Ο Άγιος Σάββας ο Χιλανδαρινός ( 1175 – 1236 ) ήταν ο πρώτος Αρχιεπίσκοπος της  Αυτοκέφαλης  Σερβικής Εκκλησίας, “ αναμορφωτής του Σερβικού μοναχισμού “, κτήτωρ της Ιεράς Μονής Χιλανδαρίου Αγίου Όρους και  “ δεύτερος κτήτορας “ της Ιεράς Μεγίστης Μονής Βατοπαιδίου.

Πατέρας του Αγίου Σάββα, είναι ο Όσιος Συμεών ο Μυροβλύτης ο Χιλανδαρινός  (1114 -1199 ), προστάτης των ατέκνων ζευγαριών.

Η  μνήμη τους τιμάται, στις 14 Ιανουαρίου εκάστου έτους.

O Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς  ( 1880 – 1956 ) Επίσκοπος Αχρίδος και Ζίτσης, της Σερβικής Ορθοδόξου εκκλησίας,θεωρείται ως ” ο Άγιος Χρυσόστομος ” του Σερβικού  Λαού.

Το 1944 ο Γερμανοί, τον στέλνουν στο στρατόπεδο συγκεντρώσεως Νταχάου ( Dachau ) της Ναζιστικής Γερμανίας, όπου τον υποβάλουν σε απάνθρωπα και φρικτά  βασανιστήρια. Απελευθερώθηκε το 1945, μετά την πτώση των δυνάμεων του Άξονα,αλλά το κομμουνιστικό καθεστώς της Γιουγκοσλαβίας, τον θεωρούσε ανεπιθύμητο  πρόσωπο, για την χώρα και  παρά την κλονισμένη υγεία του, κατέφυγε στη Αμερική όπου συνέχισε το Ιεραποστολικό και Φιλανθρωπικό, μέχρι την οσιακή  κοίμηση του.

Το Ιερό λείψανό του βρίσκεται ( στο χωριό του ) στην Ιερά Μονή Λέλιτς ( Lelic ) το Καθολικό της οποίας έκτισε ο ίδιος  μετά από όραμα, ως Ιερό Ενοριακό Ναό  αρχικά και τον αφιέρωσε στον  Άγιο Νικόλαο Αρχιεπίσκοπο Μύρων της Λυκίας τον Θαυματουργό.

Η  μνήμη του τιμάται, στις 5 Μαρτίου εκάστου έτους.

Με τον Άγιο Ιουστίνο Πόποβιτς (1894 – 1979 ) συνδέθηκε πνευματικά, ο κτήτωρ του Ιερού Παρεκκλησίου κ. Κωνσατντίνος Α. κατά τα  τέσσερα έτη των σπουδών του στην Θεολογική Σχολή του Βελιγραδίου. 

Ο κ. Κωνσταντίνος Α. επισκεπτόταν τακτικά τον Άγιο Ιουστίνο, στην Γυναικεία Ιερά Μονή Αρχαγγέλων Μιχαήλ και Γαβριήλ του Τσέλιε ( Celije ), τον χαρακτηρίζει ” ψυχούλα ” ευγενέστατο, φιλόξενο, αρχοντικό στους τρόπους και φιλόσοφο της Ορθοδόξου Χριστιανικής Πίστεως. 

Θυμάται πολύ έντονα, την Θεία Λειτουργία που τελούσε ο Άγιος Ιουστίνος, ( 04:00 ξημέρωμα – 10:00 πρωί )  καθώς και το κήρυγμα του προς τους πιστούς, που εκκλησιαζόταν στην Ιερά Μονή από τα γύρω χωριά.

Ο ΄Αγιος Ιουστίνος Πόμοβιτς ήταν ο πρώτος που μετέφρασε και εξέδωσε, τους Βίους των Αγίων στην Σερβική γλώσσα! 

Στην Ιερά Μονή του Τσέλιε, βρίσκεται ο τάφος και το Ιερό Λείψανό του.

Η  μνήμη του τιμάται, στις 14 Ιουνίου εκάστου έτους.

Σε τοιχογραφία του Ι. Παρεκκλησίου, απεικονίζεται ο Άγιος, στην Ιερά Μονή του Τσέλιε!

H ιστόρηση των Ι. Εικόνων του Ιερού Παρεκκλησίουστον Ελεώνα Θηβών, έγινε από τον

πρωτοπρεσβύτερο π. Σταμάτη  Σκλήρη.

Κείμενο – Φωτογραφίες: Σπύρος  Θεοδ.  Κουτσοχρήστος

Το άρθρο Τιμήθηκαν και εφέτος οι Σέρβοι Άγιοι στον Ελεώνα Θηβών εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Η οικογένειά του, του προσέφερε όλα τα απαραίτητα εφόδια για τις σπουδές του, τις οποίες τις ολοκλήρωσε στην Κωνσταντινούπολη. Εκεί του γεννήθηκε μέσα στην ψυχή του η επιθυμία να γίνει μοναχός και να φθάσει στα άκρα της ασκητικής ζωής.

Γι’ αυτό ακριβώς τον λόγο, πήγε στο όρος Κυμινάς της Μικράς Ασίας, όπου βρισκόταν ένα μοναστήρι του οποίου ηγούμενος ήταν ο Μιχαήλ, ο επονομαζόμενος Μαλείνος. Έτσι ανάμεσα στους μοναχούς, συγκαταριθμήθηκε και ο Αθανάσιος. Στο λίγο χρονικό διάστημα που ήταν στο Μοναστήρι, διακρίθηκε για τις αρετές και για την ασκητική του ζωή.

Επειδή όμως έφθασε σε ύψιστα σημεία αρετής και τον τιμούσαν όλοι, αποφάσισε να φύγει και πήγε στον Άθωνα κοντά σε ένα γέρο ασκητή υπακούοντας σ’ αυτόν με μεγάλη ταπεινοφροσύνη.

Εν συνεχεία μετά από Θεία αποκάλυψη, έφυγε από εκεί και πήγε στα ενδότερα του Αγίου Όρους. Εκεί μετά από πολλές παρακλήσεις του αυτοκράτορα Νικηφόρου Φωκά, με τον οποίο γνωρίζονταν, έχτισε έναν ναό προς τιμήν της Παναγίας.

Επίσης έφτιαξε πολλά κελιά για τούς μοναχούς. Μετά λοιπόν από πολλούς κόπους και θυσίες, δημιούργησε την ιερά Μονή της Μεγίστης Λαύρας, η οποία είναι η αρχαιότερη μονή στο Όρος και τιμάται επ’ ονόματι του Οσίου Αθανασίου (963 μ.Χ.).

Στην συνέχεια εξεδήμησε προς Κύριον και μάλιστα κατά τρόπο μαρτυρικό. Συγκεκριμένα υπήρχε ανάγκη να μετασκευαστεί η οροφή του Ναού της Μονής. Ο Όσιος, αν και σε μεγάλη ηλικία, ανέβηκε και αυτός μαζί με άλλους αδελφούς της μονής για να κάνουν το έργο. Η οροφή όμως κατέρρευσε και καταπλάκωσε τον Όσιο μαζί με τους υπόλοιπους αδελφούς.

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος γ’. Τὴν ὡραιότητα.
Τὴν ἐν σαρκὶ ζωήν, σοῦ κατεπλάγησαν, Ἀγγέλων τάγματα, πῶς μετὰ σώματος, πρὸς ἀοράτους συμπλοκάς, ἐχώρησας πανεύφημε, καὶ κατετραυμάτισας, τῶν δαιμόνων, τὰς φάλαγγας· ὅθεν Ἀθανάσιε, ὁ Χριστὸς σὲ ἠμείψατο, πλουσίαις δωρεαῖς· διὸ Πάτερ, πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ, σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.

Το άρθρο Ποιοι γιορτάζουν σήμερα 5 Ιουλίου: Όσιος Αθανάσιος ο εν Άθω εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Ο Σωτήρας μας Ιησούς Χριστός διακήρυξε «ου γαρ ήλθον καλέσαι δικαίους αλλά αμαρτωλούς εις μετάνοιαν» (Ματθ. 9, 13), που ειπώθηκαν με αφορμή την επιτίμηση των Φαρισαίων προς τον Χριστό, διότι συναναστρέφονταν τελώνες και πόρνες, βρίσκουν εφαρμογή σε κάθε εποχή. Στο Συναξάρι συναντάμε περιπτώσεις ανθρώπων που νέοι ήταν εναντίον του Χριστιανισμού, μετανόησαν και αγωνίστηκαν σθεναρά για την Αλήθεια και τη Σωτηρία των ανθρώπων και τελικά η Αγίας μας Εκκλησία τους ονόμασε Αγίους και Ισαποστόλους, δηλαδή ισάξιους των Αποστόλων.

Μια ξεχωριστή , τέτοια, περίπτωση αποτελεί η Αγία Όλγα η ισαπόστολος. Η πρώτη  βασίλισσα Αγία των Ρως, των προγόνων των σημερινών Ρώσων και Ουκρανών. Η χρονολογία γεννήσεως της Όλγας δεν είναι γνωστή. Γνωστό είναι ότι ήταν κόρη  βαράγγων ευγενών και γεννήθηκε στο Πσκόβ. Το όνομά της ήταν Χέλγκα. Σε πολύ μικρή ηλικία το 903 μ.Χ. παντρεύτηκε τον Ιγκόρ, μετέπειτα  βασιλιά των Ρως. Το 945 ο Ιγκόρ δολοφονείται από τους Δρεβλιανούς κατά τη συλλογή φόρου υποτελείας. Η εξουσία ανήκει στο γιό τους Σβιάτοσλαβ και επειδή είναι πολύ μικρός η Όλγα ορίζεται επίτροπός του. Πρώτο μέλημα της ήταν να εξοντώσει τους δολοφόνους του άνδρα της, όχι μόνο τους φυσικούς αυτουργούς αλλά όλους τους Δρεβλιανούς. Πολλούς κατέσφαξε, άλλους έβαλε σε καράβια τα οποία βούλιαξε. Χαρακτηριστικά αναφέρεται το εξής: υποσχέθηκε σε κατοίκους πολιορκούμενης πόλης ότι θα αποχωρήσει αν κάθε οικογένεια της χάριζε ένα οικόσιτο περιστέρι. Οι κάτοικοι πίστεψαν και της το πρόσφεραν. Αυτή έβαλε φωτιά στα πόδια των περιστεριών και τα άφησε ελεύθερα. Αυτά επέστρεψαν στη φωλιά τους και έτσι η πόλη καταστράφηκε.

Μετά από αυτά η ψυχή της επαναστάτησε και εγκατέλειψε την ειδωλολατρία και αηδιασμένη  από “το απάνθρωπο εθιμικό δίκαιο της εποχής της”, προσχώρησε στον Χριστιανισμό τον οποίο διακόνησε κατά το υπόλοιπο του βίου της με θυσίες και αυταπάρνηση. Κατηχητής της ήταν ο Κιβιενός ιερέας Γρηγόριος. Η βάπτισή της έγινε στην Κωνσταντινούπολη το 955 ή 957 μ.Χ. με ανάδοχο τον βυζαντινό αυτοκράτορα Κωνσταντίνο Ζ΄ τον Πορφυρογέννητο, ο οποίος γράφει: «ο Πατριάρχης Πολύευκτος που την βάπτισε της πρόσφερε ως ευλογία σταυρό που πάνω του έγραφε: “Ἡ Ρωσική γη υψώθηκε στην κατά Θεόν ζωή, με το βάπτισμα της ευλογημένης Όλγας“». Για τη διατύπωση αυτή ο μοναχός Ἐπιφάνιος Chernov γράφει ότι υπήρξε προφητική. Επιστρέφοντας στη Ρωσία η Όλγα- Ελένη( το βαπτιστικό της όνομα) άρχισε να κηρύττει το Χριστιανισμό στην απέραντη χώρα. Ο Χριστιανισμός δεν ήταν εντελώς άγνωστος, είχαν μιλήσει πριν για αυτόν έμποροι από το Βυζάντιο. Έγινε Ισαπόστολος με την κυριολεκτική έννοια του όρου και όχι με την μεταφορική. Ήταν ζηλώτρια της νέας πίστεως. Καθένας μπορούσε να το αντιληφθεί. Δίδασκε και με το λόγο της και με το παράδειγμά της.

Πριν τον θάνατό της έπεισε τον γιό της Μεγάλο Ηγεμόνα Σβιατοσλάβο να ασπαστεί τον Χριστιανισμό, αλλά αυτός μετάνιωσε. Τότε η Αγία προέβλεψε τον άγριο θάνατό του και την αιώνια απώλεια. Συγχρόνως προφήτεψε την επικράτηση του Χριστιανισμού στην Ρωσία.

Τρία χρόνια μετά ο γιος της στον πόλεμο με τους Πετσενέγους συνελήφθηκε αιχμάλωτος και αυτοί  έφτιαξαν το κρανίο του κύπελο και το πρόσφεραν στον αρχηγό τους.

Κατά το Ρωσικό Χρονικό η Αγία Όλγα ήταν «η πρόδρομος της Χριστιανικής γης της Ρωσίας, ως η ηώς προηγείται του ηλίου και η αυγή της ημέρας, διότι αυτή έλαμψεν ως η σελήνη εν νυκτί και ηκτινοβόλει μεταξύ των απίστων ως ο μαργαρίτης εν βορβόρῳ».

Κατά την εποχή της βαπτίσεως της Όλγας ο βασιλιάς των Φράγκων Όθων ο Α΄ θέλησε να προσαρτήσει τους ανατολικούς Σλάβους με την μέθοδο της ιεραποστολής. Ο επίσκοπος  Λιβούτιο πέθανε κατά την διαδρομή και ὁ Ἀδαλβέρτος συνάντησε την αδιαφορία της Αγίας και αναγκάστηκε να αποχωρήσει. Οι προαναφερθέντες ήταν αιρετικοί. Παπικοί και όχι Ορθόδοξοι.

Μετά την κοίμηση της Αγίας ο εγγονός της Βλαδίμηρος βασιλιάς των Ρως κατόρθωσε μετά από ένα διπλωματικό μαραθώνιο να παντρευτεί την αδελφή του μεγάλου βυζαντινού αυτοκράτορα Βασιλείου του Β΄, προσφέροντας στην πατρίδα του κύρος και το κυριότερο, κατόρθωσε να κάνει αυτό που δεν κατάφερε η Αγία γιαγιά του‧  την επικράτηση και διάδοση του Ευαγγελικού λόγου στη χώρα των Ρως. Επαληθεύτηκε, όμως, η προφητεία της Αγίας. Επί πλέον ο Βλαδίμηρος βαπτίστηκε στην Εκκλησία του Αγίου Βασιλείου μπροστά στους πρωτάρχοντας της χώρας του. Μαζί με τον Βλαδίμηρο βαπτίστηκαν εκατό άρχοντες.

Να σημειώσουμε ότι  όταν ο γιός της Αγίας βρισκόταν σε εκστρατείες  εκείνη ασχολούνταν με τα εγγόνια της και φυσικά τα είχε γαλουχήσει στην χριστιανική πίστη. Δεν προχώρησε στην βάπτιση σεβόμενη την άρνηση του πατέρα της. Ακόμη να συμπληρώσουμε ότι η Αγία ως επίτροπος του ανήλικου γιού της, όπως γράψαμε, ασκούσε την εξουσία και είχε προσφέρει τεράστιο έργο προς ανακούφιση των υπηκόων.

Σύμφωνα με τον ιερό Συναξαριστή,  «δύσκολα μπορεί να περιγράψει κανείς τις άοκνες προσπάθειές της για την χριστιανική διαφώτιση του Ρωσικού λαού».

Η Αγία Όλγα κοιμήθηκε το 969 ειρηνικά σε μεγάλη ηλικία, την 11^η Ιουλίου. Την ημερομηνία αυτή η Αγία μας Εκκλησία τιμά την μνήμη της.

