Αντίθετα, οι αρεοπαγίτες αναίρεσαν εν μέρει την απόφαση του Εφετείου ως προς το σκέλος εκείνο που αφορά την απόρριψη του ελαφρυντικού του σύννομου βίου για τους Σωτήρη Τερζούδη (τέως αρχηγός της Πυροσβεστικής), Βασίλη Ματθαιόπουλο (τέως υπαρχηγός) και Ιωάννη Καπάκη (τέως γενικός γραμματέα Πολιτικής Προστασίας).

«Αναιρεί εν μέρει την προσβαλλόμενη απόφαση του Α΄ Τριμελούς Εφετείου Πλημ/των Αθηνών ως προς το μέρος της που αφορά την απόρριψη της ελαφρυντικής περίστασης του άρθρου 84 παρ. 2 στοιχ α΄ Ποινικού Κώδικα στον καθένα από τους τρεις πρώτους αναιρεσείοντες, Σ. Τ., Β.Μ. και Ι. Κ., αλλά και σε περίπτωση παραδοχής της ως προς τις επιβληθείσες στον καθένα απ΄ αυτούς ποινές φυλάκισης, καθώς επίσης και τις συνολικές ποινές φυλάκισης που καθορίστηκαν σε βάρος των τριών πρώτων αναιρεσειόντων, όπως και για την ορισθείσα εκ μέρους του καθενός από αυτούς εκτιτέα ποινή φυλάκισης» αναφέρει χαρακτηριστικά η υπ΄ αριθμ. 694/2026 απόφαση που αναπέμπει την υπόθεση ως προς σκέλος του ελαφρυντικού και των ποινών στο Εφετείο για επανεκδίκαση.

Υπενθυμίζεται, ότι το Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων Β´ βαθμού τον Ιούνιο του 2025 είχε επιβάλλει ποινή 340 ετών, με εκτιτέα τα 5 έτη, στους Σωτήρη Τερζούδη, Βασίλη Ματθαιόπουλο, Ιωάννη Φωστιέρη και Ιωάννη Καπάκη (τότε γενικό γραμματέα Πολιτικής Προστασίας, οδηγώντας τους στη φυλακή.

«Για τους 4 κατηγορούμενους επιβάλλεται η ποινή άνευ αναστολής, άνευ μετατροπής καθώς θεωρούνται ύποπτοι τέλεσης νέων αδικημάτων και θα αιτιολογήσουμε στην απόφαση μας περαιτέρω» είχε πει τότε η πρόεδρος του δικαστηρίο.

protothema.gr

Το άρθρο Άρειος Πάγος: Οριστικά ένοχοι οι κατηγορούμενοι για το Μάτι – Τι αλλάζει με την απόφαση για τις ποινές εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Μια παρέμβαση για τη στήριξη των θυμάτων και των οικογενειών τους από δύο τραγωδίες που σημάδεψαν τη χώρα, την πυρκαγιά στο Μάτι τον Ιούλιο του 2018 και την πλημμύρα στη Μάνδρα τον Νοέμβριο του 2017, ανακοίνωσε το υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών.

Το άρθρο MATI – MANΔΡΑ: Ειδική σύνταξη 1.700 ευρώ για τους πληγέντες εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

«Δεν νομίζω ότι κάποιος από εμάς, ειδικά μετά από τόσα χρόνια, είναι ικανοποιημένος με το να ακούει τέτοιου είδους χαρακτηρισμούς και τέτοιου είδους ας μου επιτραπεί και ο όρος προσπάθειες για να φανούμε άνθρωποι, ενώ επί της ουσίας τόσα χρόνια ήμασταν απόντες σαν άνθρωποι», προσέθεσε.

Η κυρία Αναγνώστου προσέθεσε ότι περίμενε «σιωπή» από τον πρώην πρωθυπουργό και ανέφερε πως το «να βγαίνουμε μετά από τόσα χρόνια και να μιλάμε αποσπασματικά, με περιγραφές που αφορούν μόνο λίγους ανθρώπους και όχι όλους όσους ξέρουμε, αποδεδειγμένα πλέον και από το δικαστήριο και από τα διάφορα όσα έχουν συμβεί όλα αυτά τα χρόνια».

«Δεν περιμέναμε το να βγει ένας άνθρωπος και να αρχίσει να δείχνει με το δάχτυλο κάποιους, αφήνοντας όμως πολλούς άλλους απ’ έξω και αφήνοντας και τον εαυτό του τον ίδιο απ’ έξω. Σε αυτές τις περιπτώσεις, αν δεν μπορείς να μιλήσεις με αλήθεια και με σεβασμό και με σαφήνεια, είναι προτιμότερο να σιωπάς» προσέθεσε.

