Η συγκομιδή ελιών δεν είναι μια τυχαία διαδικασία, αλλά αποτέλεσμα εμπειρίας, παρατήρησης και σεβασμού απέναντι στο δέντρο και στον καρπό του.

Η σωστή χρονική στιγμή για το μάζεμα των ελιών είναι το κλειδί για την παραγωγή ποιοτικού εξαιρετικού παρθένου ελαιόλαδου. Αν η συγκομιδή γίνει πολύ νωρίς, το λάδι μπορεί να έχει έντονη πικράδα και χαμηλή απόδοση. Αν γίνει πολύ αργά, ο καρπός μπορεί να έχει υπερωριμάσει, χάνοντας σε αρώματα και θρεπτική αξία. Η ισορροπία ανάμεσα στην ωρίμανση και τη φρεσκάδα είναι εκείνη που δίνει το ιδανικό αποτέλεσμα.

Σε αυτό το στάδιο, η προετοιμασία του ελαιώνα είναι καθοριστική. Το σωστό κλάδεμα, πριν και μετά τη συγκομιδή, βοηθά στη διατήρηση της υγείας του δέντρου και στη βελτίωση της καρποφορίας για την επόμενη χρονιά. Εδώ, σύγχρονα εργαλεία όπως τα ψαλίδια κλαδέματος μπαταρίας προσφέρουν ακρίβεια και ευκολία, επιτρέποντας καθαρές τομές που δεν τραυματίζουν το δέντρο. Για πιο απαιτητικές εργασίες, όπου χρειάζεται μεγαλύτερη δύναμη και αντοχή, χρησιμοποιούνται τα αλυσοπρίονα βενζίνης, τα οποία διευκολύνουν τη διαμόρφωση ακόμα και των πιο παλαιών ελαιόδεντρων.

Η αμεσότητα στη μεταφορά των ελιών στο ελαιοτριβείο είναι επίσης κρίσιμη. Όσο μικρότερος είναι ο χρόνος ανάμεσα στη συγκομιδή και την έκθλιψη, τόσο καλύτερη είναι η ποιότητα του ελαιόλαδου. Οι καθυστερήσεις μπορεί να οδηγήσουν σε οξείδωση και αλλοίωση της γεύσης, ενώ η σωστή αποθήκευση των ελιών σε καλά αεριζόμενους χώρους συμβάλλει στη διατήρηση της φρεσκάδας τους.

Η ποιότητα του ελαιόλαδου δεν εξαρτάται μόνο από τη διαδικασία, αλλά και από τη φιλοσοφία του παραγωγού. Η προσοχή στη λεπτομέρεια, ο σεβασμός στη φύση και η ισορροπία ανάμεσα στην παράδοση και τη σύγχρονη τεχνολογία είναι στοιχεία που καθορίζουν το τελικό αποτέλεσμα.

Τα εργαλεία, όπως τα ψαλίδια κλαδέματος μπαταρίας και τα αλυσοπρίονα βενζίνης, δεν αντικαθιστούν την ανθρώπινη γνώση, αλλά την ενισχύουν, προσφέροντας τα μέσα για μια πιο επαγγελματική και αποτελεσματική καλλιέργεια.

Η συγκομιδή ελιών αποτελεί μια διαδικασία που απαιτεί υπομονή, ακρίβεια και σεβασμό. Κάθε απόφαση, από τη στιγμή του μαζέματος μέχρι την έκθλιψη, επηρεάζει άμεσα την ποιότητα του ελαιόλαδου. Και εκεί βρίσκεται το πραγματικό μυστικό: στον σωστό συγχρονισμό, στην αγάπη για τη γη και στη βαθιά κατανόηση του κύκλου της φύσης.

Όταν η συγκομιδή γίνεται με φροντίδα και γνώση, το αποτέλεσμα δεν είναι απλώς ένα προϊόν, αλλά ένας θησαυρός γεύσης, υγείας και πολιτισμού που αντανακλά τη μοναδικότητα της ελληνικής γης και τη σύνδεση του ανθρώπου με αυτήν.

Το άρθρο Ποιότητα ελαιόλαδου – Το μυστικό για μια σωστή συγκομιδή εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Πώς καταλήξαμε να θεωρούμε φυσιολογικό ένα απεριτίφ των 12 ευρώ ή ένα κοκτέιλ των 15, αλλά να μας φαίνεται «ακριβό» ένα λίτρο έξτρα παρθένο ελαιόλαδο ή ένα κιλό αμύγδαλα στα 10–12 ευρώ.

