Όταν ο κ. Τζαβάρας είπε ότι «το μόνο που γίνεται στα πανεπιστήμια είναι να κατασκευάζουν μολότοφ», ο Αλέξης Τσίπρας απάντησε χαμογελώντας: «Και τι κακό έχουν οι μολότοφ;». Στην επισήμανση ότι «καίνε κόσμο», συνέχισε λέγοντας: «Εξαρτάται σε ποια μεριά είσαι όταν πέφτουν οι μολότοφ. Εκεί που τις ρίχνουν ή εκεί που πέφτουν;».

Εκείνη τη στιγμή αρκετοί το αντιμετώπισαν ως ένα κοινοβουλευτικό πείραγμα. Σήμερα όμως, μετά τα τραγικά γεγονότα που συγκλόνισαν τη χώρα, τα συγκεκριμένα λόγια ακούγονται διαφορετικά.

Την ίδια περίοδο, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ είχε προχωρήσει σε αλλαγές στο ποινικό πλαίσιο, με αποτέλεσμα η κατοχή και κατασκευή βομβών μολότοφ, υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις, να αντιμετωπίζεται ευνοϊκότερα σε σχέση με το προηγούμενο καθεστώς, γεγονός που είχε προκαλέσει έντονες πολιτικές αντιδράσεις και κατηγορίες ότι υποβαθμίζεται η επικινδυνότητα τέτοιων πράξεων.

Για χρόνια, η κοινωνία παρακολουθούσε να παρουσιάζονται ως περίπου «ακτιβισμός» ενέργειες όπως οι καταλήψεις, οι επιθέσεις με μπογιές, τα τρικάκια, οι βανδαλισμοί και οι εισβολές σε δημόσιους χώρους και πολιτικά γραφεία. Κάθε φορά υπήρχαν εκείνοι που επιχειρούσαν να υποβαθμίσουν τη σοβαρότητα των περιστατικών, θεωρώντας τα μορφές πολιτικής έκφρασης.

Όμως η βία δεν μένει ποτέ στάσιμη. Όταν κανονικοποιείται, όταν αντιμετωπίζεται με χαμόγελα ή με πολιτικές δικαιολογίες, αργά ή γρήγορα κλιμακώνεται. Από τις φθορές περνά στους εμπρησμούς και από εκεί στις ανθρώπινες ζωές.

Η πρόσφατη εμπρηστική επίθεση έξω από το σπίτι πολιτικού στελέχους της Νέας Δημοκρατίας, που είχε ως τραγικό αποτέλεσμα να χάσει τη ζωή της η Βάγια Νέστωρα, μητέρα της πολιτεύτριας της Νέας Δημοκρατίας Αφροδίτης Νέστωρα, αποτελεί το πιο σκληρό υπενθύμισμα ότι οι εμπρηστικοί μηχανισμοί δεν είναι ούτε σύμβολα ούτε αστεία. Είναι όπλα που σκοτώνουν.

Η Δημοκρατία δεν κινδυνεύει μόνο από όσους κατασκευάζουν και πετούν μολότοφ. Κινδυνεύει και όταν η πολιτική ηγεσία αντιμετωπίζει τέτοια φαινόμενα με επιπολαιότητα, χιούμορ ή ανοχή. Γιατί κάθε μήνυμα που εκπέμπεται από την κορυφή του πολιτικού συστήματος διαμορφώνει αντιλήψεις και όρια.

Σήμερα, μετά από έναν θάνατο, οι φράσεις που κάποτε προκάλεσαν γέλια επιστρέφουν ως μια σκληρή υπενθύμιση ότι η πολιτική ευθύνη δεν αφορά μόνο τους νόμους που ψηφίζονται, αλλά και τα μηνύματα που εκπέμπονται. Και όταν οι κυβερνώντες παίζουν με τη βία ή την υποτιμούν, το τίμημα μπορεί να αποδειχθεί βαρύ για ολόκληρη τη Δημοκρατία.

Το άρθρο Από το «τι κακό έχουν οι μολότοφ» στον θάνατο. Όταν η ανοχή στη βία γυρίζει μπούμερανγκ στη Δημοκρατία εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

«Η Βάγια Νέστορα δεν πέθανε, δολοφονήθηκε. Σήμερα έχει συμβεί μια φρικιαστική τραγωδία. Η κόρη της, Αφροδίτη Νέστορα, είδε τη μητέρα της να καίγεται ζωντανή μετά τα γκαζάκια που έβαλαν οι αναρχικές ομάδες για να δολοφονήσουν τους ανθρώπους αυτούς στο σπίτι τους, με την οικογένειά τους και είναι ένα τραύμα που θα το κουβαλάει για όλη της τη ζωή.

Εγώ θέλω να πω το εξής: Σε αυτή την προσπάθεια που έχουμε κάνει εδώ και πάρα πολλά χρόνια για να μπορέσουμε να ενισχύσουμε την Αστυνομία, η Αριστερά ήταν απέναντι. Σε κάθε αυστηροποίηση του Ποινικού Κώδικα, η Αριστερά ήταν απέναντι. Σε κάθε μέτρο για να μην αποφυλακίζεται ένας τρομοκράτης, η Αριστερά ήταν απέναντι.

Ο βασικός μας πολιτικός αντίπαλος επέλεξε ένα όνομα του εμφυλίου, επανασυστήνεται στην Ελλάδα και διχάζει ξανά τους Έλληνες. Αυτή η ανοχή, θα το πω πολύ ξεκάθαρα, αυτή η ανοχή της Αριστεράς, εγώ μία ΕΛΑΣ αναγνωρίζω, την Ελληνική Αστυνομία στην οποία έχω απόλυτη εμπιστοσύνη ότι σε ώρες, θα πρέπει να έχει πιάσει τους ενόχους αυτής της δολοφονικής ενέργειας.

Αυτά περί ΕΛ.Α.Σ., Λαϊκού Στρατού κλπ. εδώ ήμασταν δύο εβδομάδες πριν στο τραπέζι αυτό και σας έλεγα ότι το να έρχεται ο Τσίπρας της Αριστεράς και να επανασυστήνεται με ένα εμφυλιοπολεμικό όνομα, έχει συνέπειες. Αυτές είναι οι συνέπειες. Αλήθεια. Και θα σας πω κι άλλες αλήθειες…».

Το άρθρο Κυρανάκης μετά τη φονική επίθεση «Η Βάγια Νέστορα δεν πέθανε, δολοφονήθηκε» Σφοδρή επίθεση στην Αριστερά εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Η εξαγγελία για δωρεάν μετακίνηση όλων των πολιτών σε όλα τα αστικά κέντρα που διαθέτουν δημόσιες συγκοινωνίες ακούγεται ασφαλώς ευχάριστη. Ποιος δεν θα ήθελε να μετακινείται χωρίς κόστος; Το ερώτημα όμως δεν είναι αν ακούγεται ωραίο. Το ερώτημα είναι ποιος θα πληρώσει τον λογαριασμό, πόσο κοστίζει και από πού θα βρεθούν τα χρήματα.

Στη σοβαρή πολιτική, οι προτάσεις συνοδεύονται από στοιχεία. Δεν αρκεί μια γενική υπόσχεση που αφήνει τα πάντα στον αέρα. Όταν μάλιστα η εξαγγελία αφορά εκατομμύρια μετακινήσεις και τεράστια δημοσιονομική επιβάρυνση, η απουσία κοστολόγησης δεν είναι λεπτομέρεια. Είναι η ουσία.

Η εικόνα θυμίζει έντονα άλλες εποχές. Τότε που οι υποσχέσεις δίνονταν αφειδώς και οι αριθμοί έρχονταν πάντα δεύτεροι. Τότε που η περίφημη «σεισάχθεια» παρουσιαζόταν ως μαγική λύση για τα πάντα, χωρίς να εξηγείται με σαφήνεια πώς και με ποιο κόστος θα εφαρμοζόταν.

Γι’ αυτό και πολλοί αναρωτιούνται αν τελικά το πολυσυζητημένο πολιτικό rebranding άλλαξε πραγματικά κάτι ή αν απλώς άλλαξε η συσκευασία, ενώ το περιεχόμενο παραμένει το ίδιο. Διότι όταν οι εξαγγελίες γίνονται χωρίς μέτρο, χωρίς κοστολόγηση και χωρίς συγκεκριμένο σχέδιο εφαρμογής, ο κίνδυνος να επιστρέφουμε σε γνώριμες συνταγές λαϊκισμού είναι κάτι παραπάνω από ορατός.

Η πολιτική χρειάζεται όραμα. Χρειάζεται όμως και αριθμούς. Γιατί ανάμεσα σε μια μετρημένη πρόταση και σε μια γενική υπόσχεση που τα προσφέρει όλα σε όλους, η διαφορά είναι τεράστια. Και αυτή η διαφορά είναι που ξεχωρίζει τη σοβαρή διακυβέρνηση από την εύκολη δημαγωγία.

Το άρθρο Πρώτα βγαίνει η ψυχή και μετά το χούι από τη σεισάχθεια στις δωρεάν μετακινήσεις για όλους εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Με μια τοποθέτηση που προκαλεί ερωτήματα για την αυτονομία και το μέλλον του ΣΥΡΙΖΑ, ο Σωκράτης Φάμελλος κάλεσε την Κεντρική Επιτροπή να ταχθεί «δίπλα» στο εγχείρημα του Αλέξη Τσίπρα, αποκλείοντας κάθε εναλλακτική επιλογή και ξεκαθαρίζοντας ότι δεν υπάρχει «plan B».

Η παρέμβασή του εκλαμβάνεται από πολλούς ως έμμεση παραδοχή ότι η σημερινή ηγεσία αδυνατεί να χαράξει αυτόνομη πολιτική πορεία και αναζητά πολιτική σωτηρία μέσω της επιστροφής του πρώην πρωθυπουργού. Την ώρα που ο ΣΥΡΙΖΑ καταγράφει χαμηλές δημοσκοπικές επιδόσεις και αντιμετωπίζει σοβαρή κρίση ταυτότητας, η ηγεσία του φαίνεται να επενδύει ξανά στο πρόσωπο του Αλέξη Τσίπρα αντί να παρουσιάσει ένα νέο και πειστικό πολιτικό σχέδιο.

Παράλληλα, η αναφορά του κ. Φάμελλου ότι η στήριξη στην πρωτοβουλία Τσίπρα αποτελεί και απάντηση σε σενάρια διάλυσης του κόμματος ενισχύει την εικόνα ενός πολιτικού χώρου που εξακολουθεί να αναζητά τρόπους επιβίωσης. Το ερώτημα που τίθεται είναι αν η επίκληση της «ιστορικής συνέχειας» αρκεί για να ανασυγκροτήσει έναν χώρο που έχει χάσει σημαντικό μέρος της κοινωνικής και εκλογικής του επιρροής ή αν πρόκειται για μια προσπάθεια ανακύκλωσης προσώπων και πολιτικών που οι πολίτες έχουν ήδη κρίνει.

Το άρθρο «Παραδοχή αδυναμίας από Φάμελλο: Μόνη ελπίδα του ΣΥΡΙΖΑ ο Τσίπρας» εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Με συνέντευξή του στο Mega την Κυριακή (31/5), φέρνει μάλιστα εκ νέου ως παράδειγμα το Δήμο Αθηναίων. Υπενθυμίζοντας ότι ο Κώστας Μπακογιάννης πήρε την πρώτη Κυριακή 41% και ο ίδιος 14%, ανέφερε χαρακτηριστικά:

«Η παράταξη της Ανοιχτής Πόλης, του κυρίου Ζαχαριάδη, πήρε 13%. 14% και 13% κάνει 27%. Τη δεύτερη Κυριακή, παρέμεινε η δική μας παράταξη αυτόνομη, αλλά έκανε μια στρατηγική συνεργασία με τον κύριο Ζαχαριάδη. Δεν πήρε 27%. Πήρε 56%», προτείνοντας προφανώς το ίδιο «μοντέλο» και με τυχόν δεύτερες εθνικές εκλογές.

Ενδεχόμενο να μην είναι επικεφαλής ο Νίκος Ανδρουλάκης

Άφησε, μάλιστα, ανοιχτό το ενδεχόμενο να μην είναι επικεφαλής ο Νίκος Ανδρουλάκης, αλλά ο Αλέξης Τσίπρας, καθώς σημείωσε με νόημα απαντώντας σε σχετική ερώτηση: «Νομίζω ότι το ποιος θα είναι αρχηγός, θα καθοριστεί απολύτως από το ποιος θα είναι πρώτος, ποιος θα έχει τη δύναμη. Εμείς θέλουμε να είναι ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ».

Ο δήμαρχος Αθηναίων παραδέχθηκε πάντως, πως οι αποφάσεις του Συνεδρίου του ΠΑΣΟΚ είναι σε διαφορετική πορεία, υπέρ της κατεύθυνσης καθόδου, πλην όμως ο ίδιος επέμενε στην κατάθεση της πρότασής του έστω και με «μπρος-πίσω».

Ερωτώμενος αν εννοεί ενιαίο ψηφοδέλτιο ΠΑΣΟΚ με κόμμα Τσίπρα, τόνισε χαρακτηριστικά:

«Εμείς έχουμε πει αυτόνομη πορεία, δεν υπάρχει αυτή η περίπτωση. Οι αποφάσεις μας είναι σε άλλη κατεύθυνση.

Όμως ξαναλέω ότι, θα πρέπει, αν έχουμε τη δυνατότητα, γιατί η Νέα Δημοκρατία μπορεί να είναι για παράδειγμα στο 25%, να μην παίρνει το μπόνους. Και να είμαστε εμείς εκεί κοντά. Και τα δύο κόμματα, δεν πρέπει να συζητήσουμε μήπως μπορέσουμε να δημιουργήσουμε μια συνθήκη ανατροπής;

Το άθροισμά μας μπορεί να είναι περισσότερο από τη Νέα Δημοκρατία, για να μπορέσουμε να συνεργαστούμε, ακόμα και κυβερνητικά, θα πρέπει να έχουμε συζητήσει από τώρα ποιες είναι οι γραμμές μας, ποια είναι τα προγράμματά μας, πού υπάρχουν συγκλίσεις, πού διαφωνούμε και πού συμφωνούμε».

Ταυτόχρονα, ο Χάρης Δούκας τάχθηκε υπέρ του διαλόγου με το κόμμα Τσίπρα για τη διερεύνηση ακόμα και κυβερνητικών συνεργασιών, ενώ άσκησε κριτική σε Άννα Διαμαντοπούλου και Παύλο Γερουλάνο ότι «νερώνουν» την απόφαση του Συνεδρίου για καμία πιθανότητα συνεργασίας με τη Νέα Δημοκρατία.

ΤΟ ΕΠΙΜΑΧΟ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΤΗΣ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗΣ ΔΟΥΚΑ ΣΤΟ MEGA

Νίκος Σιωμόπουλος: Αυτό είναι αλήθεια. ΠΑΣΟΚ και ΕΛΑΣ, εγώ σας βάζω και τον Τσίπρα και τη Νέα Αριστερά και τα λοιπά. Αν αθροιστούν αυτά τα ποσοστά, περνούν τη Νέα Δημοκρατία. Εσείς λοιπόν, βλέποντας μια τέτοια εικόνα, θα προτείνατε έστω και τώρα, να καθίσετε κάτω να τα βρείτε και να κατεβείτε με ένα ενιαίο ψηφοδέλτιο στις εκλογές;

Χάρης Δούκας: Αυτό που λέτε τώρα είναι πέρα από τις αποφάσεις του συνεδρίου που είναι αυτόνομη πορεία. Όμως, αυτόνομη πορεία δεν σημαίνει απομόνωση, δεν σημαίνει περιχαράκωση, δεν σημαίνει αποκλεισμός. Λέω πάλι το παράδειγμα της Αθήνας. Στην Αθήνα, στην πρώτη Κυριακή, πήρε 41% η δημοτική αρχή του κυρίου Μπακογιάννη και 14% εγώ.

Στέλλα Γκαντώνα: Ισχύει αυτό.

Χάρης Δούκας: Η παράταξη της Ανοιχτής Πόλης, του κυρίου Ζαχαριάδη, πήρε 13%. 14% και 13% κάνει 27%. Τη δεύτερη Κυριακή, παρέμεινε η δική μας παράταξη αυτόνομη, αλλά έκανε μια στρατηγική συνεργασία με τον κύριο Ζαχαριάδη. Δεν πήρε 27%. Πήρε 56%. Γιατί συνέβη αυτό;

Νίκος Σιωμόπουλος: Άρα, για τη δεύτερη κάλπη μιλάμε τώρα; Στην πρώτη κάλπη κατεβαίνετε αυτόνομοι…στη δεύτερη κάλπη, «παιδιά, θα πάμε με ένα ψηφοδέλτιο»;

Χάρης Δούκας: Έχουμε πει σαν ΠΑΣΟΚ ότι ζητάμε προοδευτική διακυβέρνηση.

Νίκος Σιωμόπουλος: Ναι.

Χάρης Δούκας: Να είμαστε εμείς καταλύτης.

Νίκος Σιωμόπουλος: Με αρχηγό ποιον;

Χάρης Δούκας: Νομίζω ότι το ποιος θα είναι αρχηγός, θα καθοριστεί απολύτως από το ποιος θα είναι πρώτος, ποιος θα έχει τη δύναμη. Εμείς θέλουμε να είναι ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ.

Στέλλα Γκαντώνα: Δεν είναι όμως… στη φωτογραφία της στιγμής λέω εγώ…

Χάρης Δούκας: Στη φωτογραφία της στιγμής… ξαναλέω, στις δημοσκοπήσεις μπορεί να είσαι πρώτος, δεύτερος, τρίτος, τέταρτος. Εγώ λέω ότι δεν πρέπει ούτε να πανηγυρίζουμε, ούτε να δημιουργούμε συνθήκες πανικού. Εμείς συνεχίζουμε και κάνουμε τη δουλειά μας. Και αν την κάνουμε σωστά, τότε στο τέλος… έχετε δει κι εσείς τρομακτικές ανατροπές, βλέπετε ότι η Νέα Δημοκρατία μπορεί να φτάσει σε 23-24% και να πω και κάτι άλλο. Εμείς θυμίζω, μετά την εσωκομματική μας διαδικασία, ήμασταν στο 18% με 20%. Τώρα μετά το συνέδριο, είχαμε μια άνοδο.

Στέλλα Γκαντώνα: Πάντως Δήμαρχε να πω κάτι…

Χάρης Δούκας: Άρα, νομίζω ότι έχουμε μια μεγάλη δυνατότητα…

Στέλλα Γκαντώνα: …ο κόσμος τώρα που μας βλέπει, να πιστέψει εσάς που είστε υπέρ της συμπαράταξης επί της ουσίας για να πέσει ο Μητσοτάκης με τις προοδευτικές δυνάμεις, ή να πιστέψει την κυρία Διαμαντοπούλου που λέει ότι η Νέα Δημοκρατία είναι αντίπαλος μέχρι τις εκλογές; Πείτε μου τώρα…

Χάρης Δούκας: Εγώ λέω το ΠΑΣΟΚ δεν πρέπει να είναι συμπλήρωμα.

