από το ΕΑΠ όσο και πιστοποίηση ως δημοσιογράφος από το υπουργείο Παιδείας, σημειώνοντας ότι είναι απολύτως καθαρός απέναντι σε κάθε έλεγχο. Με τη στάση του αυτή θέλησε να στείλει το μήνυμα ότι δεν αποδέχεται να μετατραπεί η δημόσια συζήτηση σε πεδίο προσωπικής λάσπης.

Αναφερόμενος στην υπόθεση του Μακάριου Λαζαρίδη, φρόντισε να διαχωρίσει πλήρως τη δική του περίπτωση, επισημαίνοντας ότι εκεί έγιναν λάθη, τα οποία, όπως είπε, έχουν ήδη αναγνωριστεί από τον ίδιο τον βουλευτή. Με τον τρόπο αυτό επιχείρησε να βάλει σαφή όρια ανάμεσα στη δική του θέση και σε άλλες εσωκομματικές ή πολιτικές υποθέσεις που έχουν προκαλέσει συζητήσεις.

Ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας άφησε, τέλος, και έμμεσες αιχμές για την αντιπαράθεση που είχε προηγηθεί με τη Ντόρα Μπακογιάννη, αποφεύγοντας ωστόσο να δώσει συνέχεια. Αντίθετα, προτίμησε να κρατήσει χαμηλούς τόνους, λέγοντας πως η Ντόρα Μπακογιάννη αποτελεί ένα μεγάλο κεφάλαιο για την παράταξη και πως έχει κερδίσει με την πορεία της το δικαίωμα να διατυπώνει ελεύθερα την άποψή της.

Το άρθρο Μαρκόπουλος: «Δεν θα περιφέρω τα πτυχία μου για να ικανοποιηθεί ο βούρκος» εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Καλημέρα και χρόνια πολλά. Ελπίζω να περάσατε ένα ήρεμο Πάσχα με τους δικούς σας ανθρώπους.

Αυτή η συνήθεια της εβδομαδιαίας ανασκόπησης ξεκίνησε ως μια πιο προσωπική επαφή μαζί σας. Δεν είναι δελτίο ειδήσεων, ούτε μια τυπική υπηρεσιακή ανακοίνωση. Επιλέγω να μιλάω με αυτόν τον τρόπο πιο άμεσα με εσάς. Και ακριβώς επειδή θέλω αυτή η σχέση να είναι ειλικρινής, δεν μπορώ σήμερα να ξεκινήσω γράφοντας για όσα έγιναν την προηγούμενη εβδομάδα σαν να μην συμβαίνει τίποτα. Ένας από τους στενότερους συνεργάτες μου, ο Γιώργος Μυλωνάκης, δίνει αυτήν τη στιγμή μια πολύ μεγάλη μάχη. Η σκέψη μου, η σκέψη όλων μας, είναι μαζί του και στην οικογένειά του, με την ευχή να βγει νικητής.

Παράλληλα, όμως, δεν μπορώ να σιωπήσω μπροστά στην κανονικοποίηση της τοξικότητας που βιώνουμε το τελευταίο διάστημα, με αποκορύφωμα τις τελευταίες εβδομάδες. Αναφέρομαι στην ευκολία με την οποία εκτοξεύονται αβάσιμες κατηγορίες και στη βιαιότητα μιας δημόσιας εμμονικής στοχοποίησης επί τη βάση κατασκευασμένων άθλιων ψεμάτων, που εκπορεύεται σε πολλές περιπτώσεις από εκτελεστές συμβολαίων δολοφονίας χαρακτήρων που ενδύονται τον μανδύα της ερευνητικής δημοσιογραφίας. Ανατροφοδοτείται από ανώνυμα προφίλ του διαδικτύου και δυστυχώς υιοθετείται με ευκολία ακόμα και από αρχηγούς κομμάτων της αντιπολίτευσης. Είναι εξοργιστικό και ταυτόχρονα βαθιά λυπηρό. Απαιτείται τώρα, περισσότερο από ποτέ, η δημιουργία ενός αρραγούς μετώπου απέναντι στο φαινόμενο αυτό.

Παρά τη φόρτιση, οφείλω να συνεχίσω. Η διακυβέρνηση της χώρας δεν σταματά, και έχουμε μπροστά μας κρίσιμα ζητήματα που πρέπει να δούμε. Κατά την πρόσφατη συζήτηση στη Βουλή διατύπωσα καθαρά τη θέση μου σχετικά με τις υποθέσεις που ερευνώνται γύρω από τον ΟΠΕΚΕΠΕ.

Αναλάβαμε πρωτίστως την ευθύνη εξυγίανσης ενός βαθιά άρρωστου οργανισμού, χωρίς συμψηφισμούς. Η δουλειά μου είναι να μην κάνω πίσω σε καμία παθογένεια που προκαλεί ανισότητες και αδικίες σε βάρος των πραγματικών παραγωγών. Εξήγησα επίσης ότι είναι άλλο το εύλογο ενδιαφέρον ενός βουλευτή για την εξυπηρέτηση κάποιου πολίτη και άλλο μία παρανομία εκτός των κοινοβουλευτικών του καθηκόντων.

Γι’ αυτό και χαιρέτισα την απόφαση των 11 μελών της Κοινοβουλευτικής μας Ομάδας να δεχτούν την άρση της ασυλίας τους. Τον πιο γρήγορο δρόμο για να αποδείξουν την αθωότητά τους. Όλοι, προφανώς, μπορούμε να έχουμε άποψη για κάθε μία από τις 11 περιπτώσεις που εξετάζονται. Ως βουλευτές, ωστόσο, ειδικά αυτήν την ώρα, έχουμε χρέος να μην μετατραπούμε ούτε σε ανακριτές, ούτε σε δικαστές.

Η διάκριση των λειτουργιών είναι θεμέλιο του κράτους δικαίου και ο μόνος τρόπος να μην υπάρχουν σκιές σε κάθε υπόθεση που θα οδηγηθεί τελικά στην αρχειοθέτησή της. Πολύ περισσότερο, δεν πρέπει να αφήσουμε περιθώρια σε επιχειρήματα για καμία σκιά στη στάση μας.

Η ίδια συζήτηση κατέδειξε, επίσης, ότι το πρόβλημα των αγροτικών επιδοτήσεων έχει μακρύ παρελθόν όπου αποτυπώνονται οι ευθύνες όλων των κομμάτων. Άλλωστε οι πελατειακές σχέσεις δεν γεννήθηκαν χθες. Σήμερα, ωστόσο, καταργούνται χάρη στην απόφαση αυτής της κυβέρνησης να υπαγάγει τον ΟΠΕΚΕΠΕ στην ανεξάρτητη φορολογική διοίκηση και να τον εξυγιάνει. Όπως, λοιπόν, κανείς δεν ζητά, πλέον, επιστροφή φόρου που δεν δικαιούται, έτσι και με το νέο σύστημα παύει κάθε διαμεσολάβηση με σκοπό να γίνουν παράτυπες πληρωμές. Στη Βουλή εξέφρασα, ακόμη, τη στήριξή μου προς την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία.

Αλλά και την ανάγκη, καθώς κάνει ακόμη τα πρώτα της βήματα, να αποδείξει και εκείνη την αντικειμενικότητά της, αλλά και ότι μπορεί να κάνει σωστά τη δουλειά της. Αποφεύγοντας τις επιλεκτικές διαρροές και μένοντας μακριά από κάθε εμπλοκή της στον εσωτερικό πολιτικό ανταγωνισμό. Κυρίως, όμως, προχωρώντας ταχύτατα τις προβλεπόμενες διαδικασίες, ώστε οι βουλευτές μας να πάψουν να είναι όμηροι εντυπώσεων. Γιατί είναι η Δικαιοσύνη που οφείλει να ξεκαθαρίσει πρώτη και εγκαίρως το τοπίο.

Μένουμε, συνεπώς, σταθεροί στην τοποθέτηση αρχής υπέρ της άρσης της ασυλίας. Όπως και σταθεροί στην πίστη για γρήγορη δικαίωση των συναδέλφων μας. Τέλος, υπάρχει και ένα άλλο κρίσιμο συμπέρασμα που αναδείχθηκε την Πέμπτη: ότι μόνο η Νέα Δημοκρατία έχει σχέδιο για να ξεριζωθεί, επιτέλους, το πελατειακό κράτος και να εκσυγχρονιστεί η δημόσια ζωή. Η προσπάθεια αυτή έχει ήδη ξεκινήσει με δεκάδες μεταρρυθμίσεις από τις συντάξεις του ΕΦΚΑ που βγαίνουν σε 40 έως 60 μέρες έως το ψηφιακό κτηματολόγιο, τις ψηφιακές κλήσεις για τον ΚΟΚ και τις 100άδες ψηφιακές υπηρεσίες του https://www.gov.gr/.

Αλλά και με έναν πυρήνα 25 αλλαγών στο Σύνταγμα που θα οδηγήσουν την Ελλάδα, καθώς θα συμπληρώνει τα 200 χρόνια από την γέννηση του νέου ελληνικού κράτους στο ξερίζωμα κάθε πελατειακής σχέσης. Τολμηρές τομές συνέχειας στην πρόοδο και ρήξης με το κακό παρελθόν. Δυστυχώς, η Αντιπολίτευση δεν βρήκε να αντιτείνει ούτε μία λέξη. Έμεινε και πάλι σιωπηλή και ανεπαρκής απέναντι στο σήμερα και το αύριο της χώρας.

Να πω επίσης λίγα λόγια και για το κράτος δικαίου, που και γι’ αυτό μίλησα στη Βουλή. Δεν θα επαναλάβω όλα όσα είπα εκεί, αλλά θέλω να μοιραστώ μαζί σας μερικά στοιχεία, όχι δικά μας, αλλά διεθνών οργανισμών όπως ο ΟΟΣΑ, η Διεθνής Διαφάνεια και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Από το 2023, η Ελλάδα ανήκει στις 26 χώρες παγκοσμίως, από σύνολο 167, που ο Economist αξιολογεί ως πλήρεις δημοκρατίες. Η βαθμολογία μας είναι 8,1 στα 10, όταν ο παγκόσμιος μέσος όρος είναι μόλις 5,2.

Στην Ευρώπη, βρισκόμαστε στην 13η θέση ανάμεσα στις 27 χώρες της ΕΕ. Προφανώς έχουμε ακόμα αρκετά να διορθώσουμε. Πάντως τα στοιχεία αυτά διαψεύδουν την εικόνα που παρουσιάζει η αντιπολίτευση, ότι δήθεν τα πράγματα πηγαίνουν από το κακό στο χειρότερο. Οι μεταρρυθμίσεις στη δημόσια διοίκηση, στη δικαιοσύνη και στη διακυβέρνηση αποδίδουν, και αυτό το επιβεβαιώνουν τρίτοι, όχι εμείς.

Έρχομαι τώρα στις εξελίξεις στο μέτωπο του Περσικού Κόλπου που ασφαλώς δεν φεύγουν από το ραντάρ μας. Προσβλέπουμε σε επιτυχή κατάληξη των διαπραγματεύσεων για τον οριστικό τερματισμό των συγκρούσεων, καθώς ενδεχόμενη παράταση της κρίσης αυξάνει και τις αβεβαιότητες για την παγκόσμια και την ευρωπαϊκή οικονομία.

Παρά τις εξωγενείς πιέσεις, σύμφωνα και με την πρόσφατη εκτίμηση του ΔΝΤ, η Ελλάδα εμφανίζεται σχετικά ανθεκτική σε σύγκριση με άλλες ευρωπαϊκές οικονομίες, διατηρώντας ρυθμούς ανάπτυξης ελαφρά χαμηλότερους από τις προβλέψεις του προϋπολογισμού κατά το Ταμείο, υψηλότερους ωστόσο από τον μέσο όρο της Ευρωζώνης. Σε κάθε περίπτωση, είμαστε σε επιφυλακή για τις περαιτέρω επιπτώσεις από την άνοδο του πληθωρισμού και αν χρειαστεί θα λάβουμε πρόσθετα μέτρα στήριξης επιχειρήσεων και νοικοκυριών, εξετάζοντας τα δημοσιονομικά περιθώρια. Να προσθέσω ότι εξετάζεται κοινή ευρωπαϊκή απάντηση στις ενεργειακές ανατιμήσεις.

Την Τρίτη η Πρόεδρος της Κομισιόν θα παρουσιάσει ολοκληρωμένη δέσμη μέτρων για την αντιμετώπιση της συνεχιζόμενης ενεργειακής κρίσης, την οποία θα συζητήσουμε οι 27 στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο που ακολουθεί. Εν αναμονή εξελίξεων, λοιπόν.

Μια σημαντική είδηση αυτήν την εβδομάδα για την ενέργεια και την οικονομία της χώρας μας είναι η υπογραφή σύμβασης μεταξύ της κοινοπραξίας ExxonMobil – Energean – HELLENiQ Energy και της εταιρείας Stena Drilling για να ξεκινήσουν γεώτρηση στο Βορειοδυτικό Ιόνιο, σε μια περιοχή όπου οι εκτιμήσεις μιλούν για περίπου 200 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα φυσικού αερίου. Για πρώτη φορά μετά από σχεδόν 50 χρόνια, η Ελλάδα κάνει ερευνητική γεώτρηση. Το γεωτρύπανο αναμένεται να ξεκινήσει δουλειά τον Φεβρουάριο του 2027. Αν οι ενδείξεις επιβεβαιωθούν και υπάρχει αέριο που αξίζει να εκμεταλλευτούμε, τότε μιλάμε για κάτι που μπορεί να αλλάξει πολλά για τη χώρα. Τουλάχιστον το 40% των κερδών πάει στο ελληνικό δημόσιο, δηλαδή σε όλους τους πολίτες. Νέες θέσεις εργασίας, λιγότερη εξάρτηση από το εξωτερικό για ενέργεια, επενδύσεις. Και φυσικά, όλα αυτά με σεβασμό στο περιβάλλον και τις τοπικές κοινωνίες. Μένει να δούμε τι θα αποκαλύψει η γεώτρηση. Αλλά μετά από μισό αιώνα αναμονής, το ότι επιτέλους φτάσαμε ως εδώ είναι από μόνο του σημαντικό.

Τις ημέρες του Πάσχα ανακοίνωσα την απόφαση της κυβέρνησής μας για την απαγόρευση χρήσης των social media για παιδιά κάτω των 15 ετών. Ξέρω ότι η συντριπτική πλειονότητα των γονιών το επικροτεί, και καταλαβαίνω γιατί. Δεν ήταν εύκολη απόφαση, αλλά οι επιστήμονες εδώ και καιρό χτυπούν καμπανάκι για τις συνέπειες του εθιστικού scrolling στη σωματική και ψυχική υγεία των παιδιών. Η ρύθμιση έρχεται μέσα στο καλοκαίρι και μπαίνει σε ισχύ την 1η Ιανουαρίου 2027.

Η Ελλάδα είναι από τις πρώτες χώρες στην Ευρώπη που κάνει αυτό το βήμα, αλλά όπως έχω ξαναπεί, είναι ξεκάθαρο ότι δεν μπορούμε να το λύσουμε μόνοι μας. Το πρόβλημα είναι παγκόσμιο και χρειάζεται ευρωπαϊκή απάντηση. Γι’ αυτό το έθεσα και στην Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Καλά νέα είναι ότι η εφαρμογή επαλήθευσης ηλικίας της ΕΕ για τα social media είναι τεχνικά έτοιμη και σύντομα θα είναι διαθέσιμη. Να ξεκαθαρίσω κάτι: ο στόχος δεν είναι να απομακρύνουμε τους νέους από την τεχνολογία.

Η τεχνολογία μπορεί να είναι πηγή έμπνευσης, γνώσης και δημιουργίας. Αλλά ένα τόσο κρίσιμο ζήτημα δεν μπορεί να αφεθεί στην αυτορρύθμιση των αγορών. Οι μεγάλες εταιρείες τεχνολογίας δεν είναι απλώς μεσάζοντες, είναι υπεύθυνες για το τι φτιάχνουν και πώς το φτιάχνουν.

Στο μέτωπο της εθνικής άμυνας τώρα, αυτήν την εβδομάδα παραλάβαμε το 50ό αναβαθμισμένο F-16 Viper. Είναι ακόμη ένα απτό βήμα στην ουσιαστική αναβάθμιση της Πολεμικής Αεροπορίας, ενισχύοντας τις δυνατότητές της σε ένα ολοένα πιο απαιτητικό επιχειρησιακό περιβάλλον, ενώ ταυτόχρονα επενδύουμε στην εγχώρια τεχνογνωσία και υποστήριξη. Την ίδια στιγμή, προχωράμε με σχέδιο στον εκσυγχρονισμό του Πολεμικού Ναυτικού και στην ενίσχυση του πεζικού, ώστε οι ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις να διαθέτουν σύγχρονα μέσα και υψηλή ετοιμότητα σε κάθε πεδίο.

Συνεχίζω με επενδύσεις, όπου άλλα 13 επιχειρηματικά σχέδια εντάχθηκαν από το Υπουργείο Ανάπτυξης στο καθεστώς Μεγάλων Επενδύσεων του νέου Αναπτυξιακού Νόμου, με συνολικό προϋπολογισμό 320 εκ. ευρώ και 700 νέες θέσεις εργασίας. Αφορούν τους τομείς των data centers, logistics, αγροδιατροφής, χαρτοβιομηχανίας, αλουμινίου, υφασμάτων, υπηρεσιών τεχνολογιών, τσιμεντοβιομηχανίας και ενέργειας. Πάνω από τα μισά κονδύλια κατευθύνονται στη Βόρεια Ελλάδα -Μακεδονία και Θράκη- και ακολουθούν η Στερεά Ελλάδα και η Ήπειρος. Παρά τις εξωτερικές αντιξοότητες, στόχος παραμένει η διπλή σύγκλιση: να μειώσουμε την απόσταση που μας χωρίζει από την Ευρώπη στα εισοδήματα, αλλά και τις ανισότητες μέσα στη χώρα, ώστε οι περιφέρειες έξω από την Αττική να πλησιάσουν όσο γίνεται περισσότερο τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.

Μιλώντας για την περιφέρεια, ακόμα ένα έργο υποδομής δόθηκε στην κυκλοφορία. Πρόκειται για τη νέα γέφυρα στο Αλιγαρόρεμα στον Βόλο, ένα από τα μεγαλύτερα έργα αποκατάστασης μετά τις καταστροφές που έφεραν οι κακοκαιρίες Daniel και Elias τον Σεπτέμβριο του 2023. Η κατασκευή ολοκληρώθηκε εντός χρονοδιαγράμματος, σε λιγότερο από ένα χρόνο από την υπογραφή των συμβάσεων. Η τοπική κοινωνία αποκτά μια νέα, σύγχρονη και ασφαλή γέφυρα, καλύτερη από αυτήν που υπήρχε πριν την καταστροφή.

Πριν κλείσω, να αναφερθώ σε μια παρέμβαση που κυριολεκτικά σώζει ζωές, την τοποθέτηση σύγχρονων απινιδωτών σε όλους τους σταθμούς του Μετρό Αθηνών. Ένα μεγάλο ευχαριστώ στον όμιλο «Μασούτης» και στον Γιάννη Μασούτη προσωπικά για την δωρεά, αλλά και στον Ελληνικό Ερυθρό Σταυρό που ανέλαβε και ήδη ολοκλήρωσε την εκπαίδευση τουλάχιστον 370 εργαζόμενων του Μετρό, ώστε να μπορούν να διαχειριστούν έγκαιρα και σωστά τυχόν καρδιακά περιστατικά.

Για το τέλος άφησα ένα σημαντικό έργο, την απόδοση στο κοινό της Λεωφόρου Βασιλίσσης Όλγας, μετά την ανάπλασή της και την ενσωμάτωσή της στον ιστορικό και αρχαιολογικό πυρήνα της Αθήνας. Η Αθήνα αποκτά μια αρχαιολογική και πολιτιστική ζώνη 4 χλμ. και 15.000 στρεμμάτων, με αρχαιότητες από τον 4ο αιώνα π.Χ. έως τα βυζαντινά χρόνια. Η λεωφόρος που ενώνει το Παναθηναϊκό Στάδιο με την Διονυσίου Αρεοπαγίτου έγινε ένας σύγχρονος, ανοιχτός αστικός χώρος, προσβάσιμος σε κατοίκους και επισκέπτες όλο το 24ωρο. Χαίρομαι που δηλώνουν ευτυχείς για την ολοκλήρωσή του ακόμη και εκείνοι που το πολέμησαν.

Σχετικά σύντομη αυτή η ανασκόπηση -Πάσχα ήταν, άλλωστε. Τα λέμε την ερχόμενη Κυριακή. Χαιρετώ!

Το άρθρο Μητσοτάκης για τοξικότητα, ΟΠΕΚΕΠΕ και μεγάλες αλλαγές στη χώρα εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

6,5 χρόνια μετά, το 2025 έκλεισε σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της Eurostat με την Ελλάδα να σημειώνει την 11η καλύτερη επίδοση στην ανεργία των νέων στην Ευρώπη των 27, καταγράφοντας ένα άλμα 16 θέσεων. Τη στιγμή δηλαδή που ο μέσος όρος ανεργίας των νέων είναι στο 14,7% στην υπόλοιπη ΕΕ, στην πατρίδα μας πλέον είναι στο 13%.

Αυτό είναι η σύγκλιση στην πράξη. Η δημιουργία μιας αγοράς εργασίας που δίνει ευκαιρίες απασχόλησης και επιλογές στους νέους αντί να τους διώχνει στο εξωτερικό, όπως συνέβαινε έως πρότινος.

Αρκεί; Η απάντηση είναι όχι. Διότι η πραγματική σύγκλιση θα συμβεί όταν προσεγγίσουμε και τα ευρωπαϊκά εισοδήματα, ώστε οι περισσότερες δουλειές να συνοδεύονται και από καλύτερους μισθούς.

Είμαστε, ωστόσο, στο σωστό δρόμο. Το 2023 πριν τις εθνικές εκλογές ο Πρωθυπουργός είχε δεσμευτεί ότι έως το 2027 η ανεργία θα έχει πέσει κάτω από το 8% και ο μέσος μισθός θα έχει αυξηθεί στα 1500 ευρω.

Και οι δύο αυτοί στόχοι έχουν επιτευχθεί ένα χρόνο νωρίτερα. Η ανεργία τον Δεκέμβριο του 2025 έκλεισε στο 7,5% και ο μέσος μισθός πλήρους απασχόλησης ξεπέρασε για πρώτη φορά στην ιστορία τα 1.500 ευρώ (1.516€/μήνα).

Ξέρουμε καλά ότι η Ελλάδα ήταν για πολλά χρόνια μια αφιλόξενη χώρα για τους νέους της. Αυτό, όμως, πλέον αλλάζει. Στόχος μας είναι η Ελλάδα να γίνει ξανά μια χώρα που οι νεότερες γενιές θα ανακτήσουν το αυτονόητο δικαίωμα να ζουν καλύτερα από τις προηγούμενες.

Το άρθρο Σκέρτσος: Είναι η Ελλάδα μια αφιλόξενη χώρα για τους νέους; εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Η στρατηγική αυτή δεν αποτελεί μια αποσπασματική επιλογή, αλλά συνιστά πάγιο τρόπο δράσης (modus operandi) που ακολουθεί η Ρωσία για την προώθηση των εθνικών της επιδιώξεων.

Ειδικότερα, η Ρωσία εφαρμόζει υβριδικές επιχειρήσεις που στοχεύουν το γνωστικό (cognitive) πεδίο, δηλαδή την αντίληψη των ηγετών και στελεχών κρατικών ή μη κρατικών διεθνών δρώντων που θέλει να επηρεάσει.

