Η υποδοχή της Ιεράς Εικόνας θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή 12 Ιουνίου 2026 και ώρα 7.00 μ.μ. στην είσοδο του Ιερού Ναού, παρουσία κλήρου και λαού.

Πρόγραμμα Ιερών Ακολουθιών

-Σάββατο 13 Ιουνίου 2026

Ώρα: 7.30 π.μ.

Όρθρος – Θεία Λειτουργία

Ώρα: 7.00 μ.μ.

Εσπερινός

-Κυριακή 14 Ιουνίου 2026

Ώρα: 7.30 – 10.00 π.μ.

Όρθρος – Θεία Λειτουργία

Ώρα: 7.30 μ.μ.

Ιερά Παράκληση

-Δευτέρα 15 Ιουνίου 2026

Ώρα: 11.00 π.μ.

Ιερά Παράκληση

Ώρα: 7.00 μ.μ.

Αναχώρηση Ιεράς Εικόνας

Ο Ιερός Ναός θα παραμένει ανοικτός από τις 7.30 το πρωί μέχρι τις 112.30 το μεσημέρι και από τις 6.00 το απόγευμα μέχρι τις 9.00 το βράδυ.

Πηγή: taxydromos.gr

Το άρθρο Στην Ευξεινούπολη Αλμυρού για πρώτη φορά η θαυματουργή εικόνα της Παναγίας του Αρμενίου – Το πρόγραμμα των ακολουθιών εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

• Κυριακή 14 Ιουνίου 2026, παραμονή της εορτής, και ώρα 7.00’ το απόγευμα: τέλεση Αρχιερατικού Εσπερινού στον Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου Νικαίας (έδρας του Δήμου Νικαίας-Κιλελέρ), χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας, όπου μπορούν να προσέλθουν όλοι οι πιστοί των Αρχιερατικών Περιφερειών Νίκαιας και Αρμενίου, για να εκφράσουν τις ευχές τους, ιδίως τα Εκκλησιαστικά Συμβούλια και οι Επιτροπές των Ενοριακών Φιλοπτώχων Ταμείων.
• Δευτέρα 15 Ιουνίου 2026, 7.00’ – 10.30’, το πρωί: Όρθρος και Αρχιερατική Θεία Λειτουργία στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Αχιλλίου, ιερουργούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας.

Σημείωση: Ο Σεβασμιώτατος θα δεχθεί τις ευχές κλήρου και λαού στο Επισκοπείο επί της οδού Ιωαννίνων 3, από τις 6.00’ το απόγευμα, έως τις 9.00’ το βράδυ. Μπορούν να προσέλθουν όλοι οι πιστοί για να εκφράσουν τις ευχές τους και ιδίως, τα Εκκλησιαστικά Συμβούλια και οι Επιτροπές Ενοριακών Φιλοπτώχων Ταμείων των υπολοίπων Αρχιερατικών Περιφερειών της καθ’ ημάς Ιεράς Μητροπόλεως.

Το άρθρο Λάρισα: Τα ονομαστήριά του άγει ο Μητροπολίτης Ιερώνυμος – Το πρόγραμμα των λατρευτικών εκδηλώσεων εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Οι λατρευτικές εκδηλώσεις προσέλκυσαν πλήθος πιστών, ασθενών, συγγενών αλλά και του ιατρονοσηλευτικού προσωπικού του ιδρύματος, που προσήλθαν για να ζητήσουν την ευλογία και την προστασία του Αγίου των ιατρών.

Το απόγευμα της Τετάρτης 10 Ιουνίου, τελέστηκε ο Μέγας Πανηγυρικός Εσπερινός μετ’ αρτοκλασίας. Αμέσως μετά, πραγματοποιήθηκε η καθιερωμένη και συγκινητική λιτάνευση της Ιεράς Εικόνας καθώς και η περιφορά των ιερών λειψάνων του Αγίου Λουκά στους χώρους του νοσοκομειακού συγκροτήματος.

Οι παρευρισκόμενοι είχαν την ευκαιρία να προσκυνήσουν τα ιερά κειμήλια σε μια ατμόσφαιρα βαθιάς θρησκευτικής ευλάβειας.

Στις λατρευτικές εκδηλώσεις προς τιμήν του Αγίου έδωσαν το «παρών» εκπρόσωποι της ηγεσίας της υγείας στην περιοχή και της διοίκησης του νοσοκομείου. Μεταξύ των παρισταμένων ήταν ο Διοικητής της 5ης Υγειονομικής Περιφέρειας (ΥΠΕ) Θεσσαλίας και Στερεάς Ελλάδας, Φώτης Σερέτης, καθώς και ο Υποδιοικητής της 5ης ΥΠΕ, Άγγελος Χρονάς.

Το Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο Λάρισας εκπροσωπήθηκε από τη Διοικήτριά του, Μαίρη Κουτσούμπα, τον Αναπληρωτή Διοικητή, Κώστα Γρηγορίου, καθώς και τη Διευθύντρια της Νοσηλευτικής Υπηρεσίας του ΠΓΝΛ, Ευαγγελή Χαρίση. Οι εκδηλώσεις κορυφώθηκαν σήμερα το πρωί, ανήμερα της εορτής, με την τέλεση της Πανηγυρικής Θείας Λειτουργίας στο Μητροπολιτικό Παρεκκλήσιο.

Το άρθρο Με λαμπρότητα ο εορτασμός του Αγίου Λουκά του Ιατρού στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Λάρισας εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Στον πανηγυρικό Εσπερινό της εορτής, καθώς και στον μεθέορτο Εσπερινό των Κτητορικών, χοροστάτησε ο Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Άνω Ξενιάς Αλμυρού Μαγνησίας, Πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης π. Νεκτάριος, ο οποίος με τον θεολογικό και πνευματικό του λόγο συνέβαλε στην κατανυκτική ατμόσφαιρα των ιερών ακολουθιών.

Ανήμερα της εορτής, τη Δευτέρα του Αγίου Πνεύματος, της πανηγυρικής Θείας Λειτουργίας προέστη ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ελασσώνος κ. Χαρίτων, ο οποίος ευχήθηκε προς όλους οι δωρεές του Παναγίου Πνεύματος να καρποφορούν στις καρδιές των πιστών και να φωτίζουν την πορεία της ζωής τους. Ιδιαίτερη ευλογία για την Πανήγυρη αποτέλεσε η παρουσία Αγιορειτών Πατέρων από τη Σκήτη της Αγίας Άννης του Αγίου Όρους.

Συγκεκριμένα συμμετείχαν ο Γέροντας του Κελλίου των Βολιωτών, πατήρ Χρυσόστομος, καθώς και ο Γέροντας του Κελλίου Κοιμήσεως της Θεοτόκου, πατήρ Ευθύμιος, μεταφέροντας την ευλογία του Περιβολιού της Παναγίας. Τα ιερά αναλόγια κόσμησαν εκλεκτοί και καταξιωμένοι ιεροψάλτες. Στο δεξιό αναλόγιο έψαλε ο Γέροντας Δαμασκηνός Νεοσκητιώτης μετά της συνοδείας του, ενώ στο αριστερό ο Πρωτοψάλτης του Ιερού Ναού Παναγίας Δεξιάς Θεσσαλονίκης κ. Χρήστος Χαλκιάς. Κατά τον μεθέορτο Εσπερινό έψαλε ο Πρωτοψάλτης του Μητροπολιτικού Ιερού Ναού Αγίου Δημητρίου Ελασσώνος κ. Γεώργιος Λεμονόπουλος.

Όλοι οι εξαίρετοι ιεροψάλτες απέδωσαν με άριστο τρόπο τα απαιτητικά τροπάρια της εορτής, τέρποντας την ακοή των προσκυνητών και ανυψώνοντας τις ψυχές τους σε ύψη πνευματικά. Την Πανήγυρη τίμησαν με την παρουσία τους ο Δήμαρχος Ελασσόνας κ. Νικόλαος Γάτσας, οι Αντιπεριφερειάρχες κ. Μαρία Γαλλιού και κ. Ανδριάννα Κομήτσα, καθώς και ο Διοικητής του Αστυνομικού Τμήματος Ελασσόνας κ. Πέτρος Μουταφίδης.

Όλες οι ιερές ακολουθίες μεταδόθηκαν απευθείας από τον εκκλησιαστικό τηλεοπτικό σταθμό 4Ε, δίνοντας τη δυνατότητα σε πλήθος πιστών να συμμετάσχουν προσευχητικά και εξ αποστάσεως. Ιδιαίτερα συγκινητική υπήρξε η προσέλευση των προσκυνητών, οι οποίοι κατέφθασαν από κοντά και μακριά προκειμένου να προσκυνήσουν στην Ιερά Μονή και να ζητήσουν την ευλογία της Αγίας Τριάδος, η οποία τιμάται αδιαλείπτως στον ιερό αυτό τόπο επί πολλούς αιώνες.

Με ευλάβεια, τάξη και κατάνυξη συμμετείχαν στις ιερές ακολουθίες, ακόμη και όσοι παρακολουθούσαν από τον αύλειο χώρο της Μονής. Ευχόμαστε η χάρη της Αγίας Τριάδος να ευλογεί όλους τους ανθρώπους και το Πανάγιο Πνεύμα να φωτίζει τις σκέψεις, τις αποφάσεις και την πορεία της ζωής μας.

Το άρθρο Λαμπρός εορτασμός της Αγίας Τριάδος στην Ιερά Μονή Σπαρμού Ολύμπου εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Μιλώντας στο creta24.gr, ο ιερέας επεσήμανε πως κατάγεται από το Τόκιο αλλά το επίθετό του ακούγεται κρητικό… «Κοζάκης». Περιγράφει τον θρύλο της Παναγίας Πορταΐτισσας και τον λόγο που η εικόνα επέλεξε το παρεκκλήσι και όχι το Καθολικό του ιστορικού μοναστηριού που αποτελεί το τρίτο μοναστήρι στην ιεραρχία στο Άγιον Όρος, ιδρύθηκε τον 8ο αιώνα από Γεωργιανούς (ίβηρες) μοναχούς και αρχικές έλαβε το όνομα «Μονή του Κλήμεντος».

«Όσοι είμαστε εδώ συνειδητοποιούμε τη θαυματουργή παρουσία της Παναγίας και το ιστορικό βάρος του μοναστηριού», υπογραμμίζει μιλώντας άψογα ελληνικά ο πατήρ Τιμόθεος, ενώ, παράλληλα, θυμάται τον μακαριστό ηγούμενο του μοναστηριού, Βασίλειο Γοντικάκη, τον οποίο πρόλαβε τα πρώτα του χρόνια στη Μονή Ιβήρων.

Πώς έγινε χριστιανός ορθόδοξος

Ο πατήρ Τιμόθεος σπούδαζε αεροναυπηγική και τεχνολογία διαστήματος και ταυτόχρονα εργαζόταν για να εξασφαλίζει τα προς το ζην μέχρι που συνειδητοποίησε ότι δεν τον ικανοποιεί ούτε η θρησκεία του Σιντοϊσμού ούτε του βουδισμού. Η πρώτη επαφή με τον χριστιανισμό έγινε όταν γνώρισε τον προτεσταντισμό και μελέτησε τη Βίβλο. Ο Χριστιανισμός τον προσέλκυσε σαν μαγνήτης. Εκεί άρχισε να ψάχνει, να διαβάζει, ώσπου ήρθε σε επαφή με την Ορθόδοξη Κοινότητα και σήμερα ισχυρίζεται ότι «αυτή είναι η μεγάλη αλήθεια» αποφασίζοντας να αφιερωθεί στον Θεό. 

Ταξίδεψε στην Καλιφόρνια, στην Αλάσκα, στην Αριζόνα και κατέληξε σε μια κοινότητα Χριστιανών Ορθοδόξων στην Κορέα. Εκεί έμαθε πρώτη φορά για το Άγιον Όρος και τη Μονή Ιβήρων. Ζήτησε από τον γέροντα πνευματικό του άδεια προκειμένου να μεταβεί στον Άθω, όπου και κατοικεί μόνιμα τα τελευταία χρόνια.