Στέλλα Γκαντώνα: Είναι παραφωνία αυτό το πράγμα που συμβαίνει αυτή τη στιγμή;

Χάρης Δούκας: Λέω ότι το ΠΑΣΟΚ δεν πρέπει να είναι συμπλήρωμα και πρέπει να τηρούμε όλοι τις αποφάσεις μας. Να μην τις αγνοούμε, να μην τις αλλάζουμε, διότι αυτό δημιουργεί μια σύγχυση στον κόσμο. Και αυτή η σύγχυση αποτυπώνεται, οφείλω να πω, δημοσκοπικά. Διότι όταν βγήκαμε από το συνέδριο είχαμε μια ξεκάθαρη άνοδο, στη συνέχεια βλέπω ότι υπάρχει κι ένας πανικός νομίζω κάποιες φορές κι ένα άγχος, και δημιουργεί μια σύγχυση στον κόσμο.

Νίκος Σιωμόπουλος: Εγώ κρατάω και κάτι άλλο…

Χάρης Δούκας: Κρατάμε δυνατά το τιμόνι, το πηδάλιο…Έχουμε τα στελέχη, έχουμε τη δύναμη, έχουμε το πρόγραμμα, να κάνουμε την ανατροπή.

Νίκος Σιωμόπουλος: Αν όμως, προσέξτε τώρα…

Χάρης Δούκας: Οι πιέσεις θα είναι πολύ μεγάλες. Το ΠΑΣΟΚ έχει μία στρατηγική επιλογή: είτε θα αποφασίσει να σταθεί όρθιο και να αποτελέσει πόλο, ή να γίνει συμπλήρωμα. Εμείς στο συνέδριο το αποφασίσαμε αυτό.

Νίκος Σιωμόπουλος: Να μείνουμε λίγο σε αυτό που αναφέρατε στη συνέχεια… Ωραία, εσείς πάτε αυτόνομα στις εκλογές. Αλλά ξαναλέω, πάτε στις εκλογές. Βγαίνει πρώτη…

Χάρης Δούκας: Με διάλογο λέω. Εγώ λέω με διάλογο.

Νίκος Σιωμόπουλος: Μισό λεπτό, μισό λεπτό. Πάτε σε εκλογές. Είναι η Νέα Δημοκρατία πρώτη. Εγώ πάω με την εικόνα της στιγμής. Δεύτερος βγαίνει ο Τσίπρας, τρίτο το ΠΑΣΟΚ. Ή δεύτερο το ΠΑΣΟΚ, τρίτος ο Τσίπρας. Στην επόμενη κάλπη, γιατί δεν θα υπάρχει αυτοδυναμία, κατεβαίνετε μαζί; Ναι ή όχι;

Χάρης Δούκας: Εννοείτε ενιαίο ψηφοδέλτιο;

Νίκος Σιωμόπουλος: ΠΑΣΟΚ και ΕΛΑΣ.

Χάρης Δούκας: Εμείς έχουμε πει αυτόνομη πορεία, δεν υπάρχει αυτή η περίπτωση. Οι αποφάσεις μας είναι σε άλλη κατεύθυνση. Όμως ξαναλέω ότι, θα πρέπει, αν έχουμε τη δυνατότητα, γιατί η Νέα Δημοκρατία μπορεί να είναι για παράδειγμα στο 25%, να μην παίρνει το μπόνους. Και να είμαστε εμείς εκεί κοντά. Και τα δύο κόμματα, δεν πρέπει να συζητήσουμε μήπως μπορέσουμε να δημιουργήσουμε μια συνθήκη ανατροπής; Το άθροισμά μας μπορεί να είναι περισσότερο από τη Νέα Δημοκρατία, για να μπορέσουμε να συνεργαστούμε, ακόμα και κυβερνητικά, θα πρέπει να έχουμε συζητήσει από τώρα ποιες είναι οι γραμμές μας, ποια είναι τα προγράμματά μας, πού υπάρχουν συγκλίσεις, πού διαφωνούμε και πού συμφωνούμε.

Στέλλα Γκαντώνα: Είστε όμορες δυνάμεις με την Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη του κυρίου Τσίπρα;

Χάρης Δούκας: Επειδή είπε ο κύριος Τσίπρας, νομίζω η εκπρόσωπος τύπου ότι δεν είμαστε όμορες δυνάμεις…

Στέλλα Γκαντώνα: Η εκπρόσωπος τύπου είπε «όχι». Εσείς, εγώ θέλω να μου πείτε..

Χάρης Δούκας: Εγώ νομίζω ότι δεν πρέπει να αποκλείουμε σε καμία περίπτωση τον διάλογο, και ξαναλέω και πάλι, νομίζω αφορά το δικό μου κόμμα, αλλά νομίζω ότι θα πρέπει να αφορά και το κόμμα του κυρίου Τσίπρα, ότι ο αντίπαλός μας πρέπει να είναι η Νέα Δημοκρατία. Διότι σε διαφορετική περίπτωση, η πολιτική αλλαγή είναι μπερδεμένη, μπερδεύεται ο κόσμος τι ακριβώς σημαίνει αυτό, και ταυτόχρονα δημιουργείται μια πολυδιάσπαση η οποία είναι δώρο στον κύριο Μητσοτάκη.

documentonews.gr

Το άρθρο Δούκας: Πρόταση για κοινή κάθοδο ΠΑΣΟΚ με κόμμα Τσίπρα σε επαναληπτικές εκλογές εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Οι συγκεκριμένες αποχωρήσεις ερμηνεύονται από πολιτικούς παρατηρητές ως προάγγελος νέων διεργασιών στον χώρο της Κεντροαριστεράς, με τα βλέμματα να στρέφονται προς το νέο πολιτικό εγχείρημα του Αλέξης

Οι συγκεκριμένες αποχωρήσεις ερμηνεύονται από πολιτικούς παρατηρητές ως προάγγελος νέων διεργασιών στον χώρο της Κεντροαριστεράς, με τα βλέμματα να στρέφονται προς το νέο πολιτικό εγχείρημα του Αλέξη Τσίπρα. Αν και δεν έχουν υπάρξει επίσημες τοποθετήσεις από τους αποχωρούντες βουλευτές, θεωρείται ιδιαίτερα πιθανό αρκετοί εξ αυτών να συμπορευθούν με το νέο κόμμα που ετοιμάζει ο πρώην πρωθυπουργός.

Μεταξύ των στελεχών που φέρονται να προχωρούν στην αποχώρησή τους είναι οι Αλέξης Χαρίτσης, Έφη Αχτσιόγλου, Νάσος Ηλιόπουλος, Δημήτρης Τζανακόπουλος, Θεανώ Φωτίου, Μερόπη Τζούφη και Χουσεΐν Ζεϊμπέκ. Οι ίδιες πληροφορίες αναφέρουν ότι μαζί τους αναμένεται να αποχωρήσει σημαντικός αριθμός κομματικών στελεχών από όλη τη χώρα.

Εφόσον επιβεβαιωθούν οι αποχωρήσεις, στη Βουλή θα παραμείνουν ως εκπρόσωποι της Νέας Αριστεράς οι Πέτη Πέρκα, Ευκλείδης Τσακαλώτος, Θοδωρής Δρίτσας και Σία Αναγνωστοπούλου. Ωστόσο, ο αριθμός αυτός δεν επαρκεί για τη διατήρηση κοινοβουλευτικής ομάδας, γεγονός που δημιουργεί νέα δεδομένα για την παρουσία του κόμματος στο Κοινοβούλιο.

Οι πληροφορίες κάνουν λόγο για περισσότερα από 170 στελέχη που εξετάζουν ή έχουν ήδη αποφασίσει να αποχωρήσουν, μεταξύ αυτών μέλη της Κεντρικής Επιτροπής, στελέχη περιφερειακών οργανώσεων και γραμματείς νομαρχιακών επιτροπών.

Οι εξελίξεις αυτές έρχονται ως αποτέλεσμα των έντονων εσωκομματικών διεργασιών που καταγράφονταν το τελευταίο διάστημα. Οι διαφωνίες στο εσωτερικό της Νέας Αριστεράς είχαν ενταθεί τους τελευταίους μήνες, με αποκορύφωμα τις αντιπαραθέσεις κατά τη διάρκεια του συνεδρίου του κόμματος και την παραίτηση του Αλέξη Χαρίτση από την προεδρία.

Το επόμενο διάστημα αναμένεται με ιδιαίτερο ενδιαφέρον, καθώς οι πολιτικές ανακατατάξεις στον χώρο της Αριστεράς φαίνεται πως επιταχύνονται, επηρεάζοντας τις ισορροπίες τόσο εντός όσο και εκτός Βουλής.

Το άρθρο Επτά βουλευτές αποχωρούν από τη Νέα Αριστερά, εντείνονται τα σενάρια για συμπόρευση με τον Τσίπρα εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Διμέτωπη επίθεση κατά του Αλέξη Τσίπρα, αλλά και του Νίκου Ανδρουλάκη, εξαπέλυσε ο Άδωνις Γεωργιάδης. Ο υπουργός Υγείας, μιλώντας στον ΣΚΑΪ, έβαλε στο στόχαστρο το νέο κόμμα ΕΛΑΣ – Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη του πρώην πρωθυπουργού, ενώ ξεκαθάρισε πως θα ζητήσει την άρση της ασυλίας του για τη μήνυση σε βάρος του από τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ.

Ο Αδ. Γεωργιάδης στάθηκε ιδιαίτερα στο κόστος της εκδήλωσης στο Θησείο, στην οποία παρουσίασε ο Αλ. Τσίπρας το νέο του κόμμα, κάνοντας λόγο για μια «φανταστική σκηνοθετικά έναρξη, πολύ ακριβή».

«Πρέπει να ξόδεψε εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ για αυτό και καλό είναι τώρα που έχει κάνει ένα κόμμα που δεν έχει κρατική επιχορήγηση να έρθει να μας πει και πού βρήκε τα λεφτά» είπε. Πρόσθεσε δε πως «το Ινστιτούτο δεν μπορεί να πληρώσει προεκλογικές συγκεντρώσεις, απαγορεύεται από τον νόμο».

Ο υπουργός χαρακτήρισε επίσης «φρικτό» το όνομα του νέου κόμματος, υποστηρίζοντας ότι «σε ένα τμήμα της κοινωνίας παραπέμπει στον εμφύλιο πόλεμο, ενώ για τους νεότερους περισσότερο θυμίζει την Ελληνική Αστυνομία». Αναφέρθηκε μάλιστα και στο λογότυπο του κόμματος, υποστηρίζοντας ότι «το αστέρι του Τσε Γκεβάρα στη μέση θυμίζει λίγο και 17 Νοέμβρη, είναι ανατριχιαστικό».

Παράλληλα, εξέφρασε αμφιβολίες ακόμη και για το αν η ονομασία ΕΛΑΣ μπορεί να εγκριθεί από τον Άρειο Πάγο. «Δεν είμαι καθόλου βέβαιος ότι το όνομα “ΕΛΑΣ” περνάει από τον Άρειο Πάγο. Υπάρχουν συγκεκριμένες διατάξεις και προεδρικά διατάγματα που απαγορεύουν την ανακήρυξη κόμματος που παραπέμπει σε εθνικά σύμβολα και ταυτίζονται με την πατρίδα, τη σημαία κλπ.» ανέφερε χαρακτηριστικά. Φυσικά είναι δουλειά του Αρείου Πάγου να το κρίνει και προκαλεί εντύπωση η παρέμβαση του υπουργού σε ένα θέμα που αφορά καθαρά τη δικαιοσύνη, έστω και με τη μορφή προφητείας.

newsbreak.gr

Το άρθρο Γεωργιάδης: «Πού βρήκε τα λεφτά για το Θησείο ο Τσίπρας – Μόνο αν είμαι σε κώμα δεν θα πάω στο δικαστήριο με Ανδρουλάκη» εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Αναφερόμενος στην ονομασία της νέας πολιτικής κίνησης του πρώην πρωθυπουργού, ο κ. Μητσοτάκης σχολίασε σκωπτικά: «Τι να πω για το όνομα; Φαντάζομαι ότι το ΕΑΜ το άφησε στον κύριο Πολάκη, κράτησε μόνο το ΕΛΑΣ».

Ο πρωθυπουργός έκανε λόγο για «κατακερματισμένο χώρο» στην αντιπολίτευση, σημειώνοντας ότι «νέα κόμματα δημιουργούνται» και πως «υπάρχει μεγάλη αναταραχή ειδικά στην Αριστερά». Όπως είπε, κοινός παρονομαστής όλων των κομμάτων της αντιπολίτευσης είναι το αίτημα «να φύγει αυτή η κυβέρνηση και να φύγει ο Μητσοτάκης από την πρωθυπουργία», προσθέτοντας όμως ότι αυτό δεν συνιστά εναλλακτική πολιτική πρόταση.

«Υπάρχει μια αντιπολίτευση η οποία ανακυκλώνει τα δικά της εσωτερικά ζητήματα σε έναν διαγωνισμό απέναντι σε μια κυβέρνηση που, παρά τα προβλήματά της και τα λάθη της, έχει σχέδιο για την επόμενη μέρα», ανέφερε χαρακτηριστικά, αντιπαραβάλλοντας το κυβερνητικό έργο στην Υγεία με τη συζήτηση που – όπως είπε – κυριαρχεί στην αντιπολίτευση.

Ειδικά για τον Αλέξη Τσίπρα σημείωσε ότι τον σέβεται ως πολιτικό αντίπαλο, υπενθυμίζοντας ότι έχει ήδη κριθεί τόσο ως πρωθυπουργός όσο και ως αρχηγός της αντιπολίτευσης. Ωστόσο, για το νέο κόμμα σχολίασε πως «μέχρι στιγμής αυτό το οποίο άκουσα χθες μου φάνηκε μάλλον μια θεαματική βουτιά στο παρελθόν, παρά μια συζήτηση για το μέλλον».

«Ειδική περίπτωση η Καρυστιανού, μέχρι στιγμής δεν έχω ακούσει τίποτα»
Παράλληλα, αναφέρθηκε και στη Μαρία Καρυστιανού, χαρακτηρίζοντάς την «ειδική περίπτωση». «Είναι ένα πρόσωπο που συναισθηματικά αναδείχθηκε μέσα από μια εθνική τραγωδία. Επέλεξε να κάνει το βήμα να δημιουργήσει ένα κόμμα», είπε.

Ο πρωθυπουργός δήλωσε πως διατηρεί «φυσική επιφυλακτικότητα απέναντι σε αυτούς οι οποίοι θεωρούν ότι όλοι οι άλλοι είναι κακοί, διεφθαρμένοι και λίγο πολύ μάλλον θα ήταν καλό να ήταν στη φυλακή», προσθέτοντας ότι «η χώρα έχει πειραματιστεί με αυτόκλητους σωτήρες και δεν πήγε πολύ καλά αυτό στο παρελθόν».

Παράλληλα, ξεκαθάρισε ότι σέβεται την κ. Καρυστιανού ως πρόσωπο, σημειώνοντας ωστόσο ότι από τη στιγμή που μπήκε «στην πολιτική αρένα», θα πρέπει να κριθεί για τις πολιτικές της θέσεις. «Μέχρι στιγμής δεν έχω ακούσει τίποτα για τα μεγάλα ερωτήματα τα οποία συζητήσαμε σήμερα», είπε.

Πηγή: skai.gr

Το άρθρο «Καρφί» Μητσοτάκη για την ΕΛΑΣ του Τσίπρα: «Φαντάζομαι το ΕΑΜ το άφησε στον Πολάκη» εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Με φόντο την Ακρόπολη, ο πρώην πρωθυπουργός αποκάλυψε το όνομα-έκπληξη του κόμματος, το οποίο ονομάζεται «ΕΛΑΣ – Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη», επιλέγοντας έναν τίτλο με βαθιές ιστορικές αναφορές, ενώ το λογότυπο του νέου σχήματος συνδυάζει το μπλε με το κόκκινο χρώμα. Την παρουσίαση της εκδήλωσης, η οποία συγκέντρωσε πλήθος κόσμου αλλά και πολλά γνωστά στελέχη του προοδευτικού χώρου, έκαναν οι ηθοποιοί Μαριάννα Τουμασάτου και Αιμίλιος Χειλάκης.

Ανεβαίνοντας στο βήμα, ο Αλέξης Τσίπρας έδωσε αμέσως το στίγμα της νέας προσπάθειας, τονίζοντας ότι η μέρα αυτή αποτελεί ένα «ραντεβού με την ιστορία» για να αποκτήσει ξανά φωνή η μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία που αρνείται να σωπάσει μπροστά στην αδικία. Ο πρώην πρωθυπουργός ξεκαθάρισε ότι στόχος του εγχειρήματος δεν είναι απλώς μια κυβερνητική εναλλαγή, αλλά μια ριζική αλλαγή πολιτικής. Εξαπολύοντας σφοδρή επίθεση στην κυβέρνηση, έκανε λόγο για οπισθοχώρηση της χώρας από το ευρωπαϊκό κεκτημένο και κατηγόρησε την κρατούσα παράταξη ότι αντιμετωπίζει το κράτος σαν λάφυρο, σημειώνοντας χαρακτηριστικά ότι η πατρίδα χρειάζεται επειγόντως ένα «σοκ εντιμότητας και δημοκρατίας».

Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε ο κ. Τσίπρας στα θέματα της εξωτερικής πολιτικής και της διεθνούς συγκυρίας, υπογραμμίζοντας ότι η Ελλάδα οφείλει να ασκεί μια πολυδιάστατη στρατηγική ως πυλώνας ειρήνης, μακριά από τη λογική του «δεδομένου συμμάχου». Σημείωσε ότι η νέα Συμπαράταξη υπερασπίζεται σταθερά το Διεθνές Δίκαιο και δεν πρόκειται να συμβιβαστεί ποτέ με την παράνομη κατοχή και τα σχέδια διχοτόμησης της Κύπρου, ενώ εξέφρασε την αντίθεσή του στις πολεμικές συγκρούσεις που συνταράσσουν την παγκόσμια κοινότητα.

Στο κλείσιμο της ομιλίας του, ο Αλέξης Τσίπρας παρουσίασε τις επτά βασικές δεσμεύσεις της ιδρυτικής διακήρυξης, οι οποίες αφορούν τη ζωή με αξιοπρέπεια, την ισχυρή δημοκρατία χωρίς ασυλίες, τη δίκαιη οικονομική ανάπτυξη, τη θωράκιση του κοινωνικού κράτους, την ψηφιακή κυριαρχία, την ανθεκτικότητα απέναντι στις κρίσεις και την ενίσχυση του διεθνούς ρόλου της χώρας. Καλώντας σε μια μεγάλη προοδευτική πανστρατιά όλους όσοι δεν συμβιβάζονται με την παρούσα κατάσταση, ο κ. Τσίπρας δήλωσε ότι το νέο κόμμα κουβαλά την κληρονομιά των μεγάλων κινημάτων της Αριστεράς και της προόδου, καλώντας τους πολίτες να επισκεφθούν την ιστοσελίδα myelas.gr προκειμένου να συνυπογράψουν την Ιδρυτική Διακήρυξη και να συμμετάσχουν στο νέο αυτό πολιτικό ταξίδι.

