Οι ωκεανοί του πλανήτη βρίσκονται σε χειρότερη κατάσταση από ό,τι πιστεύαμε, με τους επιστήμονες να προειδοποιούν ότι σύμφωνα με μια βασική μέτρηση, ο χρόνος μας για να προστατεύσουμε τα θαλάσσια οικοσυστήματα τελειώνει.

Το άρθρο Πέρα από τα όρια η οξίνιση των ωκεανών – Ο «κακός δίδυμος» της κλιματικής κρίσης εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Οι ειδικοί προειδοποιούν ότι αν δε ληφθούν άμεσα μέτρα οι ωκεανοί ως το 2050 θα έχουν περισσότερα πλαστικά – σε βάρος – από ότι ψάρια. Τα μικροπλαστικά και τα νανοπλαστικά που προκύπτουν από τη διάσπασή τους επιδρούν αρνητικά στο θαλάσσιο οικοσύστημα, με πολλά είδη να τρέφονται με αυτά με αποτέλεσμα σε πολλές περιπτώσεις να οδηγούνται στο θάνατο. Η παρουσία τους είναι τόσο έντονη, μάλιστα, που σύμφωνα με παλαιότερη έρευνα καβούρια ερημίτες επιλέγουν να «φορούν» πλαστικά σαν «πανοπλία» για να θωρακίσουν το εύθραυστο σώμα τους και όχι κελύφη σαλιγκαριών όπως είθισται, αφού βρίσκονται σε αφθονία στο περιβάλλον τους.

Πολλές είναι οι πρωτοβουλίες οργανώσεων για τον καθαρισμό των θαλασσών από τα πλαστικά, με καινοτομίες που επιτρέπουν την αποκομιδή των απορριμμάτων, όπως στην περίπτωση του The Ocean Cleanup που έχει συγκεντρώσει περισσότερους από 8 τόνους πλαστικών σε παγκόσμιο επίπεδο, ωστόσο μερίδα επιστημόνων τώρα λέει «στοπ» στις προσπάθειες αυτές.

Για ποιο λόγο; Υποστηρίζουν ότι τα πλαστικά παραμένουν στο θαλάσσιο περιβάλλον για τόσο διάστημα που λειτουργούν ως «κατοικία» διαφόρων οργανισμών. Επομένως, αν αποσυρθούν από τον ωκεανό, το τίμημα σε ζωικές απώλειες θα είναι βαρύ.

Για μερικούς αυτά που επιπλέουν στην επιφάνεια της θάλασσας είναι απλά σκουπίδια, στην πραγματικότητα, όμως, πρόκειται για κάτι πιο σύνθετο και περίπλοκο.

Μία από τις θαλάσσιες βιολόγους που υποστηρίζουν την ιδέα της επαναξιολόγησης των προσπαθειών καθαρισμού είναι και η Ρεμπέκα Χελμ, καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο της Βόρειας Καρολίνας Άσβιλ στις ΗΠΑ.

Σύμφωνα με την ειδικό, μικροί και μεσαίου μεγέθους οργανισμοί που απαρτίζουν το λεγόμενο νευστό ζουν πάνω στην επιφάνεια της θάλασσας και χρησιμοποιούν το πλωτό πλαστικό ως σπίτι τους. Ανάμεσα σε αυτούς συγκαταλέγονται φύκια ή βακτήρια, τα οποία μπορεί να είναι μικροσκοπικά και επομένως να υποτιμάται η αξία τους, ωστόσο διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στο οικοσύστημα. Αν χαθούν, λοιπόν, θα διαταραχθεί η νέα ισορροπία, η οποία έχει δομηθεί στις συνθήκες της πλαστικής ρύπανσης.

Την άποψή της δε συμμερίζονται μεγάλα ερευνητικά κέντρα, ούτε όπως είναι αναμενόμενο οι οργανώσεις που έχουν ταχθεί στον καθαρισμό των ωκεανών. Δεν είναι τυχαίο ότι σε δημόσιο σχόλιό της, εκπρόσωποι της The Ocean Cleanup απάντησαν με επιχειρήματα θέλοντας να καταρρίψουν το συλλογισμό της.