Μέσω προπαγάνδας, ιδεολογικής πίεσης, παραπληροφόρησης και διαχείρισης αφηγημάτων, επιχειρεί να εκμεταλλευτεί τις τρωτότητες των στόχων της, να απονομιμοποιήσει τις δημοκρατίες και τις αξίες τους, να αποσταθεροποιήσει κυβερνήσεις και κοινωνίες, να διχάσει πολίτες και ηγεσίες και τελικά, να επηρεάσει τη διαδικασία λήψης αποφάσεων.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα της στρατηγικής αυτής είναι η αξιοποίηση drones και άλλων μη επανδρωμένων συστημάτων σε υβριδικές ενέργειες εναντίον ευρωπαϊκών κρατών, με στόχο την παρακολούθηση, την υπονόμευση υποδομών και τη δημιουργία ψυχολογικής πίεσης, σε συνδυασμό με πληροφοριακές εκστρατείες.

Παράλληλα, η ίδια προσέγγιση αλλά με διαφορετικά μέσα, εφαρμόζεται και στη διαδικασία ειρήνευσης στην Ουκρανία. Η Μόσχα επιχειρεί να επηρεάσει το διεθνές αφήγημα, εμφανίζοντας τον εαυτό της ως «υπεύθυνο διαπραγματευτή» και τη Δύση ως τον κύριο υπεύθυνο της σύγκρουσης.

Επίσης, αξιοποιεί δίκτυα επιρροής και μηχανισμούς παραπληροφόρησης, ώστε να διαμορφώσει συνθήκες ευνοϊκές για τις δικές της θέσεις και να μεταθέσει σε άλλους τις ευθύνες για την παρατεταμένη αστάθεια.

Επιπλέον, η Ρωσία αξιοποιεί τη στρατηγική παραπλάνησης στο πλαίσιο ευρύτερων πληροφοριακών επιχειρήσεων, επιδιώκοντας να προβάλει την ισχύ της (αξιοποιώντας μια εικόνα ισχύος εν μέρει κατασκευασμένη) και να παρουσιάσει τον εαυτό της ως «νικήτρια δύναμη» ικανή να επιβάλλει τους όρους της στις διαπραγματεύσεις για την ειρήνη.

Μέσα από την προβολή μιας εικόνας «αναπόφευκτης νίκης», επιχειρεί αφενός να ενισχύσει την εσωτερική της συνοχή, αφετέρου να διαμορφώσει όρους διαπραγμάτευσης ευνοϊκούς για τις δικές της επιδιώξεις. Η στρατηγική αυτή λειτουργεί ως μια μορφή «παγίδας» για τη Δύση, καθώς στοχεύει στην καλλιέργεια αμφιβολιών, στη διάσπαση της ενότητας και σε πιθανές υποχωρήσεις που θα εξασφάλιζαν στη Μόσχα πολιτικά και γεωοικονομικά οφέλη που ενισχύουν τη στρατηγική της θέση σε διεθνές επίπεδο, ανεξάρτητα από την πραγματική εικόνα στο πεδίο των επιχειρήσεων.

Παράλληλα, η Ρωσία χρησιμοποιεί τον εκφοβισμό ως εργαλείο πίεσης στις διαπραγματεύσεις, εντάσσοντάς τον σε ένα ευρύτερο πλαίσιο πληροφοριακών και ψυχολογικών επιχειρήσεων. Μέσω συνδυασμού επίδειξης στρατιωτικής και πολιτικής ισχύος, απειλών, παραπληροφόρησης και δημιουργίας αίσθησης απρόβλεπτης δράσης, επιχειρεί να περιορίσει τις επιλογές των αντιπάλων και να επηρεάσει την αντίληψή τους, με στόχο να επιβάλλει τη βούλησή της και να εξασφαλίσει ευνοϊκούς όρους, ενισχύοντας τη στρατηγική της θέση και τα γεωπολιτικά και γεωοικονομικά της οφέλη».

Στο πλαίσιο αυτό, η Ελλάδα ως χώρα με καίρια γεωστρατηγική θέση και μέλος του ΝΑΤΟ και της Ε.Ε., δεν θα μπορούσε να παραμείνει εκτός του πεδίου στόχευσης της ρωσικής στρατηγικής για άσκηση  επιρροής στην ευρύτερη περιοχή.

Συγκεκριμένα, η Ρωσία μέσω μιας συστηματικής και στοχευμένης εκστρατείας υβριδικού πολέμου που εκμεταλλεύεται τις τρωτότητες της Ελλάδας, διεξάγει πληροφοριακές και ψυχολογικές επιχειρήσεις που καλλιεργούν αντι-δυτικά αφηγήματα και ενισχύουν ακραίες ή περιθωριακές φωνές που υπονομεύουν τα εθνικά συμφέροντα της χώρας.

Ενδεικτικά, η πρόσφατη επίθεση της Εκπροσώπου Τύπου του ρωσικού ΥΠΕΞ κας Ζαχάροβα, κατά της Ελλάδας, η οποία αξιοποιεί παλαιά και νέα προπαγανδιστικά αφηγήματα με στόχο την αποδόμηση της διεθνούς αξιοπιστίας της χώρας, αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της στρατηγικής.

Συγκεκριμένα, κατηγόρησε την Ελλάδα ότι έχει παραβιάσει τις αρχές της Τελικής Πράξης του Ελσίνκι, επικαλούμενη πως η χούντα των Συνταγματαρχών «επενέβη στην Κύπρο ως προσπάθεια προσάρτησης από την Αθήνα» και ότι η Ελλάδα «μπλόκαρε διεθνείς πρωτοβουλίες συνεργασίας προς τη Δημοκρατία της Μακεδονίας» έως το 2018.

Η κίνηση αυτή δεν είναι τυχαία, αλλά εντάσσεται σε μια ευρύτερη στρατηγική πληροφοριακού πολέμου, που στοχεύει στην αναβίωση ιστορικών εντάσεων και στη δημιουργία ψευδών συνδέσεων με υπαρκτές κοινωνικές και εθνικές ευαισθησίες.

Μέσω αυτής της επίθεσης, η κα. Ζαχάροβα επιχειρεί να σπείρει αμφιβολίες για τη διεθνή θέση της Ελλάδας — μιας χώρας που διαχρονικά πορεύεται στο διεθνές περιβάλλον με γνώμονα τις αρχές του διεθνούς δικαίου, τον σεβασμό στην κυριαρχία των κρατών και την προσήλωση στις αξίες της ειρήνης και της συνεργασίας — και να αποσταθεροποιήσει τη χώρα, υπονομεύοντας τη συνοχή και την εθνική ενότητα του ελληνικού λαού.

Στο πλαίσιο αυτής της στρατηγικής, αξιοποιούνται ευαίσθητα εθνικά ζητήματα όπως οι ελληνοτουρκικές σχέσεις, το μεταναστευτικό, η ενεργειακή εξάρτηση της χώρας από τη Ρωσία ή ζητήματα Ορθοδοξίας, με στόχο την αποδυνάμωση του ευρωατλαντικού προσανατολισμού της Ελλάδας, τη δημιουργία εσωτερικών ρηγμάτων, την απονομιμοποίηση της πολιτικής ηγεσίας και τη διαμόρφωση ευνοϊκών συνθηκών για τα ρωσικά συμφέροντα στην Ανατολική Μεσόγειο και τα Βαλκάνια.

Για την υλοποίηση αυτής της στρατηγικής, δίκτυα «αναλυτών», «δημοσιογράφων» και «ινστιτούτων» αναπαράγουν αφηγήματα που παρουσιάζουν τη Ρωσία ως «φυσικό και αξιόπιστο σύμμαχο» λόγω θρησκευτικών και ιστορικών δεσμών, ενώ καλλιεργούν την ψευδαίσθηση, ότι η αποστασιοποίηση από τη Δύση θα εξυπηρετούσε καλύτερα τα ελληνικά εθνικά συμφέροντα.

Στην πραγματικότητα, αποτελούν όργανα μιας υβριδικής επιχείρησης που αποσκοπούν όχι μόνο στην υπονόμευση της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής, αλλά και στη δημιουργία μιας κοινωνίας ευάλωτης σε ξένα αφηγήματα, έτοιμης να διχαστεί και να αμφισβητήσει τις θεμελιώδεις επιλογές ασφάλειας της χώρας.

Απτά παραδείγματα αυτής της στρατηγικής αποτελούν η επιθετική ρητορική του Προέδρου Πούτιν και υψηλόβαθμων Ρώσων αξιωματούχων κατά της Ελλάδας και του Έλληνα Πρωθυπουργού. Η ρητορική αυτή δεν μένει στο επίπεδο των δηλώσεων, αλλά βρίσκει άμεση αντανάκλαση στον ρωσικό Τύπο, με χαρακτηριστικά παραδείγματα τα επιθετικά άρθρα της Pravda, όπου η Ελλάδα παρουσιάζεται ως «χώρα μηδαμινής ισχύος», υπερχρεωμένη και με ηγεσία «εκτός πραγματικότητας».

Η στοχοποίηση του Έλληνα Πρωθυπουργού υπήρξε ιδιαίτερα έντονη με αφορμή την επίσκεψή του στην Οδησσό για τη σύνοδο κορυφής Ουκρανίας – Νοτιοανατολικής Ευρώπης το 2025, όπου η Ρωσίδα αναλύτρια Lyubov Stepushova τον χαρακτήρισε «μη λογικό» και την Ελλάδα «χρεωμένη μέχρι τα αυτιά», αμφισβητώντας ανοιχτά τη δυνατότητά της να συμμετάσχει σε έργα ανοικοδόμησης και διασύνδεσης στην περιοχή.

Παράλληλα, η ίδια αναλύτρια κατηγόρησε την Αθήνα για «μεγαλομανία» και «υπερβολικές φιλοδοξίες» που ξεπερνούν τις πραγματικές δυνατότητες της χώρας, προβάλλοντας ένα αφήγημα αδυναμίας και ανεπάρκειας, το οποίο εξυπηρετεί τη ρωσική στρατηγική απονομιμοποίησης της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής.

Σε αυτό το πλαίσιο, εντάσσεται και η επίσημη απόφαση της ρωσικής κυβέρνησης να κατατάξει την Ελλάδα –μαζί με την Κύπρο– στον κατάλογο των χωρών με «καταστροφικές συμπεριφορές» που δήθεν αντιστρατεύονται τις «παραδοσιακές ρωσικές πνευματικές και ηθικές αξίες». Ο κατάλογος αυτός, συνιστά όχι μόνο ένα εργαλείο επικοινωνιακής πίεσης και ιδεολογικής στοχοποίησης, αλλά και μια έμπρακτη απόδειξη της αναγνώρισης της Ελλάδας από τη Μόσχα ως «εχθρικής χώρας», με όλες τις συνέπειες που αυτό συνεπάγεται για τη περιφερειακή ασφάλεια και σταθερότητα.

Επιπλέον, η Μόσχα επιχειρεί να διαχωρίσει την ελληνική κοινωνία από την πολιτική της ηγεσία, προβάλλοντας συστηματικά το αφήγημα ότι «τιμωρεί» τις κυβερνήσεις, αλλά εξακολουθεί να «εκτιμά» τους λαούς.

Η στρατηγική αυτή, που συνοδεύει τον χαρακτηρισμό της Ελλάδας ως «εχθρικής χώρας», αποσκοπεί στη δημιουργία ενός τεχνητού ρήγματος μεταξύ κράτους και κοινωνίας, με στόχο την καλλιέργεια φιλορωσικών τάσεων και την αμφισβήτηση του ευρωατλαντικού προσανατολισμού της χώρας.

Μέσω επιλεκτικών αναφορών σε «παραδοσιακούς δεσμούς» και «κοινές αξίες της Ορθοδοξίας», η ρωσική προπαγάνδα επιχειρεί να εμφυσήσει την ιδέα ότι η Δύση είναι ξένη και εχθρική προς τα ελληνικά συμφέροντα, ενώ η Ρωσία αποτελεί τον «φυσικό σύμμαχο» της Ελλάδας.

Στην πραγματικότητα, πρόκειται για έναν μηχανισμό ψυχολογικής και πληροφοριακής επιρροής, ο οποίος αξιοποιεί τις κοινωνικές ευαισθησίες, τις οικονομικές ανισότητες και τα εθνικά ζητήματα, με σκοπό να αποδυναμώσει την εμπιστοσύνη των πολιτών στις θεσμικές επιλογές της χώρας και να καταστήσει την ελληνική κοινωνία πιο ευάλωτη στη ρωσική υβριδική στρατηγική.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο της διαίρεσης κράτους–κοινωνίας, η Ρωσία ενισχύει τις προσπάθειές της με μια στρατηγική δαιμονοποίησης των αντιπάλων, στοχεύοντας συγκεκριμένα την ελληνική πολιτική ηγεσία.

Ειδικότερα, παρουσιάζοντας την Ελλάδα και τον Πρωθυπουργό της ως αδύναμους, ανίκανους ή υπερεκτιμημένους, μετατρέποντάς τους σε «εχθρούς» στα μάτια του διεθνούς και εγχώριου κοινού, επιδιώκει την απονομιμοποίηση της χώρας και της ηγεσίας της.

Μέσω αυτής της τακτικής, επιχειρεί να διχάσει, να καλλιεργήσει αμφιβολίες και να υπονομεύσει την εμπιστοσύνη της κοινωνίας στους θεσμούς, ενώ παράλληλα, προβάλλει τον εαυτό της ως «φυσικό σύμμαχο» με ηθική υπεροχή, εξυπηρετώντας τα γεωπολιτικά και στρατηγικά της συμφέροντα στην Ανατολική Μεσόγειο και τα Βαλκάνια.

Ως εκτούτου, στην ελληνική δημόσια σφαίρα, μερίδα του πολιτικού κόσμου, αλλά και αναλυτές και σχολιαστές, επιχειρούν να παρουσιάσουν τη Ρωσία ως «θύμα» της Δύσης και τον πόλεμο στην Ουκρανία ως αναπόφευκτη αντίδραση στη «νατοϊκή περικύκλωση».

Σύμφωνα με τους υποστηρικτές αυτού του αφηγήματος, η Ρωσία προστατεύει τα ιστορικά της εδάφη και τα ζωτικά συμφέροντά της, η εισβολή στην Ουκρανία δεν ήταν εισβολή αλλά «ειδική στρατιωτική επιχείρηση», η Ουκρανία έχει ήδη ηττηθεί, η Ευρώπη είναι αδύναμη, και η Ελλάδα «αποδυναμώνει την εθνική της άμυνα» υποστηρίζοντας την Ουκρανία.

Παράλληλα, η κυβέρνηση και ο Πρωθυπουργός παρουσιάζονται ως «κομπάρσοι», ενώ η χώρα θα έπρεπε, σύμφωνα με το αφήγημα, να ταχθεί ανοιχτά με τη Ρωσία και να περιορίσει τη συνεργασία της με τη Δύση.

Ωστόσο, τα παραπάνω επιχειρήματα στερούνται σοβαρότητας και δεν προάγουν τα εθνικά συμφέροντα.

Συγκεκριμένα, η εισβολή στην Ουκρανία αποτελεί κατάφωρη παραβίαση της κυριαρχίας ανεξάρτητου κράτους και του διεθνούς δικαίου, ενώ η επίκληση περί «γενοκτονίας» των ρωσόφωνων δεν τεκμηριώνεται από διεθνείς οργανισμούς.

Επίσης, η επίκληση στις «κοινές αξίες» και την «ορθοδοξία» αποτελεί προπαγανδιστικό μύθο και τυπικό εργαλείο ψυχολογικής επιρροής.

Στην πράξη, η Μόσχα δεν δίστασε να συμμαχήσει στρατηγικά με την Τουρκία του κ. Ερντογάν που απειλεί άμεσα την Ελλάδα.

Αν η Ρωσία ήταν «φυσικός σύμμαχος» της Ελλάδας, δεν θα είχε στηρίξει οικονομικά την Τουρκία για να μην χρεωκοπήσει, δεν θα την εξόπλιζε συνεχώς και δεν θα χρηματοδοτούσε την κατασκευή του πυρηνικού της εργοστασίου που αποτελεί θανάσιμη εθνική απειλή για την Ελλάδα. Τέλος, δεν θα ανεχόταν τη συνεχή τουρκική επιθετικότητα στο Αιγαίο και την παραβίαση της κυπριακής ΑΟΖ.

Όπως έχω τονίσει και σε προηγούμενο άρθρο μου, για την Ελλάδα, η στάση που ακολούθησε η ελληνική κυβέρνηση σε σχέση με την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία αποτελεί μονόδρομο και δεν έχει αποκλειστικά στόχο τη Ρωσία. Οποιαδήποτε χώρα και να ακολουθούσε την ίδια πρακτική, η Ελλάδα θα τηρούσε την ίδια στάση.

Ειδικότερα, η Ελλάδα στο διεθνές περιβάλλον κινείται βάσει αρχών και αξιών και σεβόμενη το διεθνές δίκαιο. Αυτή είναι η πυξίδα της ελληνικής διπλωματίας, από τη σύσταση του ελληνικού κράτους.

Η Ελλάδα από την πρώτη στιγμή της εισβολής της Ρωσίας στην Ουκρανία καταδίκασε αυτή την εισβολή, διότι ακυρώνει το διεθνές δίκαιο, υπονομεύει την ευρωπαϊκή ασφάλεια και θέτει σε κίνδυνο τη σταθερότητα της Ευρώπης και ολόκληρη τη διεθνή τάξη.

Η Ελλάδα έχοντας μακρά εμπειρία από απειλές στα σύνορά της και βιώνοντας την επεκτατική και αναθεωρητική πολιτική της Τουρκίας, καταδίκασε αμέσως τις επιθετικές ενέργειες της Ρωσίας που αντιτίθενται στην εδαφική ακεραιότητα, την κυριαρχία και την ανεξαρτησία ενός ανεξάρτητου κράτους και έχουν ως αποτέλεσμα την απώλεια της ζωής χιλιάδων αθώων ανθρώπων.

Η Ελλάδα, ανταποκρινόμενη στο αίτημα της Ουκρανίας, σε συνεννόηση με τους Συμμάχους της στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ, και επιδεικνύοντας έμπρακτη αλληλεγγύη προς τον ουκρανικό λαό, παρείχε  σημαντική ανθρωπιστική βοήθεια αποτελούμενη από ιατρικές προμήθειες, υλικά αλλά και στρατιωτικό εξοπλισμό μη επιχειρησιακά αναγκαίο για τις Ένοπλες Δυνάμεις και την Ασφάλεια της Χώρας.

Αν και της ζητήθηκε, δεν έδωσε τανκς, δεν έδωσε αεροπλάνα F16, αλλά ούτε και αντιαεροπορικά συστήματα. Ο ελάχιστος στρατιωτικός εξοπλισμός που έδωσε είναι μη αναγκαίος και η απόσυρση και  καταστροφή του από τις ένοπλες δυνάμεις θα κόστιζε πολλά εκατομμύρια ευρώ.

Τέλος, θα πρέπει να γίνει κατανοητό από τους πάντες, ότι αν επιτύχει η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία και νομιμοποιηθεί η βίαιη πρακτική της στη διεθνή κοινότητα, τότε θα μιλάμε για την εδραίωση της επιβολής του δικαίου του ισχυρού. Κάθε χώρα που θα θεωρεί ότι έχει τη δύναμη, θα εισβάλει σε μια άλλη χώρα για να την κατακτήσει και να επιβάλλει τους όρους της, καταλήγοντας σε μια διεθνή κοινότητα «Ζούγκλας».

Η Ελλάδα σε μια τέτοια περίπτωση, είναι πολύ πιθανό να δεχτεί επίθεση από την Τουρκία, η οποία είναι αναθεωρητική δύναμη, ενεργεί απειλητικά προς την Ελλάδα, επιθυμεί να αλλάξει το νομικό καθεστώς στο Αιγαίο και να επανασυστήσει την Οθωμανική Αυτοκρατορία.

Αν η Ελλάδα είχε πάρει θέση υπέρ της εισβολής της Ρωσίας που είναι αντίθετη στους κανόνες του Διεθνούς Δικαίου και νομιμοποιήσει την αλλαγή συνόρων με βία, πως θα καταδικάσει μια πιθανή εισβολή της Τουρκίας στην Ελλάδα και θα ζητήσει στήριξη από τη Διεθνή Κοινότητα;   

Επίσης, μια τέτοια στάση θα εξέθετε την Ελλάδα διεθνώς, διότι όταν καταγγέλλεις την παράνομη εισβολή της Τουρκίας στην Κύπρο και υπερασπίζεσαι τη διεθνή νομιμότητα, δεν μπορείς ταυτόχρονα να στηρίζεις έναν άλλο εισβολέα.

Η εξωτερική πολιτική της Ελλάδας δεν ασκείται «α λα κάρτ», αλλά χαρακτηρίζεται από τη συνεπή στάση της υπέρ της διεθνούς νομιμότητας και κατά κάθε επιθετικής ενέργειας, ανεξαρτήτως ποιος τη διαπράττει.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, στόχος της Ελλάδας είναι η δίκαιη και βιώσιμη ειρήνη, με άμεση εκεχειρία, ισχυρές εγγυήσεις ασφαλείας για την Ουκρανία, καθώς και ενεργό συμμετοχή στην ανοικοδόμησή της.

Και προς απάντηση όσων ενδεχομένως προβάλουν το επιχείρημα, ότι η Ελλάδα εφαρμόζει «δύο μέτρα και δύο σταθμά», στηρίζοντας το Ισραήλ ενώ καταδικάζει τη Ρωσία, οφείλω να τονίσω ότι η σύγκριση είναι ατυχής και αβάσιμη.

Η εισβολή στην Ουκρανία συνιστά κατάφωρη παραβίαση της εδαφικής ακεραιότητας ανεξάρτητου κράτους και ευθεία ανατροπή του διεθνούς δικαίου, ενώ στην περίπτωση του Ισραήλ πρόκειται για αντιτρομοκρατική εκστρατεία, η οποία αν και συνοδεύεται από ενέργειες που προκαλούν διεθνή ανησυχία, αποτελεί νομικά διαφορετική κατάσταση.

Η στάση της Ελλάδας απέναντι στο Ισραήλ αφορά κυρίως αμυντική συνεργασία και δεν αναιρεί την πάγια θέση της υπέρ της λύσης δύο κρατών και της προστασίας των δικαιωμάτων των Παλαιστινίων. Συνεπώς, η στάση της Ελλάδας στο Ουκρανικό δεν είναι επιλεκτική, αλλά θεμελιώνεται σε αρχές που θα ίσχυαν έναντι οποιουδήποτε παραβίαζε τη διεθνή νομιμότητα.

Εν κατακλείδι, μπροστά σε αυτή την πολυσχιδή απειλή, η Ελλάδα οφείλει να μην παραμείνει παθητική και αδρανής, αλλά να ενισχύσει άμεσα την ανθεκτικότητά της σε κάθε επίπεδο απέναντι σε κάθε προσπάθεια εξωτερικής επιρροής.

Η απάντηση δεν μπορεί να περιορίζεται σε κυβερνητικές δηλώσεις ή διαψεύσεις, αλλά απαιτεί συνολική στρατηγική εθνικής ασφάλειας που συνδυάζει ενημέρωση της κοινής γνώμης, καλλιέργεια κριτικής σκέψης απέναντι στην παραπληροφόρηση και μηχανισμούς ταχείας αντίδρασης σε πληροφοριακές επιθέσεις.

Η θωράκιση της κοινωνίας, η ενίσχυση της στρατηγικής επικοινωνίας του κράτους και η στενή συνεργασία με τους ευρωατλαντικούς εταίρους αποτελούν κρίσιμους πυλώνες για την αποτροπή της ρωσικής επιρροής.