Το θαύμα της εικόνας της Παναγίας Πορταΐτισσας

Και εκεί ακριβώς ενθουσιάστηκε με τη θαυματουργή εικόνα της Παναγίας Πορταΐτισσας. Είναι εκείνος που κάθεται και περιμένει τους προσκυνητές για να τους μιλήσει για το θαύμα της εικόνας.

«Η εικόνα φυλασσόταν στη Νίκαια της Μικράς Ασίας. Την περίοδο της Εικονομαχίας, μια ευσεβής χήρα την έριξε στη θάλασσα για να τη σώσει. Όταν ολοκληρώθηκε η ίδρυση της Μονής Ιβήρων, στα ανοιχτά της θάλασσας, εμφανίστηκε η ιερή εικόνα της που ξεχώριζε από ένα φωτεινό στύλο, ο οποίος ξεκινούσε από τη θάλασσα και έφτανε μέχρι τον ουρανό. Οι μοναχοί όταν είδαν την εικόνα, προσπάθησαν να την πλησιάσουν, μα όσο την πλησίαζαν, αυτή απομακρυνόταν. Η εικόνα έφτασε “όρθια και φωτεινή” στις ακτές του Αγίου Όρους. Μόνο ο Γαβριήλ κατάφερε να την πάρει. Οι μοναχοί την τοποθέτησαν αρχικά στο Καθολικό της Μονής. Ωστόσο, η εικόνα μεταφερόταν μυστηριωδώς πάνω από την πύλη της μονής. Η Παναγία εμφανίστηκε στον μοναχό Γαβριήλ και του είπε ότι δεν ήρθε για να τη φυλάνε οι μοναχοί, αλλά για να φυλάει εκείνη τη Μονή! Έτσι χτίστηκε το παρεκκλήσι της Πορταΐτισσας ακριβώς δίπλα στην είσοδο, όπου βρίσκεται μέχρι σήμερα και την προσκυνάτε», εξηγεί ο Ιάπωνας μοναχός.

protothema.gr

Το άρθρο Ο Ιάπωνας «σαμουράι» του Αγίου Όρους: Ο πατήρ Τιμόθεος που άφησε την αεροναυπηγική για να φυλάει την Παναγία Πορταΐτισσα εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Το λατρευτικό πρόγραμμα της ημέρας ξεκίνησε στις 07:00 π.μ. με την ακολουθία του Όρθρου. Στη συνέχεια τελέστηκε η Πανηγυρική Αρχιερατική Θεία Λειτουργία, στην οποία ιερούργησε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Λαρίσης και Τυρνάβου κ. Ιερώνυμος, προσδίδοντας ιδιαίτερη πνευματική αίγλη και λαμπρότητα στον εορτασμό.

Στην πανηγυρική Θεία Λειτουργία έδωσαν το παρών αντιπροσωπεία στελεχών της VI ΤΑΞΥΠ καθώς και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Συνδέσμου Εφέδρων Αξιωματικών Ν. Λάρισας.

Οι πιστοί συμμετείχαν με ευλάβεια στην κορυφαία αυτή στιγμή των εκδηλώσεων, τιμώντας τη μνήμη του δικού τους Αγίου, που αποτελεί διαχρονικό φάρο πίστης για την περιοχή του Τυρνάβου.

Το άρθρο Με λαμπρότητα ο Τύρναβος τιμά τον Νεομάρτυρα Άγιο Γεώργιο: Κορυφώνονται οι εκδηλώσεις στον Άγιο Γεδεών εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Η τοπική κοινωνία, με βαθιά ευλάβεια, συμμετέχει ενεργά στις λατρευτικές εκδηλώσεις, αναδεικνύοντας τη σημασία του Αγίου ως διαχρονικού πνευματικού φάρου και προστάτη της περιοχής.

Οι εορτασμοί ξεκίνησαν με την τέλεση του Μεγάλου Πανηγυρικού Εσπερινού στον Ιερό Ναό του Αγίου Γεδεών, Κατά τη διάρκεια της ακολουθίας τελέστηκε η καθιερωμένη Αρτοκλασία, ενώ το Θείο Κήρυγμα εκφωνήθηκε από τον Αρχιερατικό Επίτροπο Τυρνάβου, ο οποίος προεξήρχε της τελετής, πλαισιωμένος από το σύνολο του ιερού κλήρου της πόλης. Στον λόγο του, ο Αρχιερατικός Επίτροπος αναφέρθηκε στο σθένος και την αυτοθυσία του Νεομάρτυρος, στέλνοντας μηνύματα ελπίδας και ενότητας.

Ακολούθησε η Λιτανεία της Ιεράς Εικόνας του Αγίου στους δρόμους πέριξ του Ναού. Την εικόνα μετέφερε με απόλυτη τιμή άγημα Εφέδρων Αξιωματικών, μελών του Συνδέσμου Εφέδρων Αξιωματικών Ν. Λάρισας (ΣΕΑΝ Λάρισας). Την πομπή συνόδευσε παιανίζοντας η Φιλαρμονική του Δήμου Τυρνάβου, προσδίδοντας τον απαραίτητο εορταστικό τόνο, ενώ ιδιαίτερα αισθητή και ελπιδοφόρα ήταν η παρουσία μαθητών των Δημοτικών Σχολείων της πόλης, οι οποίοι ακολούθησαν τη λιτανευτική κρατώντας με καμάρι τις ελληνικές σημαίες.

Για τον εορτασμό στον Ιερό Ναό και την λιτανεία βρέθηκαν στελέχη της VI ΤΑΞΥΠ.

Με αυτόν τον τρόπο, ο Τύρναβος απέδωσε τον οφειλόμενο φόρο τιμής σε έναν δικό του Άγιο, που αποτελεί διαρκές στήριγμα και σημείο αναφοράς για τον τόπο.

Το άρθρο Με λαμπρότητα ο Τύρναβος γιορτάζει τον Νεομάρτυρα Άγιο Γεώργιο εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Όπως επισημαίνει ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Λαρίσης και Τυρνάβου κ. Ιερώνυμος στο εισαγωγικό του σημείωμα, «δεδομένα παρακμιακά χαρακτηριστικά εξουσιαστικής νοοτροπίας και περιφρόνησης των θεσμών, όπως η εκτεταμένη διαφθορά, η ελιτίστικη νοοτροπία, οι αποκλειστικότητες και οι αποκλεισμοί, η έλλειψη πίστης στο κοινό ευρωπαϊκό όραμα των ιδρυτών της ενωμένης Ευρώπης, η ακατάσχετη συνωμοσιολογία, η ελλειμματική παιδεία, η αδιαλλαξία και η έλλειψη ηθικής ή, καλύτερα, περιοδικές αποκλίσεις στην πολλαπλώς επικίνδυνη woke ατζέντα, συνθέτουν ένα ευρωπαϊκό γίγνεσθαι που δεν ξέρουμε αν θέλει να υπάρχει αύριο…

Η Ευρώπη, παρά τις όποιες δυνατότητές της, αυτοκτονεί γιατί στερείται πνευματικής πυξίδας. Κάνει απέλπιδες προσπάθειες να βρει δρόμο στα σκοτάδια, καθώς δείχνει να αρνείται το Φως! Πληγώνει και πληγώνεται αρνούμενη να διδαχθεί από την ιστορία της και να στηριχθεί στους παραδοσιακούς της πυλώνες, τον Χριστιανισμό, την Ελληνική Φιλοσοφία, τον Νόμο που στηρίζεται στην Ηθική».

Το τεύχος θέτει τις βάσεις για έναν γόνιμο διάλογο, για όποιον θέλει να αναλάβει ευθύνες ενός νέου ευρωπαϊκού προσανατολισμού, διαβάζοντας και ενημερωνόμενος για την μαρτυρία της Ορθοδοξίας και όχι μόνο. Γράφουν και καταθέτουν σκέψεις και εμπειρίες οι Μητροπολίτες του Οικουμενικού Πατριαρχείου στην Ευρώπη, ο Γερμανίας Αυγουστίνος,  ο Βελγίου Αθηναγόρας, ο Αυστρίας Αρσένιος, ο Ελβετίας Μάξιμος. Συμπληρωματικές μαρτυρίες, εξίσου σημαντικές, δίνει ο Μητροπολίτης Σιγκαπούρης Κωνσταντίνος, αλλά και γόνιμο προβληματισμό καταθέτει σε ένα εξαιρετικό κείμενο ο πρώην Επίσκοπος των εν Κερκύρα, Ζακύνθω και Κεφαλληνία Ρωμαιοκαθολικών χριστιανών Ιωάννης Σπιτέρης.

Οι εν Ελλάδι Μητροπολίτες Γουμενίσσης Δημήτριος, Κερκύρας Νεκτάριος και Αλεξανδρουπόλεως Άνθιμος καταθέτουν τις θέσεις τους μέσα από μια κοινωνία στην οποία η Ορθοδοξία είναι πλειονοψηφία. Συνεισφέρουν στον διάλογο ο Μάξιμος Χαρακόπουλος, ως γενικός γραμματέας της Διακοινοβουλευτικής Συνέλευσης Ορθοδοξίας, ο γέροντας Ελισαίος Σιμωνοπετρίτης, ο π. Ιγνάτιος Μουρτζανός, ο π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός, ο Κωνσταντίνος Χολέβας, ο Νικόλαος Τσιρέβελος και η Βαρβάρα Βασιλάκη, βοηθώντας τον αναγνώστη να δει όψεις της ελληνορθόδοξης ταυτότητας που απαντούν σε κοινωνικά και υπαρξιακά κενά του σύγχρονου Ευρωπαίου.

Το περιοδικό έχει ακόμα πλούσια θεματολογία ιστορικού περιεχόμενου, με τις γραφές των Κώστα Σπανού, Νικόλαου Παπαθεοδώρου, Σταύρου Γουλούλη, Σταυρούλας Σδρόλια, Φανής Καλοκαιρινού, Μητροπολίτου Λαρίσης Ιερωνύμου, Μητροπολίτου Σελευκείας Θεοδώρου, π. Νικοδήμου Αθανασίου, π. Παναγιώτη Καποδίστρια, Σταύρου Αγγορούδη, Ντίνου Αυγουστή, π. Αθανασίου Γκατζώνα και Γιώργου Τράντα. Θέματα Ορθόδοξης πνευματικότητας παρουσιάζουν ο π. Θεοδόσιος Μαρτζούχος, ο π. Σιλουανός Πεπονάκης, ο π. Νικόδημος Γαλιάτσος, ο Θεόδωρος Ρόκας, ο Κωνσταντίνος και η Βαΐτσα Γιαννούλη και ο Αθανάσιος Χρυσοβέργης. Υπάρχουν κείμενα για εορτές και περιόδους του εκκλησιαστικού έτους, όπως οι Χαιρετισμοί, αλλά και κείμενα που αναφέρονται στην εποχή μας, όπως των π. Αλεξίου Σαμαρτζή, Σωτηρίου Μπαλατσούκα, Γεωργίου Μαγαλιού, Χαράλαμπου Ανδρεόπουλου, Νικολάου Παύλου, Γεωργίου Φουντουλάκη και το περιοδικό κλείνει με ένα εξαιρετικό κείμενο του Αρχιεπισκόπου Αυστραλίας Μακαρίου για τις σχέσεις και τις εξαρτήσεις στην ψηφιακή εποχή.

Το εξώφυλλο, όπως πάντα, συλλεκτικό και πρωτότυπο, από τον Χρήστο Παπανικολάου, με θέμα την συνύπαρξη Κωνσταντινούπολης και Ρώμης, Ορθοδοξίας και Ευρώπης με σύμβολα την Αγία Σοφία της Κωνσταντινούπολης και τον Άγιο Πέτρο του Βατικανού.

Το τεύχος μπορεί να το προμηθευτεί κάποιος από τα γραφεία της Μητροπόλεως Λαρίσης και από κεντρικά βιβλιοπωλεία της Λάρισας, ενώ ηλεκτρονικά αναρτάται στην ιστοσελίδα της Μητροπόλεως Λαρίσης.

