Δύο γραμμές σε 24 ώρες για τις αμβλώσεις

Σημαντική αντίφαση προκύπτει ανάμεσα στις χθεσινές δημόσιες τοποθετήσεις της Μαρίας Καρυστιανού για το ζήτημα των αμβλώσεων και στο σημερινό της μακροσκελές κείμενο, με το οποίο επιχειρεί να αποσαφηνίσει τη θέση της.

Σήμερα, η κ. Καρυστιανού δηλώνει κατηγορηματικά ότι «κανένα ανθρώπινο δικαίωμα δεν τίθεται σε διαβούλευση, δεν αποτελεί αντικείμενο διαπραγμάτευσης και ούτε πεδίο πολιτικών παιχνιδιών», απορρίπτοντας κάθε συζήτηση περί αμφισβήτησης του δικαιώματος των γυναικών. Παρουσιάζει δε τις αντιδράσεις ως προϊόν «σκόπιμης διαστρέβλωσης» και «δολοφονίας χαρακτήρα».

Ωστόσο, μόλις χθες, σε τηλεοπτική συνέντευξή της, η ίδια είχε τοποθετηθεί με διαφορετικό τρόπο. Αφού τόνισε ότι «σέβεται την ελεύθερη βούληση» και ότι «μια γυναίκα μπορεί να αποφασίσει για το σώμα της», στη συνέχεια ανέφερε ρητά ότι «να αποφασίσει η κοινωνία τι θα ήθελε να γίνει», εισάγοντας την έννοια της δημόσιας διαβούλευσης σε ένα ζήτημα που αφορά ατομικά δικαιώματα.

Παράλληλα, δήλωσε ότι ως παιδίατρος «διχάζεται», καθώς –όπως είπε– το θέμα αφορά και «τα δικαιώματα του εμβρύου», επισημαίνοντας ότι «από τη στιγμή που στους τρεις μήνες χτυπάει η καρδιά, θεωρείται μια ζωή που έχει δημιουργηθεί». Αν και ξεκαθάρισε πως γνωρίζει ότι οι αμβλώσεις είναι νόμιμες, επέμεινε ότι μιλά «για το ηθικό θέμα» και υποστήριξε ότι μέσω δημόσιας διαβούλευσης «θα είναι πιο δημοκρατικό».

Σήμερα, η ίδια υποστηρίζει ότι ουδέποτε αναφέρθηκε ειδικά στις αμβλώσεις ως αντικείμενο διαβούλευσης και μετατοπίζει το βάρος της συζήτησης στα κοινωνικά αίτια που οδηγούν τις γυναίκες σε αυτή την απόφαση: την έλλειψη σεξουαλικής αγωγής, την ανεπαρκή κοινωνική πρόνοια, την οικονομική ανασφάλεια και την απουσία στήριξης της μητρότητας.

Η ουσία, ωστόσο, παραμένει ότι χθες το ζήτημα παρουσιάστηκε δημόσια ως πεδίο κοινωνικής και ηθικής στάθμισης, ενώ σήμερα δηλώνεται ρητά ότι τα ανθρώπινα δικαιώματα δεν μπορούν να τεθούν σε καμία διαβούλευση. Η διαφορά αυτή δεν αφορά την ερμηνεία τρίτων, αλλά προκύπτει από τις ίδιες τις διατυπώσεις.

Σε ένα τόσο ευαίσθητο θέμα, που αγγίζει θεμελιώδη δικαιώματα, η σαφήνεια λόγου δεν είναι δευτερεύουσα λεπτομέρεια. Είναι πολιτική ευθύνη.

🔥 Διαβάζονται περισσότερο