Η Ελλάδα οφείλει να προωθήσει μια ολιστική προσέγγιση, που συνδυάζει θεσμική εγρήγορση, ενημέρωση των πολιτών και συλλογική στρατηγική συνείδηση, ώστε να διασφαλίσει τον σταθερό προσανατολισμό της στο ΝΑΤΟ και την Ευρωπαϊκή Ένωση, να προστατεύσει τα κυριαρχικά της δικαιώματα και να ενδυναμώσει την κοινωνική της συνοχή απέναντι σε κάθε προσπάθεια χειραγώγησης.

Συνεπώς, η ενίσχυση της ανθεκτικότητας απέναντι στην παραπληροφόρηση δεν είναι μόνο ζήτημα ασφάλειας, αλλά και ζήτημα θεσμικής και εθνικής ευθύνης.

Δρ. Κωνσταντίνος Π. Μπαλωμένος

konmpalo@gmail.com

Πολιτικός Επιστήμονας – Διεθνολόγος

Πρώην Γενικός Διευθυντής – Γενικής Διεύθυνσης

Πολιτικής Εθνικής Άμυνας και Διεθνών Σχέσεων (ΓΔΠΕΑΔΣ)

Υπουργείου Εθνικής Άμυνας (ΥΠΕΘΑ)

Το άρθρο Η Γεωπολιτική της Ρωσικής Επιρροής και η στοχοποίηση της Ελλάδας εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Ωστόσο, αν και το γεγονός δεν θα έπρεπε να θεωρηθεί μείζον, ο τρόπος με τον οποίο παρουσιάστηκε από τις δύο πλευρές ανέδειξε τη διαδικασία του Blame Game (παιχνίδι απόδοσης των ευθυνών), στις διακρατικές και τις διεθνείς σχέσεις γενικότερα. 

Κάθε πλευρά έσπευσε να δώσει τη δική της εκδοχή για τα αίτια της ακύρωσης της συνάντησης, επιχειρώντας να μεταθέσει το βάρος της ευθύνης στην αντίπαλη πλευρά.

Σε τέτοιες περιπτώσεις, η ουσία δεν βρίσκεται μόνο στο «τι συνέβη» αλλά κυρίως στο «πώς διαχειρίζεται» και «πώς επικοινωνείται» ένα γεγονός. 

Διότι στο διπλωματικό πεδίο, όταν κάτι δεν εξελίσσεται όπως είχε σχεδιαστεί, η πρώτη μέριμνα δεν είναι η εξήγηση, αλλά η απόδοση ευθυνών και η διαχείριση των εντυπώσεων, καθώς επηρεάζει και διαμορφώνει τον τρόπο που θα αντιληφθούν το γεγονός τα εσωτερικά και διεθνή ακροατήρια. 

Υπό το πλαίσιο αυτό, γίνεται σαφές ότι στη διπλωματία, η μάχη των εντυπώσεων συχνά αποδεικνύεται εξίσου κρίσιμη με τα ίδια τα γεγονότα.

Ειδικότερα, το blame game σε διεθνείς κρίσεις μπορεί να οριστεί ως η στρατηγική διαδικασία κατά την οποία κρατικοί και μη κρατικοί δρώντες αποδίδουν ευθύνες για γεγονότα ή αποτυχίες, με στόχο την πολιτική, διπλωματική ή επικοινωνιακή ενίσχυσή τους.  

Αποτελεί εργαλείο στρατηγικής, για την νομιμοποίηση των αποφάσεων, την αποφυγή εσωτερικών ευθυνών και τη διατήρηση ή αύξηση διεθνούς επιρροής. 

Ταυτόχρονα, λειτουργεί ως μηχανισμός διαμόρφωσης αντιλήψεων (shaping of perceptions), για την ηθική υπευθυνότητα και το πολιτικό κύρος των δρώντων. 

Μέσω του blame game, η διαχείριση κρίσεων συνδέεται στενά με την εικόνα και την επικοινωνία, ενώ η στρατηγική χρήση του μπορεί είτε να υπονομεύσει είτε να ενισχύσει τη διεθνή συνεργασία, ανάλογα με το πλαίσιο και την προσέγγιση των εμπλεκόμενων δρώντων.

Εν κατακλείδι, το blame game ως διπλωματική πρακτική δεν αποσκοπεί στην ανάδειξη της αλήθειας, αλλά λειτουργεί ως μέσο πειθούς για τη διαμόρφωση των αντιλήψεων της εσωτερικής και διεθνούς κοινής γνώμης, ώστε να εξυπηρετηθούν οι στρατηγικές επιδιώξεις κάθε πλευράς.

Εστιάζοντας στα γεγονότα θα πρέπει να επισημανθεί, ότι από την ελληνική πλευρά, η ακύρωση της συνάντησης Μητσοτάκη –Ερντογάν παρουσιάστηκε επικοινωνιακά ως απόρροια της τουρκικής στάσης.

Συγκεκριμένα, η ακύρωση της συνάντησης αποδόθηκε κυρίως σε «τεχνικούς λόγους» και σε «ζητήματα προγράμματος», που δεν επέτρεψαν να υπάρξουν οι αναγκαίες προϋποθέσεις για να πραγματοποιηθεί η συνάντηση και λόγω επιγενόμενων συναντήσεων που ήταν εξαιρετικά σημαντικές, όπως χαρακτηριστικά τόνισε ο Υπουργός Εξωτερικών κ.  Γεραπετρίτης.

Επίσης, κυβερνητικές πηγές επισήμαναν ότι η Αθήνα παραμένει σταθερή στην επιλογή του διαλόγου, τονίζοντας ότι η Ελλάδα δεν ευθύνεται για τη μη πραγματοποίηση της συνάντησης, αλλά η τουρκική πλευρά που υπαναχώρησε και δεν τήρησε τα συμφωνηθέντα.

Αυτό το αφήγημα εντάσσεται στην πάγια εθνική στρατηγική που παρουσιάζει την Ελλάδα ως «υπεύθυνη δύναμη» που επιδιώκει τον διάλογο, απέναντι στην αδιαλλαξία και τις μεθοδεύσεις της Άγκυρας σε διπλωματικό και επικοινωνιακό επίπεδο.

Έτσι, το blame game αξιοποιήθηκε τόσο ως μέσο ενίσχυσης της διεθνούς εικόνας της χώρας όσο και ως μέσο διαχείρισης εντυπώσεων και ενίσχυσης της εσωτερικής νομιμοποίησης της κυβέρνησης αφού εμφανίστηκε να υπερασπίζεται με συνέπεια τα εθνικά συμφέροντα χωρίς να ευθύνεται για διπλωματικές αστοχίες και να αποδέχεται όρους που θα μπορούσαν να υπονομεύσουν την εθνική της θέση.

Επιπλέον κυβερνητικές πηγές στην Αθήνα τόνισαν, ότι εάν η Άγκυρα επικαλεστεί αδυναμία πραγματοποίησης της συνάντησης, τότε η στάση της θα καταστεί εμφανώς προσχηματική. Η διατύπωση αυτή είχε στόχο να προληφθεί το τουρκικό αφήγημα και να το πλαισιώσει ως στρατηγική υπεκφυγή. 

Στο ίδιο πλαίσιο, οι χειρισμοί της τουρκικής πλευράς ερμηνεύτηκαν από την Αθήνα ως αντανάκλαση της ενόχλησης του προέδρου Ερντογάν για μια σειρά ελληνικών πρωτοβουλιών όπως ο θαλάσσιος χωροταξικός σχεδιασμός, η δημιουργία θαλάσσιων πάρκων και η εκδήλωση ενδιαφέροντος της Chevron για έρευνες στην ελληνική ΑΟΖ. 

Η στοχοποίηση της Τουρκίας, μέσω της ανάδειξης αυτών των ζητημάτων, επέτρεψε στην ελληνική πλευρά να συνδέσει την ακύρωση της συνάντησης με τις πάγιες τουρκικές αντιρρήσεις σε ζητήματα κυριαρχικών δικαιωμάτων, ενισχύοντας το αφήγημα ότι η Άγκυρα χρησιμοποίησε προσχηματικά το blame game για να μεταφέρει τις γεωπολιτικές της αντιρρήσεις στο διπλωματικό πεδίο.

Παράλληλα, η ακύρωση της συνάντησης των δύο ηγετών αποτέλεσε πεδίο έντονης πολιτικής αντιπαράθεσης στο εσωτερικό της Ελλάδας, αφού τα κόμματα της αντιπολίτευσης αξιοποίησαν το γεγονός για να ασκήσουν έντονη και σε κάποιες περιπτώσεις ακραία κριτική στην κυβέρνηση επιδιώκοντας την αποδόμησή της και την ενίσχυση της αντιπολιτευτικής τους θέσης.

Για του λόγου το αληθές, χαρακτηριστικές είναι οι δηλώσεις περί «προχειρότητας», «ερασιτεχνισμού», «ανικανότητας», «διπλωματικής αποτυχίας», «απαξίας της Ελλάδας», «εθνικής ταπείνωσης», «διεθνούς διασυρμού», «τυχοδιωκτισμού» και «περιθωριοποίησης της Ελλάδας». 

Μέσω αυτής της στρατηγικής, οι εκπρόσωποι της αντιπολίτευσης επικέντρωσαν την κριτική τους στις επικοινωνιακές πτυχές του γεγονότος, αντί στη στρατηγική του πτυχή και τις πραγματικές επιλογές της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής. 

Επίσης, για λόγους μικροπολιτικής σκοπιμότητας μετέφεραν το blame game από τη διεθνή σκηνή στο εσωτερικό πολιτικό πεδίο, εγκλωβίζοντας τη δημόσια συζήτηση στη στείρα αντιπαράθεση και τον λαϊκισμό.

Αξίζει να επισημανθεί επίσης, ότι σε αντίστοιχη περίπτωση όπου ο Τούρκος Πρόεδρος κ. Ερντογάν ακύρωσε το ραντεβού του και με την Ιταλίδα Πρωθυπουργό κα. Μελόνι, η ιταλική αντιπολίτευση δεν προέβη σε ανάλογες δηλώσεις ή επικριτικά σχόλια.

Η σύγκριση αυτή, αποδεικνύει ότι η έντονη χρήση του blame game στην εσωτερική πολιτική αποτελεί μια παθογένεια του ελληνικού πολιτικού συστήματος, καθώς η μικροπολιτική αντιπαράθεση και ο λαϊκισμός αποπροσανατολίζουν την κοινή γνώμη από τις πραγματικές εθνικές στρατηγικές προτεραιότητες και υπονομεύουν την αποτελεσματικότητα της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής. 

Στον αντίποδα, η τουρκική πλευρά τόνισε αρχικά, ότι η ακύρωση της συνάντησης Μητσοτάκη – Ερντογάν οφείλεται στο «φορτωμένο πρόγραμμα» του κ. Ερντογάν και συγκεκριμένα, στη συμμετοχή του σε συνάντηση ηγετών αραβικών και μουσουλμανικών χωρών που διοργάνωσε εκτάκτως ο κ. Τράμπ και θα διεξάγονταν την ίδια ημέρα και ώρα με την προγραμματισμένη συνάντηση. 

Με αυτό τον τρόπο, η τουρκική πλευρά αξιοποίησε το blame game για να παρουσιάσει την ακύρωση ως αναπόφευκτη συνέπεια αντικειμενικών παραμέτρων, διατηρώντας ταυτόχρονα την εικόνα μιας μεθοδικής και διπλωματικά υπεύθυνης ηγεσίας.

Στη συνέχεια, η Τουρκική ηγεσία υποστήριξε ότι η Ελλάδα «έσπευσε να ανακοινώσει» τη συνάντηση πριν υπάρξει κοινή συμφωνία («Greek leak»), επιχειρώντας έτσι να μεταθέσει την ευθύνη στην Αθήνα και να αναδείξει πιθανές παραβιάσεις των κανόνων εμπιστοσύνης και διπλωματικής δεοντολογίας εκ μέρους της.

Επιπλέον, μέσω της έγκυρης φιλοκυβερνητικής τουρκικής εφημερίδας Milliyet, η τουρκική πλευρά άσκησε έντονη κριτική στην Ελλάδα κάνοντας λόγο για «ελληνική αρρώστια», η οποία «υποτροπιάζει» και βλέπει παντού κινδύνους και απειλές για την Ελλάδα από την Τουρκία.

Επίσης, μέσω της ίδιας εφημερίδας επιχειρήθηκε η υποβάθμιση της σημασίας της διμερούς σχέσης της Τουρκίας με την Ελλάδα, επισημαίνοντας ότι η Τουρκία αυτήν την περίοδο έχει πολύ σοβαρότερα θέματα να ασχοληθεί στη διεθνή σκακιέρα (όπως η εδαφική ακεραιότητα της Συρίας, ο ισραηλινός επεκτατισμός και ο κίνδυνος σύγκρουσης) από την Ελλάδα, σε αντίθεση με την Ελλάδα και την ελληνική κυβέρνηση που ασχολούνται εμμονικά με την Τουρκία καλλιεργώντας την ένταση στη διμερή τους σχέση. 

Στο εσωτερικό επίπεδο, η τουρκική ηγεσία απέφυγε οποιαδήποτε αυτοκριτική ή παραδοχή ευθύνης και επικεντρώθηκε στην προβολή ενός αφηγήματος που αναδείκνυε τη δική της δραστηριότητα και σημασία στις διεθνείς σχέσεις. 

Το μήνυμα προς το τουρκικό κοινό στόχευσε στη διατήρηση της εικόνας ισχυρής και αποφασιστικής ηγεσίας, ικανής να διαχειρίζεται πολλαπλά διεθνή γεγονότα ταυτόχρονα, χωρίς να εμφανίζεται «υποχωρητική» ή «υποχρεωμένη» να προσαρμοστεί σε άλλες πρωτοβουλίες.

Αξιοσημείωτο επίσης, είναι το γεγονός ότι σε αντίθεση με όσα συνέβησαν στην Ελλάδα, η τουρκική αντιπολίτευση δεν άσκησε καμία ουσιαστική κριτική στον πρόεδρο Ερντογάν για την ακύρωση της συνάντησης και απέφυγε να εργαλειοποιήσει επικοινωνιακά το ζήτημα.

Εν κατακλείδι, η Τουρκία μέσω του blame game προσπάθησε να μετατοπίσει το κέντρο βάρους από πιθανές πολιτικές ευθύνες σε εξωτερικές συνθήκες, παρουσιάζοντας την ακύρωση ως αναπόφευκτο αποτέλεσμα αντικειμενικών παραγόντων και όχι ως προϊόν διαπραγματευτικής αδυναμίας ή στρατηγικής επιλογής. 

Επίσης, προσπάθησε να αποδόσει την ευθύνη για την ακύρωση της συνάντησης στην Ελλάδα επιδιώκοντας να προστατεύσει τόσο τη διεθνή εικόνα της χώρας όσο και το κύρος του Προέδρου Ερντογάν, ενισχύοντας την αντίληψη ότι η Τουρκία παραμένει ισχυρός και αξιόπιστος δρώντας στην παγκόσμια σκηνή.

Συνοψίζοντας τα ανωτέρω, θα πρέπει να επισημανθεί ότι η ακύρωση της συνάντησης Μητσοτάκη – Ερντογάν ανέδειξε σε πολλαπλά επίπεδα τις παθογένειες του ελληνικού πολιτικού συστήματος όπως:

• την έλλειψη εθνικής κουλτούρας και ομοψυχίας, 
• την εργαλειοποίηση κρίσιμων ζητημάτων εξωτερικής πολιτικής για λόγους μικροπολιτικών σκοπιμοτήτων και επιδίωξης κομματικού οφέλους, με αποτέλεσμα τη διάσπαση της εθνικής ενότητας και την αποδυνάμωση της αξιοπιστίας της χώρας στο εξωτερικό,
• την προσέγγιση των εθνικών θεμάτων με όρους επικοινωνιακού τακτικισμού που συχνά συνοδεύεται από επιχειρήσεις προπαγάνδας, παραπληροφόρησης και χειραγώγησης της κοινής γνώμης με απώτερο στόχο την απόσπαση της προσοχής από την ουσία των ζητημάτων, την υπονόμευση της δημόσιας εμπιστοσύνης προς αυτούς που χαράσσουν και υλοποιούν την εξωτερική πολιτική της χώρας, την αποδόμηση της διεθνούς εικόνας της Ελλάδας και την εξασθένιση της διαπραγματευτικής ισχύος της χώρας στο εξωτερικό και
• την τάση εγκλωβισμού στο blame game και την στείρα πολιτική αντιπαράθεση στο εσωτερικό της χώρας.  

Η ανάδειξη αυτών των παθογενειών δεν αποσκοπεί στη μονομερή απαξίωση του πολιτικού μας συστήματος, αλλά στην καλλιέργεια μιας αναγκαίας κουλτούρας αυτοκριτικής και θεσμικής ωριμότητας, η οποία αποτελεί προϋπόθεση για την ενίσχυση της εθνικής στρατηγικής και της διεθνούς αξιοπιστίας της χώρας.

Υπό το πλαίσιο αυτό, αναδεικνύεται η ανάγκη ανάληψης πρωτοβουλιών για την ενίσχυση της εθνικής ανθεκτικότητας μέσω στοχευμένης στρατηγικής επικοινωνίας που θα αποτελεί μέρος της εθνικής στρατηγικής και η οποία, θα επιτρέψει στην Ελλάδα να υπερβεί τις παγίδες του blame game, να διασφαλίσει τη διεθνή αξιοπιστία της και να προστατεύσει την διεθνή της εικόνα. 

Συνεπώς, απαιτείται κατανόηση του επικοινωνιακού περιβάλλοντος, αποτελεσματική διαχείριση της πληροφορίας σε καταστάσεις εθνικών κρίσεων, αποφυγή της επικοινωνιακής υπερβολής και περιορισμός της μικροπολιτικής εργαλειοποίησης των εθνικών ζητημάτων. 

Η χώρα σε καταστάσεις εθνικών κρίσεων πρέπει να ελέγχει το εθνικό αφήγημα, ώστε να αποφεύγονται οι σπασμωδικές αντιδράσεις και κάθε ζήτημα εξωτερικής πολιτικής να μετατρέπεται σε επικοινωνιακή αντιπαράθεση.

Αν κατορθώσει να ελέγξει το αφήγημα θα μπορέσει:

• να διαμορφώσει τον τρόπο που οι εμπλεκόμενοι σε μια κρίση, τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και η κοινή γνώμη θα κατανοήσουν και ερμηνεύσουν τα δεδομένα της κρίσης, 
• να κατευθύνει την ερμηνεία των κρίσιμων εξελίξεων της κρίσης,
• να μετριάσει τις αρνητικές ερμηνείες γεγονότων και αντιδράσεις που μπορεί να πλήξουν την εικόνα και αξιοπιστία της και 
• να παρουσιάσει τις αποφάσεις της ως ορθολογικές, δίκαιες και σύμφωνες με τους εθνικούς στρατηγικούς στόχους, ενισχύοντας την εσωτερική και διεθνή νομιμοποίησή της.

Κοντολογίς, η διαμόρφωση και ο έλεγχος του αφηγήματος σε διεθνές επίπεδο θα προσφέρει ένα συγκριτικό πλεονέκτημα στην Ελλάδα, αφού θα εξασφαλίσει την εσωτερική και διεθνή νομιμοποίηση και αξιοπιστία της πολιτικής ηγεσίας της, θα ενισχύσει την εικόνα της ως σοβαρού, αξιόπιστου και θεσμικά υπεύθυνου κράτους και θα την απεγκλωβίσει από την αντιπαράθεση και τη μάχη εντυπώσεων που επιδιώκει να ορίσει η άλλη πλευρά (Τουρκία). 

Στο πλαίσιο αυτό, καθίσταται αναγκαία η θεσμική πρόνοια για την ανάπτυξη ενιαίας στρατηγικής επικοινωνίας σε περιόδους κρίσεων, μέσα από ένα συντονισμένο διυπουργικό όργανο υπό την αιγίδα του ΚΥΣΕΑ, ώστε να διασφαλίζεται η συνοχή του εθνικού αφηγήματος και να ενισχύεται η διεθνής αξιοπιστία της χώρας.

Μια τέτοια στρατηγική επικοινωνίας οφείλει να είναι υπεράνω μικροκομματικών σκοπιμοτήτων και να στηρίζεται σε διακομματική συναίνεση, καθώς η εθνική αξιοπιστία και το κύρος της χώρας στο διεθνές πεδίο δεν μπορεί να αποτελούν αντικείμενο εσωτερικής αντιπαράθεσης.

Η θεσμοθέτηση ενιαίας στρατηγικής επικοινωνίας σε κρίσεις δεν αρκεί όμως από μόνη της. Απαιτείται εκπαίδευση και κατάρτιση των εμπλεκόμενων στελεχών σε σχέση με τη διπλωματία, τη διαχείριση πληροφοριών και τη δημόσια επικοινωνία, ώστε να μπορούν να υλοποιούν το εθνικό αφήγημα με συνέπεια και αξιοπιστία. 

Παράλληλα, η Ελλάδα μπορεί να αντλήσει διδάγματα από διεθνή πρότυπα και πρακτικές, από κράτη με θεσμοποιημένους μηχανισμούς επικοινωνίας που διασφαλίζουν συνοχή, ψυχραιμία και στρατηγικό έλεγχο σε περιόδους κρίσεων, προστατεύοντας έτσι τόσο την εσωτερική νομιμοποίηση όσο και την εικόνα τους διεθνώς.

Συμπερασματικά, το πραγματικό διακύβευμα δεν είναι η ακύρωση ενός ραντεβού, αλλά η ικανότητα της Ελλάδας να ελέγχει το δικό της αφήγημα, να υπερβαίνει τις παγίδες του blame game και να εφαρμόζει στρατηγική επικοινωνία που ενισχύει την αξιοπιστία και την εικόνα της διεθνώς. 

Στην παγκόσμια σκηνή, αυτό που μένει δεν είναι μόνο η αλήθεια των γεγονότων, αλλά η αντίληψη που καταφέρνουμε να διαμορφώσουμε για αυτά, μέσα από ψύχραιμη, θεσμική και εθνικά υπεύθυνη στρατηγική επικοινωνία.

Δρ. Κωνσταντίνος Π. Μπαλωμένος

konmpalo@gmail.com

Πολιτικός Επιστήμονας – Διεθνολόγος 

Πρώην Γενικός Διευθυντής – Γενικής Διεύθυνσης 

Πολιτικής Εθνικής Άμυνας και Διεθνών Σχέσεων (ΓΔΠΕΑΔΣ) 

Υπουργείου Εθνικής Άμυνας (ΥΠΕΘΑ)

Το άρθρο Blame game: το παιχνίδι των ευθυνών και η μάχη των εντυπώσεων πίσω από την ακύρωση του ραντεβού Μητσοτάκη–Ερντογάν εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Η παρουσία σήματος απαγόρευσης αριστερής στροφής, σε συνδυασμό με την κομμένη διπλή διαχωριστική γραμμή στο οδόστρωμα, δημιουργεί παραπλανητική εικόνα όπως διαπίστωσε το tirnavospress.gr: μοιάζει να επιτρέπεται η αριστερή στροφή, ενώ στην πραγματικότητα απαγορεύεται.

Πώς δημιουργείται η σύγχυση

• Υπάρχει STOP και σήμα απαγόρευσης αριστερής στροφής.

• Η διπλή διαχωριστική γραμμή όμως διακόπτεται, κάτι που υπονοεί ότι η στροφή αριστερά είναι νόμιμη.

• Η διακοπή αυτή πιθανότατα εξυπηρετούσε στο παρελθόν την πρόσβαση προς το παλιό λατομείο, όχι όμως προς τον Τύρναβο.

Το αποτέλεσμα; Οδηγοί μπερδεύονται και ρισκάρουν, καθώς άλλοι τηρούν την απαγόρευση και άλλοι στρίβουν, πιστεύοντας ότι είναι εντός νόμου.