Το άρθρο «ΕΛΑΣ – Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη»: Ο Αλέξης Τσίπρας παρουσίασε το νέο του κόμμα από το Θησείο εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Ο πρώην πρωθυπουργός ανάρτησε φωτογραφία στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης φορώντας μπλούζα με τον αριθμό 26, αφήνοντας ελάχιστα περιθώρια αμφιβολίας πως η επίσημη παρουσίαση του νέου κόμματος θα γίνει στις 26 Μαΐου. Άλλωστε, το μήνυμα που συνόδευε την εικόνα ήταν επίσης αποκαλυπτικό: «Όλη η ομάδα προετοιμάζεται για τη μεγάλη μέρα».

Η ανάρτηση προκάλεσε ποικίλα σχόλια, με αρκετούς να μιλούν για προεκλογικό κλίμα τύπου… Champions League και άλλους να αναρωτιούνται αν πρόκειται για πολιτική επιστροφή ή για επικοινωνιακή καμπάνια με άρωμα αποδυτηρίων.

Το μόνο βέβαιο είναι πως ο Αλέξης Τσίπρας επιχειρεί να κρατήσει ζεστό το ενδιαφέρον μέχρι την ημέρα των αποκαλυπτηρίων, επενδύοντας σε συμβολισμούς, εικόνες και αρκετό σασπένς. Το αν η «ομάδα» θα καταφέρει να μπει δυναμικά στο πολιτικό παιχνίδι ή αν θα μείνει στις… προπονήσεις, θα φανεί πολύ σύντομα.

Το άρθρο Τσίπρας σε mood αποδυτηρίων πριν το νέο κόμμα: «Όλη η ομάδα προετοιμάζεται για τη μεγάλη μέρα» εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Την ημερομηνία προανήγγειλε ο ίδιος ο πρώην πρωθυπουργός με ανάρτησή του στα Social Media την περασμένη Δευτέρα, αναφέροντας μεταξύ άλλων χαρακτηριστικά: «τώρα είναι η ώρα».

Τόσο το όνομα του κόμματος όσο και η σύνθεσή του παραμένουν άγνωστα στοιχεία.

Το μόνο σίγουρο είναι ότι η επιστροφή του κ. Τσίπρα φέρνει αλλαγές στον πολιτικό χάρτη, που αναδιαμορφώνεται ενόψει των εκλογών με την προσθήκη και άλλων κομμάτων.

Στο πλαίσιο αυτό, ο ίδιος έκανε ένα μίνι γκάλοπ, ρωτώντας νέους πολίτες, ποιο θα ήταν το ιδανικό όνομα για το κόμμα του.

Συγκέντρωσε τις απαντήσεις και τις ανέβασε σε νέο βίντεο στα Social Media.

Μεταξύ των προτάσεων ήταν «Κυβερνώσα Αριστερά», «Πορεία», «Ιθάκη», «Νέα Προοδευτική Αριστερά», «Νέα Πορεία», «Λάουρα», ενώ η «Πυξίδα» ήταν η πιο δημοφιλής.

Το άρθρο Ο Τσίπρας έκανε γκάλοπ για το όνομα του νέου κόμματός του: «Πυξίδα, Ιθάκη ή Λάουρα;» εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

«Τον Μάρτιο ήταν νωρίς, τον Σεπτέμβριο είναι αργά. Τώρα είναι η ώρα. Έρχεται ο μήνας του θερισμού για την παράταξη που θα μπορέσει να κερδίσει τον Μητσοτάκη όταν γίνουν οι εκλογές», δήλωσε, τονίζοντας ότι στόχος του νέου κόμματος δεν είναι απλώς η αντιπολίτευση στη ΝΔ, αλλά η εκλογική της ήττα.

Ο πρώην πρωθυπουργός επιχείρησε νέο άνοιγμα προς τον χώρο του ΠΑΣΟΚ, με αναφορές στη Φώφη Γεννηματά και τη γνωστή φράση της «Μητσοτάκης ΑΕ», λέγοντας χαρακτηριστικά ότι ο ίδιος μιλά για «Μητσοτάκης Ltd». Άσκησε σκληρή κριτική στην κυβέρνηση για το Κράτος Δικαίου και την οικονομία, κάνοντας λόγο για συνθήκες «αναξιοπρέπειας» και «κατάλυσης της δημοκρατίας» και υποστηρίζοντας ότι η ανάγκη για πολιτική αλλαγή είναι «ώριμο τέκνο της ανάγκης του λαού».

Το άρθρο Τον Ιούνιο το νέο κόμμα Τσίπρα: «Τώρα είναι η ώρα, για να νικήσουμε τον Μητσοτάκης Ltd» εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Το μανιφέστο του Ινστιτούτου Τσίπρα, περιγράφει ως «κρίσιμη πολιτική αναγκαιότητα» την σύγκλιση των τριών ρευμάτων της Αριστεράς του 20ού αιώνα, της Σοσιαλδημοκρατίας, της Ριζοσπαστικής και Ανανεωτικής Αριστεράς και της Πολιτικής Οικολογίας, όπως τονίζεται, δίνοντας ιδεολογικό πρόσημο, αλλά και θεωρητικό περιεχόμενο στο rebranding του πρώην Πρωθυπουργού».

Με τη διαπίστωση πως «η διάκριση Αριστεράς-Δεξιάς όχι μόνο δεν είναι ξεπερασμένη όπως διατείνονται ορισμένοι, στρώνοντας ουσιαστικά το δρόμο για την άκρα δεξιά, αλλά είναι πιο επίκαιρη από ποτέ», οι συντάκτες του κειμένου με επικεφαλής τον Γιώργο Σιακαντάρη, επιχειρούν το άλμα προς τα μπρος για την συμπαράταξη των προοδευτικών δυνάμεων, σε μια προσπάθεια να υπερβούν τους υπάρχοντες σχηματισμούς με μια νέα κομματική οντότητα, με πρώτο εμπόδιο το ΠΑΣΟΚ.

Σε ανάρτησή του ο πρώην πρωθυπουργός αναφέρει:

«Δίνουμε σήμερα στην δημοσιότητα το κείμενο που ετοίμασε η Ομάδα Εργασίας του ΙΝΑΤ για τη συμπαράταξη των τριών βασικών ρευμάτων της σύγχρονης αριστεράς. Της Σοσιαλδημοκρατίας, της Ριζοσπαστικής Αριστεράς και της Πολιτικής Οικολογίας.
Οι προκλήσεις και οι δυσκολίες που είχαν να αντιμετωπίσουν τα μέλη της επιτροπής που συγκροτήσαμε στο ΙΝΑΤ με επικεφαλής τον Γ.Σιακαντάρη ήταν πολλές. Η επεξεργασία των θέσεων που επετεύχθη μέσα από έναν ενδελεχή και ουσιαστικό διάλογο, από τα τέλη Ιανουαρίου έως και σήμερα, οδήγησε σε ένα κείμενο που από την αρχή έως το τέλος του επιδιώκει την σύνθεση.
Κεντρική μας επιδίωξη μέσα από αυτό το κείμενο, ήταν και παραμένει, η συλλογική ανανέωση του πολιτικού λόγου και η διαμόρφωση ενός συνεκτικού πλαισίου αρχών και κατευθύνσεων, που θα προασπίζεται όσα μας ανήκουν από κοινού, συγκροτώντας μια πειστική εναλλακτική στην κυριαρχία του νεοφιλελευθερισμού και της ακροδεξιάς. Μια νέα αξιακή αφετηρία με διάρκεια και προοπτική.
Ευχαριστώ όλους όσους συνέβαλαν στην προσπάθεια αυτή τον Συντονιστή Γιώργο Σιακαντάρη, δρ. κοινωνιολογίας- Συγγραφέα
και τα μέλη:
Νίκο Αλατά, Διεθνολόγος Πολιτικός Επιστήμονας
Πολυμέρη Βόγλη, Καθηγητής Κοινωνικής Ιστορίας Παν. Θεσσαλίας
Δώρα Κοτσακά, Πολιτική Επιστήμονας, Αναπληρώτρια Συντονίστρια ΙΝΑΤ
Φανή Κουντούρη, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Πολιτικής Επικοινωνίας Πάντειο Πανεπιστήμιο.
Νίκο Μαραντζίδη, Καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης Παν. Μακεδονίας
Ιωάννα Ναούμ, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Συγκριτικής Γραμματολογίας ΑΠΘ
Νίκο Ράπτη, Επιχειρηματίας, εκπαιδευτικός
Φωτεινή Σιάνου, Συνδικαλίστρια -Φεμινίστρια, Πρώην Πρόεδρος της Επιτροπής Γυναικών της Συνομοσπονδίας Ευρωπαϊκών Συνδικάτων
Άρη Στυλιανού Καθηγητή Πολιτικής Φιλοσοφίας ΑΠΘ
Βασίλη Τσαουσίδη, Καθηγητή στο Τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών & Μηχανικών Υπολογιστών του ΔΠΘ
Θόδωρο Τσέκο, Ομότιμο Καθηγητή Δημόσιας Διοίκησης Πανεπιστημίου Πελοποννήσου
Λάμπρο Φλιτούρη, Αναπληρωτή Καθηγητή Ευρωπαϊκής Ιστορίας, Παν. Ιωαννίνων

Όπως διατείνεται το «Μανιφέστο» του Ινστιτούτου Τσίπρα, «τίποτα δεν είναι όπως πριν», αλλά αντίθετα η τρέχουσα συγκυρία κ περιγράφεται ως «η εποχή της μεγάλης ανατροπής», αλλα και ως κατάλληλη «ώρα της σύγκλισης των τριών ρευμάτων της Αριστεράς». Η αναγκαιότητα μιας τέτοιας προσέγγισης πηγάζει, κατά το Ινστιτούτο Τσίπρα, από το γεγονός ότι «οι βεβαιότητες των μεταπολεμικών κοινωνιών καταρρέουν», ενώ «οι ανισότητες βαθαίνουν και διευρύνονται, η κλιματική κρίση επεκτείνεται σε όλες τις γωνιές της γης, οι δυσοίωνες γεωπολιτικές εξελίξεις συντείνουν στην κατάρρευση του Διεθνούς Δικαίου, η ψηφιακότητα αλλάζει όλες τις εκφάνσεις της καθημερινότητας μας και οι αλόγιστες χρήσεις της Τεχνητής Νοημοσύνης συχνά έρχονται σε αντίθεση με τις μεταπολεμικές δημοκρατικές κατακτήσεις».«Μέσα σ’ όλα αυτά η πολιτική και οι ιδέες έχουν πάψει να εμπνέουν» σύμφωνα με το «Μανιφέστο», το οποίο επιχειρεί να κινηθεί «πέρα από τα παλιά διλήμματα». Απεναντίας, «σήμερα, η πρόκληση δεν είναι η επιλογή ανάμεσα στη σταδιακή αλλαγή και τη ρήξη, αλλά η σύνθεσή τους σε μια νέα πολιτική στρατηγική». Στην κατεύθυνση αυτή, «οι σύγχρονες συνθήκες απαιτούν μεταρρυθμίσεις προς όφελος των πολλών, αλλαγές με βάθος και διάρκεια, που να ανοίγουν δρόμους για ουσιαστικούς κοινωνικούς μετασχηματισμούς, καθώς και ρήξεις όπου οι δομές εξουσίας αναπαράγουν ανισότητες και αδιέξοδα». «Γιατί για την σύγχρονη Αριστερά η πολιτική δεν είναι η τέχνη του εφικτού αλλά η διεύρυνση των ορίων του εφικτού», οπως χαρακτηριστικά επισημαίνεται, την στιγμή που «η σοσιαλδημοκρατία οφείλει να απομακρυνθεί από τις λογικές διαχείρισης και να συναντηθεί με το πνεύμα του ριζοσπαστισμού στην αντιμετώπιση των ανισοτήτων και της διαφθοράς», κατά το Ινστιτούτο Τσίπρα

Όσο για τη «ριζοσπαστική και ανανεωτική Αριστερά», αυτή οφείλει «να επεξεργαστεί ρεαλιστικές και εφαρμόσιμες πολιτικές για την παραγωγική ανασυγκρότηση και τη θεσμική ανασύνταξη της χώρας», ενώ η πολιτική οικολογία προτείνεται «να ενσωματωθεί στον πυρήνα ενός νέου μοντέλου ανάπτυξης που θα συνδυάζει βιωσιμότητα, ενεργειακή ασφάλεια και κοινωνική δικαιοσύνη».

Απαντώντας, παράλληλα, στο ερώτημα «τι

είναι και τι θέλει η Κυβερνώσα Αριστερά», κατά το «Μανιφέστο» του Ινστιτούτου Τσίπρα, αυτή θα πρέπει:

➢ Δίνει προτεραιότητα στην ενίσχυση του κόσμου της εργασίας, στη μείωση των ανισοτήτων, στην κοινωνική δικαιοσύνη, στην αναδιανομή των εισοδημάτων, στην εξάλειψη των έμφυλων, φυλετικών και κοινωνικών διακρίσεων, στα ανθρώπινα δικαιώματα και στη διασφάλιση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας,

➢ υπερασπίζεται τα δημόσια αγαθά – την ενέργεια, το νερό, το περιβάλλον – ως θεμέλια συλλογικής ασφάλειας,

➢ προστατεύει το δημόσιο συμφέρον, την υγεία, την εκπαίδευση, τον πολιτισμό,

➢ ενισχύει τη δημοκρατία, τη διαφάνεια, τη λογοδοσία, την ισότιμη εκπροσώπηση και μεταχείριση, ως προϋποθέσεις εμπιστοσύνης,

➢ προωθεί ένα κράτος δίκαιο και ισχυρό, όπου η παροχή κοινωνικών υπηρεσιών εγγυάται την ασφάλεια ζωής και κοινωνικής προοπτικής με πόρους που θα αντλούνται και από τη φορολογία των υπερκερδών, αλλά κυρίως από την προοδευτική φορολογία,

➢ εγγυάται αξιοπρεπείς μισθούς και ασφαλείς συνθήκες εργασίας.

➢ δεσμεύεται για την ενίσχυση των πρωτοβουλιών για τα κοινά και την αλληλέγγυα οικονομία,

➢ και στηρίζει ένα κράτος αποκεντρωμένο με ισχυρούς Αυτοδιοικητικούς Θεσμούς,

Περιγράφοντας εμμέσως πλην σαφώς ένα σαφές ιδεολογικό και θεσμικό πλαίσιο, πάνω στο οποίο θα κινηθεί στο εξής ο πρώην Πρωθυπουργός. Αλλά και μια προγραμματική βάση για δυνητικές μετεκλογικές συνεργασίες για τους πιο μυημένους του χώρου, αφού το «Μανιφέστο» επιχειρεί να δώσει απαντήσεις και απέναντι στην «κοινωνία της αγωνίας», δηλαδή σε μια καθημερινότητα την οποία περιγράφει ως «καθεστώς ανασφάλειας», ασκώντας δριμεία κριτική προς την κυβέρνηση.

«Πώς μπορώ να ζώ σε μια χώρα που κυβερνάται από το ρουσφέτι, την ανομία και τη διαπλοκή; Πώς μπορώ να ανακτήσω τον έλεγχο και την αξιοπρέπεια της ζωής μου; Αυτή είναι η πραγματική αγωνία της νέας κοινωνικής πλειοψηφίας» υποστηρίζει το Ινστιτουτο Τσίπρα με όχημα το «Μανιφέστο». Την ίδια στιγμή, «αυτούς τους πολίτες θέλουμε να εκπροσωπήσουμε και η απάντησή μας στον φόβο και στην ανασφάλεια είναι η ανάκτηση μιας ζωής αξιοβίωτης, με σεβασμό για τα μεσαία στρώματα, τους ελεύθερους επαγγελματίες, τους δημόσιους υπαλλήλους, για τους αυτοαπασχολούμενους μικρομεσαίους στο λιανεμπόριο, για τους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες στον ιδιωτικό τομέα που απαιτούν δίκαιες αμοιβές και συνθήκες εργασίας, για τους χαμένους της παγκοσμιοποίησης και των ασύδοτων αγορών», όπως περιγράφεται στο κείμενο, ορίζοντας δηλαδή τις ομάδες συμφερόντων που καλείται να εκφράσει πιο δυναμικά στο εξής το Ινστιτούτο Τσίπρα.

Από την ίδια θεωρητική και προγραμματική αναζήτηση δεν απουσιάζει και «ένας νέος πατριωτισμός», που θέλει τους εγχώριους δρώντες «από θεατές σε πρωταγωνιστές», αφού αυτός ο νέος πατριωτισμός, σύμφωνα με το «Μανιφέστο», θα «μετατρέψει τους πολίτες σε δρώσα δύναμη, σε συμμέτοχους και συμμέτοχες, συνδιαμορφωτές και συνδιαμορφώτριες της ιστορίας, και όχι σε άβουλους θεατές της». «Ένας πατριωτισμός που θα διαπερνά την κοινωνία και θα διαπνέεται από εκείνη τη ριζοσπαστική ευαισθησία για τους αδύναμους της κοινωνίας και για τους νέους», όπως επισημαίνεται, ενώ την ίδια ώρα θα «θεμελιώνεται στην κοινωνική αλληλεγγύη και στο κοινό αίσθημα για την κοινή τύχη όσων εργάζονται και δημιουργούν σ’ αυτόν τον τόπο». Παράλληλα με την «επιστροφή του κράτους», η οποία τίθεται από τους συντάκτες του κειμένου ως «προϋπόθεση για δικαιοσύνη». Στον αντίποδα, «ένα κράτος που αυτοπεριορίζεται στον ρόλο του «νυχτοφύλακα» ή του παθητικού παρατηρητή, ένα κράτος που λειτουργεί ως «επιτελικό» πρόσχημα για τη συγκέντρωση εξουσίας και την παροχή δώρων στο παρασιτικό κεφάλαιο, ένα κράτος απλό «δίχτυ προστασίας» είναι ένα αδύναμο για τους μη ευνοημένους και τους μεσαίους πολίτες» περιγράφεται με νόημα, ασκώντας εμμέσως πλην σαφώς κριτική στους κυβερνητικούς χειρισμούς.

Στην ίδια κριτική εντάσσεται και η αποστροφή πως «η πρόοδος δεν μετριέται μόνον με ισολογισμούς, αλλά και με πράξεις που θωρακίζουν την ευημερία», αντιπροτεινοντας:

-Μετάβαση στο Συνεργατικό Κράτος: Αντικατάσταση του συγκεντρωτικού, πρωθυπουργοκεντρικού μοντέλου από ένα κράτος που ενισχύει την ανεξάρτητη Τοπική Αυτοδιοίκηση και την αυτοοργάνωση των κοινοτήτων.

-Θωράκιση των Κοινών Αγαθών: Διασφάλιση του δημόσιου χαρακτήρα του νερού, της προστασίας της γης, της θάλασσας και του αέρα, με προληπτικά έργα υποδομής (αντιπλημμυρικά κ.ά.) πριν ξεσπάσουν μη αναστρέψιμες συνέπειες της οικολογικής κρίσης.

