Ο αριθμός πωλήσεων των κατοικιών το 1ο εξάμηνο του 2026 ήταν μειωμένος κατά 18% πανελλαδικά, σε σχέση με το 1ο εξάμηνο του 2025. Σε 53 Περιφερειακές Ενότητες (ΠΕ) μειώθηκε ο αριθμός πωλήσεων κατά 20%, σε 17 ΠΕ αυξήθηκε κατά 14%, ενώ σε 4 ΠΕ δεν υπήρξε μεταβολή.

Το ποσοστό πωλήσεων κατοικιών επί των δημοσιευμένων αγγελιών το 1ο εξάμηνο του 2026 ήταν μειωμένο κατά 15,4% πανελλαδικά, σε σχέση με το 1ο εξάμηνο του 2025. Σε 52 ΠΕ μειώθηκαν τα ποσοστά πωλήσεων επί των αγγελιών κατά 24%, σε 20 ΠΕ αυξήθηκαν κατά 4%, ενώ σε 2 ΠΕ δεν υπήρξε μεταβολή.

Οι τιμές πώλησης κατοικιών το Μάϊο του 2026 αυξήθηκαν κατά 6% πανελλαδικά, σε σχέση με το Μάϊο του 2025. Σε 68 ΠΕ αυξήθηκαν οι τιμές από 1% έως 20%, ενώ σε 6 ΠΕ οι τιμές μειώθηκαν από 1% έως 8%.

Οι τιμές πώλησης κατοικιών στην Ελλάδα το 1ο εξάμηνο του 2026 εκτιμάται ότι είναι υπερτιμημένες από 16% έως 24% και αν δεν μειωθούν πάνω από 20%, θα συνεχίζεται η επιβράδυνση στις πωλήσεις το επόμενο χρονικό διάστημα και η κτηματαγορά θα είναι στάσιμη.

Αριθμός πωλήσεων κατοικιών ανά ΠΕ

Λαμβάνοντας στοιχεία από το Μητρώο Αξιών Μεταβιβάσεων Ακινήτων της ΑΑΔΕ, το 1ο εξάμηνο του 2026 συνολικά πουλήθηκαν στην Ελλάδα 9.710 κατοικίες, ενώ το 1ο εξάμηνο του 2025 είχαν συνολικά πωληθεί 11.835 κατοικίες, με τη μείωση των πωλήσεων μεταξύ 2026 και 2025 να ανέρχεται στο 18%. Στις πωλήσεις δεν περιλαμβάνονται οι κατοικίες από γονική παροχή ή δωρεά Α΄, Β΄ και Γ΄ κατηγορίας.

Στον παρακάτω πίνακα 1 απεικονίζονται οι αριθμοί πωλήσεων κατοικιών ανά ΠΕ για το 1ο εξάμηνο του 2025 και του 2026 και η σχετική μεταβολή (%) μεταξύ των δύο εξαμήνων.

Το 1ο εξάμηνο του 2026 σε σχέση με το αντίστοιχο του 2025 παρατηρήθηκε στο αριθμό πωλήσεων κατοικιών:

• Πανελλαδικά οι πωλήσεις κατοικιών μειώθηκαν κατά 18%. 
• Σε 53 ΠΕ μειώθηκαν οι πωλήσεις κατά 20%, σε 17 ΠΕ αυξήθηκαν κατά 14%, ενώ σε 4 ΠΕ δεν υπήρξε μεταβολή.
• Μεγαλύτερη μείωση κατά 82% παρατηρήθηκε στην ΠΕ Θάσου και ακολουθούσαν οι ΠΕ Ευρυτανίας (-78%), Ηρακλείου (-71%), Φωκίδας (-67%) και Λάρισας (-52%), ενώ μικρότερη μείωση κατά 2% παρατηρήθηκε στην ΠΕ Ρεθύμνου και ακολουθούσαν οι ΠΕ Λέσβου (-4%), Αχαΐας και Κέρκυρας (και οι δύο -5%), Καλύμνου και Ξάνθης (και οι δύο -6%).
• Μεγαλύτερη αύξηση κατά 133% παρουσίασε η ΠΕ Σποράδων και ακολουθούσαν οι ΠΕ Καρπάθου (50%), Άνδρου (42%), Πάρου (40%) και Ζακύνθου (26,5%), ενώ μικρότερη αύξηση κατά 3% παρουσίασε η ΠΕ Μεσσηνίας και ακολουθούσαν οι ΠΕ Αρκαδίας (7%), Σάμου (8%), Λασιθίου (9%) και Καρδίτσας (10,5%).

Ποσοστά πωλήσεων επί των αγγελιών κατοικιών ανά ΠΕ

Λαμβάνοντας στοιχεία από το Μητρώο Αξιών Μεταβιβάσεων Ακινήτων της ΑΑΔΕ και την ιστοσελίδα αγγελιών Indomio, παρατηρούμε ότι το 1ο εξάμηνο του 2026 συνολικά πουλήθηκε στην Ελλάδα το 3,1% των δημοσιευμένων αγγελιών πώλησης κατοικιών (το 96,9% των αγγελιών έμειναν απούλητες), ενώ το 1ο εξάμηνο του 2025 συνολικά είχε πωληθεί το 3,7% των δημοσιευμένων αγγελιών (το 96,3% των αγγελιών είχαν μείνει απούλητες), με τη μείωση του ποσοστού των πωλήσεων επί των αγγελιών μεταξύ του 2026 και του 2025 να ανέρχεται στο 15,4%.

Στον παρακάτω πίνακα 2 απεικονίζονται τα ποσοστά πωλήσεων κατοικιών επί των δημοσιευμένων αγγελιών ανά ΠΕ για το 1ο εξάμηνο του 2025 και του 2026 και η σχετική μεταβολή (%) μεταξύ των δύο εξαμήνων.

Το 1ο εξάμηνο του 2026 σε σχέση με το αντίστοιχο του 2025 παρατηρήθηκε στα ποσοστά πωλήσεων επί των δημοσιευμένων αγγελιών:

• Πανελλαδικά το ποσοστό πώλησης μειώθηκε κατά 15,4%. 
• Σε 52 ΠΕ μειώθηκαν τα ποσοστά πωλήσεων κατά 24%, σε 20 ΠΕ αυξήθηκαν κατά 4%, ενώ σε 2 ΠΕ δεν υπήρξε μεταβολή.
• Μεγαλύτερη μείωση κατά 84% παρατηρήθηκε στην ΠΕ Θάσου και ακολουθούσαν οι ΠΕ Ευρυτανίας (-79%), Ηρακλείου (-74%), Φωκίδας (-71%) και Μήλου (-59%), ενώ μικρότερη μείωση κατά 0,5% παρατηρήθηκε στην ΠΕ Λασιθίου και ακολουθούσαν οι ΠΕ Κιλκίς (-1%), Καβάλας (-3%), Χανίων, Γρεβενών και Αχαΐας (και οι τρεις -4%).
• Μεγαλύτερη αύξηση κατά 131% παρουσίασε η ΠΕ Σποράδων και ακολουθούσαν οι ΠΕ Καστοριάς (53%), Άνδρου (46%), Λακωνίας (45%) και Σάμου (25%), ενώ μικρότερη αύξηση κατά 1% παρουσίασαν οι ΠΕ Πιερίας και Νότιου Τομέα Αθηνών και ακολουθούσαν οι ΠΕ Δράμας (4%), Κεντρικού Τομέα Αθηνών και Κω (και οι δύο 5%).

Τιμές πώλησης κατοικιών ανά ΠΕ

Λαμβάνοντας στοιχεία από την ιστοσελίδα αγγελιών Indomio, το Μάϊο του 2026 ο σταθμισμένος πανελλαδικά ανάλογα με τις αγγελίες μέσος όρος των τιμών πώλησης κατοικιών ήταν 2.806 €/τ.μ., ενώ το Μάϊο του 2025 ο αντίστοιχος σταθμισμένος μέσος όρος ήταν 2.641 €/τ.μ., με τη αύξηση των τιμών μεταξύ Μαΐου 2026 και 2025 να ανέρχεται στο 6%.

Στον παρακάτω πίνακα 3 απεικονίζονται οι τιμές πώλησης κατοικιών ανά ΠΕ το Μάϊο του 2025 και του 2026 και η σχετική μεταβολή (%) μεταξύ τους.

Το Μάϊο του 2026 οι υψηλότερες τιμές ανά τ.μ. παρατηρούνται στις ΠΕ Μυκόνου (7.629 €), Πάρου (5.778 €), Θήρας (4.356 €), Νότιου Τομέα Αθηνών (4.238 €), Λευκάδας (4.038 €) και Μήλου (4.003 €), ενώ οι χαμηλότερες τιμές ανά τ.μ. παρατηρούνται στις ΠΕ Φλώρινας (641 €), Καστοριάς (671 €), Κοζάνης (731 €), Κιλκίς (745 €) και Γρεβενών (755 €).

Το 1ο εξάμηνο του 2026 σε σχέση με το αντίστοιχο του 2025 παρατηρήθηκε στις τιμές πωλήσεων κατοικιών:

• Πανελλαδικά οι τιμές πώλησης κατοικιών αυξήθηκαν κατά 6%. 
• Σε 68 ΠΕ αυξήθηκαν οι τιμές από 1% έως 20%, ενώ σε 6 ΠΕ οι τιμές μειώθηκαν από 1% έως 8%.
• Μεγαλύτερη αύξηση τιμών κατά 20% παρατηρήθηκε στην ΠΕ Ικαρίας και ακολουθούσαν οι ΠΕ Ρόδου (17%), Μαγνησίας (15%), Καλύμνου (15%) και Καβάλας (14%), ενώ μικρότερη αύξηση κατά 1% παρατηρήθηκε στις ΠΕ Φθιώτιδας, Μυκόνου, Ιθάκης και Φωκίδας και ακολουθούσαν οι ΠΕ Άνδρου, Κοζάνης, Σποράδων, Ηλείας, Ζακύνθου, Άρτας και Πρέβεζας (και οι επτά 2%).
• Οι τιμές μειώθηκαν στις ΠΕ Γρεβενών (-8%), Θήρας (-6%), Φλώρινας (-5%), Νάξου (-4%), Λήμνου (-2%) και Σάμου (-1%).

Συμπεράσματα 

Πρόσφατη μελέτη του Γραφείου Προϋπολογισμού του Κράτους δείχνει ότι οι τιμές πώλησης κατοικιών θα μπορούσαν να υποχωρήσουν έως και 25%, εάν ένα σημαντικό μέρος, περίπου 1,8 εκατ. αδρανών κατοικιών, επέστρεφε στην αγορά.

Σύμφωνα με πρόσφατη έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής οι τιμές των κατοικιών στην Ελλάδα ήταν υπερτιμημένες κατά 18% το 2025 και σύμφωνα με αντίστοιχη έκθεση του ΔΝΤ οι τιμές των κατοικιών ήταν υπερτιμημένες κατά 10% το 2025. 

Λαμβάνοντας υπόψη τις παραπάνω υπερτιμήσεις και δεδομένου ότι οι τιμές πώλησης των κατοικιών το Μάϊο του 2026 αυξήθηκαν κατά 6% σε σχέση με το Μάϊο του 2025, η υπερτίμηση των τιμών πώλησης κατοικιών στην Ελλάδα το 1ο εξάμηνο του 2026 εκτιμάται ότι κυμαίνεται από 16% έως 24%.

Σύμφωνα με πρόσφατη έκθεση της Τράπεζας της Ελλάδας παρατηρούνται τάσεις επιβράδυνσης στην ελληνική αγορά ακινήτων κατά τους πρώτους μήνες του 2026 και η ραγδαία αύξηση των άμεσων ξένων επενδύσεων στα ακίνητα, εκτοπίζει τους κατοίκους από τα αστικά κέντρα και η Ελλάδα μετατρέπεται σταδιακά σε πεδίο τοποθέτησης διεθνών κεφαλαίων, όπου το σπίτι χάνει την κοινωνική του διάσταση και αντιμετωπίζεται στυγνά ως χρηματιστηριακό κεφάλαιο.

Εκτιμάται ότι αν δεν μειωθούν οι τιμές πώλησης κατοικιών πάνω από 20% θα συνεχίζεται η επιβράδυνση στις πωλήσεις κατοικιών στην Ελλάδα το επόμενο χρονικό διάστημα και η κτηματαγορά θα είναι στάσιμη. 

Δείτε την ανάρτησή του:

https://www.facebook.com/NikolaosKardoulas/posts/pfbid0h6SfrGvfL2eSeAHQBLVCAtXC9cbbxPPtMCf2p3Yjynn4R21g2Dv7symoeYFAKJ93l

Ο Νίκος Καρδούλας είναι Τοπογράφος Μηχανικός του Ε.Μ.Π., MSc στην Αγγλία, πρώην καθηγητής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, Στατιστικολόγος, Πολιτικός Αναλυτής, Συνταγματάρχης ε.α. και υποψήφιος βουλευτής της ΝΔ το 2023 στην Περιφερειακή Ενότητα Λάρισας

Το άρθρο Καρδούλας: Μειώθηκαν κατά 18% οι πωλήσεις κατοικιών το 1ο εξάμηνο του 2026 σε σχέση με το αντίστοιχο του 2025 – Πίνακες ανά ΠΕ εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Όταν ο κ. Τζαβάρας είπε ότι «το μόνο που γίνεται στα πανεπιστήμια είναι να κατασκευάζουν μολότοφ», ο Αλέξης Τσίπρας απάντησε χαμογελώντας: «Και τι κακό έχουν οι μολότοφ;». Στην επισήμανση ότι «καίνε κόσμο», συνέχισε λέγοντας: «Εξαρτάται σε ποια μεριά είσαι όταν πέφτουν οι μολότοφ. Εκεί που τις ρίχνουν ή εκεί που πέφτουν;».

Εκείνη τη στιγμή αρκετοί το αντιμετώπισαν ως ένα κοινοβουλευτικό πείραγμα. Σήμερα όμως, μετά τα τραγικά γεγονότα που συγκλόνισαν τη χώρα, τα συγκεκριμένα λόγια ακούγονται διαφορετικά.

Την ίδια περίοδο, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ είχε προχωρήσει σε αλλαγές στο ποινικό πλαίσιο, με αποτέλεσμα η κατοχή και κατασκευή βομβών μολότοφ, υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις, να αντιμετωπίζεται ευνοϊκότερα σε σχέση με το προηγούμενο καθεστώς, γεγονός που είχε προκαλέσει έντονες πολιτικές αντιδράσεις και κατηγορίες ότι υποβαθμίζεται η επικινδυνότητα τέτοιων πράξεων.

Για χρόνια, η κοινωνία παρακολουθούσε να παρουσιάζονται ως περίπου «ακτιβισμός» ενέργειες όπως οι καταλήψεις, οι επιθέσεις με μπογιές, τα τρικάκια, οι βανδαλισμοί και οι εισβολές σε δημόσιους χώρους και πολιτικά γραφεία. Κάθε φορά υπήρχαν εκείνοι που επιχειρούσαν να υποβαθμίσουν τη σοβαρότητα των περιστατικών, θεωρώντας τα μορφές πολιτικής έκφρασης.

Όμως η βία δεν μένει ποτέ στάσιμη. Όταν κανονικοποιείται, όταν αντιμετωπίζεται με χαμόγελα ή με πολιτικές δικαιολογίες, αργά ή γρήγορα κλιμακώνεται. Από τις φθορές περνά στους εμπρησμούς και από εκεί στις ανθρώπινες ζωές.

Η πρόσφατη εμπρηστική επίθεση έξω από το σπίτι πολιτικού στελέχους της Νέας Δημοκρατίας, που είχε ως τραγικό αποτέλεσμα να χάσει τη ζωή της η Βάγια Νέστωρα, μητέρα της πολιτεύτριας της Νέας Δημοκρατίας Αφροδίτης Νέστωρα, αποτελεί το πιο σκληρό υπενθύμισμα ότι οι εμπρηστικοί μηχανισμοί δεν είναι ούτε σύμβολα ούτε αστεία. Είναι όπλα που σκοτώνουν.

Η Δημοκρατία δεν κινδυνεύει μόνο από όσους κατασκευάζουν και πετούν μολότοφ. Κινδυνεύει και όταν η πολιτική ηγεσία αντιμετωπίζει τέτοια φαινόμενα με επιπολαιότητα, χιούμορ ή ανοχή. Γιατί κάθε μήνυμα που εκπέμπεται από την κορυφή του πολιτικού συστήματος διαμορφώνει αντιλήψεις και όρια.

Σήμερα, μετά από έναν θάνατο, οι φράσεις που κάποτε προκάλεσαν γέλια επιστρέφουν ως μια σκληρή υπενθύμιση ότι η πολιτική ευθύνη δεν αφορά μόνο τους νόμους που ψηφίζονται, αλλά και τα μηνύματα που εκπέμπονται. Και όταν οι κυβερνώντες παίζουν με τη βία ή την υποτιμούν, το τίμημα μπορεί να αποδειχθεί βαρύ για ολόκληρη τη Δημοκρατία.

Το άρθρο Από το «τι κακό έχουν οι μολότοφ» στον θάνατο. Όταν η ανοχή στη βία γυρίζει μπούμερανγκ στη Δημοκρατία εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Οι εθνικές εκλογές, όποτε κι αν γίνουν, θα κρίνουν αν το πολιτικό σύστημα μπορεί να συνεργασθεί για σχηματισμό κυβέρνησης ή αν θα οδηγηθούμε σε ένα περιβάλλον αβεβαιότητας, ακυβερνησίας και πολιτικών παζαριών.

Το μεγάλο ερώτημα που προκύπτει δεν είναι μόνο ποιο θα είναι πρώτο κόμμα, αλλά με ποια κόμματα και με ποιο πρόγραμμα θα συγκυβερνήσει, με ποια κοινωνική εμπιστοσύνη και νομιμοποίηση,με ποιες υποχωρήσεις και με ποιο τίμημα.

Ο μέσος όρος των δημοσκοπήσεων θεωρείται διεθνώς μια απολύτως παραδεκτή μέθοδος, αφού κυριαρχούν οι μέσες και όχι οι ακραίες εκτιμήσεις και είναι ένα από τα πλέον αξιόπιστα δημοσκοπικά εργαλεία, διότι συνεκτιμά τις προβλέψεις περισσότερων δημοσκοπικών εταιρειών, στο ίδιο ακριβώς χρονικό διάστημα και επιτρέπει έτσι την εξαγωγή ασφαλέστερων συμπερασμάτων.

Στην παρούσα έρευνα χρησιμοποιήθηκαν οι οκτώ δημοσκοπήσεις του Ιουνίου 2026, των εταιρειών Alco, Gpo, Interview, Marc, MetronAnalysis, Palmos Analysis, Prorata και Real Polls.

Εκτίμηση ψήφου – Δύο σενάρια

Αρχικά υπολογίσθηκε ο μέσος όρος πρόθεσης ψήφου των οκτώ εταιριών και στη συνέχεια έγινε η εκτίμηση ψήφου με αναγωγή των αναποφάσιστων σύμφωνα με το δικό μου δοκιμασμένο με επιτυχία 95%, μαθηματικό μοντέλο.

Εξετάσθηκαν δύο σενάρια εκτίμησης ψήφου και κατανομής εδρών στη Βουλή, ένα με τα υπάρχοντα κόμματα και ένα με τα υπάρχοντα κόμματα και το δυνητικό κόμμα Σαμαρά, το ποσοστό του οποίου εκτιμήθηκε από τα ποιοτικά στοιχεία των δημοσκοπήσεων.

Στον παρακάτω πίνακα απεικονίζονται τα αποτελέσματα εκτίμησης ψήφου και οι αντίστοιχες έδρες των κομμάτων αν είχαμε σήμερα εκλογές, με τα δύο σενάρια.

Η ΝΔ προηγείται με 27,5% και ακολουθούν ΕΛΑΣ (16,6%), ΠΑΣΟΚ (11,2%), Ελπίδα (9,3%), ΚΚΕ (7,6%), Ελληνική Λύση (7,2%), Φωνή Λογικής (4,5%), Πλεύση Ελευθερίας (4,1%), Μερα25 (2,8%), Νίκη (1,6%), ΣΥΡΙΖΑ (1,5%), Δημοκράτες (1,1%) και Άλλο Κόμμα (5%).

• Αν είχαμε σήμερα εκλογές θα είχαμε 8κομματική Βουλή και η ΝΔ θα είχε 111 έδρες, η ΕΛΑΣ 52, το ΠΑΣΟΚ 35, η Ελπίδα 29, το ΚΚΕ 24, η Ελληνική Λύση 22, η Φωνή Λογικής 14 και η Πλεύση Ελευθερίας 13 έδρες και για το σχηματισμό κυβέρνησης, θα χρειάζονταν η συνεργασία τουλάχιστον τριών κομμάτων, εάν δεν θα μπορούσε να επιτευχθεί συνεργασία μεταξύ των δύο πρώτων κομμάτων.

• Σε σχέση με την εκτίμηση ψήφου από το μέσο όρο των δημοσκοπήσεων του Μαΐου 2026, όπου η αναγωγή των αναποφάσιστων έγινε με το ίδιο μαθηματικό μοντέλο, κέρδη παρουσιάζουν η ΝΔ (1,5%), η ΕΛΑΣ (1,6%), το ΚΚΕ (0,3%), η Ελληνική Λύση (0,5%), η Φωνή Λογικής (0,7%) και το Μερα25 (0,3%), ενώ απώλειες παρουσιάζουν το ΠΑΣΟΚ (-0,8%), η Ελπίδα (-2,2%), η Πλεύση Ελευθερίας (-0,1%), η Νίκη (-0,7%), ο ΣΥΡΙΖΑ (-0,2%), οι Δημοκράτες (-0,6%) και το Άλλο Κόμμα (-0,3%).

Στο 2ο σενάριο παρατηρείται:

• Η ΝΔ προηγείται με 24,5% και ακολουθούν ΕΛΑΣ (16,4%), ΠΑΣΟΚ (11%), Ελπίδα (8,3%), ΚΚΕ (7,6%), κόμμα Σαμαρά (6,5%), Ελληνική Λύση (6,3%), Φωνή Λογικής (4,2%), Πλεύση Ελευθερίας (4,1%), Μερα25 (2,8%), ΣΥΡΙΖΑ (1,5%), Νίκη (1,2%), Δημοκράτες (1,1%) και Άλλο Κόμμα (4,5%).

• Η ΝΔ χάνει οριακά το μπόνους των 20 εδρών και ο υπολογισμός των εδρών των κομμάτων στη Βουλή έγινε με το σύστημα της απλής αναλογικής.

• Στο κόμμα Σαμαρά μετακινείται σε σχέση με το 1ο σενάριο, το 3% της ΝΔ, το 0,2% της ΕΛΑΣ και του ΠΑΣΟΚ, το 1% της Ελπίδας, το 0,9% της Ελληνικής Λύσης, το 0,3% της Φωνής Λογικής, το 0,4% της Νίκης και του 0,5% του Άλλου Κόμματος (σύνολο 6,5%).

• Αν είχαμε σήμερα εκλογές θα είχαμε 9κομματική Βουλή και η ΝΔ θα είχε 83 έδρες, η ΕΛΑΣ 55, το ΠΑΣΟΚ 37, η Ελπίδα 28, το ΚΚΕ 26, το κόμμα Σαμαρά 22, η Ελληνική Λύση 21, η Φωνή Λογικής 14 και η Πλεύση Ελευθερίας 14 έδρες και για το σχηματισμό κυβέρνησης θα χρειάζονταν η συνεργασία τουλάχιστον τεσσάρων κομμάτων, εάν δεν θα μπορούσε να επιτευχθεί συνεργασία μεταξύ των τριών πρώτων κομμάτων ή μεταξύ των δύο πρώτων κομμάτων και του τέταρτου.