Κανείς δεν ζητά εκπτώσεις στο ποτό ή στο φαγητό της μόδας.

Κανείς δεν παραπονιέται για την τιμή μιας βραδινής εξόδου.

Όμως όταν πρόκειται για τα προϊόντα που βγαίνουν από τη γη, για το αποτέλεσμα του κόπου και του ιδρώτα ενός ανθρώπου που δούλεψε με τα χέρια στο χώμα, κάτω από τον ήλιο και με νύχτες δίχως ξεκούραση, τότε ξαφνικά όλα «είναι πολλά».

Η αλήθεια είναι πως δεν είναι ακριβό το λάδι ή τα .αμύγδαλα.

Είναι υποτιμημένη η αξία της τίμιας δουλειάς.

Πίσω από αυτά τα προϊόντα υπάρχει μια οικογένεια.

Υπάρχει μια ιστορία.

Υπάρχουν άνθρωποι που συνεχίζουν να πιστεύουν στη γη, στην ποιότητα και στον σεβασμό αυτού που τρώμε.

Και όσο θα υπάρχουν άνθρωποι που προτιμούν να ξοδεύουν για την εμφάνιση, αντί για την ουσία, θα συνεχίζουμε να χάνουμε το νόημα των πραγματικών πραγμάτων.

Γιατί το ίδιο συμβαίνει με όλα τα αγροτικά προϊόντα.

Από το λάδι και τα αμύγδαλα, μέχρι το κρασί, το τυρί και το ψωμί — κάθε τι που γεννιέται από τη γη κουβαλά κόπο, πίστη και αγάπη.

Κι αν κάτι αξίζει να στηρίξουμε, είναι ακριβώς αυτό: την προσπάθεια των ανθρώπων που συνεχίζουν να παράγουν με τιμιότητα, σε έναν κόσμο που όλο και περισσότερο αγοράζει «εικόνες» και ξεχνά τις ρίζες του.

Το άρθρο Ξεχάσαμε την αξία της τίμιας δουλειάς εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Το περίφημο “17κιλο τενεκέ”, μια παράδοση δεκαετιών που έχει θρέψει οικογένειες έχει στηρίξει την επαρχιακή οικονομία, στοχοποιείται ως «πηγή φοροδιαφυγής», με αποτέλεσμα ο μικρός παραγωγός να απειλείται με πρόστιμα που ξεκινούν από 5.000 ευρώ.

Ο «τρελός χορός» της φορολογίας

Η λογική πίσω από το νέο αυτό μέτρο φαντάζει ξεκάθαρη: να περιοριστεί η διακίνηση ανώνυμου ελαιολάδου και να προωθηθεί η τυποποίηση. Όμως, σε ποιον απευθύνεται αυτό το μέτρο; Στον φτωχό αγρότη που πουλάει λίγους τενεκέδες για να καλύψει τις ανάγκες του ή στους μεγαλοπαραγωγούς που έχουν ήδη πρόσβαση σε οργανωμένα κανάλια πωλήσεων;

Η αλήθεια είναι ότι το μέτρο αυτό φαίνεται να ευνοεί ξεκάθαρα τις μεγάλες εταιρείες τυποποίησης και εξαγωγής, ενώ οι μικροί παραγωγοί μένουν εκτεθειμένοι. Την ίδια στιγμή, οι επιβαρύνσεις στους αγρότες αυξάνονται συνεχώς: από τα πανάκριβα μεροκάματα των 70 ευρώ, μέχρι τα αυξημένα κόστη καυσίμων, λιπασμάτων και φυτοφαρμάκων.

Ο τενεκές ως «όπλο» για την επιβίωση

Ο ανώνυμος τενεκές αποτελεί για πολλές οικογένειες την τελευταία σανίδα σωτηρίας. Σε μια εποχή όπου τα πάντα ακριβαίνουν και η αγροτική παραγωγή αντιμετωπίζει τεράστιες προκλήσεις, το «λίγο λάδι» που πωλείται αφορολόγητα σε γνωστούς και φίλους δεν είναι πολυτέλεια. Είναι η διαφορά ανάμεσα στην επιβίωση και την οικονομική ασφυξία.