Η Περιφέρεια Θεσσαλίας οφείλει να παρέμβει άμεσα

Η αρμοδιότητα για το συγκεκριμένο οδικό σημείο ανήκει στην Περιφέρεια Θεσσαλίας. Το πρόβλημα δεν είναι απλώς γραφειοκρατικό — είναι ζήτημα οδικής ασφάλειας.

Είναι απολύτως απαραίτητο η Περιφέρεια να εξετάσει άμεσα:

• είτε την κατάργηση ή αλλαγή της σήμανσης απαγόρευσης,

• είτε την επανεπιβολή της διπλής συνεχόμενης γραμμής, ώστε να μην δημιουργείται ψευδαίσθηση νομιμότητας για την αριστερή στροφή.

Αν δεν ληφθούν σύντομα μέτρα, υπάρχει πραγματικός κίνδυνος να θρηνήσουμε θύμα σε ένα σημείο που η προειδοποίηση θα έπρεπε να είναι ξεκάθαρη.

Το άρθρο Παράδοξη σήμανση στη Βρύση Τυρνάβου: Απαγορεύεται η αριστερή στροφή προς Τύρναβο; εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Ο Δήμος Τυρνάβου ολοκλήρωσε το άναμμα των Χριστουγεννιάτικων δέντρων σε όλα τα χωριά του, με κέφι και χαμόγελα. Μικροί και μεγάλοι όσο κι αν ζοριζόμαστε από την καθημερινότητα, όσο και αν τα άγχη και η δουλειά μας πνίγουν, είχαμε ανάγκη τα πολύχρωμα λαμπάκια, την αντίστροφη μέτρηση, τα πυροτεχνήματα, όλα αυτά που ζωγραφίζουν αυτήν την εποχή του χρόνου και την κάνουν την πιο φωτεινή. 

Η ζωή μας για λίγο σταματά να τρέχει. Χαζεύουμε για λίγο τα δέντρα και την φάτνη, τις στολισμένες γωνιές και τα λαμπερά σπίτια. Και δεν καταλαβαίνουμε πότε φτάνει η μέρα. Χριστούγεννα. Οικογένειες μαζεμένες σε τραπέζια, άνθρωποι ντυμένοι με τα καλά τους γιορτάζουν την γέννηση του Χριστού και αφήνουν για 24 ώρες τις αγωνίες και τις στεναχώριες έξω από την πόρτα του σπιτιού. Ανταλλάσσουν δώρα και χαμογελάνε.

Τα Χριστούγεννα έρχονται κάθε χρόνο να μας θυμίζουν τα απλά. Αυτά που έχουν σημασία. Τα χαμόγελα γύρω από το Χριστουγεννιάτικο δέντρο, τις όμορφες γειτονιές που λαμπυρίζουν, τις φωτογραφίες που θα τραβηχτούν, αυτό το μικρό δώρο που σε κάνει να νιώθεις παιδί από την ανυπομονησία, το φαγητό και τα γέλια. Την οικογένεια, τους φίλους, όλους εκείνους που ξεχνάμε να αγκαλιάσουμε τις υπόλοιπες μέρες του χρόνου. Τα Χριστούγεννα έχουν κάτι μαγικό. Έχουν μια θλίψη ανακατεμένη με χαρά. Θλίψη για όσους λείπουν, μα μπόλικη χαρά για όσους είναι εκεί.

Η εποχή ολόκληρη των Χριστουγέννων κρύβει μια δόση χρυσόσκονης και μαγείας. Μυρωδιές  και χρώμα. 

Μπορεί κάποιοι να στολίζουν 2 μήνες νωρίτερα για να νιώθουν μικρά παιδιά, μπορεί και να μην στολίσουν καθόλου για τους δικούς τους λόγους, μα όλοι μα όλοι θα ονειρευτούμε για λίγο κοιτάζοντας τα στολισμένα σπίτια, τα δέντρα και τα λαμπιόνια στις πλατείες. Γιατί αυτό είναι το Πνεύμα των Χριστουγέννων!!

Χρόνια Πολλά και μην ξεχνάτε να ονειρεύεστε!

Το άρθρο Έφτασαν τα Χριστούγεννα – Η πιο φωτεινή εποχή του χρόνου εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Με αφορμή το τροχαίο ατύχημα δύο πολύ αγαπημένων συγγενών, δίνεται η ευκαιρία να επισημάνουμε το πρόβλημα των τροχαίων ατυχημάτων, τα ποσοστά των ατυχημάτων, κατά πόσο αυτά έχουν  αυξηθεί κι ακόμη με ποιόν τρόπο μπορούμε να συμβάλουμε στην καλύτερη προστασία, ώστε να μην χαθούν άλλες ανθρώπινες ζωές κάτω από παρόμοιες συνθήκες.

Το πρόβλημα των αυτοκινητιστικών ατυχημάτων παρατηρείται αρκετά στη χώρα μας. Κάθε χρόνο, η ΕΛΣΤΑ, η Ελληνική Στατιστική Αρχή, δημοσιεύει τα στατικά των ατυχημάτων και των δυστυχημάτων και ειδικότερα τις αιτίες που οδήγησαν στην πρόκληση αυτών (καιρικές συνθήκες, μέθη κλπ.). Επιπρόσθετα, παρατηρούμε με βάση τα στατιστικά πως από τον Οκτώβριο του 2021 έως τον Δεκέμβριο του ιδίου έτους, για παράδειγμα, έχουμε αύξηση κατά 13,2% (Παπαλάμπρος, 2021). Το 2022, το ποσοστό ανέβηκε κατά 0.6% σε σχέση με το προηγούμενο έτος, πιο αναλυτικά είχαμε 10.487 τροχαία ατυχήματα συγκριτικά με το 2021. Για το έτος 2023, το νούμερο άγγιξε τα 11.201 τροχαία συνολικά (Λιάρος, 2024). Ο κίνδυνος παραμονεύει και είναι απρόβλεπτος, δεν πρέπει κανείς να συμπεριφέρεται δίχως να γνωρίζει το σοβαρό της κατάστασης. Οφείλουμε να συμβάλουμε με οποιοδήποτε τρόπο μπορούμε, ώστε να μειωθεί το παραπάνω νούμερο, όσο μικρότερο δηλαδή, τόσο μειώνονται οι πιθανότητες για μελλοντικά δυστυχήματα.

Μια αρκετά καλή και δημιουργική ιδέα για την μείωσή των τροχαίων θα μπορούσε να είναι η εντατική διδασκαλία του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας σε θεωρητικό και πρακτικό επίπεδο στη πρωτοβάθμια εκπαίδευση. Ήδη το Υπουργείο Παιδείας έκανε τη μεγάλη αυτή κίνηση και εισήγαγε στα σχολεία τέσσερα έτη πριν ένα μάθημα με τίτλο “Εργαστήρια Δεξιοτήτων” στο οποίο εμπεριέχεται και η εκμάθηση της οδικής ασφάλειας σύμφωνα με σχετικό νόμο (Νόμος 4962/2020, άρθρο 1, παρ. 1). Στα πλαίσια του μαθήματος αυτού θα ήταν πραγματικά αξιοθαύμαστο τα σχολεία να πραγματοποιούσαν εβδομάδες εκπαιδευτικές εκδρομές σε πάρκα κυκλοφοριακής αγωγής. Στη Λάρισα παραδείγματος χάριν, υπάρχει στο πάρκο Αλκαζάρ ένα πάρκο κυκλοφοριακής αγωγής όπου μαθητές δημοτικού ανεβαίνουν σε μικρά οχήματα και μαθαίνουν τον ΚΟΚ και σε πρακτικό επίπεδο. Οδηγούν δηλαδή μικρά ειδικά σχεδιασμένα ημιαυτόματα αυτοκινητάκια σε ένα χώρο που είναι ειδικά σχεδιασμένος από τον δήμο, παρέχοντας για προστατευτικούς λογούς άτομα από το Μηχανολογικό Λάρισας ώστε να επιβλέπουν τον τρόπο διδασκαλίας. Κακά τα ψέματα, όλοι οι άνθρωποι την σήμερον ημέρα είναι χρήστες του δρόμου, ακόμα και οι πεζοί, σύμφωνα με τον ΚΟΚ, και όλα αυτά θέλουμε να γίνουν για καλό.

Από τα παραπάνω συνάγεται το συμπέρασμα ότι η πρόκληση τροχαίων ατυχημάτων μαστίζει στην σημερινή εποχή, ωστόσο μπορεί να υπάρξει κι ένα επιπρόσθετο περιθώριο βελτίωσης της κατάστασης το οποίο ελπίζουμε να μας οδηγήσει σε καλύτερη εικόνα των πράγματων. Η εφαρμογή των παραπάνω μεθόδων θα βοηθήσουν έως ένα βαθμό τα νεαρά παιδιά να προφυλάσσονται καλυτέρα από μελλοντικά ατυχήματα. Πάντως και κλείνοντας με αυτό, το σίγουρο είναι πως ο χρόνος κυλάει γρήγορα και το κακό δεν αργεί να γίνει. Πρέπει να  έχουμε όλοι μικροί μεγάλοι τα μάτια μας όχι απλώς δεκατέσσερα, αλλά εκατόν τέσσερα!

Το άρθρο Το πρόβλημα των τροχαίων ατυχημάτων στην σύγχρονη Ελλάδα και πως αυτά μπορούν να αντιμετωπιστούν εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Η σκηνή απαθανατίστηκε από τον φωτογράφο Larry Pannell, ο οποίος δημοσίευσε αυτή τη συγκλονιστική φωτογραφία το 2018.

Το άρθρο Έτσι μοιάζει ένας βασιλιάς στις τελευταίες στιγμές της ζωής του εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Το άρθρο Επιστολή μαθητή προς Πιερρακάκη – «Καταστρατηγείται η ισότητα μεταξύ των μαθητών» εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Παρόλο που η τελετή λήξης των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού θα διεξαχθεί στις 11 Αυγούστου 2024 η Google Gemini AI μας απάντησε:

Η τελετή λήξης των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού 2024 ήταν ένα εντυπωσιακό και αξιομνημόνευτο γεγονός που συνδύασε την ιστορία, τον πολιτισμό και την αθλητική αριστεία της Γαλλίας.

Κυρίαρχα χαρακτηριστικά της τελετής:

• Φουτουριστικό θέμα: Η τελετή επικεντρώθηκε σε ένα φουτουριστικό όραμα για το μέλλον των Ολυμπιακών Αγώνων, συνδυάζοντας στοιχεία από την τεχνολογία, την επιστημονική φαντασία και την αειφορία.
• Παράδοση της φλόγας: Το κεντρικό σημείο της τελετής ήταν φυσικά η παράδοση της Ολυμπιακής φλόγας στην επόμενη διοργανώτρια πόλη, το Λος Άντζελες.
• Γαλλική κουλτούρα: Η τελετή αποτέλεσε έναν ύμνο στην πλούσια πολιτιστική κληρονομιά της Γαλλίας, με αναφορές σε διάσημους Γάλλους καλλιτέχνες, μουσικούς και συγγραφείς.
• Συμμετοχή αθλητών: Οι αθλητές είχαν σημαντικό ρόλο στην τελετή, παρουσιάζοντας τις αθλητικές τους ικανότητες και συμβολίζοντας την ενότητα και την παγκόσμια αλληλεγγύη.
• Μουσική και χορός: Η μουσική και ο χορός ήταν αναπόσπαστα μέρη της τελετής, με ζωντανές εμφανίσεις γνωστών καλλιτεχνών και εντυπωσιακές χορογραφίες.

Πιο συγκεκριμένα, η τελετή περιελάμβανε:

• Μια εντυπωσιακή παράσταση με τίτλο “Το όνειρο ενός κόσμου χωρίς σύνορα”: Η παράσταση αυτή παρουσίασε ένα όραμα για έναν κόσμο όπου οι άνθρωποι ενώνουν τις δυνάμεις τους για να δημιουργήσουν ένα καλύτερο μέλλον.
• Την συμμετοχή διάσημων Γάλλων καλλιτεχνών: Στην τελετή συμμετείχαν μερικοί από τους πιο διάσημους Γάλλους καλλιτέχνες, οι οποίοι παρουσίασαν ένα μοναδικό μουσικό και χορευτικό θέαμα.
• Την παράδοση της Ολυμπιακής φλόγας σε μια πρωτότυπη τελετή: Η παράδοση της Ολυμπιακής φλόγας ήταν μια ιδιαίτερα συγκινητική στιγμή, καθώς συμβόλιζε τη συνέχεια των Ολυμπιακών Αγώνων και την ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον.

Εάν θέλετε περισσότερες λεπτομέρειες για την τελετή λήξης των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού 2024, μπορείτε να αναζητήσετε πληροφορίες σε ειδικά αφιερωμένα άρθρα ή βίντεο.

Σημείωση: Δεδομένου ότι η τελετή πραγματοποιήθηκε πρόσφατα, μπορείς να βρεις αρκετό υλικό σχετικά με αυτήν στο διαδίκτυο, όπως βίντεο, φωτογραφίες και αναλυτικές περιγραφές.

Στη συνέχεια ρωτήσαμε πότε είναι η τελετή λήξης και μας απάντησε πως ολοκληρώθηκε….

Πότε είναι η τελετή λήξης των ολυμπιακών αγώνων στο Παρίσι του 2024; 

Η τελετή λήξης των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού 2024 πραγματοποιήθηκε ήδη, στις 11 Αυγούστου 2024.

Αν ενδιαφέρεστε για περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με την τελετή, μπορείτε να αναζητήσετε πληροφορίες σε ειδικά αφιερωμένα άρθρα ή βίντεο. Μερικές λέξεις-κλειδιά που μπορείτε να χρησιμοποιήσετε για την αναζήτησή σας είναι:

• Τελετή λήξης Ολυμπιακοί Αγώνες Παρίσι 2024
• Paris 2024 closing ceremony
• Highlights τελετή λήξης Παρίσι 2024

Όχι και τόσο έξυπνη η εφαρμογή… εσείς τι λέτε ; 

Το άρθρο Όχι και τόσο genius η εφαρμογή της Google Gemini AI. – Πολύ κονσέρβα μας σερβίρει… εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Ταυτοχρόνως, βλέπουμε μια ΕΕ που αδυνατεί να εκφράσει τον δικό της συνεκτικό λόγο στην παγκόσμια σκακιέρα, σε μια εποχή που κυριολεκτικά ο κόσμος έχει πάρει φωτιά. Το κενό μιας ξεκάθαρης ευρωπαϊκής πολιτικής αποκαλύφθηκε περίτρανα τόσο στα τεκταινόμενα της Μέσης Ανατολής, όσο βεβαίως και στον πόλεμο της Ουκρανίας, δηλαδή όχι απλά στην «αυλή» της, αλλά σχεδόν μέσα στο «σπίτι» της. Η ταύτιση με τις ΗΠΑ, μετά τη ρωσική εισβολή, αποτέλεσε μια διέξοδο, η οποία όμως τίθεται εν αμφιβόλω στην προοπτική επιστροφής στον Λευκό Οίκο του αμφιλεγόμενου Ντόναλντ Τραμπ. Η αίσθηση που κυριαρχεί είναι ότι η Ευρώπη παραμένει μια ατελής ένωση, καθώς δεν διαθέτει τα αυτονόητα, δηλαδή μια κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική άμυνας.

Βεβαίως, όλων αυτών έχει προηγηθεί μια πτώση του βιοτικού επιπέδου των Ευρωπαίων πολιτών, και ιδιαίτερα της μεσαίας τάξης, που οφείλεται και στην μεταφορά της οικονομικής δραστηριότητας σε χώρες της ανατολής. Στην Ελλάδα τα πράγματα είναι ακόμη χειρότερα, καθώς στη διάρκεια της υπερδεκαετούς οικονομικής κρίσης, που οδήγησε στα μνημόνια και την ευρωπαϊκή επιτροπεία, δημιουργήθηκε η εντύπωση ότι οι εταίροι μας και η γραφειοκρατία των Βρυξελλών μας αντιμετώπιζαν με μια τιμωρητική διάθεση.

Επιπλέον, ρήγματα στην κοινή ευρωπαϊκή συνείδηση προκλήθηκαν από την έλλειψη ουσιαστικής αλληλεγγύης προς τον ευρωπαϊκό νότο στην αντιμετώπιση των μεγάλων μεταναστευτικών εισροών. Εικόνα, βεβαίως, άκρως απογοητευτική από μια ένωση που φιλοδοξεί στην εμβάθυνση και ολοκλήρωσή της.

Όλα τα παραπάνω οδηγούν στο συμπέρασμα ότι η Ευρώπη πάσχει από έλλειμα οραματικών ηγεσιών. Σε αντίθεση με τους πατέρες του ευρωπαϊκού οράματος, όπως ήταν ο Ντε Γκωλ, ο Αντενάουερ ή ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, οι περισσότεροι πολιτικοί ταγοί σήμερα έχουν μια στενή οπτική των πραγμάτων.

Παρ’ όλες, όμως, τις αδυναμίες της, δεν πρέπει να παραβλέπουμε ότι η Ευρώπη εξακολουθεί να θεωρείται ως ο «κήπος της Εδέμ» για όλους τους κατατρεγμένους του κόσμου. Κι αυτό γιατί δεν διαθέτει μόνο υποδομές και κοινωνικό κράτος -έστω συρρικνούμενο-, αλλά και δημοκρατία, πολυφωνία, ελευθερία του Τύπου, σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα. Αυτό το ανεκτίμητο κεκτημένο οφείλουμε, επομένως, να το υπερασπιστούμε σήμερα και να το διευρύνουμε αύριο.

Και το πρώτο βήμα γι αυτό είναι μέσω της επιλογής σοβαρών και καταρτισμένων προσώπων, που θα μας εκπροσωπούν στις Βρυξέλλες. Το ευρωκοινοβούλιο δεν είναι πασαρέλα διασήμων, αλλά στίβος σκληρής πολιτικής δράσης, καθώς οι αποφάσεις που λαμβάνονται εκεί έχουν σοβαρό αντίκτυπο στις ζωές μας. Αν θέλουμε, λοιπόν, μια άλλη Ευρώπη, και μέχρι αυτή να γίνει πραγματικότητα, ας ξεκινήσουμε από τις σωστές επιλογές στις εκλογές της 9ης Ιουνίου.

Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι βουλευτής Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας, πρώην υπουργός.

Το άρθρο Το πρώτο βήμα για μια άλλη Ευρώπη εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Άρχισα να προβληματίζομαι τις προάλλες, όταν βρέθηκε μπροστά μου ένας άνθρωπος, ο οποίος πιο πολύ με Θεό έμοιαζε, αν το ταξίδι προς την τελειότητα είναι ο ύψιστος σκοπός του ανθρώπου. Εκθείαζε τις επαγγελματικές του επιτυχίες, τις άριστες σχολικές επιδόσεις των παιδιών του, την καριέρα της γυναίκας του αλλά και την ικανότητά της να ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις του νοικοκυριού με αποτέλεσμα να τον κοιτάω με το στόμα ανοιχτό και ταυτόχρονα να αναρωτιέμαι πόσοι τέτοιοι «τέλειοι» άνθρωποι υπάρχουν γύρω μας. Μου έδινε την εντύπωση ενός ανθρώπου που κυνηγάει την τελειότητα και δεν μπορεί να συμβιβαστεί με τίποτα λιγότερο πέρα από αυτή. Είναι ,άραγε, τόσο εύκολο να είσαι σωστός επαγγελματίας, άριστος μαθητής και παράλληλα να ανταποκρίνεσαι στις ανάγκες του νοικοκυριού και στα επιμέρους προβλήματα που ανακύπτουν καθημερινά; Μήπως η τελειότητα είναι απλά μια ψευδαίσθηση και καταντά ψυχοσωματικό άγχος;

Σκεφτόμουν πόσο δυστυχισμένος θα είναι αυτός ο άνθρωπος μέσα στην τελειότητά του. Είναι αυτή η ανάγκη των ανθρώπων να προβάλλουν συνεχώς τα κατορθώματα τους για το πόσο ικανοί και επιτυχημένοι είναι σε όλους τους τομείς της ζωής τους, θέλοντας ταυτόχρονα όχι μόνο να σε φέρουν σε δύσκολη θέση αλλά και να αποδείξουν την ανεπάρκειά σου. Είναι αυτοί οι άνθρωποι που θέλουν να προβάλλουν τις γνώσεις που έχουν σε όλα τα θέματα και να σου υποδείξουν τον σωστό δρόμο, τον δρόμο της «επιτυχίας». Αυτοί οι άνθρωποι είναι βαθιά προβληματικοί και δυστυχισμένοι. Είναι οι άνθρωποι που πασχίζουν να είναι οι καλύτεροι στην δουλειά τους αλλά με ένα μικρό σφάλμα τους φτάνουν στα πρόθυρα της κατάθλιψης. Είναι οι άνθρωποι που δεν επιτρέπουν στα παιδιά τους να βγάζουν κάτι λιγότερο από 19,8 στους βαθμούς τους αλλά απορούν στη συνέχεια γιατί αυτή η πίεση τα οδήγησε στη βία και στα ναρκωτικά. Είναι αυτοί οι υπερφίαλοι άνθρωποι που προτιμούν να βλέπουν τις ψεύτικες φιλοδοξίες τους να ικανοποιούνται μετατρέποντας όλους τους φίλους τους σε εχθρούς.

Έχουμε σκεφτεί ποτέ πόσο πόνο και φόβο θα γλιτώναμε αν αποδεχόμασταν τους εαυτούς μας έτσι όπως είναι και δεν τους βάζαμε σε καλούπια;  Με το να κυνηγάμε την τελειότητα το μόνο που καταφέρνουμε είναι να απομακρυνόμαστε όλο και περισσότερο από τους στόχους και τα όνειρα μας. Γιατί εξάλλου η ευτυχία είναι στα απλά, σε αυτά που κερδίζονται και απολαμβάνονται.

Το άρθρο Η τελειότητα της ατέλειας εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Και μπορεί οι μνήμες για κάποιους να έχουν ξεθωριάσει και η νεότερη γενιά να γνωρίζει μόνο μέσα από τα σχολικά βιβλία το μελανό εκείνο σημείο της  ιστορίας, ωστόσο οι Πόντιοι δεν ξεχνούν τον ξεριζωμό των παππούδων τους καθώς και τις κακουχίες και τα βασανιστήρια που έζησαν.

Ο τότεο υπουργός Παιδείας Νίκος Φίλης με την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ σε συνεργασία με τους ΑΝΕΛ σε συνέντευξή του είπε:
Δεν πληρούνται τα επιστημονικά κριτήρια για να αποδεχτούμε τον όρο «γενοκτονία των Ποντίων» λέει

«Είναι άλλο πράγμα με την επιστημονική έννοια του όρου η γενοκτονία», όπως δήλωσε χαρακτηριστικά.

Ο κύριος Φίλης υποστήριξε ότι πριν χρόνια είχε ξαναεκφράσει αυτήν του την άποψη. «Πριν από χρόνια ως δημοσιογράφος, έκανα τη δήλωση, συμμεριζόμενος απόψεις πολλών ιστορικών και πολλών διεθνολόγων».

«Κάναμε διάκριση ανάμεσα στην εθνοκάθαρση την αιματηρή και το φαινόμενο της γενοκτονίας. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν αναγνωρίζουμε το αίμα, τον πόνο, όσα έχουν υποστεί οι Πόντιοι, από τη θηριωδία των Τούρκων.

Αυτό είναι άλλο πράγμα και άλλο πράγμα η γενοκτονία με αυστηρή επιστημονική έννοια».

Μεγάλες πολιτικές αντιδράσεις από όλα τα κόμματα αλλά και από το ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ αλλά ο Νίκος Φίλης μετά τον σάλο που προκάλεσε δεν θέλησε να ανασκευάσει τις απόψεις του, αντιθέτως.