• Σε σχέση με την εκτίμηση ψήφου από το μέσο όρο των δημοσκοπήσεων του Μαΐου 2026, όπου η αναγωγή των αναποφάσιστων έγινε με το ίδιο μαθηματικό μοντέλο, κέρδη παρουσιάζουν η ΝΔ (0,3%), η ΕΛΑΣ (1,6%), το ΚΚΕ (0,3%), το κόμμα Σαμαρά (3,1%), η Φωνή Λογικής (0,5%) και το Μερα25 (0,3%), απώλειες παρουσιάζουν το ΠΑΣΟΚ (-0,7%), η Ελπίδα (-2,7%), η Πλεύση Ελευθερίας (-0,1%), ο ΣΥΡΙΖΑ (-0,2%), η Νίκη (-1%), οι Δημοκράτες (-0,6%) και το Άλλο Κόμμα (-0,9%), ενώ το ποσοστό της Ελληνικής Λύσης παραμένει το ίδιο.

Συμπεράσματα

Η ΝΔ μπορεί να είναι πρώτο κόμμα, αλλά δεν μπορεί να σχηματίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση. Παρατηρείται κατακερματισμός του πολιτικού σκηνικού, με αποτέλεσμα η επόμενη Βουλή να δείχνει απρόβλεπτη, σύνθετη και δύσκολη, όπου ο σχηματισμός κυβέρνησης δεν θα είναι εύκολος και όλα τα σενάρια συγκυβέρνησης μπορεί να είναι πιθανά.

Ο σχηματισμός κυβέρνησης που προκύπτει και από τα δύο σενάρια αποτελεί περισσότερο σταυρόλεξο για δυνατούς λύτες, παρά ένα καθαρό αποτέλεσμα που δίνει σταθερή κυβέρνηση, οι δύσκολες συνεργασίες των κομμάτων γίνονται σχεδόν αναπόφευκτες και το ερώτημα είναι αν το πολιτικό σύστημα μπορεί να συνεργασθεί για σχηματισμό κυβέρνησης ή αν θα οδηγηθούμε σε ένα περιβάλλον αβεβαιότητας, ακυβερνησίας και πολιτικών παζαριών.

Και στα δύο σενάρια το πολιτικό σύστημα δεν φαίνεται να οδηγείται σε καθαρή εντολή και ο σχηματισμός κυβέρνησης προβλέπεται εύθραυστος και δύσκολος, με μυστικές διαπραγματεύσεις, με προγραμματικές συμφωνίες από ανάγκη και με κυβερνήσεις που θα κριθούν άμεσα από τους πολίτες.

Το μεγάλο ερώτημα των εθνικών εκλογών, όποτε κι αν γίνουν, δεν είναι μόνο ποιο θα είναι πρώτο κόμμα, αλλά με ποια κόμματα και με ποιο πρόγραμμα θα συγκυβερνήσει, με ποια κοινωνική εμπιστοσύνη και νομιμοποίηση, με ποιες υποχωρήσεις και με ποιο τίμημα. 

Δείτε την ανάρτησή του:

 Ο Νίκος Καρδούλας είναι Τοπογράφος Μηχανικός του Ε.Μ.Π., MSc στην Αγγλία, πρώην καθηγητής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, Στατιστικολόγος, Πολιτικός Αναλυτής, Συνταγματάρχης ε.α. και υποψήφιος βουλευτής της ΝΔ το 2023 στην Περιφερειακή Ενότητα Λάρισας

Το άρθρο Δημοσκόπηση Καρδούλα ανατρέπει τα δεδομένα με δύο σενάρια εκτίμησης ψήφου εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Με μια μακροσκελή ανάρτησή του, ο κ. Τραγάκης εξηγεί πως, ως αγρότης που ζει αποκλειστικά από την παραγωγή βιομηχανικού ροδάκινου, καλαμποκιού και νεκταρινιών, αποφάσισε να μην τροφοδοτήσει – όπως χαρακτηριστικά αναφέρει – «το κύκλωμα της αισχροκέρδειας».

Υποστηρίζει ότι βρίσκεται αντιμέτωπος με εμπόρους και μεσάζοντες που αγοράζουν την παραγωγή κάτω από το κόστος, ενώ παράλληλα καταγγέλλει πιέσεις για συναλλαγές χωρίς παραστατικά, σημειώνοντας πως επικρατεί η λογική του «ή τα δίνεις μαύρα ή ψάξε αλλού». Την ίδια ώρα, όπως αναφέρει, το προϊόν φτάνει στον καταναλωτή με τιμή αυξημένη ακόμη και κατά 700% σε σχέση με την τιμή που εισπράττει ο παραγωγός.

«Δεν θα γίνω ο λαθρέμπορος της δικής μου σοδειάς μέσα στη νύχτα. Δεν θα φορτωθώ εγώ τη χασούρα της αγοράς για να εξασφαλίσουν οι μεσίτες μαύρα κέρδη δεκάδων χιλιάδων ευρώ, την ώρα που η πολιτεία είναι πλήρως απούσα από ελέγχους», αναφέρει χαρακτηριστικά, εξηγώντας ότι προτιμά να προσφέρει τα φρούτα του σε ανθρώπους που πραγματικά τα έχουν ανάγκη, αντί να συμμετάσχει σε μια διαδικασία που θεωρεί άδικη για τον ίδιο και για τον πρωτογενή τομέα.

«Προτιμώ να μαζέψω τα φρούτα μου με μεράκι και να τα προσφέρω εντελώς δωρεάν σε οικογένειες που δυσκολεύονται να τα αγοράσουν», σημειώνει στην ανάρτησή του, την οποία κλείνει με κάλεσμα προς τους πολίτες να τη διαδώσουν, ώστε να βρεθούν άμεσα οι εθελοντές που θα στηρίξουν την πρωτοβουλία.

Η κίνηση του Φάνη Τραγάκη έχει ήδη προκαλέσει έντονο ενδιαφέρον και θετικά σχόλια, καθώς μετατρέπει μια προσωπική διαμαρτυρία για τις συνθήκες που επικρατούν στην αγορά των αγροτικών προϊόντων σε μια έμπρακτη πράξη κοινωνικής αλληλεγγύης, αποδεικνύοντας ότι, όταν ο κόπος του παραγωγού απαξιώνεται, μπορεί να αποκτήσει ακόμη μεγαλύτερη αξία μέσα από την προσφορά στον συνάνθρωπο.

Πηγή onlarissa.gr

Το άρθρο Δεν θα γίνω ο λαθρέμπορος της δικής μου σοδειάς» – Ο Λαρισαίος αγρότης που χαρίζει τα νεκταρίνια του αντί να τα δώσει στους μεσάζοντες εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Μια περίοδο που ο πόλεμος στην Ουκρανία συνεχίζεται χωρίς κάποια ορατή προοπτική τερματισμού, οι διαβουλεύσεις μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν για την εφαρμογή της εκεχειρίας και τη διαμόρφωση ενός πλαισίου βιώσιμης ειρήνευσης παραμένουν εύθραυστες, ενώ η αστάθεια στη Μέση Ανατολή εξακολουθεί να απειλεί την περιφερειακή ασφάλεια και οι διεθνείς ανταγωνισμοί για τον έλεγχο των ενεργειακών πόρων και των θαλάσσιων εμπορικών οδών εντείνονται.

Παράλληλα, οι διαφορετικές προσεγγίσεις των Συμμάχων ως προς τις στρατηγικές προτεραιότητες, τον επιμερισμό των βαρών, τη χρηματοδότηση της άμυνας και τον μελλοντικό ρόλο του ΝΑΤΟ αναδεικνύουν τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει η Συμμαχία.

Στο πλαίσιο αυτό, το ΝΑΤΟ καλείται να προσαρμόσει τη στρατηγική του στις απαιτήσεις ενός νέου και περισσότερο αβέβαιου περιβάλλοντος ασφάλειας. 

Ως εκ τούτου, στην ατζέντα της Συνόδου κυριαρχούν ζητήματα όπως η ενίσχυση των αμυντικών δαπανών των Συμμάχων, με επίκεντρο την επίτευξη του στόχου για ετήσιες επενδύσεις στην άμυνα ύψους 5% του ΑΕΠ έως το 2035, η ενίσχυση της αμυντικής βιομηχανίας της Συμμαχίας, καθώς και η συνέχιση της υποστήριξης προς την Ουκρανία.

Επίσης, αναμένεται να τεθούν υπό συζήτηση οι προκλήσεις ασφαλείας που προέρχονται από τη Νότια Γειτονία (Μέση Ανατολή και Βόρεια Αφρική), η καταπολέμηση της τρομοκρατίας, καθώς και η ασφάλεια στη θαλάσσια περιοχή της Μεσογείου και της Μαύρης Θάλασσας.

Συνεπώς, το πραγματικό διακύβευμα της Συνόδου δεν είναι οι επικοινωνιακές κορώνες που θα κυριαρχήσουν στη δημόσια σφαίρα ούτε οι αναμενόμενες διμερείς συναντήσεις των ηγετών, αλλά οι αποφάσεις που θα καθορίσουν τη φυσιογνωμία και το στρατηγικό προσανατολισμό του ΝΑΤΟ για την επόμενη δεκαετία. 

Οι εν λόγω αποφάσεις δεν αποτελούν μια συγκυριακή εξέλιξη, αλλά αποτυπώνουν μια διαρκή διαδικασία αναπροσαρμογής της Συμμαχίας σε ένα περιβάλλον παρατεταμένου στρατηγικού ανταγωνισμού. 

Το ΝΑΤΟ καλείται πλέον να λειτουργήσει σε συνθήκες όπου η έννοια της αποτροπής αποκτά πολυδιάστατο χαρακτήρα, συνδυάζοντας την κλασική στρατιωτική ισχύ με την ανθεκτικότητα των κρατών-μελών, την τεχνολογική υπεροχή και τη βιομηχανική ικανότητα υποστήριξης παρατεταμένων επιχειρήσεων.

Η φυσιογνωμία και ο ρόλος του ΝΑΤΟ μεταβάλλονται, καθώς από έναν Οργανισμό που εστίαζε στην αποτροπή και την άμυνα, την πρόληψη και τη διαχείριση κρίσεων, καθώς και τη συνεργατική ασφάλεια, εξελίσσεται σε μια Συμμαχία αυξημένης επιχειρησιακής ετοιμότητας (Alliance of Readiness), διασφαλίζοντας ότι οι δυνάμεις της παραμένουν έτοιμες να ανταποκριθούν σε οποιαδήποτε εξέλιξη και οποιοδήποτε πιθανό σενάριο.

Αυτό συνεπάγεται αυξημένες απαιτήσεις σε δυνάμεις, αποθέματα πυρομαχικών, βιομηχανική παραγωγική ικανότητα, ανθεκτικότητα εφοδιαστικών αλυσίδων, δομές διοίκησης και συνολική αποτρεπτική ισχύ.

Υπό αυτό το πρίσμα, ιδιαίτερη βαρύτητα αποκτά η συζήτηση για τον επιμερισμό των στρατηγικών βαρών εντός της Συμμαχίας. 

Η πίεση για αύξηση των αμυντικών δαπανών δεν συνιστά απλώς μια δημοσιονομική απαίτηση, αλλά αντανακλά τη μετάβαση σε ένα μοντέλο συλλογικής ασφάλειας όπου η επιχειρησιακή ετοιμότητα και η ικανότητα άμεσης ανταπόκρισης αποτελούν καθοριστικούς παράγοντες αξιοπιστίας των συμμάχων.

Ουσιαστικά, η εξέλιξη αυτή αποτυπώνει τη βαθύτερη μεταβολή της στρατηγικής φιλοσοφίας του ΝΑΤΟ, το οποίο προσανατολίζεται πλέον σε ένα περιβάλλον παρατεταμένου ανταγωνισμού μεγάλων δυνάμεων, με υψηλές απαιτήσεις διαρκούς ετοιμότητας και αποτρεπτικής ικανότητας.

Παράλληλα, η ενίσχυση της αμυντικής και τεχνολογικής βιομηχανικής βάσης του ΝΑΤΟ αναδεικνύεται σε κρίσιμο ζήτημα στρατηγικής αυτονομίας της Συμμαχίας.

Η εμπειρία από τις συγκρούσεις στην Ουκρανία και την Μέση Ανατολή, έχει καταδείξει  ότι η επάρκεια σε αποθέματα πυρομαχικών, σε συνδυασμό με την εξασφάλιση των παραγωγικών δυνατοτήτων και την ανθεκτικότητα των εφοδιαστικών αλυσίδων αποτελούν παράγοντες αποτροπής εξίσου σημαντικούς με την ίδια τη στρατιωτική ισχύ.

Η εξέλιξη αυτή, αποτυπώνει τη μετάβαση από την παραδοσιακή αντίληψη της άμυνας ως αποκλειστικά επιχειρησιακής ισχύος προς μια πιο σύνθετη θεώρηση της άμυνας ως ολοκληρωμένου παραγωγικού και βιομηχανικού συστήματος (Defence as Industrial System), στο οποίο η δυνατότητα παραγωγής, υποστήριξης και αναπλήρωσης ισχύος αποτελεί κρίσιμο παράγοντα αποτροπής.

Ιδιαίτερη σημασία αποδίδεται επίσης στη Νότια Πτέρυγα της Συμμαχίας, όπου οι προκλήσεις από τη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική, η αστάθεια σε κρίσιμες θαλάσσιες οδούς και η διαρκής απειλή υβριδικών μορφών ασφάλειας διαμορφώνουν ένα σύνθετο περιβάλλον κινδύνων για τα κράτη – μέλη του ΝΑΤΟ.

Επιπλέον, οι προκλήσεις αυτές φέρνουν στο προσκήνιο το ρόλο της Μεσογείου και της Μαύρης Θάλασσας ως περιοχών στρατηγικής σημασίας για τη συνοχή και την επιχειρησιακή ισορροπία της Συμμαχίας.

Τέλος, λαμβάνοντας υπόψη ότι βασική απειλή για το ΝΑΤΟ αποτελεί η Ρωσία, η υποστήριξη προς την Ουκρανία εντάσσεται σε μια ευρύτερη στρατηγική επιλογή της Συμμαχίας για τη διατήρηση της αποτροπής και την αποφυγή αναθεωρητικών τετελεσμένων στην ευρωπαϊκή ήπειρο. 

Σε αυτό το νέο στρατηγικό πλαίσιο, η Ελλάδα καλείται να αναλάβει πρωτοβουλίες που θα αναδείξουν τον γεωπολιτικό της ρόλο και θα ενισχύσουν τη θέση της τόσο εντός της Συμμαχίας όσο και στην ευρύτερη περιοχή της Νοτιοανατολικής Μεσογείου, συμμετέχοντας ενεργά στη διαμόρφωση του νέου στρατηγικού προσανατολισμού του ΝΑΤΟ.

Υπό το πρίσμα αυτό, η Ελλάδα, οφείλει να αναδεικνύει προς τους συμμάχους ότι δεν αποτελεί απλώς ένα κράτος-μέλος που συμμετέχει στη συλλογική άμυνα, αλλά μια χώρα με σημαντική γεωπολιτική αξία στην Νότια Πτέρυγα του ΝΑΤΟ και στις θαλάσσιες γραμμές επικοινωνίας της Ανατολικής Μεσογείου. 

Η γεωγραφική της θέση, σε συνδυασμό με τον ρόλο της ως παράγοντα σταθερότητας σε ένα περιβάλλον αυξημένης ρευστότητας, αναβαθμίζει τη σημασία της εντός της Συμμαχίας.

Η στρατηγική της αξία δεν απορρέει μόνο από την επιχειρησιακή της συνεισφορά, αλλά και από τη δυνατότητά της να λειτουργεί ως κόμβος ασφάλειας, ενεργειακής διασύνδεσης και θαλάσσιας επιτήρησης σε μια περιοχή όπου διασταυρώνονται οι γεωπολιτικοί ανταγωνισμοί της Μέσης Ανατολής, της Βόρειας Αφρικής και της Μαύρης Θάλασσας, καθώς και τα συμφέροντα των μεγάλων δυνάμεων.

Η συμμετοχή της Ελλάδας σε αποστολές και διαλειτουργικά σχήματα της Συμμαχίας, καθώς και η συμβολή της στη διατήρηση και λειτουργία ΝΑΤΟϊκών υποδομών ενισχύει αυτή τη διάσταση, μετατρέποντας τη χώρα σε πολλαπλασιαστή ισχύος και σταθερότητας.

Παράλληλα, η ενίσχυση της αποτρεπτικής της ικανότητας και ο εκσυγχρονισμός των Ενόπλων Δυνάμεων εντάσσονται στον ευρύτερο καταμερισμό βαρών εντός του ΝΑΤΟ. 

Σε ένα περιβάλλον όπου η επιχειρησιακή ετοιμότητα και η διαθεσιμότητα ισχύος αποκτούν καθοριστικό ρόλο, η Ελλάδα καλείται να κεφαλαιοποιήσει τον ρόλο της ως αξιόπιστος και επιχειρησιακά συνεπής σύμμαχος.

Λαμβάνοντας υπόψη τα ανωτέρω, η Ελλάδα οφείλει να αξιοποιήσει τη συμμετοχή της στη Σύνοδο, ώστε να ενισχύει τη θέση της ως αξιόπιστου συμμάχου και αναντικατάστατου παράγοντα στη Νότια Πτέρυγα του ΝΑΤΟ, συνδυάζοντας υψηλή επιχειρησιακή συνεισφορά με πλήρη προσήλωση στο Διεθνές Δίκαιο.

Η ελληνική προσέγγιση οφείλει να παραμείνει στρατηγική και όχι συγκυριακή, με έμφαση στην αξιοποίηση των θεσμικών της δυνατοτήτων εντός της Συμμαχίας και στην ενίσχυση του ρόλου της ως αξιόπιστου και επιχειρησιακά αποτελεσματικού συμμάχου.

Σε αυτό το πλαίσιο, η Ελλάδα καλείται να αναδεικνύει συστηματικά τη συμβολή της στη σταθερότητα της Ανατολικής Μεσογείου, τη σημασία της διασύνδεσης της ευρωπαϊκής άμυνας με τη νότια πτέρυγα του ΝΑΤΟ, καθώς και την ανάγκη διατήρησης μιας αποτρεπτικής ισορροπίας έναντι κάθε μορφής αναθεωρητισμού.

Επιπλέον, ιδιαίτερη σημασία για τη διαμόρφωση αποτελεσματικής εθνικής στάσης, έχει η ικανότητα πρόβλεψης πιθανών εξελίξεων στο εσωτερικό της Συμμαχίας κατά τη διάρκεια της Συνόδου. 

Συγκεκριμένα, σε ένα περιβάλλον αυξημένης στρατηγικής ρευστότητας, όπου η Συμμαχία μετασχηματίζεται και οι σύμμαχοι διαμορφώνουν διαφοροποιημένες προσεγγίσεις για το μέλλον του ΝΑΤΟ, η διπλωματική αποτελεσματικότητα δεν εξαρτάται μόνο από τη διατύπωση εθνικών θέσεων, αλλά και από την εκ των προτέρων επεξεργασία εναλλακτικών σεναρίων και επιλογών πολιτικής.

Υπό αυτό το πρίσμα, η Ελλάδα οφείλει να υιοθετήσει μια προσέγγιση στρατηγικής πρόβλεψης (Strategic Foresight), η οποία υπερβαίνει τη συγκυριακή διαχείριση γεγονότων και ενσωματώνει την εκτίμηση πιθανών εξελίξεων και των αντίστοιχων συνεπειών τους.

Εν κατακλείδι, η επερχόμενη Σύνοδος Κορυφής του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα δεν συνιστά απλώς ένα ακόμη θεσμικό ορόσημο, αλλά ένα σημείο καμπής για τον στρατηγικό προσανατολισμό της Συμμαχίας τα επόμενα χρόνια.

Η σημασία των αποφάσεων που θα ληφθούν δεν θα κριθούν από την ρητορική και τις επικοινωνιακές κορώνες  των συμμετεχόντων ή των κάθε είδους σχολιαστών και ειδικών, αλλά από το κατά πόσο θα ενισχύσουν την πραγματική αποτρεπτική και επιχειρησιακή ικανότητα του ΝΑΤΟ στο σύνολό του. 

Σε αυτό το περιβάλλον, η Ελλάδα δεν καλείται απλώς να παρακολουθήσει τις εξελίξεις, αλλά να τοποθετηθεί ενεργά ως αξιόπιστος και επιχειρησιακά αποτελεσματικός σύμμαχος, με σαφή γεωπολιτική ταυτότητα και στρατηγική συνέπεια. 

Η επιτυχία της ελληνικής παρουσίας συνεπώς, δεν θα εξαρτηθεί από τις επικοινωνιακές εντυπώσεις της Συνόδου, αλλά από την ικανότητα της χώρας να μετατρέπει τη στρατηγική κατανόηση του διεθνούς περιβάλλοντος σε συνεκτική, προνοητική, πολυδιάστατη και μακροπρόθεσμη εθνική στρατηγική εντός της Συμμαχίας που εξασφαλίζει τα εθνικά συμφέροντα σε ένα ευρύτερο πλαίσιο ευρωατλαντικής ασφάλειας.

Δρ. Κωνσταντίνος Π. Μπαλωμένος

konmpalo@gmail.com

Πολιτικός Επιστήμονας – Διεθνολόγος 

Το άρθρο Σύνοδος ΝΑΤΟ στην Άγκυρα: Τι πραγματικά αλλάζει για τη Συμμαχία και ποιος είναι ο ρόλος της Ελλάδας εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

«Η Βάγια Νέστορα δεν πέθανε, δολοφονήθηκε. Σήμερα έχει συμβεί μια φρικιαστική τραγωδία. Η κόρη της, Αφροδίτη Νέστορα, είδε τη μητέρα της να καίγεται ζωντανή μετά τα γκαζάκια που έβαλαν οι αναρχικές ομάδες για να δολοφονήσουν τους ανθρώπους αυτούς στο σπίτι τους, με την οικογένειά τους και είναι ένα τραύμα που θα το κουβαλάει για όλη της τη ζωή.

Εγώ θέλω να πω το εξής: Σε αυτή την προσπάθεια που έχουμε κάνει εδώ και πάρα πολλά χρόνια για να μπορέσουμε να ενισχύσουμε την Αστυνομία, η Αριστερά ήταν απέναντι. Σε κάθε αυστηροποίηση του Ποινικού Κώδικα, η Αριστερά ήταν απέναντι. Σε κάθε μέτρο για να μην αποφυλακίζεται ένας τρομοκράτης, η Αριστερά ήταν απέναντι.

Ο βασικός μας πολιτικός αντίπαλος επέλεξε ένα όνομα του εμφυλίου, επανασυστήνεται στην Ελλάδα και διχάζει ξανά τους Έλληνες. Αυτή η ανοχή, θα το πω πολύ ξεκάθαρα, αυτή η ανοχή της Αριστεράς, εγώ μία ΕΛΑΣ αναγνωρίζω, την Ελληνική Αστυνομία στην οποία έχω απόλυτη εμπιστοσύνη ότι σε ώρες, θα πρέπει να έχει πιάσει τους ενόχους αυτής της δολοφονικής ενέργειας.

Αυτά περί ΕΛ.Α.Σ., Λαϊκού Στρατού κλπ. εδώ ήμασταν δύο εβδομάδες πριν στο τραπέζι αυτό και σας έλεγα ότι το να έρχεται ο Τσίπρας της Αριστεράς και να επανασυστήνεται με ένα εμφυλιοπολεμικό όνομα, έχει συνέπειες. Αυτές είναι οι συνέπειες. Αλήθεια. Και θα σας πω κι άλλες αλήθειες…».