– Ολιστικό Πλαίσιο Ασφάλειας: Κατοχύρωση της εργασιακής, περιβαλλοντικής, επισιτιστικής και ενεργειακής ασφάλειας ως θεμελιωδών δικαιωμάτων και όχι ως κενών συνθημάτων,

Ταυτόχρονα, «είμαστε με το πρωτείο της δημοκρατίας», υπογραμμίζουν οι συντάκτες του κείμενου, αφού θεωρούν πως «οι πολιτικές μας επικεντρώνονται στην υπεράσπιση της δημοκρατίας έναντι του αυταρχισμού και της αντιδημοκρατίας. Χωρίς δημοκρατία καμία συζήτηση για το δημόσιο συμφέρον δεν μπορεί να γίνεται». «Με άλλα λόγια, η δημοκρατία αποκτά το νόημά της, όταν εκφράζει τη λαϊκή κυριαρχία και όχι τα συμφέροντα των ισχυρών», όπως σημειώνεται.

Ιδίως, όταν το επίδικο του «Μανιφέστου» δεν είναι άλλο από το «Για μια προοδευτική συμπαράταξη στα αριστερά του κέντρου». Και αυτό, γιατί «η συγκρότηση ενός νέου πολιτικού προοδευτικού χώρου απαιτεί μια νέα σύνθεση στα αριστερά του πολιτικού σκηνικού, ικανή να ενώσει τη συγκρουσιακή κληρονομιά και την κριτική του καπιταλισμού που άσκησε η ριζοσπαστική, αλλά και η ανανεωτική Αριστερά, την εμπειρία διακυβέρνησης, θεσμικής παρέμβασης και κοινωνικού κράτους που εφάρμοσε η Σοσιαλδημοκρατία, και την οικολογική σκέψη, ως οριζόντιο και όχι ως συμπληρωματικό άξονα πολιτικής, των Πράσινων», όπως περιγράφεται στις γραμμές του. «Οι τρεις αυτές δυνάμεις που δεν τοποθετούνται ασφαλώς στο πολιτικό Κέντρο, αλλά στα αριστερά του, καλούνται να ασκήσουν αριστερές πολιτικές αναδιανομής και ενίσχυσης των μη ευνοημένων και των μεσαίων στρωμάτων στα κέντρα και όχι στο περιθώριο των κοινωνιών. Ορισμένοι το αποκαλούν αυτό διαχείριση, εμείς το ονομάζουμε επαναστατική αλλαγή» αναφέρει το Ινστιτούτο Τσίπρα, καταλήγοντας σε Πρώτο πληθυντικό πρόσωπο «ότι μας ενδιαφέρει μια ενιαία παράταξη που εργάζεται για την ευημερία των πολιτών και της κοινωνίας σήμερα, στο παρόν, και όχι αύριο ή κάποτε στο μέλλον», διεργασία που μόλις αρχίζει.

protothema.gr

Το άρθρο «Μανιφέστο» ανήμερα της Πρωτομαγιάς από τον Αλέξη Τσίπρα: Το ιδεολογικό rebranding και η πρόταση για τη σύγκλιση των τριών ρευμάτων της Αριστεράς εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Ξεκαθάρισε όμως ότι ετοιμάζεται ακόμη και για το ενδεχόμενο να υπάρξουν ραγδαίες πολιτικές εξελίξεις, δηλαδή αν γίνουν πρόωρες εκλογές, θα είναι έτοιμος για να δώσει το παρών.

Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε ο Αλέξης Τσίπρας σχετικά με το πότε θα προχωρήσει στην ίδρυση κόμματος: «Το ραντεβού σου με την ιστορία πρέπει να γίνει στην ώρα του. Ούτε να πας και να σε στήσει, ούτε πολύ πιο πριν. Νομίζω θα γίνει στην ώρα του. Νομίζω ότι οι διεργασίες πρέπει να επιταχυνθούν μετά από αυτό το διάστημα. Δεν υπάρχει αμφιβολία. Εάν τα πράγματα κυλήσουν ομαλά, νομίζω ότι δεν θα δείτε κάποιον αιφνιδιασμό το επόμενο διάστημα. Και θα γίνει όταν θα είμαστε έτοιμοι. Όταν οι διαδικασίες οι οργανωτικές θα έχουν πληθύνει. Όταν θα έχουν βρεθεί τα πρόσωπα, οι διακηρύξεις, οι θέσεις. Γιατί θέλουμε να έχουμε μια εναλλακτική πρόταση για τη διακυβέρνηση του τόπου. Μπορεί να είναι προς τον Σεπτέμβριο γιατί λογικό είναι αυτό. Αλλά οι πολιτικές εξελίξεις, όπως βλέπετε, μάς προλαβαίνουν. Άρα, με αυτή την έννοια λέω ότι εμείς ετοιμαζόμαστε».

Όσον αφορά το ποιοι θα συμμετέχουν στο νέο κόμμα ο Αλέξης Τσίπρας επισήμανε ότι «αυτή η προσπάθεια, ακριβώς επειδή συνειδητά θέλω να γεννηθεί μέσα στην κοινωνία, δεν θα γεννηθεί μέσα στη Βουλή. Δεν μπορεί στο ξεκίνημά της να έχει εν ενεργεία βουλευτές, διότι δεν θα έχει κοινοβουλευτική ομάδα. Θα γεννηθεί μέσα στην κοινωνία από την κοινωνία για την κοινωνία».

Αναφορικά με την πρωτοβουλία του σημείωσε πως «τα κόμματα δεν είναι start up, ούτε καφετέριες να ανοίξουν ούτε ιδρύονται στο διαδίκτυο. Τα κόμματα γεννιούνται από τις ανάγκες της κοινωνίας και οφείλουν αν θέλουν να είναι εντάξει απέναντι στον εαυτό τους και στους στόχους τους και στο όραμά τους, να έχουν προηγηθεί σοβαρές διεργασίες όσμωσης πριν προχωρήσουν μπροστά».

«Υπό κανονικές συνθήκες ο κύριος Μητσοτάκης θα έπρεπε ήδη να έχει προκηρύξει, εκλογές»

Ο Αλέξης Τσίπρας άσκησε σκληρή κριτική στον Κυριάκο Μητσοτάκη αναφορικά με τα σκάνδαλα των τελευταίων ετών και ιδίως αυτό των υποκλοπων.

Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε «ο Νίξον στις Ηνωμένες Πολιτείες παραιτήθηκε. Πότε παραιτήθηκε; Όχι όταν αποκαλύφθηκε γιατί κάνει υποκλοπές πολιτικών αντιπάλων, αλλά όταν αποκαλύφθηκε ότι επιχειρεί να χειραγωγήσει την αμερικανική δικαιοσύνη, να συγκαλύψει το έγκλημα. Εγώ αν με ρωτάτε έτσι με βαθιά ειλικρίνεια θα σας πω αν ήμουν στη θέση του Κυριάκου Μητσοτάκη, με τόσα μέτωπα, με τις δικογραφίες στη Βουλή να έρχονται η μία μετά την άλλη, με το θέμα των υποκλοπών να έχει ξανανοίξει, διότι ο κύριος που είπατε, ο κ. Ντίλιαν έρχεται και εκβιάζει, ουσιαστικά δεν θα μπορούσα να κοιμηθώ εύκολα. Δεν θα μπορούσα. Και θαρρώ ότι δεν έχει πολλούς δρόμους μπροστά του να επιλέξει».

Μάλιστα ο πρώην πρωθυπουργός αναφέρθηκε στην πιθανότητα μεθόδευσης από την πλευρά της κυβέρνησης. Όπως σχολίασε «ακούω ότι σκέφτονται να κάνουν μια νομοθετική ρύθμιση, να ξανά αλλάξουν τους κώδικες προκειμένου να ρίξουν στα μαλακά τον Ντίλιαν για να σταματήσει να μιλάει. Αν το κάνουν αυτό, θα είναι άλλη μια απόδειξη ενοχής και να το κάνουν και να σταματήσει ο Ντίλιαν να μιλάει όσα έχει πει έχουν ήδη καταγραφεί. Ο μόνος δρόμος για τον πρωθυπουργό, κατά τη γνώμη μου, είναι ο δρόμος ο θαρραλέος. Εάν ο ίδιος ισχυρίζεται ότι δεν έχει σχέση με όλα αυτά, να βγει και να υποδείξει ποιοι έχουν σχέση με αυτό. Και να τους οδηγήσει στη δικαιοσύνη. Αλλιώς έχω την αίσθηση ότι πολύ δύσκολα θα μπορέσει ο ίδιος να αποφύγει τη λογοδοσία».

Επισήμανε μάλιστα αναφορικά με τις εξελίξεις των τελευταίων ημερών και τα σκάνδαλα των υποκλοπών και του ΟΠΕΚΕΠΕ ότι «υπό κανονικές συνθήκες ο κύριος Μητσοτάκης θα έπρεπε ήδη να έχει προκηρύξει, εκλογές».

Αναρωτήθηκε αν «μπορεί να κρατηθεί μια κυβέρνηση η οποία έχει ήδη σαράντα στον αριθμό κυβερνητικά στελέχη, υπουργούς, βουλευτές, οι οποίοι έχουν παραιτηθεί από τις θέσεις τους για διάφορα σκάνδαλα, μικρά ή μεγαλύτερα στην επταετή θητεία; Μπορεί να κρατηθεί μια κυβέρνηση η οποία η σχέση της με την Ευρώπη είναι η σχέση της με την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία;».

Για την τραγωδία των Τέμπη, μίλησε για «έγκλημα, συγκάλυψη και ύβρι». Μάλιστα, έριξε σαφέστατες ευθύνες εναντίον της κυβέρνησης, υπογραμμίζοντας πως το δυστύχημα δεν έγινε το 81, ούτε το 2015, ούτε το 2019. Έγινε το 2023 και δεν ήταν τυχαίο».

Για τη Συμφωνία των Πρεσπών

Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά: Έκανα το πατριωτικό μου καθήκον, αδιαφορώντας για το πολιτικό κόστος που ήταν πράγματι μεγάλο.

«Είμαι περήφανος που επέλεξα τη στάση της πατριωτικής ευθύνης έναντι της πολιτικής κερδοσκοπίας. Ξέρω ότι από αυτό υπέστη ζημιά, κυρίως στη Βόρεια Ελλάδα. Και γνωρίζω ότι υπάρχουν πολλοί πολίτες, οι οποίοι ακόμα και σήμερα έχουν αρνητική άποψη για αυτήν. Δεν τους βλέπω αρνητικά. Θέλω όμως να τους ζητήσω να αναλογιστούν σε τι μεγάλες περιπέτειες θα ήταν η πατρίδα μας σήμερα. Αν και στα βόρεια σύνορά μας είχαμε μια Λιβύη, όπου τρίτες δυνάμεις μπορούσαν να κάνουν παιχνίδι, κυρίως η Τουρκία. Κερδίσαμε την επιτήρηση του εθνικού εναέριου χώρου της Βόρειας Μακεδονίας.

Δυστυχώς,δεν προχωρήσαμε σε συμφωνίες και κύρωση των μνημονίων συνεργασίας στη Βουλή, προκειμένου να διατηρήσουμε αυτή τη δεσπόζουσα θέση, να είμαστε εμείς που διατηρούμε τον εναέριο χώρο. Όμως νομίζω ότι από αυτή την πολιτική απόφαση, που είχε πολιτικό κόστος για μένα, Η πατρίδα μας κέρδισε».

dnews.gr

Το άρθρο Τσίπρας: Νέο κόμμα τον Σεπτέμβριο – Έτοιμος και για πρόωρες εκλογές εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Περιέγραψε ένα πολιτικό τοπίο που –κατά την εκτίμησή του– έχει εξαντλήσει τα όριά του, καλώντας τους προοδευτικούς πολίτες να αναλάβουν πρωτοβουλίες αυτοοργάνωσης, με στόχο την «επανίδρυση της δημοκρατικής παράταξης».

Ο πρώην Πρωθυπουργός τόνισε πως το σημερινό πολιτικό σύστημα «δεν αποτελεί μέρος της λύσης, αλλά μέρος του προβλήματος». Η παραίτησή του από το αξίωμα του βουλευτή, όπως είπε, συμβολίζει ακριβώς αυτή τη ρήξη με το παλιό. Περιέγραψε την ανάγκη για «ένα σοκ Δημοκρατίας, εντιμότητας και δικαιοσύνης» και μίλησε για μια νέα πολιτική συλλογικότητα, «πολύχρωμη, κινηματική, αλλά προγραμματικά συμπαγή», ικανή να εκφράσει το προοδευτικό πλειοψηφικό αίτημα της κοινωνίας.

Επιμένοντας σε έννοιες όπως Αναγέννηση, Νέος Πατριωτισμός, Νέα Μεταπολίτευση, Επανίδρυση και Αυτοοργάνωση, ο Τσίπρας κάλεσε τους πολίτες να δημιουργήσουν σε κάθε πόλη, γειτονιά και χώρο εργασίας πρωτοβουλίες που θα «σπάνε τα στεγανά της απομόνωσης» και θα επιτρέψουν στους ανθρώπους να γίνουν «συνεπιβάτες στο ταξίδι» της προοδευτικής αλλαγής. «Θα υπάρχουν προσκλήσεις για όλους αλλά ρεζερβέ πρώτης θέσης για κανέναν», σημείωσε με χαρακτηριστική αιχμή προς την εσωκομματική και ευρύτερη αντιπολιτευτική πραγματικότητα.

Υπονοούμενα για νέο κόμμα – και η ειρωνεία της ιστορίας

Αν και ο Τσίπρας δεν ανακοίνωσε ευθέως την ίδρυση νέου πολιτικού φορέα, η επιμονή του στην «επανίδρυση» και η διαπίστωση ότι «έχει κλείσει ο κύκλος των σημερινών σχηματισμών του προοδευτικού χώρου» αφήνουν ελάχιστα περιθώρια παρερμηνειών. Η αφήγηση περί πολιτικού Big Bang και ριζικής αναδιάταξης του χώρου λειτουργεί σαν προαναγγελία ενός νέου κάλεσματός του στην πολιτική αρένα.

Αν πράγματι βαδίζει προς τη δημιουργία νέου κόμματος, η ειρωνεία της ιστορίας είναι παρούσα και μάλλον πεισματάρα. Ο άνθρωπος που σήμερα μιλά για «αδιάβατες πρώτες θέσεις», «νέο πατριωτισμό» και προοδευτική αναγέννηση, είναι ο ίδιος που στο παρελθόν συγκυβέρνησε με τον Πάνο Καμμένο μια σύμπραξη που θαρρείς πως βγήκε από εργαστήριο πολιτικού παραδοξισμού. Η πολιτική μνήμη δεν σβήνει τόσο εύκολα και δύσκολα συμβιβάζεται με νέα οράματα όταν κουβαλά το αποτύπωμα της Πλατείας αλλά και της Ανεξαρτησίας στην ίδια πρόταση.

Ίσως γι’ αυτό και οι αναφορές του στη «συλλογικότητα χωρίς προνόμια» να χρειάζονται περισσότερη πειθώ από τις ίδιες τις λέξεις τους· ειδικά όταν μιλά ένας πολιτικός που έχει ήδη δοκιμάσει, στο πιο απρόβλεπτο δυνατό σχήμα, τη γεύση της εξουσίας.

Το άρθρο Οι εξαγγελίες Τσίπρα στην παρουσίαση του «Ιθάκη» και οι υπαινιγμοί για νέο πολιτικό φορέα εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Παρότι παρουσιάστηκε ως προσωπική καταγραφή των γεγονότων της τελευταίας δεκαετίας, οι αντιδράσεις είναι έντονες και εστιάζουν κυρίως σε «ασάφειες», «ανακρίβειες» και «αποσιωπήσεις» κρίσιμων στιγμών.

Σκληρή κριτική από τον Σύλλογο για το Μάτι

Από τις πρώτες και πιο αιχμηρές τοποθετήσεις προήλθαν από τον Σύλλογο Συγγενών Θυμάτων της τραγωδίας στο Μάτι, που κάνουν λόγο για «παρουσίαση που δεν αντικατοπτρίζει την πραγματικότητα». Σε ανακοινώσεις και δημόσιες παρεμβάσεις επισημαίνουν ότι το βιβλίο «χαρακτηρίζει επιδερμικά» τα γεγονότα, ενώ δεν προχωρά σε ουσιαστική παραδοχή λαθών του κρατικού μηχανισμού της εποχής.

Σκληρή απάντηση Κασσελάκη στον Τσίπρα για την «Ιθάκη»: «Το βιβλίο θα γίνει… Τιτανικός»

Ο Στέφανος Κασσελάκης, σχολιάζοντας το βιβλίο, ήταν από τους πιο αυστηρούς. Σύμφωνα με κύκλους της Κουμουνδούρου, θεωρεί ότι ο πρώην πρωθυπουργός «παρουσιάζει μια προσωπική εκδοχή που δεν συμβαδίζει με τα πραγματικά γεγονότα του 2015», ενώ επισημαίνεται πως «η χώρα πέρασε από οριακές στιγμές και η ευθύνη δεν μπορεί να αποδοθεί σε αόριστες “εξωτερικές πιέσεις”».

Κουτσούμπας: «Ξεχνάει όσα συνέβησαν όταν η χώρα πήγαινε προς τα βράχια»

Ο Δημήτρης Κουτσούμπας άσκησε επίσης έντονη κριτική, σημειώνοντας –σύμφωνα με στελέχη του ΚΚΕ ότι το βιβλίο «προσπερνά» τις πιο κρίσιμες επιλογές της τότε κυβέρνησης. Όπως τονίζεται, «η περίοδος των κλειστών τραπεζών και των δραματικών διαπραγματεύσεων δεν περιγράφεται με την απαραίτητη ειλικρίνεια».

Σκληρές τοποθετήσεις από τη Νέα Δημοκρατία

Στελέχη της Νέας Δημοκρατίας που διάβασαν το βιβλίο κάνουν λόγο για «επιχείρηση εξωραϊσμού» της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ. Ανώτερα κυβερνητικά στελέχη σχολίασαν ότι «όσα καταγράφονται, απέχουν από την πραγματικότητα που έζησαν οι πολίτες», υποστηρίζοντας πως «ο κ. Τσίπρας αποφεύγει να αναφερθεί με ακρίβεια στις ευθύνες του για την περιπέτεια του 2015».

Άλλοι βουλευτές σημειώνουν ότι το βιβλίο «δεν δίνει απαντήσεις ούτε για τη διαχείριση της οικονομίας ούτε για τις κρίσιμες στιγμές που οδήγησαν τη χώρα στο χείλος της αστάθειας».

Σχολιαστές βλέπουν πολιτική στόχευση πίσω από την έκδοση

Πέρα από την κριτική στο περιεχόμενο, αρκετοί σχολιαστές εκτιμούν ότι το βιβλίο πιθανόν να αποτελεί και ένα μήνυμα για το μέλλον. Υποστηρίζουν ότι ο κ. Τσίπρας «επιδιώκει να αφυπνίσει ένα συγκεκριμένο κοινό» ενόψει της δημιουργίας νέου πολιτικού σχήματος, ενώ άλλοι αναφέρουν ότι πρόκειται για «προσπάθεια να ρίξει στάχτη στα μάτια», όπως σχολιάζουν, σχετικά με την κατά τη γνώμη τους αποτυχημένη διακυβέρνησή του την περίοδο 2015–2019.

Το σίγουρο είναι ότι η έκδοση του βιβλίου δεν πέρασε απαρατήρητη: αντί να λειτουργήσει ως ήρεμη πολιτική αποτίμηση, έχει μετατραπεί σε πεδίο σκληρής σύγκρουσης για το παρελθόν αλλά και για τις προθέσεις του πρώην πρωθυπουργού στο μέλλον.