Μυργιώτης Παναγιώτης

Μαθηματικός

Το άρθρο Αγία Όλγα Ισαπόστολος – Βασίλισσα των Ρως εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Πλήθος πιστών από το χωριό αλλά και από την ευρύτερη περιοχή συνέρρευσε από νωρίς το πρωί στον φιλόξενο χώρο του εξωκλησιού για να παρακολουθήσει την ακολουθία, να ανάψει ένα κερί και να τιμήσει τη μνήμη των Αγίων Αποστόλων.

Η ατμόσφαιρα ήταν ιδιαίτερα ζεστή, με τους κατοίκους να ανταλλάσσουν ευχές για υγεία και ευλογία, τηρώντας για ακόμα μια χρονιά την όμορφη θρησκευτική παράδοση του τόπου τους.

Το άρθρο Με λαμπρότητα ο εορτασμός των Αγίων Αποστόλων στο Αργυροπούλι εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Την Τρίτη το απόγευμα 7:30 θα τελεστεί Μέγας πανηγυρικός εσπερινός μετ’ αρτοκλασίας και περιφορά της ιεράς εικόνας πέριξ του ιερού ναού των Αγίων Αναργύρων.

Την Τετάρτη πρώτη του μηνός Ιουλίου το πρωί 7 π.μ.θα τελεστεί πανηγυρικός ορθός και πανηγυρική θεία λειτουργία προς τιμήν των Αγίων Αναργύρων.

Και στο τέλος θα τελεστεί ο αγιασμός.

Το απόγευμα της Τετάρτης 8μ.μ.θα τελεστεί το μυστήριο του Αγίου Ευχελαίου.

Το άρθρο Πανηγυρίζει ο Ιερός Ναός των Αγίων Αναργύρων: Όλο το πρόγραμμα των λατρευτικών εκδηλώσεων για την 1η Ιουλίου εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Ο Άγιος Σέργιος ο Δίκαιος ο Μάγιστρος. Κυριακή της Ορθοδοξίας: Κυριακή Δ Ματθαίου με τη θεραπεία του δούλου ενός εκατόνταρχου.

Καί λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς· ἐγώ ἐλθών θεραπεύσω αὐτόν.

Κατά την Κυριακή της Δ εβδομάδος του Ματθαίου ο Ιησούς βρίσκεται στην πόλη Καπερναούμ της Γαλιλαίας. Από τα Ιερά ευαγγέλια γνωρίζουμε τη δεκτικότητα, την οποία είχαν επιδείξει οι κάτοικοι της Καπερναούμ στη θεία χάρη.

Για τούτο ο Κύριος εκεί επετέλεσε πλήθος θαυμάτων. Από την ευαγγελική περικοπή σήμερα πληροφορούμεθα για το θαύμα της θεραπείας του δούλου του εκατόνταρχου.

Ο εκατόνταρχος ήταν αξιωματικός του ρωμαϊκού στρατού. Αυτός είχε εκατό στρατιώτες υπό την εξουσία του. Από εκεί προκύπτει και ο τίτλος του. Πρόκειται, βέβαια, για κάποιο ειδωλολάτρη αλλά με πίστη προς τον Ιησού Χριστό.

Ο ευαγγελιστής Λουκάς αναφέρει ότι ο εκατόνταρχος ζήτησε από τους πρεσβυτέρους, θα λέγαμε σήμερα από τους ευηπόληπτους άνδρες και άρχοντες του τόπου, να επισκεφθούν αυτοί τον Κύριο και να υποβάλουν για λογαριασμό του, αίτημα θεραπείας του δούλου του.

Σύμφωνα με όσα παραθέτει ο ευαγγελιστής Λουκάς, ο εκατόνταρχος απέφυγε να πλησιάσει τον Κύριο προσωπικά και να του ζητήσει επίσκεψη, γιατί δε θεωρούσε τον εαυτό του άξιο μιας τέτοιας τιμής. Συμπλήρωσε μάλιστα ότι πίστευε πώς έστω και ένας λόγος του Κυρίου, ήταν αρκετός για να αποκατασταθεί η υγεία του δούλου του.

Κάποιος μπορεί να διατυπώσει το ερώτημα: «Γιατί ο εκατόνταρχος δε μετέβη προσωπικά προς τον Κύριο;».

Από όσα είπαν οι πρεσβύτεροι προς τον Κύριο για το πρόσωπο του εκατόνταρχου φαίνεται ότι επρόκειτο για άνθρωπο καλλιεργημένο, πλουτισμένο με λεπτά αισθήματα, θρησκευτική φύση αλλά ταυτόχρονα και συνεσταλμένο.

Οι πρεσβύτεροι με θερμοπαρακάλια επεδίωξαν να πείσουν τον Κύριο να ενδιαφερθεί για τον ετοιμοθάνατο δούλο του εκατόνταρχου. Έτσι τόνισαν ότι ο εκατόνταρχος έτρεφε μέσα του πλούσια αγάπη προς το Ιουδαϊκό γένος και μάλιστα συνέβαλε ώστε αυτοί να αποκτήσουν ιδιόκτητο χώρο προσευχής και λατρείας του Θεού, δηλαδή τους έκτισε τη Συναγωγή τους.

Ενώ ο Κύριος φαίνεται προχωρούσε με κατεύθυνση το σπίτι του εκατόνταρχου, τότε καταφθάνουν άλλοι φίλοι του και ζητούν από τον Κύριο να μην ενοχλείται και να μη μπαίνει στον κόπο να πάει σπίτι του. Ο εκατόνταρχος πίστευε ότι όπως εκείνος διηύθυνε τους ανθρώπους του με ένα μόνο λόγο του, έτσι και ο Κύριος μπορούσε τόσο απλά και γρήγορα να αποκαταστήσει την υγεία του δικού του δούλου.

Ο Κύριος ευρισκόταν αρκετά κοντά. Αφού άκουσε τα λόγια του εκατόνταρχου, επαίνεσε τη μεγάλη πίστη του και θεράπευσε αμέσως και από απόσταση το δούλο του.

Μπορούμε εδώ να προσέξουμε τη στάση του Κυρίου και το ενδιαφέρον του να προτείνει να μεταβεί κοντά σ’ ένα άνθρωπο, ο οποίος την εποχή εκείνη, ως δούλος, δε στεκόταν τόσο ψηλά στην κοινωνία. Ο ευαγγελιστής Λουκάς αναφέρει ότι ο δούλος αυτός ήταν έντιμο πρόσωπο. Κατά συνέπεια το αφεντικό του έτρεφε εκτίμηση προς το πρόσωπό του.

Για τον Κύριο όμως η κάθε ανθρώπινη ύπαρξη αξίζει πιο πολλά από όλο τον υπόλοιπο κόσμο. Ας μάθουμε, λοιπόν, να έχουμε προσωπική ευαισθησία, ανάλογη εκτίμηση και ιδιαίτερο ενδιαφέρον ως προς τίς περιστάσεις των αδελφών του Κυρίου, των συνανθρώπων μας. Να γνοιαζόμαστε για τον πόνο και τίς θλίψεις τους και να συμμετέχουμε στις χαρές τους. Αμήν!

Ποιοι Γιορτάζουν σήμερα

• Ανάργυρος, Ανάργυρη, Αναργυρούλα.
• Γερμανός.
• Σέργιος, Σεργία, Σεργιανή, Σεργιούλα.

ekklisiaonline.gr

Το άρθρο Εορτολόγιο Κυριακή Δ Ματθαίου 28 Ιουνίου 2026 – Η θεραπεία του δούλου ενός εκατόνταρχου εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Με αφορμή την ολοκλήρωση των εξετάσεων, ο καθηγητής της σχολής κ. Χριστόφορος Καρυώτης εξέφρασε τις θερμές του ευχαριστίες προς τους μαθητές αλλά και τους γονείς τους. Όπως σημείωσε, η επιμονή, η υπομονή και ο αστείρευτος ζήλος για μάθηση που επέδειξαν όλοι τη φετινή χρονιά αποτέλεσαν τα βασικά εφόδια για την πρόοδό τους, εκφράζοντας παράλληλα την ευχή να συνεχίσουν με τα ίδια προτερήματα και τη νέα σχολική χρονιά.

Παράλληλα, ο κ. Καρυώτης δεν παρέλειψε να ευχαριστήσει θερμά τους άξιους συναδέλφους του, κ. Αλέξανδρο Κωνσταντίνου και κ. Γεώργιο Ζήση, οι οποίοι στελέχωσαν την εξεταστική επιτροπή και συνέβαλαν στην άρτια διεξαγωγή της διαδικασίας. Η σχολική χρονιά έκλεισε με τις καλύτερες ευχές προς όλους για ένα όμορφο, ξεκούραστο καλοκαίρι και καλή αναπλήρωση δυνάμεων ενόψει του Σεπτεμβρίου.

Το άρθρο Ολοκληρώθηκε η σχολική χρονιά στο παράρτημα Τυρνάβου της Σχολής Βυζαντινής Μουσικής της Ιεράς Μητροπόλεως εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Ο πατέρας του ήταν ειδωλολάτρης βουλευτής, αλλά η μητέρα του είχε προσχωρήσει στη χριστιανική θρησκεία. Γι’ αυτό και ανέθρεψε το γιο της Ιουλιανό σύμφωνα με τις επιταγές του Ευαγγελίου.

Ο Ιουλιανός αγάπησε τόσο πολύ τον εσταυρωμένο Κύριο, ώστε σε ηλικία 18 χρονών ομολόγησε με πολύ θάρρος την πίστη του στον έπαρχο Μαρκιανό, ενώ γνώριζε ότι τον περίμεναν άγρια βασανιστήρια.

Πράγματι, μόλις το άκουσε αυτό ο έπαρχος, διέταξε και τον έδειραν ανελέητα, και κατόπιν τον έριξαν στην πιο άθλια φυλακή. Έπειτα ο Μαρκιανός κάλεσε τη μητέρα του Ιουλιανού να επισκεφθεί το γιο της και να τον πείσει να αρνηθεί το Χριστό.

Η χριστιανή γυναίκα, όταν συνάντησε το νεαρό σπλάχνο της, έκανε ακριβώς το αντίθετο. Προέτρεψε τον Ιουλιανό, να μείνει στο ύψος του χριστιανικού του φρονήματος και τον ενθάρρυνε να υπομείνει όλα τα μαρτύρια.

Έτσι και έγινε. Όταν έπαρχος ξανακάλεσε τον Ιουλιανό, αυτός με περισσότερο θάρρος ομολόγησε μπροστά του και πάλι το Χριστό. Εξοργισμένος τότε ο έπαρχος Μαριανός έκλεισε τον Ιουλιανό μέσα σε ένα σάκο με δηλητηριώδη φίδια και τον έριξε στο πιο βαθύ σημείο της θάλασσας, όπου μαρτυρικά ο Ιουλιανός παρέδωσε την ψυχή του στο Θεό.

Το άρθρο Γιορτή σήμερα: Άγιος Ιουλιανός από την Κιλικία εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Με μία ιδιαίτερα αιχμηρή δημόσια παρέμβαση, ο ιεράρχης όχι μόνο απορρίπτει κατηγορηματικά τη συγκεκριμένη κυβερνητική πρωτοβουλία, αλλά ζητά ευθέως να αποσυρθεί άμεσα η σχετική διάταξη και να μην φτάσει ποτέ προς ψήφιση στη Βουλή, κάνοντας λόγο για «διασυρμό» της Εκκλησίας και αφήνοντας σαφείς αιχμές για πολιτικές σκοπιμότητες πίσω από την κυβερνητική επιλογή.

Παράλληλα, αμφισβητεί ευθέως τον ισχυρισμό ότι η αύξηση των αποδοχών αποτελούσε πάγιο αίτημα της Εκκλησίας, υποστηρίζοντας πως στα 24 χρόνια της αρχιερατικής του διακονίας ουδέποτε τέθηκε τέτοιο ζήτημα σε επίπεδο Ιεραρχίας.

«Οὐδέποτε σέ σύνοδο ἐτέθη ἤ διατυπώθηκε γραπτῶς ἀπό κάποιον Ἱεράρχη δημοσίως αἴτημα αὐξήσεως τῶν ἀποδοχῶν μας. Ἐπομένως τό λεχθέν ἀπό ἐπίσημα χείλη ὅτι αὐτό ἀποτελοῦσε “πάγιο αἴτημα τῆς Ἐκκλησίας”, δέν εἶναι ἀληθές», τονίζει χαρακτηριστικά.

Η αιχμηρή αναφορά στον Αρχιεπίσκοπο και τον πρωθυπουργό

Σε ένα από τα πιο συζητημένα σημεία της δήλωσής του, ο Μητροπολίτης Συμεών επιλέγει να σχολιάσει με σκωπτικό τρόπο τις αναφορές περί ανάγκης αύξησης των αποδοχών των ιεραρχών, αφήνοντας αιχμές τόσο προς το Μέγαρο Μαξίμου όσο και προς την εκκλησιαστική ηγεσία.

«Κα­νείς ὅ­μως ἀ­πό μᾶς τούς ἀρ­χι­ε­ρεῖς δέν δι­α­νο­ή­θη­κε αὐ­τό νά τό ἀ­παι­τή­σει. Τώ­ρα ἄν στίς ἐ­πι­κοι­νω­νί­ες τοῦ Ἀρ­χι­ε­πι­σκό­που μέ τόν πρω­θυ­πουρ­γό, ὁ πρῶ­τος χαριτολογώντας “ἀ­πεί­λη­σε” νά με­τα­πη­δή­σει στό Ἰσ­λάμ καί νά …γί­νει “μουφ­τῆς” (ἐ­πει­δή οἱ ἕλ­λη­νες μουφ­τῆ­δες ἀ­μεί­βον­ται κα­τά πο­λύ ὑ­ψη­λό­τε­ρα ἀ­πό τούς Μη­τρο­πο­λί­τες) καί ὁ πρω­θυ­πουρ­γός “φο­βή­θη­κε” μή­πως κον­τά στά ἄλ­λα προ­βλή­μα­τα πού ἀν­τι­με­τω­πί­ζει θά τοῦ τύ­χαι­νε καί αὐ­τό, δέν μπο­ρῶ νά γνω­ρί­ζω…».

«Επικοινωνιακός αντιπερισπασμός»

Ο Μητροπολίτης Νέας Σμύρνης εμφανίζεται ιδιαίτερα επικριτικός και απέναντι στον τρόπο με τον οποίο διαχειρίστηκε η κυβέρνηση το θέμα, υποστηρίζοντας ότι η δημόσια συζήτηση για τις αυξήσεις των μητροπολιτικών αποδοχών λειτούργησε ως αντιπερισπασμός από άλλα σοβαρά προβλήματα που απασχολούν την κοινωνία.

Όπως αναφέρει, η πρόταση προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων, μετατοπίζοντας το ενδιαφέρον της κοινής γνώμης από τα κρίσιμα ζητήματα της καθημερινότητας στη συζήτηση για τις αμοιβές των ιεραρχών.

Μάλιστα, με εμφανή δόση ειρωνείας, σχολιάζει ότι οι μόνοι που δικαιούνται αύξηση αποδοχών είναι οι επικοινωνιολόγοι που σχεδίασαν την παρέμβαση, καθώς κατάφεραν να αλλάξουν πλήρως την ατζέντα της δημόσιας συζήτησης.

Αιχμές για τον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών

Στη δήλωσή του, ο Μητροπολίτης Συμεών συνδέει ευθέως την επίμαχη διάταξη με την ένταση που προκλήθηκε στις σχέσεις κυβέρνησης και Εκκλησίας μετά την ψήφιση του νόμου για τον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών.

Υποστηρίζει ότι η στάση της Εκκλησίας απέναντι στη συγκεκριμένη νομοθετική πρωτοβουλία εξακολουθεί να ενοχλεί την κυβέρνηση και εκτιμά ότι η αύξηση των αποδοχών των μητροπολιτών επιχειρεί να λειτουργήσει ως μέσο αποδυνάμωσης των αντιδράσεων της Ιεραρχίας.