Το άρθρο «ΑΧΙΛΛΙΟΥ ΠΟΛΙΣ»: Δέκατο Πέμπτο τεύχος αφιερωμένο στην μαρτυρία της Ορθοδοξίας στη Ευρώπη και τον κόσμο εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Η ημέρα της Πεντηκοστής αποτελεί για τους Σκαμνιώτες κάτι περισσότερο από μια μεγάλη θρησκευτική εορτή. Είναι ημέρα επιστροφής στις ρίζες, προσκυνήματος και τιμής σε έναν τόπο που σημάδεψε την ιστορία του Ολύμπου. Κάθε χρόνο, οι απόγονοι των κατοίκων της Παλιάς Σκαμνιάς καταφθάνουν με κάθε διαθέσιμο μέσο, ενώ αρκετοί επιλέγουν ακόμη και να διανύσουν πεζή τη διαδρομή, προκειμένου να προσκυνήσουν στον Ιερό Ναό της Αγίας Τριάδας και να αποτίσουν φόρο τιμής στη γη των προγόνων τους.

Η Παλιά Σκαμνιά αποτελεί τόπο ιστορικής μνήμης, καθώς το 1943 καταστράφηκε ολοσχερώς κατά τη διάρκεια της ναζιστικής κατοχής. Στον τόπο όπου κάποτε έσφυζαν από ζωή 250 πετρόχτιστα σπίτια, δύο δημοτικά σχολεία και τρεις νερόμυλοι, η εκκλησία της Αγίας Τριάδας παραμένει μέχρι σήμερα ζωντανός μάρτυρας της ιστορίας του χωριού.

Στη φετινή Θεία Λειτουργία χοροστάτησε ο παπα-Νικόλας Πνευματικός, ο οποίος γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Παλιά Σκαμνιά. Φοίτησε στο σχολείο του χωριού και εκκλησιαζόταν από παιδί στον ναό της Αγίας Τριάδας, όταν η συμμετοχή των μαθητών και μαθητριών στις ακολουθίες αποτελούσε αναπόσπαστο μέρος της τοπικής ζωής. Ο ναός της Αγίας Τριάδας αποτελεί, άλλωστε, την πρώτη μεταβυζαντινή εκκλησία που ανεγέρθηκε στην επαρχία Ελασσόνας μετά την Άλωση της Κωνσταντινούπολης.

Τον Σύλλογο εκπροσώπησε με ομιλία το μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου Ηλίας Πνευματικός, ο οποίος αναφέρθηκε στη διαχρονική σημασία του πανηγυριού για τη συλλογική μνήμη των Σκαμνιωτών.

«Το πανηγύρι της Αγίας Τριάδας στην Παλιά Σκαμνιά είναι η ζωντανή συνέχεια των προγόνων μας, που συγκεντρώνονταν σε αυτόν τον ιερό τόπο για να προσευχηθούν, να ανταμώσουν, να γιορτάσουν και να μοιραστούν χαρές, ελπίδες και προσδοκίες», τόνισε.

Αναφερόμενος στην ιστορική διαδρομή του τόπου, επισήμανε ότι ο Ιερός Ναός της Αγίας Τριάδας είναι το μοναδικό κτίσμα που διασώθηκε από την ολοκληρωτική καταστροφή του χωριού κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

«Το γεγονός ότι ο ναός στάθηκε όρθιος μέσα στα δύσκολα εκείνα χρόνια κράτησε ζωντανές την πίστη, την ιστορική μνήμη και τις παραδόσεις μας», υπογράμμισε.

Παράλληλα, ο Ηλίας Πνευματικός στάθηκε στο διαχρονικό μήνυμα της ειρήνης, σημειώνοντας ότι η ανθρωπότητα δεν έχει ακόμη διδαχθεί όσο θα έπρεπε από τις τραγωδίες των πολέμων, καθώς η βία και οι συγκρούσεις εξακολουθούν να δοκιμάζουν λαούς σε διάφορα μέρη του κόσμου. Όπως ανέφερε, η ειρήνη, η αλληλεγγύη και η ενότητα παραμένουν διαχρονικές αξίες με ιδιαίτερη σημασία στις σημερινές συνθήκες.

Μέσα στη σιωπή του τόπου και την ομορφιά της φύσης που έχει αγκαλιάσει τα ερείπια του παλιού χωριού, η Αγία Τριάδα εξακολουθεί να αφηγείται την ιστορία της Σκαμνιάς μέσα από τις ολόσωμες αγιογραφίες της, τα αρχιτεκτονικά της στοιχεία και τον γυναικωνίτη που λειτούργησε ως σχολείο στα χρόνια της Κατοχής. Μια διαρκής υπενθύμιση της οδύνης του πολέμου, αλλά και της δύναμης της μνήμης και της ζωής που επιμένει.

Χαιρετισμό προς τους παρευρισκόμενους απηύθυνε ο πρόεδρος της Τοπικής Κοινότητας Σκαμνιάς, Κωνσταντίνος Μωραΐτης, ενώ στη Θεία Λειτουργία χοροστάτησε επίσης ο ιερομόναχος πατέρας Θεόφιλος από την Ιερά Μονή Αγίας Τριάδας Σπαρμού.

Το άρθρο Η Αγία Τριάδα Παλιάς Σκαμνιάς ένωσε και φέτος τους Σκαμνιώτες στον μαρτυρικό τόπο των προγόνων τους εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Η Κυριακή των Αγίων Πάντων αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους σταθμούς του χριστιανικού εορτολογίου, καθώς έρχεται ως φυσική συνέχεια και επιστέγασμα της εκδηλώσεως του Αγίου Πνεύματος στον κόσμο.

Σκοπός της εορτής είναι να τιμηθούν όχι μόνο οι επώνυμοι και αναγνωρισμένοι άγιοι, αλλά και οι αναρίθμητοι άγνωστοι χριστιανοί, άνδρες, γυναίκες και παιδιά, που έζησαν με πίστη, θυσιάστηκαν ή μαρτύρησαν ανά τους αιώνες, παραμένοντας αφανείς για την ανθρώπινη ιστορία, αλλά γνωστοί στον Θεό.

Το θεολογικό και υπαρξιακό νόημα της ημέρας είναι βαθύτατο, καθώς αποκαλύπτει τον αληθινό προορισμό κάθε ανθρώπου, που δεν είναι άλλος από την αγιότητα.

Με την έλευση του Παρακλήτου, ο άνθρωπος καλείται να αφήσει κατά μέρος κάθε «άγος», δηλαδή κάθε τι που τον απομακρύνει από την αγάπη, και να αλλάξει ριζικά τον τρόπο που σχετίζεται με τον Θεό και τον πλησίον του. Ο άγιος δεν είναι ένας υπεράνθρωπος, αλλά ένας αυθεντικός άνθρωπος που επιλέγει την οδό της αγάπης, της συγχώρησης και της θυσίας, μετατρέποντας την καθημερινότητά του σε πεδίο πνευματικής άσκησης και υπέρβασης του εγωισμού.

Παράλληλα, η συγκεκριμένη ημέρα αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες ονομαστικές γιορτές του έτους, καθώς λόγω της φύσης της εορτής, συγκεντρώνει έναν εντυπωσιακό αριθμό αρχαιοελληνικών, ιστορικών και ξενόφερτων ονομάτων που δεν περιλαμβάνονται στις παραδοσιακές σταθερές γιορτές του Ορθόδοξου μηνολογίου.

Έτσι, την Κυριακή των Αγίων Πάντων έχουν την τιμητική τους και δέχονται ευχές δεκάδες συμπολίτες μας.

Στη μακρά λίστα των εορταζόντων περιλαμβάνονται ονόματα όπως η Ζηναΐς και η Ζηναΐδα, ο Παναγής και ο Πανάγος, καθώς και η Σεβαστιανή, η Σεβαστίνα, η Σεβαστιάνα, η Σεβαστή, η Σέβη, η Σεβούλα και η Σεβαστούλα. Γιορτάζουν επίσης ονόματα εμπνευσμένα από την ελληνική μυθολογία και ιστορία, όπως ο Αγαμέμνονας, ο Αγαμέμνων, ο Αγησίλαος, ο Αίολος, η Άλκηστις, η Αλκμήνη, η Ανδρομέδα, η Αντιόπη, ο Αριστομένης, ο Βρασίδας, ο Διαγόρας, ο Έκτορας, η Εριφύλη, ο Ευαγόρας, ο Ευριπίδης, η Ευρυδίκη, ο Φαίδων, ο Φαίδωνας, ο Φειδίας, ο Γλαύκος, η Ηλέκτρα, η Ιοκάστη, η Καλυψώ, η Κασσάνδρα, ο Κίμων, ο Κίμωνας, η Κίρκη, ο Κλεάνθης, η Κλεάνθη, ο Κλέαρχος, ο Κλεομένης, ο Κρίτων, ο Κρίτωνας, η Κυβέλη, ο Λαέρτης, ο Λυκούργος, ο Λύσανδρος, ο Μίνωας, η Μυρτώ, η Ναυσικά, ο Νεοκλής, ο Νεοπτόλεμος, η Νιόβη, ο Ορφέας, ο Περίανδρος, ο Πραξιτέλης, ο Πυθαγόρας, η Τερψιθέα, ο Θρασύβουλος, ο Θράσος, ο Τιμολέων, ο Άγις, ο Αίσωπος, ο Αλκίνοος, η Αμφιτρίτη, ο Αναξίμανδρος, ο Ανδροκλής, η Αρετή, η Αρετούσα, ο Γοργίας, η Ήρα, η Ηρώ, η Ιόλη, ο Ιπποκράτης, η Αρμονία, η Ηώ, η Ήβη, η Ινώ, η Κυρήνη, η Μηλινόη, η Ρέα, ο Καλλίμαχος, ο Κρατερός και ο Πολυκράτης.

Επιπλέον, την ίδια ημέρα εορτάζουν παραδοσιακά ελληνικά ονόματα όπως η Αγόρω, η Αγορίτσα, η Ρίτα, ο Δίκαιος, ο Κανέλος, η Κανέλα, η Νέλλη, ο Κομνηνός, ο Λογοθέτης, ο Μάνθος, η Μανθούλα, η Παγώνα, η Πανωραία, η Ροδοθέα, η Θέλξη, η Έρη, η Εριέττα και η Πούλια. Τέλος, την ονομαστική τους εορτή έχουν και πολλά ονόματα με δυτική ή διεθνή προέλευση, όπως ο Αρθούρος, ο Βελισάριος, ο Βενέτιος, η Βενετία, ο Βενιζέλος, η Βιολέτα, η Εβελίνα, το Έβελιν, η Ελβίρα, ο Ερρίκος, ο Έρικ, ο Ερωτόκριτος, ο Φραγκίσκος, η Φρατζέσκα, η Γιασεμή, η Γιασμίνα, η Γιολάντα, η Ισαβέλα, η Καλομοίρα, η Κλάρα, η Μανταλένα, η Μιράντα, η Μιρέλα, η Οφηλία, ο Όθων, ο Όθωνας, η Τερέζα, ο Αλβέρτος, η Έρρικα, ο Κάρολος, η Καρολίνα, η Μαλβίνα, η Μέλισσα, ο Ναπολέων, ο Ναπολέωντας, η Σεμίνα, η Οδέττη, ο Ζώτος, ο Αλφρέδος, η Κλαίρη, η Λάνα, η Λάρα, η Λίλα, η Λίλιαν, η Μαρίσσα, η Νία, η Υβόννη, η Βεατρίκη και η Άρια ή Άρυα.

Το άρθρο Κυριακή των Αγίων Πάντων: Η μεγάλη κινητή εορτή της Ορθοδοξίας, το βαθύτερο νόημά της και ποιοι γιορτάζουν εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Στο πλαίσιο των εργασιών εξωραϊσμού και αποκατάστασης των υποδομών του ναού, μια ιδιαίτερα σημαντική προσθήκη έλαβε χώρα στο καμπαναριό της εκκλησίας. Ένας νέος, φωτεινός σταυρός τοποθετήθηκε στην κορυφή του, με σκοπό να φωτίζει την περιοχή και να αποτελεί πλέον ένα διακριτό σημείο αναφοράς για ολόκληρη την πόλη του Τυρνάβου.