Ο τότε υπουργός Παιδείας  αντί να βγει και να πάρει πίσω τα όσα είπε, προτίμησε απλά να σταθεί στην δήλωση πως όσα είπε επρόκειτο για προσωπικές απόψεις.

Το άρθρο Δεν ξεχνώ: Τότε που ο Νίκος Φίλης αμφισβητούσε την Γενοκτονία των Ποντίων εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Προστατεύουν την καρδιά, ρυθμίζουν το σάκχαρο και συμβάλλουν στην απώλεια βάρους. Τα μήλα δεν θεωρούνται τυχαία ως ένα φυσικό «φάρμακο», καθώς η συχνή κατανάλωσή τους ενισχύει την άμυνα του οργανισμού και προστατεύει από χρόνιες ασθένειες. Φαίνεται, όμως, πως είναι εξίσου πολύτιμα και για την υγεία του εγκεφάλου.

Όπως επισημαίνει ο Δρ Vincent Candrawinata, επιστήμονας τροφίμων, ερευνητής και κλινικός διατροφολόγος, υπάρχουν επιστημονικές ενδείξεις ότι η τακτική κατανάλωση μήλων μπορεί να βελτιώσει τη μνήμη και να μειώσει τον κίνδυνο εμφάνισης της νόσου Αλτσχάιμερ.

Πού όμως αποδίδονται αυτά τα πολύτιμα οφέλη; Τα μήλα περιέχουν σημαντικές βιταμίνες και μέταλλα που σχετίζονται με τη διατήρηση της μνήμης, όπως τα φλαβονοειδή. Τα συγκεκριμένα συστατικά έχουν αντιοξειδωτικές ιδιότητες και, εκτός από τα μήλα, περιέχονται και στη μαύρη σοκολάτα, στα μούρα, στο τσάι και στο κρασί. Ο Δρ Vincent Candrawinata επικαλέστηκε αμερικανική μελέτη σε 2.800 συμμετέχοντες με μέση ηλικία τα 50 έτη, η οποία διαπίστωσε ότι όσοι έτρωγαν τροφές λιγότερο πλούσιες σε φλαβονοειδή είχαν δύο έως τέσσερις φορές περισσότερες πιθανότητες να αναπτύξουν τη νόσο Αλτσχάιμερ και συναφείς παθήσεις σε μια περίοδο 20 ετών.

Το άρθρο Το φρούτο «φάpμακο» που πρоστατεύει τη μνήμη και μειώνει τον κίνδυνο άνоιας εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Αυτό φάνηκε πρώτα από όλα στα χαμόγελα όσων βρέθηκαν εδώ για να ξεφύγουν από τα προβλήματα και την καθημερινότητα αλλά και στο τεράστιο γλέντι που στήθηκε στο κέντρο για δύο συνεχόμενες ημέρες. 

Τόσο οι εκδηλώσεις που διήρκησαν πάνω από 15 ημέρες, η Παρέλαση του Τυρναβίτικου Καρναβαλιού αλλά και το έθιμο μας το Μπουρανί στο σύνολο τους, μόνο θετικά σχόλια εισέπραξαν. Σάρωσε στην κυριολεξία χάρη στο πρόγραμμα που εφάρμοσε η νέα δημοτική αρχή. Από την αρχή ως το τέλος υπήρχε προγραμματισμός και εφαρμόστηκε.

Τι είδαμε αυτές τις 15 ημέρες;

Μια οργανωμένη προσπάθεια για συνεχόμενο γλέντι, όπως μόνο οι Τυρναβίτες ξέρουν να προσφέρουν. Ενώ όσο αναφορά την κορύφωση των εκδηλώσεων αυτών, το μόνο που μπορούμε να πούμε είναι ότι ήταν μια μεγάλη επιτυχία.

Στα πρακτικά ζητήματα η αλλαγή φοράς δημιούργησε μια όμορφη εικόνα στην είσοδο. Ο κανονισμός, όσο μπόρεσε να λειτουργήσει καθώς ήταν η πρώτη χρονιά και ψηφίστηκε ελάχιστες μέρες πριν, έφερε μια από τις πιο ουσιαστικές αλλαγές. Είχαμε ασφαλές, οργανωμένο και όμορφο καρναβάλι.

Χωρίς καμία υπερβολή και χωρίς να υπολογίσουμε πολύ μικρά λάθη που έγιναν ήταν ένα από τα ομορφότερα χωρίς πολλά πολλά και αξίζουν συγχαρητήρια στην Δημοτική αρχή.

Όσο αφορά την οργάνωση, είδαμε ανθρώπους με μεράκι, όρεξη και πολύ κέφι (ελπίζουμε να μην αλλάξει αυτό) που συμμετείχαν ενεργά σε όλα τα δρώμενα και έγιναν ένα με τον κόσμο. Μάλιστα δεν θα μπορούσε κανείς να παραβλέψει την ομορφιά του εθελοντισμού. Συγχαρητήρια χ2!

Κλείνοντας κανείς δεν μπορεί να παραβλέψει την ”γοητεία” του Τυρνάβου (ίσως όχι για όλους) ανήμερα της Καθαράς Δευτέρας. Οι παρέες ενώθηκαν, το ποτήρια σηκώθηκαν στον ουρανό και οι άνθρωποι γίνανε ένα, σε ένα πάρτι που δεν είχε προηγούμενο. Οι επισκέπτες που δέχτηκε η πόλη ήταν πολλές χιλιάδες και οι Τυρναβίτες φρόντισαν τους καλεσμένους τους με τον καλύτερο τρόπο αφήνοντας άριστες εντυπώσεις σε όλους. Μεγάλη ανάσα για τον εμπορικά καταστήματα.

Όλος ο Τύρναβος έζησε μια μεγάλη γιορτή, ένα οργανωμένο, ασφαλές γλέντι που αν μη τι άλλο άφησε στους επισκέπτες όμορφες στιγμές και αυτό είναι το δυνατότερο εισιτήριο ώστε το Τυρναβίτικο Καρναβάλι να ανέβει ακόμη πιο ψηλά στους καλύτερους προορισμούς για τις Απόκριες!

Θετικό Η παρέλαση για τους μικρούς φίλους, μια εβδομάδα πριν την μεγάλη παρέλαση. Ρούχα ανακυκλώσιμα κανένα έξοδο για τους γονείς και μεγάλη χαρά για τους μικρούς καρναβαλιστές

Ουδέτερο Η αλλαγή φοράς της παρέλασης. (δεν καταλάβαμε την μεγάλη διαφορά). Ο κόσμος σταμάτησε στον ΟΤΕ.

Αρνητικό Η διακοπή της μουσικής στην πλατεία την Καθαρά Δευτέρα στις 7 το απόγευμα. (χάλασε το κέφι στους παρευρισκόμενους και φύγανε). Ο κόσμος ήθελε κι άλλο…

Αστείο Ο καρνάβαλος δεν καιγότανε με τίποτα

Και του χρόνου ακόμη καλύτερα  – μπράβο στους διοργανωτές, μπράβο στους Τυρναβίτες μπράβο και στους επισκέπτες. Να μας ξανάρθετε !!!

Δείτε όλες τις τελευταίες ειδήσεις στο tirnavospress.gr, ακολουθήστε μας στο Facebook, Instagram, Google News, YouTube και Twitter.  Προσοχή! Επιτρέπεται η αναδημοσίευση των πληροφοριών του παραπάνω άρθρου (όχι αυτολεξεί) ή μέρους αυτών μόνο αν: Αναφέρεται ως πηγή το tirnavospress.gr στο σημείο όπου γίνεται η αναφορά. – Στο τέλος του άρθρου ως Πηγή – Σε ένα από τα δύο σημεία να υπάρχει ενεργός σύνδεσμος.

Το άρθρο Το Τυρναβίτικο Καρναβάλι – Μπουρανί 2024 στέφθηκε με απόλυτη επιτυχία! εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Πιο συγκεκριμένα, στο όγδοο κεφάλαιο του πρώτου βιβλίου του Ποινικού Κώδικα (άρθρα 121 έως και 133 Π.Κ.) περιγράφεται λεπτομερώς η ποινική μεταχείριση ατόμων «που κατά τον χρόνο τέλεσης της πράξης είχαν ηλικία μεταξύ του δωδέκατου και του δέκατου όγδοου έτους της ηλικίας τους συμπληρωμένων». Στο σημείο αυτό, θα πρέπει να επισημανθεί πως οι πράξεις που έχουν τελεστεί από ανηλίκους κάτω των δώδεκα ετών αποτελούν αντικείμενο υπηρεσιών κοινωνικής πρόνοιας, αλλά όχι των ποινικών δικαστηρίων.

Αντίθετα, σύμφωνα με τον νόμο, οι ανήλικοι δώδεκα έως δεκαπέντε ετών θεωρούνται ποινικά ανεύθυνοι και το δικαστήριο μπορεί να επιβάλει σε αυτούς μόνο αναμορφωτικά ή θεραπευτικά μέτρα τα οποία θα αναλύσουμε στη συνέχεια. Στους ανηλίκους, όμως, οι οποίοι έχουν συμπληρώσει το δέκατο πέμπτο έτος της ηλικίας τους, ο Ποινικός Κώδικας ορίζει (άρθρ. 126 Π.Κ.) πως θεωρούνται ποινικά υπεύθυνοι και μπορούν να τους επιβληθούν αναμορφωτικά ή θεραπευτικά μέτρα, «εκτός αν κρίνεται αναγκαίο να επιβληθεί περιορισμός σε ειδικό κατάστημα κράτησης νέων», κατά το άρθρο 127 Π.Κ..

Επί του θέματος της νεανικής παραβατικότητας έχουν διενεργηθεί επιστάμενες έρευνες και μελέτες σε παγκόσμιο επίπεδο, οι οποίες αποπειρώνται να καταδείξουν τα αίτια τέτοιου είδους συμπεριφορών, αλλά και τη βέλτιστη αντιμετώπισή τους από τον ποινικό νομοθέτη. Στο επίκεντρο των εν λόγω συζητήσεων τέθηκε εκτός των άλλων και η καταλληλότητα συγκεκριμένων γλωσσικών επιλογών που αφορούν τη συγκεκριμένη περίσταση, με τους διαλόγους να κινούνται ανάμεσα στις έννοιες του «ανήλικου εγκληματία» και του «ανήλικου παραβάτη». Στη χώρα μας, ήδη από το 1976, προτάθηκε από την τότε Ομότιμη Καθηγήτρια Εγκληματολογίας-Σωφρονιστικής του Νομικού Τμήματος ΕΚΠΑ, κ. Καλλιόπη Σπινέλλη, ο όρος «παραβάτης», ο οποίος φαίνεται να είναι και ο ευρέως αποδεκτός με αποφυγή του όρου «εγκληματίας» λόγω του στιγματισμού του ανηλίκου.

Εκεί έγκειται και η όλη ουσία της ιδιαίτερης μεταχείρισης των ανηλίκων σε ποινικού ενδιαφέροντος υποθέσεις, αφού σκοπός του Νόμου δεν είναι στην περίπτωση αυτή η τιμωρία του δράστη, αλλά η διαπαιδαγώγησή του με τα καλύτερα δυνατά μέσα που διατίθενται στα χέρια του εκάστοτε δικαστικού λειτουργού που επιλαμβάνεται τέτοιων υποθέσεων. Τα μέσα αυτά κατατάσσονται κλιμακωτά στα άρθρα του Ποινικού Κώδικα και διέπονται από την αρχή της επικουρικότητας διότι προτάσσονται τα εξωϊδρυματικά μέτρα έναντι των ιδρυματικών.

Πρώτο εργαλείο στα χέρια του Δικαστή Ανηλίκων είναι τα «αναμορφωτικά μέτρα», τα οποία περιγράφονται στο νόμο (άρθρ. 122 § 1 Π.Κ.) με τη μορφή λίστας και μπορούν να χρησιμοποιηθούν διαζευκτικά ή σωρευτικά προς όφελος του ανηλίκου και με γνώμονα την αποφυγή επανάληψης από μέρους του της παραβατικής συμπεριφοράς. Προς τον σκοπό αυτό, τα αναμορφωτικά μέτρα ξεκινούν, λόγου χάρη, από την απλή «επίπληξη του ανηλίκου», την «ανάθεση της υπεύθυνης επιμέλειας του ανηλίκου στους γονείς ή στους επιτρόπους του» ή «σε ανάδοχη οικογένεια» και καταλήγουν στην «ανάθεση της επιμέλειας και επιτήρησης του ανηλίκου σε προστατευτικές εταιρείες ή σε επιμελητές ανηλίκων» ή την «τοποθέτηση σε κατάλληλο κρατικό, δημοτικό, κοινοτικό ή ιδιωτικό ίδρυμα αγωγής». Εκτός των παραπάνω, η ποινική νομοθεσία δίνει τη δυνατότητα στο δικαστήριο «να επιβάλει ως πρόσθετα αναμορφωτικά μέτρα επιπλέον υποχρεώσεις που αφορούν στον τρόπο ζωής του ανηλίκου ή στη διαπαιδαγώγησή του» (π.χ. απαγόρευση προσέγγισης του θύματος, αλλαγή ή καθορισμός τόπου μόνιμης κατοικίας κλπ.).

Δεύτερη κατηγορία μέτρων που μπορούν να επιβληθούν σε ανήλικους παραβάτες είναι τα χαρακτηριζόμενα από τον νόμο (άρθρ. 123 § 1 Π.Κ.) ως «θεραπευτικά μέτρα», τα οποία επιλέγονται κατά βάση σε περιπτώσεις που «η κατάσταση του ανηλίκου απαιτεί ιδιαίτερη μεταχείριση, ιδίως αν αυτός έχει ψυχική ασθένεια ή οργανική νόσο ή βρίσκεται σε κατάσταση που του δημιουργεί σοβαρή σωματική δυσλειτουργία ή του έχει γίνει έξη η χρήση ηλεκτρονικών υπολογιστών, οινοπνευματωδών ποτών ή ναρκωτικών ουσιών και δεν μπορεί να την αποβάλει με τις δικές του δυνάμεις ή εμφανίζει ουσιώδη καθυστέρηση στην πνευματική και ηθική του ανάπτυξη». Τα μέτρα δεν είναι σαφώς μια απλή απόφαση του δικαστηρίου, αλλά «διατάσσονται ύστερα από προηγούμενη διάγνωση και γνωμοδότηση από εξειδικευμένη ομάδα ιατρών, ψυχολόγων και κοινωνικών λειτουργών, οι οποίοι κατά περίπτωση υπάγονται σε Μονάδα του Υπουργείου Δικαιοσύνης ή σε ιατρικά κέντρα υγείας ή κρατικά νοσηλευτικά ιδρύματα» προς διασφάλιση της αντικειμενικότητας και διαφάνειας των διαδικασιών. Πιο συγκεκριμένα, οι διατάξεις του εν λόγω άρθρου του Ποινικού Κώδικα προβλέπουν ουσιαστικά την ανάθεση της υπεύθυνης επιμέλειας -εξετάζοντας την εκάστοτε περίπτωση- είτε στους γονείς, στους επιτρόπους του ή σε ανάδοχη οικογένεια, είτε σε προστατευτικές εταιρείες ή σε επιμελητές ανηλίκων. Επιπρόσθετα, υπάρχει η δυνατότητα επιβολής παρακολούθησης συμβουλευτικού θεραπευτικού προγράμματος από τον ανήλικο ή ακόμα και παραπομπή του ανηλίκου σε θεραπευτικό ή άλλο κατάλληλο κατάστημα ως μια ύστατη προσπάθεια θεραπείας του.

Τελευταίο και βαρύτερο από τα προηγούμενα μέτρο είναι ο περιορισμός σε Ειδικό Κατάστημα Κράτησης Νέων (άρθρ. 127 Π.Κ.). Αποτελεί κατά βάση την έσχατη λύση που επιλέγεται στις δικαστικές αίθουσες λόγω της βαρύτητας και της σημασίας που αυτή θα έχει στη ζωή του ανηλίκου. Στο πλαίσιο αυτό κινείται άλλωστε και ο ίδιος ο νομοθέτης, ο οποίος θέσπισε κάποιους συγκεκριμένους περιορισμούς στις περιπτώσεις που μπορεί να επιβληθεί το εν λόγω μέτρο σε νεαρούς παραβάτες του νόμου. Πιο συγκεκριμένα, η πρώτη παράγραφος του 127^ου άρθρου του Ποινικού Κώδικα ορίζει πως «περιορισμός σε Ειδικό Κατάστημα Κράτησης Νέων επιβάλλεται μόνο σε ανηλίκους που έχουν συμπληρώσει το δέκατο πέμπτο έτος της ηλικίας τους, εφόσον η πράξη τους, αν την τελούσε ενήλικος θα ήταν κακούργημα και εμπεριέχει στοιχεία βίας ή στρέφεται κατά της ζωής ή της σωματικής ακεραιότητας». Μάλιστα, επισημαίνεται ρητά στο κείμενο του νόμου η ύψιστη σημασία επαρκούς αιτιολόγησης από το Δικαστήριο της εν λόγω απόφασης για περιορισμό του ανηλίκου, η οποία θα πρέπει να τεκμηριώνει απολύτως τους λόγους για τους οποίους «τα αναμορφωτικά ή θεραπευτικά μέτρα δεν κρίνονται στη συγκεκριμένη περίπτωση επαρκή ενόψει των ιδιαίτερων συνθηκών τέλεσης της πράξης και της προσωπικότητας του ανηλίκου». Θα πρέπει δε να σημειώνεται στην απόφαση σαφέστατα ο χρόνος παραμονής του ανηλίκου στο Ειδικό Κατάστημα Κράτησης Νέων, σύμφωνα με τις επιταγές του νόμου (άρθρ. 54 Π.Κ.).

Εν κατακλείδι, θα μπορούσαμε να παρατηρήσουμε πως οι ειδικές περί ανηλίκων διατάξεις του Ποινικού Κώδικα αντιμετωπίζουν επιεικώς κατά το δυνατόν τους νεαρούς παραβάτες του Νόμου. Πρόκειται για μια πάγια τακτική που αποσκοπεί στον σωφρονισμό και όχι στην τιμωρία των ανηλίκων, οι οποίοι διανύουν μια ευαίσθητη περίοδο της ζωής του και το επίκεντρο της προσοχής (θα πρέπει να) εστιάζεται στην ορθή καθοδήγησή τους για το μέλλον. Άλλωστε, δεν θα πρέπει ποτέ να ξεχνάμε τη ρήση του Βίκτωρ Ουγκώ πως «όπου ανοίγει ένα σχολείο, κλείνει μια φυλακή». Το ενδιαφέρον για την εξέλιξη των παιδιών είναι αυτό στο οποίο θα πρέπει να εστιάζουμε, προσβλέποντας στην εξέλιξη των νέων γενεών και τη δημιουργία μιας κοινωνίας συνειδητοποιημένων και ενεργών νομοταγών πολιτών για το μέλλον!

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

• Γεωργούλας Στράτος, Ανήλικοι Παραβάτες στην Ελλάδα, Ελληνικά Γράμματα, Αθήνα, 2000
• Λεωνίδα Βασ. Κατσίρα, Ανήλικοι Παραβάτες: Ο Ρόλος της Εκπαίδευσης και της Συμβουλευτικής Παρέμβασης, Αθήνα, 2008
• Μπεζέ Α. Λουκία, Ανήλικοι Παραβάτες – Μελέτη 20 περιπτώσεων, Εκδόσεις Αντ. Ν. Σάκκουλα, Αθήνα – Κομοτηνή, 1985
• Πανταζή – Μελίστα Ειρήνη, Αναμορφωτικά Μέτρα – Η επιρροή αυτών στην ψυχική υγεία του ανηλίκου και στην πρόληψη της παραβατικότητας, Εκδόσεις Αντ. Ν. Σάκκουλα, Αθήνα – Κομοτηνή, 2013
• Ανήλικοι παραβάτες | Δικηγόρος Καβάλα Καϊτατζής Σταύρος (kaitatzislaw.gr)
• Ανήλικοι εγκληματίες: Όσα πρέπει να γνωρίζουμε – propago.gr

Παραβατικότητα ανηλίκων: Μορφές, αιτίες, αντιμετώπιση (talcmag.gr)

Δείτε όλες τις τελευταίες ειδήσεις στο tirnavospress.gr, ακολουθήστε μας στο Facebook, Instagram, Google News, YouTube και Twitter.  Προσοχή! Επιτρέπεται η αναδημοσίευση των πληροφοριών του παραπάνω άρθρου (όχι αυτολεξεί) ή μέρους αυτών μόνο αν: Αναφέρεται ως πηγή το tirnavospress.gr στο σημείο όπου γίνεται η αναφορά. – Στο τέλος του άρθρου ως Πηγή – Σε ένα από τα δύο σημεία να υπάρχει ενεργός σύνδεσμος.

Το άρθρο Ανήλικοι παραβάτες ενώπιον Ποινικού Δικαστηρίου εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Η υπομονή που αναπαύει και συγκινεί τον Ουρανό

Βίντεο του Δημήτρη Λυκούδη

Δείτε όλες τις τελευταίες ειδήσεις στο tirnavospress.gr, ακολουθήστε μας στο Facebook, Instagram, Google News, YouTube και Twitter.  Προσοχή! Επιτρέπεται η αναδημοσίευση των πληροφοριών του παραπάνω άρθρου (όχι αυτολεξεί) ή μέρους αυτών μόνο αν: Αναφέρεται ως πηγή το tirnavospress.gr στο σημείο όπου γίνεται η αναφορά. – Στο τέλος του άρθρου ως Πηγή – Σε ένα από τα δύο σημεία να υπάρχει ενεργός σύνδεσμος.

Το άρθρο Κάνε υπομονή, να περάσει και αυτή η ημέρα εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Με το παρόν άρθρο θα ήθελα να καταθέσω στο τραπέζι του δημόσιου διαλόγου μία εναλλακτική στρατηγική εμπορίας των αγροτικών προϊόντων που θα συμβάλλει στην επόμενη ημέρα της «Ανασυγκρότησης της Θεσσαλίας», και στην οποία έχω αναφερθεί στο παρελθόν με σχετικό άρθρο μου (Ελευθερία, 14/7/2019, Αγροτοδιατροφικός τομέας: Η επόμενη μέρα). Αναφέρομαι στον θεσμό των Δημοπρατηρίων Αγροτικών Προϊόντων που σε χώρες όπως το Βέλγιο και η Ολλανδία, αποτελούν βασικό τρόπο εμπορίας των αγαθών τους εδώ και 70 χρόνια με μεγάλη επιτυχία. Τα Δημοπρατήρια είναι Συνεταιριστικές Αγροτικές Οργανώσεις που εφαρμόζουν σύγχρονες υπηρεσίες και πρακτικές, επιτρέποντας στους παραγωγούς να πουλούν τα προϊόντα τους απευθείας στους λιανέμπορους, χωρίς μεσάζοντες. Ένα Δημοπρατήριο είναι μία ηλεκτρονικά ή συμβατικά οργανωμένη αγορά, όπου οι τιμές διαμορφώνονται κατόπιν ελεύθερης και διαφανούς διαπραγμάτευσης μεταξύ παραγωγών-πωλητών και εμπόρων-αγοραστών, εξασφαλίζοντας ένα περιβάλλον υγιούς εμπορικού ανταγωνισμού, που στην Ελλάδα οι μικροί και κατακερματισμένοι Αγροτικοί Συνεταιρισμοί και Ομάδες Παραγωγών δεν μπορούν να επιτύχουν.