Η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, όμως, φαίνεται να στοχοποιεί αυτό το «μαξιλάρι ασφαλείας». Αντί να δώσει προτεραιότητα στην πάταξη της ακρίβειας και στη μείωση των δυσβάσταχτων εξόδων που καλούνται να καλύψουν οι παραγωγοί, στρέφεται κατά του μικροπαραγωγού, αφήνοντας ανεξέλεγκτες τις μεγάλες εταιρείες και τα οργανωμένα συμφέροντα που επωφελούνται από τη συγκεντροποίηση της αγοράς.

Το «χάδι» στους μεγάλους παίκτες

Πέρα από τη φορολόγηση, το μέτρο αυτό κρύβει έναν ακόμη στόχο: να περιορίσει τη δύναμη των μικρών παραγωγών στην αγορά και να προωθήσει τη συγκέντρωση της παραγωγής στα χέρια των λίγων. Ενώ η κυβέρνηση διατείνεται πως το μέτρο προάγει τη διαφάνεια, στην πραγματικότητα υπονομεύει τη δυνατότητα του φτωχού κόσμου να βιοποριστεί.

Είναι ξεκάθαρο πως το «χάδι» των νέων πολιτικών πέφτει πάνω στους μεγάλους εξαγωγείς και τις εταιρείες που έχουν το προνόμιο να διακινούν το ελαιόλαδο μέσω των οργανωμένων αγορών. Και αυτό, σε μια στιγμή που οι μικροί παραγωγοί παλεύουν να αντέξουν το βάρος των συνεχώς αυξανόμενων δαπανών.

Ένα μέτρο που εξυπηρετεί τα μεγάλα συμφέροντα

Το νέο μέτρο είναι ακόμη ένα χτύπημα στις πλάτες του μικρομεσαίου αγρότη, ενώ προωθεί συμφέροντα που απέχουν πολύ από τις ανάγκες του καθημερινού πολίτη. Είναι αναγκαίο η κυβέρνηση να αναθεωρήσει την πολιτική της και να στραφεί σε μέτρα που πραγματικά στηρίζουν την παραγωγή, μειώνουν τα κόστη και ενισχύουν τη βιωσιμότητα της ελληνικής γεωργίας.

Αντί να τιμωρούνται οι μικροί για «ένα τενεκέ λάδι», ίσως είναι ώρα να δοθεί προσοχή σε εκείνους που πραγματικά εκμεταλλεύονται τα κενά του συστήματος προς όφελός τους. Ο τενεκές δεν είναι απλά ένα μέσο διακίνησης ελαιολάδου. Είναι το σύμβολο της επιβίωσης για χιλιάδες οικογένειες. Και αυτό πρέπει να προστατευτεί.

Το άρθρο Ο τενεκές λάδι… στο στόχαστρο της κυβέρνησης – Ένα ακόμη βάρος στις πλάτες των αγροτών εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Ειδικότερα, ύστερα από κατάλληλη αξιοποίηση στοιχείων, οι δύο ημεδαποί κατελήφθησαν να επιβαίνουν σε Ι.Χ. επιβατικό αυτοκίνητο, στο εσωτερικό του οποίου βρέθηκαν και κατασχέθηκαν -17- δοχεία των -5- λίτρων το καθένα, τα οποία περιείχαν ελαιόλαδο, αμφίβολης γνησιότητας και άγνωστης προέλευσης.

Στην κατοχή της συλληφθείσας βρέθηκε και κατασχέθηκε το χρηματικό ποσό των -285- ευρώ, ως προερχόμενο από την πώληση του ελαιόλαδου.

Το άρθρο Πωλούσαν λάδι αγνώστου ταυτότητας και ποιότητας 2 συλλήψεις στην Ελασσόνα εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Το μάζεμα της κορωνέικης ελιάς

Η συγκομιδή της ελιάς ξεκινά συνήθως τον Νοέμβριο και διαρκεί έως τον Ιανουάριο. Ο χρόνος συγκομιδής καθορίζεται από το επίπεδο ωρίμανσης των ελιών, καθώς στόχος είναι η εξισορρόπηση ανάμεσα στη φρουτώδη γεύση και τη χαμηλή οξύτητα.