Εντούτοις, η ίδια επιμένει ότι στην επιφάνεια του ωκεανού υπάρχει ένα ολόκληρο οικοσύστημα, το οποίο λειτουργεί και αναπτύσσεται ανάμεσα σε πεταμένα καπάκια και ξεχασμένα μπουκάλια, όπως συμβαίνει στο λεγόμενο «Μεγάλο Σκουπιδότοπο» στον Ειρηνικό Ωκεανό. Η ίδια δε συμπαθεί ιδιαίτερα τον όρο που έχει αποδοθεί στην έκταση 1,5 εκατ. τ.χλμ. γεμάτη με πλαστικά αντικείμενα που συσσωρεύονται στο σημείο εδώ και δεκαετίες. Αντιθέτως, πιστεύει ότι με το προσωνύμιο που έχει αποδοθεί στην «όγδοη ήπειρο» – με απορρίμματα να εντοπίζονται σε βάθος 4 έως 2.000 μέτρων κάτω από την επιφάνεια – χάνεται το νόημα που μπορεί να δίνει σε μορφές ζωής αυτή η παράλληλη πραγματικότητα.

Πολλοί από τους οργανισμούς, όχι μόνο προσαρμόζονται, αλλά ευδοκιμούν και η περιοχή ενδέχεται να φιλοξενεί ολόκληρες κοινότητες που οι ερευνητές δεν έχουν ακόμα μελετήσει. Η βίαιη παρέμβαση μηχανημάτων στο πλαίσιο καθαρισμού, θα είχε σημαντικές επιπτώσεις, όπως η αφαίρεση ενός οικοσυστήματος για το οποίο δεν υπάρχουν ακόμα πληροφορίες και δεν είναι γνωστό αν μπορεί να αποκατασταθεί.

Παλαιότερη μελέτη εκτιμούσε ότι θα χρειαστούν περίπου 200 συσκευές από το The Ocean Cleanup, οι οποίες θα πρέπει να λειτουργούν επί 130 χρόνια για να συγκεντρώσουν το 5% των πλωτών πλαστικών στον πλανήτη. Επιπλέον, έρευνα υπολόγισε ότι για κάθε τέσσερα κομμάτια πλαστικού που κατέληγαν στα δίχτυα της οργάνωσης, παρασύρθηκε και ένας οργανισμός, ο οποίος πέθανε δύο ημέρες μετά.

Βέβαια, αυτό δε σημαίνει ότι δεν πρέπει η θάλασσα να απαλλαγεί από τα πλαστικά, αλλά το πρόβλημα πρέπει να σταματήσει στην πηγή του. Να περιοριστεί η παραγωγή πλαστικών αντικειμένων, η χρήση τους και να ακολουθηθεί η κατάλληλη και ορθή διαχείριση, απόρριψη και ανακύκλωσή τους.

Την ίδια στιγμή, είναι απαραίτητη η χαρτογράφηση των οργανισμών που επιβιώνουν ανάμεσα σε τόσα σκουπίδια, ώστε οι ειδικοί να κατανοήσουν το ξεχωριστό αυτό σύμπαν που ζει και εξελίσσεται στο σημείο και να ληφθούν όλες οι απαραίτητες πληροφορίες πριν οποιαδήποτε δράση.

πηγή

Το άρθρο Πλαστική ρύπανση: Γιατί επιστήμονες λένε «στοπ» στον καθαρισμό των ωκεανών εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

«Οι κλιματικές αλλαγές γίνονται τόσο γρήγορα που δεν είμαστε σε θέση να παρακολουθήσουμε τον αντίκτυπο» που έχουν, αναγνωρίζει ο Βίνταρ Χέλγκεσεν, εκτελεστικός γραμματέας της Διακυβερνητικής Ωκεανογραφικής Επιτροπής της UNESCO, ο οποίος τονίζει ότι «επείγει η αντιμετώπιση της υπερθέρμανσης των ωκεανών».