Στα Δημοπρατήρια, η τιμή ανά ποιότητα προϊόντος καθορίζεται από ψηφιακά ρολόγια δημοπρασίας (βλ. φώτο) που περιστρέφονται συνήθως από την υψηλότερη τιμή στη χαμηλότερη, ενώ οι αγοραστές πατώντας ένα κουμπί στην ατομική ηλεκτρονική κονσόλα τους, δύνανται να σταματούν το ρολόι στην τιμή που είναι διατεθειμένοι να αγοράσουν, υποδεικνύοντας ταυτόχρονα και την ποσότητα που θα ήθελαν να προμηθευτούν στη συγκεκριμένη τιμή. Μόλις επιβεβαιωθεί η παραγγελία, αποστέλλεται αυτόματο μήνυμα στην αποθήκη του Δημοπρατηρίου προκειμένου τα προϊόντα να μεταφερθούν από τους ψυκτικούς θαλάμους στις ράμπες φόρτωσης, όπου θα είναι έτοιμα για παραλαβή από τους αγοραστές, που συνήθως είναι μεγάλες αλυσίδες σούπερ μάρκετ, λιανέμποροι και εξαγωγείς. Με την εξέλιξη της τεχνολογίας, οι περισσότερες πωλήσεις – πλέον – πραγματοποιούνται μέσω διαδικτύου και από οποιοδήποτε σημείο του κόσμου, με τους υποψήφιους αγοραστές να μπορούν να παρακολουθούν το ρολόι της δημοπρασίας από την οθόνη του υπολογιστή τους στο γραφείο, παραγγέλνοντας προϊόντα. Η δημοπράτηση, η αποστολή των αγορασθέντων και η παραλαβή νέων ποσοτήτων προϊόντων από τους παραγωγούς (για τη δημοπράτηση της επόμενης ημέρας) πραγματοποιούνται το πρωί, το μεσημέρι και το απόγευμα της ίδιας ημέρας αντίστοιχα. Η εκκαθάριση των εμπορικών πράξεων για τον παραγωγό πραγματοποιείται εντός δέκα (10) ημερών, εισπράττοντας τη μέση εβδομαδιαία τιμή των προϊόντων που παρέδωσαν.

Στο Βέλγιο και στην Ολλανδία, κάθε πρωί, στις αμφιθεατρικές αίθουσες ΟΛΩΝ των δημοπρατηρίων και σε προκαθορισμένη ώρα για κάθε είδος προϊόντος, γίνονται οι αγοραπωλησίες όλης της ημερήσιας παραγωγής των λαχανικών, εξαλείφοντας έτσι, κάθε προσπάθεια αθέμιτου ανταγωνισμού.

Η τάση που υπήρχε τα προηγούμενα χρόνια στην Ευρώπη ήταν η συγχώνευση και η συγκέντρωση των Δημοπρατηρίων. Σήμερα, η επικρατούσα τάση είναι ο περιορισμός της δημοπράτησης και η απευθείας διάθεση της παραγωγής με εξασφαλισμένα συμβόλαια σε σταθερές τιμές στις αλυσίδες του λιανεμπορίου (70% με το «ρολόι δημοπράτησης» και το υπόλοιπο 30% με το συμβόλαιο).

Οι παραγωγοί-μέλη των Δημοπρατηρίων έχουν γνώση των υποχρεώσεων και των δικαιωμάτων τους, καλλιεργώντας σύμφωνα με τις οδηγίες των γεωπόνων των Δημοπρατηρίων και ελέγχονται τακτικά – τόσο στο χωράφι όσο και εντός των Δημοπρατηρίων – προκειμένου να διασφαλιστεί η υψηλή ποιότητα των προϊόντων. Οι παραγωγοί-μέλη είναι υποχρεωμένοι να διακινούν το σύνολο της παραγωγής τους μέσω του Δημοπρατηρίου, ενώ στο ξεκίνημα κάθε χρονιάς υποχρεούνται να δηλώνουν το είδος και την αναμενόμενη παραγωγή τους.

Στο Βέλγιο, ο κύκλος εργασιών των τριών (3) μεγαλύτερων Δημοπρατηρίων το 2022 ανήλθε στα 1,1 δις ευρώ! Η μερίδα του λέοντος ανήκε στην BELORTA με 492,3 εκ. ευρώ, που προήλθαν από τους 490.000 τόνους φρούτων και λαχανικών που διακίνησε, ενώ το 2023 ο κύκλος εργασιών της ανήλθε στα 626 εκ. ευρώ! Το ρολόι της BELORTA αναφέρεται μερικές φορές και ως το βαρόμετρο του διεθνούς εμπορίου φρέσκων φρούτων και λαχανικών.

Αναφέρονται ενδεικτικά, μερικά από τα πολλά οφέλη από την ίδρυση Δημοπρατηρίων:

• αύξηση διαπραγματευτικής ισχύος των συνεταιρισμών και υψηλότερες τιμές πώλησης,
• αποφυγή μεσαζόντων,
• περιορισμός του τεράστιου αριθμού χονδρεμπόρων που κερδοσκοπούν σε βάρος των παραγωγών και του καταναλωτή,
• μείωση της ψαλίδας μεταξύ των τιμών του παραγωγού και του καταναλωτή,
• «Αγορά μιας στάσης» – “One-stop-shopping” για τους αγοραστές, με εξοικονόμηση χρημάτων και διευκόλυνση των συναλλασσόμενων μερών,
• διαφάνεια στις πωλήσεις και εξάλειψη κάθε υπόνοιας μεροληψίας προς οποιοδήποτε μέλος-πωλητή του Δημοπρατηρίου,
• εξάλειψη της κομματικοποίησης και χειραγώγησης των μελών της Διοίκησης των Συνεταιρισμών όπως συμβαίνει στην Ελλάδα δυστυχώς μέχρι και σήμερα,
• εξάλειψη «μαύρης» διακίνησης προϊόντων (χωρίς τιμολόγια),
• καταπολέμηση της φοροδιαφυγής,
• εξάλειψη του φαινομένου των «εικονικών» τιμολογίων,
• μείωση των «ελληνοποιήσεων» και
• δημιουργία νέων θέσεων εργασίας.

Στην Ελλάδα, το νομοθετικό πλαίσιο για την ίδρυση Δημοπρατηρίων ρυθμίζεται με τον Ν. 4015/2011 (Α’ 210) ο οποίος παραμένει ουσιαστικά ανενεργός. Στο άρθρο 11, παρ. 1 του ανωτέρω Νόμου, αναφέρεται ότι τα Δημοπρατήρια οργανώνονται και διοικούνται ως ανώνυμες εταιρείες, στο μετοχικό κεφάλαιο των οποίων συμμετέχουν οι Συλλογικές Αγροτικές Οργανώσεις, οι κατά τόπον αρμόδιες Περιφερειακές Αυτοδιοικήσεις και ΟΤΑ, Επιμελητήρια, ιδιώτες, καθώς και το Δημόσιο εκπροσωπούμενο από το ΥπΑΑΤ, με τους φορείς της Περιφερειακής και Τοπικής Αυτοδιοίκησης και τις Συλλογικές Αγροτικές Οργανώσεις να πρέπει να ελέγχουν το 51% του μετοχικού τους κεφαλαίου. Σύμφωνα με την παρ. 3 του Ν. 4015/2011, δεν επιτρέπεται η ίδρυση περισσότερων από δύο (2) Δημοπρατήρια σε κάθε Περιφέρεια.

Παρακάτω, αναφέρω ενδεικτικά τι πρέπει να πράξουμε ως χώρα:

• κατάργηση του περιορισμού για ίδρυση δύο μόνο δημοπρατηρίων ανά Περιφέρεια, ο οποίος δεν βρίσκει έρεισμα ούτε σε ενωσιακές διατάξεις,
• άμεση έκδοση εφαρμοστικών υπουργικών αποφάσεων με σαφήνεια ως προς τη σύσταση και λειτουργία των Δημοπρατηρίων για την ουσιαστική εφαρμογή του ανενεργού Ν. 4015/2011 (Α’ 210),
• το 51% του μετοχικού κεφαλαίου των Δημοπρατηρίων να ανήκει στους ΟΤΑ και στις συνεταιριστικές οργανώσεις, χωρίς καμία κρατική παρέμβαση,
• θέσπιση ενιαίας διαδικασίας και ενιαίων κανόνων δημοπράτησης για όλες τις Περιφέρειες, όπως π.χ. έναρξη της δημοπράτησης την ίδια ώρα και για το ίδιο είδος προϊόντος, όπως γίνεται στο Βέλγιο και στην Ολλανδία.

Κλείνοντας, θεωρώ ότι ο Δήμος Λαρισαίων και ο Δ. Τεμπών τα διοικητικά όρια των οποίων βρίσκονται δίπλα από την Κεντρική Εθνική Οδό και με οργανωμένο σιδηροδρομικό δίκτυο, ενδείκνυνται για την ίδρυση του ενός από τα δύο Δημοπρατήρια που δικαιούται η Περιφέρεια Θεσσαλίας.

Τα Δημοπρατήρια δεν είναι πανάκεια για τα προβλήματα της σημερινής Αγροτικής Οικονομίας, ούτε θα λύσει αυτόματα τα χρόνια προβλήματα της εμπορίας των αγροτικών προϊόντων. Πρέπει προηγουμένως, να αντιμετωπιστούν βασικά διαρθρωτικά προβλήματα του Πρωτογενή Τομέα. Εάν δεν παταχθεί η διαφθορά και ο εναγκαλισμός με τα ιδιωτικά συμφέροντα που υπάρχουν στην αλυσίδα εμπορίας αγροτικών προϊόντων, ο κίνδυνος τα Δημοπρατήρια να μην λειτουργήσουν σωστά και να καταντήσουν ΑΠΟΘΗΚΕΣ ΦΡΟΥΤΩΝ ΚΑΙ ΛΑΧΑΝΙΚΩΝ, θα είναι μεγάλος.  

Δείτε όλες τις τελευταίες ειδήσεις στο tirnavospress.gr, ακολουθήστε μας στο Facebook, Instagram, Google News, YouTube και Twitter.  Προσοχή! Επιτρέπεται η αναδημοσίευση των πληροφοριών του παραπάνω άρθρου (όχι αυτολεξεί) ή μέρους αυτών μόνο αν: Αναφέρεται ως πηγή το tirnavospress.gr στο σημείο όπου γίνεται η αναφορά. – Στο τέλος του άρθρου ως Πηγή – Σε ένα από τα δύο σημεία να υπάρχει ενεργός σύνδεσμος.

Το άρθρο Δημοπρατήρια Αγροτικών Προϊόντων και «Ανασυγκρότηση της Θεσσαλίας» εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Τα Μέσα μαζικής ενημέρωσης ασχολήθηκαν λίγο τα μεγάλα κανάλια σχεδόν καθόλου. Οι αρχές έκαναν τις απαραίτητες ενέργειες αλλά πολύ αργά αφού άργησαν όλοι να ενδιαφερθούν για τον αγνοούμενο Τυρναβίτη.

Η κοινωνία μας είναι σκληρή με κάποιους συνανθρώπους μας που για κάποιους λόγους πήγαν στο περιθώριο λόγω παραβατικότητας ή συμπεριφορών. Η αξία του ανθρώπου αποδεικνύεται ότι δεν είναι ίδια. Το έχουμε δει και σε ποιο ακραία μορφή πχ αν είναι κάποιος διάσημος θα κινητοποιηθούν οι πάντες θα υπάρχουν ζωντανές μεταδόσεις για πολλές ημέρες.

Όμως για τον Σελεμετζίδη από τον Τύρναβο, έγιναν μεν όσα ορίζει ο νόμος από την αστυνομία αλλά ως εκεί… Η υπόθεση δεν έχει κλείσει βέβαια αλλά το ενδιαφέρον της κοινωνίας έκλεισε.

Δεν ήταν κάποιος, είχε θέματα στη ζωή του. Η οικογένεια του όμως τον έχασε και οι λίγοι άνθρωποι που βοήθησαν στην αρχή μετά γύρισαν στις δουλειές τους.

Το tirnavospress.gr όμως δεν ξέχασε και θα συνεχίσει να τον θυμίζει. Ήταν ένας συνάνθρωπος που ίσως κάποιος του έκανε κακό ή κάτι έγινε.

Είναι ακόμη αγνοούμενος ο Θεόδωρος Σελεμετζίδης. Δεν βρέθηκε κάτι, ούτε μάρτυρες, ούτε το πτώμα του.

Όλοι είμαστε ίσοι σε αυτήν την κοινωνία. Όλοι έχουμε όμως την ίδια αξία;;;

Δείτε όλες τις τελευταίες ειδήσεις στο tirnavospress.gr, ακολουθήστε μας στο Facebook, Instagram, Google News, YouTube και Twitter.  Προσοχή! Επιτρέπεται η αναδημοσίευση των πληροφοριών του παραπάνω άρθρου (όχι αυτολεξεί) ή μέρους αυτών μόνο αν: Αναφέρεται ως πηγή το tirnavospress.gr στο σημείο όπου γίνεται η αναφορά. – Στο τέλος του άρθρου ως Πηγή – Σε ένα από τα δύο σημεία να υπάρχει ενεργός σύνδεσμος.

Το άρθρο Υπόθεση Σελεμετζίδη: Αγνοούμενος και ξεχασμένος… εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Πόσο επίκαιρο είναι αυτό το ποίημα του Λειβαδίτη.” Σαν σανίδα από θλιβερό ναυάγιο ταξιδεύει η γηραιά μας ήπειρος ….” , και τί κάνει σήμερα η γηραιά ήπειρος; Κλείνει τα μάτια ή πιο σωστά , επιτρέπει και στηρίζει, να δολοφονούνται χιλιάδες παιδιά στη Παλαιστίνη, από το Ισραήλ. Άραγε καθίσαμε να σκεφτούμε σοβαρά, γιατί τους επιτρέπουμε να μας μεταχειρίζονται με αυτό το φρικαλεο εγκληματικό τρόπο;

Παντού σε όλη την ανθρωπότητα, αλλά κυρίως εδώ στην πατρίδα μας με όλες τις καταστροφές που βιώνουμε τή τελευταία δεκαετία από τις βάρβαρες, αντιλαϊκές πολιτικές που εφαρμόζονται

Μπορεί η ανθρώπινη συνείδηση να αδιαφορεί ή να αποδέχεται, και να δικαιολογεί αυτό το φρικαλεο έγκλημα, σε βάρος του λαού της Παλαιστίνης,με το σαθρό επιχείρημα της αυτοάμυνας του κατακτητή; Μπορεί να επικαλείται ο κατακτητής την αυτοάμυνα;

Είναι αυτοάμυνα ο βομβαρδισμός νοσοκομείων; Είναι αυτοάμυνα ο βομβαρδισμος σχολείων του ΟΗΕ; Είναι αυτοάμυνα ο βομβαρδισμος εκκλησιών; Είναι αυτοάμυνα ο βομβαρδισμος πολυκατοικιών; Είναι αυτοάμυνα η ΔΟΛΟΦΟΝΊΑ χιλιάδων ΠΑΙΔΙΏΝ;

Είναι αυτοάμυνα η εκδικητική στέρηση ρεύματος, νερού, και ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης εδώ και πολλά χρόνια; Και με την κυβέρνηση της ΝΔ να αρνείται να ψηφίσει υπέρ της ανθρωπιστικής εκεχειρίας στον ΟΗΕ, για την παροχή βοήθειας στο παλαιστινιακό λαό.

Αυτο πως λέγεται; ανθρωπιά ή κτηνωδία; Ολα αυτά συνιστούν τόν ανθρώπινο πολιτισμό τον 21ο αιώνα; ή μήπως συνιστούν φασιστική συνείδηση και σκέψη;

Η σκέψη μας το συναίσθημα μας η αλληλεγγύη μας και ο αγώνας μας είναι στον κατατρεγμένο λαό και στα παιδάκια της Παλαιστίνης, που βιώνουν καθημερινά, το πόνο την καταστροφή και τόν θάνατο που σπέρνει ο δήθεν “πολιτισμός “της βάρβαρης Δύσης, με εκτελεστή το Ισραήλ, και σήμερα 31/11 , νά ξεκαθαρίζει ρητά και κατηγορηματικά διά στόματος Μπλικεν, υπουργού εξωτερικών των ΗΠΑ, ότι καμμιά συζήτηση για τερματισμό του πολέμου στην Γάζα, αλλά και καμμιά σκέψη για την δημιουργία ανεξάρτητου Παλαιστινιακού κράτους.

Συνεχιση δηλαδή του μακελειού και τής εξόντωσης του παλαιστινιακού λαού.Στοχος τους ο πλήρης εξοστρακισμός του λαού της Παλαιστίνης από την λωρίδα της Γάζας.

Εχει διαρρεύσει σχετικό, επίσημο έγγραφο του Ισραήλ γι αυτό με αναφερόμενη εμπλοκή και της Ελλάδας.

Αλληλεγγύη και Λευτεριά στο Λαό της Παλαιστίνης

Η στάση μας απέναντι στο παραπάνω σύνθημα, αποτελεί και το κριτήριο, για το αν είμαστε πράγματι άνθρωποι ή ανθρώπινη ζούγκλα.

*Παιδίατρος Εντατικολογος
Συνταξιούχος γιατρός του ΕΣΥ
Πρώην διευθυντής στη ΜΕΘ του νοσοκομείου Παίδων Αγλαΐα Κυριακού

Δείτε όλες τις τελευταίες ειδήσεις στο tirnavospress.gr, ακολουθήστε μας στο Facebook, Instagram, Google News, YouTube και Twitter.  Προσοχή! Επιτρέπεται η αναδημοσίευση των πληροφοριών του παραπάνω άρθρου (όχι αυτολεξεί) ή μέρους αυτών μόνο αν: Αναφέρεται ως πηγή το tirnavospress.gr στο σημείο όπου γίνεται η αναφορά. – Στο τέλος του άρθρου ως Πηγή – Σε ένα από τα δύο σημεία να υπάρχει ενεργός σύνδεσμος.

Το άρθρο Γιατί φτάσαμε αλήθεια ως εδώ; εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Πολλές φορές βλέπω κείμενα, πονηρά κατ εμέ, που προσπαθώντας να βλάψουν την εκάστοτε δημοτική αρχή τα βάζουν με τους υπαλλήλους, τους εργάτες και γενικά με κάθε προσπάθεια που γίνετε για το… γενικό συμφέρον.

Είναι αυτό που λέμε…
Χτυπάω το σαμάρι…ν ακούσει το γομάρι.
Ειλικρινά πιστεύω πως τίποτα δεν κερδίζουμε όλοι και ίσα ίσα το μόνο που κάνουμε είναι να …ξευτιλιζουμε το εγω μας.
Οι εργάτες του δήμου δεν έχουν χρώμα…
Θα είναι και αύριο εκεί…
Για σένα…
Να μαζέψει τα σκουπίδια που εσύ και γω πετάς…Να ποτίσει…Να κουρεψει…χόρτα…Να τρέξει σε κάθε πρόβλημα…
Να δουλέψει για ότι…κληθεί.
Είναι άξιοι άνθρωποι που με την σωστή καθοδήγηση γίνονται…πολύτιμοι.
Σεβασμός λοιπόν σε όλους αυτούς που και αύριο θα είναι…δίπλα σου.
Σαν τοπικός Σύμβουλος κατάλαβα την τιτανια προσπάθεια που καταβάλλουν κι αν μη τι άλλο το ευχαριστώ δεν αρκεί.
Ούτε ο έπαινος.
Σεβασμός…
Σεβασμός και κατανόηση…
Είναι εδώ για μας…
Ένα μεγάλο ευχαριστώ και φυσικά το σεβασμό μου στο συντονιστή της προσπάθειας τον προϊστάμενο της υπηρεσιας Πρασινου του Δήμου Τυρναβου κ Στέλιο Καρατζο
Ήταν πάντα…παντού…
Όπως και όλα τα παιδιά…
Ο Γιώργος ,ο Γιάννης, ο Δημήτρης…όλοι.

Με τιμή.
Τοπικός Σύμβουλος Τυρναβου
Τζαφερης Γ.
Καθηγητής Φ.Α.

Υ.Γ.
Όχι δεν με νοιάζει να κάνω πολιτική…
Δεν είναι…προεκλογικό τρικ…λόγω των ημερών.
Το γιατί θα το καταλάβετε σε λίγες μέρες που θα τοποθετώ επίσημα…
Για τα έργα και ημέρες…όλων μας.

Δείτε όλες τις τελευταίες ειδήσεις στο tirnavospress.gr, ακολουθήστε μας στο Facebook, Instagram, Google News, YouTubeκαι Twitter.  Προσοχή! Επιτρέπεται η αναδημοσίευση των πληροφοριών του παραπάνω άρθρου (όχι αυτολεξεί) ή μέρους αυτών μόνο αν: Αναφέρεται ως πηγή το tirnavospress.gr στο σημείο όπου γίνεται η αναφορά. – Στο τέλος του άρθρου ως Πηγή – Σε ένα από τα δύο σημεία να υπάρχει ενεργός σύνδεσμος.

Το άρθρο Τζαφέρης Γεώργιος: Δεν έχουν… χρώμα εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Συνήθως, εκείνοι που αποφασίζουν να απέχουν από την άσκηση του εκλογικού δικαιώματος , θα  έχουν να πουν τα εξ’ αμάξης για όλα τα πολιτικά προγράμματα, γενικεύοντας το δικό τους  συμπέρασμα πως όλοι στον πολιτικό στίβο είναι ίδιοι. Και κάπου εδώ τελειώνει το δικό τους, άνευ  ουσίας αφήγημα.  

Απέναντι σε αυτές τις αερολογίες ό,τι αντεπιχείρημα και να προτάξει κανείς θα βρει τον αρνητισμό  τους να πάνε στις κάλπες. Συνεπώς, η τοποθέτηση είναι μία: η θετική ψήφος στο πολιτικό κόμμα  της επιλογής μας. 

Ζούμε σε μια ευνομούμενη, σύγχρονη κοινωνία με υποχρεώσεις και δικαιώματα. Το “εκλέγειν”  συνιστά ταυτοχρόνως τις προαναφερθείσες έννοιες. Αφενός, είναι νομοθετική υποχρέωση όλων,  καθώς η αδικαιολόγητη αποχή μπορεί, τυπικά, να επισύρει ποινή, αφετέρου, είναι η έκφραση  βούλησης ενός ελεύθερου πολίτη. 

Ως εκ τούτου, αν η ευρεία έννοια της ελληνικής δημοκρατίας σου λέει κάτι, οφείλεις να ψηφίζεις.  Ειδάλλως, σημαίνει πως δεν εκτιμάς τη θεμελιώδη βάση του πολιτεύματος και αφήνεις τους  άλλους να αποφασίζουν για εσένα. Αρκεί να αναλογιστεί κανείς πως εν έτει 2023 υπάρχουν  καθεστώτα που τα παραπάνω δεν αποτελούν δεδομένα αλλά ζητούμενα.

Δείτε όλες τις τελευταίες ειδήσεις στο tirnavospress.gr, ακολουθήστε μας στο Facebook, Instagram, Google News, YouTube και Twitter.  Προσοχή! Επιτρέπεται η αναδημοσίευση των πληροφοριών του παραπάνω άρθρου (όχι αυτολεξεί) ή μέρους αυτών μόνο αν: Αναφέρεται ως πηγή το tirnavospress.gr στο σημείο όπου γίνεται η αναφορά. – Στο τέλος του άρθρου ως Πηγή – Σε ένα από τα δύο σημεία να υπάρχει ενεργός σύνδεσμος.