• Παραδοσιακές μέθοδοι:
  Το χέρι παραμένει ο πρωταγωνιστής στη συλλογή, είτε με χειροκίνητα ραβδιστικά είτε απευθείας με προσεκτικό τίναγμα του δέντρου. Αυτή η μέθοδος διασφαλίζει ότι οι καρποί διατηρούνται ακέραιοι.

• Σύγχρονες πρακτικές:
  Τα μηχανικά ραβδιστικά και οι δονητές είναι πλέον δημοφιλείς για ταχύτερη και αποδοτικότερη συγκομιδή, μειώνοντας παράλληλα τον κόπο των αγροτών. Ωστόσο, μεγάλη προσοχή δίνεται ώστε να μην τραυματιστούν οι καρποί.

Οι ελιές τοποθετούνται σε σακιά ώστε να αποφεύγεται η θέρμανση και η ζύμωση, που μπορεί να επηρεάσουν την ποιότητα του λαδιού.

Μεταφορά στο ελαιοτριβείο

Η μεταφορά πρέπει να γίνεται το συντομότερο δυνατό, ιδανικά μέσα σε 24 ώρες από τη συγκομιδή, για να διατηρηθεί η φρεσκάδα του καρπού. Τα ελαιοτριβεία είναι συνήθως κοντά στους ελαιώνες, εξασφαλίζοντας την ταχύτητα της διαδικασίας.

Κατά την παράδοση, οι ελιές ζυγίζονται και ταξινομούνται. Στη συνέχεια, αρχίζει η επεξεργασία που θα μετατρέψει τους καρπούς στο πολυτιμότερο προϊόν της μεσογειακής διατροφής.

Η διαδικασία παραγωγής στο ελαιοτριβείο

1. Καθαρισμός και πλύσιμο:
   Οι ελιές καθαρίζονται από φύλλα, κλαδάκια και χώμα. Έπειτα πλένονται σχολαστικά για να απομακρυνθούν οι ρύποι.
2. Σύνθλιψη:
   Ο καρπός (μαζί με το κουκούτσι) συνθλίβεται για να δημιουργηθεί η ελαιοζύμη. Αυτό το μείγμα περιέχει λάδι, νερό και στερεά υλικά.
3. Μάλαξη:
   Η ελαιοζύμη μαλάσσεται απαλά, ώστε οι μικρές σταγόνες λαδιού να ενωθούν και να διευκολυνθεί η εξαγωγή. Η διαδικασία αυτή γίνεται σε χαμηλές θερμοκρασίες (ψυχρή έκθλιψη) για τη διατήρηση των θρεπτικών συστατικών.
4. Διαχωρισμός:
   Με τη χρήση φυγοκεντρικών μηχανών ή παραδοσιακών πιεστηρίων, το λάδι διαχωρίζεται από το νερό και τα στερεά. Το τελικό προϊόν είναι αγνό παρθένο ελαιόλαδο, έτοιμο να τυποποιηθεί ή να χρησιμοποιηθεί.

Η σημασία της φροντίδας

Η κορωνέικη ελιά απαιτεί αδιάκοπη φροντίδα, από το κλάδεμα του δέντρου και τη σωστή άρδευση, μέχρι τη συγκομιδή και τη μεταφορά. Η προσοχή σε κάθε στάδιο της διαδικασίας εξασφαλίζει το άριστο αποτέλεσμα: ένα ελαιόλαδο με έντονο άρωμα, φρουτώδη γεύση και μοναδικά χαρακτηριστικά.

Το τελικό προϊόν

Το ελαιόλαδο από κορωνέικες ελιές έχει παγκόσμια αναγνώριση για την ποιότητά του. Χρησιμοποιείται τόσο στη μαγειρική όσο και για θεραπευτικούς σκοπούς, ενώ αποτελεί έναν ακρογωνιαίο λίθο της μεσογειακής διατροφής. Από το δέντρο ως το μπουκάλι, η παράδοση και η τεχνολογία συνδυάζονται για να παράγουν αυτό το πολύτιμο “υγρό”.

Η κορωνέικη ελιά, γνωστή ως «βασίλισσα των ελληνικών ποικιλιών», αποτελεί τη βάση για το εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο, το οποίο ξεχωρίζει για την υψηλή του ποιότητα, το φρουτώδες άρωμα και τη χαμηλή του οξύτητα. Το ταξίδι αυτού του πολύτιμου καρπού, από το δέντρο μέχρι το ελαιοτριβείο, είναι μια διαδικασία γεμάτη προκλήσεις.