Κατά τον ίδιο, το ζήτημα του γάμου των ομόφυλων ζευγαριών παραμένει ανοιχτό για την Εκκλησία, καθώς, όπως αναφέρει, συγκρούεται με το εκκλησιαστικό ήθος, την ευαγγελική διδασκαλία και τον θεσμό της χριστιανικής οικογένειας.

«Τί θά μπο­ροῦ­σε, λοι­πόν, νά βο­η­θή­σει νά ξε­χα­στοῦν ἡ στά­ση, ἡ ψῆ­φος καί τά κα­μώ­μα­τα πολ­λῶν; Νά κλεί­σουν τά στό­μα­τα τῶν ἀρ­χι­ε­ρέ­ων μέ τήν αὔ­ξη­ση τῶν ἀ­πο­δο­χῶν τους γι­ά νά στα­μα­τή­σουν νά τό θυ­μί­ζουν καί νά ἐ­πη­ρε­ά­ζουν τούς χρι­στια­νούς, τά μέ­λη τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας», σημειώνει χαρακτηριστικά.

«Να αποσυρθεί τώρα η διάταξη»

Ολοκληρώνοντας την παρέμβασή του, ο Μητροπολίτης Συμεών απορρίπτει συνολικά την πρωτοβουλία, εκφράζοντας την ενόχλησή του ακόμη και για δημόσιες τοποθετήσεις ιεραρχών που έσπευσαν να εξηγήσουν πώς θα αξιοποιήσουν τις αυξημένες αποδοχές τους.

Με τη φράση «Τῶν φρονίμων ὀλίγα», καλεί την κυβέρνηση να βάλει τέλος στη συζήτηση, ζητώντας να αποσυρθεί άμεσα η διάταξη πριν φτάσει στο Κοινοβούλιο. «Πά­ραυ­τα ἡ συγ­κε­κρι­μέ­νη δι­ά­τα­ξη νά ἀ­πο­συρ­θεῖ! Νά μή φτά­σει στή Βου­λή! Ὄ­χι κι ἄλ­λος δι­α­συρ­μός!», καταλήγει στη δήλωσή του.

Πηγή: dimokratia.gr

Το άρθρο «Σφοδρή επίθεση Μητροπολίτη κατά κυβέρνησης «Αποσύρετε τώρα τη διάταξη για τις αυξήσεις»» εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Η παρέμβαση της Εκκλησίας έρχεται σε μια περίοδο, κατά την οποία έχει αναζωπυρωθεί η δημόσια συζήτηση για τις αποδοχές των Μητροπολιτών, με αφορμή τις νομοθετικές πρωτοβουλίες της Πολιτείας, που αφορούν τη μισθολογική τους κατάταξη.

Στη δήλωσή του, ο εκπρόσωπος της Ιεράς Συνόδου υπογραμμίζει ότι η μισθοδοσία των Αρχιερέων δεν συνιστά «χαριστική παροχή» του κράτους προς την Εκκλησία, αλλά αποτελεί ιστορική ανταπόδοση για την εκτεταμένη μοναστηριακή και εκκλησιαστική περιουσία, που περιήλθε στο Ελληνικό Δημόσιο από τα πρώτα χρόνια του ελληνικού κράτους έως και τα μέσα του 20ού αιώνα.

Όπως επισημαίνεται, κατά την περίοδο 1833-1952 πραγματοποιήθηκαν διαδοχικές απαλλοτριώσεις και παραχωρήσεις εκκλησιαστικής και μοναστηριακής περιουσίας προς το Δημόσιο. Οι εκτάσεις αυτές αξιοποιήθηκαν για την κάλυψη κρίσιμων κοινωνικών και αναπτυξιακών αναγκών της χώρας.

Ιστορικά, σημαντικά τμήματα γης διανεμήθηκαν σε ακτήμονες καλλιεργητές, πρόσφυγες μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, αλλά και σε αγροτικούς πληθυσμούς, που χρειάζονταν καλλιεργήσιμες εκτάσεις. Παράλληλα, εκκλησιαστικά ακίνητα χρησιμοποιήθηκαν για την ανάπτυξη δημόσιων υποδομών, εκπαιδευτικών ιδρυμάτων, νοσοκομείων και κοινωφελών εγκαταστάσεων.

Η Εκκλησία της Ελλάδος υποστηρίζει διαχρονικά, ότι η σημερινή μισθοδοσία του κλήρου συνδέεται άμεσα με αυτές τις ιστορικές συμφωνίες και δεσμεύσεις μεταξύ Εκκλησίας και Πολιτείας.

Τι προβλέπει η νέα ρύθμιση

Αναφερόμενος στη νέα νομοθετική πρωτοβουλία, ο Μητροπολίτης Βαρθολομαίος σημειώνει ότι δεν πρόκειται για θέσπιση νέου προνομίου, ούτε για αύξηση που κινείται εκτός των προβλέψεων του δημόσιου μισθολογίου. Αντιθέτως, όπως αναφέρει, η προωθούμενη ρύθμιση επαναφέρει τους Αρχιερείς στο γενικό πλαίσιο μισθολογικής αντιμετώπισης, που ισχύει για ανώτατους δημόσιους λειτουργούς και πρόσωπα, που ασκούν διοικητικές ευθύνες υψηλού επιπέδου.

Σύμφωνα με το σκεπτικό της Εκκλησίας, η θέση ενός Μητροπολίτη δεν περιορίζεται μόνο στα θρησκευτικά του καθήκοντα, αλλά περιλαμβάνει και σημαντικές διοικητικές αρμοδιότητες. Οι Μητροπόλεις λειτουργούν ως οργανισμοί με προσωπικό, κοινωνικές δομές, φιλανθρωπικά ιδρύματα, εκκλησιαστικά ιδρύματα και περιουσιακά στοιχεία που απαιτούν καθημερινή διοίκηση και διαχείριση.

Απάντηση στις επικρίσεις

Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στις δημόσιες συζητήσεις, που ακολούθησαν τις σχετικές ανακοινώσεις, με την Ιερά Σύνοδο να κάνει λόγο για «ανακρίβειες» και «διαστρεβλώσεις» όσον αφορά τα ποσά που κατά καιρούς δημοσιοποιούνται.

Η Εκκλησία υποστηρίζει ότι σε αρκετές περιπτώσεις παρουσιάζονται στοιχεία χωρίς το απαραίτητο θεσμικό και μισθολογικό πλαίσιο, δημιουργώντας εσφαλμένες εντυπώσεις στην κοινή γνώμη. Για τον λόγο αυτό ζητεί η συζήτηση να διεξάγεται με ακρίβεια και τεκμηρίωση, αποφεύγοντας υπερβολές και πολιτικές ή ιδεολογικές προσεγγίσεις που, όπως υποστηρίζει, δεν αντανακλούν την πραγματική διάσταση του ζητήματος.

Ο κοινωνικός ρόλος της Εκκλησίας

Καταλήγοντας, ο εκπρόσωπος της Ιεράς Συνόδου συνδέει το θέμα της μισθοδοσίας με το ευρύτερο έργο της Εκκλησίας, τονίζοντας ότι η ποιμαντική και κοινωνική διακονία παραμένει στο επίκεντρο της αποστολής των Αρχιερέων. Όπως αναφέρει, η καθημερινή προσπάθεια αντιμετώπισης κοινωνικών προβλημάτων, η στήριξη ευάλωτων πολιτών και η λειτουργία δομών αλληλεγγύης πραγματοποιούνται συχνά χωρίς δημοσιότητα, σύμφωνα με τη χριστιανική διδασκαλία περί ανιδιοτελούς προσφοράς.

Παραπέμποντας μάλιστα στο Ευαγγέλιο του Ματθαίου («σοῦ δὲ ποιοῦντος ἐλεημοσύνην μὴ γνώτω ἡ ἀριστερά σου τί ποιεῖ ἡ δεξιά σου»), η Εκκλησία υπογραμμίζει ότι η κοινωνική της δράση δεν αποσκοπεί στη δημόσια προβολή αλλά στην ουσιαστική στήριξη των ανθρώπων που βρίσκονται σε ανάγκη.

Η ανακοίνωση του εκπροσώπου της Ιεράς Συνόδου, Μητροπολίτη Πολυανής και Κιλκισίου

κ. Βαρθολομαίου, για την μισθοδοσία των Αρχιερέων

«Η συζήτηση που αναπτύχθηκε τις τελευταίες ημέρες γύρω από το μισθολογικό καθεστώς των Αρχιερέων ανέδειξε εύλογους προβληματισμούς, αλλά προβλήθηκαν και αρκετές ανακρίβειες, γι’ αυτό επιβάλλεται νηφάλια αποσαφήνιση.

Πρώτα απ’ όλα, είναι αναγκαίο να τονισθεί ότι η μισθοδοσία του ιερού Κλήρου αποτελεί την ιστορική και διαχρονική ανταπόδοση της Πολιτείας για την τεράστια μοναστηριακή περιουσία που αφαιρέθηκε από τις Ιερές Μονές κατά την περίοδο 1833–1952, χωρίς πλήρη και ισότιμη αποζημίωση.

Η περιουσία αυτή αξιοποιήθηκε προς όφελος του συνόλου της ελληνικής κοινωνίας, ανεξαρτήτως θρησκευτικών πεποιθήσεων, συμβάλλοντας καθοριστικά στη λειτουργία πανεπιστημίων και νοσοκομείων, στην αποκατάσταση αγροτών, προσφύγων, ακτημόνων και μικροκαλλιεργητών, καθώς και στη δημιουργία κοινόχρηστων, κοινωφελών χώρων και άλλων υποδομών δημόσιας ωφέλειας.

Υπό αυτήν την έννοια, η μισθοδοσία του Κλήρου συνδέεται ιστορικά με την αξιοποίηση της εκκλησιαστικής περιουσίας για το κοινό καλό, και όχι με κάποια χαριστική ή προνομιακή μεταχείριση της Εκκλησίας εκ μέρους του Κράτους.

Παράλληλα, η πρόσφατη ρύθμιση, που εισηγείται η Ελληνική Πολιτεία, δεν εισάγει κάποιο νέο προνόμιο. Επαναφέρει τη μισθοδοσία των Αρχιερέων εντός του γενικού πλαισίου της δημόσιας διοίκησης.

Στην ελληνική έννομη τάξη η ευθύνη διοίκησης και ο θεσμικός ρόλος αντανακλώνται και μισθολογικά. Για τον λόγο αυτό οι αποδοχές των Αρχιερέων συνδέονται με το αντίστοιχο μισθολογικό κλιμάκιο των ανωτάτων δημοσίων λειτουργών.

Οι αναφορές σε υπέρογκα ή λανθασμένα ποσά βασίζονται συχνά σε εσφαλμένη ανάγνωση ή ηθελημένη διαστρέβλωση των πραγματικών δεδομένων.

Παρακαλούμε, λοιπόν, το ζήτημα να προσεγγίζεται με αλήθεια, δικαιοσύνη και αμοιβαίο σεβασμό, μακριά από υπερβολές και χωρίς καλλιέργεια εύκολων εντυπώσεων.

Για την ποιμαίνουσα Εκκλησία η προσπάθεια επίλυσης των πραγματικών προβλημάτων των ανθρώπων αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της ποιμαντικής ευθύνης και της διακονίας και γι’ αυτό επιτελείται αθόρυβα από τον κάθε ποιμένα, χωρίς να διαφημίζεται, σύμφωνα με την Ευαγγελική προσταγή «σοῦ δὲ ποιοῦντος ἐλεημοσύνην μὴ γνώτω ἡ ἀριστερά σου τί ποιεῖ ἡ δεξιά σου» (Ματθ. 6:3).

Εκ του Γραφείου Τύπου

της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος

protothema.gr

Το άρθρο Ιερά Σύνοδος: Τι απαντά για τους μισθούς των Μητροπολιτών – «Δεν είναι χάρισμα, είναι ιστορική ανταπόδοση» εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Ο Κύριος έδωσε εντολή στους Αποστόλους Του να πορευτούν στα πέρατα της οικουμένης, να κηρύξουν το Ευαγγέλιο και να βαπτίσουν όσους πιστεύσουν. Η εντολή του Χριστού δεν απευθύνεται μόνο εις τους  μαθητάς  Του, ισχύει για όλους τους Χριστιανούς . Ο καθένας μπορεί να γίνει ιεραπόστολος, κατά το χάρισμα που του έδωσε ο Θεός. Δεν μπορούμε όλοι να εγκαταλείψουμε τα σπίτια μας και τις υποχρεώσεις μας και να κάνουμε ιεραποστολή σε μακρινά μέρη. Μπορούμε, όμως, να προσφέρουμε σε άλλους τομείς του ιεραποστολικού έργου προσφέροντας Αγάπη εν Κυρίω, προσευχόμενοι για τους ιεραποστόλους και τους κατηχούμενους, καταθέτοντας ένα μικρό ποσό σε σχετικό έρανο, συμμετέχοντας σε μια δράση στήριξης της ιεραποστολής κλπ.

Μια ομάδα Ρώσων ιεραποστόλων μετέβει στη Κίνα και άρχισε την δράση της. Το έργο των Ορθόδοξων ιεραποστολών είναι κήρυγμα του Ευαγγελίου  της Αλήθειας. Δεν αναμειγνύονται στα εσωτερικά του τόπου. Δεν επιβάλλουν την γλώσσα τους, δεν τους εκμεταλλεύονται. Κηρύττουν  απλά τον Λόγο του Κυρίου. Κηρύττουν Χριστό και μάλιστα Εσταυρωμένο. Μακριά από κάθε τοπική σκοπιμότητα ή συμφέρον. Για αυτό τον λόγο οι Ορθόδοξοι ιεραπόστολοι γίνονται συμπαθείς στους ανθρώπους. Αυτό προκαλεί θλίψη στον διάβολο, διότι προχωρά ο εκχριστιανισμός του κόσμου και η επιρροή του συρρικνώνεται. Γι’ αυτό και προσπαθεί να διαβάλλει τους ιεραποστόλους και να στρέψει τον κόσμο εναντίον τους. Αντιθέτως, οι απεσταλμένοι άλλων δογμάτων πολλάκις αποσκοπούν σε ίδια συμφέροντα ή σε συμφέροντα της χώρας των. Οι ντόπιοι τους αντιπαθούν, συνήθως. Ο διάβολος τους μπερδεύει και σπέρνει την ιδέα ότι όλοι είναι ίδιοι‧ οι Ορθόδοξοι ιεραπόστολοι που ασχολούνται με τον Θείο Λόγο και οι άλλοι απεσταλμένοι που ανακατεύονται σε όλα.

  Έτσι, έγινε και στην μακρινή Κίνα. Το κήρυγμα των ρώσων ιεραποστόλων οδήγησε ένα ευάριθμο πλήθος  ανθρώπων στην Αλήθεια. Ανησύχησαν οι επαναστάτες Πυγμάχοι («Μπόξερς») και στράφηκαν εναντίον των χριστιανών. Πηγές ανεβάζουν τον αριθμό τους σε επτακόσιους. Μέσα στις στρατιές των Βουδιστών, Κουμφουκιανών και Ταοϊστών η ομάδα των Ορθόδοξων Χριστιανών είναι σταγόνα μέσα στον ωκεανό. Και όμως οι επαναστάτες Πυγμάχοι δεν ανέχτηκαν τη δράση των. Ήταν το κολλύριο το οποίο θα άνοιγε τα μάτια του κόσμου και θα έβλεπε ότι ζει και κινείται στο σκοτάδι και στην αμαρτία. Η νέα πίστη, η Ορθοδοξία, είναι το Φως και η Λύτρωση, η Οδός που οδηγεί στην απελευθέρωση του ανθρώπου από την ειδωλολατρία και τα διαβολοδεσμά.