Η αντικατάσταση αυτή κρίθηκε απαραίτητη, καθώς ο παλαιότερος μεταλλικός σταυρός που κοσμούσε την κορυφή του καμπαναριού είχε αποκολληθεί από τη βάση του λόγω φθορών και είχε πέσει, δημιουργώντας κενό στην εικόνα του ναού. Με τη νέα αυτή τοποθέτηση, η ιστορική εκκλησία αποκτά ξανά το σύμβολό της, έτοιμη να υποδεχθεί τους πιστούς για τις μεγάλες θρησκευτικές εκδηλώσεις της περιοχής.

Το άρθρο Νέος φωτεινός σταυρός στο καμπαναριό του Αγίου Γεδεών στον Τύρναβο ενόψει και του εορτασμού του Αγίου Γεωργίου εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

            Τα τριάντα χρόνια ήλθε σε επικοινωνία με πάρα πολλούς ανθρώπους, με τους οποίους συζήτησε και ανέπτυξε σχέσεις ανθρώπινες φιλίας και αγάπης. Ένας από αυτούς τους ανθρώπους ήταν και ο πατέρας του Αγίου Λαζάρου, του τετραημέρου φίλου Του,  ο οποίος πίστευε στην ανάσταση των ανθρώπων εκ νεκρών. Με αφορμή το γεγονός αυτό ο Λάζαρος και οι αδελφές του Μάρθα και Μαρία γνώρισαν τον Κύριο.

            Ο Κύριος μετά την ανάσταση της κόρης του Ιαείρου και της χήρας της Ναϊν βρίσκεται πέρα του Ιορδάνη ποταμού.           Ο Λάζαρος ασθένησε και οι αδελφές του στέλνουν μήνυμα ότι ο αδελφός τους αρρώστησε. Ο Κύριος προσποιείται τον αδιάφορο. Όταν ο Λάζαρος πέθανε είπε ο Χριστός στους μαθητές Του «Ο Λάζαρος, ο φίλος μας κοιμήθηκε» (Ιω. 11, 11) και ξεκίνησαν για τη Βιθυνία, όπου τον υποδέχτηκαν οι αδελφές Μαρία και Μάρθα λέγοντες «Κύριε, αν βρισκόσουν εδώ, δεν θα πέθαινε ο αδελφός μας. Αλλά και τώρα, αν θέλεις, μπορείς να τον αναστήσεις, γιατί έχεις αυτή τη δύναμη»(Ιω.11,21-22). Ο Χριστός οδηγείται στον τάφο του Λαζάρου, όπου δάκρυσε ως άνθρωπος και αφού προσευχήθηκε στον Ουράνιο Πατέρα Του διέταξε τον Λάζαρο να βγει από τον τάφο. Ο Λάζαρος, αν και πέρασαν τέσσερεις ημέρες από την κοίμησή του, αναστήθηκε και ήταν αβλαβής. Μετά την ανάσταση ο Κύριος παρευρίσκεται σε δείπνο στο σπίτι του Λαζάρου.

            Οι αδελφές Μάρθα και Μαρία αγαπούσαν τον Κύριον και ήθελαν να τον ευχαριστήσουν, η κάθε μία με τον δικό της τρόπο. Η Μάρθα επέλεξε την διακονία της φιλοξενίας, ήθελε με κάθε τρόπο να ευχαριστήσει τον Χριστό. Η Μαρία επέλεξε τον ρόλο του ακροατή-μαθητή των λόγων του Κυρίου. Δεν ήταν συνηθισμένο φαινόμενο της εποχής οι γυναίκες να είναι μαθητές. Η Μάρθα κουρασμένη απευθύνθηκε στον Κύριο και παραπονέθηκε ότι η Μαρία την άφησε να κάνει όλες τις δουλειές. Η απάντηση του Κυρίου με πολλή αγάπη, γνωρίζοντας την καλή της πρόθεση, ήταν «Μάρθα, Μάρθα, μεριμνᾷς καὶ τυρβάζῃ περὶ πολλά, Μαρία δὲ τὴν ἀγαθὴν μερίδα ἐξελέξατο, ἥτις οὐκ ἀφαιρεθήσεται ἀπ᾿ αὐτῆς» (Λουκ. ι’ 38-42).Πολύ γνωστή και πάρα πολύ διδακτική.

            Η Μαρία άλειψε με πολύτιμο μύρο τα πόδια του Ιησού και τα σπόγγισε με τα μαλλιά της και το σπίτι πλημμύρισε από την ευωδία του. Ερμηνεύουν οι άγιοι Πατέρες το σημείο αυτό και λένε ότι, όταν πρόκειται για εκδηλώσεις λατρείας, δεν χρειάζεται προσοχή στην αξιοπρέπειά μας. Το να λύσει μια γυναίκα τα μαλλιά της και να σκουπίσει τα πόδια ενός άνδρα, θεωρούνταν την εποχή εκείνη εξευτελιστικό και θα γινόταν θόρυβος εις βάρος της Μαρίας. Η Μαρία, όμως, δεν υπολόγισε τα σχόλια του κόσμου, όπως τα υπολογίζουμε όλοι εμείς, όταν πρόκειται να προσφέρουμε λατρεία και τιμή προς τον Θεό. Ο Ιούδας , ο Ισκαριώτης,  «στεναχωρήθηκε» γιατί το μύρο δεν πωλήθηκε και να δοθούν τα χρήματα στους φτωχούς. Ο σκοπός του ήταν άλλος. «Τους πτωχούς», είπε ο Κύριος, «τους έχετε πάντα μαζί σας, εμένα όχι» και ανέφερε ότι η πράξη της αντιστοιχούσε στην προετοιμασία της ταφής Του.

            Σε μια ερμηνευτική αλληγορική παρουσίαση ο άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας λέει ότι η Μάρθα είναι η πρακτική αρετή, ενώ η Μαρία είναι η θεωρία, η οποία ακολουθεί μετά από την πράξη. Με την πράξη και την θεωρία επιδεικνύουμε πληρέστερα την αγάπη προς τον Χριστό. Υπάρχουν, επίσης, μερικοί που ισχυρίζονται ότι οι δύο αυτές αδελφές υποδηλώνουν την Αγία Γραφή, αφού η Μάρθα είναι τύπος της Παλαιάς Διαθήκης, που υπηρετεί τον Χριστό, ενώ η Μαρία είναι τύπος της ευαγγελικής παιδεύσεως.

            Στον εσπερινό της Τετάρτης προ των Βαΐων ψάλλομε: «Μάρθαν και την Μαρίαν πιστοί, εκμιμησάμενοι προς Κύριον πέμψωμεν, ενθέους, ως πρέσβεις πράξεις, όπως ελθών τον ημών, νουν εξαναστήση νεκρόν κείμενον, δεινώς εν τω μνήματι, αμελείας αναίσθητον, φόβου του θείου, μηδαμώς αισθανόμενον, και ενέργειαν, ζωτικήν νυν μη έχοντα, κράζοντες˙ ίδε Κύριε, και ώσπερ τον φίλον σου, Λάζαρον πάλαι Οικτίρμον, επιστασία εξήγειρας, φρικτή, ούτω πάντας, ζωοποίησον παρέχων, το μέγα έλεος»[1]. Να πέμψουμε την Μαρία και την Μάρθα πρέσβεις στον Χριστόν για να αναστήσει τον νεκρωθέντα νουν.

            Οι Άγιοι Ευαγγελιστές αναφερόμενοι στα πάθη του Χριστού συμπεριλαμβάνουν στις μυροφόρες γυναίκες τις Αγίες Μάρθα και Μαρία. Διαβάζομε στα ιερά κείμενα «και γυναίκες ειστήκεισαν από μακρόθεν ορώσαι ταύτα˙ από μακρόθεν θεωρούσαι»( Λκ .23, 49).

            Μετά το Λιθοβολισμό του Αγίου Πρωτομάρτυρος Στεφάνου, η Αγία Μάρθα  και η Αγία Μαρία συνελήφθησαν  μαζί με άλλους Χριστιανούς και εξορίστηκαν με πλοίο, στην Προβηγκία, πόλη της Νοτίου Γαλλίας. Εκεί, όπως και στην πόλη Αβινιόν, η Αγία Μάρθα ευαγγελίστηκε το Χριστιανισμό, όπως και στην πόλη Ταρασκόν αφού πρώτα εφόνευσε με αγιασμό ένα δράκοντα πού λυμαινόταν την πόλη. Εκοιμήθη εν ειρήνη στην ιδία πόλη όπου και τιμάται ως προστάτις μέχρι σήμερα. Η Αγία Μαρία ευαγγελίστηκε το Χριστιανισμό στις πόλεις Αίκς και Μασσαλία. Αργότερα αποσύρθηκε στην ερημική περιοχή Saint Baume  της Προβηγκίας όπου ασκήτεψε αρκετά χρόνια σε ένα σπήλαιο διάγοντας ενάρετο βίο και τρεφομένη δια χειρός Αγγέλου.

[1] ΣΕΒ. ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΝΑΥΠΑΚΤΟΥ ΚΑΙ ΑΓΙΟΥ ΒΛΑΣΙΟΥ ΙΕΡΟΘΕΟΣ ΒΛΑΧΟΣ, Οι Δεσποτικές Εορτές˙ Εισοδικό στο Δωδεκάορτο και την Ορθόδοξη Χριστολογία , έκδ. Β΄, Ιερά Μονή Γενεθλίου της Θεοτόκου (Πελαγίας), Λιβαδειά 1998, σσ. 189-190, 200-201.

Μυργιώτης Παναγιώτης

Μαθηματικός

Το άρθρο Αγίες Μάρθα και Μαρία αδελφές του Αγίου Λαζάρου του τετραημέρου εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Ο ναός, αφιερωμένος στους Αγίους Θεοδώρους Τήρωνα και Στρατηλάτη, αποτελεί το καθολικό της ομώνυμης μονής. Ανεγέρθηκε το 1778 και τοιχογραφήθηκε το 1798 από τους ζωγράφους Δαμιανό και Ιωάννη. Ο ναός αποτελεί αδιάψευστο μάρτυρα της ακμής της οικονομικής και καλλιτεχνικής δραστηριότητας, που χαρακτηρίζει τα εμπορικά κέντρα του Κάτω Ολύμπου και του Κισσάβου και αντανακλά τη μεγάλη ανάπτυξη του ιστορικού οικισμού τους προηγούμενους αιώνες, με κορύφωση τον 18ο.

Οι εργασίες συντήρησης και αποκατάστασης των τοιχογραφιών πραγματοποιήθηκαν από την Εφορεία Αρχαιοτήτων Λάρισας στο πλαίσιο του Περιφερειακού Επιχειρησιακού Προγράμματος “Θεσσαλία 2014–2020”.

Το άρθρο Τέλεση πρώτης Θείας Λειτουργίας στην Ιερά Μονή Αγίων Θεοδώρων Ραψάνης μετά την ολοκλήρωση των εργασιών συντήρησης των τοιχογραφιών εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Η έναρξη του εορτασμού θα γίνει την Παρασκευή 5 Ιουνίου στις 09:00 μ.μ. με την τέλεση Ιεράς Αγρυπνίας για την απόδοση της εορτής της Πεντηκοστής. Το Σάββατο 6 Ιουνίου, στις 12:00 το μεσημέρι, θα πραγματοποιηθεί η Ακολουθία του Ιερού Ευχελαίου.

Το απόγευμα του Σαββάτου, στις 07:00 μ.μ., θα τελεστεί ο Μέγας Πανηγυρικός Εσπερινός μετ’ αρτοκλασίας και θείου κηρύγματος. Αμέσως μετά, θα ακολουθήσει η λιτάνευση της Ιεράς Εικόνος του Αγίου Γεωργίου από Έφεδρους Αξιωματικούς, στο κέντρο της πόλης, μια στιγμή ιδιαίτερης σημασίας για τους πιστούς της περιοχής.

Οι λατρευτικές εκδηλώσεις θα κορυφωθούν την Κυριακή 7 Ιουνίου. Το πρωί στις 07:00 π.μ. θα ξεκινήσει ο Όρθρος και στη συνέχεια θα τελεστεί η Πανηγυρική Αρχιερατική Θεία Λειτουργία, ιερουργούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου κ. Ιερωνύμου. Ο εορτασμός θα ολοκληρωθεί το απόγευμα της Κυριακής στις 07:00 μ.μ. με τον Μεθόρτιο Εσπερινό.