Το άρθρο Κυρανάκης μετά τη φονική επίθεση «Η Βάγια Νέστορα δεν πέθανε, δολοφονήθηκε» Σφοδρή επίθεση στην Αριστερά εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Κι όμως, δεν πρόκειται για μια εξέλιξη που αιφνιδίασε κανέναν. Εδώ και δεκαετίες οι επιστήμονες προειδοποιούσαν ότι η Ελλάδα θα βρεθεί αντιμέτωπη με μια πρωτοφανή δημογραφική κρίση. Παρά τις προειδοποιήσεις, καμία κυβέρνηση δεν αντιμετώπισε το ζήτημα ως εθνική προτεραιότητα με μακροχρόνιο σχεδιασμό. Οι περισσότερες περιορίστηκαν σε αποσπασματικές παρεμβάσεις, επιδόματα και μέτρα χωρίς διάρκεια.

Βέβαια, το πρόβλημα δεν αφορά μόνο την Ελλάδα. Σχεδόν ολόκληρη η Ευρώπη αντιμετωπίζει την ίδια δημογραφική πρόκληση. Η διαφορά είναι ότι πολλές χώρες ξεκίνησαν νωρίτερα να σχεδιάζουν πολιτικές για τη στήριξη της οικογένειας, της εργασίας και της στέγασης. Παρ’ όλα αυτά, ούτε σε ευρωπαϊκό επίπεδο υπήρξε η προετοιμασία που απαιτούσε ένα τόσο προβλέψιμο πρόβλημα. Αντί για στρατηγική δεκαετιών, οι περισσότερες κυβερνήσεις επέλεξαν να ακολουθούν τις εξελίξεις αντί να τις προλαμβάνουν.

Στην Ελλάδα η κατάσταση γίνεται ακόμη πιο δύσκολη, καθώς η ακρίβεια, το υψηλό κόστος στέγασης, οι χαμηλοί μισθοί και η εργασιακή ανασφάλεια κάνουν τη δημιουργία οικογένειας ολοένα πιο δύσκολη για τους νέους. Όταν ένα νέο ζευγάρι δυσκολεύεται να νοικιάσει σπίτι ή να σχεδιάσει το οικονομικό του μέλλον, η απόφαση για την απόκτηση παιδιών μετατίθεται ή εγκαταλείπεται.

Η υπογεννητικότητα δεν λύνεται με περιστασιακές εξαγγελίες. Χρειάζεται εθνικό σχέδιο με ορίζοντα δεκαετιών, ανεξάρτητα από κυβερνήσεις και εκλογικούς κύκλους. Αν η Ελλάδα συνεχίσει να αντιμετωπίζει το δημογραφικό με τη λογική της διαχείρισης της στιγμής, σύντομα δεν θα συζητάμε μόνο για έλλειψη γεννήσεων, αλλά για μια χώρα που θα μικραίνει πληθυσμιακά, οικονομικά και παραγωγικά χρόνο με τον χρόνο.

Το άρθρο Υπογεννητικότητα Η Ελλάδα αδειάζει και οι κυβερνήσεις συνεχίζουν να ακολουθούν τις εξελίξεις εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Ο Γιάννης Κόκουρας δεν είναι ένας απλός δημοτικός σύμβουλος. Είναι πρώην δήμαρχος Τυρνάβου και παραμένει επικεφαλής της δημοτικής παράταξης Νέα Δημοτική Κίνηση Τυρνάβου. Πρόκειται για έναν άνθρωπο που ζήτησε την εμπιστοσύνη των δημοτών, ηγήθηκε ενός ολόκληρου συνδυασμού και έλαβε εντολή να εκπροσωπεί τους πολίτες και μετά τις δημοτικές εκλογές, από τη θέση της αντιπολίτευσης.

Γι’ αυτό και η συνεχής απουσία του από τα δημοτικά συμβούλια και από τις σημαντικές αποφάσεις που αφορούν τον Δήμο Τυρνάβου προκαλεί εύλογα ερωτήματα. Οι δημότες που τον ψήφισαν δεν τον εξέλεξαν για να είναι απών από τις κορυφαίες θεσμικές διαδικασίες του Δήμου. Τον εξέλεξαν για να βρίσκεται στο Δημοτικό Συμβούλιο, να ασκεί ουσιαστικό έλεγχο στη δημοτική αρχή, να καταθέτει προτάσεις, να υπερασπίζεται τις θέσεις της παράταξής του και να δίνει το παρών σε κάθε σημαντική απόφαση.

Ο Γιάννης Κόκουρας υπηρέτησε ως δήμαρχος σε μία από τις δυσκολότερες περιόδους για τον Δήμο Τυρνάβου. Κλήθηκε να διαχειριστεί τον καταστροφικό σεισμό του 2021 και μια σειρά από σοβαρές προκλήσεις για την περιοχή, ενώ εκπροσώπησε τον Δήμο με κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας βρήκε λύσεις για τους δημότες, αλλά και για τους αγρότες και τους κτηνοτρόφους. Αυτή η εμπειρία θα μπορούσε σήμερα να αποτελεί σημαντικό πλεονέκτημα τόσο για τη Νέα Δημοτική Κίνηση Τυρνάβου όσο και για τον ίδιο τον Δήμο. Αντί όμως να αξιοποιείται, παραμένει ουσιαστικά εκτός της καθημερινής λειτουργίας του Δημοτικού Συμβουλίου.

Η δημοκρατία δεν λειτουργεί μόνο όταν κάποιος είναι δήμαρχος. Λειτουργεί και όταν βρίσκεται στην αντιπολίτευση. Εκεί κρίνεται η συνέπεια, η υπευθυνότητα και ο σεβασμός απέναντι στην εντολή που έδωσαν οι πολίτες. Η διαρκής απουσία δεν είναι πολιτική στάση. Είναι απουσία εκπροσώπησης.

Ακόμη μεγαλύτερη είναι η ευθύνη του, καθώς δεν είναι μόνο δημοτικός σύμβουλος. Είναι ο επικεφαλής της μείζονος αντιπολίτευσης και της δημοτικής παράταξης Νέα Δημοτική Κίνηση Τυρνάβου. Ο επικεφαλής μιας παράταξης οφείλει να δίνει το παράδειγμα με την παρουσία του, να συντονίζει την ομάδα του, να εκφράζει δημόσια τις θέσεις της και να βρίσκεται στην πρώτη γραμμή των πολιτικών εξελίξεων. Όταν ο ίδιος απουσιάζει συστηματικά από τα δημοτικά συμβούλια, δημιουργείται ένα εμφανές κενό τόσο στη λειτουργία της παράταξης όσο και στην άσκηση ουσιαστικής αντιπολίτευσης.

«Αν η στάση αυτή οφείλεται σε απογοήτευση από το εκλογικό αποτέλεσμα ή σε αδυναμία προσαρμογής στον ρόλο της αντιπολίτευσης, τότε πρόκειται για μια λανθασμένη πολιτική επιλογή. Αν, πάλι, πρόκειται για θέμα προσωπικού εγωισμού, τότε το πρόβλημα είναι ακόμη μεγαλύτερο. Γιατί κανένα προσωπικό «εγώ» δεν μπορεί να βρίσκεται πάνω από την υποχρέωση απέναντι στους πολίτες που τον εξέλεξαν και στην παράταξη της οποίας εξακολουθεί να ηγείται.»

Εάν ο κ. Κόκουρας δεν επιθυμεί πλέον να ασκεί ενεργά τα καθήκοντά του ως δημοτικός σύμβουλος και επικεφαλής της Νέας Δημοτικής Κίνησης Τυρνάβου, τότε η πιο έντιμη πολιτική επιλογή είναι να το δηλώσει ξεκάθαρα και να παραιτηθεί. Όχι ως πράξη ήττας, αλλά ως πράξη ευθύνης απέναντι στους δημότες, στην παράταξή του και στον θεσμό της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.

Μια τέτοια απόφαση θα άνοιγε τον δρόμο σε νέα στελέχη με όρεξη, χρόνο και διάθεση να εργαστούν για τον Δήμο Τυρνάβου. Ανθρώπους που θέλουν να βρίσκονται στα δημοτικά συμβούλια, να συμμετέχουν στις αποφάσεις, να ασκούν ουσιαστική αντιπολίτευση και να δώσουν νέα πνοή στην παράταξη.

Η έδρα του δημοτικού συμβούλου και η θέση του επικεφαλής μιας δημοτικής παράταξης δεν είναι προσωπικά προνόμια ούτε τίτλοι που διατηρούνται επειδή κάποτε κάποιος υπηρέτησε ως δήμαρχος. Είναι ευθύνες που απαιτούν καθημερινή παρουσία, συμμετοχή και λογοδοσία. Και όταν αυτές οι ευθύνες δεν ασκούνται, η πιο γενναία πολιτική πράξη είναι να δοθεί χώρος σε εκείνους που έχουν τη διάθεση να προσφέρουν.

Το άρθρο Κύριε Κόκουρα, η απουσία δεν είναι αντιπολίτευση. Αν δεν θέλετε να συμμετέχετε, παραδώστε την έδρα και την ηγεσία της παράταξης εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Δεν ζημιώνεται κανένας δήμος με την εφαρμογή του νέου Τέλους Τοπικής Ανάπτυξης (ΤΤΑ) από 1/1/2027.

Στον αντίποδα, αν τα δημοτικά συμβούλια των δήμων αποφασίσουν συντελεστές του ΤΤΑ για το 2027 μεγαλύτερους από αυτούς που απεικονίζονται στους δύο πίνακες της παρούσας έρευνας, θα επιβαρυνθούν επιπλέον τα νοικοκυριά, ενώ αν αντίστοιχα αποφασίσουν συντελεστές του ΤΤΑ μικρότερους, τα νοικοκυριά θα ωφεληθούν.

Εισαγωγή

Σύμφωνα με το άρθρο 393 του νομοσχεδίου με τίτλο «Κώδικας Τοπικής Αυτοδιοίκησης» που κατατέθηκε στη Βουλή και αναμένεται να ψηφισθεί εντός του Ιουνίου 2026:

• Από 1/1/2027 οι δήμοι θα εισπράττουν από τα νοικοκυριά το νέο ΤΤΑ, το οποίο θα αντικαταστήσει το Τέλος Ακίνητης Περιουσίας (ΤΑΠ) και τον Δημοτικό Φόρο (ΔΦ) ή Φόρο Ηλεκτροδοτούμενων Χώρων (ΦΗΧ), που ήδη πληρώνονται από τα νοικοκυριά στους λογαριασμούς ρεύματος. 
• Ο συντελεστής του ΤΤΑ θα καθορίζεται με απόφαση του δημοτικού συμβουλίου και θα κυμαίνεται από 0,30‰ μέχρι 0,70‰ και δύναται να διαφοροποιείται ανά δημοτική ενότητα.
• Κατ’ εξαίρεση, εφόσον προκύπτει ότι η επιβολή του τέλους με τον ανώτατο συντελεστή 0,70‰ οδηγεί σε εκτιμώμενα ετήσια έσοδα κατώτερα του 95% των συνολικώς εισπραχθέντων εσόδων από το ΤΑΠ και τον ΦΗΧ του οικονομικού έτους 2025, το δημοτικό συμβούλιο δύναται να καθορίζει συντελεστή ανώτερο του 0,70‰, αποκλειστικά μέχρι του ύψους που απαιτείται, ώστε τα εκτιμώμενα έσοδα από το ΤΤΑ να ανέρχονται στο ανωτέρω ποσοστό.

Το Τέλος Περιφερειακής Ανάπτυξης (ΤΠΑ), που προβλέπονταν στο αρχικό υπό διαβούλευση σχέδιο νόμου, τελικά δεν θα εφαρμοσθεί.

Για τον υπολογισμό των συντελεστών του νέου ΤΤΑ που απεικονίζονται στους δύο πίνακες της παρούσας έρευνας, ελήφθη υπόψη η μέση αντικειμενική αξία ανά δήμο σύμφωνα με στοιχεία της ΑΑΔΕ και ο μέσος συντελεστής παλαιότητας για το σύνολο των ακινήτων της χώρας που σύμφωνα με στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ και της ΑΑΔΕ είναι 0,62 πανελλαδικά.

Σε 47 δήμους αναμένεται η υπέρβαση του ανώτατου συντελεστή 0,70‰ του ΤΤΑ

Για να καλυφθεί το 95% των εσόδων που εισέπρατταν συνολικά οι δήμοι από το ΤΑΠ και το ΦΗΧ, θα χρειασθεί να γίνει υπέρβαση του ανώτατου συντελεστή 0,70‰ του ΤΤΑ σε 47 δήμους (20% των νοικοκυριών).

Η υπέρβαση του ανώτατου συντελεστή 0,70‰ του ΤΤΑ θα χρειασθεί, διότι τα νοικοκυριά στους 47 συγκεκριμένους δήμους πληρώνουν υψηλότερα ποσά για το ΦΗΧ το 2026 σε σχέση με τους υπόλοιπους 285 δήμους της χώρας, τα οποία κυμαίνονται από 0,16 €/τ.μ. έως 1,22 €/τ.μ. (ο σταθμισμένος μέσος όρος στους 47 δήμους είναι 0,45 €/τ.μ.).

Τον υψηλότερο ΦΗΧ το 2026 έχει ο Δ. Χαλανδρίου (1,22 €/τ.μ.) και ακολουθούν οι δήμοι Ηρακλείου Αττικής (1,20 €/τ.μ.), Βριλησσίων (1,10 €/τ.μ.), Ασπροπύργου (0,83 €/τ.μ.), Κηφισιάς (0,75 €/τ.μ.), Σπάτων-Αρτέμιδος (0,70 €/τ.μ.) και Αμαρουσίου (0,61 €/τ.μ.).

Οι συντελεστές του νέου ΤΤΑ στους 47 δήμους απεικονίζονται στον παρακάτω πίνακα.

Από τον πίνακα συμπεραίνεται:

• Στο δήμο Ασπροπύργου ο συντελεστής του ΤΤΑ (1,92‰) αναμένεται να είναι σχεδόν τριπλάσιος του ανώτατου συντελεστή 0,70‰.
• Στο δήμο Σπάτων-Αρτέμιδος ο συντελεστής του ΤΤΑ (1,41‰) αναμένεται να είναι διπλάσιος του 0,70‰ και ο συντελεστής του ΤΤΑ στους δήμους Χάλκης (1,34‰), Ηρακλείου Αττικής (1,34‰), Χαλανδρίου (1,32‰), Ρήγα Φεραίου (1,25‰), Βριλησσίων (1,24‰) και Θερμαϊκού (1,20‰) αναμένεται να είναι σχεδόν διπλάσιος του ανώτατου συντελεστή 0,70‰.
• Στους υπόλοιπους 39 δήμους ο συντελεστής του ΤΤΑ αναμένεται να κυμανθεί από 0,71‰ έως 1,12‰.

Συντελεστές του νέου ΤΤΑ στους υπόλοιπους 285 δήμους, ώστε να εισπράττονται συνολικά τα ίδια ποσά που εισέπρατταν οι δήμοι από το ΤΑΠ και το ΦΗΧ

Στον παρακάτω πίνακα απεικονίζονται οι συντελεστές του νέου ΤΤΑ στους υπόλοιπους 285 δήμους (80% των νοικοκυριών), ώστε να εισπράττονται συνολικά τα ίδια ποσά που εισέπρατταν οι δήμοι από το ΤΑΠ και το ΦΗΧ, όπου θα ισχύσει η διακύμανση του συντελεστή του ΤΤΑ από 0,30‰ μέχρι 0,70‰.

Τα συμπεράσματα που προκύπτουν από τον πίνακα είναι:

• Σε 60 δήμους (29% των νοικοκυριών) ο συντελεστής του ΤΤΑ αναμένεται να κυμανθεί από 0,61‰ έως 0,70‰.
• Σε 80 δήμους (23% των νοικοκυριών) ο συντελεστής του ΤΤΑ αναμένεται να κυμανθεί από 0,51‰ έως 0,60‰.
• Σε 99 δήμους (21% των νοικοκυριών) ο συντελεστής του ΤΤΑ αναμένεται να κυμανθεί από 0,41‰ έως 0,50‰.
• Σε 46 δήμους (6% των νοικοκυριών) ο συντελεστής του ΤΤΑ αναμένεται να κυμανθεί από 0,30‰ έως 0,40‰.
• Οι 11 πιο ακριβότεροι δήμοι στο ΤΤΑ μεταξύ των 285 δήμων, αναμένεται να είναι οι δήμοι Αιγιαλείας, Αμοργού, Αργοστολίου, Βέλου-Βόχας, Επιδαύρου, Ηρακλείου Κρήτης, Καισαριανής, Κοζάνης, Μαραθώνα, Νέας Σμύρνης και Νέας Φιλαδέλφειας-Νέας Χαλκηδόνας (και οι 11 συντελεστή ΤΤΑ 0,70‰).
• Στον αντίποδα, οι 14 φθηνότεροι δήμοι στο ΤΤΑ μεταξύ των 285 δήμων αναμένεται να είναι οι δήμοι Αστυπάλαιας, Γρεβενών, Ευρώτα (και οι τρείς συντελεστή ΤΤΑ 0,30‰), Γόρτυνας, Κιλελέρ, Σκύρου (και οι τρείς συντελεστή ΤΤΑ 0,31‰), Κέας, Προσοτσάνης (και οι δύο συντελεστή ΤΤΑ 0,32‰), Αντιπάρου, Δελφών, Λειψών, Μεγανησίου, Νάξου και Μικρών Κυκλάδων και Σίφνου (και οι έξι συντελεστή ΤΤΑ 0,34‰).

Δείτε την ανάρτησή του:

https://www.facebook.com/NikolaosKardoulas/posts/pfbid0QpXdXGUqm7Z1p3inpDYiAMMq6qykcXfiyYH3jh41aL7pSaRMVZZi34bfhYSdzCHXl

Ο Νίκος Καρδούλας είναι Τοπογράφος Μηχανικός του Ε.Μ.Π., MSc στην Αγγλία, πρώην καθηγητής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, Στατιστικολόγος, Πολιτικός Αναλυτής, Συνταγματάρχης ε.α. και υποψήφιος βουλευτής της ΝΔ το 2023 στην Περιφερειακή Ενότητα Λάρισας

Το άρθρο Καρδούλας: Συντελεστές του νέου ΤΤΑ για να έχουν οι δήμοι τα ίδια έσοδα και που αναμένεται υπέρβαση του ανώτατου συντελεστή εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Αναλυτικά, ο Άκης Σκέρτσος έγραψε:

«Μια από τις θεμελιώδεις διαφορές της κυβέρνησης με τα κόμματα της αντιπολίτευσης, παλιότερα και νεότερα, είναι ότι κανένα από αυτά δεν διαθέτει πρόταση αύξησης του ΑΕΠ της χώρας και μεγέθυνσης της οικονομίας και των επενδύσεων.

Ξεκινήσαν ήδη να τάζουν παροχές από λεφτά που δεν υπάρχουν αντί να αναρωτηθούν το εξής απλό: “γιατί το 2023 το ρεαλιστικό και υπεύθυνο κυβερνητικό πρόγραμμα των 8 δις της ΝΔ κέρδισε το ανεύθυνο και ακοστολόγητο πρόγραμμα των 80 δις του ΣΥΡΙΖΑ;”.

Ας το ξαναπούμε, λοιπόν, για να το εμπεδώσουν: η κοινωνική πολιτική έχει ως προϋπόθεση την ανάπτυξη και τις επενδύσεις.

Για να μπορείς να δώσεις περισσότερα χρήματα στην υγεία, την παιδεία, τις μεταφορές, την άμυνα, πρέπει να διαθέτεις πρόταση για την αύξηση της “πίτας” χωρίς νέα ελλείμματα και αύξηση του χρέους.

Είναι θλιβερό ότι μετά από 10 χρόνια στα θρανία των μνημονίων ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ και λοιπά κόμματα δεν έχουν πάρει ακόμη αυτό το μάθημα.

Πρώτα η ανάπτυξη και μετά η αναδιανομή. Στοιχειώδες.»

Το άρθρο Σκέρτσος κατά αντιπολίτευσης: «Τάζουν παροχές από λεφτά που δεν υπάρχουν» εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Με ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ο Περιφερειάρχης υπογραμμίζει ότι τα μεγάλα έργα που είχαν ανακοινωθεί μετά τις καταστροφές προχωρούν με αργούς ρυθμούς, ενώ τονίζει ότι η Περιφέρεια έχει ήδη συμβάλει σημαντικά στην ενίσχυση της προστασίας της Θεσσαλίας μέσα από δικές της παρεμβάσεις.

Αναλυτικά η ανάρτηση του Δημήτρη Κουρέτα:

«Κοντεύουν τρία χρόνια από την καταστροφή του Ντάνιελ στη Θεσσαλία. Τα φράγματα του Ενιπέα που το 22 ανακοινώθηκε από τον πρωθυπουργό, βρίσκεται σχεδόν στο 22 σήμερα. Παίζει 27% προστασία σε πλημμύρα τύπου Ντάνιελ και με τον ρυθμό που πάει θέλουμε 6 χρόνια από σήμερα. Πάει αυτό προς το παρόν.

Τα φράγματα της Πύλης και του Μουζακίου παίζουν 15% έκαστο στην προστασία πλημμύρας τύπου Ντάνιελ. Άρα αυτά τα τρία παίζουν 57% προστασία.

Η σημερινή περιφερειακή αρχή με τη συστηματική δουλειά μας έφτασε στο σχεδόν 40% προστασία σε πλημμύρα τύπου Ντάνιελ.

Η ορεινή υδρονομία είναι έτοιμη να βγει εδώ και 8 μήνες. Βγήκε μόνο στη Μαγνησία. Αναίτια καθυστέρηση. Θα μπορούσε αν έβγαινε στα τέλη του 27, να έχουμε μια βοήθεια της τάξης του 20% σε φαινόμενο Ντάνιελ.

Άρα προς το παρόν ότι έγινε, έγινε από έργα δικά μας και θα συνεχίσουμε έτσι για περίπου 1,5 χρόνο με έργα στον αστικό Βόλο, στον Πηνειό και στον Καλέντζη.

Άρα προς τα τέλη του 27, αρχές 28 θα έχουμε φτάσει στο 50%. Μέχρις εκεί.

Γιατί να μην μπορούμε να καταλάβουμε ότι σε σχέση με 4 δισ. αξία ζημιών του Ντάνιελ, αν δίναμε 500 εκατομμύρια σε Ενιπέα, Μουζάκι και Πύλη, σχέδιο του 2014, δεν θα ξαναείχαμε Ντάνιελ.

Το άρθρο Θεσσαλία: «Θέλουμε άμεσα χρονοδιάγραμμα στα έργα» το μήνυμα Κουρέτα για την αντιπλημμυρική θωράκιση εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Με αφορμή όσα γράφτηκαν στον τοπικό Τύπο για το φυλλάδιο των εκκλησιαστικών μνημείων του Τυρνάβου και τη στήριξη του Δήμου στην έκδοσή του, χρειάζεται να ειπωθεί κάτι απλό: δεν μιλάμε για ένα έντυπο που εξυπηρετεί αποκλειστικά τη Μητρόπολη, αλλά για έναν ταξιδιωτικό και πολιτιστικό οδηγό της πόλης.