Οι αλλόπιστοι φοβήθηκαν επτακόσιους ανθρώπους και βάλθηκαν να τους εξολοθρεύσουν. Τις εκκλησίες όλες τις πυρπόλησαν. Το ιεραποστολικό κέντρο, η βιβλιοθήκη και ό,τι άλλο είχε δημιουργήσει η ανθρώπινη εργασία και προσπάθεια των χριστιανών παραδόθηκε στις φλόγες. Από τα θύματα, λίγοι ήταν οι ρώσοι ιεραπόστολοι. Οι περισσότεροι ήταν Κινέζοι, δηλαδή συμπολίτες τους. Δεν υπάρχουν λόγια για να περιγράψει κανείς το μίσος και το μένος των επαναστατών εναντίον των αρνίων της εκκλησίας. Από τα πρώτα θύματά τους υπήρξε ο σεβάσμιος Ιερέας Μητροφάνης Τσή.           

«Πατάξω τον ποιμένα και διασκορπισθήσονται τα πρόβατα της ποίμνης» (Ματθ.κστ’,31). Μαζί με τον ιερέα Μητροφάνη και ο οκτάχρονος υιός του ακρωτηριάστηκε ανηλεώς. Ο λόγος ήταν ότι δεν απαρνήθηκε τον Χριστό και αρνήθηκε να προσκυνήσει τα είδωλα. Τα τελευταία λόγια του ήταν «το να πάσχει κανείς για τον Χριστό δεν είναι βαρύ πράγμα!»…κι έκλεισε τ’ αθώα του μάτια στη βαρβαρότητα της γης για να τα ανοίξει στην ουράνια βασιλεία. Ο κατηχητής Παύλος Βαν, επισφράγισε με την ομολογία και το μαρτύριο όλα όσα δίδασκε στους μαθητές του. Η Ίλια Βεν, δασκάλα της ιεραποστολής βασανίστηκε άγρια, παρέδωσε το πνεύμα της ομολογώντας Χριστό, με περισσή ανδρεία. Μαζί τους και άλλοι πολλοί. Τα ονόματα δεν τα ξέρουμε εμείς οι άνθρωποι. Αξίζει όμως τον κόπο να αναφέρουμε μόνο τα πολύ λίγα που έχουν σωθεί.

Πρεσβύτερος Άγιος Μητροφάνης Τση-Σουνγκ, ο πνευματικός πατέρας της κοινότητας. Πρεσβυτέρα Αγία Τατιανή Τση-Σουνγκ,
Άγιος Ησαΐας Τση – Σούνγκ, ο 23χρονος γιός του ιερέα και η μνηστή του, 19χρονη Αγία Μαρία, στην οποία πρότειναν να φύγει από το σπίτι του πατέρα Μητροφάνη για να σωθεί. Εκείνη φυσικά παρέμεινε εκεί, έτοιμη να μαρτυρήσει για την πίστη της. Άγιος Ιωάννης Τση, τον οκτάχρονος γιό του ιερέα Μητροφάνη, οι βασανιστές του, τον έκοψαν σε κομμάτια και έτσι παρέδωσε το πνεύμα του.
Άγιος Παύλος Βαν, κατηχητής, Αγία Ίγια Βεν, δασκάλα της Ιεραποστολικής Σχολής. Άγιος Κλήμης Κούι-Κιν, Άγιος Ματθαίος Χάι-Τσουάν
Άγιος Βίτος  Χαί-Τσουάν. Αγία  Άννα Τσούι.

Η μνήμη τους τιμάται στις 11 Ιουνίου, ημέρα της ομαδικής σφαγής τους.
Όταν μετά από λίγους μήνες κατεστάλη η επανάσταση από τα στρατεύματα των δυτικών δυνάμεων, ο Φιγκουρόφσκι ανέγειρε ναό αφιερωμένο στους Κινέζους Νεομάρτυρες, όπου και εναπέθεσε τα Άγια Λείψανά τους.

Τα άλλα ονόματα έχει καταγράψει στο βιβλίο της Ζωής ο Θεός. Αυτό έχει σημασία. Ήταν 11 Ιουνίου 1900. Πέρασαν στην αιωνιότητα και πότισαν με το αίμα τους το δένδρο της Εκκλησίας. Έπραξαν το σωστό, ομολόγησαν Χριστό Εσταυρωμένο. Σε κάθε εποχή και υπό οποιασδήποτε συνθήκες ο σπόρος της Ορθοδοξίας βλαστάνει και αποδίδει καρπούς πολλαπλάσιους, ευώδεις, λυτρωτικούς και ευώδεις. Τα παραδείγματα ζωής οδοδείκτες για όλους εμάς.  

Απολυτίκιον  Ήχος γ’. Θείας πίστεως

Μάρτυρες πατρώαν πλάνην καταστρέψαντες, ύψωσαν πίστιν των Ορθοδόξων και στερρώς ηγωνίσθησαν, την βουδδικήν γαρ θρησκείαν ελέγξαντες, εν παρρησία Χριστόν ωμολόγησαν Θεόν τέλειον. Αυτώ δ’ εκτενώς πρεσβεύουσιν Υπέρ των ψυχών ημών.  

Απολυτίκιον Ήχος πλ. δ΄. Το προσταχθέν.

Εκ των ηπείρων του κόσμου συναχθέντες, πάντες εις Κίναν οι φιλόθεοι στραφώμεν, των Κινέζων μαρτύρων εορτήν ποιούντες. Αυτοί γαρ ζωήν εδώρισαν τω Χριστώ, αγρίως αναιρεθέντες ώσπερ αμνοί και οικούντες παράδεισον, λαούς φρουρούσι της γης, αεί Θεώ πρεσβεύοντες δι’ ειρήνην παγκόσμιον.

Κοντάκιον. Ήχος δ΄. Επεφάνης σήμερον.

Εις ακραία όρια της οικουμένης, εκ νεφών ιέρακες, ειρήνης Τείχος Σινικόν, πτωχούς λαούς προστατεύσατε, εκ της δουλείας ανάστασιν φέροντες!

Μεγαλυνάριον

Εκατονταπλάσιος ο καρπός εις τον ορυζώνα του Σπορέως και Λυτρωτού ολοκαρπωθέντες οι μάρτυρες της Κίνας, πάντας λαούς καλούσιν εις δείπνον άγιον.Πηγές Περιοδικό «Ορθόδοξος Φιλόθεος μαρτυρία» Εκδόσεις «Ορθόδοξος Κυψέλη»    Σινικόν Κλέος (Οι Νεομάρτυρες της Κίνας) Εκδόσεις «Ορθόδοξος Κυψέλη», Θεσσαλονίκη 1999  

Μυργιώτης  Παναγιώτης

Μαθηματικός

Το άρθρο Νεομάρτυρες της μακρινής Κίνας, έδωσαν το αίμα τους για τον Χριστό εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας, το πρόγραμμα του Μητροπολίτη περιλαμβάνει και μια σημαντική διοικητική και ποιμαντική παρέμβαση. Ο κ. Ιερώνυμος θα έχει την ευκαιρία να ξεναγηθεί στους χώρους του ναού και να επιθεωρήσει από κοντά την πορεία των εργασιών που εκτελούνται αυτό το διάστημα στην εκκλησία.

Ο Σεβασμιώτατος θα ενημερωθεί αναλυτικά από το εκκλησιαστικό συμβούλιο και τους υπευθύνους για τα μέχρι τώρα στάδια των εργασιών, τις τεχνικές λεπτομέρειες αλλά και τα επόμενα βήματα μέχρι την ολοκλήρωσή τους, εκφράζοντας τη στήριξη της Μητρόπολης στο έργο της τοπικής ενορίας.

Η θεία λειτουργία θα ξεκινήσει στις 07.00 και θα ολοκληρωθεί στις 10.00

Το άρθρο Στον Βρυότοπο ο Μητροπολίτης Λαρίσης και Τυρνάβου Ιερώνυμος την Κυριακή εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Ὅσο κι ἄν θέλω νά ἐκμεταλλεύομαι τή φιλόξενη στήλη τῆς ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ γιά νά ἀναφέρομαι σέ πνευματικά ζητήματα ἤ τουλάχιστον σέ θέματα κοινοῦ προβληματισμοῦ καί ἐπίκαιρα, ὁ δημιουργηθείς θόρυβος γύρω ἀπό τίς ἀποδοχές τῶν Ἀρχιερέων καί τά ὅσα ἀναδεικνύονται σέ σχέση μέ τόν τρόπο ἐκμετάλλευσης τῆς εἴδησης, μέ κάνουν νά ἐνδώσω στόν πειρασμό τοῦ σχολιασμοῦ, προσευχόμενος νά μήν πέσω στήν παγίδα τοῦ λαϊκισμοῦ. Τό κάνω δέ ὄχι ἀπολογούμενος, οὔτε δικαιολογούμενος, ἀλλά θέλοντας νά ξεκαθαρίσω κάποια πράγματα. Τό κάνω ἐπίσης, γνωρίζοντας ὅτι πολλοί, ἐγκλωβισμένοι στήν αὐτοδικαίωση τῶν προσωπικῶν τους ἀντιλήψεων, δέν θά ἀλλάξουν γνώμη. Τό κάνω τέλος, γιά ὅσους καλοπροαίρετους θέλουν νά ἀκούσουν μιά ἄποψη ἀπό κάποιον πού μπορεῖ καί νά ξέρει τά πράγματα, διαφορετική ἀπό αὐτήν πού κανοναρχοῦν στρατευμένα «παπαγαλάκια» στό διαδίκτυο.

Κατ᾽ ἀρχάς, οἱ Ἀρχιερεῖς δέν ἀναπτύσσουμε τήν ποιμαντική μας μέ κριτήριο τό τί μπαίνει στήν τσέπη μας. Παρά τήν ἰσοπεδωτική ἀντίληψη πού θέλει ὅλοι νά ἐνεργοῦμε στή ζωή μας μέ οἰκονομίστικα προτάγματα, κάποιοι ἐνεργοῦμε μέ ὅρους εὐθύνης καί αἴσθησης καθήκοντος, ὄχι γιατί μᾶς τό ἐπιβάλλουν κάποιοι ἄνθρωποι, ἀλλά γιατί ὑπάρχει φόβος (=σεβασμός) Θεοῦ. Τό ἀποδείξαμε αὐτό οἱ Μητροπολίτες τῆς Θεσσαλίας στά τόσα δεινά πού βρῆκαν τόν τόπο μας, ὁπότε κάναμε ὅ,τι μπορούσαμε καί παραπάνω, ὄχι γιατί εἰσπράτταμε ἕναν γλίσχρο μισθό, ἀλλά γιατί αὐτό μᾶς ἐπέβαλλε τό ἦθος τῆς Όρθοδοξίας.

Ἐπιπλέον, ἄν τό οἰκονομικό ἦταν τό κύριο μέλημά μας, πολύ ἁπλά δέν θά γινόμαστε Ἀρχιερεῖς! Οἰκονομικά δέν ἀξίζει τόν κόπο… Ἡ πλειοψηφία τῶν Μητροπολιτῶν εἶχε ἐναλλακτικές ἐπαγγελματικῆς ἀποκατάστασης, χωρίς τίς τόσες εὐθύνες καί ὑποχρεώσεις ἑνός Ἐπισκόπου. Ἰδίως, ὅταν τό «εὐχαριστῶ» εἶναι σπάνιο, τή στιγμή πού οἱ ὕβρεις, οἱ συκοφαντίες καί ἡ προκατειλημμένη κριτική εἶναι ὁ κανόνας. Κι ὅμως, θυσιάσαμε καριέρες ἐνσυνείδητα, προκειμένου νά διακονήσουμε τόν Χριστό καί τήν Ἐκκλησία Του, ἔχοντας ταυτόχρονα αἴσθηση τῆς ἀναξιότητάς μας. Καί φυσικά, ἔχουμε πλέον συνηθίσει τή χολή καί τό ὄξος, ἀκόμη καί ἀπό ἀνθρώπους «τῆς Ἐκκλησίας», ἤ μᾶλλον ἰδίως ἀπό ἀνθρώπους «τῆς Ἐκκλησίας» τόσο, πού ἀπορῶ γιατί μπαίνω στόν κόπο νά γράψω αὐτό τό κείμενο…

Ἐπί τοῦ προκειμένου. Δέν μᾶς δίνει αὐξήσεις ἡ Κυβέρνηση! Δέν δημιουργεῖ εἰδική μισθοδοσία γιά τούς Ἀρχιερεῖς. Μᾶς ἐντάσσει σέ μισθοδοσία πού ἤδη ὑπάρχει γιά πολλούς ἄλλους! Ἀντιστοίχηση κάνει μέ εἰδικές θέσεις τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου, οἱ ὁποῖες μισθοδοτοῦνται γιά συγκεκριμένους λόγους μέ διαφορετικό τρόπο ἀπό ὅτι τό Ἑνιαῖο Μισθολόγιο. Καί τό κάνει γιατί οἱ Ἀρχιερεῖς δέν μποροῦν νά ἐξισωθοῦν μέ τούς λοιπούς Κληρικούς, καθώς ἔχουν εἰδικά καθήκοντα προβλεπόμενα ἀπό τούς συνταγματικά κατοχυρωμένους Ἱερούς Κανόνες καί τούς Νόμους τοῦ Κράτους. Ἔχουν διαφορετική εὐθύνη, εὐρύτερη δυνατότητα λήψης ἀποφάσεων, καθώς συμμετέχουν σέ Σύνοδο, ἀλλά καί ηὐξημένη ἁρμοδιότητα ἐνεργειῶν. Ἐδῶ καί χρόνια οἱ Ἀρχιερεῖς ἔχουν ἀντιστοιχηθεῖ μέ ἀνώτερες θέσεις τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους, διατηρῶντας τή διακριτή ἰδιότητα τοῦ Θρησκευτικοῦ Λειτουργοῦ, χωρίς ὅμως νά ἔχει ὁλοκληρωθεῖ ἡ ἀντιστοίχιση αὐτή ὡς πρός τή μισθοδοσία, κάτι πού γίνεται τώρα καί μάλιστα περικεκομμένα, χωρίς τά πλήρη προνόμια τῶν ἄλλων. Καί συνέβη αὐτή ἡ καθυστέρηση καί μέ τή δική μας συγκατάθεση, καθώς οὔτε συντεχνιακή συμπεριφορά ἔχουμε, οὔτε ἀνάλγητοι εἴμαστε. Βεβαίως, δέν θά μποροῦσε ἡ κατάσταση αὐτή ἀνισότητας νά συνεχίζεται ἐπ᾽ ἄπειρον, ἰδίως ὅταν ἔχουν ἤδη προηγηθεῖ στό Εἰδικό Μισθολόγιο ἐδῶ καί χρόνια οἱ Μουφτῆδες τῆς Θράκης.

Δέν εἶναι μεγάλοι οἱ μισθοί αὐτοί; Δέν συνιστοῦν πρόκληση; Ἄν εἶχε λόγο στό ὗψος τους ἡ Ἐκκλησία, σαφῶς καί θά ὑπῆρχε ζἠτημα. Δέν ἔχει ὅμως, καμία ἁρμοδιότητα στόν καθορισμό τους. Εἶναι ἀπόφαση τοῦ Κράτους. Τό ἐρώτημα δέν εἶναι γιατί οἱ «Δεσποτάδες» θά πάρουν αὐτούς τούς μισθούς, ἀλλά τό γιατί ὑπάρχουν αὐτοί οἱ μισθοί στό Ἑλληνικό Κράτος καί τούς παίρνουν ἐδῶ καί πολλά χρόνια πολλοί ἄλλοι. Μακρυά ἀπό μένα ἡ κατηγορία ὅτι διέπομαι ἀπό τήν λαϊκίστικη, ἰσοπεδωτική λογική τῆς ἰσότητας πρός τά κάτω κι ὄχι πρός τά πάνω.