Το άρθρο Καταιγισμός αντιδράσεων για το βιβλίο Τσίπρα «Ιθάκη» – Φόβοι για «αναθεώρηση» γεγονότων και πολιτικές σκοπιμότητες εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Όπως είπε η υπουργός, είναι πολύ νωπές οι εικόνες των ανθρώπων που έκαναν ουρά για 60 ευρώ στα ATM των τραπεζών, ουρά για να βάλουν βενζίνη και της υπερχρέωσης της χώρας με 120 δισ. ευρώ.

«Ένα απόσπασμα που μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση είναι αυτό με το οποίο διηγείται πώς οι ίδιοι του οι υπουργοί από τη μέρα της ορκωμοσίας λέει αυτενεργούσαν και λέει προσέρχονταν και με τις δηλώσεις τους, ο καθένας ανέβαζε τα spread κατά μία μονάδα».

Διερωτήθηκε μάλιστα τι θα είχε συμβεί τελικά αν δεν είχε επέμβει η Νέα Δημοκρατία τον Αύγουστο του 2015 και δεν είχε ψηφίσει την συμφωνία. 

Ταυτόχρονα, σημείωσε ότι όλα τα παραπάνω «μας υπενθυμίζουν όλα αυτά από τα οποία κινδυνεύσαμε, για να μην τα ξαναζήσουμε ποτέ, να μην ξαναζήσουμε τέτοιες καταστάσεις. Δεν αξίζουν στον ελληνικό λαό. Και ξέρετε, ο κ. Τσίπρας μιλάει για το παρελθόν. Εμείς μιλάμε για το παρόν και για το μέλλον. Και για αυτόν ακριβώς τον λόγο όλα όσα γίνουν στην κυβέρνηση και όσα θα πούμε και σήμερα και όσα λέμε όλες αυτές τις μέρες έχουν να κάνουν με το πώς θα βελτιώνουμε διαρκώς την καθημερινότητα των πολιτών. Το 2027 που θα γίνουν οι εκλογές, για αυτά θα κριθούμε. Θα κριθούμε ως κυβέρνηση για το αν υλοποιήσαμε όλα αυτά που υποσχεθήκαμε το 2023 που έγιναν οι εκλογές. Υποσχεθήκαμε συγκεκριμένα πράγματα. Θα κριθούμε, λοιπόν, το 2027 για το κατά πόσο κάναμε όλα αυτά τα οποία υποσχεθήκαμε και για το πώς τα υλοποιήσαμε».

Αναφερόμενη στα τέσσερα μέτρα ενίσχυσης των συνταξιούχων, υπογράμμισε ότι κατεβλήθη ήδη, μία εβδομάδα πιο νωρίς από την ημερομηνία που είχε ανακοινωθεί, το μόνιμο επίδομα των 250€ στους χαμηλοσυνταξιούχους.

«Το πρώτο, λοιπόν, είναι τα 250 ευρώ. Το δεύτερο είναι οι αυξήσεις στις συντάξεις, που θα είναι αυξημένες κατά 2,4%, οι συντάξεις του Ιανουαρίου που θα πληρωθούν τον Δεκέμβριο».

Διευκρίνισε ότι η καταβολή των συντάξεων Ιανουαρίου θα έχει ολοκληρωθεί πριν από τα Χριστούγεννα. 

«Τρίτον, η σταδιακή κατάργηση προσωπικής διαφοράς, επίσης από τις συντάξεις του Ιανουαρίου. Θυμίζω έχουμε μείωση κατά 50% της εναπομείνασας προσωπικής διαφοράς από το 2026 και κατάργηση από το 2027. Και το τέταρτο είναι ότι η νέα φορολογική μεταρρύθμιση, οι νέοι μειωμένοι φορολογικοί συντελεστές ωφελούν και τους συνταξιούχους. Άρα, έχουμε τέσσερα μέτρα που ωφελούν τους συνταξιούχους το επόμενο διάστημα» ανέφερε χαρακτηριστικά η κα Κεραμέως.

Για το νέο πρόγραμμα της Δημόσιας Υπηρεσίας Απασχόλησης το οποίο προσφέρει 50.000 νέες θέσεις εργασίας για έξι μήνες σε μακροχρόνια άνεργους, η υπουργός υπογράμμισε την αλλαγή φιλοσοφίας που συντελείται, σημειώνοντας ότι πλέον επιδοτείται η εργασία. «Παλαιότερα επιδοτούσαμε μόνο την ανεργία. Όχι. Θέλουμε μία κοινωνία εργαζομένων, για αυτό δίνουμε μία ώθηση σε συμπολίτες μας που είναι άνεργοι. Κατά προτεραιότητα ποιοι; Κατά προτεραιότητα οι άνεργες μητέρες. Γιατί; Γιατί είναι πιο δύσκολο όταν έχεις μείνει λίγο εκτός της αγοράς εργασίας για να γεννήσεις το παιδί σου, όσο περνούν τα χρόνια γίνεται ολοένα και πιο δύσκολο να διεισδύσεις εκ νέου στην αγορά εργασίας. Προτεραιότητα στους μακροχρόνια ανέργους, αυτοί που είναι στην ανεργία δύο χρόνια και πλέον. Προτεραιότητα στους συμπολίτες μας που παίρνουν το Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα», είπε η υπουργός τονίζοντας ότι 50.000 θέσεις εργασίας αντιστοιχούν σε μία πόλη σαν την Καβάλα ή σαν το Αγρίνιο η οποία βρίσκει μονομιάς δουλειά. 

Ως προς την δυσκολία των επιχειρήσεων να βρουν πλέον εργαζόμενους η κα Κεραμέως διευκρίνισε ότι αυτό οφείλεται εν πολλοίς στην μείωση της ανεργίας στην χώρα μας στο 8.1% από το 18% πριν από έξι χρόνια, ωστόσο εξήγησε ότι υπάρχουν συγκεκριμένες κατηγορίες συμπολιτών μας οι οποίοι έχουν μεγαλύτερη δυσκολία να διεισδύσουν στην αγορά εργασίας, όπως είναι για παράδειγμα οι άνεργες μητέρες και οι μακροχρόνια άνεργοι «Τι πάμε και κάνουμε, λοιπόν, ως Υπουργείο Εργασίας; Πάμε και δίνουμε μία ώθηση σε αυτούς τους ανθρώπους. Επιδοτούμε τη θέση εργασίας. Για έξι μήνες αμείβουμε το εν λόγω πρόσωπο για εξάωρη απασχόληση. Γιατί για έξι μήνες; Γιατί θέλουμε να δώσουμε μία ώθηση και μετά θέλουμε προφανώς να ενταχθούν κανονικά στην αγορά εργασίας». Όπως επεσήμανε η υπουργός, από τις 50.000 θέσεις του προγράμματος έχουν ήδη καλυφθεί οι 32.000. «Η πραγματικότητα είναι ότι δίνουμε κάποιες προτεραιότητες στο πρόγραμμα αυτό σε ανθρώπους οι οποίοι έχουν μεγαλύτερη δυσκολία. Όσο μεγαλώνεις γίνεται πιο δύσκολο να βρεις δουλειά. Αν για κάποιο λόγο βρεθείς εκτός δουλειάς ας πούμε στα 50 σου, είναι πολύ πιο δύσκολο να διεισδύσεις», είπε η υπουργός η οποία αναφέρθηκε και στο πρόγραμμα 55+ σημειώνοντας ότι αυτό αφορά θέσεις σε δήμους, περιφέρειες και ευρύτερα στο δημόσιο. 

Η κα Κεραμέως προανήγγειλε μάλιστα τη δημιουργία ενός ακόμη νέου προγράμματος το οποίο αφορά 10.000 θέσεις εργασίας -5.000 μερικής απασχόλησης και 5.000 πλήρους απασχόλησης- για άνεργες μητέρες με παιδιά έως 15 ετών. «Όταν σκεφτόμαστε προγράμματα επιδοτούμενης εργασίας για μητέρες σκέφτεται κανείς για μητέρες που έχουν παιδιά ενός – δύο ετών. Δεν είναι έτσι. Όσο πιο πολλά χρόνια μένεις εκτός, τόσο πιο δύσκολο καθίσταται μετά να επιστρέψεις στην αγορά. Για αυτό πρέπει να έρθει η πολιτεία να σε στηρίξει σε αυτή τη δύσκολη προσπάθεια, να σε βοηθήσει να επανέλθεις». 

Για τις Ημέρες Καριέρας η υπουργός ανακοίνωσε δύο ακόμα δράσεις, το Σάββατο στη Δράμα και στις 13 Δεκεμβρίου στη Λάρισα, επισημαίνοντας ότι προσεχώς θα έχουν γίνει 50 Ημέρες Καριέρας σε 18 διαφορετικές πόλεις της Ελλάδος. «Και αυτή η προσπάθεια επεκτείνεται και στο εξωτερικό εδώ και ένα χρόνο. Έχουμε πάει σε Λονδίνο, Άμστερνταμ, Ντίσελντορφ, Στουτγάρδη, μαζί με μερικές από τις μεγαλύτερες ελληνικές επιχειρήσεις που αναζητούν εξειδικευμένο προσωπικό. Η επόμενη στάση είναι η Αμερική. Έχουμε πάρα πολλούς Έλληνες οι οποίοι, ξέρετε, μας στέλνουν επιστολές και μας λένε θέλουμε να γυρίσουμε. … Έρχονται μαζί μας 35 από τις μεγαλύτερες ελληνικές επιχειρήσεις οι οποίες αναζητούν προσωπικό. Και μάλιστα, έχουμε πολύ σημαντικά φορολογικά κίνητρα, και άλλα κίνητρα, για να επιστρέψουν», είπε η ίδια παραπέμποντας στην ρύθμιση που προβλέπει ότι εάν κάποιος που ήταν πάνω από πέντε χρόνια στο εξωτερικό επιστρέψει δικαιούται μειωμένο φόρο εισοδήματος για τα επόμενα επτά χρόνια. 

Η υπουργός αναφέρθηκε ειδικά στην δράση εξωστρέφειας που θα πραγματοποιηθεί στη Νέα Υόρκη στις 7 Δεκεμβρίου, υπογραμμίζοντας ότι με αυτή στοχεύουμε και σε γιατρούς για να καλύψουμε τις ανάγκες σε υγειονομικό προσωπικό. «Έχουμε περάσει, λοιπόν, μία ειδική διάταξη – εξαιρετική η συνεργασία με το Υπουργείο Υγείας και με τον Άδωνι Γεωργιάδη – βάσει της οποίας οι Έλληνες γιατροί που βρίσκονται στην Αμερική, στον Καναδά, στην Αγγλία, στην Ελβετία, στη Νέα Ζηλανδία, έχουν αυτόματη αναγνώριση της ειδικότητας και της εξειδίκευσής τους όταν επιστρέφουν στην Ελλάδα. Άρα, πας και τους περνάς ένα μήνυμα γραφειοκρατία τέλος, μπορείς πιο εύκολα να γυρίσεις», είπε η υπουργός υπογραμμίζοντας ότι δεν είναι τυχαίο ότι ήδη έχουν επιστρέψει 420.000 Έλληνες η οποίοι είχαν φύγει κυρίως την περίοδο της κρίσης.

Το άρθρο Κεραμέως για Τσίπρα: Σοκαριστική η ελαφρότητα με την οποία περιγράφει γεγονότα που πήγαν να ρίξουν τη χώρα στα βράχια εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

«Δυστυχώς σήμερα μονοπωλούν τη δημόσια συζήτηση βιβλία πολιτικών, όπως είναι και το βιβλίο του κ. Τσίπρα, που με όρους κυρίως πολιτικού κουτσομπολιού επιχειρεί όχι μόνο να δικαιωθεί και να δικαιώσει τις αντιλαϊκές επιλογές του, ως κυβέρνηση και ως αντιπολίτευση, αλλά κυρίως να κάνει μια δήλωση νομιμοφροσύνης στο σύστημα, έτσι ώστε το τελευταίο να τον ξαναεμπιστευτεί στο πλαίσιο των διεργασιών ανασύνθεσης που γίνονται.

Δε θα είχε καμία μεγάλη σημασία να ασχοληθούμε με τα όσα γράφει, αν δεν υπήρχαν στο βιβλίο του αναφορές για τη στάση που κράτησε το ΚΚΕ απέναντί του, το οποίο αποκάλυπτε ότι ο κ. Τσίπρας υπηρέτησε με μεγάλη συνέπεια το σύστημα και μάλιστα σε μια δύσκολη γι αυτό περίοδο, όπως ήταν αυτή της κρίσης, καλλιεργώντας αυταπάτες ότι μια κυβέρνηση στο έδαφος του καπιταλισμού μπορεί δήθεν να ανακουφίσει τον λαό.

Φανταστείτε τότε το ΚΚΕ να είχε δώσει στήριξη σε αυτόν τον τραγέλαφο που περιγράφεται στις σελίδες του βιβλίου του κ. Τσίπρα, όλον αυτόν τον ορυμαγδό της κοροϊδίας που τελικά απογοήτευσε λαϊκές ριζοσπαστικές δυνάμεις και που σήμερα ο Τσίπρας προσπαθεί να το φορτώσει σε κάποιους συνεργάτες του για να βγει λάδι ο ίδιος.

Το ΚΚΕ καθημερινά επιτελεί το έργο του, αναλαμβάνοντας τη σοβαρή πολιτική ευθύνη της ενημέρωσης, της οργάνωσης και κινητοποίησης του ελληνικού λαού απέναντι σε κάθε είδους αστική κυβέρνηση που υπηρετεί την καπιταλιστική εξουσία, γιατί το κρίσιμο σήμερα είναι να μη χαθεί άλλος χρόνος, να παλέψουμε για τη νέα κοινωνία της ευημερίας, της ειρήνης, της προόδου, τον σοσιαλισμό». 

Το άρθρο Κουτσούμπας: Το βιβλίο του Τσίπρα είναι δήλωση νομιμοφροσύνης στο σύστημα ώστε αυτό να τον ξαναεμπιστευτεί εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

«Δεν νομίζω ότι κάποιος από εμάς, ειδικά μετά από τόσα χρόνια, είναι ικανοποιημένος με το να ακούει τέτοιου είδους χαρακτηρισμούς και τέτοιου είδους ας μου επιτραπεί και ο όρος προσπάθειες για να φανούμε άνθρωποι, ενώ επί της ουσίας τόσα χρόνια ήμασταν απόντες σαν άνθρωποι», προσέθεσε.

Η κυρία Αναγνώστου προσέθεσε ότι περίμενε «σιωπή» από τον πρώην πρωθυπουργό και ανέφερε πως το «να βγαίνουμε μετά από τόσα χρόνια και να μιλάμε αποσπασματικά, με περιγραφές που αφορούν μόνο λίγους ανθρώπους και όχι όλους όσους ξέρουμε, αποδεδειγμένα πλέον και από το δικαστήριο και από τα διάφορα όσα έχουν συμβεί όλα αυτά τα χρόνια».

«Δεν περιμέναμε το να βγει ένας άνθρωπος και να αρχίσει να δείχνει με το δάχτυλο κάποιους, αφήνοντας όμως πολλούς άλλους απ’ έξω και αφήνοντας και τον εαυτό του τον ίδιο απ’ έξω. Σε αυτές τις περιπτώσεις, αν δεν μπορείς να μιλήσεις με αλήθεια και με σεβασμό και με σαφήνεια, είναι προτιμότερο να σιωπάς» προσέθεσε.

Ακόμα τόνισε πως «το να αφιερώνεις ένα ένθετο οκτώ σελίδων για ένα τέτοιο τραγικό γεγονός. Γιατί μιλάμε για μία εθνική τραγωδία, που κόστισε 120 ζωές που αυτή τη στιγμή λείπουν από δίπλα μας. Κόστισε 57 άλλες ψυχές και ζωές, οι οποίες αυτή τη στιγμή βασανίζονται. Κόστισε μία ολόκληρη περιοχή. Πέντε οικισμούς, κόστισε σε όσους είναι γύρω μας όλα αυτά τα χρόνια και το βλέπουν μαζί μας το τι περνούμε και έχει κοστίσει και στην ελληνική κοινωνία, αλλά και στην Ευρώπη και οπουδήποτε σε όλο τον κόσμο. Δεν είναι σωστό να βγαίνεις και να μιλάς με έναν τέτοιο τρόπο και αυτό που να λες είναι ότι για πρώτη φορά είπα “Θεέ μου” ή να δείχνεις άλλα πράγματα, να δείχνεις στον άνεμο, να δείχνεις κάποιους ανθρώπους και να μη βλέπεις τη δική σου την ευθύνη για ό,τι συνέβη».

«Ντροπή» και «ανήθικο»

Η ίδια ανέφερε ότι δεν μπορεί να εισπράξει το βιβλίο «ως μια αληθινή κατάθεση ψυχής ενός ανθρώπου». «Μπορώ να το δεχτώ για άλλη μία φορά ως μία υπεκφυγή. Δεν μπορώ, όπως και δεν μπορεί και κανένας υποθέτω, να δεχτεί ότι αυτό αφορά τα πραγματικά γεγονότα. Δεν είναι δυνατόν 7,5 χρόνια μετά, με όσα γνωρίζουμε ακόμη να λέμε ότι δεν ξέραμε για νεκρούς ή ότι δεν ξέραμε για καμένους ανθρώπους οι οποίοι αργοπεθαίνουν και σβήνανε μέσα στα νοσοκομεία, στους δρόμους, στα στενά, στη θάλασσα ή οπουδήποτε. Δεν είναι δυνατόν να βγαίνουμε και να τα λέμε αυτά τα πράγματα».

«7,5 χρόνια μετά, όλοι ξέραμε ότι υπήρχαν νεκροί από τις 18:30 από τις 19:00 και από τις 19:30 από τις 20:00 και από πάρα πολύ νωρίς. Όλοι ξέρανε ότι μέχρι τις 23:30 – 00:00 το βράδυ οι περισσότεροι είχαν ήδη βρεθεί και ξέρανε και σε τι κατάσταση είχανε βρεθεί… Είναι δυνατόν να βγαίνουμε και να λέμε ότι δεν ξέραμε; Είναι δυνατόν να μην αναγνωρίζουμε ακόμα και τώρα αυτό το πράγμα;», διερωτήθηκε και υποστήριξε ότι κάτι τέτοιο είναι «ντροπή και ανήθικο».

«Δεν θέλω ούτε να προσβάλω κανέναν, αλλά δεν μπορώ να δέχομαι να προσβάλλουν και εμάς. Εγώ προσωπικά ήμουν από εκείνους τους τυχερούς άτυχους που βρέθηκα 23:30 – 00:00 μπροστά από έναν θάλαμο όπου φέρνανε νεκρούς και είχε γεμίσει. Εκείνη την ώρα ήταν γεμάτος και ξέρω ότι παίρνανε σακούλες και τις πηγαίνανε για να τις γεμίσουν πάλι και με άλλους. Είναι δυνατόν να το ξέρουμε όλοι και να μην το ξέρει και εκείνος, όπως και οι υπόλοιποι; Ακριβώς η διαχείριση αυτής της τραγικής κατάστασης που ζήσαμε και συνεχίζουμε να ζούμε μέχρι σήμερα, είναι δυστυχώς η υποδεέστερη του τι θα έπρεπε να είναι, το τι μας αξίζει και του τι αξίζει», ανέφερε ακόμα.