Το άρθρο Με λαμπρότητα η πανήγυρις του Αγίου Γεωργίου του Νέου στον Τύρναβο – Όλο το λατρευτικό πρόγραμμα εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

«Τι θα πει άγχος, νεύρα, ψυχασθένειες;» ερωτούσε ο π. Πορφύριος.Και απαντούσε: «Εγώ πιστεύω ότι υπάρχει διάβολος σ’όλα αυτά. Δεν υποτασσόμεθα στον Χριστό με αγάπη. Μπαίνει ο διάβολος και μας ανακατεύει».

Αυτά βέβαια (τα πάθη και οι δαίμονες)δεν απομακρύνονται με χάπια ούτε με ηλεκτροσόκ,αλλά με το μυστήριο της Γενικής Εξομολόγησης.Ο άνθρωπος θα πρέπει να εξομολογηθεί με ειλικρίνεια τα αμαρτήματα όλης του της ζωής, τα κύρια γεγονότα που την σημάδεψαν, καθώς και το πως εκείνος τα αντιμετώπισε,όπως δίδασκε ο θεοφώτιστος Γέροντας Πορφύριος.

Ο Γέροντας Παΐσιος, επίσης, «ενώ συνιστούσε στους ασθενείς να συμβουλεύονται χριστιανούς ιατρούς –«διότι τους φωτίζει ο Θεός» κατά το λόγιό του–είχε εκφράσει επανειλημμένως την απαρέσκειά του προς τα «ψυχολογικά» βιβλία,αλλά και προς αυτήν την ίδια την «ψυχολογία» και την «ψυχιατρική»,η οποία ασκείται από επιστήμονες και ιατρούς, οι οποίοι δεν πιστεύουν στην ύπαρξη της ανθρώπινης ψυχής, όπως την δέχεται η θεολογία της Ορθόδοξης Ανατολικής Εκκλησίας.

Όντας ο ίδιος βαθύς γνώστης, Χάριτι Θεού, του μυστηρίου της ενοικούσης στον άνθρωπο λογικής και νοεράς ψυχής, των φυσιολογικών αλλά και των παθολογικών εκδηλώσεών της, στενοχωριόταν και υπέφερε πολύ, όταν έβλεπε τις βαριές αστοχίες και τα λάθη στην αντιμετώπιση των ασθενών αυτών, τα οποία είχαν σοβαρότατες συνέπειες για τον ασθενή και το περιβάλλον του.

Δεδομένου δε ότιοι πλείστοι ακαδημαϊκοί δάσκαλοι της ψυχιατρικής θεωρούν ότι τα «ψυχικά φαινόμενα»έχουν μόνον βιολογικό υπόβαθρο –θεώρηση,η οποία συνιστά άρνηση της ύπαρξης άυλης, νοερής και λογικής ψυχής στονάνθρωπο–ήταν πολύεπιφυλακτικόςηαρνητικός για πολλές «θεραπείες» πουεφάρμοζαν οιπροαναφερθέντες ψυχίατροι.

Ο Γέροντας Παΐσιος, συμφωνώντας με τον Γέροντα Πορφύριο θεωρούσε ότι τα αίτια των περισσοτέρων ψυχικών ασθενειών είναι πνευματικά και ότι τα «ψυχοφάρμακα» δεν θεραπεύουν,αλλά έχουν μόνον κατασταλτικό χαρακτήρα,και ότι είναι δυνατόν να χρησιμοποιούνται με φειδώ σε περιπτώσεις πασχόντων «ψυχασθενών», έως ότου καταστή εφικτή η επικοινωνία με αυτούς».

Κατόπιν η συμβολή του μυστηρίου της Γενικής Εξομολόγησης είναι καθοριστική για την οριστική και ολοκληρωτική ψυχική-πνευματική θεραπεία με την Θεία Χάρη.

Είθε να παύσει ο αποπροσανατολισμός του σύγχρονου ανθρώπου, που τείνει να υποκαταστήσει τον Πνευματικό με τον ψυχολόγο η τον ψυχίατρο και ο οποίος μάταια αναζητεί την ψυχική του θεραπεία εκεί που δεν υπάρχει.

«Πάνε να ηρεμήσουν οιάνθρωποι», παρατηρεί ο Γέρων Παΐσιος, «είτε με ηρεμιστικά είτε με θεωρίες γιόγκα, και την πραγματική ηρεμία, που έρχεται,όταν ταπεινωθή ο άνθρωπος, δεν την επιδιώκουν, για ναέρθη η θεία παρηγορία μέσα τους».

Η αληθινή ηρεμία έρχεται με την Θεία Χάρη, η οποία προσλαμβάνεται από τους ταπεινούς.

«Η εξωτερική μόρφωση με το άγχος», επισημαίνει πάλι ο σοφός Γέροντας, «οδηγεί καθημερινώς εκατοντάδες ανθρώπων (ακόμη και μικρά παιδιά με άγχος!) στις ψυχαναλύσεις και στους ψυχιάτρους και κτίζει συνεχώς Ψυχιατρεία και μετεκπαιδεύει ψυχιάτρους,ενώ πολλοί ψυχίατροι ούτε Θεό πιστεύουν ούτε ψυχή παραδέχονται.

Επομένως, πως είναι δυνατόν αυτοί οι άνθρωποι να βοηθήσουν ψυχές, αφού και οι ίδιοι είναι γεμάτοι από άγχος;

Πως είναι δυνατόν ο άνθρωπος να παρηγορηθή αληθινά, αν δεν πιστέψη στον Θεό και στην αληθινή ζωή, την μετά θάνατον, την αιώνια;

Όταν συλλάβη ο άνθρωπος το βαθυτερο νόημα της ζωής της αληθινής, τότε φεύγει όλο το άγχος του και έρχεται η θεία παρηγορία, και θεραπεύεται.Αν πήγαινε κανείς στο Ψυχιατρείο και διαβαζε στους ασθενείς τον Αββά Ισαάκ, θα γίνονταν καλά όσοι πιστεύουν στον Θεό, γιατί θα γνώριζαν το βαθύτερο νόημα της ζωής».

Η θεραπεία υπάρχει μόνο στο αληθινό Ψυχιατρείο, την Ορθόδοξη Εκκλησία, και παρέχεται δωρεάν από τον Ιατρό των ψυχών και των σωμάτων μας, τον Κύριο Ημών Ιησού Χριστό.

Το θέμα των παθών, των αποτελεσμάτων τους, καθώς και της θεραπείας των είναι τεράστιο και φυσικά δεν μπορούμε να το εξαντλήσουμε. Ταπεινά θα τραβήξουμε κάποιες πινελιές για να βοηθηθούμε όλοι στον καθημερινό πνευματικό μας αγώνα, έχοντας μία όσο το δυνατόν πληρέστερη εικόνα για τα πάθη και τα αποτελέσματά τους, με κυρίαρχα την λύπη και την κατάθλιψη.

ekklisiaonline.gr/

Το άρθρο Ψυχίατρος ή πνευματικός; Τι έλεγαν οι Άγιοι Πορφύριος και Παΐσιος; εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Πρόκειται για το καθιερωμένο Ψυχοσάββατο της Πεντηκοστής, το οποίο τελείται παραδοσιακά την παραμονή της μεγάλης δεσποτικής εορτής της Πεντηκοστής και της Αγίας Τριάδας, αποτελώντας έναν ισχυρό πνευματικό συνδετικό κρίκο ανάμεσα στον κόσμο των ζώντων και των κεκοιμημένων.

Η ημέρα αυτή φέρει βαθύτατο θεολογικό περιεχόμενο και κατέχει ξεχωριστή θέση στην καρδιά των πιστών. Η Ορθόδοξη Εκκλησία, λίγο πριν γιορτάσει την επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος και την ίδρυσή της, απευθύνει μια καθολική δέηση για όλους εκείνους που έφυγαν από τη ζωή «απ’ αρχής μέχρι των εσχάτων», ζητώντας από τον Θεό να αναπαύσει τις ψυχές τους. Η επιλογή της συγκεκριμένης χρονικής περιόδου δεν είναι τυχαία, καθώς η Πεντηκοστή συμβολίζει τη νίκη της ζωής έναντι του θανάτου και τη σωτηρία ολόκληρης της ανθρωπότητας μέσω του Αγίου Πνεύματος.

Σύμφωνα με τα πατροπαράδοτα έθιμα της πατρίδας μας, η ημέρα αυτή είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την προσφορά και την αλληλεγγύη. Από νωρίς το πρωί, οι καμπάνες των εκκλησιών καλούν τους πιστούς να παρακολουθήσουν τη Θεία Λειτουργία και το ειδικό μνημόσυνο που τελείται. Οι ναοί γεμίζουν με δίσκους από κόλλυβα, τα οποία οι συγγενείς ετοιμάζουν με ευλάβεια, διαβάζοντας τα ονόματα των προσφιλών τους προσώπων που έχουν φύγει από τη ζωή. Το σιτάρι στα κόλλυβα συμβολίζει την ανάσταση των νεκρών, τη φθορά του σώματος στη γη και την προσδοκία της αιώνιας ζωής, όπως ακριβώς ο σπόρος που θάβεται στο χώμα για να αναγεννηθεί.

Παράλληλα, η παράδοση θέλει τους πιστούς να επισκέπτονται τα κοιμητήρια, να ανάβουν τα καντήλια των δικών τους ανθρώπων και να μοιράζουν τα κόλλυβα, αλλά και άλλα εδέσματα, για τη συγχώρεση των ψυχών. Είναι μια ημέρα που η θλίψη της απώλειας μεταμορφώνεται σε ελπίδα και προσευχή, υπενθυμίζοντας σε όλους ότι η αγάπη για όσους έφυγαν παραμένει ζωντανή και άσβεστη μέσα στο χρόνο.

Το άρθρο Το Ψυχοσάββατο της Πεντηκοστής: Ημέρα μνήμης, προσευχής και τιμής για τους κεκοιμημένους εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Στο μεταξύ εκεί, εξέλεξαν και τον Ματθία και τον συναρίθμησαν με τους ένδεκα Αποστόλους.

Τότε αυτοί πληρωθέντες από το Πνεύμα το Άγιο, άρχισαν να κηρύττουν και να καλούν τους ανθρώπους να βαπτισθούν και να λάβουν κι αυτοί την χάρη του Αγίου Πνεύματος. Ό,τι είχαν ακούσει και ζήσει κοντά στο Χριστό και δεν το είχαν τότε κατανοήσει, τώρα εν Αγίω Πνεύματι το γνώρισαν και το επαγγέλλονται στο λαό.

Τώρα γνωρίζουν ποια είναι η προοπτική της καινής ζωής και που πρέπει να οδηγήσουν το λαό, γι’ αυτό και τους πρώτους τρεις χιλιάδες που βαπτίστηκαν, τους οδηγούν στο Δείπνο της Ζωής, την Τράπεζα της Θείας Ευχαριστίας, όπου στο εξής θα βρίσκεται συναγμένη η Εκκλησία ως σώμα Χριστού, θα τρέφεται με το Σώμα και το Αίμα του Κυρίου και θα συμμετέχει έτσι στην αιώνια ζωή της Βασιλείας του Θεού.

Με την Πεντηκοστή δεν γεννήθηκε η Εκκλησία ως απλός θεσμός, αλλά ως συνεχής παρουσία της χάριτος του Αγίου Πνεύματος, και γι’ αυτό η Πεντηκοστή δεν είναι ένα γεγονός που συνέβη μια φορά κάποτε, αλλά είναι η ζωή της Εκκλησίας, ως αδιάκοπη κοινωνία του Αγίου Πνεύματος.

ekklisiaonline.gr

Το άρθρο Κυριακή της Πεντηκοστής σήμερα 31 Μαίου εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Το Άγιο Πνεύμα αποτελεί με τον Πατέρα και τον Υιό τον Τριαδικό Θεό του Χριστιανισμού. Είναι ομοούσιο και ομότιμο προς τα δύο άλλα πρόσωπα και διακρίνεται από αυτά κατά την υπόσταση («Μονάς εν τριάδι και τριάς εν μονάδι»). Ο μονοθεϊσμός του Χριστιανισμού είναι τριαδολογικός και όχι μοναδολογικός, όπως του Ιουδαϊσμού και του Μωαμεθανισμού. 

