Παραιτήθηκε από το βουλευτικό αξίωμα η Έφη Αχτσιόγλου – «Πράξη συνείδησης» η αποχώρηση από τη Νέα Αριστερά

Ραγδαίες είναι οι εξελίξεις στο πολιτικό σκηνικό, καθώς η Έφη Αχτσιόγλου υπέβαλε επίσημα την παραίτησή της από το βουλευτικό αξίωμα. Η απόφαση αυτή έρχεται ως συνέχεια της επιστολής αποχώρησης που συνυπέγραψε η ίδια μαζί με ακόμη έξι βουλευτές και συνολικά 150 στελέχη της Νέας Αριστεράς, προκαλώντας ισχυρούς τριγμούς στο κόμμα.

Η πρώην υπουργός ξεκαθάρισε τους λόγους της απόφασής της με μια λακωνική αλλά σαφή δήλωση, τονίζοντας ότι αποχωρεί από την Κοινοβουλευτική Ομάδα της Νέας Αριστεράς και ταυτόχρονα παραιτείται από τη βουλευτική της έδρα, χαρακτηρίζοντας την κίνηση αυτή ως μια καθαρά πράξη συνείδησης. Παρά την ηχηρή αυτή παραίτηση από το Κοινοβούλιο, η κα Αχτσιόγλου έσπευσε να διευκρινίσει ότι δεν σκοπεύει να αποσυρθεί από την ενεργό πολιτική δράση.

Μετά την εξέλιξη αυτή και βάσει της εκλογικής διαδικασίας, τη θέση της στα βουλευτικά έδρανα αναμένεται να καταλάβει ο πρώτος επιλαχών του ψηφοδελτίου, Γιάννης Δραγασάκης.

Η ομαδική αποχώρηση των επτά βουλευτών —των Αλέξη Χαρίτση, Έφης Αχτσιόγλου, Νάσου Ηλιόπουλου, Δημήτρη Τζανακόπουλου, Θεανώς Φωτίου, Μερόπης Τζούφη και Χουσεΐν Ζεϊμπέκ— επισφραγίζει το κλείσιμο ενός κύκλου. Όπως επισημαίνουν οι ίδιοι στην επιστολή τους, η προσπάθεια που ξεκίνησε πριν από δύο χρόνια έφτασε πλέον στα όριά της, οδηγώντας τους σε μια δύσκολη αλλά αναγκαία απόφαση. Η κίνηση αυτή, πέρα από το πολιτικό της βάρος, συνεπάγεται και την αυτόματη διάλυση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του κόμματος, καθώς ο αριθμός των εναπομεινάντων βουλευτών υπολείπεται των δέκα που απαιτεί ο Κανονισμός της Βουλής.

Αναλυτικά η επιστολή της Έφης Αχτσιόγλου

«Η κοινωνική κατάσταση στη χώρα, μετά από σχεδόν επτά χρόνια διακυβέρνησης της δεξιάς, είναι κυριολεκτικά εκρηκτική. Το δυσβάσταχτο κόστος ζωής, οι απορρυθμισμένες εργασιακές σχέσεις, η στεγαστική κρίση, η απαξίωση του κοινωνικού κράτους, η υπονόμευση του κράτους δικαίου και της δημοκρατίας, η σύμπραξη με το γενοκτόνο καθεστώς του Ισραήλ είναι μόνο κάποιοι τίτλοι. Τίτλοι πίσω από τους οποίους, όμως, βρίσκεται η ζωή εκατομμυρίων ανθρώπων.

Μπορεί πραγματικά να αλλάξει κάτι σήμερα; Μπορούν να εφαρμοστούν πολιτικές που θα βελτιώσουν τη ζωή των πολλών; Που θα τους κάνουν να νιώθουν ότι έχει νόημα να μένουν σ’ αυτόν τον τόπο; Θα αποκαταστήσουν το βαθιά πληγωμένο αίσθημα δικαιοσύνης; Αυτά τα ερωτήματα λαμβάνουν πια χαρακτήρα επείγοντος. Είναι βαθιά μου πεποίθηση ότι η λογική της αυτάρκειας και της ιδεολογικής καθαρότητας δεν υπηρετεί σήμερα τις πραγματικές ανάγκες των ανθρώπων που μοχθούν. Η πολιτική αλλαγή είναι ένα γνήσιο λαϊκό αίτημα. Και δεν επιτρέπω στον εαυτό μου να το υποτιμήσει.

Έχω από καιρό εκφράσει τη διαφωνία μου με τη στρατηγική απόφαση της σημερινής ηγεσίας της Νέας Αριστεράς να επικεντρωθεί περισσότερο στην υπεράσπιση μιας ιδεολογικής ταυτότητας, παρά στην προσπάθεια οικοδόμησης ενός αριστερού πλειοψηφικού πόλου. Ενός πόλου που θα είναι πλήρως αντιπαραθετικός στις πολιτικές της δεξιάς, αλλά ταυτόχρονα θα έχει προοπτική νίκης και διακυβέρνησης, προς όφελος των εργαζομένων, των λαϊκών και μεσαίων στρωμάτων, των νέων.

Με αυτά τα δεδομένα, λαμβάνω σήμερα μία απόφαση ευθύνης και συνέπειας στις αρχές που υπηρετώ από την πρώτη στιγμή της συμμετοχής μου στην πολιτική. Σήμερα αποχωρώ από την Κ.Ο. της Νέας Αριστεράς. Ταυτόχρονα, ανακοινώνω την απόφασή μου να παραιτηθώ από το βουλευτικό αξίωμα. Είναι μια πράξη συνείδησης.

Παραιτούμαι από βουλεύτρια, δεν παραιτούμαι όμως από την ενεργό πολιτική. Παραμένω παρούσα, με όλες μου τις δυνάμεις, μαζί και δίπλα σε κάθε πολίτη, στον συλλογικό αγώνα για κοινωνική δικαιοσύνη. Και θα κάνω ό,τι περνάει από το χέρι μου, ώστε η παρουσία μου στους κοινωνικούς και πολιτικούς αγώνες που έρχονται να ενισχύσει τη φωνή όσων μέχρι σήμερα είναι αόρατοι για την πολιτική εξουσία και να εμπνεύσει την προσπάθεια για πολιτική αλλαγή. Σας ευχαριστώ όλες και όλους».