Καταλήγοντας η κυρία Αναγνώστου σημείωσε ότι ακόμα δεν έχει τελειώσει η δικαστική διαμάχη. «Στις 28 Ιανουαρίου έχουμε τον Άρειο Πάγο. Τα αιτήματα αναίρεσης τεσσάρων κατηγορουμένων. Η διαδικασία συνεχίζεται, είναι ζωντανή, ολοζώντανη, σε αντίθεση με τους νεκρούς μας και με το πώς εμείς υποτίθεται ότι είμαστε. Οτιδήποτε γίνεται κάποια στιγμή πρέπει να αναλάβουμε ευθύνη και να σκεφτούμε τον τρόπο με τον οποίο θέλουμε να φαινόμαστε και οι ίδιοι στην ιστορία. Το πώς θα γραφτούν τα ονόματά μας σε αυτή. Δεν γίνεται να την παραχαράσσουν κάθε φορά που δεν μας βολεύει κάτι και να αλλάξουμε το αφήγημα ανάλογα με το πως μας βολεύει».

Γράφει στην «Ιθάκη» ο κ. Τσίπρας υπό τον τίτλο «Μια ανείπωτη τραγωδία»

Το Μάτι υπήρξε η πιο σκοτεινή, η πιο οδυνηρή και τραυματική δοκιμασία της πρωθυπουργικής μου διαδρομής. Μια προσωπική συντριβή. Ο αφανισμός ανυποψίαστων ανθρώπων από μια αδυσώπητη δύναμη που έπρεπε, αλλά δεν μπορέσαμε, να ελέγξουμε. Τότε, πρώτη φορά άκουσα τον εαυτό μου να ψιθυρίζει «Γιατί, Θεέ μου;». Εγώ, που ποτέ δεν επικαλέστηκα τον Θεό για να εξηγήσω το Σύμπαν, που είχα μάθει να ψάχνω τις αιτίες στη γη, όχι στον ουρανό. Και όμως. Εκείνη τη νύχτα, αυτές τις λέξεις γέννησε η απόγνωσή μου. Θυμάμαι κάθε λεπτό, από τη στιγμή που άρχισαν να ξεδιπλώνονται οι διαστάσεις της τραγωδίας, οι αριθμοί των θυμάτων, οι εικόνες των καμένων σωμάτων, ο θρήνος των ανθρώπων που έχασαν τους δικούς τους. Όταν κατάλαβα ότι δεκάδες συμπολίτες μας είχαν βρει φρικτό θάνατο, ότι οικογένειες ολόκληρες χάθηκαν μέσα σε λίγες στιγμές, ότι γονείς έχασαν τα παιδιά τους και παιδιά έχασαν τους γονείς τους, κάτι ράγισε μέσα μου. Ήταν μια τραγωδία που σε διαλύει πρώτα ως άνθρωπο και ύστερα ως Πρωθυπουργό.

Γιατί ήμουν ο Πρωθυπουργός της Ελλάδας. Δεν είχε σημασία πόσο ξαφνικό ή πόσο δύσκολα αντιμετωπίσιμο ήταν το φαινόμενο, δεν είχαν σημασία τα λάθη ή οι παραλείψεις άλλων υπηρεσιών ή προσώπων, το αναπάντεχο που θα έπρεπε όμως να αναμένουμε. Η τελική ευθύνη ήταν δική μου. Εγώ ήμουν ο επικεφαλής.

Ήταν η πρώτη φορά στη θητεία μου που ένιωσα τόσο ασήκωτο βάρος της εξουσίας, όχι ως εργαλείο διακυβέρνησης, αλλά
ως προσωπικό φορτίο ευθύνης για την ανθρώπινη απώλεια. Η τραγωδία στο Μάτι δεν είναι απλώς μια πληγή για τη διακυβέρνησή μου. Είναι μια πληγή για την ψυχή μου.

Τη Δευτέρα 23 Ιουλίου 2018, ξύπνησα στο Σούνιο στις έξι το πρωί από τον ήχο των παραθύρων που χτυπούσαν μανιασμένα. Βγήκα στο μπαλκόνι να αγναντέψω τη θάλασσα και την είδα να ανατριχιάζει από έναν σπάνιο για την περιοχή άνεμο. Φυσούσε Δυτικός, πράγμα που όσο ήμουν εκεί δεν είχα ξαναδεί. Έπαιρνε το νερό από τη στεριά προς τα μέσα, προκαλώντας μικρές δίνες στην επιφάνεια. Την προηγουμένη είχα ακούσει το μετεωρολογικό δελτίο και πλέον κατάλαβα τι εννοούσε, όταν έλεγε ότι η επόμενη μέρα είναι υψηλού κινδύνου για πυρκαγιές στην Αττική.

Σε λίγες ώρες έπρεπε να βρίσκομαι στην Ελευσίνα, για να πετάξω με το πρωθυπουργικό αεροσκάφος για το Σαράγεβο, προ κειμένου να συμμετάσχω σε συνομιλίες με τον Πρωθυπουργό της Βοσνίας- Ερζεγοβίνης, Ντένις Ζβίζντιτς, και να μου αποδοθεί σε ειδική τελετή από το Παρατηρητήριο Διεθνών Οργανισμών και Παγκοσμιοποίησης η τιμητική Διάκριση Ειρήνης «Νίκος Νικηφορίδης», για τη συμβολή μου στην επίτευξη της Συμφωνίας των Πρεσπών. Ο υπεύθυνος της φρουράς μου, όμως, την ώρα που έμπαινα στο αυτοκίνητο, με πληροφόρησε ότι λόγω των ανέμων η απογείωση θα γινόταν από το αεροδρόμιο «Ελευθέριος Βενιζέλος». Μέχρι να φτάσουμε στο αεροδρόμιο, οι συνεργάτες μου με ενημέρωσαν ότι έχουμε μεγάλη πυρκαγιά στα Γεράνεια Όρη. Επικοινώνησα με τον Νίκο Τόσκα, Υπουργό Προστασίας του Πολίτη, που είχε την εποπτεία της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας. Με καθησύχασε ότι όλα τα εναέρια μέσα ήταν ήδη σε πλήρη επιχειρησιακή δράση. Μου είπε ότι η φωτιά δεν έκαιγε ακόμη σε κατοικημένες περιοχές αλλά με την κατεύθυνση και τη δύναμη των ανέμων υπήρχε κίνδυνος να φτάσει στους Αγίους Θεοδώρους, στα διυλιστήρια. Του ζήτησα να λάβει όλα τα απαραίτητα μέτρα και με διαβεβαίωσε πως οι δυνάμεις πυρόσβεσης είχαν ήδη κινητοποιηθεί στο σύνολό τους. Ήταν μια φωτιά πολύ δύσκολη, τόσο λόγω της μορφολογίας του εδάφους όσο και των ισχυρών ανέμων που την τροφοδοτούσαν.

Όταν απογειώθηκα, ζήτησα από τον πιλότο να περάσει επάνω από τα Γεράνεια. Δεν θα ξεχάσω ποτέ την εικόνα από το παράθυρο του αεροσκάφους, τον πυκνό καπνό να υψώνεται σαν απειλητικό πέπλο, καλύπτοντας τις πλαγιές του βουνού. Από ψηλά, το μέτωπο της φωτιάς φαινόταν τεράστιο και ανεξέλεγκτο, ένα κόκκινο ποτάμι που κατέτρωγε το βουνό. Μια εικόνα καταθλιπτική, ένας κακός οιωνός.

Έφτασα στο Σαράγεβο και σχεδόν αμέσως ξεκίνησε η συνάντησή μου με τον Ζβίζντιτς. Ήταν μια επίσκεψη με ιδιαίτερο βάρος για τα βαλκανικά θέματα, όμως η προσοχή και η ανησυχία μου ήταν πίσω στην πατρίδα. Πριν ακόμη ολοκληρωθεί η συνάντηση, δέχτηκα τηλεφώνημα από τον Τόσκα. «Έχουμε ένα εξαιρετικά επικίνδυνο μέτωπο στην Πεντέλη», μου είπε. «Χρειάζεται να στρέψουμε επειγόντως όλες τις δυνάμεις εκεί».

Ήταν σαφές, από τον τόνο της φωνής του, πως η κατάσταση ήταν σοβαρή. Το απόγευμα, και ενώ κατευθυνόμασταν προς την ιστορική γέφυρα της πόλης, όπου θα λάμβανε μέρος η τελετή, οι πληροφορίες έγιναν συναγερμός: η φωτιά είχε περάσει τη Λεωφόρο Μαραθώνος με κατεύθυνση προς το Μάτι. Η ανησυχία μου έγινε αγωνία. Διέκοψα αμέσως την επίσκεψη και έφυγα για την Αθήνα. Είχα ένα αίσθημα ενοχής που σε τέτοιες δύσκολες ώρες εγώ δεν ήμουν εκεί, για να έχω αντίληψη και εποπτεία της επιχείρησης.

Και ύστερα η αγωνία εξελίχθηκε σε εφιάλτη. Μόλις προσγειωθήκαμε, πήγα απευθείας στο Κέντρο Επιχειρήσεων. Έφτασα
εκεί λίγο πριν τα μεσάνυχτα. Η ατμόσφαιρα ήταν σιωπηλή και αποπνικτική. Η ενημέρωση που ζήτησα, αποσπασματική, δυσοίωνη, αλλά χωρίς καθαρή εικόνα της καταστροφής και χωρίς τον ειρμό και τη σιγουριά που πιστοποιούν ότι ο συντονισμός λειτουργεί. Θεώρησα κάποια στιγμή ότι αυτό που τους εμπόδιζε να μιλήσουν καθαρά ήταν η παρουσία ενός συνεργείου της ΕΡΤ, που κατέγραφε τη συζήτηση. Αλλά και όταν το συνεργείο έφυγε, δεν άλλαξε κάτι στην ατμόσφαιρα, λες και οι άνθρωποι κρύβονταν από την αλήθεια και τον ίδιο τον εαυτό τους. Κάποιος μόνο χαμηλόφωνα είπε: «Πρόεδρε… τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα». «Υπάρχει περίπτωση να έχουμε νεκρούς;» «Αυτή τη στιγμή δεν έχουμε σαφή εικόνα, αλλά ζήτησαν σάκους πριν από λίγο». Η φράση αυτή με πάγωσε. Εκείνη την ώρα, βέβαια, η προσοχή όλων είχε στραφεί στη μάχη για να σωθούν όσοι κυνηγημένοι από τη φωτιά είχαν βγει στη θάλασσα. Ο Νεκτάριος Σαντορινιός, που ήταν τότε Υφυπουργός Ναυτιλίας, έκανε ό,τι μπορούσε για να σταλούν σκάφη και να τους περισυλλέξουν. Ωστόσο, κανείς εκεί μέσα, στο επιτελείο της επιχείρησης, δεν φαινόταν να έχει ολοκληρωμένη και ξεκάθαρη εικόνα.

Κατάλαβα με φόβο ότι το σύστημα είχε παραλύσει από την αδυναμία να αντιμετωπίσει τη μανία και την ταχύτητα μιας καταστροφής που κανείς δεν είχε φανταστεί και προβλέψει. Ο συντονισμός είχε χαθεί και ο καθένας έκανε ό,τι του επέτρεπαν τα μέσα και οι δυνάμεις του. Δεν υπήρχε ενιαίος έλεγχος, γι’ αυτό δεν υπήρχε και ενιαία εικόνα. Και το πιο ανησυχητικό: δεν υπήρχε βεβαιότητα για τίποτα.

Λίγο αργότερα, έφτασε η πρώτη διασταυρωμένη πληροφορία για τους νεκρούς. Τα αισθήματα συντριβής στο άκουσμα της τρομερής είδησης δεν μπορούσαν να ακυρώσουν όσα έπρεπε να γίνουν, με όποια ψυχραιμία μπορούσε να επιστρατεύσει κανείς εκείνες τις ώρες. Έδωσα αμέσως εντολή στον Τζανακόπουλο να το ανακοινώσει, πράγμα που έκανε γύρω στις 2.30 το πρωί. Η χώρα έπρεπε να ενημερωθεί. Και όσο περνούσε η ώρα, η έκταση της τραγωδίας μεγάλωνε. Γινόταν ασήκωτη. Οι νεκροί ήταν πολλοί, πόσοι ακριβώς δεν μπορούσε ακόμη να πει κανείς.

Έφυγα από το Κέντρο Επιχειρήσεων τα χαράματα. Καταρρακωμένος, σχεδόν χωρίς ανάσα, για τις τραγικές απώλειες. Γύρω
στις 6.30 το πρωί, χωρίς να έχω κοιμηθεί ούτε λεπτό, ενημερώθηκα για τους ανθρώπους που απανθρακώθηκαν αποκλεισμένοι σε ένα οικόπεδο. Η καταστροφή εξελισσόταν σε ανείπωτη τραγωδία. Σ’ ένα αυτοσχέδιο Κέντρο Επιχειρήσεων που είχε οργανωθεί στο πεδίο, μέσα σε ένα όχημα της Πυροσβεστικής, ενημερώθηκα γύρω στις 9.00 το πρωί από τους ανθρώπους της πρώτης γραμμής. Συνομίλησα μαζί τους και από εκεί πήγα στο Μέγαρο Μαξίμου. Ήταν απαραίτητο να απευθυνθώ στον ελληνικό λαό.

Εκείνη την ώρα, η απόλυτη προτεραιότητά μας ήταν να καταγράψουμε το μέγεθος της καταστροφής. Να αναγνωρίσουμε την αλήθεια της τραγωδίας, αλλά να μην αφεθούμε στο πένθος, γιατί η μάχη δεν είχε τελειώσει. Είχαμε ακόμη φωτιές να σβήσουμε, είχαμε πολίτες να απεγκλωβίσουμε και τραυματίες να περιθάλψουμε. Η ώρα της κρίσης και του καταλογισμού των ευθυνών θα ερχόταν μόλις τελείωνε η μάχη. Αυτή ήταν η ουσία του μηνύματος μου.

Και ξεκίνησε ένα σκοτεινό διήμερο. Όχι απλώς βαρύ. Ασφυκτικό. Μια σκιά είχε πέσει πάνω μας. Ήμουν σε πένθος για τους ανθρώπους που χάθηκαν, αλλά αισθανόμουν και υπεύθυνος για την αδυναμία μας να ανταποκριθούμε, να προστατεύσουμε, να προλάβουμε. Αν είχαμε κάνει αυτό, αν είχαμε προβλέψει εκείνο… Πραγματικές ή υποθετικές ενοχές με πολιορκούσαν. Δεν ήμουν εγώ δημιουργός αυτού του κράτους, που δεν μπόρεσε να προστατεύσει τους πολίτες του, αλλά εγώ ήμουν επικεφαλής του όταν έγινε η καταστροφή. Εμένα βάραινε πρωτίστως η ευθύνη. Και τα ίδια αισθήματα βίωναν όλοι οι συνεργάτες μου. Φαινόταν ξεκάθαρα στο βλέμμα τους.

Εν μέσω αυτής της ασφυξίας, ξεκίνησε και ένας ανεύθυνος πόλεμος ευθυνών από όσους είχαν την επιχειρησιακή ευθύνη. Ζήτησα να οργανωθεί μια συνέντευξη Τύπου, για να ενημερωθεί ο ελληνικός λαός κι αυτή εξελίχθηκε σε επίδειξη ανευθυνότητας. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο τότε αρχηγός της Ελληνικής Αστυνομίας Κωνσταντίνος Τσουβάλας, που αργότερα επί Μητσοτάκη αναβαθμίστηκε σε Γενικό Γραμματέα του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη, δήλωσε πως ήταν περήφανος για τον τρόπο που χειρίστηκε η Αστυνομία την κατάσταση. Ήταν μια εικόνα αποκαρδιωτική. Λες και οι αρμόδιοι για την προστασία των ανθρώπων ήθελαν να αποδείξουν ότι αυτό που πρώτα τους ενδιαφέρει ήταν η δική τους προστασία.

Και καθώς στο γραφείο μου στο Μαξίμου παρακολουθούσαμε τη συνέντευξη με τα νεύρα τεντωμένα, ο υπεύθυνος του Γραφείου Τύπου του Πρωθυπουργού, ο Νίκος Ανδριόπουλος, σωριάστηκε μπροστά στα μάτια μας. Τον μετέφεραν στο νοσοκομείο όπου διαπίστωσαν ότι είχε πάθει ανακοπή. Και τον επανέφεραν μια ανάσα πριν από τον θάνατο. Ήταν σαν να έσκασε μέσα μας όλη η πίεση, όλο το άγχος, όλο το πένθος. Ένιωσα να διαλύομαι. Όφειλα όμως να μαζέψω τα κομμάτια μου. Η κοινωνία, η χώρα, είχε ανάγκη από κάποια σιγουριά. Και εκείνη η τραγική συνέντευξη ενίσχυσε την απόφαση που είχα πάρει εξαρχής και επιτάχυνε την εφαρμογή της. Όφειλα να μιλήσω αμέσως δημόσια για όσα τραγικά είχαν συμβεί. Να αναλάβω τις ευθύνες της Κυβέρνησής μου. Κυρίως τις δικές μου ως Πρωθυπουργού. Έτσι συγκάλεσα εκτάκτως Υπουργικό Συμβούλιο για την επόμενη μέρα.

Εκεί, μπροστά στους αιφνιδιασμένους Υπουργούς μου και σε απευθείας μετάδοση, τοποθετήθηκα με όσο πιο ευθύ και ειλικρινή τρόπο μπορούσα: Ζήτησα σήμερα να συνεδριάσει εκτάκτως το Υπουργικό Συμβούλιο σε μια δύσκολη στιγμή, ίσως την πιο βαριά της κυβερνητικής μας θητείας. Δεν σας κρύβω ότι με διακατέχουν ανάμικτα συναισθήματα τούτη την ώρα. Όπως φαντάζομαι και όλους σας. Πόνος, συντριβή, για τις ανθρώπινες ζωές που χάθηκαν απροσδόκητα και άδικα. Αλλά και αγωνία. Αγωνία αν πράξαμε σωστά. Αν πράξαμε όσα έπρεπε να πράξουμε. Αν αντιδράσαμε σωστά τις κρίσιμες ώρες. Αν μπορούσαμε να κάνουμε κάτι παραπάνω. Αν μπορούσαμε να σώσουμε έστω και μία ψυχή παραπάνω από όσες έφυγαν άδικα. Όπως, επίσης, δεν θέλω να κρύψω ότι δεν αποφεύγω και τη σκέψη ή τον φόβο, μήπως από κάποιο ένστικτο αυτοσυντήρησης, διαπράττουμε κι εμείς το ίδιο λάθος, που πολλές φορές έχουμε δείνα διαπράττουν άλλοι στο παρελθόν. Να υπερβάλλουμε σε δικαιολογίες για να μειώσουμε τις ευθύνες. Γι’ αυτό θέλω να είμαι απόλυτα ειλικρινής.