Το Σύμβολο της Πίστεως Νικαίας – Κωνσταντινουπόλεως (381), γνωστότερο ως «Πιστεύω», ορίζει ότι το Άγιο Πνεύμα είναι κύριο και ζωοποιό, συνδοξάζεται και συμπροσκυνείται με τον Πατέρα και τον Υιό και εκπορεύεται από τον Πατέρα («… Και εις το Πνεύμα το Άγιον, το κύριον, το ζωοποιόν, το εκ του Πατρός εκπορευόμενον, το συν Πατρί και Υιώ συμπροσκυνούμενον και συνδοξαζόμενον, το λαλήσαν διά των προφητών…»).

Η ιδιαιτερότητα του τρόπου ύπαρξης του Αγίου Πνεύματος (εκπόρευση από τον Πατέρα), παρερμηνεύθηκε από τους αρειανόφρονες Βησιγότθους της Ισπανίας, οι οποίοι υποστήριξαν ότι το Άγιο Πνεύμα εκπορεύεται όχι μόνο από τον Πατέρα, αλλά και από τον Υιό («filioque»). Προσέθεσαν τη φράση αυτή στο Σύμβολο της Πίστεως στη Σύνοδο του Τολέδο (589) και επηρέσαν ολόκληρη τη θεολογία του δυτικού κόσμου. Η δογματική αυτή διαφορά μεταξύ Δυτικού και Ανατολικού Χριστιανισμού προκάλεσε το Σχίσμα του 1054.

Η Ορθόδοξη Εκκλησία επιτρέπει την απεικόνιση του Αγίου Πνεύματος μόνο σε δύο περιπτώσεις: Ως περιστερά στην απεικόνιση των Θεοφανείων και ως πύρινη γλώσσα στην απεικόνιση της Πεντηκοστής.

Η ημέρα της εορτής του Αγίου Πνεύματος είναι αργία σε πολλές χριστιανικές χώρες της υφηλίου. Στη χώρα μας αρχικά ήταν αργία μόνο για τους δημοσίους υπαλλήλους, μιας και το Άγιο Πνεύμα αποτελεί τον προστάτη τους, αλλά με την πάροδο του χρόνου επεκτάθηκε και σε πολλούς κλάδους του ιδιωτικού τομέα.

Την ημέρα του Αγίου Πνεύματος πανηγυρίζουν οι εκκλησίες με την ονομασία Αγία Τριάδα και γιορτάζουν τα θήλεα με το όνομα Τριάδα.

Πηγή

Το άρθρο Του Αγίου Πνεύματος σήμερα 1 Ιουνίου εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Πανηγυρίζει  26 και 27 Μαΐου 2026 το Ιερό Παρεκκλήσιο του Οσίου Ιωάννου του Ρώσου στην Ιερά ΜονήΑγίων Νηπίων Δερβενοχωρίων, επί τη μνήμη του Οσίου, με το ακόλουθο  πρόγραμμα:                                                                        Τρίτη 26 Μαΐου 2026

                                * Ώρα 18:30 – Μέγας Πανηγυρικός Εσπερινός    

                                           Τετάρτη 27 Μαΐου 2026

                               * Ώρα 07: 00 – Όρθρος και Πανηγυρική  Θεία Λειτουργία,

Ιερουργούντος του Πανοσιολογιωτάτου Αρχιμανδρίτου π. Μελετίου, κτήτορος της Ιεράς Μονής 

                                * Ώρα 18: 00 – Εσπερινός & Ιερά Παράκληση 

Κείμενο – Φωτογραφίες : Σπύρος  Θεοδ.  Κουτσοχρήστος

Το άρθρο Πανηγύριζει το Ιερό Παρεκκλήσιο του Οσίου Ιωάννου του Ρώσου στην Ι.Μ. Αγίων Νηπίων εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Η Παράκληση αυτή έχει γραφτεί ειδικά για το σκοπό αυτό και στο τέλος θα διαβαστεί από το Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη η σχετική ευχή υπέρ φωτισμού, ενδυναμώσεως και επιτυχίας όλων των μαθητών.

Το άρθρο Παράκληση υπέρ των υποψηφίων στον Άγιο Αχίλλιο Λάρισας εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Η τοπική κοινωνία σύσσωμη βρέθηκε στο πλευρό ενός δικού της παιδιού, που συνεχίζει με σταθερά και αποφασιστικά βήματα την ιερατική του πορεία, έχοντας χειροτονηθεί πρόσφατα μοναχός σε μια σπάνια τελετή που είχε χρόνια να βιώσει η περιοχή.

Της Πανηγυρικής Θείας Λειτουργίας και του Μυστηρίου προεξήρχε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Λαρίσης και Τυρνάβου κ.κ. Ιερώνυμος, ενώ το «παρών» έδωσαν όλοι οι ιερείς της περιοχής. Ανάμεσά τους, προκαλώντας ιδιαίτερη συγκίνηση, βρέθηκε και ο πατέρας Αθανάσιος, ο οποίος έχοντας αναρρώσει πρόσφατα από το ατύχημα που είχε, βρήκε τη δύναμη παρά την προχωρημένη ηλικία του να παραστεί στη χαρμόσυνη αυτή στιγμή για να στηρίξει έμπρακτα τον νέο διάκονο. Ξεχωριστή και εξίσου φορτισμένη ήταν η στιγμή για τον πατέρα Ιάκωβο, τον οποίο συνδέει μια στενή φιλία ετών με τον Γεώργιο και πλέον τον καμαρώνει με υπερηφάνεια στα σκαλιά του ιερού βήματος.

Στο πλευρό του νέου κληρικού στάθηκε από την πρώτη στιγμή η οικογένειά του, εμφανώς συγκινημένη από τη μεγάλη αυτή πνευματική του άνοδο, καθώς και εκπρόσωποι των αρχών, μεταξύ των οποίων ο βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας, Μάξιμος Χαρακόπουλος. Η κορυφαία στιγμή της τελετής ήρθε όταν ολόκληρο το χριστεπώνυμο πλήρωμα που είχε κατακλύσει τον ναό αναφώνησε με μια φωνή το «Άξιος», στέλνοντας τις πιο θερμές ευχές για μια ευλογημένη και καρποφόρα διακονία στην Εκκλησία.

Το άρθρο «Άξιος!»: Μέσα σε κλίμα βαθιάς συγκίνησης και μεγαλοπρέπειας η εις Διάκονον Χειροτονία του Γεωργίου στον Τύρναβο εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στον Ιερό Ναό του Αγίου Νικολάου Λαρίσης, τη Δευτέρα 25 Μαΐου 2026 και ώρα 7 το απόγευμα.

Χαιρετισμό θα απευθύνει ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Λαρίσης και Τυρνάβου κ. Ιερώνυμος, ενώ τον συντονισμό θα κάνει η Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας και υπεύθυνη της Σχολής Γονέων της Μητροπόλεώς μας κ. Βαρβάρα Βασιλάκη.

Εκ της Ιεράς Μητροπόλεως.

Το άρθρο «Η Χαρά Ως Παρουσία Του Αγίου Πνεύματος»: παρουσίαση του νέου βιβλίου του π. Λίβυου εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Η ακολουθία, η οποία αποτελεί σταθμό για την τοπική εκκλησιαστική κοινότητα, θα πραγματοποιηθεί στον μεγαλοπρεπή Ιερό Ναό του Αγίου Γεδεών Τυρνάβου, ενός τόπου με ισχυρό θρησκευτικό και ιστορικό αποτύπωμα για την περιοχή.

Της Θείας Λειτουργίας και του Μυστηρίου της Χειροτονίας θα προεξάρχει ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Λαρίσης και Τυρνάβου κ.κ. Ιερώνυμος, ο οποίος θα επισφραγίσει με την αρχιερατική του ευλογία την είσοδο του νέου διακόνου στις τάξεις του ιερού κλήρου.

Με αισθήματα βαθύτατης ευγνωμοσύνης, ο Μοναχός Γεώργιος απευθύνει ανοιχτή πρόσκληση προς όλους τους πιστούς, τους συγχωριανούς και τους κατοίκους της ευρύτερης περιοχής να συντονιστούν στην κοινή προσευχή και να τιμήσουν με την παρουσία τους αυτή την ξεχωριστή στιγμή της μοναχικής και ιερατικής του πορείας.

Η συμμετοχή του χριστεπωνύμου πληρώματος σε τέτοιες πνευματικές στιγμές αποτελεί πάντα ιδιαίτερη τιμή, αλλά και πηγή ευλογίας για την τοπική κοινωνία, η οποία παραδοσιακά περιβάλλει με απέραντο σεβασμό και αγάπη τα νέα στελέχη της Εκκλησίας.

Το άρθρο Σε κλίμα κατάνυξης η εις Διάκονον Χειροτονία του Μοναχού Γεωργίου στον Τύρναβο εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Στη μαγευτική τοποθεσία «Μάτι» ή «Γρίμνια», τρία χιλιόμετρα πριν από το χωριό Αργυροπούλι (από το Αργυρόπουλο [πρώην Παλαιοχώρι, μετά Άνω Αργυροπούλι], ιδιοκτησίας του Αργυρόπουλου) – επί τουρκοκρατίας αρχικά Καρατζά βεράν (= ερείπια του Καρατζά) και αργότερα Καρατζιόλι – βρίσκεται το ιστορικό εξωκλήσι της Αγίας Αναλήψεως του Σωτήρος από το 1934, απέναντι από τον νερόμυλο, που παλιά άλεθε σιτάρι.

   Με το χρυσόβουλο του αυτοκράτορα Ανδρόνικου Γ΄ Παλαιολόγου (Μάρτιος 1336) ο νερόμυλος της Γρήμνιανης ή Γρίμνιας (χωρίς να προσδιορίζεται αν πρόκειται για τοπωνύμιο, ονομασία οικισμού ή ποταμού) και το μονύδριο Ασωμάτων Ταξιαρχών Γρήμιανης, ως μετόχι, έγιναν ιδιοκτησία της Μονής της Παναγίας Ολυμπιώτισσας της Ελασσόνας, όπως μας πληροφορεί ο Ευάγγελος Σκουβαράς στην εμπεριστατωμένη μελέτη του «Ολυμπιώτισσα», και το 1730 ο πρίγκιπας Ροδόλφος Καντακουζηνός επικύρωσε με χρυσόβουλο αυτή την ιδιοκτησία, καταγράφοντας όμως τη Γρήμιανη ως ποτάμι. Έτσι η ονομασία του ποταμού Μάτι  ως Γρήμνια διασώθηκε μέχρι τις μέρες μας στον ονομαστό μύλο της Γρίμνιας.

   Στη θέση του κατεστραμμένου μονύδριου των Ασωμάτων Ταξιαρχών κτίστηκε το εκκλησάκι της Αναλήψεως του Σωτήρος, το οποίο εγκαινιάστηκε στις 29 Απριλίου του 1934. Η γνωστοποίηση και συγχρόνως πρόσκληση προς τους «φιλόθρησκους κατοίκους  των πέριξ χωρίων και πόλεων» για τα εγκαίνια του ιερού ναΐσκου έγινε στην εφημερίδα «Ελευθερία» από την «Ενοριακή Επιτροπεία του εν Αργυροπουλίω Ιερού Ναού «Ζωοδόχου Πηγής», για να «τιμήσωσι δια της παρουσίας των την λαμπράν ταύτην τελετήν». Έτσι, λοιπόν, η ενοριακή επιτροπή με την υπογραφή του Χρ. Γουλούλη γνωστοποίησε πως «την προσεχή Κυριακήν ε. έ. τελεσθήσανται τα εγκαίνια του εξοχικού Ιερού Ναΐσκου «Αγίας Αναλήψεως» κειμένου εν τη θέσει «Γρίμνιας» ποταμού «Μάτι» υπό του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Λαρίσης και του Ιερού Κλήρου Τυρνάβου».