«Είναι απαραίτητο να γίνουν μεγαλύτερες προσπάθειες για την παρατήρηση και την έρευνα σε πραγματικό χρόνο», δήλωσε στο AFP κατά τη Διάσκεψη της Δεκαετίας των Ωκεανών στη Βαρκελώνη, στην οποία συμμετείχαν 1.500 επιστήμονες, εκπρόσωποι κρατών ή οργανώσεων, και σήμερα ολοκληρώνονται οι εργασίες της.

Η θερμοκρασία των ωκεανών, οι οποίοι καλύπτουν το 70% της επιφάνειας της Γης και έχουν σημαντικό ρόλο στη ρύθμιση του παγκόσμιου κλίματος, έφτασε σε νέο απόλυτο ρεκόρ τον Μάρτιο, με κατά μέσον όρο 21,07 βαθμούς Κελσίου να μετρώνται στην επιφάνεια της θάλασσας, με εξαίρεση τις ζώνες κοντά στους πόλους, σύμφωνα με το ευρωπαϊκό παρατηρητήριο Copernicus.

Η άνοδος αυτή της θερμοκρασίας, η οποία δεν σταματά να επιδεινώνεται μήνα τον μήνα εδώ και έναν χρόνο, απειλεί τη θαλάσσια ζωή και προκαλεί μεγαλύτερη υγρασία στην ατμόσφαιρα, πράγμα συνώνυμο με πιο ασταθείς καιρικές συνθήκες, όπως ισχυροί άνεμοι και καταρρακτώδεις βροχές.

«Δεν μπορεί να απορροφά θερμότητα στο άπειρο»

Σύμφωνα με τους ειδικούς, οι ωκεανοί έχουν απορροφήσει από την αρχή της βιομηχανικής περιόδου το 90% της πλεονάζουσας θερμότητας που προκαλείται από την ανθρώπινη δραστηριότητα. Τα θαλάσσια περιβάλλοντα, τα οποία παράγουν σχεδόν το μισό από το οξυγόνο που αναπνέουμε επέτρεψαν κατ’αυτόν τον τρόπο στην επιφάνεια της Γης να παραμείνει κατοικήσιμη.

«Ο ωκεανός έχει θερμοχωρητικότητα πολύ μεγαλύτερη από την ατμόσφαιρα, απορροφά πολύ περισσότερη θερμότητα, αλλά δεν μπορεί να την απορροφά στο άπειρο», προειδοποίησε η Κριστίνα Γκονθάλεθ Άρο, ερευνήτρια του Ινστιτούτου Επιστημών της Θάλασσας στη Βαρκελώνη.

Σύμφωνα με μελέτη αναφοράς που δόθηκε στη δημοσιότητα τον Ιανουάριο, οι ωκεανοί απορρόφησαν το 2023 τεράστια ποσότητα ενέργειας, τόσο μεγάλη που θα μπορούσε να βράσει το νερό από «δισεκατομμύρια πισίνες ολυμπιακών διαστάσεων».Ένας από τους μεγάλους στόχους της Δεκαετίας των Ωκεανών (2021-2030) είναι ο κόσμος να διευρύνει τις γνώσεις του για την υπερθέρμανσή τους και να αποκρυπτογραφήσει τις πολλαπλές επιπλοκές της, με στόχο να προσπαθήσει να τις περιορίσει.

«Αγνοούμε ακόμη πολλά πράγματα για τους ωκεανούς. Έχουμε χαρτογραφήσει μόνον περίπου το 25% του θαλάσσιου βυθού του πλανήτη και, ταυτοχρόνως, οφείλουμε να χαρτογραφήσουμε και να παρακολουθούμε απευθείας τις αλλαγές που προκαλούνται λόγω της κλιματικής αλλαγής», υπογράμμισε ο Χέλγκεσεν.

Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Μετεωρολογίας, υπηρεσία του ΟΗΕ, πάνω από το 90% των ωκεανών του πλανήτη αντιμετώπισε κάποια στιγμή κατά το έτος 2023 κύματα θερμότητας, με άμεσο αντίκτυπο στο κλίμα και στα οικοσυστήματα στο σύνολο του πλανήτη (…) όποια απόσταση κι αν τα χώριζε από τη θάλασσα.

«Βρισκόμαστε σε πορεία που προκαλεί πολλά ερωτήματα στους επιστήμονες και που μας κάνει να αναρωτιόμαστε αν υποτιμήσαμε την επερχόμενη υπερθέρμανση του πλανήτη», προειδοποίησε από τη Βαρκελώνη ο Ζαν-Πιερ Γκατουζό, ειδικός του γαλλικού Εθνικού Κέντρου Επιστημονικής Έρευνας (CNRS).

Όλα μετράνε

Οι δυσκολίες να εφαρμοστούν οι μεγάλες διεθνείς συμφωνίες για το περιβάλλον, όπως η Συμφωνία του Παρισιού που συνήφθη το 2015 και έχει στόχο να περιοριστεί το φαινόμενο του θερμοκηπίου, δεν προκαλούν ωστόσο αισιοδοξία, σύμφωνα με τους επιστήμονες.

«Είμαστε πολλοί που νιώθουμε μια κάποια απογοήτευση καθώς βλέπουμε ότι παρά τις επιστημονικές αποδείξεις για την κλιματική αλλαγή και τις συνέπειές της, η υλοποίηση της συμφωνίας του Παρισιού είναι τόσο αργή, τόσο δύσκολη, τόσο επίπονη. Αυτό δεν προμηνύει τίποτα καλό» για το μέλλον, σημείωσε ο Γκατουζό.

Οι ερευνητές αναφέρουν ωστόσο και κάποιες θετικές ενδείξεις, όπως η υιοθέτηση το 2023 από τα κράτη μέλη του ΟΗΕ –έπειτα από συνομιλίες 15 ετών– μιας ιστορικής συμφωνίας για την προστασία της ανοιχτής θάλασσας.

«Αν μπορούσα να στείλω ένα μήνυμα σε αυτούς στα κέντρα λήψης αποφάσεων, στους προέδρους, τους πρωθυπουργούς, ή τους επικεφαλείς επιχειρήσεων, πιστεύω ότι θα ήταν αυτό: ‘βγείτε για μια στιγμή από το φορτωμένο πρόγραμμά σας και κοιτάξτε τα παιιά και τα εγγόνια σας στα μάτια’», απηύθυνε έκκληση ο Χέλγκεσεν.«Κάθε δέκατο του βαθμού μετράει, κάθε χρόνος που κερδίζουμε μετράει και ποτέ δεν είναι πολύ αργά. Είναι απόλυτη ανάγκη να μην παραιτούμαστε», απηύθυνε στο ίδιο πνεύμα έκκληση ο Ζαν-Πιερ Γκατουζό.

Δείτε όλες τις τελευταίες ειδήσεις στο tirnavospress.gr, ακολουθήστε μας στο Facebook, Instagram, Google News, YouTube και Twitter. 

πηγή

Το άρθρο Χτυπά «κόκκινο» η θερμοκρασία των Ωκεανών – Ανησυχία από τους επιστήμονες εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Η ομάδα της αποστολής εστίασε την έρευνά της στην περιοχή Bounty Trough μήκους 800 χιλιομέτρων, ένα ελάχιστα εξερευνημένο τμήμα του ωκεανού στα ανοικτά των ακτών της Νέας Ζηλανδίας, ανατολικά της Νότιας Νήσου. Το τριών εβδομάδων ταξίδι με το ερευνητικό σκάφος Tangaroa, το οποίο ανήκει στο Εθνικό Ινστιτούτο Έρευνας Υδάτων και Ατμόσφαιρας της χώρας, πραγματοποιήθηκε τον Φεβρουάριο.