Το γεγονός, μάλιστα, ότι ο Δήμος Τυρνάβου φρόντισε να τυπωθεί το φυλλάδιο όχι μόνο στα ελληνικά αλλά και στα αγγλικά, αποδεικνύει ξεκάθαρα τον εξωστρεφή χαρακτήρα της έκδοσης. Δεν απευθύνεται μόνο στους κατοίκους ή στους πιστούς, αλλά και στους επισκέπτες που έρχονται στην περιοχή και θέλουν να γνωρίσουν την ιστορία, τα μνημεία και την ταυτότητα του Τυρνάβου.

Εξίσου σημαντικό είναι ότι στο εγχείρημα συνέβαλε και η κ. Σταυρούλα Σδρόλια, προϊσταμένη Αρχαιοτήτων Λάρισας, με τη γνώση και την επιστημονική της συμβολή. Αυτό προσδίδει στην έκδοση ακόμη μεγαλύτερη βαρύτητα, καθώς δείχνει μια τεκμηριωμένη προσπάθεια ανάδειξης της ιστορικής και πολιτιστικής κληρονομιάς της περιοχής.

Τα ιστορικά εκκλησιαστικά μνημεία του Τυρνάβου είναι κομμάτι της ταυτότητας του τόπου. Είναι μνήμη, ιστορία, αρχιτεκτονική, πολιτισμός και σημεία αναφοράς για κατοίκους και επισκέπτες. Όταν αυτά παρουσιάζονται οργανωμένα μέσα από έναν οδηγό, το όφελος δεν περιορίζεται στην Εκκλησία. Το όφελος επιστρέφει στον ίδιο τον Τύρναβο.

Γι’ αυτό και η στήριξη ενός τέτοιου εντύπου από τον Δήμο δεν πρέπει να παρουσιάζεται ως υπερβολική απαίτηση. Ένας Δήμος οφείλει να στηρίζει δράσεις που αναδεικνύουν την ιστορία και τα μνημεία του. Ειδικά όταν το φυλλάδιο έχει καθαρά ενημερωτικό, ταξιδιωτικό και πολιτιστικό χαρακτήρα.

Άλλο πράγμα η καλόπιστη κριτική για το κόστος ή τη διαδικασία και άλλο να υποβαθμίζεται μια πρωτοβουλία που μπορεί να βοηθήσει την εξωστρέφεια της πόλης. Αν θέλουμε ο Τύρναβος να προβάλλεται σωστά, πρέπει να αξιοποιούμε όλα τα στοιχεία που τον κάνουν ξεχωριστό. Και ανάμεσα σε αυτά βρίσκονται ασφαλώς και οι ιστορικοί ναοί του.

Το ζητούμενο, λοιπόν, δεν είναι αν «ωφελείται η Μητρόπολη». Το ζητούμενο είναι ότι μέσα από τέτοιες πρωτοβουλίες προβάλλεται ο Τύρναβος, η ιστορία του και η πολιτιστική του ταυτότητα. Και αυτό είναι κάτι που αφορά όλους.

Το άρθρο Απάντηση στην ουσία: το φυλλάδιο των ναών είναι δίγλωσσος ταξιδιωτικός οδηγός για τον Τύρναβο, δεν αφορά μόνο τη Μητρόπολη εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Ο υποβιβασμός της ΑΕΛ ουσιαστικά «κλείδωσε» μετά τη σημερινή συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου της Super League Greece, όπου η πρόταση για αναδιάρθρωση του πρωταθλήματος δεν συγκέντρωσε την απαιτούμενη πλειοψηφία. Με αυτό το αποτέλεσμα, το σενάριο αλλαγής δομής της κατηγορίας απορρίφθηκε, καθιστώντας τον υποβιβασμό της ΑΕΛ οριστικό και αμετάκλητο.

Όμως η αλήθεια είναι πως στη Λάρισα λίγοι ήθελαν η ΑΕΛ να σωθεί με αυτόν τον τρόπο. Ο κόσμος μπορεί να ήθελε μέχρι τέλους την παραμονή, αλλά όχι με τη «ρετσινιά» μιας σωτηρίας μέσω αλλαγής κανονισμών.

Και μέσα σε όλα αυτά ήρθε και η ανακοίνωση αποχώρησης της διοίκησης του Αχιλλέα Νταβέλη, κλείνοντας οριστικά έναν κύκλο τεσσάρων ετών.

Η πραγματικότητα είναι πως μεγάλο μέρος των φιλάθλων επιθυμούσε εδώ και καιρό αυτή την εξέλιξη, θεωρώντας πως η φετινή κατάληξη βαραίνει σε μεγάλο βαθμό τη διοίκηση και τους χειρισμούς που έγιναν κατά τη διάρκεια της χρονιάς. Λάθη αγωνιστικά, επιλογές που δεν βγήκαν, καταστάσεις που ξέφυγαν και μία σεζόν που τελικά εξελίχθηκε σε εφιάλτη, έφεραν την κατάσταση σε σημείο που για όλους έγινε πλέον ανεπίτρεπτη.

Από την άλλη όμως, θα ήταν άδικο να μηδενιστούν τα πάντα.

Γιατί η ίδια διοίκηση ήταν εκείνη που πήρε την ομάδα σε μια δύσκολη περίοδο, τη σταθεροποίησε οικονομικά, την επανέφερε στη μεγάλη κατηγορία και χάρισε στον κόσμο στιγμές που είχε χρόνια να ζήσει. Η άνοδος, η επιστροφή της αισιοδοξίας και η αίσθηση ότι η ΑΕΛ ξαναβρίσκει τη θέση της στο ελληνικό ποδόσφαιρο, ήταν επίσης μέρος αυτής της τετραετίας.

Από τη φιέστα ανόδου και την προσμονή για καθιέρωση στη μεγάλη κατηγορία, η ομάδα βρίσκεται μέσα σε λίγους μήνες σε ένα σημείο απόλυτης αβεβαιότητας. Νέα διοίκηση, άγνωστο αγωνιστικό πλάνο, ανοιχτό θέμα επενδυτή και ένα ρόστερ που δύσκολα θα μείνει ίδιο.

Η επόμενη μέρα πλέον δεν αφορά μόνο την κατηγορία στην οποία θα αγωνιστεί η ΑΕΛ. Αφορά την ίδια την ταυτότητα και την κατεύθυνση του συλλόγου.

Στο ρόστερ υπάρχουν 30 επαγγελματίες ποδοσφαιριστές, με αρκετά βαριά συμβόλαια και παίκτες επιπέδου Super League, όμως θεωρείται δεδομένο ότι θα υπάρξουν σημαντικές αποχωρήσεις το καλοκαίρι. Το αν η ομάδα θα χτιστεί σχεδόν από την αρχή, θα εξαρτηθεί απόλυτα από τις διοικητικές εξελίξεις των επόμενων εβδομάδων.

Και αυτό είναι ίσως το πιο δύσκολο σημείο για τον κόσμο της ΑΕΛ. Όχι ο ίδιος ο υποβιβασμός, αλλά το γεγονός ότι κανείς δεν γνωρίζει τι ακριβώς ξημερώνει για τον σύλλογο.

Η ΑΕΛ έχει περάσει πολλές φορές από δύσβατα μονοπάτια. Έχει πέσει, έχει διαλυθεί, έχει ξανασηκωθεί. Το αν αυτή η νέα αρχή θα οδηγήσει ξανά ψηλά ή αν η ομάδα θα χαθεί ξανά μέσα στην αβεβαιότητα, είναι κάτι που μόνο ο χρόνος θα δείξει.

Γι’ αυτό και σήμερα το συναίσθημα στη Λάρισα είναι περίεργο. Δεν υπάρχει μόνο απογοήτευση. Υπάρχει και η αίσθηση πως ένας κύκλος ολοκληρώθηκε δίκαια, αφού αγωνιστικά η ομάδα δεν κατάφερε να αποδείξει ότι άξιζε να παραμείνει στην κατηγορία.

Το μεγαλύτερο ζήτημα πλέον δεν είναι το χθες. Είναι το αύριο.

Οι φήμες για επενδυτές και ενδιαφερόμενους έχουν κουράσει πλέον τον κόσμο, ειδικά από τη στιγμή που μέχρι σήμερα δεν υπάρχει επίσημη και ουσιαστική πρόταση στο τραπέζι. Στη Λάρισα αυτό που περιμένουν πλέον δεν είναι λόγια, αλλά πράξεις.

Και η μοναδική ελπίδα όλων είναι μία: αν βρεθεί τελικά ο άνθρωπος ή το σχήμα που θα αναλάβει την ομάδα, να μπορέσει να την οδηγήσει ξανά εκεί όπου ανήκει.

Να κάνει ξανά τη μεγάλη ΑΕΛ… βασίλισσα.

Πέρα από διοικήσεις, αποφάσεις και κατηγορίες, υπάρχει όμως ένα σταθερό. Ο κόσμος της.
Μια βάση που έχει αποδείξει πως δεν εγκαταλείπει ποτέ την ομάδα, όποια κι αν είναι η συνθήκη. Στα εύκολα και κυρίως στα δύσκολα, θα είναι εκεί.

Και αυτό, είναι το μόνο πραγματικό δεδομένο της επόμενης μέρας.

Το άρθρο Ημέρα restart για την ΑΕΛ: Υποβιβασμός, αλλαγή διοίκησης και μια νέα αρχή από το μηδέν… εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Λίγο πριν την έναρξη της διαδικασίας, η πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας δήλωσε πως, παρά το γεγονός ότι έχουν περάσει περισσότεροι από τρεις μήνες από την έναρξη της δίκης, εξακολουθούν να μην υπάρχουν οι προϋποθέσεις για μια δίκαιη δίκη, όπως –όπως είπε– επιβάλλουν το Σύνταγμα, οι διεθνείς συμβάσεις και οι αρχές του κράτους δικαίου.

Η ίδια συνέδεσε μάλιστα τη σημερινή διαδικασία με την παράλληλη εξέλιξη της υπόθεσης που αφορά τον πρώην υπουργό Μεταφορών Κώστα Καραμανλή, αποκαλύπτοντας ότι μόλις χθες βρέθηκε ενώπιον Αρεοπαγίτη Ανακριτή για τμήμα της δικογραφίας που, σύμφωνα με την ίδια, «θα έπρεπε να βρίσκεται στη δικογραφία ενώπιον αυτού του δικαστηρίου».

Η πιο σκληρή αναφορά της αφορούσε την κυβέρνηση, την οποία κατηγόρησε ανοιχτά για σκόπιμη χρονοτριβή. «Η κυβέρνηση είναι αυτή που χρονοτριβεί, γιατί θέλει να ροκανίσει τον χρόνο και να κουκουλώσει τις ευθύνες για τους υψηλούς υφίνοντες, για τους υψηλόβαθμους κατηγορουμένους», δήλωσε χαρακτηριστικά, ανεβάζοντας ακόμη περισσότερο τους τόνους γύρω από μια υπόθεση που συνεχίζει να προκαλεί πολιτικές και κοινωνικές αναταράξεις.

Η Ζωή Κωνσταντοπούλου διαμήνυσε ότι οι συγγενείς των θυμάτων θα βρίσκονται «σε κάθε δικάσιμο», επιμένοντας ότι «η αλήθεια θα λάμψει» και ότι όσοι ευθύνονται για την τραγωδία «θα πάνε φυλακή». Οι δηλώσεις της έρχονται σε μια περίοδο κατά την οποία η δίκη συνεχίζεται με συνεχείς διακοπές και έντονη αντιπαράθεση γύρω από τη διαδικασία, τα αποδεικτικά στοιχεία και τις ευθύνες πολιτικών και υπηρεσιακών παραγόντων.

Το άρθρο Κωνσταντοπούλου για Τέμπη: «Ροκανίζουν τον χρόνο για να κουκουλώσουν τους ισχυρούς» εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Η πρόεδρος της Φωνής Λογικής έκανε λόγο για «αδιανόητες εικόνες» εν έτει 2026, αναφερόμενη σε περιπτώσεις όπου, όπως υποστηρίζει, παντρεύονται 12χρονα κορίτσια ενώ συγγενικά τους πρόσωπα δημοσιεύουν στα social media στιγμές από τα έθιμα που ακολουθούνται μετά τον γάμο.

Στην ανάρτησή της η Αφροδίτη Λατινοπούλου σημείωσε πως είναι θετικό ότι ακόμη και άνθρωποι μέσα από τις ίδιες τις κοινότητες Ρομά καταδικάζουν δημόσια τέτοιες πρακτικές, τονίζοντας ότι δεν μπορεί να υπάρχει ανοχή απέναντι σε φαινόμενα που αφορούν ανήλικα παιδιά.

Παράλληλα έθεσε ερώτημα για το αν η Πολιτεία έχει προχωρήσει σε νομικές ενέργειες εναντίον γονέων ή εμπλεκομένων σε αντίστοιχες υποθέσεις, αφήνοντας αιχμές για αδράνεια και επιλεκτική ευαισθησία στο όνομα της διαφορετικότητας.

Η τοποθέτησή της προκάλεσε ήδη έντονη συζήτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, με αρκετούς να συμφωνούν πως τέτοιες πρακτικές δεν μπορούν να γίνονται ανεκτές όταν εμπλέκονται ανήλικοι, ενώ άλλοι κατηγόρησαν τη Λατινοπούλου για γενικεύσεις και στοχοποίηση ολόκληρης κοινωνικής ομάδας.

Το θέμα των γάμων ανηλίκων στις κοινότητες Ρομά έχει απασχολήσει επανειλημμένα την κοινή γνώμη και οργανώσεις για τα δικαιώματα των παιδιών, με τις αρμόδιες αρχές να έχουν δεχθεί στο παρελθόν πιέσεις για αυστηρότερους ελέγχους και παρεμβάσεις.

Το άρθρο Λατινοπούλου για γάμους ανήλικων Ρομά «Δεν γίνεται να ανεχόμαστε τέτοιες εικόνες το 2026» εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Η Μαρία Καρυστιανού, με ιδιαίτερα αιχμηρή ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, εξαπέλυσε επίθεση κατά του Νίκου Καραχάλιου, αφήνοντας σαφείς αιχμές περί προστασίας από το «σύστημα» και καταγγέλλοντας προσπάθεια σπίλωσης του προσώπου της.

Στην ανάρτησή της αναφέρει χαρακτηριστικά:

«Γιατί ο Νίκος Καραχάλιος είναι εξαφανισμένος από την Αστυνομία και δεν εμφανίζεται, όπως θα έκανε κάθε άνθρωπος αν είχε πει την αλήθεια, και όχι ασύστολα ψεύδη με διακρατικές συνέπειες, όπως αυτός;

Και γιατί το Γραφείο Αναζητήσεων, αλλά και το Τμήμα Νέας Μάκρης ακόμη δεν τον έχει εντοπίσει ενώ είναι γνωστή η κατοικία του, όπως και η ενεργή στα social παρουσία του;

Μήπως διότι ο κ. Καραχάλιος πιθανότατα προστατεύεται από το “σύστημα”; Μήπως γι’ αυτό και κάθε δήλωση του άμεσα δημοσιεύεται και αναπαράγεται σε φιλοκυβερνητικές φυλλάδες και εκπομπές;

Το άρθρο Καρυστιανού «Καίει» τον Καραχάλιο «Κρύβεται από την Αστυνομία και προστατεύεται από το σύστημα» εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Καταγγέλλοντας εικόνες «πολεμικού πεδίου» και τραυματισμούς φοιτητών, η κ. Λατινοπούλου εξαπέλυσε δριμεία κριτική στην κυβέρνηση για ανοχή, κάνοντας λόγο για «αριστερούς τραμπούκους» και «άεργα ναυάγια» που αλωνίζουν. Παράλληλα, ζήτησε την άμεση εφαρμογή δραστικών μέτρων, όπως κάμερες, κάρτες εισόδου, διαγραφές και παρουσία της αστυνομίας, χαρακτηρίζοντας την κατάσταση ως «ξεφτίλα».

Είπε η Αφροδίτη Λατινοπούλου:

Χτες είχαμε ταυτόχρονα ξύλο κ καταστροφές στο ΑΠΘ και πεδίο μάχης με τραυματισμούς στο Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής. Ουδεμία σύλληψη είχαμε πλην των τραυματιών!

Κυβέρνηση υπάρχει σ αυτή τη χώρα;

Να χαίρεστε τα ελληνικά πανεπιστήμια. Φοιτητές ξυλοφορτώνονται από αριστερούς τραμπούκους, άεργα ναυάγια και επαναστάτες με τα λεφτά του μπαμπά. Και όλα αυτά επειδή 8 χρόνια αφήνετε τα μπάχαλα να αλωνίζουν στα πανεπιστήμια. ΑΠΟ ΤΥΧΗ ΩΣ ΤΩΡΑ ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΘΡΗΝΗΣΕΙ ΝΕΚΡΟΥΣ. ΔΕΝ ΝΤΡΕΠΕΣΤΕ;

Προσωπικά χρόνια σας λέω βάλτε κάμερες, κάρτες εισόδου, συλλήψεις, διαγραφή από σπουδές, ματ και φυσικά να φύγουν οι παρατάξεις από τα πανεπιστήμια αλλά εσείς τρέμετε να τα εφαρμόσετε γιατί σέβεστε και τιμάτε τους αγώνες της αριστεράς.

Ονομάστε λοιπόν τα πανεπιστήμια Ανώτατες Γιάφκες Μπαχαλάκηδων να τελειώνουμε.

ΝΤΡΟΠΗ πια!

Ούτε στην Ουγκάντα τέτοια ξεφτίλα!

Δείτε λιγότερα

Το άρθρο Σφοδρή επίθεση Λατινοπούλου στην Κυβέρνηση για τα επεισόδια σε ΑΠΘ και ΠΑΔΑ: «Ανώτατες Γιάφκες Μπαχαλάκηδων» εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Στο πλαίσιο αυτό, ο πατριωτικός λόγος μπορεί να μετατραπεί από στοιχείο θεσμικής ευθύνης σε εργαλείο πολιτικής αντιπαράθεσης και ηθικής οριοθέτησης των αντιπάλων.

Έτσι, ο πατριωτισμός μετατρέπεται από πολιτειακή αρετή σε εργαλείο πολιτικής κινητοποίησης, εντασσόμενο σε μια ρητορική που ενισχύει τον διχασμό και απλοποιεί την πολιτική πραγματικότητα.

Υπό το πρίσμα αυτό, ο πατριωτισμός δεν λειτουργεί απλώς ως αξιακή αναφορά, αλλά συχνά εργαλειοποιείται για την οριοθέτηση φίλων και αντιπάλων, την απλοποίηση σύνθετων ζητημάτων και τη νομιμοποίηση πολιτικών επιλογών.

Στις περιπτώσεις αυτές, η δημόσια συζήτηση δεν διεξάγεται στο πλαίσιο θετικής ή αρνητικής αποτίμησης ζητημάτων,  αποτελεσματικότητας, στρατηγικής ή θεσμικών περιορισμών, αλλά οργανώνεται γύρω από διχοτομικές αξιολογήσεις περί «εθνικής ευθύνης» και «εθνικής απόκλισης».

Το αποτέλεσμα είναι η αναδιάταξη του πολιτικού ανταγωνισμού σε ένα ηθικοποιημένο πεδίο, όπου η κριτική προς κυβερνητικές επιλογές δεν διατυπώνεται ως διαφωνία πολιτικής, αλλά ως αμφισβήτηση της πατριωτικής επάρκειας των δρώντων.

Για την κατανόηση της μετατόπισης αυτής, είναι αναγκαία η αντιπαραβολή της σημερινής επιχειρηματολογίας του κ. Αντώνη Σαμαρά κατά την άσκηση κριτικής στην κυβέρνηση και τον Πρωθυπουργό κ. Κυριάκο Μητσοτάκη, με τη ρητορική και τις κυβερνητικές πρακτικές της περιόδου της πρωθυπουργίας του (2012–2015), όταν ο πατριωτισμός δεν εμφανίζονταν ως εργαλείο ρητορικής αντιπαράθεσης, αλλά ως στοιχείο άσκησης κυβερνητικής ευθύνης.

Χαρακτηριστική είναι η τοποθέτησή του για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, κατά την Παρουσίαση του βιβλίου του Μανώλη Κοττάκη «Οι Απόρρητοι Φάκελοι Καραμανλή» στο Πολεμικό Μουσείο την 1^η Ιουλίου 2024 (βλέπε: σχετική ομιλία).

Συγκεκριμένα, ο κ. Σαμαράς κατήγγειλε συνολικά την ασκούμενη εξωτερική πολιτική, χαρακτηρίζοντας τον διάλογο με την Τουρκία ως «συνομιλία με τον πειρατή», καταγγέλλοντας την ύπαρξη «λόμπι κατευναστών» και υποστηρίζοντας ότι η κυβέρνηση, μέσω επιλογών όπως το «Σύμφωνο Φιλίας», οδηγεί τη χώρα σε διαρκείς υποχωρήσεις και εθνική ταπείνωση, ενώ η τουρκική προκλητικότητα κλιμακώνεται, καλώντας ευθέως σε εγκατάλειψη της πολιτικής διαλόγου με την Τουρκία.

Στο ίδιο πλαίσιο, ο Αντώνης Σαμαράς υιοθετώντας μια ρητορική υψηλής πολιτικής έντασης τόνισε: «Τρώμε την μια προσβολή, την μια ταπείνωση, μετά την άλλη» και κάλεσε τον Πρωθυπουργό:  «Να αναθεωρήσει πλήρως την … “Φιλία” με την Τουρκία, καθιστώντας σαφές στην πράξη ότι δεν εκβιαζόμαστε, δεν απειλούμαστε και δεν φοβόμαστε. Υπάρχουν όρια!.

Ωστόσο, η θέση αυτή έρχεται σε εμφανή αντίφαση με την περίοδο της πρωθυπουργίας του, κατά την οποία ο ίδιος περιέγραφε τον διάλογο με την Τουρκία ως αναγκαίο και παραγωγικό εργαλείο πολιτικής.

Συγκεκριμένα ο κ. Σαμαράς μετά τη συνάντησή του με τον Ταγίπ Ερντογάν στην Κωνσταντινούπολη κατά το 2ο Ανώτατο Συμβούλιο Συνεργασίας Ελλάδας – Τουρκίας τον Μάρτιο 2013, χαρακτήριζε τη συγκεκριμένη ημέρα ως “καλή ημέρα για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις”, υπογραμμίζοντας ότι οι δύο χώρες “χτίζουν εμπιστοσύνη”, “δημιουργούν αμοιβαία συμφέροντα” και φέρνουν τους λαούς πιο κοντά, ενώ τόνιζε ότι η συνεργασία σε τομείς οικονομίας, εμπορίου και τουρισμού “βελτιώνει την καθημερινότητα των πολιτών” και “παράγει ανάπτυξη και ειρήνη” (βλέπε: σχετικές δηλώσεις).

Στο ίδιο πλαίσιο, στο εν λόγω Συμβούλιο συμμετείχαν 16 Υπουργοί της τότε κυβέρνησης και η συνάντηση συνοδεύτηκε από την υπογραφή 25 συμφωνιών συνεργασίας σε κρίσιμους τομείς δημόσιας πολιτικής, όπως η υγεία, ο τουρισμός, ο αθλητισμός και η ενέργεια, υποδηλώνοντας τον σταθερό και θεσμικά οργανωμένο χαρακτήρα της ελληνοτουρκικής προσέγγισης.

Παράλληλα, καθ’ όλη τη διάρκεια της πρωθυπουργίας του (2012–2015), η ελληνική κυβέρνηση διατήρησε ενεργό τον δίαυλο των διερευνητικών επαφών, με τη διεξαγωγή διαδοχικών γύρων συνομιλιών, ακόμη και σε περιόδους αυξημένης τουρκικής προκλητικότητας, αναγνωρίζοντας στην πράξη τον διάλογο ως αναγκαίο εργαλείο διαχείρισης των διμερών διαφορών.