Θά μποροῦσε νά ἰσχυριστεῖ κάποιος ὅτι ὅπως καί νά ἔχει τό ζήτημα, πάλι ὁ Ἕλληνας φορολογούμενος καλεῖται νά πληρώσει… Ὄχι! Ἐμένα δέν μέ πληρώνει ὁ Ἕλληνας φορολογούμενος (πέραν τοῦ ὅτι κι ἐγώ Ἕλληνας  φορολογούμενος εἶμαι). Μέ πληρώνει ἡ ἀπό τό Ἑλληνικό Κράτος πολλαπλῶς δημευθεῖσα, καταπατηθεῖσα, ἄλλοτε δωρηθεῖσα, ἄλλοτε ἀπαλλοτριωθεῖσα ἐκκλησιαστική περιουσία. Σήμερα ἔχουμε μόνο τό 4% τῆς περιουσίας πού ἄλλοτε ὑπῆρχε. Καί παλεύουμε μέ τήν ἑλληνική γραφειοκρατία νά πετύχουμε ὅρους ἀξιοποίησής της, χωρίς ἀποτελέσματα, τήν ἴδια στιγμή πού ἄλλοι… Ἡ μισθοδοσία μας, ὅπως καί τοῦ λοιποῦ Κλήρου, εἶναι τό πενιχρό ἀντάλλαγμα. Κάτι ἀκόμη. Ἡ Ἐκκλησία τῆς Κύπρου ποτέ δέν ἔδωσε τήν περιουσία της στό Κράτος. Πληρώνει μόνη της τούς Κληρικούς της. Ὁ Μητροπολίτης στήν Κύπρο παίρνει τόν μῆνα 10.000 €. Μπαίνουμε σέ σκέψεις… Τά τελευταῖα χρόνια, χωρίς νά ὑπάρχει ἰδιαίτερη συμφωνία, τό Βουλγαρικό Δημόσιο μισθοδοτεῖ τόν κάθε Βούλγαρο Μητροπολίτη μέ 5.000 € καθαρά… Δέν ἀναφέρομαι κἄν στή Ρωσία…

Τελειώνω μέ κάτι προσωπικό. Ποτέ δέν κοίταξα τίς τσέπες μου. Διαπιστώνω ὅτι τό κάνουν ἄλλοι. Νά εἶναι καλά. Ἀναπαύομαι μέ τό ὅτι οἱ τσέπες μου εἶναι τρύπιες, ὅπως καί πολλῶν ἄλλων ἀδελφῶν Ἀρχιερέων, κι ἔτσι σκοπεύω νά τίς ἀφήσω.

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα “ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ”,
στις 14 Ιουνίου 2026

Το άρθρο Παρέμβαση Ιερώνυμου για τις αυξήσεις στους Αρχιερείς: «Δεν κοίταξα ποτέ τις τσέπες μου, οι Μητροπολίτες δεν κινούμαστε με οικονομίστικα κριτήρια» εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Η περιοδεία στη Γαλιλαία. Ευαγγελικό απόσπασμα της Κυριακής Β Ματθαίου με τη Σύναξη των Αγιορειτών Αγίων από πρωτότυπο και σε νεοελληνική απόδοση.

Ευαγγέλιο Κυριακής, Κατά Ματθαίο Δ'(4) 18-23
Περιπατῶν δὲ παρὰ τὴν θάλασσαν τῆς Γαλιλαίας εἶδε δύο ἀδελφούς, Σίμωνα τὸν λεγόμενον Πέτρον καὶ ᾿Ανδρέαν τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ, βάλλοντας ἀμφίβληστρον εἰς τὴν θάλασσαν· ἦσαν γὰρ ἁλιεῖς·
καὶ λέγει αὐτοῖς· δεῦτε ὀπίσω μου καὶ ποιήσω ὑμᾶς ἁλιεῖς ἀνθρώπων.
οἱ δὲ εὐθέως ἀφέντες τὰ δίκτυα ἠκολούθησαν αὐτῷ.
Καὶ προβὰς ἐκεῖθεν εἶδεν ἄλλους δύο ἀδελφούς, ᾿Ιάκωβον τὸν τοῦ Ζεβεδαίου καὶ ᾿Ιωάννην τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ, ἐν τῷ πλοίῳ μετὰ Ζεβεδαίου τοῦ πατρὸς αὐτῶν καταρτίζοντας τὰ δίκτυα αὐτῶν, καὶ ἐκάλεσεν αὐτούς.
οἱ δὲ εὐθέως ἀφέντες τὸ πλοῖον καὶ τὸν πατέρα αὐτῶν ἠκολούθησαν αὐτῷ.
Καὶ περιῆγεν ὅλην τὴν Γαλιλαίαν ὁ ᾿Ιησοῦς διδάσκων ἐν ταῖς συναγωγαῖς αὐτῶν καὶ κηρύσσων τὸ εὐαγγέλιον τῆς βασιλείας καὶ θεραπεύων πᾶσαν νόσον καὶ πᾶσαν μαλακίαν ἐν τῷ λαῷ.

Γνωρίζετε τι είναι το Τάμα; Πως και Πότε πρέπει να γίνεται;

Νεοελληνική Απόδοση
Το κάλεσμα των τεσσάρων ψαράδων
Περπατώντας λοιπόν δίπλα στη λίμνη της Γαλιλαίας, είδε δύο αδελφούς, το Σίμωνα, το λεγόμενο Πέτρο, και τον Ανδρέα τον αδελφό του να ρίχνουν το δίχτυ στη λίμνη. γιατί ήταν ψαράδες.
Και τους λέει: «Ελάτε πίσω μου, και θα σας κάνω ψαράδες ανθρώπων».
Εκείνοι αμέσως άφησαν τα δίχτυα και τον ακολούθησαν.
Και αφού προχώρησε από εκεί, είδε άλλους δύο αδελφούς, τον Ιάκωβο το γιο του Ζεβεδαίου και τον Ιωάννη τον αδελφό του, να διορθώνουν τα δίχτυα τους μέσα στο πλοίο μαζί με το Ζεβεδαίο τον πατέρα τους, και τους κάλεσε.
Εκείνοι αμέσως άφησαν το πλοίο και τον πατέρα τους, και τον ακολούθησαν.

ekklisiaonline.gr

Το άρθρο Το Ευαγγέλιο της Κυριακής 14 Ιουνίου 2026 – Προφήτης Ελισσαίος εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Η υποδοχή της Ιεράς Εικόνας θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή 12 Ιουνίου 2026 και ώρα 7.00 μ.μ. στην είσοδο του Ιερού Ναού, παρουσία κλήρου και λαού.

Πρόγραμμα Ιερών Ακολουθιών

-Σάββατο 13 Ιουνίου 2026

Ώρα: 7.30 π.μ.

Όρθρος – Θεία Λειτουργία

Ώρα: 7.00 μ.μ.

Εσπερινός

-Κυριακή 14 Ιουνίου 2026

Ώρα: 7.30 – 10.00 π.μ.

Όρθρος – Θεία Λειτουργία

Ώρα: 7.30 μ.μ.

Ιερά Παράκληση

-Δευτέρα 15 Ιουνίου 2026

Ώρα: 11.00 π.μ.

Ιερά Παράκληση

Ώρα: 7.00 μ.μ.

Αναχώρηση Ιεράς Εικόνας

Ο Ιερός Ναός θα παραμένει ανοικτός από τις 7.30 το πρωί μέχρι τις 112.30 το μεσημέρι και από τις 6.00 το απόγευμα μέχρι τις 9.00 το βράδυ.

Πηγή: taxydromos.gr

Το άρθρο Στην Ευξεινούπολη Αλμυρού για πρώτη φορά η θαυματουργή εικόνα της Παναγίας του Αρμενίου – Το πρόγραμμα των ακολουθιών εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

• Κυριακή 14 Ιουνίου 2026, παραμονή της εορτής, και ώρα 7.00’ το απόγευμα: τέλεση Αρχιερατικού Εσπερινού στον Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου Νικαίας (έδρας του Δήμου Νικαίας-Κιλελέρ), χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας, όπου μπορούν να προσέλθουν όλοι οι πιστοί των Αρχιερατικών Περιφερειών Νίκαιας και Αρμενίου, για να εκφράσουν τις ευχές τους, ιδίως τα Εκκλησιαστικά Συμβούλια και οι Επιτροπές των Ενοριακών Φιλοπτώχων Ταμείων.
• Δευτέρα 15 Ιουνίου 2026, 7.00’ – 10.30’, το πρωί: Όρθρος και Αρχιερατική Θεία Λειτουργία στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Αχιλλίου, ιερουργούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας.

Σημείωση: Ο Σεβασμιώτατος θα δεχθεί τις ευχές κλήρου και λαού στο Επισκοπείο επί της οδού Ιωαννίνων 3, από τις 6.00’ το απόγευμα, έως τις 9.00’ το βράδυ. Μπορούν να προσέλθουν όλοι οι πιστοί για να εκφράσουν τις ευχές τους και ιδίως, τα Εκκλησιαστικά Συμβούλια και οι Επιτροπές Ενοριακών Φιλοπτώχων Ταμείων των υπολοίπων Αρχιερατικών Περιφερειών της καθ’ ημάς Ιεράς Μητροπόλεως.

Το άρθρο Λάρισα: Τα ονομαστήριά του άγει ο Μητροπολίτης Ιερώνυμος – Το πρόγραμμα των λατρευτικών εκδηλώσεων εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Οι λατρευτικές εκδηλώσεις προσέλκυσαν πλήθος πιστών, ασθενών, συγγενών αλλά και του ιατρονοσηλευτικού προσωπικού του ιδρύματος, που προσήλθαν για να ζητήσουν την ευλογία και την προστασία του Αγίου των ιατρών.

Το απόγευμα της Τετάρτης 10 Ιουνίου, τελέστηκε ο Μέγας Πανηγυρικός Εσπερινός μετ’ αρτοκλασίας. Αμέσως μετά, πραγματοποιήθηκε η καθιερωμένη και συγκινητική λιτάνευση της Ιεράς Εικόνας καθώς και η περιφορά των ιερών λειψάνων του Αγίου Λουκά στους χώρους του νοσοκομειακού συγκροτήματος.

Οι παρευρισκόμενοι είχαν την ευκαιρία να προσκυνήσουν τα ιερά κειμήλια σε μια ατμόσφαιρα βαθιάς θρησκευτικής ευλάβειας.

Στις λατρευτικές εκδηλώσεις προς τιμήν του Αγίου έδωσαν το «παρών» εκπρόσωποι της ηγεσίας της υγείας στην περιοχή και της διοίκησης του νοσοκομείου. Μεταξύ των παρισταμένων ήταν ο Διοικητής της 5ης Υγειονομικής Περιφέρειας (ΥΠΕ) Θεσσαλίας και Στερεάς Ελλάδας, Φώτης Σερέτης, καθώς και ο Υποδιοικητής της 5ης ΥΠΕ, Άγγελος Χρονάς.

Το Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο Λάρισας εκπροσωπήθηκε από τη Διοικήτριά του, Μαίρη Κουτσούμπα, τον Αναπληρωτή Διοικητή, Κώστα Γρηγορίου, καθώς και τη Διευθύντρια της Νοσηλευτικής Υπηρεσίας του ΠΓΝΛ, Ευαγγελή Χαρίση. Οι εκδηλώσεις κορυφώθηκαν σήμερα το πρωί, ανήμερα της εορτής, με την τέλεση της Πανηγυρικής Θείας Λειτουργίας στο Μητροπολιτικό Παρεκκλήσιο.

Το άρθρο Με λαμπρότητα ο εορτασμός του Αγίου Λουκά του Ιατρού στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Λάρισας εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Στον πανηγυρικό Εσπερινό της εορτής, καθώς και στον μεθέορτο Εσπερινό των Κτητορικών, χοροστάτησε ο Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Άνω Ξενιάς Αλμυρού Μαγνησίας, Πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης π. Νεκτάριος, ο οποίος με τον θεολογικό και πνευματικό του λόγο συνέβαλε στην κατανυκτική ατμόσφαιρα των ιερών ακολουθιών.

Ανήμερα της εορτής, τη Δευτέρα του Αγίου Πνεύματος, της πανηγυρικής Θείας Λειτουργίας προέστη ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ελασσώνος κ. Χαρίτων, ο οποίος ευχήθηκε προς όλους οι δωρεές του Παναγίου Πνεύματος να καρποφορούν στις καρδιές των πιστών και να φωτίζουν την πορεία της ζωής τους. Ιδιαίτερη ευλογία για την Πανήγυρη αποτέλεσε η παρουσία Αγιορειτών Πατέρων από τη Σκήτη της Αγίας Άννης του Αγίου Όρους.

Συγκεκριμένα συμμετείχαν ο Γέροντας του Κελλίου των Βολιωτών, πατήρ Χρυσόστομος, καθώς και ο Γέροντας του Κελλίου Κοιμήσεως της Θεοτόκου, πατήρ Ευθύμιος, μεταφέροντας την ευλογία του Περιβολιού της Παναγίας. Τα ιερά αναλόγια κόσμησαν εκλεκτοί και καταξιωμένοι ιεροψάλτες. Στο δεξιό αναλόγιο έψαλε ο Γέροντας Δαμασκηνός Νεοσκητιώτης μετά της συνοδείας του, ενώ στο αριστερό ο Πρωτοψάλτης του Ιερού Ναού Παναγίας Δεξιάς Θεσσαλονίκης κ. Χρήστος Χαλκιάς. Κατά τον μεθέορτο Εσπερινό έψαλε ο Πρωτοψάλτης του Μητροπολιτικού Ιερού Ναού Αγίου Δημητρίου Ελασσώνος κ. Γεώργιος Λεμονόπουλος.

Όλοι οι εξαίρετοι ιεροψάλτες απέδωσαν με άριστο τρόπο τα απαιτητικά τροπάρια της εορτής, τέρποντας την ακοή των προσκυνητών και ανυψώνοντας τις ψυχές τους σε ύψη πνευματικά. Την Πανήγυρη τίμησαν με την παρουσία τους ο Δήμαρχος Ελασσόνας κ. Νικόλαος Γάτσας, οι Αντιπεριφερειάρχες κ. Μαρία Γαλλιού και κ. Ανδριάννα Κομήτσα, καθώς και ο Διοικητής του Αστυνομικού Τμήματος Ελασσόνας κ. Πέτρος Μουταφίδης.

Όλες οι ιερές ακολουθίες μεταδόθηκαν απευθείας από τον εκκλησιαστικό τηλεοπτικό σταθμό 4Ε, δίνοντας τη δυνατότητα σε πλήθος πιστών να συμμετάσχουν προσευχητικά και εξ αποστάσεως. Ιδιαίτερα συγκινητική υπήρξε η προσέλευση των προσκυνητών, οι οποίοι κατέφθασαν από κοντά και μακριά προκειμένου να προσκυνήσουν στην Ιερά Μονή και να ζητήσουν την ευλογία της Αγίας Τριάδος, η οποία τιμάται αδιαλείπτως στον ιερό αυτό τόπο επί πολλούς αιώνες.

Με ευλάβεια, τάξη και κατάνυξη συμμετείχαν στις ιερές ακολουθίες, ακόμη και όσοι παρακολουθούσαν από τον αύλειο χώρο της Μονής. Ευχόμαστε η χάρη της Αγίας Τριάδος να ευλογεί όλους τους ανθρώπους και το Πανάγιο Πνεύμα να φωτίζει τις σκέψεις, τις αποφάσεις και την πορεία της ζωής μας.

Το άρθρο Λαμπρός εορτασμός της Αγίας Τριάδος στην Ιερά Μονή Σπαρμού Ολύμπου εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Μιλώντας στο creta24.gr, ο ιερέας επεσήμανε πως κατάγεται από το Τόκιο αλλά το επίθετό του ακούγεται κρητικό… «Κοζάκης». Περιγράφει τον θρύλο της Παναγίας Πορταΐτισσας και τον λόγο που η εικόνα επέλεξε το παρεκκλήσι και όχι το Καθολικό του ιστορικού μοναστηριού που αποτελεί το τρίτο μοναστήρι στην ιεραρχία στο Άγιον Όρος, ιδρύθηκε τον 8ο αιώνα από Γεωργιανούς (ίβηρες) μοναχούς και αρχικές έλαβε το όνομα «Μονή του Κλήμεντος».

«Όσοι είμαστε εδώ συνειδητοποιούμε τη θαυματουργή παρουσία της Παναγίας και το ιστορικό βάρος του μοναστηριού», υπογραμμίζει μιλώντας άψογα ελληνικά ο πατήρ Τιμόθεος, ενώ, παράλληλα, θυμάται τον μακαριστό ηγούμενο του μοναστηριού, Βασίλειο Γοντικάκη, τον οποίο πρόλαβε τα πρώτα του χρόνια στη Μονή Ιβήρων.