Η καλλιέργεια της κορωνέικης ελιάς παραμένει μια απαιτητική διαδικασία, και οι παραγωγοί έρχονται αντιμέτωποι με αυξανόμενα κόστη:

• Υψηλό Εργατικό Κόστος:
  Οι εργάτες, ανειδίκευτοι και εποχιακοί, κοστίζουν πλέον πάνω από 60 ευρώ ημερησίως. Σκληρή δουλειά μεν, αλλά το κόστος αυτό αποτελεί δυσβάσταχτο βάρος για τους αγρότες.
• Ενέργεια και Καύσιμα:
  Η εκτίναξη των τιμών πετρελαίου και ηλεκτρικής ενέργειας επηρεάζει τη μεταφορά, τα μηχανήματα και τη λειτουργία των ελαιοτριβείων.
• Αναλώσιμα και Εξοπλισμός:
  Οι συνεχείς ανατιμήσεις σε δίχτυα, ραβδιστικά και συντηρήσεις μηχανημάτων αυξάνουν το συνολικό κόστος.

Ποιος Τελικά Κερδίζει;

Παρά τις προσπάθειες των παραγωγών, το μεγαλύτερο κέρδος φαίνεται να πηγαίνει στους ενδιάμεσους, όπως οι έμποροι, οι εξαγωγείς και οι τυποποιητές. Οι παραγωγοί συχνά μένουν με πολύ μικρά περιθώρια κέρδους, ενώ το ελαιόλαδο πωλείται σε υψηλές τιμές στους καταναλωτές.

Το ταξίδι της κορωνέικης ελιάς από τον ελαιώνα έως το ελαιοτριβείο είναι γεμάτο κόπο και φροντίδα. Παρά τις δυσκολίες, η κορωνέικη ελιά παραμένει ένας πράσινος θησαυρός για την Ελλάδα, που αξίζει να στηριχθεί για να συνεχίσει να λάμπει στα τραπέζια όλου του κόσμου.

Το άρθρο Από το Μάζεμα της Κορωνέικης Ελιάς ως το Ελαιοτριβείο: Το Ταξίδι του υγρού πράσινου θησαυρού εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Στα 10,20 ευρώ το κιλό «έφυγε» τελικά η πρώτη παρτίδα ελαιόλαδου, για τη σεζόν 2024 -25. Με την τιμή αυτή πούλησε ο Αγροτικός Ελαιουργικός Συνεταιρισμός Αγίων Αποστόλων Λακωνίας, ο οποίος παραδοσιακά μπαίνει πρώτος στη συγκομιδή στα τέλη Σεπτεμβρίου αλλά και πρώτος στην αρένα των πωλήσεων.

Ειδικότερα, το περασμένο Σάββατο 5 Οκτωβρίου 2024, ο Αγροτικός Ελαιουργικός Συνεταιρισμός Αγίων Αποστόλων Λακωνίας, πραγματοποίησε την πρώτη ανοιχτή δημοπρασία για την πώληση αγουρέλαιου της νέας ελαιοκομικής σεζόν. Η δημοπρασία ξεκίνησε με τιμή εκκίνησης τα 9 ευρώ/κιλό, η οποία κατέληξε στα 10.20 ευρώ/κιλό.

Στη διαδικασία, σύμφωνα με πληροφορίες του ΟΤ, συμμετείχαν πέντε ελληνικές και ιταλικές εταιρείες μεταποίησης και εμπορίας. Τελικός πλειοδότης ήταν ιταλική εταιρεία μεταποίησης, η οποία αγόρασε συνολικά 51 τόνους ελαιόλαδο.

Υπενθυμίζεται, ότι την περσινή σεζόν, η πρώτη πράξη από τον Ελαιουργικό Συνεταιρισμό Αγίων Αποστόλων είχε κλειστεί στα μέσα Οκτωβρίου, στην τιμή των 9,25 ευρώ το κιλό, όπου πωλήθηκε ένα βυτίο, ενώ μόλις την περασμένη εβδομάδα, όπως πούλησε 40 τόνους περσινού ελαιόλαδου, προς 7,25 ευρώ το κιλό.