Για του λόγου το αληθές, με βάση τα συγκεντρωτικά στοιχεία του ΓΕΕΘΑ για το 2013 (βλέπε: τα σχετικά στοιχεία), καταγράφεται ένα ιδιαίτερα αυξημένο επίπεδο τουρκικών παραβιάσεων του FIR Αθηνών κατά την περίοδο Φεβρουαρίου–Μαρτίου 2013, με καθημερινές εισόδους οπλισμένων σχηματισμών τουρκικών αεροσκαφών στον εθνικό εναέριο χώρο και συστηματικές αναχαιτίσεις από την Πολεμική Αεροπορία.

Η εικόνα αυτή αποτυπώνει ένα περιβάλλον διαρκούς επιχειρησιακής πίεσης στο Αιγαίο, στο οποίο, παρά τη συνεχιζόμενη ένταση και τις επαναλαμβανόμενες προκλήσεις, η τότε κυβέρνηση Σαμαρά δεν επέλεξε την ακύρωση του διαλόγου, αλλά αντιθέτως τη θεσμική του συνέχιση μέσω των διερευνητικών επαφών και των μηχανισμών διμερούς συνεργασίας, προβάλλοντας την προσέγγιση και τη συνεννόηση ως συνειδητή στρατηγική επιλογή της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής και ως θεσμικό εργαλείο διαχείρισης κρίσεων.

Προς επίρρωση των ανωτέρω, αξίζει να υπενθυμιστεί ότι ακόμη και σε περιβάλλον αυξημένης έντασης (βλέπε: σχετικό δημοσίευμα), όπως αυτό που διαμορφώθηκε πριν τη συνάντηση κορυφής στο Κάρντιφ της Ουαλίας, λόγω των προκλητικών δηλώσεων του κ. Ερντογάν από τα Κατεχόμενα –με τις οποίες απέδιδε ευθύνες στην Ελλάδα και την Κύπρο για το αδιέξοδο στο Κυπριακό –η συνάντηση Σαμαρά – Ερντογάν πραγματοποιήθηκε κανονικά στο περιθώριο της Συνόδου του ΝΑΤΟ.

Στην συγκεκριμένη συνάντηση, παρά την πλήρη καταγραφή της διάστασης απόψεων μεταξύ των δύο πλευρών, ο κ. Σαμαράς δεν επέλεξε τη διακοπή των επαφών με την Τουρκία, αλλά αντιθέτως συμφώνησε με τον κ. Ερντογάν για τη συνέχιση της διαδικασίας προσέγγισης, με τον προγραμματισμό νέας συνάντησης στην Αθήνα στο πλαίσιο του 3ου Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας Ελλάδας – Τουρκίας (Δεκέμβριος 2014).

Κατά τη λήξη των εργασιών του εν λόγω Συμβουλίου, χαρακτηριστικό είναι απόσπασμα από τις δηλώσεις του τότε Πρωθυπουργού κ. Σαμαρά (βλέπε: σχετικές δηλώσεις), όπου ανέφερε:  «Είναι αλήθεια, βέβαια, ότι στο ευρύτερο πλαίσιο των διμερών μας σχέσεων, υπάρχουν ζητήματα – αυτό είναι γνωστό – στα οποία έχουμε ουσιαστικότατες διαφωνίες. Αυτό το γεγονός το αναγνωρίζουμε πλήρως κι έχουμε στόχο να δημιουργήσουμε σχέσεις αμοιβαίου σεβασμού ανάμεσά μας, ενισχύοντας τη συνεργασία μας, ώστε να συμβάλουμε και στην σταθερότητα της ευρύτερης περιοχής μας».

Επιπλέον, αξίζει να επισημανθεί ότι παρά την ένταση στις σχέσεις των δύο χωρών, μέσα στο 2014 όπως τόνισε ο κ. Σαμαράς κατά την ομιλία του στο Επιχειρηματικό Φόρουμ Ελλάδος – Τουρκίας (βλέπε σχετική ομιλία), οι δύο κυβερνήσεις συνδιοργάνωσαν τέσσερις εκδηλώσεις επιχειρηματικής συνεργασίας.

Η στάση αυτή καταδεικνύει ότι ακόμη και υπό συνθήκες έντονης ρητορικής, προκλήσεων  και έντασης, ο διάλογος από την κυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου αντιμετωπιζόταν ως εργαλείο διαχείρισης κρίσεων και όχι ως ένδειξη υποχώρησης ή αδυναμίας.

Το παράδοξο όμως, είναι ότι σήμερα ο κ. Σαμαράς (Βλέπε συνέντευξή του στο ΒΗΜΑ στις 17-11-2024) υποστηρίζει ότι την περίοδο 2012–2015 διεξήγαγε διάλογο με την Τουρκία επειδή τότε δεν υπήρχε Τουρκο-Λυβικό Μνημόνιο, αλλά ούτε ο εποικισμός της Αμμοχώστου και η επιμονή για δύο χωριστά κράτη στην Κύπρο.

 Ωστόσο, τα πραγματικά δεδομένα της περιόδου δεν επιβεβαιώνουν την εικόνα που περιγράφει ο κ. Σαμαράς γιατί και εκείνη την περίοδο η τουρκική ηγεσία διατύπωνε αναθεωρητικές θέσεις στο Κυπριακό, ενώ στο Αιγαίο καταγράφονταν συστηματικές παραβιάσεις του εθνικού εναέριου χώρου, σε αντίθεση με τη σημερινή περίοδο κατά την οποία έχουν αισθητά περιοριστεί έως εκμηδενιστεί.

Παράλληλα, η τουρκική προκλητικότητα εκδηλωνόταν και στην Ανατολική Μεσόγειο, με το ερευνητικό σκάφος Barbaros να πραγματοποιεί έρευνες εντός της Κυπριακής ΑΟΖ, προκαλώντας την έντονη αντίδραση της Κυπριακής Δημοκρατίας και επιβαρύνοντας περαιτέρω το ήδη τεταμένο περιβάλλον ασφάλειας στην περιοχή.

Τέλος, παρέμεναν ενεργές πάγιες τουρκικές θέσεις περί αποστρατικοποίησης των νησιών και «γκρίζων ζωνών» στο Αιγαίο, ενώ ίσχυε κανονικά το Casus Belli.

Υπό αυτές τις συνθήκες, καθίσταται σαφές ότι η τουρκική αναθεωρητική συμπεριφορά δεν αποτελεί πρόσφατο φαινόμενο, αλλά διαχρονική παράμετρο της ελληνοτουρκικής σχέσης, γεγονός που δεν εμπόδισε την τότε ελληνική κυβέρνηση να συνεχίσει τον διάλογο.

Ο κ. Σαμαράς ταυτόχρονα, κατά την περίοδο της πρωθυπουργίας του, όχι μόνο διεξήγαγε διάλογο με την Τουρκία, αλλά ήταν και ένθερμος υποστηρικτής της Ευρωπαϊκής της προοπτικής, επισημαίνοντας χαρακτηριστικά (βλέπε σχετική δήλωση) ότι: «Η Ελλάδα έχει στηρίξει και στηρίζει την Ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας. Γιατί η Ευρωπαϊκή Τουρκία, η Τουρκία που θα έχει εκπληρώσει όσα ισχύουν για όλους και θα ακολουθεί τα ίδια πρότυπα, θα είναι καλύτερος γείτονας για την Ελλάδα».

Σε σχέση με την αναφορά του στο Τουρκο-λυβικό Μνημόνιο, ότι παραβιάζει πλήρως το Διεθνές Δίκαιο, καταπατά ευθέως τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας και αποτελεί «πειρατική» πράξη θα πρέπει να επισημανθεί, ότι η ρίζα του προβλήματος βρίσκεται στις κινήσεις που δεν έγιναν την περίοδο 2012-2014.

Συγκεκριμένα, από το 2012 η Τουρκία άρχισε να οριοθετεί μονομερώς την «υφαλοκρηπίδα» της στην Ανατολική Μεσόγειο, αγνοώντας πλήρως το Καστελόριζο και προχώρησε σε παραχώρηση αδειών για έρευνες πετρελαίου στην κρατική εταιρεία TPAO σε περιοχές νότια της Ρόδου και του Καστελόριζου.

Στις 12 Μαρτίου 2013 μάλιστα, κατέθεσε στον ΟΗΕ ρηματική διακοίνωση (Βλέπε: Note Verbale) με την οποία η Τουρκία ισχυριζόταν ότι έχει δικαιώματα δυτικά του μεσημβρινού 32°16’18”E, «εξαφανίζοντας» το Καστελόριζο (βλέπε σχετικό δημοσίευμα), από τον χάρτη των θαλασσίων ζωνών.

Δεδομένου ότι ο κ. Σαμαράς στην τελευταία του ομιλία στη Βουλή (βλέπε ομιλία) χαρακτήρισε τον εαυτό του διορατικό, έπειτα από τις τότε αναθεωρητικές ενέργειες της Τουρκίας, γιατί δεν κατέθεσε ποτέ συντεταγμένες στον ΟΗΕ για την περιοχή ανατολικά του 28ου μεσημβρινού (εκεί δηλαδή που επηρεάζεται το Καστελόριζο), παρότι είχε εν ισχύ τον νόμο Μανιάτη που όριζε τα εξωτερικά όρια της υφαλοκρηπίδας;

Επίσης, γιατί δεν προχώρησε σε μερική οριοθέτηση με την Αίγυπτο (όπως έκανε το 2020 ο σημερινός Πρωθυπουργός κ. Μητσοτάκης), ώστε να δημιουργηθούν προληπτικά τετελεσμένα διεθνούς νομιμότητας πριν την υπογραφή του Τουρκο-Λιβυκού Μνημονίου;

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν επίσης, τα όσα αναφέρει στην ίδια συνέντευξη στο ΒΗΜΑ ο κ. Σαμαράς για το ζήτημα της ΑΟΖ, όπου υποστηρίζει ότι η Ελλάδα οφείλει να διαπραγματεύεται αποκλειστικά την οριοθέτηση και όχι την ίδια τη βάση των κυριαρχικών της δικαιωμάτων, απορρίπτοντας εμμέσως κάθε συζήτηση που θα μπορούσε να οδηγήσει σε συνυποσχετικό ή προσφυγή στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης υπό αμφισβητούμενους όρους.

Ωστόσο, η θέση αυτή έρχεται σε αντίφαση με την πρακτική της διακυβέρνησής του, όπου ο τότε ΥΠΕΞ κ. Βενιζέλος έχει αναγνωρίσει δημοσίως (βλέπε συνέντευξη κ. Βενιζέλου)  ότι η ελληνική πλευρά είχε ξεκινήσει διερευνητικές επαφές με την Τουρκία (με επικεφαλής τον Πρέσβη Παύλο Αποστολίδη),       επιδιώκοντας τη διαμόρφωση συνθηκών για προσφυγή στη Χάγη, γεγονός που προϋποθέτει αναγκαστικά διαπραγμάτευση επί του αντικειμένου της διαφοράς και του πλαισίου επίλυσής της.

Δεδομένου ότι οι πάγιες τουρκικές θέσεις περί περιορισμένης επήρειας των νησιών και αμφισβήτησης της ΑΟΖ δεν αποτελούν πρόσφατο φαινόμενο, αλλά διαχρονική σταθερά της τουρκικής πολιτικής, καθίσταται σαφές ότι η τότε ελληνική κυβέρνηση δεν θεωρούσε τη διαπραγμάτευση επί αυτών των ζητημάτων ως ένδειξη υποχώρησης, αλλά ως αναγκαίο στοιχείο μιας οργανωμένης διπλωματικής στρατηγικής.

Εν κατακλείδι, αξίζει να σημειωθεί ότι στην πρόσφατη κριτική του προς την κυβέρνηση ο κ. Σαμαράς υποστηρίζει πως η αποφυγή μονομερών ενεργειών, όπως η ανακήρυξη ΑΟΖ ή η επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 ν.μ., αποσκοπεί στην αποφυγή πρόκλησης έντασης, πλην όμως στην πράξη ενδέχεται να οδηγεί σε εμπέδωση του υφιστάμενου status quo που προβάλλει η τουρκική πλευρά.

Στο πλαίσιο αυτό, θα πρέπει να υπενθυμιστεί ότι στις προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησής του είχε εξαγγελθεί η πρόθεση ανακήρυξης Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης από την Ελλάδα (βλέπε Προγραμματικές Δηλώσεις κυβέρνησης Σαμαρά, 6.7.2012).

Συνεπώς, το ερώτημα που εύλογα ανακύπτει είναι για ποιους λόγους η συγκεκριμένη εξαγγελία δεν έγινε κυβερνητική πράξη κατά τη διάρκεια της θητείας του, ιδίως σε μια περίοδο κατά την οποία το ζήτημα της ΑΟΖ αποτελούσε κεντρικό αντικείμενο δημόσιας πολιτικής και διπλωματικής συζήτησης;

Τέλος, στην ίδια συνέντευξη στο ΒΗΜΑ, ο κ. Σαμαράς αναφέρθηκε στο δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας» που αποτελεί ανοικτή πρόκληση σε βάρος της Ελλάδος, ενώ η σημερινή κυβέρνηση δεν ζητά να αρθεί, διακηρύσσοντας τη «φιλία» της με την Τουρκία!

Ξεχνά να αναφέρει όμως, ότι ο όρος «Mavi Vatan» χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά επίσημα στις 14 Ιουνίου 2006, κατά τη διάρκεια συμποσίου στο Κέντρο Πολιτισμού του Τουρκικού Ναυτικού (Deniz Kuvvetleri Kültür Merkezi) από τον τότε αντιναύαρχο Τζεμ Γκιουρντενίζ (Cem Gürdeniz) (βλέπε σχετικό λινκ).

Στη συνέχεια, το 2011 ο Ναύαρχος Cihat Yaycı (Τζιχάτ Γιαϊτζί) δημοσίευσε μια μελέτη (βλέπε σχετική μελέτη), στο περιοδικό της Τουρκικής Ακαδημίας Πολεμικού Ναυτικού (Deniz Harp Okulu), όπου παρουσίασε για πρώτη φορά τον χάρτη που αγνοεί την επήρεια των νησιών.

Υπό το πρίσμα αυτό, καθίσταται σαφές ότι η ανάδειξη του δόγματος της «Γαλάζιας Πατρίδας» ως δήθεν πρόσφατης και αιφνίδιας απειλής δεν αποτυπώνει την πραγματική ιστορική του εξέλιξη, αλλά μια μακρόχρονη στρατηγική διεργασία η οποία έχει καταγραφεί και αναλυθεί ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του 2000.

Στην τελευταία του ομιλία στη Βουλή (βλέπε ομιλία) επίσης, ο κ. Σαμαράς χαρακτήρισε ως «αυτονόητη» ενέργεια την στρατηγική κίνηση του Πρωθυπουργού κ. Κυριάκου Μητσοτάκη, να αποστείλει δύο φρεγάτες του Πολεμικού Ναυτικού και τέσσερα αεροσκάφη F16 στην Κύπρο, συμβάλλοντας στην αποτροπή πιθανών απειλών κατά των στρατιωτικών και κρίσιμων υποδομών του νησιού, επιχειρώντας ταυτόχρονα να υποβαθμίσει τη στρατηγική τους διάσταση.

Η θέση αυτή προκαλεί ερωτηματικά όταν διατυπώνεται από έναν πρώην Πρωθυπουργό, δεδομένου ότι καμία ενέργεια στις Διεθνείς Σχέσεις δεν είναι εκ των προτέρων δεδομένη ή «αυτονόητη», αλλά αποτελεί προϊόν σύνθετων στρατηγικών υπολογισμών που λαμβάνουν υπόψη συσχετισμούς ισχύος, εκτιμήσεις κινδύνου και γεωπολιτικές ισορροπίες.

Υπό την οπτική αυτή, εφόσον ο ισχυρισμός του κ. Σαμαρά ευσταθεί, γεννάται το ερώτημα γιατί δεν θεωρήθηκε «αυτονόητη» η αποστολή αντίστοιχων στρατιωτικών μέσων στην Κύπρο κατά την περίοδο της πρωθυπουργίας του, όταν το τουρκικό ερευνητικό σκάφος Barbaros πραγματοποιούσε έρευνες εντός της Κυπριακής ΑΟΖ, ώστε να υπερασπιστεί και προστατεύσει τα δίκαια της Κύπρου;

Το ερώτημα αυτό λαμβάνει ακόμη μεγαλύτερη αξία αν ληφθεί υπόψη ότι κατά την περίοδο της πρωθυπουργίας του, ο Αντώνης Σαμαράς διαβεβαίωνε τον τότε Πρόεδρο της Κύπρου κ. Χριστόφια για την αποφασιστικότητα της Ελλάδας να αντιταχθεί σε οποιαδήποτε αμφισβήτηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Κυπριακής Δημοκρατίας (βλέπε σχετική δήλωση προς τον Πρόεδρο Δημήτρη Χριστόφια).

Την ίδια στιγμή βέβαια, ο κ. Σαμαράς σε συνέντευξή του στις 7/11/2014, στον Κυπριακό τηλεοπτικό σταθμό Σίγμα και τον δημοσιογράφο κ. Χρύσανθο Τσουρούλλη (βλέπε: σχετική συνέντευξη), ανέφερε: «Πιστεύω ότι αυτήν την ώρα ένα θερμό επεισόδιο θα ήταν μια πάρα πολύ αρνητική εξέλιξη».

Επίσης, δεδομένης της συχνής αναφοράς του κ. Σαμαρά σε «κατευναστές» και «πατριώτες», θα πρέπει να επισημανθεί ότι η συγκεκριμένη στρατηγική απόφαση του Πρωθυπουργού κ. Μητσοτάκη δεν μπορεί να ενταχθεί στη λογική του κατευνασμού.

Αντιθέτως, συνιστά μια σαφή στρατηγική επιλογή ενεργητικής αποτροπής και έμπρακτης υποστήριξης της Κυπριακής Δημοκρατίας, ενισχύοντας την αξιοπιστία της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής και αποτυπώνοντας την πρόθεση της χώρας να υπερασπιστεί τα κυριαρχικά της συμφέροντα στο πεδίο και όχι μόνο σε επίπεδο ρητορικής.

Υπό το πρίσμα αυτό, εφόσον ο κ. Αντώνης Σαμαράς προβάλλει σήμερα την ανάγκη πιο ενεργητικής στάσης έναντι της Τουρκίας, γεννάται το ερώτημα γιατί η κυβέρνησή του κατά την περίοδο 2012–2015, δεν ανέλαβε αντίστοιχες πρωτοβουλίες αυξημένου στρατηγικού κόστους και ρίσκου τόσο στο Αιγαίο όσο και στην Ανατολική Μεσόγειο;

Η αναφορά, επίσης, περί «εθνικού ευτελισμού» σε περίπτωση αποχώρησης της Ελλάδας από την Κύπρο μετά τη λήξη των επιχειρήσεων στη Μέση Ανατολή, παραγνωρίζει ότι η παρουσία στρατιωτικών μέσων στο εξωτερικό δεν αποτελεί ζήτημα αντιπολιτευτικών κορόνων και βερμπαλισμού, αλλά αντικείμενο δυναμικής στρατηγικής αξιολόγησης, η οποία προσαρμόζεται στις εξελισσόμενες συνθήκες ασφάλειας, στις επιχειρησιακές ανάγκες και στους ευρύτερους γεωπολιτικούς συσχετισμούς.

Εν κατακλείδι, η αντιπαραβολή της σημερινής ρητορικής και δημόσιας στάσης του κ. Σαμαρά με την κυβερνητική πρακτική της περιόδου 2012–2015 αναδεικνύει μια σαφή αντίφαση.

Επισημαίνει, ότι όταν ο πατριωτισμός αποκόπτεται από τη θεσμική του ευθύνη και μετατρέπεται σε εργαλείο συγκυριακής πολιτικής αντιπαράθεσης, τροφοδοτεί τον λαϊκισμό.

Γιατί τελικά, ο πατριωτισμός δεν αποδεικνύεται με ρητορικές εξάρσεις και ακραία αντιπολιτευτικές κορόνες, αλλά με συνέπεια λόγων και πράξεων.

Δρ. Κωνσταντίνος Π. Μπαλωμένος

konmmpalo@otenet.gr

Πολιτικός Επιστήμονας – Διεθνολόγος

Το άρθρο Ο πατριωτισμός ως λαϊκιστική ρητορική: η περίπτωση του Αντώνη Σαμαρά εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Λατινοπούλου: 2 Αιγύπτιοι συνελήφθησαν στη Σύμη για αποπλάνηση ανήλικων.

Συνελήφθησαν και η δίκη θα γίνει το 2027. Ναι θα τον βρουν τον Μαχμούτ το 2027!

•Ο Πλεύρης μας είπε για ανάκληση ασύλου! Δηλαδή θα πρέπει να εγκληματούν για να επανεξετάζεται το άσυλο τους; Να επανεξεταστούν χθες όλοι όσοι έχουν λάβει άσυλο.

•Λαθρομετανάστης από το Πακιστάν που δούλευε ντελίβερι χωρίς δίπλωμα και με εντολή απέλασης εδώ και χρόνια, πετούσε πέτρες τραυματίζοντας γυναίκες. Εφόσον δεν είχε εγκριθεί το άσυλο του γιατί και πως κυκλοφορούσε ελεύθερος κε Πλεύρη; Καληνύχτα, καλό βράδυ, καλό Πάσχα!

•Στη Γαστούνη έσπασαν και έκαψαν το μαγαζί του περιπτερά που είχε δεχτεί επίθεση ξυλοδαρμού από 20 γυφτούς πριν λίγο καιρό.

•Οι γυφτοι και εκατομμύρια επιδόματα λαμβάνουν, και εκατομμύρια βγάζουν από τις κλοπές και τις ληστείες και το εμπόριο ναρκωτικών και όπλων και δεν πληρώνουν και ευρώ σε φόρους, ρεύμα κλπ. Κι έχουμε και τους πολιτικορθακηδες να μας επιβάλλουν να τους λυπόμαστε κιόλας! Μήπως να κάτσουν και στο κεφάλι μας;

•Πρέπει να γίνουν νέες φυλακές χθες! Τέλος με το άλλοθι επιτέλους ότι είναι γεμάτες οι φυλακές και δεν χωράνε οι εγκληματίες

Το άρθρο Η Ελλάδα δεν αντέχει άλλο την ατιμωρησία: Απέλαση, φυλακές και τέλος στην ανοχή του εγκλήματος εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Εισαγωγή: Νέα αιχμηρή παρέμβαση από τον δήμαρχο Βόλου Αχιλλέα Μπέο, ο οποίος απάντησε σε όσα γράφτηκαν και ειπώθηκαν για τη δήλωσή του σχετικά με το μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη, κάνοντας λόγο για «δημοσιογραφικά σκουπίδια» και ξεκαθαρίζοντας πως ο συγκεκριμένος χώρος δεν μπορεί να χρησιμοποιείται για πολιτικές σκοπιμότητες.

Η δήλωση Μπέου για την αποκατάσταση της αλήθειας έχει ως ακολούθως:

«Επειδή οφείλω να αποκαταστήσω την αλήθεια, γιατί υπάρχουν κάποιοι εμμονικοί άνθρωποι στον χώρο της δημοσιογραφίας, τα λεγόμενα δημοσιογραφικά σκουπίδια, που είναι ειδήμονες στο να παραπληροφορούν τον κόσμο και να διαστρεβλώνουν την αλήθεια.

Η δήλωσή μου σε ό,τι αφορά το μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη είναι ξεκάθαρη. Ότι ο χώρος αυτός είναι μνημείο ηρώων και όχι χώρος πολιτικής αντιπαράθεσης για πολιτικές σκοπιμότητες και για κάποιους να το εκμεταλλεύονται αυτό. Τελεία και παύλα. Και σήμερα συνεχίζω να πιστεύω αυτό.