Ακόμα τόνισε πως «το να αφιερώνεις ένα ένθετο οκτώ σελίδων για ένα τέτοιο τραγικό γεγονός. Γιατί μιλάμε για μία εθνική τραγωδία, που κόστισε 120 ζωές που αυτή τη στιγμή λείπουν από δίπλα μας. Κόστισε 57 άλλες ψυχές και ζωές, οι οποίες αυτή τη στιγμή βασανίζονται. Κόστισε μία ολόκληρη περιοχή. Πέντε οικισμούς, κόστισε σε όσους είναι γύρω μας όλα αυτά τα χρόνια και το βλέπουν μαζί μας το τι περνούμε και έχει κοστίσει και στην ελληνική κοινωνία, αλλά και στην Ευρώπη και οπουδήποτε σε όλο τον κόσμο. Δεν είναι σωστό να βγαίνεις και να μιλάς με έναν τέτοιο τρόπο και αυτό που να λες είναι ότι για πρώτη φορά είπα “Θεέ μου” ή να δείχνεις άλλα πράγματα, να δείχνεις στον άνεμο, να δείχνεις κάποιους ανθρώπους και να μη βλέπεις τη δική σου την ευθύνη για ό,τι συνέβη».

«Ντροπή» και «ανήθικο»

Η ίδια ανέφερε ότι δεν μπορεί να εισπράξει το βιβλίο «ως μια αληθινή κατάθεση ψυχής ενός ανθρώπου». «Μπορώ να το δεχτώ για άλλη μία φορά ως μία υπεκφυγή. Δεν μπορώ, όπως και δεν μπορεί και κανένας υποθέτω, να δεχτεί ότι αυτό αφορά τα πραγματικά γεγονότα. Δεν είναι δυνατόν 7,5 χρόνια μετά, με όσα γνωρίζουμε ακόμη να λέμε ότι δεν ξέραμε για νεκρούς ή ότι δεν ξέραμε για καμένους ανθρώπους οι οποίοι αργοπεθαίνουν και σβήνανε μέσα στα νοσοκομεία, στους δρόμους, στα στενά, στη θάλασσα ή οπουδήποτε. Δεν είναι δυνατόν να βγαίνουμε και να τα λέμε αυτά τα πράγματα».

«7,5 χρόνια μετά, όλοι ξέραμε ότι υπήρχαν νεκροί από τις 18:30 από τις 19:00 και από τις 19:30 από τις 20:00 και από πάρα πολύ νωρίς. Όλοι ξέρανε ότι μέχρι τις 23:30 – 00:00 το βράδυ οι περισσότεροι είχαν ήδη βρεθεί και ξέρανε και σε τι κατάσταση είχανε βρεθεί… Είναι δυνατόν να βγαίνουμε και να λέμε ότι δεν ξέραμε; Είναι δυνατόν να μην αναγνωρίζουμε ακόμα και τώρα αυτό το πράγμα;», διερωτήθηκε και υποστήριξε ότι κάτι τέτοιο είναι «ντροπή και ανήθικο».

«Δεν θέλω ούτε να προσβάλω κανέναν, αλλά δεν μπορώ να δέχομαι να προσβάλλουν και εμάς. Εγώ προσωπικά ήμουν από εκείνους τους τυχερούς άτυχους που βρέθηκα 23:30 – 00:00 μπροστά από έναν θάλαμο όπου φέρνανε νεκρούς και είχε γεμίσει. Εκείνη την ώρα ήταν γεμάτος και ξέρω ότι παίρνανε σακούλες και τις πηγαίνανε για να τις γεμίσουν πάλι και με άλλους. Είναι δυνατόν να το ξέρουμε όλοι και να μην το ξέρει και εκείνος, όπως και οι υπόλοιποι; Ακριβώς η διαχείριση αυτής της τραγικής κατάστασης που ζήσαμε και συνεχίζουμε να ζούμε μέχρι σήμερα, είναι δυστυχώς η υποδεέστερη του τι θα έπρεπε να είναι, το τι μας αξίζει και του τι αξίζει», ανέφερε ακόμα.

Καταλήγοντας η κυρία Αναγνώστου σημείωσε ότι ακόμα δεν έχει τελειώσει η δικαστική διαμάχη. «Στις 28 Ιανουαρίου έχουμε τον Άρειο Πάγο. Τα αιτήματα αναίρεσης τεσσάρων κατηγορουμένων. Η διαδικασία συνεχίζεται, είναι ζωντανή, ολοζώντανη, σε αντίθεση με τους νεκρούς μας και με το πώς εμείς υποτίθεται ότι είμαστε. Οτιδήποτε γίνεται κάποια στιγμή πρέπει να αναλάβουμε ευθύνη και να σκεφτούμε τον τρόπο με τον οποίο θέλουμε να φαινόμαστε και οι ίδιοι στην ιστορία. Το πώς θα γραφτούν τα ονόματά μας σε αυτή. Δεν γίνεται να την παραχαράσσουν κάθε φορά που δεν μας βολεύει κάτι και να αλλάξουμε το αφήγημα ανάλογα με το πως μας βολεύει».