Αν και το πρώτο κλείσιμο της χρονιάς είθισται να δίνει το στίγμα για το πώς θα κινηθεί η νέα ελαιοκομική περίοδο, άγνωστη παραμένει η πορεία που θα διαγράψει και φέτος το ελληνικό ελαιόλαδο. Η κατάσταση με τις τιμές θα αρχίσει να ξεκαθαρίζει όταν στη μάχη της συγκομιδής και της παραγωγής θα μπουν και οι υπόλοιπες ελαιοπαραγωγικές περιοχές της χώρας με την κύρια ποικιλία την Κορωνέϊκή.

Με εξαιρετική ποιότητα το ελαιόλαδο

Τιμή που συμβαδίζει με την εξαιρετική ποιότητα του φετινού ελαιόλαδου της περιοχής, εξηγεί στον ΟΤ ότι ήταν αυτή των 10,20 ευρώ/κιλό, ο πρόεδρος του Αγροτικού Ελαιουργικού Συνεταιρισμού Αγίων Αποστόλων Παναγιώτης Μπατσάκης: «Δεν είναι όλες οι χρονιές ίδιες Φέτος δεν είχαμε προσβολές από δάκο και η ποιότητα του ελαιοκάρπου όπως και του ελαιόλαδου είναι εξαιρετική. Μάλιστα και οι αποδόσεις είναι εξαιρετικές, οι οποίες φτάνουν στα 100 κιλά καρπού 18 με 19 κιλά ελαιόλαδο».

Πάντως, όπως επισημαίνει ο κ. Μπατσάκης, για την τιμή θα πρέπει να παίρνονται υπόψη, τα κόστη παραγωγής αλλά και να καταγράφεται η πορεία της τιμής από τον παραγωγό μέχρι αυτό να καταλήξει στο ράφι, ώστε να καταγράφεται το κέρδος των εταιρειών και των σημείων λιανικής.

Να σημειωθεί ότι η ελαιοκομική περίοδος στην περιοχή ξεκινά από τα τέλη Σεπτεμβρίου αρχές του Οκτώβρη, καθώς οι κλιματολογικές συνθήκες αλλά και η μοναδική ποικιλία της Αθηνολιάς, η οποία ωριμάζει γρήγορα, επιτρέπει στους παραγωγούς να παράγουν ελαιόλαδο πριν ξεκινήσει η συγκομιδή σε άλλες περιοχές, θέτοντας τον Συνεταιρισμό στους πρώτους, που διαθέτουν στους καταναλωτές φρέσκο εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο.

Φέτος, σύμφωνα με τις πρώτες εκτιμήσεις η παραγωγή στην περιοχή, όπως και στις περισσότερες ελαιπαραγωγικές περιοχές της χώρας θα κινηθεί σε φυσιολογικά επίπεδα.

Σημάδια ανάκαμψης παρουσιάζει και η παγκόσμια παραγωγή ελαιολάδου, η οποία αναμένεται να επανέλθει στους 3 με 3,2 εκατ. τόνους. Αντίστοιχα, η παραγωγή της  Ελλάδας, εκτιμάται ότι θα φτάσει τους 250.000 τόνους από τους 150.000 τόνους πέρσι.

Πηγή ΟΤ

Το άρθρο Ελαιόλαδο: Πάνω από 10 ευρώ/κιλό το πρώτο συμβόλαιο της χρονιάς εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Το άρθρο Ελαιόλαδο: Οργιάζει η νοθεία – Τι βάζουν μέσα και το δίνουν 8 ευρώ το λίτρο εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Ο κ. Μανώλης είχε την ευκαιρία να συζητήσει με ελαιοπαραγωγούς και να ενημερωθεί για τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν, για τα προβλήματα με τις επιδοτήσεις, για την διαδικασία παραγωγής ελαιολάδου κ.α..

Επίσης, συνομίλησε με τους ιδιοκτήτες των ελαιοτριβείων για θέματα των επιχειρήσεων, αλλά και της καλλιέργειας της ελιάς στην περιοχή του δήμου Τεμπών.

Η επίσκεψη εντάσσεται στο πλαίσιο της προσπάθειας της Δημοτικής μας Αρχής να στηρίξει τους παραγωγούς και τις επιχειρήσεις, να ενημερωθεί από πρώτο χέρι για τα παραγόμενα είδη και παράλληλα να αναδείξει το αξιόλογο επιχειρηματικό δυναμικό της περιοχής μας.