Είναι λυπηρό. Όλοι κλάψαμε, όλοι στεναχωρηθήκαμε. Αλλά, μου είναι αδιανόητο μετά από τρία χρόνια να συνεχίζει να υπάρχει αυτή η εικόνα απέναντι σε εκατομμύρια επισκέπτες, που επισκέπτονται την πατρίδα μας».

Το άρθρο Μπέος: «Το μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη είναι χώρος ηρώων και όχι πολιτικής αντιπαράθεσης» εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Η οδική ασφάλεια είναι ζήτημα ζωής. Δεν μπορεί και δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται με ελαφρότητα. Παραβάσεις όπως η παραβίαση κόκκινου σηματοδότη, η μη χρήση κράνους, η επικίνδυνη οδήγηση και η υπερβολική ταχύτητα που θέτει ζωές σε κίνδυνο πρέπει να τιμωρούνται αυστηρά.

Όμως άλλο πράγμα η προστασία της ανθρώπινης ζωής και άλλο η τυφλή, μηχανική και χωρίς διάκριση επιβολή προστίμων.

Η Δημοκρατία δεν είναι μόνο η αυστηρή εφαρμογή των κανόνων. Είναι και η ικανότητα της Πολιτείας να αφουγκράζεται τον πολίτη, να κατανοεί την πραγματικότητα και να μη μετατρέπει κάθε μικρή απόκλιση σε αφορμή τιμωρίας ή είσπραξης.

Ένας οδηγός, όταν οδηγεί, δεν μπορεί να έχει συνεχώς καρφωμένο το βλέμμα του στο ταχύμετρο για να βλέπει αν κινείται ακριβώς με 50, 60 ή 80 χιλιόμετρα την ώρα. Κάτι τέτοιο δεν είναι μόνο μη ρεαλιστικό· μπορεί να είναι και επικίνδυνο. Ο οδηγός οφείλει να κοιτά τον δρόμο, την κυκλοφορία, τους πεζούς, τα άλλα οχήματα και τις συνθήκες γύρω του.

Στην πράξη, σε έναν δρόμο με όριο 50 χλμ./ώρα, ένα αυτοκίνητο μπορεί στιγμιαία να κινηθεί με 55 ή 60. Σε έναν δρόμο με όριο 80, μπορεί για λίγο να βρεθεί στα 90 ή και λίγο παραπάνω. Αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι ο οδηγός είναι επικίνδυνος. Μπορεί να πρόκειται για στιγμιαία απόκλιση, για προσπέραση, για προσαρμογή στις συνθήκες ή ακόμη και για κίνηση αποφυγής κινδύνου.

Γι’ αυτό τα πρόστιμα δεν μπορεί να λειτουργούν σαν παγίδα. Δεν μπορεί κάθε μικρή υπέρβαση να αντιμετωπίζεται σαν εγκληματική συμπεριφορά. Δεν μπορεί η Πολιτεία να βάζει αυτοματοποιημένα συστήματα και να μετατρέπει τους οδηγούς σε μόνιμους υπόχρεους προστίμων, χωρίς να λαμβάνει υπόψη τη διάρκεια της παράβασης, το σημείο, τις συνθήκες και τον πραγματικό κίνδυνο.

Τα σημερινά πρόστιμα του ΚΟΚ για τα όρια ταχύτητας, όπως παρουσιάζονται, δημιουργούν εύλογη ανησυχία:

• έως +20 χλμ./ώρα: 40 ευρώ
• από +20 έως +30 χλμ./ώρα: 150 ευρώ και αφαίρεση άδειας για 20 ημέρες
• από +30 έως +50 χλμ./ώρα: 350 ευρώ και αφαίρεση άδειας για 30 ημέρες
• πάνω από +50 χλμ./ώρα: 700 ευρώ και αφαίρεση άδειας για 60 ημέρες
• σε περίπτωση υποτροπής, ακόμη βαρύτερες ποινές

Το πρόβλημα δεν είναι ότι υπάρχουν ποινές. Το πρόβλημα είναι ότι οι ποινές φαίνεται να εφαρμόζονται με τρόπο οριζόντιο, χωρίς επαρκή ανοχή και χωρίς σύνδεση με την πραγματική επικινδυνότητα κάθε περίπτωσης.

Δεν είναι το ίδιο ένας οδηγός που περνά με 100 χλμ./ώρα έξω από σχολείο και ένας οδηγός που σε δρόμο με όριο 90 κινήθηκε στιγμιαία με 100 για να ολοκληρώσει με ασφάλεια ένα προσπέρασμα. Δεν είναι το ίδιο η συνειδητή επικίνδυνη οδήγηση και η μικρή, παροδική απόκλιση από το όριο.

Η κυβέρνηση οφείλει να επανεξετάσει το πλαίσιο. Να ορίσει λογικές ανοχές ανάλογα με το όριο ταχύτητας στον νέο ΚΟΚ. Να εξετάσει όχι μόνο πόσο ξεπεράστηκε το όριο, αλλά και για πόση ώρα, σε ποιο σημείο, με ποιες συνθήκες και με ποιον βαθμό κινδύνου.

Ένα όριο 50 χλμ./ώρα δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται σαν απόλυτη μαθηματική γραμμή, όπου στα 51 ή στα 55 ο πολίτης γίνεται αυτόματα παραβάτης που πρέπει να πληρώσει. Τα όρια πρέπει να υπηρετούν την ασφάλεια, όχι να γίνονται εισπρακτικός μηχανισμός.

Η Πολιτεία έχει δικαίωμα και υποχρέωση να προστατεύει τους πολίτες. Δεν έχει όμως δικαίωμα να τους εξοντώνει οικονομικά για παραβάσεις που δεν προκάλεσαν κίνδυνο, δεν έβλαψαν κανέναν και σε πολλές περιπτώσεις μπορεί να ήταν στιγμιαίες ή αναπόφευκτες.

Με τόσο υψηλά πρόστιμα, με αφαιρέσεις αδειών και με αυτοματοποιημένη καταγραφή παραβάσεων, υπάρχει ο κίνδυνος να δημιουργηθεί ένα τεράστιο κοινωνικό πρόβλημα. Χιλιάδες πολίτες μπορεί να βρεθούν αντιμέτωποι με χρέη, δεσμεύσεις λογαριασμών και αδυναμία πληρωμής. Και τότε το μέτρο δεν θα υπηρετεί την οδική ασφάλεια. Θα μοιάζει με μηχανισμό οικονομικής πίεσης.

Κύριοι της κυβέρνησης, η ασφάλεια στους δρόμους δεν επιτυγχάνεται μόνο με πρόστιμα. Επιτυγχάνεται με σωστή παιδεία, με καλύτερη σήμανση, με δίκαιους ελέγχους, με πραγματική αξιολόγηση της επικινδυνότητας και με μέτρα που πείθουν τον πολίτη ότι εφαρμόζονται για το καλό του και όχι για την τσέπη του κράτους.

Ο νόμος πρέπει να είναι αυστηρός εκεί που υπάρχει πραγματικός κίνδυνος. Αλλά πρέπει να είναι και δίκαιος εκεί που υπάρχει ανθρώπινο λάθος, ανάγκη ή στιγμιαία απόκλιση.

Γιατί όταν ο νόμος εφαρμόζεται χωρίς διάκριση και χωρίς κοινή λογική, παύει να είναι δίκαιος και γίνεται τιμωρητικός.

Και τα μέτρα που μοιάζουν τιμωρητικά ή εισπρακτικά δεν ενισχύουν τον σεβασμό στον νόμο. Αντίθετα, προκαλούν αγανάκτηση, αδικία και κοινωνική ένταση.

Η οδική ασφάλεια χρειάζεται σοβαρότητα. Χρειάζεται αυστηρότητα εκεί που πρέπει. Αλλά χρειάζεται και λογική, αναλογικότητα και ανθρωπιά. Αυτό ζητούν οι πολίτες. Και αυτό οφείλει να εξασφαλίσει η Πολιτεία.

Το άρθρο ΚΟΚ ή εισπρακτική παγίδα; Όταν τα πρόστιμα ξεπερνούν τη λογική και χάνεται η δικαιοσύνη εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Παράλληλα, προειδοποιεί για τον κίνδυνο πολιτικής αστάθειας, τονίζοντας ότι μια ενδεχόμενη ανατροπή της σημερινής πορείας θα μπορούσε να έχει άμεσες και σοβαρές συνέπειες, ενώ στέλνει μήνυμα ενόψει εκλογών, βάζοντας στο κάδρο και τον Κυριάκο Μητσοτάκη.

Έγραψε ο Υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης στα social:

Εγώ γενικά κάθε μέρα ακούω από τους αντιπάλους μου και από διάφορους εδώ μέσα τα εξ αμάξης. Όμως παρά το ύφος μου, στο οποίο πολλοί μπορούν να έχουν δόκιμες αντιρρήσεις, όσοι με παρακολουθούν στην ουσία καλώς γνωρίζουν ότι σχεδόν σε όλες μου τις προβλέψεις πέφτω μέσα. Εδώ μου έστειλαν και ανεβάζω ένα βίντεο από μια συνέντευξη μου στην Κρατική Τηλεόραση ένα χρόνο πριν το πρώτο Μνημόνιο. Οι συνδαιτημόνες μου στην εκπομπή τότε διαφωνούσαν ως προς το ποιος θα έδινε στον λαό τα περισσότερα και εγώ βγήκα μόνος μου ξαφνικά και είπα: «αφήστε τις υποσχέσεις όπως πάνε τα επιτόκια σε ένα χρόνο θα είμαστε εκτός αγορών και τότε θα αναγκαστούμε να λάβουμε πολύ επώδυνα μέτρα. Περίπου γέλαγαν και με απαξίωσαν ως γραφικό….μαντέψτε ένα χρόνο μετά ήμασταν εκτός αγορών και λάβαμε τα πιο επώδυνα μέτρα που μπορούσαμε ποτέ να φανταστούμε. Με αυτή μου την εμπειρία σας λέω σήμερα, αλίμονο αν η Χώρας μας πέσει σε πολιτική αστάθεια σε αυτόν τον περίεργο κόσμο που ζούμε. Η αντιστροφή της καλής πορείας της Οικονομίας μας δεν θα χρειαστεί χρόνια αλλά μήνες και μετά δεν μας σώζει τίποτε. Πάλι αρχίσαμε ίδια με τότε, δίνει ο @kmitsotakis 500.000.000€ και αρχίζουν τα ίδια που έλεγαν το 2008, ότι δηλ αυτά είναι ψίχουλα κλπ. Να το θυμάστε στην πορεία προς τις Εθνικές Εκλογές τον Μητσοτάκη και τα μάτια μας

Το άρθρο Παρέμβαση Άδωνις Γεωργιάδης με αιχμές για οικονομία και εκλογές εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Πόσο απλά μπορούμε να μιλάμε για παραγωγή όταν ο Πρωτογενής τομέας είναι μια Σχολή Ζωής;

Μήπως ο πρωτογενής τομέας δεν είναι απλώς ένας οικονομικός κλάδος,αλλά το πιο αυθεντικό πανεπιστήμιο της εμπειρίας;

Ο πρωτογενής τομέας έχει, είχε και θα έχει σοφούς ανθρώπους· είτε από εμπειρία, είτε από γενιά σε γενιά, είτε ανάλογα με την κάθε εποχή.Πάντα θα γεννά σοφούς — γιατί εκεί όπου ο άνθρωπος συνομιλεί καθημερινά με τη φύση,η γνώση δεν μένει θεωρία γίνεται συνείδηση και τρόπος ζωής.

Μήπως λοιπόν η πραγματική σοφία δεν είναι να γνωρίζεις τους κανόνες, αλλά να ξέρεις πότε η ζωή απαιτεί να τους ξεπεράσεις με ευθύνη;

Και μήπως ο Νόμος δεν είναι αυτός που δημιουργεί τον άνθρωπο της ευθύνης, αλλά ο άνθρωπος της ευθύνης αυτός που δίνει πραγματικό νόημα στον Νόμο;

Ο ΖΩΝΤΑΝΟΣ ΠΥΡΗΝΑΣ ΤΗΣ ΑΥΤΑΡΚΕΙΑΣ,ΤΗΣ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΤΟΥ ΤΟΠΟΥ

 Στο πνεύμα του αρχαίου λόγου που αποδίδεται στον Αριστοφάνη πως οι άνθρωποι της σοφίας θα συνέχιζαν να ζουν με τον ίδιο τρόπο ακόμη κι αν καταργούνταν οι νόμοι, διαφαίνεται μια βαθύτερη αλήθεια που παραμένει διαχρονική.

  Oτι ο Νόμος δεν γεννά πάντα τον άνθρωπο της ευθύνης…αλλά ο άνθρωπος της ευθύνης γεννά από μόνος του τον δικό του Νόμο.

Μα όλοι εμείς δεν θέλουμε να καταργηθούν οι νόμοι.Θέλουμε να υπάρχουν να μας προστατεύουν να μας κατευθύνουν και να διασφαλίζουν τη δικαιοσύνη.

  Απλώς θέλουμε οι νόμοι να συναντούν την πραγματικότητα της παραγωγής να κατανοούν τον μόχθο της γης και να στηρίζουν τον άνθρωπο που ζει από αυτήν όχι να τον απομακρύνουν από αυτήν.

Στον πρωτογενή τομέα αυτό είναι ακόμη πιο καθαρό.Η γη, τα ζώα, ο μόχθος και ο καιρός δεν υπακούν σε θεωρίες.Υπακούν στη συνείδηση στην εμπειρία και στη σοφία της πράξης.

   Γι  αυτό και η ανάπτυξη της γεωργίας και της κτηνοτροφίας δεν μπορεί να βασίζεται μόνο σε κανόνες και περιορισμούς.Χρειάζεται πλαίσιο, όχι καταναγκασμό κατεύθυνση, όχι επιβολή.

Γιατί εκεί όπου υπάρχει πραγματική γνώση, η πράξη προηγείται του νόμου.

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΚΑΙ ΒΙΩΣΙΜΟ ΠΡΩΤΟΓΕΝΗ ΤΟΜΕΑ:

1.Ενίσχυση της πραγματικής παραγωγής και μείωση της γραφειοκρατίας

2.Στήριξη μικρών και μεσαίων εκμεταλλεύσεων

3.Συνεχής εκπαίδευση και μεταφορά γνώσης στην πράξη

4.Σύνδεση παραγωγής με μεταποίηση και τοπική προστιθέμενη αξία

5.Τεχνολογία προσαρμοσμένη στον άνθρωπο της παραγωγής

6.Δίκαιη κατανομή αξίας σε όλη την αλυσίδα παραγωγής

ΜΗΝΥΜΑ ΕΝΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΕΥΘΥΝΗΣ

Και αν κάτι μας διδάσκει η γη, είναι πως τίποτα δεν παράγεται μόνο του και κανείς δεν μπορεί να σταθεί μόνος του.

Ούτε ο κτηνοτρόφος χωρίς τον γεωργό.

Ούτε ο γεωργός χωρίς την κτηνοτρόφο.

Ούτε ο παραγωγός χωρίς την εκπαίδευση.

Ούτε η εκπαίδευση χωρίς τον παραγωγό.

Ούτε η παραγωγή χωρίς την αγορά.

Ούτε η αγορά χωρίς την παραγωγή.

Κτηνοτρόφοι, Γεωργοί, πολιτεία, κτηνίατροι, γεωπόνοι, ζωοτέχνες, προμηθευτές λιπασμάτων και σπόρων, σύμβουλοι, γαλακτοβιομηχανίες, επιχειρήσεις της διατροφικής αλυσίδας, καταστήματα και λαϊκές αγορές όλοι είμαστε κρίκοι της ίδιας αλυσίδας ζωής.

Με αλληλοσεβασμό, συνεργασία και επαγγελματισμό μπορούμε να μετατρέψουμε τον πρωτογενή τομέα από πεδίο πίεσης και δυσκολίας σε πεδίο ανάπτυξης, αξιοπρέπειας και προοπτικής.

Και τελικά:

Γιατί η γη δεν ανήκει σε έναν. Ανήκει σε όλους όσοι τη σέβονται, τη δουλεύουν και τη μοιράζονται με ευθύνη. Και αυτή ακριβώς η ευθύνη δεν είναι απλώς υποχρέωση· είναι ρίζα, αξία και ταυτότητα.

Η Κτηνοτροφία και η Γεωργία δεν είναι απλώς επαγγέλματα. Είναι τρόπος ζωής, στάση απέναντι στη φύση και διαρκής πράξη δημιουργίας για το παρόν και το μέλλον.

  Είναι ο ζωντανός πυρήνας της αυτάρκειας, της παράδοσης και της ανάπτυξης κάθε τόπου η δύναμη που κρατά τις κοινωνίες όρθιες και τις κοινότητες ζωντανές.

Και όποιος τα υπηρετεί, δεν παράγει απλώς προϊόντα· υπηρετεί τη ζωή την ίδια.

                                    Νικολέτα Τζιωρτζιώτη

Αντιπρόεδρος Ομοσπονδίας Κτηνοτρόφων και Κτηνοτροφικών Συλλόγων Θεσσαλίας Ν.Τρικάλων

Το άρθρο Νικολέτα Τζιωρτζιώτη: Ο πρωτογενής τομέας ως «Σχολή Ζωής» – Όταν η συνείδηση γίνεται ο δικός μας Νόμος εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Με αφορμή πρόσφατες δηλώσεις του κ.  Κουρέτα, σχετικά με την αντιπλημμυρική θωράκιση και τον καθαρισμό του συλλεκτήρα Τ3 (Βουβουλίνα) στην Καρδίτσα, οφείλουμε να αποκαταστήσουμε την αλήθεια με συγκεκριμένα και αδιαμφισβήτητα στοιχεία.

 Η πραγματικότητα του έργου

Το έργο «Καθαρισμός συλλεκτήρα Τ3 (Βουβουλίνα)»:

• Δημοπρατήθηκε τον Δεκέμβριο του 2020

• Αναδείχθηκε ανάδοχος τον Ιούλιο του 2021

• Ξεκίνησε να υλοποιείται τον Φεβρουάριο του 2022

με προϋπολογισμό 2.000.000 ευρώ, χρηματοδοτούμενο από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων της Περιφέρειας Θεσσαλίας.

Όλα τα παραπάνω έλαβαν χώρα επί Περιφερειακής Αρχής 2011-2023

Οι αναφορές σε ποσοστά (14% πριν – 40% σήμερα):

• δεν συνοδεύονται από αναλυτική, δημόσια και επιστημονικά τεκμηριωμένη μεθοδολογία

• και κυρίως αποσιωπούν ότι έργα και οι βασικές παρεμβάσεις καθαρισμού και διευθέτησης είχαν ήδη δρομολογηθεί.

Η επίκληση γενικών δεικτών δεν μπορεί να υποκαταστήσει την πραγματική καταγραφή έργων, αποφάσεων και χρηματοδοτήσεων.

Τα έργα έχουν ιστορία – και δεν παραγράφεται

Ο καθαρισμός του συλλεκτήρα Τ3:

• αποτελεί δομικό αντιπλημμυρικό έργο

• αφορά εκτεταμένο δίκτυο περίπου 17 χλμ.

• εντάσσεται σε μια συνολική στρατηγική διαχείρισης υδάτων

Δεν είναι «έργο της στιγμής», ούτε αποτέλεσμα πρόσφατων ενεργειών

Κανείς δεν αμφισβητεί ότι η συντήρηση και η παρακολούθηση των υποδομών είναι διαρκής υποχρέωση κάθε διοίκησης.

Όμως:

• άλλο η συνέχιση και συντήρηση έργων

• και άλλο η (παρουσίαση έργων άλλων ως δικών τους),

έργων που σχεδιάστηκαν, χρηματοδοτήθηκαν και υλοποιήθηκαν από προηγούμενη διοίκηση 2011-2023.

Και για του λόγου το αληθές:

Κώστας Αγοραστός 

επικεφαλής παράταξης υπέρ των πολιτών 

Το άρθρο Σκληρή απάντηση για τον συλλεκτήρα Τ3 στην Καρδίτσα: «Ανακρίβειες από τον Κουρέτα» εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Ανεξάρτητα από τις πολιτικές διαφωνίες, το ζήτημα δεν είναι η άποψη, αλλά ο χώρος και ο τρόπος έκφρασής της. Ένας Ναός δεν είναι χώρος πολιτικής αντιπαράθεσης. Είναι χώρος πίστης, ενότητας και πνευματικής γαλήνης. Όταν μετατρέπεται σε βήμα δημόσιας επίθεσης, το μήνυμα που περνά προς τους πιστούς είναι βαθιά προβληματικό.

Η Εκκλησία και οι ιερείς οφείλουν να παραμένουν προσηλωμένοι στον ρόλο και στον λόγο τους έναν λόγο που δεν είναι άλλος από εκείνον που δίδαξε ο Ιησούς Χριστός: λόγος αγάπης, ενότητας και ταπείνωσης. Όταν αυτός ο λόγος αντικαθίσταται από πολιτικές αιχμές και δημόσιες στοχοποιήσεις, τότε αλλοιώνεται η ουσία της Εκκλησίας.

Το συγκεκριμένο περιστατικό δεν μπορεί παρά να χαρακτηριστεί άκομψο. Όχι γιατί δεν επιτρέπεται η διαφωνία, αλλά γιατί εκφράστηκε με τρόπο που δεν αρμόζει ούτε στον χώρο ούτε στον ρόλο του ιερέα.

Το άρθρο Λάρισα: Όταν ο άμβωνας γίνεται βήμα πολιτικής επίθεσης εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Χωρίς την αμερικανική παρουσία, η Συμμαχία θα στερούνταν τον βασικό πυλώνα στρατιωτικής ισχύος, αποτροπής και πολιτικής συνοχής, ενώ η απώλεια κρίσιμων δυνατοτήτων όπως οι στρατηγικές και δορυφορικές πληροφορίες, η επιτήρηση και αναγνώριση, η πυρηνική αποτροπή και η τεχνολογική υπεροχή στην αεροπορική και πυραυλική άμυνα θα περιόριζε δραστικά την επιχειρησιακή της αποτελεσματικότητα.

Σε ένα τέτοιο περιβάλλον, η γεωπολιτική ρευστότητα θα εντεινόταν, δημιουργώντας κενά ισχύος που θα επιδίωκαν να εκμεταλλευτούν ανταγωνιστικές δυνάμεις, επανακαθορίζοντας τους συσχετισμούς ισχύος στην Ευρώπη.

Παράλληλα, η απουσία των ΗΠΑ από το ΝΑΤΟ θα μπορούσε να οδηγήσει σε σταδιακή αναζωπύρωση ενδοσυμμαχικών ανταγωνισμών, καθώς τα κράτη-μέλη θα επιχειρούσαν να επαναπροσδιορίσουν τον ρόλο και τη βαρύτητα τους στο νέο περιβάλλον ισχύος.

Για παράδειγμα, χώρες με περιφερειακές φιλοδοξίες, όπως η Τουρκία, θα επιδίωκαν να αξιοποιήσουν το κενό ηγεσίας, προβάλλοντας έναν πιο αυτόνομο και αναβαθμισμένο στρατηγικό ρόλο εντός της Συμμαχίας και στο ευρύτερο περιφερειακό της περιβάλλον.

Υπό αυτές τις συνθήκες, το ερώτημα δεν είναι μόνο πώς θα αναδιαμορφωθεί το ευρωπαϊκό σύστημα ασφάλειας, αλλά και ποια θα είναι η θέση χωρών όπως η Ελλάδα σε αυτό το νέο, ρευστό και ανταγωνιστικό περιβάλλον.