Δεν πρόκειται, σε ό,τι με αφορά, να ακολουθήσω την αλυσίδα των χαρακτηρισμών, των εύκολων καταδικαστικών αποφάσεων, της χωρίς όρια και χωρίς τον αυτονόητο σεβασμό στους νεκρούς πολεμικής, που κινείται ολοφάνερα από την προσπάθεια εκμετάλλευσης της οδύνης και της συντριβής απέναντι στην τραγωδία. Και δεν οδηγεί παρά μόνο στη συσκότιση της αλήθειας, στο όνομα μιας μακάβριας κομματικής σκοπιμότητας. Λέω αποφασιστικά «όχι» σε μια τέτοια τακτική και σας καλώ να πείτε και εσείς «όχι». Γιατί οι νεκροί δεν μπορούν να μιλήσουν, αλλά το λιγότερο που οφείλουμε στη μνήμη τους είναι σεβασμός. Τουλάχιστον ως προς την αλήθεια. Σας κάλεσα, λοιπόν, σήμερα, πρώτα από όλα, γιατί θέλω να αναλάβω ακέραια, ενώπιον του Υπουργικού Συμβουλίου, αλλά και ενώπιον του ελληνικού λαού, την πολιτική ευθύνη για την τραγωδία.

Θεωρώ ότι κάτι τέτοιο είναι αυτονόητο για τον Πρωθυπουργό της χώρας. Εμείς δεν θα επιχειρήσουμε ποτέ να αποδράσουμε από τις ευθύνες μας. Όπως δεν το κάναμε όταν αναλάβαμε τη χώρα χρεοκοπημένη και φορτωθήκαμε, εθελοντικά, τα λάθη και τις παραλείψεις δεκαετιών. Όπως δεν το κάναμε, όταν αντιμετωπίσαμε το φάσμα μιας τεράστιας οικονομικής, εθνικής και ανθρωπιστικής —θα έλεγα— καταστροφής, για την οποία άλλοι ήταν υπεύθυνοι. Έτσι, δεν θα το κάνουμε και τώρα.

Δεσμεύτηκα προσωπικά ότι δεν θα μέναμε μόνο στα μέτρα ανακούφισης των θυμάτων της τραγωδίας, αλλά με ταχύτητα και
αποφασιστικότητα θα προχωρούσαμε στην κατάρτιση ενός εθνικού σχεδίου, που θα αντιμετώπιζε, επιτέλους, τις οικιστικές στρεβλώσεις δεκαετιών στη χώρα μας, με τη συμμετοχή επιστημονικών φορέων, πανεπιστημιακών ιδρυμάτων και άλλων ειδικών.
Στην προσπάθεια αυτή κάλεσα να συμμετέχουν οι πάντες, και τα κόμματα της Αντιπολίτευσης. Γιατί δεν μπορούσαμε και δεν επρόκειτο να περιμένουμε άβουλοι, με σταυρωμένα τα χέρια, μέτρα- ασπιρίνες και μεγάλα λόγια, την επόμενη τραγωδία. Κι επιπλέον, ξεκαθάρισα πως δεν επρόκειτο να κρυφτώ πίσω από θεωρίες συνωμοσίας και εύκολες απαντήσεις.

Σκοπός μου δεν είναι, ακόμα και σήμερα, να υποβιβάσω μια ανθρώπινη τραγωδία σε αντικείμενο προσωπικής ή κομματικής
διαμάχης. Να σχολιάσω τη διεστραμμένη προπαγάνδα ότι έκρυβα τους νεκρούς, λες και οι νεκροί είναι μολυβένια στρατιωτάκια. Δεν μπορώ όμως να μη σημειώσω την απόσταση που χωρίζει τη δική μου στάση εκείνες τις δύσκολες ώρες από τη στάση του Κυριάκου Μητσοτάκη στα Τέμπη. Κανέναν σταθμάρχη δεν υπέδειξα ως υπεύθυνο. Αντίθετα, υπερασπίστηκα τους πυροσβέστες, τους λιμενικούς, τους αστυνομικούς, τους ανθρώπους της πρώτης γραμμής. Εκεί ήμουν και δεν είχα σκοπό να αποδράσω από τις ευθύνες μου.

Αν θέλουμε πάντως να εξαγάγουμε ένα χρήσιμο συμπέρασμα από την εθνική τραγωδία στο Μάτι, αυτό είναι ότι ο κρατικός μηχανισμός αποδείχθηκε τραγικά ανεπαρκής και ευάλωτος. Η επιχειρησιακή ετοιμότητα για την αντιμετώπιση μιας μεγάλης κλίμακας φυσικής καταστροφής δεν στάθηκε στο ύψος των αναγκών. Δεν υπήρχε ένα σύγχρονο, λειτουργικό σχέδιο διαχείρισης κρίσεων που να ανταποκρίνεται στις νέες διαστάσεις που προσλαμβάνουν οι θεομηνίες και οι πυρκαγιές, εξαιτίας της επιδεινούμενης κλιματικής κρίσης. Και δεν είχαμε προλάβει να λειτουργήσουμε το «112», για το οποίο είχαμε προκηρύξει διαγωνισμό, αλλά ακόμη δεν είχε ολοκληρωθεί η διαδικασία. Όταν το 2019 φύγαμε από την Κυβέρνηση, το «112»
υπήρχε. Το παραδώσαμε στους επόμενους. Αλλά ήταν πολύ αργά για τους 104 συνανθρώπους μας στο Μάτι.

πηγή: protothema.gr

Το άρθρο Σκληρή απάντηση από συγγενείς θυμάτων στο Μάτι για την “Ιθάκη”: Ανήθικο, ντροπή και όχι αληθινή συγγνώμη εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Μεταξύ άλλων, ο Αλέξης Τσίπρας στο βιβλίο του χαρακτηρίζει τον Στέφανο Κασσελάκη ως «τιμωρό με αγγελικό πρόσωπο».

Στην απάντησή του, μέσω Instagram και φορώντας μπλουζάκι με την επιγραφή «Equality» («Ισότητα»), ο κ. Κασσελάκης εκτιμά ότι η «Ιθάκη» θα γίνει «Τιτανικός» για το rebranding του πρώην πρωθυπουργού. Χαρακτηρίζει το βιβλίο ως «αυτοαναφορικό πόνημα-πλυντήριο».

Τον κατηγορεί ότι επιχείρησε να τον «ρίξει», δύο φορές, όταν αυτός ήταν εκλεγμένος αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ. -και τη δεύτερη, «στο μπουζουξίδικο», όπως λέει χαρακτηριστικά, τα κατάφερε.

Το άρθρο Σκληρή απάντηση Κασσελάκη στον Τσίπρα για την «Ιθάκη»: «Το βιβλίο θα γίνει… Τιτανικός» εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

«Σε αυτό το περιβάλλον, η παραίτηση του πρώην πρωθυπουργού και προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Αλέξη Τσίπρα, από τη θέση του βουλευτή αποτελεί ένα σημαντικό και κρίσιμο γεγονός, που αντικειμενικά παράγει ισχυρά πολιτικά αποτελέσματα και δημιουργεί νέα δεδομένα και ερωτήματα που κανείς δεν μπορεί να παραβλέψει» είπε ο κ. Φάμελλος, για να προσθέσει:

«Με πρόεδρο τον Αλέξη Τσίπρα, ο ΣΥΡΙΖΑ δόμησε χαρακτηριστικά και θέσεις κυβερνώσας παράταξης, κυβέρνησε τη χώρα και ανέτρεψε τους πολιτικούς συσχετισμούς τεσσάρων δεκαετιών που είχαν διαμορφωθεί μετά τη Μεταπολίτευση», σπεύδοντας να συμπληρώσει: «Ακόμη και αν υπάρχουν διαφορετικές οπτικές, η σχέση του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ με τον Αλέξη Τσίπρα δεν μπορεί να είναι αντιπαραθετική. Οι παράλληλες πορείες μας οφείλουν να συγκλίνουν στον κοινό στόχο ενός ισχυρού προοδευτικού πόλου, με συγκρότηση προγραμματικής πρότασης και υπέρβαση των διαχωριστικών γραμμών συνολικά στον προοδευτικό χώρο, με γνώμονα τα συμφέροντα της μεγάλης λαϊκής πλειοψηφίας και στη βάση των αριστερών ιδεών και αξιών».

Στη συνεδρίαση αντέδρασε, κατά πληροφορίες, ο Παύλος Πολάκης, ο οποίος φέρεται να είπε στον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ ότι αυτό που προτείνει είναι διάσπαση του κόμματος, επιμένοντας στη θέση που έχει εκφράσει, ότι «η δημιουργία ενός νέου κόμματος πρώτα και κύρια σημαίνει αλλαγή πορείας και όχι επιστροφή. Η δημιουργία ενός νέου κόμματος, νομοτελειακά, σημαίνει διαφωνία στις προγραμματικές μας θέσεις».

«Δεν είναι διάσπαση, είμαι κάθετα αντίθετος με τον Παύλο Πολάκη» απάντησε κατά πληροφορίες ο Σωκράτης Φάμελλος.

Υπενθυμίζεται ότι και άλλα στελέχη της Πολιτικής Γραμματείας, όπως ο Νίκος Παππάς, η Ρένα Δούρου και ο Τρύφωνας Αλεξιάδης, έχουν διατυπώσει έντονες επιφυλάξεις για τη συμπόρευση με τον Αλέξη Τσίπρα.

Πηγή: iefimerida.gr

Το άρθρο Πολιτική Γραμματεία ΣΥΡΙΖΑ: Υπέρ της συμπόρευσης με τον Τσίπρα ο Φάμελλος – Έντονη διαφωνία Πολάκη εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Η δημοσιογράφος τη ρώτησε για το βιβλίο του Αλέξη Τσίπρα, προκαλώντας την έντονη αντίδραση της κ. Κωνσταντοπούλου, η οποία δήλωσε ενοχλημένη:
«Αχ, μην μου ξεκινάτε σας παρακαλώ… Δεν ήρθα για να κάνουμε αυτή την κουβέντα. Δεν θα έχετε σχόλιο από μένα. Υπάρχουν πάρα πολλά θέματα στην επικαιρότητα, όπως το εργασιακό νομοσχέδιο και ο νέος ΚΟΚ», ανέφερε.

Στη συνέχεια πρόσθεσε:
«Δεν θα αποσυντονίζουμε τον κόσμο συστηματικά για ανύπαρκτα θέματα. Εγώ θα φύγω, δεν πειράζει».

Παρά τις προσπάθειες της δημοσιογράφου να συνεχίσει τη συνέντευξη, η πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας δεν έκανε πίσω:
«Εσείς αυτή τη στιγμή κάνετε διαφήμιση σε μια ανύπαρκτη συνθήκη και προάγετε έναν πολιτικό ο οποίος είναι ανύπαρκτος και ανενεργός. Και με φέρατε τώρα εδώ που δίνω μια μάχη 24 ώρες το 24ωρο στη Βουλή, για να σας κάνω σχόλιο. Όχι, δεν πειράζει, θα τον καλέσετε να σας τα πει».

Με τα λόγια αυτά, η Ζωή Κωνσταντοπούλου σηκώθηκε και αποχώρησε από το πλατό.

Μετά τη διακοπή για διαφημίσεις, η Φαίη Μαυραγάνη σχολίασε on air:
«Αυτή ήταν η πιο σύντομη συνέντευξη που έχω κάνει στη ζωή μου. Ούτε δύο λεπτά δεν κράτησε. Δεν μπορεί κανείς πολιτικός να μας επιβάλλει τι θα ρωτάμε και τι όχι. Θέλετε απαντάτε, θέλετε όχι. Αλλά οι ερωτήσεις είναι δικαίωμα του δημοσιογράφου».

Το άρθρο «Ανύπαρκτος πολιτικά»: Η Ζωή Κωνσταντοπούλου αποχώρησε on air από εκπομπή μετά από ερώτηση για τον Τσίπρα εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Οι περισσότεροι στον ΣΥΡΙΖΑ ξέρουν ότι χωρίς τον Τσίπρα δεν υπάρχει προοπτική. Ο πρόεδρος Σωκράτης Φάμελλος προσπαθεί να κρατήσει το καράβι όρθιο, αλλά οι διαρροές είναι παντού. Τα στελέχη κοιτάνε ήδη προς τον Αλέξη, περιμένοντας την επόμενη κίνηση.

Αν ο Τσίπρας φτιάξει νέο κόμμα, ο ΣΥΡΙΖΑ δύσκολα θα αντέξει. Μπορεί να μείνει το όνομα, αλλά χωρίς ψυχή, χωρίς κόσμο και χωρίς παλμό.
Το ερώτημα λοιπόν δεν είναι αν υπάρχει μέλλον στον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά αν υπάρχει ΣΥΡΙΖΑ χωρίς Τσίπρα.

Το άρθρο «ΣΥΡΙΖΑ χωρίς Τσίπρα: Ένα κόμμα που απλώς περιμένει το τέλος του;» εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Τονίζει ότι ο στόχος πρέπει να παραμείνει η συσπείρωση των προοδευτικών δυνάμεων και η κοινή προσπάθεια για μια Δημοκρατική Αλλαγή στη διακυβέρνηση της χώρας.

Έγραψε ο Πρώην Βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ Καριπίδης Ιωάννης: 

Ο πρώην Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ και πρώην Πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας, πριν λίγες ημέρες ανακοίνωσε την παραίτησή του από το Βουλευτικό Αξίωμα.

Στόχος του είναι η συνένωση των διάσπαρτων δυνάμεων της προοδευτικής αντιπολίτευσης, σε μια ενιαία έκφραση, μια πολιτική μορφή.

Ο ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία παρακολουθεί και συνδράμει κάθε ενωτική κίνηση στον Αριστερό-Κεντροαριστερό χώρο.

Σε καμία περίπτωση δεν είναι σε αντιπαράθεση με τον πρώην Πρόεδρο. Όλοι γνωρίζουμε την ικανότητα του Αλέξη Τσίπρα, να απευθύνεται σε πολλαπλά ακροατήρια. Εμπιστευόμαστε τις ικανότητές του, ειδικά όσοι υπερασπιστήκαμε στην δημόσια σφαίρα την κυβερνητική θητεία του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ και του πρωθυπουργού μας.

Όμως ως μέλη και στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ έχουμε την υποχρέωση και το καθήκον να ενισχύσουμε τις θέσεις του κόμματός μας, όπως αυτές διατυπώνονται στις αποφάσεις της Κεντρικής Επιτροπής και του Προέδρου μας, Σωκράτη Φάμελλου.

Όταν οι νέες αυτές πολιτικές κινήσεις με τη συνδρομή όλων μας λάβουν σάρκα και οστά, οργανωμένα ο χώρος μας θα λάβει τις αποφάσεις του, πιθανόν από το σύνολο των μελών του!

Παραμένουμε λοιπόν πιστοί στην ενότητα του μεγάλου προοδευτικού χώρου και αγκαλιάζουμε τις προσπάθειες για ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ στην διακυβέρνηση της χώρας.

Οφείλουμε όλοι να δώσουμε το παρών σε αυτό το αγωνιστικό προσκλητήριο.

Το άρθρο Καριπίδης: «Εμπιστευόμαστε τον Αλέξη Τσίπρα – Παραμένουμε ενωμένοι στον προοδευτικό χώρο» εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Ο ίδιος μίλησε για μια «απόφαση συνείδησης», τονίζοντας ότι δεν παραιτείται από την πολιτική δράση, αλλά επιλέγει να «επιστρέψει στην κοινωνία», απαλλαγμένος – όπως είπε – από αξιώματα και κομματικούς μηχανισμούς.

Αναλυτικά η ανάρτησή του:

«Μετά από 16 χρόνια στη Βουλή, ως βουλευτής, αρχηγός κόμματος, αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης και πρωθυπουργός, έλαβα μια απόφαση συνείδησης:

Να παραιτηθώ από το βουλευτικό αξίωμα.

Λίγο πριν την έναρξη της νέας κοινοβουλευτικής Συνόδου, κατέθεσα στον Πρόεδρο της Βουλής την παραίτησή μου.

Δεν ήταν μια απόφαση εύκολη, ούτε και αβασάνιστη.

Παραιτούμαι γιατί δεν μπορώ και δεν θέλω, να διατηρήσω το αξίωμα του βουλευτή, με όσα προνόμια αυτό συνεπάγεται, όταν αισθάνομαι ότι η συμμετοχή μου, με την ειδική συνθήκη μάλιστα του πρώην πρωθυπουργού, δεν προσφέρει τίποτε ουσιαστικό σε όσους με εμπιστεύτηκαν.

Γιατί δεν μπορώ και δεν θέλω, να συμμετέχω τυπικά σε μια Βουλή, που δημοκρατικά απογυμνωμένη, με ευθύνη κυρίως της πλειοψηφίας, αδυνατεί να επιτελέσει το ρόλο που το Σύνταγμα επιτάσσει και οι πολίτες απαιτούν.

Παραιτούμαι όμως από βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, δεν παραιτούμαι από την πολιτική δράση.

Εγκαταλείπω την ασφάλεια των ορεινών εδράνων.
Και φιλοδοξώ να επιστρέψω στην ελπιδοφόρα ανασφάλεια της κοινωνικής δράσης.

Όχι για να καθοδηγήσω από τα πάνω, αλλά για να αφουγκραστώ καλύτερα τη κοινωνία και τις ανάγκες της.
Απελευθερωμένος από αξιώματα, δεσμεύσεις και μηχανισμούς, που δεν μπορούν πια να την εκφράσουν.

Σε μια περίοδο όπου η πατρίδα μας βρίσκεται σε επικίνδυνο αδιέξοδο.
Οικονομικό, πολιτικό, γεωστρατηγικό, μα πρωτίστως ηθικό.
Ζητείται ελπίς.
Μέσα από τις πράξεις και όχι μόνο με λόγια.

Τις πράξεις που αποδεικνύουν ότι δεν είμαστε όλοι ίδιοι.
Τις πράξεις, που μόνο μ’ αυτές μπορούμε να υπερβούμε τα σημερινά αδιέξοδα.

Δεν πιστεύω σε Μεσσίες, ούτε σε κομματικές κατασκευές εργαστηρίου.
Πιστεύω όμως στη δύναμη του λαϊκού κινήματος που παλεύει συλλογικά για κοινωνική δικαιοσύνη.
Πιστεύω στη βούληση και τις πράξεις των πολλών.
Με αυτούς, τις ανάγκες και τις ελπίδες τους, είμαι αποφασισμένος να συναντηθώ.

Θέλω να απευθυνθώ στους συντρόφους μου, σε όλους όσους πορευτήκαμε μαζί ως εδώ και μοιραστήκαμε αγώνες, αγωνίες, ελπίδες και όνειρα.

Δεν θα είμαστε αντίπαλοι.
Και ίσως σύντομα να ταξιδέψουμε πάλι μαζί σε πιο όμορφες θάλασσες.

Κυρίως όμως, θέλω να απευθυνθώ στη μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία που ασφυκτιά:
Η λεηλασία της πατρίδας μας από ένα καθεστώς γενικευμένης διαφθοράς που γεννά ανισότητες και αδικία, δε μπορεί να συνεχιστεί άλλο.
Αν δεν μπορούν όσοι έχουν την ευθύνη της δημοκρατικής αντιπολίτευσης να παραμερίσουν τις ιδιοτέλειές τους για να προκύψει η αλλαγή, τότε θα πρέπει να γίνουμε όλοι εμείς η αλλαγή που προσδοκούμε.
Για να πάρουμε το μέλλον στα χέρια μας.
Αυτό αξίζει κάθε κόπο και κάθε αγώνα.