Μετά την ολοκλήρωση των επισκέψεων ο κ. Μανώλης έκανε την ακόλουθη δήλωση: «Φέτος τα ελαιοτριβεία λειτουργούν με αυξημένα έξοδα, εξαιτίας του τεράστιου ενεργειακού κόστους και ταυτόχρονα οι παραγωγοί αντιμετωπίζουν προβλήματα με την έλλειψη εργατικών χεριών, το υψηλό κόστος παραγωγής, τις τιμές πώλησης που κινούνται σε πολύ χαμηλά επίπεδα, έτσι ώστε τα περιθώρια κέρδους είναι πολύ μειωμένα. Ως δημοτική Αρχή, είμαστε δίπλα στους παραγωγούς και τους ιδιοκτήτες ελαιοτριβείων για ένα ποιοτικότερο προϊόν, το οποίο έχει πολύ μεγαλύτερες δυνατότητες ανάδειξης και αξιοποίησης. Τέλος, εύχομαι στις φίλες και στους φίλους ελαιοπαραγωγούς η επόμενη ελαιοκομική χρονιά να είναι πιο παραγωγική και πιο αποδοτική.»

Τον Δήμαρχο συνόδευαν ο αντιδήμαρχος κ. Γιώργος Ντόντος και η Πρόεδρος της Κοινότητας Μακρυχωρίου κα Άννα Καραπάνου – Μαγαλιού.

Το άρθρο Επίσκεψη Γιώργου Μανώλη σε ελαιοτριβεία του δήμου Τεμπών εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Από την Αρχαία Ελλάδα μέχρι σήμερα… Ένα «οδοιπορικό» θα έλεγε κανείς από την Αρχαία Ελλάδα μέχρι και τις μέρες μας με στάσεις σε αμπελώνες και ελαιώνες οι οποίοι φέρνουν στο προσκήνιο μία αφήγηση που αναγεννά μνήμες που αναγεννά πολιτισμό.
Τα ίχνη του οίνου και του ελαιολάδου ανάγονται στα προϊστορικά χρόνια με αρχαιολογικά αριστουργηματικά ευρήματα να έχουν έρθει στο φως και να συνδέονται άρρηκτα με τα δύο αγαθά. 

«Ο Οίνος»
Ο Όμηρος στα έπη του, χαρακτηρίζει πολλές περιοχές με επίθετα που μαρτυρούν παράδοση οινοποίησης, ενώ στην ένατη ραψωδία της Ιλιάδας ο Νέστορας θυμίζει στον Αγαμέμνονα πως τα κελάρια είναι γεμάτα από κρασί το οποίο το μετέφεραν καθημερινά από την Θράκη, τα πλοία των Αχαιών διασχίζοντας το πέλαγος.
Ο 17ος και 18ος αιώνας δημιούργησαν για το κρασί τις βελτιωμένες τεχνικές και συνθήκες παραγωγής και ο 19ος αιώνα να θεωρείται για τις περισσότερες περιοχές του παγκόσμιου χάρτη η χρυσή εποχή.
Σήμερα και συγκεκριμένα τα τελευταία 150 χρόνια ο οίνος γνώρισε μία τεράστια εξέλιξη ως τέχνη και ως επιστήμη με την σύγχρονη οινογνωσία να τιμά την διαχρονική τέχνη της οινοπαραγωγής και να καταδεικνύει τη σημασία του οίνου στην ιστορία και στη πολυμορφία του ευρωπαϊκού πολιτισμού.

«Το Ελαιόλαδo»
«Χρυσό Υγρό» αποκάλεσε το ελαιόλαδο ο Όμηρος και «Μεγάλο Θεραπευτή» ο Ιπποκράτης.
Δεν επρόκειτο απλώς για μία τροφή… Το λάδι από την αρχαιότητα αποτελούσε το σύμβολο της ειρήνης, της υγείας και της δύναμης.
Αξιοσημείωτο αποτελεί το γεγονός ότι η Αθήνα πήρε αυτή την ονομασία επειδή η θεά Αθηνά πρόσφερε ελαιόλαδο, μία πράξη τιμητική και αξιοθαύμαστη όπως την θεωρούσαν.
Με τους Μινωίτες να δημιουργούν με την καλλιέργεια ελαιοδέντρων έναν αδιάσπαστο οικονομικό πυλώνα που απέφερε στο νησί σπουδαία ανάπτυξη και με την πρώτη παραγωγή να καταγράφεται γύρω στο 4.500 π.Χ στην σημερινή περιοχή του Ισραήλ.
Για την χώρα μας αποτελεί έναν από τους πιο σημαντικούς τομείς της οικονομίας με τα σημερινά ελαιοτριβεία να στέκονται απέναντι στην παραγωγή με σεβασμό, αγάπη, σύγχρονη, αναπτυξιακή  οπτική και δημιουργικό τρόπο.