   Η γνωστοποίηση των εγκαινίων συνοδεύεται από μια δελεαστική περιγραφή της τοποθεσίας με σκοπό την παρότρυνση συμμετοχής προσκυνητών. Με ύφος γλαφυρό τονίζει πως «λόγω της εξόχου ωραίας τοποθεσίας και του αφθόνως ρέοντος ποταμού «Μάτι» και υπό την σκιάν των πολλών ευρισκομένων πλατάνων δύνανται άπαντες οι φιλόθρησκοι επισκέπται να διέλθωσι μίαν ημέραν αλησμόνητον».

Το άρθρο Εγκαίνια εξωκλησιού στο Μάτι Αργυροπουλίου το 1934 εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Ο Ιωάννης μεγάλωσε από τους ευσεβείς γονείς του με παιδεία και νουθεσία Κυρίου. Aγαπούσε πάρα πολύ τον Θεό. Ήταν από εκείνους τους νέους που τους κάνει σοφούς ο Θεός για τους οποίους ο σοφός Σολομών γράφει «Ο δίκαιος είναι γνωστικός και στη νεότητά του. Διότι τιμημένο γήρας δεν είναι το πολυχρόνιο, ούτε μετριέται με τον αριθμό των ετών. Η φρονιμάδα πιο νέους ανθρώπους είναι σεβάσμια ωσάν να είναι γέροντες και ο καθαρός βίος τους κάνει ωσάν να είναι γέροντες πολύμαθοι».

Ο μακάριος Ιωάννης με την θεόσδοτη σοφία έκανε υπομονή στη δουλεία και στα πειράγματα των άλλων που τον αποκαλούσαν «άπιστο» γιατί πίστευε στον Άγιο Τριαδικό Θεό, ενώ αυτοί ήταν πιστοί σε ανύπαρκτο θεό  ( Αλάχ ).  Άπαγε της βλασφημίας… Δήλωνε με χριστιανική παρρησία ότι προτιμούσε τον θάνατο παρά να αρνηθεί τον Χριστό. Στον αγά είπε με παρρησία: «Εάν με αφήσεις ελεύθερο στην πίστη μου, θα είμαι πολύ πρόθυμος στις διαταγές σου. Αν με βιάσεις να αλλαξοπιστήσω, γνώριζε ότι σού παραδίδω την κεφαλή μου, παρά την πίστη μου. Χριστιανός γεννήθηκα και Χριστιανός θα αποθάνω».

Ο Θεός διαπιστώνοντας την πίστη και το γενναίο φρόνημα του Ιωάννη μαλάκωσε την καρδιά του αγά, ο οποίος πρότεινε στον Ιωάννη να μετακομίσει σε ένα δωμάτιο δίπλα από τον στάβλο που κατοικούσε. Ο Ιωάννης αρνήθηκε και συνέχισε να κατοικεί στον στάβλο με τα ζώα. Εκεί σε μια γωνιά ανέπαυε το κουρασμένο σώμα του και ευχαριστούσε τον Θεό που τον αξίωσε να έχει ως κλίνη τη φάτνη των ζώων όπως ο νεογέννητος ενανθρωπήσας Χριστός. Κάθε βράδυ ο στάβλος γέμιζε από τις προσευχές του Ιωάννη και η κακοσμία των ζώων γινόταν οσμή ευωδίας  πνευματικής. Ο χώρος είχε γίνει το ασκητήριο του Ιωάννη. Έτρωγε ελάχιστο και έπινε μόνο ολίγο νερό. Κοιμόταν στα άχυρα και ως σκέπασμα είχε μια παλιά κάπα.

Συνέχεια έψαλλε τους λόγους του ιερού ψαλμωδού: «Ὁ κατοικῶν ἐν βοηθείᾳ τοῦ Ὑψίστου, ἐν σκέπῃ τοῦ Θεοῦ τοῦ οὐρανοῦ αὐλισθήσεται. Ἐρεῖ τῷ Κυρίῳ· ἀντιλήπτωρ μου εἶ καὶ καταφυγή μου, ὁ Θεός μου καὶ ἐλπιῶ ἐπ’ Αὐτόν. Ὅτι Αὐτὸς ρύσεταί με ἐκ παγίδος θηρευτοῦ καὶ ἀπὸ λόγου ταραχώδους. Ἔθεντο με ἐν λάκκῳ κατωτάτῳ, ἐν σκοτεινοῖς καὶ ἐν σκιᾷ θανάτου. Ἐγὼ δὲ πρὸς τὸν Κύριον ἐκέκραξα ἐν τῷ θλίβεσθαί με καὶ εἰσήκουσέ μου. Κύριος φυλάξει τὴν εἴσοδόν μου καὶ τὴν ἔξοδόν μου ἀπὸ τοῦ νῦν καὶ ἕως τοῦ αἰῶνος. Πρὸς σὲ ἦρα τοὺς ὀφθαλμούς μου Κύριε, τὸν κατοικοῦντα ἐν τῷ οὐρανῷ. Ἰδοὺ ὡς ὀφθαλμοὶ δούλων εἰς χεῖρας τῶν κυρίων αὐτῶν, οὕτως οἱ ὀφθαλμοὶ ἡμῶν πρὸς Κύριον τὸν Θεόν ἡμῶν, ἕως οὗ οἰκτιρῆσαι ἡμᾶς». Ψαλμούς σιγόψαλλε και κατά την ώρα που ακολουθούσε πίσω από το άλογο του αφέντη του.

Η παρουσία του Ιωάννη έφερε ευλογία στο σπίτι του αφεντικού του, ο οποίος πλούτισε κατά κόσμο και έγινε ισχυρός στην περιοχή. Ο Άγιος συνέχιζε τον αγώνα και την προσευχή. Τις νύκτες πήγαινε, κρυφά, στην εκκλησία του Αγίου Γεωργίου όπου αγρυπνούσε και κάθε Σάββατο μεταλάμβανε των αχράντων μυστηρίων. Ο Κύριος, « ο  ετάζων καρδίας και νεφρούς », έκανε  να μη περιπαίζουν και να τον υβρίζουν οι συνδούλοι του και οι άλλοι  αλλόθρησκοι  τον Ιωάννη.

Ο αφέντης του Ιωάννη αφού πλούτισε αποφάσισε να επισκεφθεί την Μέκκα, την ιερά πόλη των Μωαμεθανών. Μια ημέρα όταν η γυναίκα του αφέντη εξέφρασε την άποψη ότι το πιλάφι που είχαν ετοιμάσει για το τραπέζι φίλων και συγγενών αρέσει στον απόντα αφέντη, ο μακάριος Ιωάννης μετά από προσευχή θερμή έστειλε με θαυματουργικό τρόπο το πιάτο με το πιλάφι στο δωμάτιο του αφέντη στη Μέκκα. Όταν άκουσαν αυτό από τον Ιωάννη γέλασαν όλοι οι συνδαιτημόνες. Μετά από λίγες ημέρες επέστρεψε ο αφέντης έχοντας μαζί του το πιάτο και διηγήθηκε το συμβάν . Το θαύμα αυτό διαδόθηκε γρήγορα σε όλη την περιοχή. Ο αγάς και η σύζυγός επαναλαμβάνουν την πρόταση προς τον Άγιο να μετακομίσει. Ο Άγιος αρνήθηκε και συνέχισε την άσκηση και την προσευχή στον στάβλο.

Πλησιάζοντας το τέλος της επίγειας ζωής,  ασθενής και ξαπλωμένος στα άχυρα τα αγιασμένα από τις προσευχές και την άσκηση, ζήτησε να κοινωνήσει των Αχράντων Μυστηρίων. Ο ιερέας φοβούμενος τους Τούρκους μετέφερε την Θεία Κοινωνία κρυμμένη σε μήλο. Ο μακάριος Ιωάννης μεταλαμβάνοντας το Σώμα και το Αίμα του Κυρίου κοιμήθηκε εν Κυρίω. Ήταν 27 Μαΐου του 1730. Ο Ίππαρχος επέστρεψε να ενταφιαστεί με με τα ορθόδοξα χριστιανικά έθιμα.

Το 1773 μ.Χ. το ακέραιο και ευωδιάζον λείψανο του Αγίου τοποθετήθηκε στον ιερό  ναό του Αγίου Γεωργίου, στο Προκόπι στη συνέχεια στον ιερό ναό του Αγίου Βασιλείου και τέλος στον ναό που ανεγέρθηκε προς τιμή του.

Το 1832 ο Οσμάν πασάς εισέρχεται στο Προκόπι το οποίο λεηλατεί και καταστρέφει. Μια ομάδα στρατιωτών του ανοίγει την λάρνακα με το λείψανο του Αγίου, νομίζοντας ότι έχει θησαυρούς. Επειδή δεν βρήκαν τίποτα, αποφάσισαν να κάψουν το λείψανο. Πράγματι, βάζουν φωτιά αλλά αυτό παραμένει ακέραιο. Ένιωσαν ότι ζούσε και τους έδιωχνε. Έντρομοι οι άπιστοι αποχώρησαν και άφησαν στο τόπο  τα λάφυρα που είχαν. Οι πιστοί Χριστιανοί την επομένη ημέρα τοποθέτησαν πάλι το σεπτό σκήνωμα στην λάρνακα.

Τον Οκτώβριο του 1824 το ιερό λείψανο μεταφέρθηκε στην Εύβοια μαζί με τους πρόσφυγες της Μικράς Ασίας.

Επιγραμματικά θα αναφερθούμε στα θαύματα του Αγίου Ιωάννου.

1. Το έτος 1862, ημέρα Σάββατο, γίνεται σεισμός και ο Άγιος κρατάει την στέγη της Ελληνικής Σχολής και σώζονται οι μαθητές της Σχολής.
2. Ο Αρχιμανδρίτης Ιάκωβος Τσαλίκης ( σήμερα Άγιος ) υποβάλλεται σε τρείς χειρουργικές επεμβάσεις και τον χειρουργό ιατρό βοηθούν οι Άγιοι Ιωάννης και Δαυίδ.
3. Το 1985 ο Άγιος θεραπεύει παιδάκι Ελληνίδας μητέρας το οποί πάσχει από ακρομεγαλία.
4. Ο Άγιος θεραπεύει άλλο παιδί το οποίου τα πόδια και οι ωμοπλάτες ήταν ενωμένα.
5. Το 1978 η Μαρία Σιάκα από την Κύπρο καμπουριασμένη για 18 χρόνια θεραπεύεται από τον Άγιο.
6. Το 1965 η μορφή του Αγίου αποτυπώνεται σε τοίχο οικίας.
7. Το 1978 ο Μητροπολίτης Χαλκίδος αναφέρει δυο θαύματα: α) ελληνικό πλοίο στη Βόρεια Θάλασσα θαλασσοδέρνεται. Μετά από προσευχή του καπετάνιου στον Άγιο το πλοίο με  θαυμαστό τρόπο βρίσκεται στο λιμάνι προορισμού του. β) Νεαρή κυρία, με το όνομα Φρειδερίκη, από το Αιγάλεω, παράλυτη και με ιατρική γνωμάτευση για  το αθεράπευτο της αρρώστιας της μετά από θερμή, εγκάρδια παράκληση προς τον Άγιο, θεραπεύτηκε.
8. Το 2008 ο πατήρ Π Δημητράκος προς τον Μητροπολίτη Χαλκίδος με επιστολή του εξιστορεί την περιπέτεια της υγείας της πρεσβυτέρας του και την ίασή της με την επέμβαση του Αγίου.