Πώς έγινε χριστιανός ορθόδοξος

Ο πατήρ Τιμόθεος σπούδαζε αεροναυπηγική και τεχνολογία διαστήματος και ταυτόχρονα εργαζόταν για να εξασφαλίζει τα προς το ζην μέχρι που συνειδητοποίησε ότι δεν τον ικανοποιεί ούτε η θρησκεία του Σιντοϊσμού ούτε του βουδισμού. Η πρώτη επαφή με τον χριστιανισμό έγινε όταν γνώρισε τον προτεσταντισμό και μελέτησε τη Βίβλο. Ο Χριστιανισμός τον προσέλκυσε σαν μαγνήτης. Εκεί άρχισε να ψάχνει, να διαβάζει, ώσπου ήρθε σε επαφή με την Ορθόδοξη Κοινότητα και σήμερα ισχυρίζεται ότι «αυτή είναι η μεγάλη αλήθεια» αποφασίζοντας να αφιερωθεί στον Θεό. 

Ταξίδεψε στην Καλιφόρνια, στην Αλάσκα, στην Αριζόνα και κατέληξε σε μια κοινότητα Χριστιανών Ορθοδόξων στην Κορέα. Εκεί έμαθε πρώτη φορά για το Άγιον Όρος και τη Μονή Ιβήρων. Ζήτησε από τον γέροντα πνευματικό του άδεια προκειμένου να μεταβεί στον Άθω, όπου και κατοικεί μόνιμα τα τελευταία χρόνια.

Το θαύμα της εικόνας της Παναγίας Πορταΐτισσας

Και εκεί ακριβώς ενθουσιάστηκε με τη θαυματουργή εικόνα της Παναγίας Πορταΐτισσας. Είναι εκείνος που κάθεται και περιμένει τους προσκυνητές για να τους μιλήσει για το θαύμα της εικόνας.

«Η εικόνα φυλασσόταν στη Νίκαια της Μικράς Ασίας. Την περίοδο της Εικονομαχίας, μια ευσεβής χήρα την έριξε στη θάλασσα για να τη σώσει. Όταν ολοκληρώθηκε η ίδρυση της Μονής Ιβήρων, στα ανοιχτά της θάλασσας, εμφανίστηκε η ιερή εικόνα της που ξεχώριζε από ένα φωτεινό στύλο, ο οποίος ξεκινούσε από τη θάλασσα και έφτανε μέχρι τον ουρανό. Οι μοναχοί όταν είδαν την εικόνα, προσπάθησαν να την πλησιάσουν, μα όσο την πλησίαζαν, αυτή απομακρυνόταν. Η εικόνα έφτασε “όρθια και φωτεινή” στις ακτές του Αγίου Όρους. Μόνο ο Γαβριήλ κατάφερε να την πάρει. Οι μοναχοί την τοποθέτησαν αρχικά στο Καθολικό της Μονής. Ωστόσο, η εικόνα μεταφερόταν μυστηριωδώς πάνω από την πύλη της μονής. Η Παναγία εμφανίστηκε στον μοναχό Γαβριήλ και του είπε ότι δεν ήρθε για να τη φυλάνε οι μοναχοί, αλλά για να φυλάει εκείνη τη Μονή! Έτσι χτίστηκε το παρεκκλήσι της Πορταΐτισσας ακριβώς δίπλα στην είσοδο, όπου βρίσκεται μέχρι σήμερα και την προσκυνάτε», εξηγεί ο Ιάπωνας μοναχός.

protothema.gr

Το άρθρο Ο Ιάπωνας «σαμουράι» του Αγίου Όρους: Ο πατήρ Τιμόθεος που άφησε την αεροναυπηγική για να φυλάει την Παναγία Πορταΐτισσα εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Το λατρευτικό πρόγραμμα της ημέρας ξεκίνησε στις 07:00 π.μ. με την ακολουθία του Όρθρου. Στη συνέχεια τελέστηκε η Πανηγυρική Αρχιερατική Θεία Λειτουργία, στην οποία ιερούργησε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Λαρίσης και Τυρνάβου κ. Ιερώνυμος, προσδίδοντας ιδιαίτερη πνευματική αίγλη και λαμπρότητα στον εορτασμό.

Στην πανηγυρική Θεία Λειτουργία έδωσαν το παρών αντιπροσωπεία στελεχών της VI ΤΑΞΥΠ καθώς και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Συνδέσμου Εφέδρων Αξιωματικών Ν. Λάρισας.

Οι πιστοί συμμετείχαν με ευλάβεια στην κορυφαία αυτή στιγμή των εκδηλώσεων, τιμώντας τη μνήμη του δικού τους Αγίου, που αποτελεί διαχρονικό φάρο πίστης για την περιοχή του Τυρνάβου.

Το άρθρο Με λαμπρότητα ο Τύρναβος τιμά τον Νεομάρτυρα Άγιο Γεώργιο: Κορυφώνονται οι εκδηλώσεις στον Άγιο Γεδεών εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Η τοπική κοινωνία, με βαθιά ευλάβεια, συμμετέχει ενεργά στις λατρευτικές εκδηλώσεις, αναδεικνύοντας τη σημασία του Αγίου ως διαχρονικού πνευματικού φάρου και προστάτη της περιοχής.

Οι εορτασμοί ξεκίνησαν με την τέλεση του Μεγάλου Πανηγυρικού Εσπερινού στον Ιερό Ναό του Αγίου Γεδεών, Κατά τη διάρκεια της ακολουθίας τελέστηκε η καθιερωμένη Αρτοκλασία, ενώ το Θείο Κήρυγμα εκφωνήθηκε από τον Αρχιερατικό Επίτροπο Τυρνάβου, ο οποίος προεξήρχε της τελετής, πλαισιωμένος από το σύνολο του ιερού κλήρου της πόλης. Στον λόγο του, ο Αρχιερατικός Επίτροπος αναφέρθηκε στο σθένος και την αυτοθυσία του Νεομάρτυρος, στέλνοντας μηνύματα ελπίδας και ενότητας.

Ακολούθησε η Λιτανεία της Ιεράς Εικόνας του Αγίου στους δρόμους πέριξ του Ναού. Την εικόνα μετέφερε με απόλυτη τιμή άγημα Εφέδρων Αξιωματικών, μελών του Συνδέσμου Εφέδρων Αξιωματικών Ν. Λάρισας (ΣΕΑΝ Λάρισας). Την πομπή συνόδευσε παιανίζοντας η Φιλαρμονική του Δήμου Τυρνάβου, προσδίδοντας τον απαραίτητο εορταστικό τόνο, ενώ ιδιαίτερα αισθητή και ελπιδοφόρα ήταν η παρουσία μαθητών των Δημοτικών Σχολείων της πόλης, οι οποίοι ακολούθησαν τη λιτανευτική κρατώντας με καμάρι τις ελληνικές σημαίες.

Για τον εορτασμό στον Ιερό Ναό και την λιτανεία βρέθηκαν στελέχη της VI ΤΑΞΥΠ.

Με αυτόν τον τρόπο, ο Τύρναβος απέδωσε τον οφειλόμενο φόρο τιμής σε έναν δικό του Άγιο, που αποτελεί διαρκές στήριγμα και σημείο αναφοράς για τον τόπο.

Το άρθρο Με λαμπρότητα ο Τύρναβος γιορτάζει τον Νεομάρτυρα Άγιο Γεώργιο εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Όπως επισημαίνει ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Λαρίσης και Τυρνάβου κ. Ιερώνυμος στο εισαγωγικό του σημείωμα, «δεδομένα παρακμιακά χαρακτηριστικά εξουσιαστικής νοοτροπίας και περιφρόνησης των θεσμών, όπως η εκτεταμένη διαφθορά, η ελιτίστικη νοοτροπία, οι αποκλειστικότητες και οι αποκλεισμοί, η έλλειψη πίστης στο κοινό ευρωπαϊκό όραμα των ιδρυτών της ενωμένης Ευρώπης, η ακατάσχετη συνωμοσιολογία, η ελλειμματική παιδεία, η αδιαλλαξία και η έλλειψη ηθικής ή, καλύτερα, περιοδικές αποκλίσεις στην πολλαπλώς επικίνδυνη woke ατζέντα, συνθέτουν ένα ευρωπαϊκό γίγνεσθαι που δεν ξέρουμε αν θέλει να υπάρχει αύριο…

Η Ευρώπη, παρά τις όποιες δυνατότητές της, αυτοκτονεί γιατί στερείται πνευματικής πυξίδας. Κάνει απέλπιδες προσπάθειες να βρει δρόμο στα σκοτάδια, καθώς δείχνει να αρνείται το Φως! Πληγώνει και πληγώνεται αρνούμενη να διδαχθεί από την ιστορία της και να στηριχθεί στους παραδοσιακούς της πυλώνες, τον Χριστιανισμό, την Ελληνική Φιλοσοφία, τον Νόμο που στηρίζεται στην Ηθική».

Το τεύχος θέτει τις βάσεις για έναν γόνιμο διάλογο, για όποιον θέλει να αναλάβει ευθύνες ενός νέου ευρωπαϊκού προσανατολισμού, διαβάζοντας και ενημερωνόμενος για την μαρτυρία της Ορθοδοξίας και όχι μόνο. Γράφουν και καταθέτουν σκέψεις και εμπειρίες οι Μητροπολίτες του Οικουμενικού Πατριαρχείου στην Ευρώπη, ο Γερμανίας Αυγουστίνος,  ο Βελγίου Αθηναγόρας, ο Αυστρίας Αρσένιος, ο Ελβετίας Μάξιμος. Συμπληρωματικές μαρτυρίες, εξίσου σημαντικές, δίνει ο Μητροπολίτης Σιγκαπούρης Κωνσταντίνος, αλλά και γόνιμο προβληματισμό καταθέτει σε ένα εξαιρετικό κείμενο ο πρώην Επίσκοπος των εν Κερκύρα, Ζακύνθω και Κεφαλληνία Ρωμαιοκαθολικών χριστιανών Ιωάννης Σπιτέρης.

Οι εν Ελλάδι Μητροπολίτες Γουμενίσσης Δημήτριος, Κερκύρας Νεκτάριος και Αλεξανδρουπόλεως Άνθιμος καταθέτουν τις θέσεις τους μέσα από μια κοινωνία στην οποία η Ορθοδοξία είναι πλειονοψηφία. Συνεισφέρουν στον διάλογο ο Μάξιμος Χαρακόπουλος, ως γενικός γραμματέας της Διακοινοβουλευτικής Συνέλευσης Ορθοδοξίας, ο γέροντας Ελισαίος Σιμωνοπετρίτης, ο π. Ιγνάτιος Μουρτζανός, ο π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός, ο Κωνσταντίνος Χολέβας, ο Νικόλαος Τσιρέβελος και η Βαρβάρα Βασιλάκη, βοηθώντας τον αναγνώστη να δει όψεις της ελληνορθόδοξης ταυτότητας που απαντούν σε κοινωνικά και υπαρξιακά κενά του σύγχρονου Ευρωπαίου.

Το περιοδικό έχει ακόμα πλούσια θεματολογία ιστορικού περιεχόμενου, με τις γραφές των Κώστα Σπανού, Νικόλαου Παπαθεοδώρου, Σταύρου Γουλούλη, Σταυρούλας Σδρόλια, Φανής Καλοκαιρινού, Μητροπολίτου Λαρίσης Ιερωνύμου, Μητροπολίτου Σελευκείας Θεοδώρου, π. Νικοδήμου Αθανασίου, π. Παναγιώτη Καποδίστρια, Σταύρου Αγγορούδη, Ντίνου Αυγουστή, π. Αθανασίου Γκατζώνα και Γιώργου Τράντα. Θέματα Ορθόδοξης πνευματικότητας παρουσιάζουν ο π. Θεοδόσιος Μαρτζούχος, ο π. Σιλουανός Πεπονάκης, ο π. Νικόδημος Γαλιάτσος, ο Θεόδωρος Ρόκας, ο Κωνσταντίνος και η Βαΐτσα Γιαννούλη και ο Αθανάσιος Χρυσοβέργης. Υπάρχουν κείμενα για εορτές και περιόδους του εκκλησιαστικού έτους, όπως οι Χαιρετισμοί, αλλά και κείμενα που αναφέρονται στην εποχή μας, όπως των π. Αλεξίου Σαμαρτζή, Σωτηρίου Μπαλατσούκα, Γεωργίου Μαγαλιού, Χαράλαμπου Ανδρεόπουλου, Νικολάου Παύλου, Γεωργίου Φουντουλάκη και το περιοδικό κλείνει με ένα εξαιρετικό κείμενο του Αρχιεπισκόπου Αυστραλίας Μακαρίου για τις σχέσεις και τις εξαρτήσεις στην ψηφιακή εποχή.

Το εξώφυλλο, όπως πάντα, συλλεκτικό και πρωτότυπο, από τον Χρήστο Παπανικολάου, με θέμα την συνύπαρξη Κωνσταντινούπολης και Ρώμης, Ορθοδοξίας και Ευρώπης με σύμβολα την Αγία Σοφία της Κωνσταντινούπολης και τον Άγιο Πέτρο του Βατικανού.

Το τεύχος μπορεί να το προμηθευτεί κάποιος από τα γραφεία της Μητροπόλεως Λαρίσης και από κεντρικά βιβλιοπωλεία της Λάρισας, ενώ ηλεκτρονικά αναρτάται στην ιστοσελίδα της Μητροπόλεως Λαρίσης.

Το άρθρο «ΑΧΙΛΛΙΟΥ ΠΟΛΙΣ»: Δέκατο Πέμπτο τεύχος αφιερωμένο στην μαρτυρία της Ορθοδοξίας στη Ευρώπη και τον κόσμο εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Η ημέρα της Πεντηκοστής αποτελεί για τους Σκαμνιώτες κάτι περισσότερο από μια μεγάλη θρησκευτική εορτή. Είναι ημέρα επιστροφής στις ρίζες, προσκυνήματος και τιμής σε έναν τόπο που σημάδεψε την ιστορία του Ολύμπου. Κάθε χρόνο, οι απόγονοι των κατοίκων της Παλιάς Σκαμνιάς καταφθάνουν με κάθε διαθέσιμο μέσο, ενώ αρκετοί επιλέγουν ακόμη και να διανύσουν πεζή τη διαδρομή, προκειμένου να προσκυνήσουν στον Ιερό Ναό της Αγίας Τριάδας και να αποτίσουν φόρο τιμής στη γη των προγόνων τους.

Η Παλιά Σκαμνιά αποτελεί τόπο ιστορικής μνήμης, καθώς το 1943 καταστράφηκε ολοσχερώς κατά τη διάρκεια της ναζιστικής κατοχής. Στον τόπο όπου κάποτε έσφυζαν από ζωή 250 πετρόχτιστα σπίτια, δύο δημοτικά σχολεία και τρεις νερόμυλοι, η εκκλησία της Αγίας Τριάδας παραμένει μέχρι σήμερα ζωντανός μάρτυρας της ιστορίας του χωριού.

Στη φετινή Θεία Λειτουργία χοροστάτησε ο παπα-Νικόλας Πνευματικός, ο οποίος γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Παλιά Σκαμνιά. Φοίτησε στο σχολείο του χωριού και εκκλησιαζόταν από παιδί στον ναό της Αγίας Τριάδας, όταν η συμμετοχή των μαθητών και μαθητριών στις ακολουθίες αποτελούσε αναπόσπαστο μέρος της τοπικής ζωής. Ο ναός της Αγίας Τριάδας αποτελεί, άλλωστε, την πρώτη μεταβυζαντινή εκκλησία που ανεγέρθηκε στην επαρχία Ελασσόνας μετά την Άλωση της Κωνσταντινούπολης.