Το άρθρο Βασίλης Ρίμπας: “Εκείνος που απέχει από τις εκλογές, απέχει από τη ζωή του” εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Καμιά 50αριά τα τελευταία 3 χρόνια…! Όσο κι αν «ενοχλεί» ευτυχώς λίγους, θα συνεχίσω να το λέω. Για τις πόλεις δεν δέχομαι καμία κομματική συζήτηση.  Απαιτώ συνεννοήσεις και δράσεις σε επίπεδο ικανών προσώπων και όχι στενών ιδεολογικών αγκυλώσεων.  Η Λάρισα στο «σαλόνι», οι κομματικές «ταυτότητες» στις τσέπες… Δεν άνηκα ποτέ στην κατηγορία όλων εκείνων που μόνο καταγγέλλουν, αφορίζουν, γκρινιάζουν, δείχνουν με το δάχτυλο, χωρίς  θέση και κυρίως χωρίς προτάσεις.

Όλοι όσοι διετέλεσαν Δήμαρχοι Λαρισαίων προσέφεραν και συνέβαλαν στην πρόοδο της πόλης. Έτσι και με την παρούσα Δημοτική Αρχή, που και εκείνη άφησε το στίγμα της όλα αυτά τα χρόνια. Παρόλ’αυτά, όταν μιλώ για την πόλη με την οποία είχα διαχρονικά μία σχέση «πάθους», δεν χωρούν αυταρέσκειες και εφησυχασμοί. Εχθρός του καλού είναι μόνο το καλύτερο… 

Η Λάρισα πρέπει να γίνει ακόμη πιο καθαρή. Επαρκές προσωπικό, σύγχρονος στόλος, κουλτούρα καθαριότητας, κίνητρα ανακύκλωσης και κυρίως συγκομιδή τις ώρες που πρέπει. Η Λάρισα πρέπει να γίνει ακόμη πιο «πράσινη». Αρκετά με το τσιμέντο στις πλατείες και το μπετόν παντού γύρω μας. Βάλτε χρώμα σήμερα και «στείλτε» ΟΛΑ τα δημόσια κτίρια εκτός του ιστορικού κέντρου «χθες» Ψάχνω να βρω μία σύγχρονη Ευρωπαϊκή πόλη, όπου ενώ πίνει κάποιος τον καφέ του, ακριβώς μπροστά του γίνεται μεταγωγή κρατουμένου, αλλά μάταια…!

Η Λάρισα πρέπει να γίνει ακόμη πιο «έξυπνη». Αδιανόητη η φυσική παρουσία του δημότη στα Δημαρχιακά «γκισέ», λίγο πριν την 5η Βιομηχανική Επανάσταση. Η σχέση δήμου – δημότη, πρέπει να περνάει αποκλειστικά από μία οθόνη. Η Λάρισα οφείλει να είναι ασφαλής για τον πεζό. Οι πεζόδρομοι και οι πλατείες μίας σύγχρονης μεγαλούπολης «φιλοξενούν» αυστηρά και ΜΟΝΟ πεζούς, μητέρες με καρότσια, ποδήλατα, παιδιά και οχήματα έκτακτης ανάγκης.

Η Λάρισα έχει πάρα πολλά αυτοκίνητα δυστυχώς. Η ανάγκη νοοτροπίας χρήσης εναλλακτικών μέσων μεταφοράς – κίνησης, όπως γίνεται στα σύγχρονα ιστορικά κέντρα αντίστοιχων Ευρωπαϊκών πόλεων, είναι πιο μεγάλη από ποτέ. Ειδικά σε πόλεις με σύντομους χρόνους και μικρές αποστάσεις, η καλλιέργεια ειδικής κυκλοφοριακής κουλτούρας είναι η μόνη λύση. Η Λάρισα έχει ανάγκη από «πλούσιο» τουρισμό. Υψηλού επιπέδου οι υπηρεσίες εστίασης της πόλης δεν λέω, αλλά τι γίνεται με τα πολιτιστικά της μνημεία, τους αρχαιολογικούς χώρους, τις μεγάλες βιομηχανικές μονάδες, τις πλούσιες αγροτικές μονάδες, τον ιατρικό τουρισμό, τα μεγάλα εμπορικά κέντρα, τα μεγάλα ξενοδοχειακά συγκροτήματα; Η Λάρισα, επιβάλλεται να αποδείξει το «πάθος» της για την Α.Ε.Λ. και τον Πηνειό. Η πόλη που «γέννησε» το περιφερειακό ποδόσφαιρο, μπορεί να γίνει «μήτρα» αθλητικής ανάπτυξης. Η πόλη που έγινε τραγούδι για το ποτάμι της, είναι αναγκαίο να αναπτυχθεί από αυτό… 

Καθόμουν πρόσφατα με μία παρέα στην Αθήνα, και μόλις άκουσαν ότι είμαι Λαρισαίος μου είπαν: «Από την πόλη με τα πολλά καφέ ε;…» Εύχομαι σύντομα όταν θα ακούν κάποιοι την καταγωγή μου να λένε: «Από την πόλη πρότυπο σε ανάπτυξη και πρόοδο…».

Δείτε όλες τις τελευταίες ειδήσεις στο tirnavospress.gr, ακολουθήστε μας στο Facebook, Instagram, Google News, YouTube και Twitter.  Προσοχή! Επιτρέπεται η αναδημοσίευση των πληροφοριών του παραπάνω άρθρου (όχι αυτολεξεί) ή μέρους αυτών μόνο αν: Αναφέρεται ως πηγή το tirnavospress.gr στο σημείο όπου γίνεται η αναφορά. – Στο τέλος του άρθρου ως Πηγή – Σε ένα από τα δύο σημεία να υπάρχει ενεργός σύνδεσμος.

Το άρθρο Βάσος Καραμπίλιας: Η Λάρισα στο «σαλόνι», οι κομματικές ταυτότητες στις τσέπες… εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Έχουμε ψηφίσει πάνω από 50 νόμους επιτάχυνσης της δικαιοσύνης. Περισσότερα από 300 φορολογικά νομοσχέδια. Περισσότερα από 200 ασφαλιστικά νομοσχέδια. Περισσότερα από 250 νομοσχέδια για τη δημόσια διοίκηση. Ο αθλητικός νόμος από το 1975 έχει περισσότερες από 60 τροποποιήσεις. Εκατοντάδες παρεμβάσεις στο Εθνικό Σύστημα Υγείας. Δεκάδες νόμοι – πλαίσια εισαγωγής στα Πανεπιστήμια. Η Φινλανδία έχει το ίδιο εκπαιδευτικό σύστημα από το 1953…! Τα τελευταία 40 χρόνια, έχουν ψηφιστεί περίπου 6.000 νόμοι, όπου μαζί με τις υπουργικές αποφάσεις, προεδρικά διατάγματα, διευκρινιστικές εγκυκλίους κ.α, φτάνουν τις 150.000 νομοθετικές παρεμβάσεις…! Ο Ροΐδης είχε πει πριν 150 χρόνια: «Εις νόμος απαιτείται εις αυτήν τη χώρα, ο οποίος επιτάσσει την εφαρμογή των υπολοίπων νόμων».

Εάν η ουσία των ψηφισθέντων νόμων, συνοδευόταν από «Κουλτούρα» σωστής εφαρμογής, απουσία στείρου καταγγελτικού λόγου και «αδιαφορία» πολιτικού κόστους, θα ήμασταν μία «άλλη» χώρα. Από νόμους λοιπόν άλλο τίποτα… «Κουλτούρα» ελάχιστης συνεννόησης θέλουμε. Όταν όμως δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε στα επιβεβλημένα, πως θα γίνει στα σύνθετα; Χρειαζόμαστε άμεσα μία «ψηφιοποίηση» νοοτροπίας, καθώς ανέκαθεν είχαμε θέμα με την ποσότητα και την ποιότητα. Πάντα πίστευα ότι η νομοπαρασκευαστική ποιότητα και ποσότητα, επιβάλλεται να ενταχθούν στις Συνταγματικές επιταγές και μέσα από εκεί να καλλιεργηθεί η όποια «Κουλτούρα». Αλίμονο αν ένας επενδυτής δεν γνωρίζει ότι η χώρα που θέλει να επενδύσει τα χρήματά του και μέσα από την επένδυση να δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας, δεν έχει σταθερότητα. Και όταν λέμε σταθερότητα μιλάμε για κοινωνική, πολιτική, κυβερνητική και τέλος φορολογική…! Όταν το φορολογικό μας σύστημα αλλάζει κάθε 2 χρόνια, πόση αξιοπιστία βγάζει αυτό σε διεθνές επίπεδο;

Η χώρα θα παράξει αποτελέσματα, μόνο όταν η συμπολίτευση μάθει να νομοθετεί με όρους αντιπολίτευσης και η αντιπολίτευση ορθώσει αντίλογο με όρους συμπολίτευσης. Το Ελληνικό παλαιοκομματικό φαινόμενο του «Όχι σε όλα» και του «Ναι σε τίποτα», είδαμε τελικά που μας οδήγησε… Πληρώνουμε δυστυχώς ακόμη τις πρόχειρες και βιαστικές επιλογές προσώπων, που πρόσκαιρα θεώρησαν τους εαυτούς τους ικανούς να καθορίσουν τις τύχες των επόμενων γενναίων, αλλά… Όλα συνεπώς είναι ζήτημα επιλογών και σε αυτό το σημείο, τόσο το πολιτικό σύστημα όσο και το εκλογικό σώμα έχουν διαχρονικές ευθύνες. Η σπουδαιότητα του υπέρτατου εκλογικού δικαιώματος για τον ψηφοφόρο, δεν πρέπει να περιορίζεται στα αυστηρά Συνταγματικά όρια της ισότητας της ψήφου, αλλά να επεκτείνεται και στην αντίληψή του σχετικά με τη δύναμη της ψήφου. Ο Αβραάμ Λίνκολν είχε πει κάποτε: «Η ψήφος είναι πιο δυνατή από τη σφαίρα. Με τη σφαίρα μπορεί να σκοτώσεις τον εχθρό σου. Με την ψήφο μπορεί να σκοτώσεις το μέλλον των παιδιών σου…»

Δείτε όλες τις τελευταίες ειδήσεις στο tirnavospress.gr, ακολουθήστε μας στο Facebook, Instagram, Google News, YouTube και Twitter.  Προσοχή! Επιτρέπεται η αναδημοσίευση των πληροφοριών του παραπάνω άρθρου (όχι αυτολεξεί) ή μέρους αυτών μόνο αν: Αναφέρεται ως πηγή το tirnavospress.gr στο σημείο όπου γίνεται η αναφορά. – Στο τέλος του άρθρου ως Πηγή – Σε ένα από τα δύο σημεία να υπάρχει ενεργός σύνδεσμος.

Το άρθρο Βάσος Καραμπίλιας: Όταν αρχίζουν τα «δεν» ξεκινούν και τα προβλήματα… εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Μάτωσε ο ουρανός, όπως θάλεγε ο ποιητής από τις σπασμένες φτερούγες τόσων και τόσων νεανικών ψυχών. Όμως οι πληγές και οι μεγάλες πληγές περιμένουν επούλωση, οι αμαρτίες  τιμωρία και οι ψυχές τη δικαίωση. Και το αέναο του χρόνου πέρα και πάνω από τις συμφορές  είναι εδώ, φέρνει ελπίδες, καινούριους αγώνες, δημιουργεί το μέλλον. 

   Αυτό το ρεύμα έφερε για άλλη μια φορά την ανοιξιάτικη ζωή με μορφές, χρώματα κι αρώματα! Λεπτεπίλεπτες μορφές, ποιητικές μπορείς να πεις  είναι αυτές των πελαργών, που έχουν ήδη έρθει από το νότο και στη θεσσαλική γη.  Είναι τα λελέκια  του κάμπου, που αγαπούν τα υγρά εδάφη, που κάνουν τις φωλιές τους στις στέγες των σπιτιών, στα καμπαναριά, στα τηλεγραφόξυλα… Αγαπούν τη Θεσσαλία, όπως  κι οι Θεσσαλοί αγαπούν τα λελέκια! 

   Πουλιά νομάδες μοιράζονται τη ζωή τους ανάμεσα στα χειμαδιά και τα εαρινά, καλοκαιρινά ενδιαιτήματά τους. Κοσμοπολίτικα πουλιά, της υπαίθρου και της πόλης που απαντούν σχεδόν σε όλα τα θερμά και εύκρατα μέρη της γης. Ορνιθολόγοι, αρχής γενομένης το 16ο αιώνα, μελέτησαν κυρίως με τη μέθοδο της δακτυλίωσης (περνώντας αλουμινένιο δαχτυλίδι στο πόδι νεαρών πελαργών) τις διαδρομές τους, τον προορισμό τους, τη διάρκεια της ζωής τους.

Έτσι, στα 21 το πολύ χρόνια που καταφέρνουν να ζήσουν αν οι συνθήκες το ευνοούν -οι λευκοπελαργοί ζουν μέχρι  και 31 χρόνια- και έχοντας την ικανότητα να προσανατολίζονται από τη θέση του ήλιου, στο τέλος της μεταναστευτικής πορείας φτάνουν κατά κανόνα στην Αφρική. Μερικοί που φωλιάζουν στην Ασία, περνούν το χειμώνα τους στις Ινδίες.

Στην Ελλάδα έρχονται συνήθως  στα μέσα Μαρτίου και αρχίζουν να φεύγουν στις αρχές Αυγούστου και πάντως κατά τα μέσα Οκτωβρίου  έχουν φύγει και οι τελευταίοι. ‘’Στου Σωτήρος τα λελέκια, του Σταυρού τα χελιδόνια’’.     

   Από την ελληνική αρχαιότητα ακόμα, είναι καταγεγραμμένος ο σεβασμός του ανθρώπου στα ωφέλιμα λελέκια. Στο έργο του Αριστοτέλη ’’Περί Θαυμασίων Ακουσμάτων’’ παράδοξων φαινομένων -για να περιοριστούμε σ’ αυτή την αναφορά- διαβάζουμε: ‘’Περί Θετταλίαν μνημονεύουσιν όφεις ζωογονηθήναι τοσούτους ώστε, ει μη υπό των πελαργών ανηρούντο, εκχωρήσαι αν αυτούς. Διό δη και τιμώσι τους πελαργούς και κτείνειν ου νόμος. Και εάν τις κτείνει, ένοχος και αυτοίς γίνεται οίσπερ και ο ανδροφόνος’’.

Στη Θεσσαλία διηγούνται πως γεννήθηκαν τόσα πολλά φίδια, ώστε εάν δεν τα κατέστρεφαν οι πελαργοί, οι κάτοικοί της θα έφευγαν από τη χώρα. Γι’ αυτό, λοιπόν, τιμούν τους πελαργούς και δεν επιτρέπεται να τους σκοτώνουν. Εάν κάποιος σκοτώσει έναν πελαργό θεωρείται ένοχος όπως και ο δολοφόνος ενός ανθρώπου.

    Αργότερα, στις χριστιανικές και μουσουλμανικές χώρες και στην Κίνα αναπτύχθηκαν δοξασίες που απέδιδαν θετικές ιδιότητες στους πελαργούς  ευνοϊκές για τον άνθρωπο κι ακόμα,  στις δυτικές χώρες ότι φέρνουν τα παιδιά…

Εκτός από τους μύθους του Αισώπου (η αλεπού και ο πελαργός), γίνεται λόγος σ’ αυτούς και σε παροιμίες (η μάνα του θα ‘πρεπε να τον είχε πετάξει και να κράταγε τον πελαργό), η δε εικόνα τους παρασταίνεται σε γραμματόσημα χωρών, όπως η Ιαπωνία, η Πολωνία, η Αλβανία κ.ά.

Οι  ποιητές, τους υμνούν ως χαρακτηριστικούς αγγέλους της άνοιξης.  Αν αφήσουμε τις δοξασίες, θα δούμε ότι η θέση τους στο αγροτικό οικοσύστημα είναι σημαντική καθώς είναι ρυθμιστές του πληθυσμού πολλών οργανισμών, εντόμων, τρωκτικών. 

   Πέρα από τα χρόνια ευτυχίας, οι πελαργοί ζουν και χρόνια δυστυχίας. Απειλούνται από την κακοκαιρία, από τους κυνηγούς, τα παράσιτα, τα φυτοφάρμακα, την ηλεκτροπληξία, την αποξήρανση υγροτόπων, την αστικοποίηση και φυσικά από την μόλυνση και την κλιματική αλλαγή.

Πολλά προβλήματα προκαλούν τα πλαστικά όχι μόνο στη θαλάσσια ζωή αλλά και στα πουλιά στην ξηρά και ο πελαργός είναι ένα είδος που επηρεάζεται από αυτά. Με δεδομένο ότι ένα τόσο μεγάλο πουλί χρειάζεται μεγάλες ποσότητες τροφής, καταπίνει συχνά ό,τι βρεθεί μπροστά του και εκτός από έντομα, σκουλήκια, φίδια, σαύρες, καταπίνει και πλαστικά, τα οποία  βρίσκονται πολλά στις φωλιές του, γι’ αυτό κάθε χρόνο πεθαίνουν νεοσσοί και ενήλικες πελαργοί.

Οι ερευνητές και παρατηρητές των πελαργών κατέγραψαν ανατροπή και στις μεταναστευτικές συνήθειές τους, μιας και καταφεύγουν συχνά σε χωματερές για την τροφή τους και δεν φεύγουν για την Αφρική, αλλά περνάνε το χειμώνα σε πιο κοντινές περιοχές ή δεν μεταναστεύουν καθόλου σύμφωνα με κάποιες έρευνες. 

   Όσο κι αν ο άνθρωπος ευθύνεται για τις ανατροπές αυτές που κάνουν προβληματική την επιβίωση των αγαπημένων πελαργών, παραδόξως από την ευαισθησία και βοήθειά του θα μπορέσουν να προφυλαχθούν από τις επικίνδυνες παγίδες, γιατί το αξίζουν. 

Καλή άνοιξη !

*Η Αποστολία Πάνου γεννήθηκε στη Ροδιά Τυρνάβου. Μετά τις σπουδές στη Φιλοσοφική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, εργάστηκε ως φιλόλογος σε σχολεία της Β/θμιας Εκπαίδευσης. Από το 1992 ζει με την οικογένειά της στο Κιλκίς. Καρπός της διερεύνησης και μελέτης της ιστορίας της ιδιαίτερης πατρίδας της είναι το βιβλίο με τίτλο: Η Ροδιά στην ιστορική διαδρομή της Θεσσαλίας.

Δείτε όλες τις τελευταίες ειδήσεις στο tirnavospress.gr, ακολουθήστε μας στο Facebook, Instagram, Google News, YouTube και Twitter.  Προσοχή! Επιτρέπεται η αναδημοσίευση των πληροφοριών του παραπάνω άρθρου (όχι αυτολεξεί) ή μέρους αυτών μόνο αν: Αναφέρεται ως πηγή το tirnavospress.gr στο σημείο όπου γίνεται η αναφορά. – Στο τέλος του άρθρου ως Πηγή – Σε ένα από τα δύο σημεία να υπάρχει ενεργός σύνδεσμος.

Το άρθρο Λόγια της άνοιξης εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Του Λαρισαίου που εξαιτίας του ιδρύθηκε η Ιατρική Σχολή της Λάρισας, η σπουδαία Πινακοθήκη με την τεράστια συλλογή έργων του, και φυσικά τον γιατρό που πέρασε από το Χειρουργικό του «κρεβάτι», έστω ένας Λαρισαίος από κάθε οικογένεια. Κάποιοι λίγοι έγραψαν και τίμησαν ναι. Δημοσιογράφοι, Γιατροί, απλοί πολίτες, αλλά μέχρι εκεί. Η «επίσημη» πλευρά της πόλης, απούσα…

Όπως λένε, τους φίλους τους διαλέγεις, τους συγγενείς όμως τους βρίσκεις. Αν γινόταν να μη σε βρω, αλλά να πρέπει να σε διαλέξω για θείο μου, θα έλεγα και πάλι «Ναι». Για όσα μου κληροδότησες. Για όσα μου δίδαξες. Για τα δεκάδες απογεύματα στο Ιατρείο σου στη Λάρισα. Για τη συνέντευξη που μου έδωσες για μία εργασία μου στη Γ’ Δημοτικού και την «πρόβλεψη» που έκανες τότε… Για το χαμόγελό σου, όταν με έβλεπες στην πόρτα της Κλινικής.

Ξεχωρίζω λίγες γραμμές από το δημοσίευμα του «Ημερήσιου Κήρυκα» της εποχής: Μάρτιος του 1998…«Ο μεγάλος Γεώργιος Κατσίγρας, ο σπουδαίος Γιατρός που λάτρεψε το νυστέρι και τη Λάρισα όσο κανείς, πέρασε στην αιωνιότητα. Γεννήθηκε στην Λάρισα στις 20 Φεβρουαρίου του 1914. Ήταν γιος του Ιωάννη Κατσίγρα, γεωπόνου από την Ανατολική Ρωμυλία και της Λαρισαίας Ελένης Καραμπίλια. Πρώτος εξάδελφος μίας άλλης σπουδαίας προσωπικότητας για την πόλη μας, του παλιού Δικηγόρου και τέως Βουλευτού, Βάσου Καραμπίλια».

Κάποιος έλεγε ότι οι άνθρωποι «φεύγουν» μόλις τους ξεχάσουμε. Δυστυχώς ο σπουδαίος Λαρισαίος Γιατρός και μέγας Ευεργέτης της Λάρισας, «έφυγε» μόνο για τους «επίσημους» ταγούς της πόλης. Θα είναι όμως πάντα εδώ, για όλους εμάς. 25 Χρόνια συμπληρώθηκαν από την ημέρα που η Λάρισα έγινε πιο «φτωχή» και από τότε όλο και «φτωχαίνει», καθώς οι σπουδαίοι δεν αναπληρώνονται. Θα σε μνημονεύω πάντα ως ελάχιστο χρέος τιμής. Δεν βγαίνουν δα και κάθε μέρα τέτοιοι Λαρισαίοι. Άλλωστε την ιστορία αυτής της πόλης, έγραψαν κάποτε ορισμένοι σπουδαίοι και είναι πλέον πιο αναγκαίο από ποτέ, να συνεχίσουν και κάποιοι άλλοι να την γράφουν…

Δείτε όλες τις τελευταίες ειδήσεις στο tirnavospress.gr, ακολουθήστε μας στο Facebook, Instagram, Google News, YouTube και Twitter.  Προσοχή! Επιτρέπεται η αναδημοσίευση των πληροφοριών του παραπάνω άρθρου (όχι αυτολεξεί) ή μέρους αυτών μόνο αν: Αναφέρεται ως πηγή το tirnavospress.gr στο σημείο όπου γίνεται η αναφορά. – Στο τέλος του άρθρου ως Πηγή – Σε ένα από τα δύο σημεία να υπάρχει ενεργός σύνδεσμος.

Το άρθρο Βάσος Καραμπίλιας: «Δεν βγαίνουν κάθε μέρα τέτοιοι Λαρισαίοι…» εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Κι όμως, στην εποχή της ασύγκριτης προόδου, των τεχνολογικών «θαυμάτων» και των «έξυπνων» πόλεων, δεν είμαστε καλά. Έχουμε πολλή δουλειά ακόμη, τόσο σε επίπεδο κουλτούρας, όσο και αποτελεσματικότητας. Ακούω από αρκετούς το επιχείρημα, ότι «ο τάδε ή ο δείνα «ασχολούνται» πολλά χρόνια με την Τοπική Αυτοδιοίκηση και ξέρουν τα θέματα».

Όταν σχεδόν όλα πλέον κρίνονται από το αποτέλεσμα, το σημαντικό δεν είναι να μου πεις πόσα χρόνια «ασχολείται» κάποιος, αλλά τι παρήγαγε στο πεδίο όλα αυτά τα χρόνια, για να γίνει μία πόλη σύγχρονη. Ποια είναι τα μετρήσιμα αποτελέσματα που φέρουν την υπογραφή του, και έκαναν ποιοτικότερη την καθημερινότητα του δημότη.