Η μνήμη του Αγίου Ιωάννου του Ρώσου τιμάται κάθε έτος στις 27 Μαΐου

Μυργιώτης Παναγιώτης

Μαθηματικός

Το άρθρο Άγιος Ιωάννης ο Ρώσος – Ο ταπεινός εργάτης του Χριστού εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Οι εορτασμοί ξεκίνησαν από το απόγευμα της Τετάρτης με την τέλεση του Πανηγυρικού Εσπερινού, όπου πραγματοποιήθηκε η καθιερωμένη αρτοκλασία και το Θείο Κήρυγμα. Η κορύφωση των λατρευτικών εκδηλώσεων ήρθε σήμερα το πρωί, με την τέλεση του Όρθρου και της Πανηγυρικής Θείας Λειτουργίας. Στην εκκλησιαστική παράδοση, η Ανάληψη του Χριστού στους ουρανούς σηματοδοτεί την ολοκλήρωση της επίγειας αποστολής Του, ενώ η ταυτόχρονη μνήμη του Μεγάλου Κωνσταντίνου και της μητέρας του, Ελένης, φέρνει στο προσκήνιο τους δύο ανθρώπους που άλλαξαν την πορεία του Χριστιανισμού μέσω του Διατάγματος της Ανεξιθρησκείας και της εύρεσης του Τιμίου Σταυρού.

Αμέσως μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας, πραγματοποιήθηκε η καθιερωμένη, λιτανεία των ιερών εικόνων του Ναού στους δρόμους του Αμπελώνα. Κάτω από τον ανοιξιάτικο ήλιο, οι πιστοί ακολούθησαν με ευλάβεια την πομπή, δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα βαθιάς συγκίνησης και κοινοτικής ενότητας, η οποία αποτυπώθηκε ανάγλυφα και στα φωτογραφικά στιγμιότυπα της ημέρας.

Το πλούσιο λατρευτικό πρόγραμμα της ενορίας ολοκληρώνεται το απόγευμα με την τέλεση της Ιεράς Παράκλησης προς τους Αγίους Κωνσταντίνο και Ελένη, κλείνοντας με τον πιο κατανυκτικό τρόπο μια ημέρα γεμάτη πνευματική ανάταση, αλλά και πολλές ευχές για τους πολυάριθμους εορτάζοντες και εορτάζουσες της περιοχής.

Το άρθρο Με ιδιαίτερη λαμπρότητα ο διπλός εορτασμός της Αναλήψεως και των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης στον Αμπελώνα εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Την Τετάρτη 20/05/26 το απόγευμα στις 19.30μμ θα τελεστεί Πανηγυρικός Εσπερινός μετά αρτοκλασιας και Θείου Κυριγματος.
Το πρωί 07.30πμ θα τελεστεί ο Ορθρος και η Θεία λειτουργία εορτής της Αναλήψεως του Κυρίου μας Ιησού Χριστού και των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης . Θα ακολουθήσει λιτανεία των ιερών εικόνων του Ναού.
Το απόγευμα της Τετάρτης 21/05/26 και ώρα 19.00μμ
Θα τελεστεί ιερά παράκληση των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης.

Λιγα λόγια για την Ανάληψη του Κυρίου Ιησού Χριστού:

Δεσποτική εορτή, που αναφέρεται στην ανάβαση του Χριστού στους ουρανούς και θεωρείται στην εκκλησιαστική παράδοση ως η ολοκλήρωση της αποστολής του Κυρίου επί της Γης.

Λίγα λόγια για τους Άγιους Κωνσταντίνο και Ελένη

Κάθε χρόνο στις 21 Μαΐου η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη του Ρωμαίου αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Α’ του Μεγάλου και της μητέρας του Ελένης. Τους ονομάζει Ισαποστόλους για τις μεγάλες υπηρεσίες που πρόσφεραν στον Χριστιανισμό. Την ημέρα αυτή γιορτάζουν όσοι φέρουν το όνομα Κωνσταντίνος, Κωνσταντίνα, Ελένη και Ελενος.

Ο Κωνσταντίνος (272-337) βασίλεψε από το 306 έως τον θάνατό του. Με το διάταγμά του περί ανεξιθρησκείας (313) έπαψε τους διωγμούς κατά των χριστιανών, βοηθώντας έτσι την ακώλυτη άσκηση της λατρείας και την εξάπλωση της νέας θρησκείας. Το 325 συνεκάλεσε την Α’ Οικουμενική Σύνοδο στη Νίκαια της Μικράς Ασίας και την προσφώνησε αυτοπροσώπως. Η σύνοδος αυτή είναι βασική στην πορεία του Χριστιανισμού, αφού καταδίκασε την αίρεση του Αρειανισμού και διαμόρφωσε το δόγμα του («Σύμβολο της Πίστεως»).

Λίγο πριν από τον θάνατό του βαπτίστηκε χριστιανός.
Η βασιλομήτωρ Ελένη (246/250 – 327/330) βρήκε τον Τίμιο Σταυρό στους Αγίους Τόπους και χρηματοδότησε την ανέγερση χριστιανικών ναών σε πολλά μέρη της αυτοκρατοριας.

Το άρθρο Αμπελώνας: Το πρόγραμμα των λατρευτικών εκδηλώσεων για την εορτή των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Πλήθος πιστών προσήλθε στον ναό για να συμμετάσχει στη λατρευτική σύναξη και να προσκυνήσει το ιερό λείψανο, σε μια ατμόσφαιρα πνευματικής συγκίνησης.

Ακολούθησε Ιερά Λιτανεία της Τιμίας Κάρας και της Ιεράς Εικόνας του Αγίου Νικολάου του εκ Μετσόβου στους δρόμους της ενορίας, με τη συμμετοχή κλήρου και λαού, ολοκληρώνοντας τις εκδηλώσεις με ευλάβεια και τάξη.

φωτο: ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗΣ 

Το άρθρο Τα Τρίκαλα υποδέχτηκαν την Τιμία Κάρα του Αγίου Νικολάου εκ Μετσόβου εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Οι Φαρισαίοι ανακρίνουν τον θεραπευμένο. Η πνευματική τυφλότητα. Ευαγγελικό απόσπασμα της Κυριακής του Τυφλού από πρωτότυπο και σε νεοελληνική απόδοση.

Ευαγγέλιο Κυριακής Κατά Ιωάννη Θ'(9) 1-38

Καὶ παράγων εἶδεν ἄνθρωπον τυφλὸν ἐκ γενετῆς.
καὶ ἠρώτησαν αὐτὸν οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ λέγοντες· ραββί, τίς ἥμαρτεν, οὗτος ἢ οἱ γονεῖς αὐτοῦ, ἵνα τυφλὸς γεννηθῇ;
ἀπεκρίθη ᾿Ιησοῦς· οὔτε οὗτος ἥμαρτεν οὔτε οἱ γονεῖς αὐτοῦ, ἀλλ’ ἵνα φανερωθῇ τὰ ἔργα τοῦ Θεοῦ ἐν αὐτῷ.
ἐμὲ δεῖ ἐργάζεσθαι τὰ ἔργα τοῦ πέμψαντός με ἕως ἡμέρα ἐστίν· ἔρχεται νὺξ ὅτε οὐδεὶς δύναται ἐργάζεσθαι.
ὅταν ἐν τῷ κόσμῳ ᾦ, φῶς εἰμι τοῦ κόσμου.

ταῦτα εἰπὼν ἔπτυσε χαμαὶ καὶ ἐποίησε πηλὸν ἐκ τοῦ πτύσματος, καὶ ἐπέχρισε τὸν πηλὸν ἐπὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς τοῦ τυφλοῦ
καὶ εἶπεν αὐτῷ· ὕπαγε νίψαι εἰς τὴν κολυμβήθραν τοῦ Σιλωάμ, ὃ ἑρμηνεύεται ἀπεσταλμένος. ἀπῆλθεν οὖν καὶ ἐνίψατο, καὶ ἦλθε βλέπων.
Οἱ οὖν γείτονες καὶ οἱ θεωροῦντες αὐτὸν τὸ πρότερον ὅτι τυφλὸς ἦν, ἔλεγον· οὐχ οὗτός ἐστιν ὁ καθήμενος καὶ προσαιτῶν;
ἄλλοι ἔλεγον ὅτι οὗτός ἐστιν· ἄλλοι δὲ ὅτι ὅμοιος αὐτῷ ἐστιν. ἐκεῖνος ἔλεγεν ὅτι ἐγώ εἰμι.
ἔλεγον οὖν αὐτῷ· πῶς ἀνεῴχθησάν σου οἱ ὀφθαλμοί;
ἀπεκρίθη ἐκεῖνος καὶ εἶπεν· ἄνθρωπος λεγόμενος ᾿Ιησοῦς πηλὸν ἐποίησε καὶ ἐπέχρισέ μου τοὺς ὀφθαλμοὺς καὶ εἶπέ μοι· ὕπαγε εἰς τὴν κολυμβήθραν τοῦ Σιλωὰμ καὶ νίψαι· ἀπελθὼν δὲ καὶ νιψάμενος ἀνέβλεψα.
εἶπον οὖν αὐτῷ· ποῦ ἐστιν ἐκεῖνος; λέγει· οὐκ οἶδα.

ekklisiaonline.gr

Το άρθρο Το Ευαγγέλιο της Κυριακής 17 Μαΐου 2026 – Άγιος Αθανάσιος ο Νέος, ο Θαυματουργός Επίσκοπος Χριστιανουπόλεως εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Ο Ιεράρχης υποστήριξε ότι ο εκπαιδευτικός στοχοποιήθηκε επειδή έκανε το καθήκον του, τηρώντας, όπως εξήγησε, το άρθρο 16 του Συντάγματος περί ελληνοχριστιανικής παιδείας.

Η υπόθεση που πυροδότησε την ένταση αφορούσε την πρώτη έξοδο της σεπτής χειρός του Μεγάλου Βασιλείου από την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος προς τη Λάρισα.

Το γεγονός μετατράπηκε σε πεδίο αντιπαράθεσης όταν η διεύθυνση εκπαίδευσης εξέδωσε ενημερωτική οδηγία προς τα σχολεία για τη δυνατότητα προσκυνήματος του ιερού λειψάνου, προκαλώντας την αντίδραση πολιτικών και κοινωνικών φορέων που έκαναν λόγο για παρέμβαση στον δημόσιο χαρακτήρα της παιδείας.

Στο επίκεντρο της παρέμβασής του, ο κ. Ιερώνυμος απάντησε σκληρά στις επικρίσεις, χαρακτήρισε όσους αντέδρασαν γραικύλους της σήμερον, εγκλωβισμένους σε αγκυλώσεις και ανίκανους να σκεφτούν έξω από τις παρωπίδες τους.

Επανέλαβε πως η επίμαχη ανακοίνωση εκδόθηκε χωρίς να υποχρεωθεί κανένας μαθητής, ενώ ο διευθυντής βάσταξε την ψυχική οδύνη της στοχοποίησης με αξιοπρέπεια, αποτελώντας παράδειγμα υπευθυνότητας για το σύνολο των εκπαιδευτικών της Περιφέρειας Θεσσαλίας.

Η στοχοποίηση αυτή επέφερε τελικά τα αντίθετα αποτελέσματα, καθώς η προσέλευση άγγιξε τους 80.000 πιστούς, αναγκάζοντας τη Μητρόπολη να τυπώσει χιλιάδες επιπλέον ευλογίες για να καλύψει την ανάγκη.

Παράλληλα, η τοπική Εκκλησία αντέτεινε ότι οι επικριτές αποδέχονται ευκολότερα την εμπορική εικόνα του Άη Βασίλη, αλλά αντιδρούν όταν προβάλλεται η ιστορική προσωπικότητα του Μεγάλου Βασιλείου και το κοινωνικό του έργο.

Αποδεχόμενος την ανώτατη τιμητική διάκριση, ο κ. Ζέρβας υπογράμμισε πως η τιμή αυτή υπερβαίνει το πρόσωπό του και αποτελεί αναγνώριση της δημόσιας εκπαίδευσης και του διαρκούς αγώνα των εκπαιδευτικών που υπηρετούν υπό αντίξοες συνθήκες.

Το σχολείο, ανέφερε ο διευθυντής, δεν περιορίζεται στις αίθουσες, τα βιβλία και τις εξετάσεις, αλλά συνδέεται με τα όνειρα και τις καθημερινές μάχες των μαθητών, σημειώνοντας πως το μεγαλύτερο χρέος παραμένει η διατήρηση της πίστης στις δυνατότητες των νέων ανθρώπων.

orthodoxia.info

Το άρθρο Μητροπολίτης Ιερώνυμος: Υπεραμύνθηκε της ελληνοχριστιανικής παιδείας βραβεύοντας τον Ν. Ζέρβα εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.