Γράφει στην «Ιθάκη» ο κ. Τσίπρας υπό τον τίτλο «Μια ανείπωτη τραγωδία»

Το Μάτι υπήρξε η πιο σκοτεινή, η πιο οδυνηρή και τραυματική δοκιμασία της πρωθυπουργικής μου διαδρομής. Μια προσωπική συντριβή. Ο αφανισμός ανυποψίαστων ανθρώπων από μια αδυσώπητη δύναμη που έπρεπε, αλλά δεν μπορέσαμε, να ελέγξουμε. Τότε, πρώτη φορά άκουσα τον εαυτό μου να ψιθυρίζει «Γιατί, Θεέ μου;». Εγώ, που ποτέ δεν επικαλέστηκα τον Θεό για να εξηγήσω το Σύμπαν, που είχα μάθει να ψάχνω τις αιτίες στη γη, όχι στον ουρανό. Και όμως. Εκείνη τη νύχτα, αυτές τις λέξεις γέννησε η απόγνωσή μου. Θυμάμαι κάθε λεπτό, από τη στιγμή που άρχισαν να ξεδιπλώνονται οι διαστάσεις της τραγωδίας, οι αριθμοί των θυμάτων, οι εικόνες των καμένων σωμάτων, ο θρήνος των ανθρώπων που έχασαν τους δικούς τους. Όταν κατάλαβα ότι δεκάδες συμπολίτες μας είχαν βρει φρικτό θάνατο, ότι οικογένειες ολόκληρες χάθηκαν μέσα σε λίγες στιγμές, ότι γονείς έχασαν τα παιδιά τους και παιδιά έχασαν τους γονείς τους, κάτι ράγισε μέσα μου. Ήταν μια τραγωδία που σε διαλύει πρώτα ως άνθρωπο και ύστερα ως Πρωθυπουργό.

Γιατί ήμουν ο Πρωθυπουργός της Ελλάδας. Δεν είχε σημασία πόσο ξαφνικό ή πόσο δύσκολα αντιμετωπίσιμο ήταν το φαινόμενο, δεν είχαν σημασία τα λάθη ή οι παραλείψεις άλλων υπηρεσιών ή προσώπων, το αναπάντεχο που θα έπρεπε όμως να αναμένουμε. Η τελική ευθύνη ήταν δική μου. Εγώ ήμουν ο επικεφαλής.

Ήταν η πρώτη φορά στη θητεία μου που ένιωσα τόσο ασήκωτο βάρος της εξουσίας, όχι ως εργαλείο διακυβέρνησης, αλλά
ως προσωπικό φορτίο ευθύνης για την ανθρώπινη απώλεια. Η τραγωδία στο Μάτι δεν είναι απλώς μια πληγή για τη διακυβέρνησή μου. Είναι μια πληγή για την ψυχή μου.

Τη Δευτέρα 23 Ιουλίου 2018, ξύπνησα στο Σούνιο στις έξι το πρωί από τον ήχο των παραθύρων που χτυπούσαν μανιασμένα. Βγήκα στο μπαλκόνι να αγναντέψω τη θάλασσα και την είδα να ανατριχιάζει από έναν σπάνιο για την περιοχή άνεμο. Φυσούσε Δυτικός, πράγμα που όσο ήμουν εκεί δεν είχα ξαναδεί. Έπαιρνε το νερό από τη στεριά προς τα μέσα, προκαλώντας μικρές δίνες στην επιφάνεια. Την προηγουμένη είχα ακούσει το μετεωρολογικό δελτίο και πλέον κατάλαβα τι εννοούσε, όταν έλεγε ότι η επόμενη μέρα είναι υψηλού κινδύνου για πυρκαγιές στην Αττική.