Καλώς ή κακώς οι αριθμοί είναι αμείλικτοι. Δεν λέω, καλά τα ωραία λόγια και ο εύκολος δρόμος του «Όχι σε όλα και Ναι σε τίποτα», αλλά δεν νομίζετε ότι ήρθε η ώρα να βαδίσουμε τον δύσκολο δρόμο των ουσιαστικών λύσεων και των άμεσων αποτελεσμάτων…;  

Ειδικά στην εποχή των ψηφιακών ταχυτήτων, όπου όλα μπορούν να γίνουν πιο γρήγορα και ευκολότερα, το να βλέπεις πόλεις να παραμένουν στάσιμες και άτολμες, είναι πραγματικά στενάχωρο. Πόλεις που μπορούν να γίνουν πρότυπα ψηφιακής προόδου, υποδείγματα τουριστικής ανάπτυξης, κέντρα εμβληματικών επενδύσεων.

Τα ψηφιακά «άλματα» που έγιναν μέσα σε λίγους μήνες στη χώρα, θα έπρεπε να αποτελέσουν την αφορμή για να εξασφαλίσει η πόλη που γεννήθηκα και μεγάλωσα, ένα καλύτερο μέλλον για τους δημότες της.

Δυστυχώς όμως, δυσκολευόμαστε πολύ να αλλάξουμε τρόπο σκέψης και κυρίως δράσης. Φοβόμαστε να συγκρουστούμε με τον «κακό» μας εαυτό. Καλλιεργούμε ακόμη κουλτούρες ωχαδερφισμού και νοοτροπίες ενός μακρινού παρελθόντος.

Ακούω κάποιους να μιλάνε για την Λάρισα του 2023. Για την Λάρισα του 2030 θα μιλήσει κανείς; Για την Λάρισα του 2030 έπρεπε να δουλεύετε ήδη… Για την Λάρισα του χαμηλού τουριστικού στοιχείου, θα προτείνει κανείς; Είναι δυνατόν μία πόλη με τόσο μεγάλη ιστορία, να έχει εδώ και δεκαετίες σχεδόν μηδαμινά ποσοστά τουρισμού;

Ναι είναι αν και δεν θα έπρεπε, καθώς σε κάθε σύγχρονη Ευρωπαϊκή πρωτεύουσα, ήδη «τρέχουν» πολλές δράσεις με ίδιους πόρους των δήμων αλλά και Ευρωπαϊκά χρηματοδοτικά εργαλεία για «πλούσιες» μορφές τουρισμού, που αφήνουν έσοδα στα ταμεία μίας πόλης. 

Η Λάρισα έχει όλες τις προδιαγραφές για να γίνει ένα σπουδαίο διαμεταφορικό κέντρο, που θα ενώνει το Βορρά με το Νότο. Πηγή μεγάλων επενδύσεων, εμπορίου, καινοτομίας, σπουδαίων αθλητικών γεγονότων, θρησκευτικού, αρχαιολογικού, αγροτικού, ιατρικού τουρισμού.

Η Λάρισα δεν μπορεί να είναι μόνο οι «περιβόητες» πλατείες και ο ποιοτικός της καφές, αλλά η διασύνδεση των αρχαιολογικών της σημείων, ο καλλωπισμός και οι παρεμβάσεις στις περιφερειακές γειτονιές αρχικά και στη συνέχεια στο κέντρο της. 

Η Λάρισα μπορεί να γίνει μία «Αυθεντική» πόλη, όπου οι νέες τεχνολογίες θα βρίσκονται στην υπηρεσία του δημότη σε κάθε γωνία, σε κάθε πλατεία, σε κάθε κεντρικό δρόμο.

Μία πόλη με υψηλό επίπεδο οδοποιίας, καθαρή και «πράσινη», με λιγότερο μπετόν στις πλατείες της. Μία πόλη με κανόνες που επιβάλλουν ορθή οδηγική συμπεριφορά, εκτεταμένη χρήση μέσων μαζικής μεταφοράς σύμφωνα με ευρωπαϊκά πρότυπα και επαρκείς χώρους στάθμευσης.

Μία πόλη με οργανωμένο σώμα δημοτικής αστυνομίας, με σωστά εκπαιδευμένα στελέχη στην υπηρεσία του δημότη, όπως συμβαίνει σε κάθε σύγχρονη ευρωπαϊκή πρωτεύουσα. 

Η Λάρισα μπορεί να γίνει μία «Έξυπνη» πόλη, με δράσεις που γεννούν κουλτούρα ανακύκλωσης και ορθής χρήσης του νερού από τον δημότη.

Με «έξυπνο» φωτισμό στις γειτονιές και παροχή σε δημότες και επισκέπτες μιας σειράς από καθημερινές ψηφιακές ευκολίες, όπως παγκάκια με δημόσιο wi-fi, ψηφιακούς χάρτες της πόλης στις πλατείες, δέκτες στις πινακίδες ονομασίας των οδών με πληροφορίες σχετικά με την ιστορία, τον πολιτισμό και τα αξιοθέατα, σημεία φόρτισης ηλεκτρικών οχημάτων. 

Οι έτοιμες συνταγές μετριότητας, οι κομματικές «επετηρίδες» και τα πολιτικά «δαχτυλίδια» ανήκουν στο παρελθόν. Αυτό που απαιτούν σήμερα οι δημότες, είναι την ημέρα μετά τις εκλογές να κάθονται γύρω από ένα τραπέζι άνθρωποι ικανοί και πρακτικοί, ανεξαρτήτου κομματικής ιδεολογίας για να διαχειριστούν αποτελεσματικά τις κρίσεις. Ας τους ακούσουμε…

*Δικηγόρος – Επιστημονικός Συνεργάτης στη Βουλή των Ελλήνων

Δείτε όλες τις τελευταίες ειδήσεις στο tirnavospress.gr, ακολουθήστε μας στο Facebook, Instagram, Google News, YouTube και Twitter.  Προσοχή! Επιτρέπεται η αναδημοσίευση των πληροφοριών του παραπάνω άρθρου (όχι αυτολεξεί) ή μέρους αυτών μόνο αν: Αναφέρεται ως πηγή το tirnavospress.gr στο σημείο όπου γίνεται η αναφορά. – Στο τέλος του άρθρου ως Πηγή – Σε ένα από τα δύο σημεία να υπάρχει ενεργός σύνδεσμος.

Το άρθρο Βάσος Καραμπίλιας: Λάρισα του 2023 λένε… Για την Λάρισα του 2030 θα μιλήσει κανείς; εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Βάσος Καραμπίλιας, Δικηγόρος – Επιστημονικός Συνεργάτης στη Βουλή των Ελλήνων

Υπάρχουν πόλεις όμορφες, «έξυπνες», σύγχρονες, αλλά και «ανθρώπινες». Μία τέτοια πόλη, είναι η Λάρισα. Η «ανθρώπινη» πόλη των ζεστών ανθρώπων, των φωτεινών καταστημάτων, των ξεχωριστών καφέ, των πεζοδρόμων. Η «ανθρώπινη» πόλη που μπορείς να την περπατήσεις εύκολα και κυρίως να γυρίσεις κάθε της γωνιά γρήγορα. Κι όμως, κίνηση αρκετή στο κέντρο λένε οι μεν, δύσκολη και ακριβή η στάθμευση λένε οι δε, χιλιάδες αυτοκίνητα λένε οι άλλοι, αδιανόητο να μην επιλέγεις τα μέσα μεταφοράς, το ποδήλατο και το περπάτημα σε μία «ανθρώπινη» Ευρωπαϊκή πόλη, λέω εγώ. 

Αλήθεια, πόσοι από όσους ξέρουν μόνο να «γκρινιάζουν», έχουν χρησιμοποιήσει έστω και μία φορά τα λεωφορεία στη Λάρισα…; Αποφάσισα πρόσφατα, ως νέος άνθρωπος που εκτιμά τον χρόνο στην καθημερινότητά του, να κάνω ένα προσωπικό πείραμα επί μία ολόκληρη εβδομάδα στην πόλη μου. Όχι κάτι «σπουδαίο», μην τρομάζετε. Απλά πράγματα για τον «σύγχρονο» Ευρωπαίο δημότη. Χρησιμοποίησα όλες τις διαδρομές των Αστικών συγκοινωνιών της Λάρισας, κάθε μέρα και άλλη διαδρομή. Από τη Γιάννουλη μέχρι τα Νεκροταφεία, από τη Νέα Σμύρνη μέχρι τη Νεάπολη, από τη Νίκαια μέχρι το Αλκαζάρ, και από τέρμα Βόλου, μέχρι την Τερψιθέα. Εξαιρετικός στόλος, ευγενέστατοι οδηγοί, πεντακάθαρα οχήματα και το κυριότερο, πολύ γρήγορα και «ανθρώπινα». 

Αλήθεια, πόσοι από όσους ξέρουν μόνο να γκρινιάζουν, έχουν εικόνα για τον τρόπο κυκλοφοριακής συμπεριφοράς των κατοίκων σε πόλεις τους εξωτερικού, αντίστοιχες με τη Λάρισα…; Η κουλτούρα του «σύγχρονου» Ευρωπαίου δημότη, περνάει μέσα από τις γρήγορες μετακινήσεις, τις εύκολες αποστάσεις και κυρίως την «ανθρώπινη» καθημερινότητα. Παράλληλα, κάθε δημοτική αρχή σε μία «ανθρώπινη» πόλη, οφείλει να κάνει τα αυτονόητα. Πρωταρχικό μέλημα η στάθμευση για τους μόνιμους κατοίκους του κέντρου. Ειδικές συμφωνίες πακέτων προσιτών τιμών, στα εισιτήρια των αστικών λεωφορείων. Ειδικές συμφωνίες πακέτων προσιτών τιμών, για τα δημοτικά και τα ιδιωτικά πάρκινγκ στο κέντρο της πόλης, σε όσους έχουν ειδική άδεια εισόδου στο κέντρο. Ειδικές συμφωνίες για τακτικά δρομολόγια και επαρκή αριθμό λεωφορείων σε κάθε γραμμή. Επαρκείς χώροι στάθμευσης περιφερειακά του κέντρου, για όσους θέλουν να κάνουν χρήση οχήματος μέχρι ενός σημείου. Το κυριότερο, ένα καλά οργανωμένο σώμα Δημοτικής Αστυνομίας, που θα ελέγχει τυχόν παραβάσεις και θα εφαρμόζει τον νόμο. 

Η θέση μου είναι ξεκάθαρη χρόνια τώρα. Στα ιστορικά κέντρα των «σύγχρονων» πόλεων κυκλοφορούν μόνο συγκεκριμένα οχήματα. Ασθενοφόρα, αστυνομικά και πυροσβεστικά οχήματα, ταξί, λεωφορεία, δημοτικά οχήματα, οχήματα ειδικών κατηγοριών, οχήματα μόνιμων κατοίκων και απορριμματοφόρα. Και αυτά με κανόνες… Είναι δυνατόν να τρως σ’ έναν κεντρικό πεζόδρομο της Λάρισας και εκείνη τη στιγμή να σταματάει μπροστά σου το απορριμματοφόρο, για την γνωστή συγκομιδή, όταν σε κάθε σύγχρονη Ευρωπαϊκή πρωτεύουσα αυτό γίνεται μόνο μεταμεσονύκτιες και πολύ πρωινές ώρες; Είναι δυνατόν να πίνεις τον καφέ σου στα κεντρικά καφέ της πόλης, και εκείνη την ώρα μπροστά σου να γίνεται μεταγωγή κρατουμένων, όταν σε κάθε σύγχρονη Ευρωπαϊκή πρωτεύουσα, οι δικαστικές υπηρεσίες βρίσκονται αποκλειστικά σε Περιφερειακά σημεία; Είναι δυνατόν μέσα στον πεζόδρομο που κυκλοφορεί ένας γονιός με το παιδί του, να εισέρχεται ταυτόχρονα ένα όχημα για να ξεφορτώσει, όταν σε κάθε σύγχρονη Ευρωπαϊκή πρωτεύουσα η είσοδος στον πεζόδρομο επιτρέπεται για λόγους φορτοεκφόρτωσης, μόνο τις πρώτες πρωινές ώρες ; 

Από την άλλη, δυστυχώς κάποιοι πιστεύουν ότι ζούμε ακόμη στην εποχή, που η αντιπολίτευση περίμενε απλώς να πέσει το «ώριμο φρούτο» ή να ξεχειλίσει ο θυμός των πολιτών. Ακούω μάλιστα συχνά τη φράση που δικαιολογεί την προσωπική μας ανικανότητα και λέει «Μα ο τάδε έχει φθορά…» Αυτό που πρέπει να σε απασχολεί, δεν είναι η φθορά του άλλου, αλλά τι μπορείς να κάνεις εσύ καλύτερα. Πως θα αλλάξεις εσύ την κατάσταση, ποια ξεκάθαρη θέση πήρες για όλα τα σημαντικά που συμβαίνουν γύρω μας και κυρίως, τι προτείνεις για όλα τα μεγάλα που απασχολούν τον πολίτη. 

Ευτυχώς, ο σύγχρονος ψηφοφόρος έχει γίνει απαιτητικός. Κανείς δεν μπορεί πλέον να διεκδικήσει την ψήφο του, αποφεύγοντας να τοποθετηθεί στα μεγάλα ζητήματα με προτάσεις και καταφεύγοντας απλά σε συνθήματα και ανέξοδες φωτογραφίες. Και μέσα σ’ αυτούς τους ψηφοφόρους-δημότες της Λάρισας βάζω πρώτο εμένα… Αν θέλουμε να «κομπάζουμε» ότι είμαστε «σύγχρονοι» δημότες, οφείλουμε να σκεφτόμαστε όπως ταιριάζει σε μία «Ευρωπαϊκή» πόλη. Διαφορετικά, μπορούμε να συνεχίσουμε την μίζερη ρητορική του «Όχι σε όλα και του Ναι σε τίποτα», ακόμη και για θέματα που στις σύγχρονες πόλεις είναι λυμένα εδώ και δεκαετίες.

Δείτε όλες τις τελευταίες ειδήσεις στο tirnavospress.gr, ακολουθήστε μας στο Facebook, Instagram, Google News, YouTube και Twitter.  Προσοχή! Επιτρέπεται η αναδημοσίευση των πληροφοριών του παραπάνω άρθρου (όχι αυτολεξεί) ή μέρους αυτών μόνο αν: Αναφέρεται ως πηγή το tirnavospress.gr στο σημείο όπου γίνεται η αναφορά. – Στο τέλος του άρθρου ως Πηγή – Σε ένα από τα δύο σημεία να υπάρχει ενεργός σύνδεσμος.

Το άρθρο Βάσος Καραμπίλιας: «Λάρισα, η «ανθρώπινη» πόλη που θέλουμε…» εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Του Βασίλη Ρίμπα – Δάσκαλος στην Α’ Αθήνας, Δημοσιογράφος 

Εκπαιδευτικοί και εκπαιδευόμενοι βρισκόμαστε σχεδόν στα μέσα της φετινής, σχολικής χρονιάς.  Είτε ανατρέξουμε πίσω στο πρώτο κουδούνι του Σεπτεμβρίου, όταν συναντηθήκαμε ξανά στις  σχολικές αίθουσες, είτε ατενίσουμε το τελευταίο κουδούνι του Ιουνίου που παραδοσιακά θα  κάνουμε τον συνολικό αναστοχασμό της χρονιάς, ένα είναι το βέβαιο: οφείλουμε στον εαυτό μας,  αλλά και στους μαθητές μάς ένα pause.  

Που; Στην ουσία μιας “κρίσιμης” σχολικής στιγμής.  

Αν αναλογιστεί ο καθένας τη δική του προσωπική, διαφορετική στιγμή που σκέφτηκε πως “κάτι δεν  καλά” αυτομάτως θα έχουν μαζευτεί ίσως υπερ-αρκετές για να αρχίσουμε να αναζητούμε λύσεις  και όχι απλώς να προσπερνούμε εσφαλμένα παγιωμένες καταστάσεις και αντιλήψεις που έχουν τις  ρίζες τους σε ξεπερασμένες θεωρίες. Ευθύς αμέσως γίνομαι πιο συγκεκριμένος. 

Έχω απόλυτο σεβασμό και πίστη στο θεσμό της δημόσιας παιδείας που υπηρετώ, και μάλιστα  διδάσκοντας σε διαφορετικές βαθμίδες εκπαίδευσης, βρίσκομαι καθημερινά παρατηρητής στο πώς  μία ιδέα μεταλλάσσεται, παίρνει σάρκα και οστά και θεμελιώνεται ξανά με αλλιώτικο τρόπο από  ανηλίκους σε ενηλίκους εκπαιδευομένους. Φυσικά, στο σημείο αυτό θα πρέπει να  υπογραμμίσουμε κάτι σημαίνον. Η ιδέα του να σκεφτεί κανείς πως πάντοτε οι ενήλικες θα είναι  εκείνοι που θα θέσουν τις πιο σωστές ιδέες, αντιλήψεις, επιχειρήματα είναι εξ’ αρχής εσφαλμένη.  Σκεφτείτε πόσες φορές βρεθήκατε σε μία κουβέντα με ενήλικες και απορούσατε αν όντως είναι  ενήλικες!  

 Ο θεσμός, όμως, δίχως τους ανθρώπους τού θα παρέμενε ημιτελής. Οι άνθρωποι, από την άλλη  πλευρά, δεν είναι τέλειοι αλλά στοχεύουν πάντα με τις πράξεις τους σε ένα “τέλος”, δηλαδή έναν  σκοπό. Ο δρόμος που δάσκαλος και μαθητές θα συμπορευτούν και θα διανύσουν για να φτάσουν  στην επιθυμητή, εξειδικευμένη κάθε φορά γνώση δεν είναι εύκολος, απλός ούτε καν ένας και  απαρασάλευτος. Υπάρχουν ευχάριστες ευθείες, αλλά και προσκόμματα που πρέπει να  ξεπεραστούν. Υπάρχουν φωτεινές ενδείξεις που μας καθοδηγούν, υπάρχουν και σκοτάδια όπου θα  πρέπει να ανάψουμε μαζί ένα φως. Το σημαντικότερο όλων; Δεν υπάρχει GPS! Μεταφορικά πάντα. 

Διότι κυριολεκτώντας, πόσες φορές ένας εκπαιδευτικός θα χρειαστεί να κάνει κάτι “γρήγορα” σε  μια ήμερα; Πόσες φορές ο μαθητής του θα χρειαστεί να τον ακολουθήσει σε αυτό εξίσου  “γρήγορα” ; Πάντα κάτι θα μας κυνηγάει. Λόγου χάρη η ώρα που ποτέ δεν φθάνει, το διάλειμμα  που θα πλησιάζει σύντομα, μία αναπάντεχη διαφωνία μεταξύ μαθητών για ασήμαντη αφορμή που  αποπροσανατολίζει όλη την αίθουσα, μία έκτακτη γραφειοκρατική δουλειά που έπρεπε  οπωσδήποτε να κάνεις, ακόμη και μια απλή σκέψη ότι μπορεί ένα μελλοντικό μάθημα να χαθεί,  συνεπώς γιατί να μην βιαστώ να προχωρήσω λιγάκι στην ύλη; Ατέρμονη η λίστα των υποθέσεων. Η  απάντηση παραδόξως είναι συγκεκριμένη: “Δεν είμαστε δρομείς, είμαστε εκπαιδευτικοί” 

Ρόλος μας ως δάσκαλοι είναι να μεταλαμπαδεύσουμε γνώσεις, ερεθίσματα , νέους τρόπους  σκέψεων και εικόνες με προσφιλή και παιδαγωγικό τρόπο στους μικρούς μαθητές. Ακολούθως ως ομάδα, με τα παιδιά σε πρώτο πλάνο, να ανακαλύψουμε ή καλύτερα να αποκαλύψουμε το  βαθύτερο νόημα που κρύβεται πίσω από κάθε τι. Μην μάθεις σωστή ορθογραφία για να πας καλά στο τεστ, μάθε γιατί η γλώσσα είναι κώδικας επικοινωνίας και έχεις ανάγκη την αυτήν τη μορφή  επικοινωνίας στη ζωή σου. Μην μάθεις να λύνεις ασκήσεις με κλάσματα για να μην σου φωνάξει η  μαμά ή η δασκάλα, μάθε γιατί τα μαθηματικά είναι παντού γύρω σου.

Και ναι, ακόμη και το πιο  πατροπαράδοτο παράδειγμα άσκησης του “Χ κομμάτια πίτσας / θα φάνε Ψ μαθητές” είναι απτά  μαθηματικά. Όσο για τη γεωγραφία; Θα απομνημονεύσεις ορθά νομούς και πρωτεύουσες για όση ώρα διαρκεί η εξέταση και μετά θα τα μπερδεύεις ξανά ή μήπως θέλεις να γνωρίζεις έμπρακτα τη  χώρα σου και τα αξιοθέατα της. Αξιοθέατα και μνημεία; Αυτό βέβαια μπαίνει στα χωράφια της  Ιστορίας; Εμείς στο σχολείο δεν λέμε ότι άλλο μάθημα η ιστορία , άλλο η γεωγραφία και τελείως  διαφορετικό η φυσική; Μήπως προφανώς δεν είναι έτσι; 

Τουναντίον, αποτελούν κρίκους μιας εκπαιδευτικής αλυσίδας άρρηκτα συνδεδεμένους μεταξύ  τους. Το να δεις μία άσκηση beyond experience, μέσω της γραπτής ή προφoρικής αποτύπωσης  ενός παραδείγματος που σου προσφέρει η εμπειρία σου ή η ιδέα ενός μαθητή ή το σχολικό  εγχειρίδιο είναι αυτό που θα μαγνητίσει τα βλέμματα της συζήτησης, ενώ συγχρόνως θα φέρει τα  επιθυμητά μαθησιακά αποτελέσματα. Με απλά λόγια, η συνταγή της επιτυχίας! Χωρίς ημερομηνία  λήξεως.  

Δε θυμάμαι αυτό να το έχω δει σε καμία γραπτή οδηγία, σε κάποιο ΦΕΚ ή σε άλλα επίσημα έγγραφα; Άρα μήπως αντενδείκνυται; Είναι ζήτημα εξίσου ατομικό και ομαδικό. 

Κάθε μέρα δεν είναι πασχαλιά, που λέει ο θυμόσοφος λαός, οπότε κάθε πρωινό στις 8:00 p.m. δεν  σημαίνει πως μοιάζει με το προηγούμενο πρωινό. 

Η βιασύνη να απαντήσουμε αν κάτι ενδείκνυται ή αντενδείκνυται είναι κακός σύμβουλος.  Δοκιμάζεις, πετυχαίνεις, αποτυγχάνεις, κρατάς, απορρίπτεις. Καίρια ρήματα της σχολικής  πραγματικότητας. Επομένως, τι; Συνεχίζουμε να “τρέχουμε” να λύσουμε ασκήσεις, προβλήματα,  τεστ χωρίς κρίση ή “περπατάμε” σοβαρά σε κάθε νέο κεφάλαιο ώστε να το κάνουμε κτήμα μας;  

Η απόφαση στα σχολεία!

Δείτε όλες τις τελευταίες ειδήσεις στο tirnavospress.gr, ακολουθήστε μας στο Facebook, Instagram, Google News, YouTube και Twitter.  Προσοχή! Επιτρέπεται η αναδημοσίευση των πληροφοριών του παραπάνω άρθρου (όχι αυτολεξεί) ή μέρους αυτών μόνο αν: Αναφέρεται ως πηγή το tirnavospress.gr στο σημείο όπου γίνεται η αναφορά. – Στο τέλος του άρθρου ως Πηγή – Σε ένα από τα δύο σημεία να υπάρχει ενεργός σύνδεσμος.

Το άρθρο Δάσκαλοι – Κυνηγώντας την ουσία της Παιδείας… εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.