Τον Σύλλογο εκπροσώπησε με ομιλία το μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου Ηλίας Πνευματικός, ο οποίος αναφέρθηκε στη διαχρονική σημασία του πανηγυριού για τη συλλογική μνήμη των Σκαμνιωτών.

«Το πανηγύρι της Αγίας Τριάδας στην Παλιά Σκαμνιά είναι η ζωντανή συνέχεια των προγόνων μας, που συγκεντρώνονταν σε αυτόν τον ιερό τόπο για να προσευχηθούν, να ανταμώσουν, να γιορτάσουν και να μοιραστούν χαρές, ελπίδες και προσδοκίες», τόνισε.

Αναφερόμενος στην ιστορική διαδρομή του τόπου, επισήμανε ότι ο Ιερός Ναός της Αγίας Τριάδας είναι το μοναδικό κτίσμα που διασώθηκε από την ολοκληρωτική καταστροφή του χωριού κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

«Το γεγονός ότι ο ναός στάθηκε όρθιος μέσα στα δύσκολα εκείνα χρόνια κράτησε ζωντανές την πίστη, την ιστορική μνήμη και τις παραδόσεις μας», υπογράμμισε.

Παράλληλα, ο Ηλίας Πνευματικός στάθηκε στο διαχρονικό μήνυμα της ειρήνης, σημειώνοντας ότι η ανθρωπότητα δεν έχει ακόμη διδαχθεί όσο θα έπρεπε από τις τραγωδίες των πολέμων, καθώς η βία και οι συγκρούσεις εξακολουθούν να δοκιμάζουν λαούς σε διάφορα μέρη του κόσμου. Όπως ανέφερε, η ειρήνη, η αλληλεγγύη και η ενότητα παραμένουν διαχρονικές αξίες με ιδιαίτερη σημασία στις σημερινές συνθήκες.

Μέσα στη σιωπή του τόπου και την ομορφιά της φύσης που έχει αγκαλιάσει τα ερείπια του παλιού χωριού, η Αγία Τριάδα εξακολουθεί να αφηγείται την ιστορία της Σκαμνιάς μέσα από τις ολόσωμες αγιογραφίες της, τα αρχιτεκτονικά της στοιχεία και τον γυναικωνίτη που λειτούργησε ως σχολείο στα χρόνια της Κατοχής. Μια διαρκής υπενθύμιση της οδύνης του πολέμου, αλλά και της δύναμης της μνήμης και της ζωής που επιμένει.

Χαιρετισμό προς τους παρευρισκόμενους απηύθυνε ο πρόεδρος της Τοπικής Κοινότητας Σκαμνιάς, Κωνσταντίνος Μωραΐτης, ενώ στη Θεία Λειτουργία χοροστάτησε επίσης ο ιερομόναχος πατέρας Θεόφιλος από την Ιερά Μονή Αγίας Τριάδας Σπαρμού.

Το άρθρο Η Αγία Τριάδα Παλιάς Σκαμνιάς ένωσε και φέτος τους Σκαμνιώτες στον μαρτυρικό τόπο των προγόνων τους εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Η Κυριακή των Αγίων Πάντων αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους σταθμούς του χριστιανικού εορτολογίου, καθώς έρχεται ως φυσική συνέχεια και επιστέγασμα της εκδηλώσεως του Αγίου Πνεύματος στον κόσμο.

Σκοπός της εορτής είναι να τιμηθούν όχι μόνο οι επώνυμοι και αναγνωρισμένοι άγιοι, αλλά και οι αναρίθμητοι άγνωστοι χριστιανοί, άνδρες, γυναίκες και παιδιά, που έζησαν με πίστη, θυσιάστηκαν ή μαρτύρησαν ανά τους αιώνες, παραμένοντας αφανείς για την ανθρώπινη ιστορία, αλλά γνωστοί στον Θεό.

Το θεολογικό και υπαρξιακό νόημα της ημέρας είναι βαθύτατο, καθώς αποκαλύπτει τον αληθινό προορισμό κάθε ανθρώπου, που δεν είναι άλλος από την αγιότητα.

Με την έλευση του Παρακλήτου, ο άνθρωπος καλείται να αφήσει κατά μέρος κάθε «άγος», δηλαδή κάθε τι που τον απομακρύνει από την αγάπη, και να αλλάξει ριζικά τον τρόπο που σχετίζεται με τον Θεό και τον πλησίον του. Ο άγιος δεν είναι ένας υπεράνθρωπος, αλλά ένας αυθεντικός άνθρωπος που επιλέγει την οδό της αγάπης, της συγχώρησης και της θυσίας, μετατρέποντας την καθημερινότητά του σε πεδίο πνευματικής άσκησης και υπέρβασης του εγωισμού.

Παράλληλα, η συγκεκριμένη ημέρα αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες ονομαστικές γιορτές του έτους, καθώς λόγω της φύσης της εορτής, συγκεντρώνει έναν εντυπωσιακό αριθμό αρχαιοελληνικών, ιστορικών και ξενόφερτων ονομάτων που δεν περιλαμβάνονται στις παραδοσιακές σταθερές γιορτές του Ορθόδοξου μηνολογίου.

Έτσι, την Κυριακή των Αγίων Πάντων έχουν την τιμητική τους και δέχονται ευχές δεκάδες συμπολίτες μας.

Στη μακρά λίστα των εορταζόντων περιλαμβάνονται ονόματα όπως η Ζηναΐς και η Ζηναΐδα, ο Παναγής και ο Πανάγος, καθώς και η Σεβαστιανή, η Σεβαστίνα, η Σεβαστιάνα, η Σεβαστή, η Σέβη, η Σεβούλα και η Σεβαστούλα. Γιορτάζουν επίσης ονόματα εμπνευσμένα από την ελληνική μυθολογία και ιστορία, όπως ο Αγαμέμνονας, ο Αγαμέμνων, ο Αγησίλαος, ο Αίολος, η Άλκηστις, η Αλκμήνη, η Ανδρομέδα, η Αντιόπη, ο Αριστομένης, ο Βρασίδας, ο Διαγόρας, ο Έκτορας, η Εριφύλη, ο Ευαγόρας, ο Ευριπίδης, η Ευρυδίκη, ο Φαίδων, ο Φαίδωνας, ο Φειδίας, ο Γλαύκος, η Ηλέκτρα, η Ιοκάστη, η Καλυψώ, η Κασσάνδρα, ο Κίμων, ο Κίμωνας, η Κίρκη, ο Κλεάνθης, η Κλεάνθη, ο Κλέαρχος, ο Κλεομένης, ο Κρίτων, ο Κρίτωνας, η Κυβέλη, ο Λαέρτης, ο Λυκούργος, ο Λύσανδρος, ο Μίνωας, η Μυρτώ, η Ναυσικά, ο Νεοκλής, ο Νεοπτόλεμος, η Νιόβη, ο Ορφέας, ο Περίανδρος, ο Πραξιτέλης, ο Πυθαγόρας, η Τερψιθέα, ο Θρασύβουλος, ο Θράσος, ο Τιμολέων, ο Άγις, ο Αίσωπος, ο Αλκίνοος, η Αμφιτρίτη, ο Αναξίμανδρος, ο Ανδροκλής, η Αρετή, η Αρετούσα, ο Γοργίας, η Ήρα, η Ηρώ, η Ιόλη, ο Ιπποκράτης, η Αρμονία, η Ηώ, η Ήβη, η Ινώ, η Κυρήνη, η Μηλινόη, η Ρέα, ο Καλλίμαχος, ο Κρατερός και ο Πολυκράτης.

Επιπλέον, την ίδια ημέρα εορτάζουν παραδοσιακά ελληνικά ονόματα όπως η Αγόρω, η Αγορίτσα, η Ρίτα, ο Δίκαιος, ο Κανέλος, η Κανέλα, η Νέλλη, ο Κομνηνός, ο Λογοθέτης, ο Μάνθος, η Μανθούλα, η Παγώνα, η Πανωραία, η Ροδοθέα, η Θέλξη, η Έρη, η Εριέττα και η Πούλια. Τέλος, την ονομαστική τους εορτή έχουν και πολλά ονόματα με δυτική ή διεθνή προέλευση, όπως ο Αρθούρος, ο Βελισάριος, ο Βενέτιος, η Βενετία, ο Βενιζέλος, η Βιολέτα, η Εβελίνα, το Έβελιν, η Ελβίρα, ο Ερρίκος, ο Έρικ, ο Ερωτόκριτος, ο Φραγκίσκος, η Φρατζέσκα, η Γιασεμή, η Γιασμίνα, η Γιολάντα, η Ισαβέλα, η Καλομοίρα, η Κλάρα, η Μανταλένα, η Μιράντα, η Μιρέλα, η Οφηλία, ο Όθων, ο Όθωνας, η Τερέζα, ο Αλβέρτος, η Έρρικα, ο Κάρολος, η Καρολίνα, η Μαλβίνα, η Μέλισσα, ο Ναπολέων, ο Ναπολέωντας, η Σεμίνα, η Οδέττη, ο Ζώτος, ο Αλφρέδος, η Κλαίρη, η Λάνα, η Λάρα, η Λίλα, η Λίλιαν, η Μαρίσσα, η Νία, η Υβόννη, η Βεατρίκη και η Άρια ή Άρυα.

Το άρθρο Κυριακή των Αγίων Πάντων: Η μεγάλη κινητή εορτή της Ορθοδοξίας, το βαθύτερο νόημά της και ποιοι γιορτάζουν εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Στο πλαίσιο των εργασιών εξωραϊσμού και αποκατάστασης των υποδομών του ναού, μια ιδιαίτερα σημαντική προσθήκη έλαβε χώρα στο καμπαναριό της εκκλησίας. Ένας νέος, φωτεινός σταυρός τοποθετήθηκε στην κορυφή του, με σκοπό να φωτίζει την περιοχή και να αποτελεί πλέον ένα διακριτό σημείο αναφοράς για ολόκληρη την πόλη του Τυρνάβου.

Η αντικατάσταση αυτή κρίθηκε απαραίτητη, καθώς ο παλαιότερος μεταλλικός σταυρός που κοσμούσε την κορυφή του καμπαναριού είχε αποκολληθεί από τη βάση του λόγω φθορών και είχε πέσει, δημιουργώντας κενό στην εικόνα του ναού. Με τη νέα αυτή τοποθέτηση, η ιστορική εκκλησία αποκτά ξανά το σύμβολό της, έτοιμη να υποδεχθεί τους πιστούς για τις μεγάλες θρησκευτικές εκδηλώσεις της περιοχής.

Το άρθρο Νέος φωτεινός σταυρός στο καμπαναριό του Αγίου Γεδεών στον Τύρναβο ενόψει και του εορτασμού του Αγίου Γεωργίου εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

            Τα τριάντα χρόνια ήλθε σε επικοινωνία με πάρα πολλούς ανθρώπους, με τους οποίους συζήτησε και ανέπτυξε σχέσεις ανθρώπινες φιλίας και αγάπης. Ένας από αυτούς τους ανθρώπους ήταν και ο πατέρας του Αγίου Λαζάρου, του τετραημέρου φίλου Του,  ο οποίος πίστευε στην ανάσταση των ανθρώπων εκ νεκρών. Με αφορμή το γεγονός αυτό ο Λάζαρος και οι αδελφές του Μάρθα και Μαρία γνώρισαν τον Κύριο.

            Ο Κύριος μετά την ανάσταση της κόρης του Ιαείρου και της χήρας της Ναϊν βρίσκεται πέρα του Ιορδάνη ποταμού.           Ο Λάζαρος ασθένησε και οι αδελφές του στέλνουν μήνυμα ότι ο αδελφός τους αρρώστησε. Ο Κύριος προσποιείται τον αδιάφορο. Όταν ο Λάζαρος πέθανε είπε ο Χριστός στους μαθητές Του «Ο Λάζαρος, ο φίλος μας κοιμήθηκε» (Ιω. 11, 11) και ξεκίνησαν για τη Βιθυνία, όπου τον υποδέχτηκαν οι αδελφές Μαρία και Μάρθα λέγοντες «Κύριε, αν βρισκόσουν εδώ, δεν θα πέθαινε ο αδελφός μας. Αλλά και τώρα, αν θέλεις, μπορείς να τον αναστήσεις, γιατί έχεις αυτή τη δύναμη»(Ιω.11,21-22). Ο Χριστός οδηγείται στον τάφο του Λαζάρου, όπου δάκρυσε ως άνθρωπος και αφού προσευχήθηκε στον Ουράνιο Πατέρα Του διέταξε τον Λάζαρο να βγει από τον τάφο. Ο Λάζαρος, αν και πέρασαν τέσσερεις ημέρες από την κοίμησή του, αναστήθηκε και ήταν αβλαβής. Μετά την ανάσταση ο Κύριος παρευρίσκεται σε δείπνο στο σπίτι του Λαζάρου.

            Οι αδελφές Μάρθα και Μαρία αγαπούσαν τον Κύριον και ήθελαν να τον ευχαριστήσουν, η κάθε μία με τον δικό της τρόπο. Η Μάρθα επέλεξε την διακονία της φιλοξενίας, ήθελε με κάθε τρόπο να ευχαριστήσει τον Χριστό. Η Μαρία επέλεξε τον ρόλο του ακροατή-μαθητή των λόγων του Κυρίου. Δεν ήταν συνηθισμένο φαινόμενο της εποχής οι γυναίκες να είναι μαθητές. Η Μάρθα κουρασμένη απευθύνθηκε στον Κύριο και παραπονέθηκε ότι η Μαρία την άφησε να κάνει όλες τις δουλειές. Η απάντηση του Κυρίου με πολλή αγάπη, γνωρίζοντας την καλή της πρόθεση, ήταν «Μάρθα, Μάρθα, μεριμνᾷς καὶ τυρβάζῃ περὶ πολλά, Μαρία δὲ τὴν ἀγαθὴν μερίδα ἐξελέξατο, ἥτις οὐκ ἀφαιρεθήσεται ἀπ᾿ αὐτῆς» (Λουκ. ι’ 38-42).Πολύ γνωστή και πάρα πολύ διδακτική.

            Η Μαρία άλειψε με πολύτιμο μύρο τα πόδια του Ιησού και τα σπόγγισε με τα μαλλιά της και το σπίτι πλημμύρισε από την ευωδία του. Ερμηνεύουν οι άγιοι Πατέρες το σημείο αυτό και λένε ότι, όταν πρόκειται για εκδηλώσεις λατρείας, δεν χρειάζεται προσοχή στην αξιοπρέπειά μας. Το να λύσει μια γυναίκα τα μαλλιά της και να σκουπίσει τα πόδια ενός άνδρα, θεωρούνταν την εποχή εκείνη εξευτελιστικό και θα γινόταν θόρυβος εις βάρος της Μαρίας. Η Μαρία, όμως, δεν υπολόγισε τα σχόλια του κόσμου, όπως τα υπολογίζουμε όλοι εμείς, όταν πρόκειται να προσφέρουμε λατρεία και τιμή προς τον Θεό. Ο Ιούδας , ο Ισκαριώτης,  «στεναχωρήθηκε» γιατί το μύρο δεν πωλήθηκε και να δοθούν τα χρήματα στους φτωχούς. Ο σκοπός του ήταν άλλος. «Τους πτωχούς», είπε ο Κύριος, «τους έχετε πάντα μαζί σας, εμένα όχι» και ανέφερε ότι η πράξη της αντιστοιχούσε στην προετοιμασία της ταφής Του.

            Σε μια ερμηνευτική αλληγορική παρουσίαση ο άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας λέει ότι η Μάρθα είναι η πρακτική αρετή, ενώ η Μαρία είναι η θεωρία, η οποία ακολουθεί μετά από την πράξη. Με την πράξη και την θεωρία επιδεικνύουμε πληρέστερα την αγάπη προς τον Χριστό. Υπάρχουν, επίσης, μερικοί που ισχυρίζονται ότι οι δύο αυτές αδελφές υποδηλώνουν την Αγία Γραφή, αφού η Μάρθα είναι τύπος της Παλαιάς Διαθήκης, που υπηρετεί τον Χριστό, ενώ η Μαρία είναι τύπος της ευαγγελικής παιδεύσεως.