».

Μετά από 16 χρόνια στη Βουλή, ως βουλευτής, αρχηγός κόμματος, αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης και πρωθυπουργός, έλαβα μια απόφαση συνείδησης:

Να παραιτηθώ από το βουλευτικό αξίωμα.

Λίγο πριν την έναρξη της νέας κοινοβουλευτικής Συνόδου, κατέθεσα στον Πρόεδρο της Βουλής… pic.twitter.com/zgQi5iYij0

— Αλέξης Τσίπρας – Alexis Tsipras (@atsipras) October 6, 2025

Το άρθρο Ο Αλέξης Τσίπρας παραιτήθηκε από Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Δεν έχει καταλάβει ακόμα ότι ο Έλληνας ψηφοφόρος έχει ένα πράγμα στο μυαλό του: την τσέπη του.

Όλα τα υπόλοιπα — ιδεολογίες, κόμματα, σημαίες και μεγάλα λόγια — έρχονται δεύτερα. Από το “λεφτά υπάρχουν” του Γιώργου μέχρι την “κατάργηση του ΕΝΦΙΑ” του Κυριάκου, όποιος του τάξει κάτι να τον ανακουφίσει οικονομικά, τον ψήφο τον έχει στο τσεπάκι.

Και να σου πω και κάτι; Αν αύριο βγει ο Τσίπρας και πει «οι τιμές στα σούπερ μάρκετ 70% κάτω», ο κόσμος θα τρέξει να τον ψηφίσει. Θα ξεχάσει capital controls, ουρές στα ΑΤΜ, τα πάντα.

Γιατί έτσι είναι ο Έλληνας: μπορεί να έχει καεί, αλλά άμα του τάξεις φτηνό λάδι και ρεύμα, ξαναβάζει το χέρι στη φωτιά.

Η κυβέρνηση, όμως, φαίνεται να ζει αλλού. Νομίζει πως ο λαός σκέφτεται “πολιτικά”. Όχι κύριοι… Ο κόσμος σκέφτεται πώς θα πληρώσει το ρεύμα, πώς θα γεμίσει το καρότσι, και πότε θα του φτάσει ο μισθός μέχρι το τέλος του μήνα.

Κι όσο δεν το καταλαβαίνετε αυτό, να το θυμάστε: ο Έλληνας δεν ψηφίζει με την καρδιά — ψηφίζει με το πορτοφόλι.

Το άρθρο Η κυβέρνηση πήρε 41% και κοιμάται όρθια! Ο Έλληνας ψηφοφόρος κοιτάει μόνο την τσέπη του… εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Έχουν περάσει ακριβώς έντεκα χρόνια από τότε που ο Αλέξης Τσίπρας παρουσίασε στη ΔΕΘ το περιβόητο «Πρόγραμμα Θεσσαλονίκης», ένα σχέδιο που υποσχόταν ριζικές αλλαγές, κοινωνική ανακούφιση και στροφή σελίδας για τη χώρα. Η συνέχεια είναι γνωστή: τρίτο αχρείαστο μνημόνιο, σκληροί κεφαλαιακοί έλεγχοι, 30 νέοι φόροι και εισφορές, αλλά και μια εθνική απογοήτευση που στοίχισε ακριβά.

Σήμερα, περισσότερο από μία δεκαετία μετά, ο κ. Τσίπρας επιχειρεί να επανεμφανιστεί στη Θεσσαλονίκη, αναζητώντας – όπως ο ίδιος το ονομάζει – ένα «νέο ξεκίνημα». Ωστόσο, το μόνο που τελικά επιβεβαίωσε είναι ότι η τακτική του παραμένει η ίδια: αόριστες και ακοστολόγητες υποσχέσεις, χωρίς ρεαλιστικό σχέδιο εφαρμογής.

Από το όραμα του 2014 στην πραγματικότητα του 2015

Το «Πρόγραμμα Θεσσαλονίκης» παρουσιάστηκε το 2014 ως το εναλλακτικό σχέδιο εξόδου από την κρίση. Υποσχόταν κατάργηση του ΕΝΦΙΑ, αυξήσεις μισθών, 13η σύνταξη, κατάργηση μνημονίων. Μέσα σε λίγους μήνες, η πραγματικότητα διέψευσε τα πάντα.

Το καλοκαίρι του 2015 η χώρα βρέθηκε στα πρόθυρα οικονομικής κατάρρευσης, οι τράπεζες έκλεισαν, τα capital controls έπληξαν νοικοκυριά και επιχειρήσεις, ενώ η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ–ΑΝΕΛ υπέγραψε ένα νέο μνημόνιο με ακόμη πιο βαριές δεσμεύσεις.

Το σήμερα θυμίζει το χθες

Η χθεσινή εμφάνιση του κ. Τσίπρα στη ΔΕΘ είχε όλα τα γνωστά στοιχεία: μεγαλόστομες διακηρύξεις, κοινωνικά επιδόματα χωρίς κοστολόγηση, αόριστες υποσχέσεις για «δικαιότερη κοινωνία». Κανένα συγκεκριμένο μέτρο, καμία μελέτη για το πώς θα χρηματοδοτηθούν όσα εξαγγέλλονται, καμία παραδοχή για τα λάθη που βάρυναν τη χώρα.

Με λίγα λόγια, το περιβόητο «rebranding» που διαφημίστηκε, κατέληξε απλώς σε ένα «replay» του ίδιου έργου που ήδη είδαμε – και που η κοινωνία πλήρωσε ακριβά.

Η πολιτική τακτική του «θα»

Αυτό που φαίνεται να παραμένει σταθερό είναι η τακτική του κ. Τσίπρα να επενδύει στις προσδοκίες και όχι στη ρεαλιστική πολιτική. Από το 2014 έως σήμερα, η συνταγή είναι ίδια: «θα καταργήσουμε», «θα φέρουμε», «θα εξασφαλίσουμε». Το αποτέλεσμα όμως είναι πάντα διαφορετικό από τις προσδοκίες που καλλιεργούνται.

Και εδώ βρίσκεται το πραγματικό πρόβλημα: η κοινωνία έχει πλέον μνήμη, θυμάται τι έγινε και δεν φαίνεται διατεθειμένη να δεχθεί ξανά το ίδιο έργο.

Συμπέρασμα

Η ΔΕΘ υπήρξε για χρόνια το βήμα των υποσχέσεων όλων των πολιτικών αρχηγών. Ο κ. Τσίπρας όμως έχει συνδέσει το όνομά του με την πιο ηχηρή διάψευση αυτών των υποσχέσεων. Σήμερα, αντί να προτείνει ένα κοστολογημένο και εφαρμόσιμο σχέδιο, προτίμησε να επιστρέψει στο παρελθόν.

Και όπως φαίνεται, το rebranding Τσίπρα κατέληξε – για ακόμη μια φορά – σε replay

Το άρθρο Το rebranding Τσίπρα κατέληξε σε replay εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Για την οικονομική κρίση, την υπαγωγή της χώρας σε μνημόνια, αλλά και για το δημοψήφισμα του 2015, μιλά ο πρώην πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας σε συνέντευξή του στην εφημερίδα Le Monde, με αφορμή τη συμπλήρωση 7 χρόνων από την έξοδο από τα μνημόνια. 

Το άρθρο Τσίπρας στη Le Monde: «Δεν διψούσα για εξουσία – Μου λείπει η ενεργός πολιτική» εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Όμως, λίγες μέρες αργότερα, το «Όχι» μετατράπηκε σε ένα οδυνηρό «Ναι» σε ακόμη πιο σκληρή συμφωνία. Πώς φτάσαμε εκεί;

Η Πορεία προς τη Μεταστροφή

Οικονομική ασφυξία:
Μετά την εξαγγελία του δημοψηφίσματος, επιβλήθηκαν capital controls, οι τράπεζες έκλεισαν και η οικονομία «πάγωσε».

Πίεση από τους δανειστές:
Στη σύνοδο κορυφής της 12ης Ιουλίου 2015, ο Τσίπρας ήρθε αντιμέτωπος με τον κίνδυνο Grexit. Ανέφερε πως δέχτηκε εκβιασμό και πως η συμφωνία ήταν μονόδρομος για να παραμείνει η χώρα στο ευρώ.

Αντίδραση στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ:
Η επιλογή αυτή προκάλεσε ρήγμα στο κόμμα. Στελέχη όπως ο Γιάνης Βαρουφάκης αποχώρησαν, ενώ ιδρύθηκε η Λαϊκή Ενότητα, κατηγορώντας τον Τσίπρα για προδοσία της λαϊκής εντολής.

Τι Υποστηρίζει ο Τσίπρας

Ο ίδιος δήλωσε ότι το «Όχι» το μετέφρασε ως εντολή για καλύτερη συμφωνία, όχι για ρήξη με την Ευρωζώνη. Έκρινε πως υπήρχε εθνική ευθύνη να κρατήσει τη χώρα στην Ε.Ε., ακόμη κι αν αυτό σήμαινε συμβιβασμό.

Ιστορικές Συνέπειες

Η απόφαση αυτή άλλαξε τον πολιτικό χάρτη. Παρότι ο Τσίπρας κέρδισε τις εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015, η εμπιστοσύνη στο πολιτικό σύστημα δέχτηκε βαρύ πλήγμα. Πολλοί πολίτες ένιωσαν πως η ψήφος τους ακυρώθηκε.

Συμπέρασμα

Το δημοψήφισμα του 2015 παραμένει ένα από τα πιο δραματικά και αμφιλεγόμενα γεγονότα της μεταπολιτευτικής ιστορίας. Το πώς το «Όχι» έγινε «Ναι» από τον Τσίπρα θα συζητείται για δεκαετίες ως μεγάλη πολιτική ανακολουθία.

Το άρθρο Σαν Σήμερα: Πώς το «Όχι» του Δημοψηφίσματος το 2015 έγινε «Ναι» από τον Τσίπρα εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Ο πρώην πρωθυπουργός άσκησε κριτική στην κυβέρνηση Μητσοτάκη, που όπως είπε, δημιουργεί την κοινωνία του ενός πέμπτου, και υπογράμμισε την ευθύνη συνολικά των προοδευτικών και αριστερών δυνάμεων για την διαμόρφωση ενός νέου οράματος.

Σημείωσε την αδυναμία της αντιπολίτευσης να προβάλει εναλλακτική λύση και πρόσθεσε ότι «δεν υπάρχει μαγικό κλειδί για να ανοίξουμε την πόρτα μίας άλλης Ελλάδας, πρέπει να το βρούμε ή να το δημιουργήσουμε όλοι μαζί. Χρειάζεται ένα σχέδιο ανάταξης και ανάπτυξης με ορίζοντα πενταετίας. Χρειάζεται ένα νέο όραμα που θα κινητοποιήσει τον κόσμο της εργασίας και της δημιουργίας».

Ο κ. Τσίπρας αναφέρθηκε στην διεθνή πραγματικότητα, κάνοντας μία συνολική ανάλυση των διεθνών πραγμάτων, του «ακραίου αυταρχικού και νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού, που ευνοεί την άνοδο της διεθνούς Ακροδεξιάς», όπως ανέφερε. Για να προσθέσει ότι απαιτείται πλέον, μία συντονισμένη αντίδραση των αριστερών και προοδευτικών δυνάμεων. Όσον αφορά τις διεθνείς εξελίξεις, σημείωσε: «Σήμερα, βρισκόμαστε σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι, όχι μόνο για την Ευρώπη, αλλά σε παγκόσμιο επίπεδο.

Γιατί οι δυνάμεις αυτές και οι ιδέες τους, είναι δυστυχώς ακόμα πιο ισχυρές. Δεν διαχέονται μόνο στην κοινωνία. Αναλαμβάνουν και τη διακυβέρνηση και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού. Η επανεκλογή του Προέδρου Τραμπ δεν επηρεάζει απλά τις παγκόσμιες εξελίξεις. Ανατρέπει το ίδιο το πλαίσιο στο οποίο οικοδομήθηκαν οι διεθνείς σχέσεις μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο και ιδίως μετά τον Ψυχρό Πόλεμο. Αξιοποιεί τις αδυναμίες της φιλελέυθερης διεθνούς τάξης πραγμάτων. Τις τραγικές συνέπειες των δυτικών επεμβάσεων στη Μέση Ανατολή και στο Αφγανιστάν ή την αποτυχία της πολιτικής του ΝΑΤΟ στην Ουκρανία. Για να επιβάλει το ‘δίκαιο του ισχυρού’ αντί του διεθνούς δικαίου, ως σημείο αναφοράς των διεθνών σχέσεων.

Ακολούθως έδωσε το σκαρίφημα μία προοδευτικής ατζέντας υπογραμμίζοντας ταυτόχρονα μία σειρά προϋποθέσεις. Είπε συγκεκριμένα ο Αλέξης Τσίπρας:

– Χρειάζεται ένα νέο εθνικό σχέδιο ανάταξης και ανασυγκρότησης, με ορίζοντα πενταετίας. Με στόχο την ανάπτυξη, την ανθεκτικότητα, την ασφάλεια αλλά και τη δικαιοσύνη, τους θεσμούς, τη δημοκρατία. Με στόχο την εμπιστοσύνη και την αλληλεγγύη. Χρειάζεται είναι ένα νέο όραμα που θα εμπνεύσει και θα κινητοποιήσει.

– Χρειαζόμαστε ένα νέο όραμα και ένα νέο κίνημα. Μια ηθική, κοινωνική και πολιτική πρωτοβουλία που θα διατρέχει όλα τα προοδευτικά κόμματα, θα αγγίζει όσους έχουν γυρίσει τη πλάτη στο πολιτικό σύστημα, θα απαντά στην ακροδεξιά δημαγωγία και θα δίνει κίνητρο στους πολίτες να σηκωθούν από τον καναπέ.

– Ένα νέο κοινωνικό και πολιτικό κύμα, που θα συνενώσει αποτελεσματικά τα πολύχρωμα κινήματα αντίστασης, και με πυξίδα τις ανάγκες της πατρίδας, θα δώσει κίνητρο, έμπνευση, εναλλακτική στους κουρασμένους πολίτες. Ένας νέος πατριωτισμός, τολμώ να πω, απέναντι στην ολιγαρχία και τη κλεπτοκρατία. Από τη μια η πατρίδα μας, από την άλλη τα πλούτη τους. Αυτή είναι η σύγχρονη διαχωριστική γραμμή. Απέναντι σε πολιτικές και πρακτικές που οξύνουν τις ανισότητες και το άδικο.

– Η ακροδεξιά, πολλές φορές σε συμμαχία με συντηρητικά ή νεοφιλελεύθερα κόμματα, προτείνει ένα μοντέλο αυταρχικού καπιταλισμού απέναντι στον δημοκρατικό καπιταλισμό. Ένα μοντέλο που δανείζεται πολιτικές και πρακτικές από τα αυταρχικά καθεστώτα στον κόσμο, τα οποία ενισχύονται. Ένα μοντέλο ακραία νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού. Διαρκείς μειώσεις φόρων στους ολιγάρχες και μεταφορά του βάρους χωρίς περιστροφές, στα χαμηλά και μεσαία εισοδήματα, με περικοπές στο κοινωνικό κράτος και υψηλή έμμεση φορολογία.

– Στη πατρίδα μας δοκιμάζονται σήμερα και η δημοκρατία και η δικαιοσύνη. Γιατί με τις ορατές πολιτικές της και τις «αόρατες» πρακτικές της, η κυβέρνηση χτίζει μια κοινωνία, που εύλογα και με βάση επίσημα στοιχεία και μετρήσεις, μπορεί κανείς να χαρακτηρίσει ως κοινωνία των χασμάτων. Μια κοινωνία του ενός πέμπτου, όπως είχα την ευκαιρία πριν λίγες μέρες να πω.

– Γιατί στη δική μας κυβέρνηση έλαχε ο κλήρος να βγάλουμε την Ελλάδα από τη κρίση, και πράγματι αναγκαστήκαμε να υιοθετήσουμε πολιτικές δημοσιονομικής πειθαρχίας. Εντούτοις όμως μειώσαμε το ποσοστό των νοικοκυριών που βρίσκονταν κάτω από το κατώφλι της φτώχειας. Το παραλάβαμε στο 21,4% το 2015 και το παραδώσαμε στο 17,9% το 2019.Και πετύχαμε μεγάλη βελτίωση στο δείκτη οικονομικής ανισότητας. Αντιθέτως η κυβέρνηση Μητσοτάκη που τα βρήκε όλα στρωμένα, έξω από τα μνημόνια και σε συνθήκες οικονομικής χαλάρωσης, αύξησε το ποσοστό της φτώχειας από το 17,9% στο 19,6% το 2024. Και την ίδια στιγμή άνοιξε το δρόμο για τρομακτικά υπερκέρδη στις μεγάλες επιχειρήσεις. Οι δέκα μεγαλύτερες εισηγμένες στο Χρηματιστήριο, είχαν πέρυσι ρεκόρ δεκαπενταετίας στα κέρδη, με 11,5 δισ. συνολικά

– Πρέπει να βάλουμε ως κεντρικό μας στόχο την ενίσχυση των θεσμικών αντίβαρων της δημοκρατίας, αποτρέποντας τον κίνδυνο να γίνουν τα κράτη, Ανώνυμες Εταιρείες αυτών που κυβερνούν και των ολιγαρχών που τους στηρίζουν.

– Να αντικαταστήσουμε το πελατειακό κράτος με ένα κράτος αναπτυξιακό, με στρατηγικούς στόχους.

– Πρέπει να μιλήσουμε για έναν νέο ηθικό, κοινωνικό και οικονομικό πατριωτισμό, για να προτάξουμε το όραμα του μέλλοντος.

– Σε αντίθεση με την ακροδεξιά και τους δεξιούς συμμάχους της. Ή την κεντροδεξιά με τους ακροδεξιούς συμμάχους της, που προσποιούνται ότι αγωνίζονται για τους εργαζόμενους αλλά κατά βάση είναι εκεί για να στηρίξουν τους δισεκατομμυριούχους.

– Πρέπει ως προοδευτικές δυνάμεις να επανοικειοποιηθούμε, όχι μόνο τον πατριωτισμό, αλλά και τον όρο «ανθρώπινη ασφάλεια» από την ακροδεξιά και τη δεξιά, σε μια περίοδο που τον εκμεταλλεύεται για να εντείνει τον φόβο και την ανασφάλεια και να εξασφαλίσει ψήφους.

– Να τονίσουμε τη σημασία που έχει, τόσο η προστασία της εδαφικής, όσο και της φυσικής, αλλά και της οικονομικής ασφάλειας για τους πολίτες μας.

– Να προωθήσουμε μια ολοκληρωμένη ευρωπαϊκή μεταναστευτική πολιτική, που να βασίζεται στον σεβασμό του διεθνούς δικαίου. Που να υποστηρίζει νόμιμες οδούς μετανάστευσης.

πηγή

Το άρθρο Τσίπρας: Χρειάζεται ένας νέος πατριωτισμός απέναντι στην ολιγαρχία και την κλεπτοκρατία εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.