Η ομάδα συνέλεξε σχεδόν 1.800 δείγματα από βάθη έως και 4.800 μέτρα, βρίσκοντας είδη ψαριών, καλαμαριών, μαλακίων και κοραλλιών που πιστεύουν ότι είναι νέα για την επιστήμη.

Το άρθρο Εκατό νέα είδη θαλάσσιας ζωής ανακάλυψαν επιστήμονες σε βάθος σχεδόν 5.000 μέτρων εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Το National Geographic, ένας μη κερδοσκοπικός επιστημονικός και εκπαιδευτικός οργανισμός του οποίου τα πρότυπα χαρτογράφησης επικαλούνται πολλοί άτλαντες και χαρτογράφοι, δήλωσε ότι ο Νότιος Ωκεανός αποτελείται από τα νερά που περιβάλλουν την Ανταρκτική, σε γεωγραφικό πλάτος 60 μοιρών.

Ο γεωγράφος της National Geographic Society, Alex Tait είπε ότι οι επιστήμονες γνωρίζουν εδώ και πολύ καιρό ότι τα νερά που περιβάλλουν την Ανταρκτική σχηματίζουν μια «ξεχωριστή οικολογική περιοχή που καθορίζεται από τα ρεύματα και τις θερμοκρασίες των ωκεανών».

Ο Tait είπε στη Washington Post ότι η έκταση του νερού δεν έχει ακόμη αναγνωριστεί επίσημα ως ωκεανός από τον αρμόδιο διεθνή οργανισμό: «Αλλά πιστεύαμε ότι ήταν σημαντικό σε αυτό το σημείο να το αναγνωρίσουμε επίσημα».

«Οι άνθρωποι μας αναζητούν όταν ψάχνουν για γεωγραφικά δεδομένα: Πόσες ηπείρους, πόσες χώρες, πόσους ωκεανούς; Μέχρι τώρα, λέγαμε τέσσερις ωκεανούς», είπε ο Tait, αναφερόμενος στον Αρκτικό, τον Ατλαντικό, τον Ινδικό και τον Ειρηνικό.

Το αμερικανικό συμβούλιο γεωγραφικών ονομάτων, ένα ομοσπονδιακό όργανο που συστήθηκε το 1890 για να δημιουργήσει και να διατηρήσει «ομοιόμορφη χρήση γεωγραφικών ονομάτων» μέσω της ομοσπονδιακής κυβέρνησης, ήδη αναγνωρίζει τον Νότιο Ωκεανό, αλλά αυτή είναι η πρώτη φορά που το National Geographic έκανε το ίδιο.

Οι προσπάθειες επικύρωσης των ορίων και του ονόματος του Νότιου Ωκεανού διεθνώς δεν έχουν ευδοκιμήσει.

Η ιδέα προτάθηκε στον Διεθνή Υδρογραφικό Οργανισμό, ο οποίος εργάζεται για να διασφαλίσει ότι οι θάλασσες, οι ωκεανοί και τα πλωτά νερά του κόσμου εξετάζονται και χαρτογραφούνται, το 2000, αλλά μερικά από τα 94 μέλη του IHO διαφώνησαν. Παρ ‘όλα αυτά, ο Tait είπε ότι ήταν σημαντικό το National Geographic να «βαπτίσει» την περιοχή των υδάτων.

«Πιστεύουμε ότι είναι πολύ σημαντικό από εκπαιδευτικής άποψης, καθώς και από άποψη χαρτογράφησης, να επιστήσουμε την προσοχή στον Νότιο Ωκεανό ονομάζοντάς τον ως πέμπτο ωκεανό», δήλωσε ο Tait στην Post.

Πηγή: The Guardian

Το άρθρο Το National Geographic αναγνώρισε τον πέμπτο ωκεανό της Γης εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.