            Στον εσπερινό της Τετάρτης προ των Βαΐων ψάλλομε: «Μάρθαν και την Μαρίαν πιστοί, εκμιμησάμενοι προς Κύριον πέμψωμεν, ενθέους, ως πρέσβεις πράξεις, όπως ελθών τον ημών, νουν εξαναστήση νεκρόν κείμενον, δεινώς εν τω μνήματι, αμελείας αναίσθητον, φόβου του θείου, μηδαμώς αισθανόμενον, και ενέργειαν, ζωτικήν νυν μη έχοντα, κράζοντες˙ ίδε Κύριε, και ώσπερ τον φίλον σου, Λάζαρον πάλαι Οικτίρμον, επιστασία εξήγειρας, φρικτή, ούτω πάντας, ζωοποίησον παρέχων, το μέγα έλεος»[1]. Να πέμψουμε την Μαρία και την Μάρθα πρέσβεις στον Χριστόν για να αναστήσει τον νεκρωθέντα νουν.

            Οι Άγιοι Ευαγγελιστές αναφερόμενοι στα πάθη του Χριστού συμπεριλαμβάνουν στις μυροφόρες γυναίκες τις Αγίες Μάρθα και Μαρία. Διαβάζομε στα ιερά κείμενα «και γυναίκες ειστήκεισαν από μακρόθεν ορώσαι ταύτα˙ από μακρόθεν θεωρούσαι»( Λκ .23, 49).

            Μετά το Λιθοβολισμό του Αγίου Πρωτομάρτυρος Στεφάνου, η Αγία Μάρθα  και η Αγία Μαρία συνελήφθησαν  μαζί με άλλους Χριστιανούς και εξορίστηκαν με πλοίο, στην Προβηγκία, πόλη της Νοτίου Γαλλίας. Εκεί, όπως και στην πόλη Αβινιόν, η Αγία Μάρθα ευαγγελίστηκε το Χριστιανισμό, όπως και στην πόλη Ταρασκόν αφού πρώτα εφόνευσε με αγιασμό ένα δράκοντα πού λυμαινόταν την πόλη. Εκοιμήθη εν ειρήνη στην ιδία πόλη όπου και τιμάται ως προστάτις μέχρι σήμερα. Η Αγία Μαρία ευαγγελίστηκε το Χριστιανισμό στις πόλεις Αίκς και Μασσαλία. Αργότερα αποσύρθηκε στην ερημική περιοχή Saint Baume  της Προβηγκίας όπου ασκήτεψε αρκετά χρόνια σε ένα σπήλαιο διάγοντας ενάρετο βίο και τρεφομένη δια χειρός Αγγέλου.

[1] ΣΕΒ. ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΝΑΥΠΑΚΤΟΥ ΚΑΙ ΑΓΙΟΥ ΒΛΑΣΙΟΥ ΙΕΡΟΘΕΟΣ ΒΛΑΧΟΣ, Οι Δεσποτικές Εορτές˙ Εισοδικό στο Δωδεκάορτο και την Ορθόδοξη Χριστολογία , έκδ. Β΄, Ιερά Μονή Γενεθλίου της Θεοτόκου (Πελαγίας), Λιβαδειά 1998, σσ. 189-190, 200-201.

Μυργιώτης Παναγιώτης

Μαθηματικός

Το άρθρο Αγίες Μάρθα και Μαρία αδελφές του Αγίου Λαζάρου του τετραημέρου εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Ο ναός, αφιερωμένος στους Αγίους Θεοδώρους Τήρωνα και Στρατηλάτη, αποτελεί το καθολικό της ομώνυμης μονής. Ανεγέρθηκε το 1778 και τοιχογραφήθηκε το 1798 από τους ζωγράφους Δαμιανό και Ιωάννη. Ο ναός αποτελεί αδιάψευστο μάρτυρα της ακμής της οικονομικής και καλλιτεχνικής δραστηριότητας, που χαρακτηρίζει τα εμπορικά κέντρα του Κάτω Ολύμπου και του Κισσάβου και αντανακλά τη μεγάλη ανάπτυξη του ιστορικού οικισμού τους προηγούμενους αιώνες, με κορύφωση τον 18ο.

Οι εργασίες συντήρησης και αποκατάστασης των τοιχογραφιών πραγματοποιήθηκαν από την Εφορεία Αρχαιοτήτων Λάρισας στο πλαίσιο του Περιφερειακού Επιχειρησιακού Προγράμματος “Θεσσαλία 2014–2020”.

Το άρθρο Τέλεση πρώτης Θείας Λειτουργίας στην Ιερά Μονή Αγίων Θεοδώρων Ραψάνης μετά την ολοκλήρωση των εργασιών συντήρησης των τοιχογραφιών εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Η έναρξη του εορτασμού θα γίνει την Παρασκευή 5 Ιουνίου στις 09:00 μ.μ. με την τέλεση Ιεράς Αγρυπνίας για την απόδοση της εορτής της Πεντηκοστής. Το Σάββατο 6 Ιουνίου, στις 12:00 το μεσημέρι, θα πραγματοποιηθεί η Ακολουθία του Ιερού Ευχελαίου.

Το απόγευμα του Σαββάτου, στις 07:00 μ.μ., θα τελεστεί ο Μέγας Πανηγυρικός Εσπερινός μετ’ αρτοκλασίας και θείου κηρύγματος. Αμέσως μετά, θα ακολουθήσει η λιτάνευση της Ιεράς Εικόνος του Αγίου Γεωργίου από Έφεδρους Αξιωματικούς, στο κέντρο της πόλης, μια στιγμή ιδιαίτερης σημασίας για τους πιστούς της περιοχής.

Οι λατρευτικές εκδηλώσεις θα κορυφωθούν την Κυριακή 7 Ιουνίου. Το πρωί στις 07:00 π.μ. θα ξεκινήσει ο Όρθρος και στη συνέχεια θα τελεστεί η Πανηγυρική Αρχιερατική Θεία Λειτουργία, ιερουργούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου κ. Ιερωνύμου. Ο εορτασμός θα ολοκληρωθεί το απόγευμα της Κυριακής στις 07:00 μ.μ. με τον Μεθόρτιο Εσπερινό.

Το άρθρο Με λαμπρότητα η πανήγυρις του Αγίου Γεωργίου του Νέου στον Τύρναβο – Όλο το λατρευτικό πρόγραμμα εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

«Τι θα πει άγχος, νεύρα, ψυχασθένειες;» ερωτούσε ο π. Πορφύριος.Και απαντούσε: «Εγώ πιστεύω ότι υπάρχει διάβολος σ’όλα αυτά. Δεν υποτασσόμεθα στον Χριστό με αγάπη. Μπαίνει ο διάβολος και μας ανακατεύει».

Αυτά βέβαια (τα πάθη και οι δαίμονες)δεν απομακρύνονται με χάπια ούτε με ηλεκτροσόκ,αλλά με το μυστήριο της Γενικής Εξομολόγησης.Ο άνθρωπος θα πρέπει να εξομολογηθεί με ειλικρίνεια τα αμαρτήματα όλης του της ζωής, τα κύρια γεγονότα που την σημάδεψαν, καθώς και το πως εκείνος τα αντιμετώπισε,όπως δίδασκε ο θεοφώτιστος Γέροντας Πορφύριος.

Ο Γέροντας Παΐσιος, επίσης, «ενώ συνιστούσε στους ασθενείς να συμβουλεύονται χριστιανούς ιατρούς –«διότι τους φωτίζει ο Θεός» κατά το λόγιό του–είχε εκφράσει επανειλημμένως την απαρέσκειά του προς τα «ψυχολογικά» βιβλία,αλλά και προς αυτήν την ίδια την «ψυχολογία» και την «ψυχιατρική»,η οποία ασκείται από επιστήμονες και ιατρούς, οι οποίοι δεν πιστεύουν στην ύπαρξη της ανθρώπινης ψυχής, όπως την δέχεται η θεολογία της Ορθόδοξης Ανατολικής Εκκλησίας.

Όντας ο ίδιος βαθύς γνώστης, Χάριτι Θεού, του μυστηρίου της ενοικούσης στον άνθρωπο λογικής και νοεράς ψυχής, των φυσιολογικών αλλά και των παθολογικών εκδηλώσεών της, στενοχωριόταν και υπέφερε πολύ, όταν έβλεπε τις βαριές αστοχίες και τα λάθη στην αντιμετώπιση των ασθενών αυτών, τα οποία είχαν σοβαρότατες συνέπειες για τον ασθενή και το περιβάλλον του.

Δεδομένου δε ότιοι πλείστοι ακαδημαϊκοί δάσκαλοι της ψυχιατρικής θεωρούν ότι τα «ψυχικά φαινόμενα»έχουν μόνον βιολογικό υπόβαθρο –θεώρηση,η οποία συνιστά άρνηση της ύπαρξης άυλης, νοερής και λογικής ψυχής στονάνθρωπο–ήταν πολύεπιφυλακτικόςηαρνητικός για πολλές «θεραπείες» πουεφάρμοζαν οιπροαναφερθέντες ψυχίατροι.

Ο Γέροντας Παΐσιος, συμφωνώντας με τον Γέροντα Πορφύριο θεωρούσε ότι τα αίτια των περισσοτέρων ψυχικών ασθενειών είναι πνευματικά και ότι τα «ψυχοφάρμακα» δεν θεραπεύουν,αλλά έχουν μόνον κατασταλτικό χαρακτήρα,και ότι είναι δυνατόν να χρησιμοποιούνται με φειδώ σε περιπτώσεις πασχόντων «ψυχασθενών», έως ότου καταστή εφικτή η επικοινωνία με αυτούς».

Κατόπιν η συμβολή του μυστηρίου της Γενικής Εξομολόγησης είναι καθοριστική για την οριστική και ολοκληρωτική ψυχική-πνευματική θεραπεία με την Θεία Χάρη.

Είθε να παύσει ο αποπροσανατολισμός του σύγχρονου ανθρώπου, που τείνει να υποκαταστήσει τον Πνευματικό με τον ψυχολόγο η τον ψυχίατρο και ο οποίος μάταια αναζητεί την ψυχική του θεραπεία εκεί που δεν υπάρχει.

«Πάνε να ηρεμήσουν οιάνθρωποι», παρατηρεί ο Γέρων Παΐσιος, «είτε με ηρεμιστικά είτε με θεωρίες γιόγκα, και την πραγματική ηρεμία, που έρχεται,όταν ταπεινωθή ο άνθρωπος, δεν την επιδιώκουν, για ναέρθη η θεία παρηγορία μέσα τους».

Η αληθινή ηρεμία έρχεται με την Θεία Χάρη, η οποία προσλαμβάνεται από τους ταπεινούς.

«Η εξωτερική μόρφωση με το άγχος», επισημαίνει πάλι ο σοφός Γέροντας, «οδηγεί καθημερινώς εκατοντάδες ανθρώπων (ακόμη και μικρά παιδιά με άγχος!) στις ψυχαναλύσεις και στους ψυχιάτρους και κτίζει συνεχώς Ψυχιατρεία και μετεκπαιδεύει ψυχιάτρους,ενώ πολλοί ψυχίατροι ούτε Θεό πιστεύουν ούτε ψυχή παραδέχονται.

Επομένως, πως είναι δυνατόν αυτοί οι άνθρωποι να βοηθήσουν ψυχές, αφού και οι ίδιοι είναι γεμάτοι από άγχος;

Πως είναι δυνατόν ο άνθρωπος να παρηγορηθή αληθινά, αν δεν πιστέψη στον Θεό και στην αληθινή ζωή, την μετά θάνατον, την αιώνια;

Όταν συλλάβη ο άνθρωπος το βαθυτερο νόημα της ζωής της αληθινής, τότε φεύγει όλο το άγχος του και έρχεται η θεία παρηγορία, και θεραπεύεται.Αν πήγαινε κανείς στο Ψυχιατρείο και διαβαζε στους ασθενείς τον Αββά Ισαάκ, θα γίνονταν καλά όσοι πιστεύουν στον Θεό, γιατί θα γνώριζαν το βαθύτερο νόημα της ζωής».

Η θεραπεία υπάρχει μόνο στο αληθινό Ψυχιατρείο, την Ορθόδοξη Εκκλησία, και παρέχεται δωρεάν από τον Ιατρό των ψυχών και των σωμάτων μας, τον Κύριο Ημών Ιησού Χριστό.

Το θέμα των παθών, των αποτελεσμάτων τους, καθώς και της θεραπείας των είναι τεράστιο και φυσικά δεν μπορούμε να το εξαντλήσουμε. Ταπεινά θα τραβήξουμε κάποιες πινελιές για να βοηθηθούμε όλοι στον καθημερινό πνευματικό μας αγώνα, έχοντας μία όσο το δυνατόν πληρέστερη εικόνα για τα πάθη και τα αποτελέσματά τους, με κυρίαρχα την λύπη και την κατάθλιψη.

ekklisiaonline.gr/

Το άρθρο Ψυχίατρος ή πνευματικός; Τι έλεγαν οι Άγιοι Πορφύριος και Παΐσιος; εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Πρόκειται για το καθιερωμένο Ψυχοσάββατο της Πεντηκοστής, το οποίο τελείται παραδοσιακά την παραμονή της μεγάλης δεσποτικής εορτής της Πεντηκοστής και της Αγίας Τριάδας, αποτελώντας έναν ισχυρό πνευματικό συνδετικό κρίκο ανάμεσα στον κόσμο των ζώντων και των κεκοιμημένων.

Η ημέρα αυτή φέρει βαθύτατο θεολογικό περιεχόμενο και κατέχει ξεχωριστή θέση στην καρδιά των πιστών. Η Ορθόδοξη Εκκλησία, λίγο πριν γιορτάσει την επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος και την ίδρυσή της, απευθύνει μια καθολική δέηση για όλους εκείνους που έφυγαν από τη ζωή «απ’ αρχής μέχρι των εσχάτων», ζητώντας από τον Θεό να αναπαύσει τις ψυχές τους. Η επιλογή της συγκεκριμένης χρονικής περιόδου δεν είναι τυχαία, καθώς η Πεντηκοστή συμβολίζει τη νίκη της ζωής έναντι του θανάτου και τη σωτηρία ολόκληρης της ανθρωπότητας μέσω του Αγίου Πνεύματος.

Σύμφωνα με τα πατροπαράδοτα έθιμα της πατρίδας μας, η ημέρα αυτή είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την προσφορά και την αλληλεγγύη. Από νωρίς το πρωί, οι καμπάνες των εκκλησιών καλούν τους πιστούς να παρακολουθήσουν τη Θεία Λειτουργία και το ειδικό μνημόσυνο που τελείται. Οι ναοί γεμίζουν με δίσκους από κόλλυβα, τα οποία οι συγγενείς ετοιμάζουν με ευλάβεια, διαβάζοντας τα ονόματα των προσφιλών τους προσώπων που έχουν φύγει από τη ζωή. Το σιτάρι στα κόλλυβα συμβολίζει την ανάσταση των νεκρών, τη φθορά του σώματος στη γη και την προσδοκία της αιώνιας ζωής, όπως ακριβώς ο σπόρος που θάβεται στο χώμα για να αναγεννηθεί.

Παράλληλα, η παράδοση θέλει τους πιστούς να επισκέπτονται τα κοιμητήρια, να ανάβουν τα καντήλια των δικών τους ανθρώπων και να μοιράζουν τα κόλλυβα, αλλά και άλλα εδέσματα, για τη συγχώρεση των ψυχών. Είναι μια ημέρα που η θλίψη της απώλειας μεταμορφώνεται σε ελπίδα και προσευχή, υπενθυμίζοντας σε όλους ότι η αγάπη για όσους έφυγαν παραμένει ζωντανή και άσβεστη μέσα στο χρόνο.

Το άρθρο Το Ψυχοσάββατο της Πεντηκοστής: Ημέρα μνήμης, προσευχής και τιμής για τους κεκοιμημένους εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.