Συγκεκριμένα, για την Ελλάδα, μια τέτοια εξέλιξη θα έχει άμεσες και πολυεπίπεδες στρατηγικές επιπτώσεις.

Λόγω της γεωγραφικής της θέσης και του ρόλου της ως πυλώνα σταθερότητας και ασφάλειας στην Ανατολική Μεσόγειο και τα Βαλκάνια, θα βρεθεί στην πρώτη γραμμή των εξελίξεων, καλούμενη να διαχειριστεί ένα περιβάλλον αυξημένης αβεβαιότητας.

Ειδικότερα, ως κρίσιμος γεωστρατηγικός παράγοντας στη νοτιοανατολική πτέρυγα της Συμμαχίας, η Ελλάδα αποκτά ιδιαίτερη επιχειρησιακή και πολιτική βαρύτητα, ιδίως σε μια συγκυρία όπου η ευρωπαϊκή ασφάλεια θα πρέπει να αναδομηθεί χωρίς την άμεση αμερικανική εγγύηση.

Η απουσία των ΗΠΑ από το ΝΑΤΟ είναι βέβαιο επίσης, ότι θα μετατοπίσει το βάρος της αποτροπής προς τα ευρωπαϊκά κράτη, αναδεικνύοντας την ανάγκη για αυξημένη στρατιωτική ικανότητα, ταχύτερη λήψη αποφάσεων και βαθύτερη επιχειρησιακή ενοποίηση. Σε αυτό το πλαίσιο, η Ελλάδα θα κληθεί να διαδραματίσει έναν πρωταγωνιστικό ρόλο, όχι μόνο ως καταναλωτής ασφάλειας, αλλά ως παράγοντας σταθερότητας στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου όπου διασταυρώνονται ενεργειακά, γεωπολιτικά και στρατιωτικά συμφέροντα.

Συγκεκριμένα, ως χώρα που διαθέτει σημαντικές κρίσιμες υποδομές και δυνατότητες προβολής ισχύος, μπορεί να λειτουργήσει ως κόμβος επιχειρησιακής υποστήριξης και περιφερειακής αποτροπής. Ωστόσο, ο ρόλος αυτός δεν είναι αυτονόητος ούτε χωρίς προκλήσεις, καθώς συνδέεται άμεσα με τη συνολική ισορροπία δυνάμεων στην περιοχή και τις σχέσεις με γειτονικά κράτη.

Ειδικότερα, η αποχώρηση των ΗΠΑ από το ΝΑΤΟ θα αναδιαμορφώσει ριζικά τις γεωπολιτικές ισορροπίες στην ευρύτερη περιοχή, που εκτείνεται από τα Βαλκάνια και την Ανατολική Μεσόγειο έως τη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική.

Σε αυτό το πλαίσιο, η Τουρκία είναι πιθανό να επιδιώξει την περαιτέρω ενίσχυση του ρόλου της ως περιφερειακής δύναμης, γεγονός που θα αυξήσει τις πιέσεις στο περιβάλλον ασφάλειας της Ελλάδας.

Υπό αυτές τις συνθήκες, η αποτρεπτική ισχύς της χώρας δεν θα εξαρτηθεί μόνο από τις επιχειρησιακές της δυνατότητες, αλλά κυρίως από την ικανότητά της να διαμορφώνει συμμαχίες και να επηρεάζει ενεργά τους συσχετισμούς ισχύος, τόσο εντός όσο και εκτός του ΝΑΤΟ.

Την ίδια στιγμή, η ευρύτερη περιφερειακή αστάθεια αναμένεται να ενταθεί.

Ειδικότερα, στην Ανατολική Μεσόγειο, η μείωση της αμερικανικής στρατιωτικής εμπλοκής θα μπορούσε να ενισχύσει τη δράση ανταγωνιστικών δυνάμεων, διευρύνοντας τα περιθώρια ρωσικής επιρροής και επιβαρύνοντας περαιτέρω ένα ήδη σύνθετο και ασταθές γεωπολιτικό περιβάλλον.

Παράλληλα, στα Δυτικά Βαλκάνια, η απουσία της αμερικανικής πολιτικής και στρατιωτικής παρουσίας ενδέχεται να οδηγήσει σε αναζωπύρωση εθνικιστικών τάσεων, επαναφέροντας δυναμικές αποσταθεροποίησης σε μια περιοχή ζωτικής σημασίας για την  ασφάλεια της Ελλάδας.

Σε μια τέτοια εξέλιξη, η Ελλάδα θα κληθεί να δεσμεύσει πόρους στα βόρεια σύνορά της και να εστιάσει την προσοχή της σε περισσότερα του ενός στρατηγικά μέτωπα.

Πέραν των γεωπολιτικών παραμέτρων, είναι βέβαιο ότι θα ανακύψουν και κρίσιμα ζητήματα επιχειρησιακού χαρακτήρα, δεδομένου ότι το μεγαλύτερο μέρος των ελληνικών οπλικών συστημάτων βασίζεται σε αμερικανικής προέλευσης τεχνολογία και υποστήριξη.

Συνεπώς, μια ενδεχόμενη αποχώρηση των ΗΠΑ από το ΝΑΤΟ θα μπορούσε να επηρεάσει την αλυσίδα υποστήριξης, τη διαθεσιμότητα ανταλλακτικών και τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα κρίσιμων μέσων, δημιουργώντας την ανάγκη για ταχεία προσαρμογή και αναζήτηση εναλλακτικών λύσεων.

Ταυτόχρονα, το καθεστώς λειτουργίας και αξιοποίησης στρατηγικών υποδομών, όπως οι αμερικανικές βάσεις στην Ελλάδα, θα εισερχόταν σε μια νέα φάση επαναπροσδιορισμού, με άμεσες συνέπειες για τη στρατηγική ισορροπία στην περιοχή.

Ωστόσο, το νέο αυτό περιβάλλον δεν δημιουργεί μόνο προκλήσεις, αλλά και σημαντικές ευκαιρίες.

Η ενίσχυση της ευρωπαϊκής άμυνας, η οποία ήδη συζητείται εντατικά σε πολιτικό και στρατηγικό επίπεδο, ενδέχεται να αναδείξει την Ελλάδα σε κρίσιμο πυλώνα της νότιας πτέρυγας ενός περισσότερο αυτόνομου ευρωπαϊκού συστήματος ασφάλειας.

Η γεωστρατηγική της θέση, σε συνδυασμό με τις επιχειρησιακές δυνατότητες των Ενόπλων Δυνάμεων και τη διαχρονική της συμμετοχή σε αποστολές της Συμμαχίας, της προσδίδουν συγκριτικά πλεονεκτήματα.

Σε αυτό το πλαίσιο, καθίσταται σαφές ότι η διατήρηση και ενίσχυση κρίσιμων δομών διοίκησης και ελέγχου αποκτά ιδιαίτερη σημασία για τη θέση και τον ρόλο της Ελλάδας στο νέο περιβάλλον ασφάλειας.

Η σημασία αυτή καθίσταται ακόμη πιο εμφανής, αν ληφθεί υπόψη η διεθνής πρακτική.

Είναι χαρακτηριστικό ότι χώρες με αναθεωρητικές  φιλοδοξίες επιδιώκουν συστηματικά την αναβάθμιση του ρόλου τους μέσω της δημιουργίας ή φιλοξενίας νέων στρατηγικών δομών διοίκησης και ελέγχου επιδιώκοντας να καλύψουν πιθανά κενά ισχύος και να ενισχύσουν τη θεσμική τους επιρροή εντός της Συμμαχίας.

Ενδεικτική είναι η πρωτοβουλία της Τουρκίας, η οποία στα τέλη Μαρτίου 2026 ανακοίνωσε την ίδρυση νέας Πολυεθνικής Ναυτικής Διοίκησης /Στρατηγείου του ΝΑΤΟ (NATO Maritime Component Command – MCC) στην περιοχή Anadolukavagi (Αναντολού Καβαγί) στο Μπέικοζ της Κωνσταντινούπολης με στόχο τον έλεγχο των στενών του Βοσπόρου στο πλαίσιο του Νοτιοανατολικού Περιφερειακού Σχεδίου της Συμμαχίας και υπό τουρκική διοίκηση.

Υπό τις συνθήκες αυτές, αναδεικνύεται η σημασία της προσεκτικής στάθμισης των επιλογών που επηρεάζουν τη στρατηγική βαρύτητα της Ελλάδας, ιδίως σε ό,τι αφορά τη διατήρηση και ενίσχυση κρίσιμων δομών διοίκησης και ελέγχου, οι οποίες συνδέονται άμεσα με τη θέση της χώρας στο υπό διαμόρφωση νέο ευρωπαϊκό και συμμαχικό αρχιτεκτονικό πλαίσιο ασφάλειας.

Παράλληλα, η εμβάθυνση διμερών και πολυμερών συνεργασιών, ιδίως με ευρωπαϊκές χώρες όπως η Γαλλία, η Γερμανία, η Ιταλία, η Πολωνία και η Ρουμανία, αλλά και με περιφερειακούς εταίρους στην Ανατολική Μεσόγειο, μπορεί να λειτουργήσει ως πολλαπλασιαστής ισχύος.

Επιπλέον, σχήματα συνεργασίας όπως οι τριμερείς ή τετραμερείς πρωτοβουλίες με την Κύπρο και άλλες χώρες της περιοχής αποκτούν ιδιαίτερη σημασία, καθώς μπορούν να συμβάλουν στη διαμόρφωση ενός πλέγματος ασφάλειας πέραν των παραδοσιακών δομών.

Εν κατακλείδι, σε ένα ενδεχόμενο αποχώρησης των ΗΠΑ από το ΝΑΤΟ, η Ελλάδα μετατρέπεται σε βασικό πυλώνα της υπό διαμόρφωση ευρωπαϊκής αρχιτεκτονικής ασφάλειας στη Νοτιοανατολική Ευρώπη.

Η εξέλιξη αυτή συνεπάγεται αυξημένες ευθύνες, αλλά ταυτόχρονα δημιουργεί και αντικειμενική δυνατότητα αναβάθμισης του διεθνούς της ρόλου, υπό την προϋπόθεση ότι θα υπάρξει έγκαιρη στρατηγική προσαρμογή.

Το κρίσιμο, ωστόσο, ζητούμενο παραμένει η ικανότητα της Ευρώπης να κινηθεί με την απαιτούμενη ταχύτητα, συνοχή και πολιτική βούληση, ώστε να καλύψει το κενό ισχύος που ενδεχομένως θα αφήσει μια αμερικανική αποχώρηση.

Οι συζητήσεις περί ενός «ευρωπαϊκού ΝΑΤΟ» ή μιας ενισχυμένης ευρωπαϊκής στρατηγικής αυτονομίας καταδεικνύουν ότι βρισκόμαστε μπροστά σε τεκτονικές αλλαγές όπου η Ελλάδα καλείται να αξιολογήσει στρατηγικά και να κινηθεί άμεσα και με στρατηγική ευελιξία (όπως έπραξε με την πρόσφατη αποστολή στρατιωτικών δυνάμεων στην Κύπρο, συμπαρασύροντας και τους εταίρους της), με στόχο την ενίσχυση του γεωπολιτικού της ρόλου στην Ανατολική Μεσόγειο.  

Τέλος, θα πρέπει να επισημανθεί ότι για την Ελλάδα, η αποχώρηση των ΗΠΑ από το ΝΑΤΟ δημιουργεί ένα σύνθετο, αλλά όχι απαραίτητα αρνητικό στρατηγικό περιβάλλον.

Η ήδη ανεπτυγμένη διμερής στρατηγική σχέση με τις Ηνωμένες Πολιτείες, η αυξημένη γεωπολιτική σημασία της χώρας στην Ανατολική Μεσόγειο, καθώς και ο ρόλος της ως κόμβου ενέργειας και ασφάλειας, συνθέτουν ένα πλαίσιο στο οποίο η Ελλάδα μπορεί να παραμείνει σημαντικός εταίρος των ΗΠΑ, ακόμη και σε συνθήκες αναπροσαρμογής της αμερικανικής παρουσίας στο ΝΑΤΟ.

Υπό αυτή την οπτική, η σχέση Ελλάδας–ΗΠΑ δεν αποδυναμώνεται, αλλά μετασχηματίζεται, αποκτώντας περισσότερο διμερή, επιχειρησιακό και γεωστρατηγικό χαρακτήρα, πέραν της αυστηρής θεσμικής διάστασης της Συμμαχίας.

Η Ελλάδα άλλωστε, σύμφωνα με το νέο αμερικανικό δόγμα που περιγράφεται στη νέα Στρατηγική Εθνικής Ασφάλειας των ΗΠΑ πληροί τις προϋποθέσεις που έχει θέσει ο Αμερικανός Πρόεδρος κ. Τράμπ για να αποτελεί στρατηγικό σύμμαχο των Ηνωμένων Πολιτειών.

Η υψηλή συμμετοχή της στις αμυντικές δαπάνες του ΝΑΤΟ, η ενεργός εμπλοκή της σε περιφερειακά σχήματα ασφάλειας στην Ανατολική Μεσόγειο, η στρατηγική της σχέση με το Ισραήλ καθώς και η συνεπής της στάση ως αξιόπιστου συμμάχου, ενισχύουν τη θέση της στη νέα αμερικανική στρατηγική ασφαλείας.

Στο πλαίσιο αυτό, η στρατηγική επιλογή του Πρωθυπουργού κ. Κυριάκου Μητσοτάκη να παράσχει στρατιωτικές διευκολύνσεις στις ΗΠΑ (παρά τις αντιδράσεις στο εσωτερικό της χώρας) για τον πόλεμο κατά του Ιράν, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τη διάθεση της βάσης της Σούδας, καθιστούν την Ελλάδα παράγοντα αυξημένης γεωπολιτικής σημασίας για τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Το γεγονός άλλωστε, ότι σε δηλώσεις του ο Πρόεδρος Τράμπ έχει εκφράσει την ικανοποίησή του για χώρες όπως η Ελλάδα που παρείχαν στήριξη στην αμερικανική στρατιωτική εκστρατεία κατά του Ιράν επιβεβαιώνει την ανωτέρω επιχειρηματολογία.

Κοντολογίς, ένας ενδεχόμενος μετασχηματισμός του ΝΑΤΟ λόγω της αμερικανικής αποδέσμευσης συνιστά καθοριστικό παράγοντα αναδιαμόρφωσης της στρατηγικής θέσης της Ελλάδας στο νέο ευρωπαϊκό και διεθνές περιβάλλον ασφάλειας.

Για την Ελλάδα, ο νέος γεωστρατηγικός της ρόλος δεν θα κριθεί από την παθητική προσαρμογή στις εξελίξεις, αλλά από την ικανότητά της να λειτουργήσει ως ενεργός διαμορφωτής τους.

Υπό αυτό το πρίσμα, η Ελλάδα καλείται να αντιμετωπίσει τα νέα δεδομένα ασφαλείας όχι ως απειλή, αλλά ως πεδίο στρατηγικής αναδιάταξης και ευκαιριών.

Η θέση της στο νέο ευρωπαϊκό και διεθνές σύστημα ασφάλειας δεν θα είναι προκαθορισμένη, αλλά θα είναι αποτέλεσμα επιλογών, συμμαχιών και διαρκούς ενίσχυσης της εθνικής στρατηγικής της παρουσίας.

Το διακύβευμα, επομένως, δεν είναι απλώς η προσαρμογή στη νέα αρχιτεκτονική ασφάλειας, αλλά η ενεργή συμμετοχή στη διαμόρφωσή της.

Η Ελλάδα διαθέτοντας σαφή στρατηγικό προσανατολισμό, σοβαρή και υπεύθυνη πολιτική ηγεσία, αξιόπιστη και ισχυρή αποτρεπτική ισχύ, καθώς και την ικανότητα να διαμορφώνει κρίσιμες συμμαχίες σε περιφερειακό και διεθνές επίπεδο, δύναται να αναδειχθεί σε καθοριστικό παράγοντα σταθερότητας και ισχύος στη Νοτιοανατολική Ευρώπη και την Ανατολική Μεσόγειο.

Δρ. Κωνσταντίνος Π. Μπαλωμένος

konmmpalo@otenet.gr

Πολιτικός Επιστήμονας – Διεθνολόγος

Το άρθρο Κων/νος Μπαλωμένος: «Ο ρόλος της Ελλάδας σε ένα ΝΑΤΟ χωρίς τις ΗΠΑ» εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Την Μεγάλη εβδομάδα ο κ.Κουρέτας έκανε αναφορά κατά την διάρκεια του πολυδιαφημιζόμενου συστήματος πολιτικής προστασίας (που δηλώνει πως εκείνος εφηύρε), πως ως τότε περιφερειακή αρχή δεν είχαμε προβεί εγκαίρως στην ενημέρωση των πολιτών ενόψει της κακοκαιρίας Ντάνιελ

 Έχοντας πλέον ζήσει ο Δ.Κουρέτας την κορύφωση του θείου δράματος ( αν και δηλώνει άθεος) του οφείλουμε  μια απάντηση για τα τεκταινόμενα των ημερών του Ντάνιελ, διότι προφανώς τα ξέχασε αφού τότε μέριμνα του ήταν να εκτοξεύει «λάσπη». Κάνουμε γνωστό λοιπόν ότι: 

Πριν αλλά και κατά τη διάρκεια του φαινομένου υπήρξαν ενημερώσεις: 

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, εστάλησαν 43 μηνύματα 112 από το Υπουργείο Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας. 

• επίσημα δελτία της ΕΜΥ 

• ανακοινώσεις της Περιφέρειας Θεσσαλίας 

• συνεδριάσεις των αρμόδιων οργάνων (ΣΟΠΠ) 

• συνεχής ενημέρωση Δήμων, υπηρεσιών και πολιτών 

Ιδιαίτερη σημασία έχει και η σελίδα 215 της Έκθεσης της Ελληνικής Αρχής Διαφάνειας ΕΑΔ που έλεγξε την διαδικασία και τα πραγματικά περιστατικά,όπου αναφέρεται ρητά ότι η ενημέρωση του κοινού, καθώς και αγροτών, κτηνοτρόφων και μελισσοκόμων για την αναμενόμενη εκδήλωση έντονων καιρικών φαινομένων πραγματοποιήθηκε με: 

• δελτία τύπου

 • αναρτήσεις στον διαδικτυακό τόπο της Περιφέρειας 

• ενημερωτικά μέσα και μέσα κοινωνικής δικτύωσης

 • ηλεκτρονικά μηνύματα ήδη από 3 Σεπτεμβρίου 2023

Κώστας Αγοραστός 

επικεφαλής παράταξης συμμαχία υπέρ των πολιτών

Το άρθρο «Απάντηση Αγοραστού σε Κουρέτα για τον “Daniel”: Τα 43 μηνύματα 112 και η αλήθεια που ξεχάστηκε» εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Έντονες αντιδράσεις προκάλεσε ανάρτηση του πρώην προέδρου των ΗΠΑ, Donald Trump, ο οποίος δημοσίευσε σε προσωπικό του λογαριασμό μια εικόνα τεχνητής νοημοσύνης όπου εμφανίζεται με χαρακτηριστικά που παραπέμπουν στον Jesus Christ.

Η εικόνα, που τον παρουσιάζει να «θεραπεύει» έναν άνθρωπο σε ένα σκηνικό με έντονα θρησκευτικά και εθνικά σύμβολα, διαδόθηκε ταχύτατα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, προκαλώντας κύμα σχολίων, επικρίσεων αλλά και υποστήριξης.

Πολλοί χρήστες εξέφρασαν την έντονη ενόχλησή τους, κάνοντας λόγο για προσβολή θρησκευτικών συμβόλων και υπερβολική αυτοπροβολή. Δεν έλειψαν μάλιστα και φωνές από τον ίδιο τον πολιτικό χώρο που θεώρησαν την κίνηση ατυχή, ειδικά σε μια περίοδο όπου η δημόσια εικόνα των πολιτικών προσώπων βρίσκεται υπό αυξημένη κριτική.

Από την άλλη πλευρά, υποστηρικτές του Trump επιχείρησαν να υποβαθμίσουν το θέμα, υποστηρίζοντας πως πρόκειται για ένα σατιρικό ή συμβολικό περιεχόμενο, χωρίς πρόθεση θρησκευτικής προσβολής.

Η ανάρτηση φαίνεται πως αφαιρέθηκε μετά τις αντιδράσεις, χωρίς ωστόσο να σταματήσει η αναπαραγωγή της, καθώς στιγμιότυπα και παραλλαγές της συνεχίζουν να κυκλοφορούν ευρέως στο διαδίκτυο.

Το περιστατικό ανοίγει για ακόμη μια φορά τη συζήτηση γύρω από τη χρήση της τεχνητής νοημοσύνης στην πολιτική επικοινωνία, αλλά και τα όρια μεταξύ σάτιρας, πρόκλησης και σεβασμού ιδιαίτερα όταν εμπλέκονται ευαίσθητα θρησκευτικά σύμβολα.

Το άρθρο Σάλος με τον Donald Trump: Η εικόνα ως “Χριστός” που προκάλεσε αντιδράσεις εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Η Αγία μας Εκκλησία την εβδομάδα που προηγείται της Αναστάσεως του Κυρίου ονόμασε Μεγάλη, όχι γιατί η εβδομάδα αυτή έχει μεγαλύτερη χρονική διάρκεια σε σχέση με τις άλλες του χρόνου, αλλά για τα θαυμαστά γεγονότα που εορτάζονται την εβδομάδα αυτή. Ονομάζεται και Αγία εβδομάς.

Κάθε ημέρα είναι αφιερωμένη σε ένα γεγονός ή σε κάποια πρόσωπα με σκοπό να προετοιμαστεί ο Χριστιανός κατάλληλα για να υποδεκτεί το υπέρτατο και χαρμόσυνο λίαν γεγονός της Αναστάσεως του Θεανθρώπου Κυρίου Ημών Ιησού Χριστού.

Τη Μ. Δευτέρα τιμάμε τη μνήμη του πάγκαλου Ιωσήφ, ο οποίος είναι προτύπωση του Χριστού και ενθυμούμαστε το γεγονός της «ξηρανθείσης συκής» από τον Κύριο, η οποία ήταν άκαρπος. Τη Μ. Τρίτη η Εκκλησία μάς υπενθυμίζει την  παραβολή των δέκα παρθένων, για να είμαστε πάντοτε έτοιμοι για την ώρα της αναχωρήσεως από την προσωρινή γήινη ζωή.

Η Μ. Τετάρτη είναι αφιερωμένη στην μετανοήσασα πόρνη που άλειψε με μύρο τα πόδια του Κυρίου .Η Μ. Πέμπτη είναι αφιερωμένη σε τέσσερα γεγονότα. Στον Ιερό νιπτήρα, όπου ο Κύριος έπλυνε τα πόδια των μαθητών Του.

Στον Μυστικό Δείπνο, στην υπερφυά προσευχή και στην προδοσία του Ιούδα. Η Μ. Παρασκευή είναι αφιερωμένη στα Άγια Πάθη του Χριστού, στην Σταύρωση και στην Αποκαθήλωση του Παναχράντου Σώματος από τον Ιωσήφ, τον κρυφό μαθητή εξ Αριμαθαίας.  Το Μ. Σάββατο στην κάθοδο του Κυρίου στον Άδη. Την Κυριακή εορτάζομε την Ανάσταση του Θεανθρώπου, την τριήμερο έγερση από του τάφου και την νίκη της Ζωής επί του Θανάτου και της αμαρτίας.