Όταν ο Τουρισμός συμβάλλει στην ανάπτυξη εξωτερικών σχέσεων ήπιας ισχύος…
Ο Τουρισμός άλλωστε αποτελεί ένα πολύπλοκο και σύνθετο οικονομικό και κοινωνικό φαινόμενο το οποίο αποτελεί ένα από τα πιο σημαντικά και βασικά εργαλεία ανάπτυξης εξωτερικών σχέσεων. Αναδύεται λοιπόν μία νέα μορφή διπλωματίας που στοχεύει στην «επικοινωνία», στην «συνεργασία», στην «ανταλλαγή», στην «αναβάθμιση».

Ρίχνοντας μια ματιά στο παγκόσμιο χάρτη θα αντιληφθούμε πως πολλά κράτη χρησιμοποιούν τον τουρισμό για λόγους ήπιας ισχύος με σπουδαία οφέλη όσον αφορά την αναπτυξιακή και οικονομική πολιτική τους.

Ο αγροτουρισμός σημαντικό και αναπόσπαστο κομμάτι του τουρισμού δύναται να προβληθεί και να ταξιδέψει στο παγκόσμιο χάρτη δημιουργώντας μία αξιόλογη τάση και θέτοντας τον πήχη ψηλά. Οι προδιαγραφές άλλωστε υπάρχουν, καθώς μιλάμε για μία χώρα όπου πολλά από τα οινοποιεία και τα ελαιοτριβεία της έχουν «σχεδιάσει» έναν πυλώνα σύγχρονο, με σχεδιασμό και δράσεις αξιοπρόσεχτες, με καινοτομίες στην παραγωγή, στις εγκαταστάσεις και στο management και σαφώς με σεβασμό στο περιβαλλοντικό οικοσύστημα. 

Ο οίνος και το ελαιόλαδο μπορούν κάλλιστα να αποτελέσουν τους διπλωμάτες της χώρας μας στον τομέα και να δημιουργήσουν εκείνη την γέφυρα μεταξύ Ελλάδας και άλλων κρατών. Με τους δυνατούς τρόπους επικοινωνίας, με μηχανισμούς ανάπτυξης και καινοτομίας, με το branding να θέτει σύγχρονους κανόνες η εξωστρέφεια μπορεί να επιτευχθεί με τα καλύτερα δυνατά αποτελέσματα. Και όταν ο αγροτουρισμός συνδεθεί με τον πολιτισμό που συμβαίνει έμπρακτα σε πολλές παραγωγικές μονάδες της Ελλάδας επιβεβαιώνοντας πως «κάνουν ένα βήμα παραπέρα» η συνθήκη γίνεται πολυπολιτισμική και πλέον μπορούμε να μιλάμε για μία καθαρά βιωματική εμπειρία που αναγεννά μνήμες, που συνδέει τη σύγχρονη οπτική με την παραδοσιακή, μου δημιουργεί νέα δεδομένα και κατ επέκταση που φέρνει στο προσκήνιο μία ουσιαστική «κοιτίδα».

Γιατί πολύ απλά ο οίνος και το ελαιόλαδο είναι «πολιτισμός», είναι «δίαυλος» είναι «ιστορία» είναι «κουλτούρα». 

Και η εξωστρέφεια των συγκεκριμένων προϊόντων μπορεί να δημιουργήσει εκείνο τον διπλωματικό δίαυλο που θα αποφέρει αλληλεπίδραση πολιτιστική και οικονομική, ουσιαστικές συμπράξεις, περαιτέρω επικοινωνία, δυνατούς δεσμούς φιλίας με άλλα κράτη και φυσικά ανταλλαγή πολιτισμών και ιδεών.

Πηγή

Το άρθρο Οίνος και Ελαιόλαδο αποτελούν τους Διπλωμάτες της Χώρας μας εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.