Στο παρόν κείμενο θα ασχοληθούμε αναλυτικότερα  με τη Μεγάλη Τετάρτη και τη Μεγάλη Πέμπτη. Σημαντικές ημέρες στην πορεία του Κυρίου από το «Ωσσανά», στο «Σταύρωσον αυτόν» και στην υπέρλαμπρη και ζωοποιό Ανάστασή Του.

Η Αγία μας Εκκλησία θέλει να υπενθυμίσει σ’ όλους μας ότι ως άνθρωποι θα αμαρτήσουμε. Όμως, να μην εμμείνουμε στην αμαρτία, υπακούοντας στον διάβολο, αλλά να μετανοούμε.

Τακτικά να εξαγορεύομε τις αμαρτίες μας στον πνευματικό. Όσες φορές πέσουμε να σηκωνόμαστε. Να μη παραμένουμε στην τροχιά της αμαρτίας, αλλά με την εξομολόγηση και την προσπάθεια μας, με τη βοήθεια της χάριτος  του Θεού να πορευτούμε τον δρόμο της σωτηρίας . Το να αμαρτήσουμε, είναι ανθρώπινο. Το να επιμείνουμε στα πάθη και την αμετανοησία μας είναι δαιμονικό.

Η Εκκλησία μας θύμισε πρόσφατα την παραβολή του ασώτου υιού ή του πολυεύσπλαχνου πατέρα, ο οποίος περιμένει τον αμαρτήσαντα υιό να επιστρέψει στην αγκαλιά του και τον υποδέχεται με περισσή χαρά. Επίσης μας υπενθυμίζει  το παράδειγμα της οσίας Μαρίας της Αιγυπτίας, η οποία από πόρνη έγινε Αγία και πρότυπο μετανοίας.

Η μνήμη της εορτάζεται  δυο φορές τον χρόνο, την 1^η Απριλίου και την Πέμπτη Κυριακή της μεγάλης τεσσαρακοστής, δυο εβδομάδες πριν από την λαμπρή Ανάσταση του Κυρίου. Προφανώς δεν είναι οι μόνες περιπτώσεις αμαρτωλών ανθρώπων που έφθασαν στην θέωση. Δεν ξεχνάμε τον ληστή που μετανόησε επί του σταυρού και βρίσκεται στον παράδεισο.

Ούτε τον σφοδρό διώκτη και πολέμιο του Χριστιανισμού Παύλο, ο οποίος με τρόπο θαυμαστό γνώρισε την αλήθεια, μετανόησε και αναδείκτηκε στη συνέχεια πρωτοκορυφαίος των Αποστόλων, αξιωθείς να ανέλθει, εν ζωή, στον τρίτο ουρανό.

Ο Ιούδας  είναι παράδειγμα προς αποφυγήν. Κανένας άνθρωπος να μην τον μιμηθεί. Τρία χρόνια μαθητής Του και δεν απέβαλε το μέγα πάθος της φιλαργυρίας. Μάταια έβλεπε μπροστά του να γίνονται θαύματα, να φανερώνεται η Αλήθεια, το Φως και αυτός να είναι προσκολλημένος στην ύλη. Για τριάκοντα αργύρια  προδίδει τον δάσκαλό του.

Το μεγαλύτερο λάθος του ήταν που δεν μετανόησε πραγματικά και από καρδίας. Μεταμελήθηκε, επέστρεψε τα αργύρια της προδοσίας αλλά δεν έκανε το σωστό βήμα. Δεν πήγε να βρει τον Δάσκαλό Του και να ζητήσει με δάκρυα μετανοίας συγχώρεση για το λάθος του. Προχώρησε σε λάθος δρόμο ακολουθώντας τον αρχέκακο και κρεμάστηκε δίνοντας τέλος στην επίγεια ζωή του, προσθέτοντας στο πολύ μεγάλο αμάρτημα της προδοσίας και το μεγάλο αμάρτημα της αυτοκτονίας.

Με μεγάλη κατάνυξη ψάλλεται το βράδυ της Μ. Τετάρτης το ποίημα της μοναχής Κασσιανής με πολλά και υψηλά θεολογικά νοήματα: «Κύριε, η εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσούσα Γυνή,
την σην αισθομένη Θεότητα, μυροφόρου αναλαβούσα τάξιν,
οδυρομένη μύρα σοι, προ του ενταφιασμού κομίζει. Οίμοι! λέγουσα, ότι νυξ μοι, υπάρχει, οίστρος ακολασίας, ζοφώδης τε και ασέληνος, έρως της αμαρτίας. Δέξαι μου τας πηγάς των δακρύων,
ο νεφέλαις διεξάγων της θαλάσσης το ύδωρ• κάμφθητί μοι προς τους στεναγμούς της καρδίας, ο κλίνας τους Ουρανούς, τη αφάτω σου κενώσει• καταφιλήσω τους αχράντους σου πόδας, αποσμήξω τούτους δε πάλιν, τοις της κεφαλής μου βοστρύχοις• ων εν τω Παραδείσω Εύα το δειλινόν, κρότον τοις ωσίν ηχηθείσα, τω φόβω εκρύβη.
Αμαρτιών μου τα πλήθη και κριμάτων σου αβύσσους, τις εξιχνιάσει ψυχοσώστα Σωτήρ μου; Μη με την σην δούλην παρίδης, ο αμέτρητον έχων το έλεος».

Όπως γράψαμε, τη Μ. Πέμπτη εορτάζουμε τέσσερα γεγονότα. Ένα από αυτά είναι ο ιερός νιπτήρας. Ο Κύριος πλένει τα πόδια όλων των μαθητών. Φόρεσε ποδιά και έπραξε εκείνο που θα έπραττε ένας δούλος προς τον κύριο-αφέντη του. Ναι, ο πλαστουργός ταπεινά έπλυνε τα πόδια των μαθητών –δούλων και δημιουργημάτων Του.

Φανταστείτε, σήμερα, έναν άρχοντα κοσμικό με μεγάλη εξουσία  να πλένει τα πόδια των υπηκόων του. Αδιανόητο. Όταν ο Πέτρος αρνήθηκε ο Χριστός τον παρατήρησε και εκείνος τελικά συγκατατέθηκε. Ο Κύριος έμπρακτα δίδαξε ότι όποιος θέλει να είναι πρώτος πρέπει να γίνει τελευταίος, δηλαδή δούλος και υπηρέτης των υπολοίπων αδελφών του.

Αποτελεί ηχηρό ράπισμα σε όλους μας, οι οποίοι προσπαθούμε να φαινόμαστε πρώτοι σε προσφορά χωρίς να προσφέρουμε και πολλές φορές σφετεριζόμαστε το έργο και τη συνεισφορά των άλλων στο κοινωνικό γίγνεσθαι. Φιλαυτία, εγωισμός και υπερηφάνεια κατατρώγουν την σάρκα της κοινωνίας και μας οδηγούν σε απώλεια.

Δεύτερον, εορτάζουμε τον Μυστικό Δείπνο, το τελευταίο δείπνο του Χριστού μετά των μαθητών του. Στο δείπνο αυτό συνέστησε και παρέδωσε σε εμάς τους ανθρώπους το μέγα μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας. Έδωσε εντολή οι χριστιανοί να μεταλαμβάνουν των αχράντων μυστηρίων.

Να τρώμε το Πανάχραντο Σώμα Του και να πίνουμε το Τιμιότατο Αίμα Του. Εις άφεση αμαρτιών και εις Ζωήν αιώνιον. Ο καθένας μας πριν προσέλθει στο Άγιο Ποτήριο πρέπει να προετοιμαστεί κατάλληλα με νηστεία και εξομολόγηση και με την ευχή του πνευματικού του. Ο πνευματικός μας θα ορίσει την συχνότητα της συμμετοχής στο Άγιο Ποτήριο και τις προϋποθέσεις για να κοινωνήσουμε για ωφέλεια της ψυχής μας και όχι για προσθήκη αμαρτιών και εις κόλαση αιώνιον.

Αν μετάσχουμε απροετοίμαστοι θα προσθέσουμε βάρη στη ψυχή μας. Από φάρμακο ψυχών και σωμάτων η θεία κοινωνία θα μάς λογιστεί σε αμαρτία και κατάκριμα.

Μετά τον Μυστικό Δείπνο και αφού ο Ιούδας έφυγε πριν το τέλος, για να βρει τους Γραμματείς και Φαρισαίους, ο Χριστός οδήγησε τα βήματά Του στον κήπο της Γεθσημανή για να προσευχηθεί στον Ουράνιο Πατέρα Του.

Συχνά-πυκνά βλέπουμε τον Χριστό να προσεύχεται πριν από κάτι σημαντικό. Έτσι και τώρα, πριν το Πάθος, που θα καταλήξει στον Σταυρό του Γολγοθά, προσεύχεται προς τον Θεό Πατέρα. Ιδρώτας και αίμα τρέχουν από το πρόσωπό Του.

Προσεύχεται γονατιστός, χωρίς κομπασμούς και υπερηφάνεια.  Η προσευχή του καταλήγει λέγοντας «Πάτερ, να γίνει το θέλημά σου και όχι το δικό μου». Ο ομοούσιος του Πατρός Υιός υποτάσσεται στο θέλημα του Πατέρα. Υπακοή άκρα. Πόσες φορές δεν συλλάβαμε τον εαυτό μας ανυπάκουο, αρνούμενο να εκτελέσει το θέλημα του πατέρα μας;

Πολλές φορές. Ο Θεάνθρωπος Ιησούς υπόκειται θάνατο και μάλιστα σταυρικό, ο οποίος θεωρείτο την εποχή εκείνη ατιμωτικός. Το τίμιο αίμα καθηγίασε τον Σταυρό. Εκεί στον κήπο ο προδότης Ιούδας οδηγεί τους στρατιώτες οπλισμένους για να συλλάβουν τον Ιησού μετά το φιλί της προδοσίας. Ο Πέτρος βγάζει μαχαίρι και κόβει το αυτί ενός στρατιώτη.

Ο Χριστός τον μαλώνει και θαυματουργικά επανασυγκολλεί  το κομμένο αυτί.. Δεν ζητά τάγματα αγγέλων για να τον προστατέψουν. Παραδίνεται ο νόμος στους ανόμους και οι οποίοι με συνοπτικές και διαβλητές διαδικασίες σταυρώνουν τον αίροντα τας αμαρτίας του κόσμου Χριστό στον Γολγοθά. Τον ενταφιάζει ο Ιωσήφ ο από Αριμαθαίας και μετά από τρεις ημέρες ανασταίνεται και νικά τον Θάνατο.

Το βράδυ της Μ. Πέμπτης αναγιγνώσκονται στις εκκλησίες τα δώδεκα ευαγγέλια, δηλαδή δώδεκα περικοπές όπου περιγράφονται με σαφήνεια ο Μυστικός Δείπνος, η προσευχή και η κατ’ άνθρωπο αγωνία στον κήπο, η προδοσία κλπ. Ανάμεσα στο 5^ο και 6^ο ευαγγέλιο λιτανεύεται ο Εσταυρωμένος απαγγέλλεται το τροπάριο  

“Σήμερον κρεμάται επί ξύλου, ο εν ύδασι την γην κρεμάσας. Στέφανον εξ ακανθών περιτίθεται, ο των αγγέλων βασιλεύς. Ψευδή πορφύραν περιβάλλεται, ο περιβάλλων τον ουρανόν εν νεφέλαις. Ράπισμα κατεδέξατο, ο εν Ιορδάνη ελευθερώσας τον Αδάμ. Ήλοις προσηλώθη, ο νυμφίος της Εκκλησίας. Λόγχη εκεντήθη, ο υιός της Παρθένου.

Προσκυνούμεν σου τα Πάθη, Χριστέ. Δείξον ημίν και την ένδοξόν σου Ανάστασιν”. Τα φώτα  σβήνουν και μόνο το λιγοστό φως των κεριών και καντηλιών υπάρχει. Σε αυτό το κατανυκτικό περιβάλλον όλων τα μάτια είναι προς Εκείνον στραμμένα.

Ο νους τρέχει στο τότε και ο λογισμός αναφερόμενος στο τώρα διερωτάται: «Για μένα τον αμαρτωλό και ανάξιο δούλο ο Κύριος υπέφερε τόσα πολλά, ευτελισμούς, εμπαιγμούς, μαστιγώσεις, προπηλακισμούς, την Σταύρωση.Τόσα πολλά υπέφερε και πέθανε με ατιμωτικό τρόπο για μένα τον αμαρτωλό δούλο του, εγώ τι κάνω για όλα αυτά;

Γιατί τον στεναχωρώ και τον πικραίνω καθημερινά υβρίζοντας, ψευδόμενος, κλέπτοντας και πορνεύοντας, δολοφονώντας αθώες ψυχές πριν ακόμα δουν το φως του κόσμου, εκμεταλλευόμενος τους αδελφούς τους φτωχούς και αδυνάτους;;».

Πολλά είναι τα «γιατί» που θα μπορούσε να γράψει κάποιος. Βλέποντας τον Εσταυρωμένο και με τις σκέψεις αυτές φυσικό είναι κάποια δάκρυα μετανοίας και λύτρωσης να χαράξουν τις παρειές του προσώπου και να αποτελέσουν την απαρχή μιας νέας Ζωής με τον Χριστό και κοντά στον Αναστάντα Κύριο.

Το κατανυκτικό τροπάριο «Σήμερον κρεμάται επί ξύλου» τελειώνει με ένα μήνυμα χαράς και αισιοδοξίας: «δείξον ημίν και την Ανάστασιν». Πάντα μετά τη Σταύρωση και τον Γολγοθά ακολουθεί η Ανάσταση, ο θρίαμβος της Ζωής επί του θανάτου.

Του Μυργιώτη  Παναγιώτη

Το άρθρο Μεγάλη Πέμπτη: Σήμερον κρεμάται επί ξύλου… εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Εάν θέλουμε να διεκδικήσουμε ένα καλύτερο μέλλον για εμάς και τα παιδιά μας, θα πρέπει να αλλάξει η νοοτροπία και η κουλτούρα μας και θα πρέπει να γίνουν οι απαραίτητες θεσμικές αλλαγές, όπως το ασυμβίβαστο βουλευτή και υπουργού, η κατάργηση με νόμο των πολιτικών γραφείων των βουλευτών στις εκλογικές τους περιφέρειες, η διαχρονική δημοσιοποίηση των πόθεν έσχες των βουλευτών και ο καθορισμός του συνολικού αριθμού των βουλευτών ανάλογα με την αποχή.

Οι τέσσερις θεσμικές αλλαγές που προτείνονται δεν χρειάζονται συνταγματική αναθεώρηση και μπορούν να υλοποιηθούν μέσω της νομοθετικής οδού.

Εισαγωγή

Στις σύγχρονες κοινωνίες η πολιτική διαφθορά αποτελεί κοινωνικό φαινόμενο. Τα σοβαρά δημοκρατικά πολιτεύματα διαθέτουν όμως αξιόπιστους μηχανισμούς ελέγχου προς προστασία της Δημοκρατίας και του δημοσίου χρήματος. 

Στην Πατρίδα μας τα τελευταία 45 χρόνια η διαφθορά αποτέλεσε κύριο χαρακτηριστικό γνώρισμα του πολιτικού συστήματος εξουσίας. Διαφθορά, η οποία όμως καλύφθηκε από την συστηματική ατιμωρησία, όχι μόνο εξαιτίας της απροθυμίας των ηγετών και όλων των πολιτικών κομμάτων να αναζητήσουν και να ελέγξουν υπευθύνους, αλλά και της νομοθετημένης διαφθοράς και ατιμωρησίας. Η Ελληνική κοινωνία δεν μπορεί να συνεχίσει το βίο της, αν στο κράτος και στην πολιτική δεν καθιερωθεί ο έλεγχος και η εκτέλεση ποινών προς τους ενόχους. 

Στα καθήκοντα των βουλευτών περιλαμβάνονται η συμμετοχή στη νομοθετική διαδικασία, ο κοινοβουλευτικός έλεγχος της κυβέρνησης, η εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας, η αναθεώρηση του Συντάγματος, η εκπροσώπηση των πολιτών και η θεσμική μεταφορά τοπικών αιτημάτων στο Κοινοβούλιο, ενεργώντας με αμεροληψία και υπακούοντας στο Σύνταγμα και τους Νόμους.

Πουθενά δεν προβλέπεται η ρουσφετολογία στα καθήκοντα των βουλευτών.

Τόσο από προσωπική εμπειρία όσο και από δημοσιεύματα, το 90% των ψηφοφόρων που επισκέπτονται τα γραφεία των βουλευτών στην εκλογική τους περιφέρεια ζητούν ρουσφέτια, εις βάρος των άλλων πολιτών. Ο θεσμικός όμως ρόλος των βουλευτών δεν είναι αυτός, αλλά να μεταφέρουν τα αιτήματα της τοπικής κοινωνίας στη Βουλή.

Για τους παραπάνω λόγους και με αφορμή τα τελευταία γεγονότα του ΟΠΕΚΕΠΕ και για να περιορισθούν τα ρουσφέτια, η διαφθορά και η διαπλοκή προτείνονται: 

Ασυμβίβαστο βουλευτή και υπουργού

Οι υπουργοί θα πρέπει να είναι είτε εξωκοινοβουλευτικοί, είτε βουλευτές οι οποίοι όμως θα πρέπει να παραιτούνται από το βουλευτικό τους αξίωμα ένα γίνουν υπουργοί και οι οποίοι θα πρέπει να μην είναι ξανά υποψήφιοι βουλευτές στις επόμενες εθνικές εκλογές. Έτσι σύμφωνα με το Σύνταγμα η νομοθετική εξουσία θα λειτουργεί ανεξάρτητα από την εκτελεστική.

Κατάργηση με νόμο των πολιτικών γραφείων των βουλευτών στις εκλογικές τους περιφέρειες

Οι βουλευτές δικαιούνται γραφείο εντός του κτιρίου της Βουλής ή πέριξ αυτού, ώστε να ασκούν τα κοινοβουλευτικά τους καθήκοντα και βουλευτικό γραφείο στην εκλογική τους περιφέρεια, τα οποία προβλέπονται από τον κανονισμό της Βουλής και διοικητικές αποφάσεις και όχι από το Σύνταγμα.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα περίπου το 40% έως το 50% από το χρόνο των δύο βουλευτικών γραφείων (Βουλή και εκλογική περιφέρεια) αφιερώνεται σε ρουσφέτια, το 30% έως 40% για νομοθετική και πολιτική εργασία και το 10% έως 20% για διοργάνωση εκδηλώσεων.

Προτείνεται η κατάργηση με νόμο των πολιτικών γραφείων των βουλευτών στις εκλογικές τους περιφέρειες και η διατήρηση του γραφείου τους εντός του κτιρίου της Βουλής ή πέριξ αυτού, ώστε να περιορισθεί το ρουσφέτι.

Τα αιτήματα δε της τοπικής κοινωνίας που περιλαμβάνονται στα καθήκοντα των βουλευτών, θα μπορούν να μεταφέρονται και από τους τοπικούς συλλόγους, σωματεία, συνδικάτα και ενώσεις, μέσω των αντίστοιχων κεντρικών τους στην πρωτεύουσα, στα αρμόδια Υπουργεία και στη Βουλή.

Διαχρονική δημοσιοποίηση των πόθεν έσχες των βουλευτών

Εάν θέλουμε διαφάνεια παντού, η Βουλή θα πρέπει να δημοσιεύει κάθε χρόνο όχι μόνο τα πόθεν έσχες των βουλευτών για τον τελευταίο χρόνο, αλλά από το έτος που εισήλθαν για πρώτη φορά στη Βουλή. 

Επίσης η Βουλή θα πρέπει να δώσει στη δημοσιότητα από το 1975 και μετά (μεταπολίτευση), την περιουσιακή κατάσταση όλων των βουλευτών προτού εισέλθουν στη Βουλή και τη σημερινή περιουσιακή κατάσταση όσων είναι ακόμα και όσων δεν είναι σήμερα βουλευτές.

Κυμαινόμενος αριθμός βουλευτών ανάλογα με την αποχή

Σύμφωνα με το άρθρο 51 του Συντάγματος ορίζεται ότι ο αριθμός των βουλευτών δεν μπορεί να είναι μικρότερος των 200 και μεγαλύτερος των 300. 

Ο μη συνυπολογισμός της αποχής στην παραγωγή του πολιτικού αποτελέσματος παραβιάζει την αρχή της ισότητας του άρθρου 4 του Συντάγματος και αναιρεί ανεπίτρεπτα την ουσία της Δημοκρατίας. Ο κάθε πολίτης έχει μία ψήφο και είναι νομικά ισοδύναμη, είτε καταμετράται, είτε όχι.

Προτείνεται ο αριθμός των βουλευτών που θα εισέρχονται στο Κοινοβούλιο σε κάθε εκλογική αναμέτρηση να είναι κυμαινόμενος, ανάλογα με το ποσοστό συμμετοχής του Ελληνικού Λαού και συγκεκριμένα:

• Για κάθε 0,5% ποσοστό του εκλογικού σώματος που θα απέχει, να αφαιρείται μία έδρα από τις 300, με μέγιστο όριο αφαίρεσης εδρών τις 100.
• Για παράδειγμα εάν η αποχή είναι 40%, τότε θα αφαιρούνται 80 έδρες από τις 300 και θα εισέρχονται στη Βουλή 220 βουλευτές.
• Στις τελευταίες εθνικές εκλογές τον Ιούνιο του 2023 η αποχή ήταν 46,3% και εάν ίσχυε το παραπάνω κριτήριο στη Βουλή θα εισέρχονταν 208 βουλευτές.

Αλλαγή νοοτροπίας και κουλτούρας των πολιτών

Σαν λαός ποτέ δεν προτάξαμε το κοινό συμφέρον, αλλά το ευκαιριακό ατομικό ή μικροκομματικό μας συμφέρον και την αυτοπροβολή και δεν έχουμε μάθει να βλέπουμε τα πράγματα με προοπτική, αλλά εφήμερα και όλα αυτά αντικατοπτρίζουν την κουλτούρα μας, η οποία διαιωνίζεται από γενιά σε γενιά και είναι ιδιαίτερα δύσκολο να αλλάξει.

Εάν θέλουμε ένα καλύτερο μέλλον για εμάς και τα παιδιά μας, θα πρέπει όλοι εμείς να αποβάλουμε τον ατομικισμό, να σεβόμαστε τα δικαιώματα των άλλων, να τηρούμε τις υποχρεώσεις μας και να διεκδικούμε με αξιοσύνη το μέλλον μας, χωρίς πλάγια μέσα και με τη λογική της ήσσονος προσπάθειας.

Τέλος, θα πρέπει να διαμορφώσουμε μία τέτοια νέα κουλτούρα, η οποία θα απομυθοποιεί την μέχρι σήμερα νοοτροπία μας, που ενώ μπορεί να είναι βολική για τους λίγους, δεν συμφέρει τους πολλούς.

Δείτε την ανάρτησή του:

https://www.facebook.com/NikolaosKardoulas/posts/pfbid02U6WjEFqJa2de655EZj8PiVpvzuMWz3ytreHKgZQFSuYrbGbrKsrhRLJc8nXBT1bbl

Ο Νίκος Καρδούλας είναι Τοπογράφος Μηχανικός του Ε.Μ.Π., MSc στην Αγγλία, πρώην καθηγητής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, Στατιστικολόγος, Πολιτικός Αναλυτής, Συνταγματάρχης ε.α. και υποψήφιος βουλευτής της ΝΔ το 2023 στην Περιφερειακή Ενότητα Λάρισας

Το άρθρο Καρδούλας: Αλλαγές για να διεκδικήσουμε ένα καλύτερο μέλλον για εμάς και τα παιδιά μας εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.