Σε λίγες ώρες έπρεπε να βρίσκομαι στην Ελευσίνα, για να πετάξω με το πρωθυπουργικό αεροσκάφος για το Σαράγεβο, προ κειμένου να συμμετάσχω σε συνομιλίες με τον Πρωθυπουργό της Βοσνίας- Ερζεγοβίνης, Ντένις Ζβίζντιτς, και να μου αποδοθεί σε ειδική τελετή από το Παρατηρητήριο Διεθνών Οργανισμών και Παγκοσμιοποίησης η τιμητική Διάκριση Ειρήνης «Νίκος Νικηφορίδης», για τη συμβολή μου στην επίτευξη της Συμφωνίας των Πρεσπών. Ο υπεύθυνος της φρουράς μου, όμως, την ώρα που έμπαινα στο αυτοκίνητο, με πληροφόρησε ότι λόγω των ανέμων η απογείωση θα γινόταν από το αεροδρόμιο «Ελευθέριος Βενιζέλος». Μέχρι να φτάσουμε στο αεροδρόμιο, οι συνεργάτες μου με ενημέρωσαν ότι έχουμε μεγάλη πυρκαγιά στα Γεράνεια Όρη. Επικοινώνησα με τον Νίκο Τόσκα, Υπουργό Προστασίας του Πολίτη, που είχε την εποπτεία της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας. Με καθησύχασε ότι όλα τα εναέρια μέσα ήταν ήδη σε πλήρη επιχειρησιακή δράση. Μου είπε ότι η φωτιά δεν έκαιγε ακόμη σε κατοικημένες περιοχές αλλά με την κατεύθυνση και τη δύναμη των ανέμων υπήρχε κίνδυνος να φτάσει στους Αγίους Θεοδώρους, στα διυλιστήρια. Του ζήτησα να λάβει όλα τα απαραίτητα μέτρα και με διαβεβαίωσε πως οι δυνάμεις πυρόσβεσης είχαν ήδη κινητοποιηθεί στο σύνολό τους. Ήταν μια φωτιά πολύ δύσκολη, τόσο λόγω της μορφολογίας του εδάφους όσο και των ισχυρών ανέμων που την τροφοδοτούσαν.

Όταν απογειώθηκα, ζήτησα από τον πιλότο να περάσει επάνω από τα Γεράνεια. Δεν θα ξεχάσω ποτέ την εικόνα από το παράθυρο του αεροσκάφους, τον πυκνό καπνό να υψώνεται σαν απειλητικό πέπλο, καλύπτοντας τις πλαγιές του βουνού. Από ψηλά, το μέτωπο της φωτιάς φαινόταν τεράστιο και ανεξέλεγκτο, ένα κόκκινο ποτάμι που κατέτρωγε το βουνό. Μια εικόνα καταθλιπτική, ένας κακός οιωνός.

Έφτασα στο Σαράγεβο και σχεδόν αμέσως ξεκίνησε η συνάντησή μου με τον Ζβίζντιτς. Ήταν μια επίσκεψη με ιδιαίτερο βάρος για τα βαλκανικά θέματα, όμως η προσοχή και η ανησυχία μου ήταν πίσω στην πατρίδα. Πριν ακόμη ολοκληρωθεί η συνάντηση, δέχτηκα τηλεφώνημα από τον Τόσκα. «Έχουμε ένα εξαιρετικά επικίνδυνο μέτωπο στην Πεντέλη», μου είπε. «Χρειάζεται να στρέψουμε επειγόντως όλες τις δυνάμεις εκεί».

Ήταν σαφές, από τον τόνο της φωνής του, πως η κατάσταση ήταν σοβαρή. Το απόγευμα, και ενώ κατευθυνόμασταν προς την ιστορική γέφυρα της πόλης, όπου θα λάμβανε μέρος η τελετή, οι πληροφορίες έγιναν συναγερμός: η φωτιά είχε περάσει τη Λεωφόρο Μαραθώνος με κατεύθυνση προς το Μάτι. Η ανησυχία μου έγινε αγωνία. Διέκοψα αμέσως την επίσκεψη και έφυγα για την Αθήνα. Είχα ένα αίσθημα ενοχής που σε τέτοιες δύσκολες ώρες εγώ δεν ήμουν εκεί, για να έχω αντίληψη και εποπτεία της επιχείρησης.

Και ύστερα η αγωνία εξελίχθηκε σε εφιάλτη. Μόλις προσγειωθήκαμε, πήγα απευθείας στο Κέντρο Επιχειρήσεων. Έφτασα
εκεί λίγο πριν τα μεσάνυχτα. Η ατμόσφαιρα ήταν σιωπηλή και αποπνικτική. Η ενημέρωση που ζήτησα, αποσπασματική, δυσοίωνη, αλλά χωρίς καθαρή εικόνα της καταστροφής και χωρίς τον ειρμό και τη σιγουριά που πιστοποιούν ότι ο συντονισμός λειτουργεί. Θεώρησα κάποια στιγμή ότι αυτό που τους εμπόδιζε να μιλήσουν καθαρά ήταν η παρουσία ενός συνεργείου της ΕΡΤ, που κατέγραφε τη συζήτηση. Αλλά και όταν το συνεργείο έφυγε, δεν άλλαξε κάτι στην ατμόσφαιρα, λες και οι άνθρωποι κρύβονταν από την αλήθεια και τον ίδιο τον εαυτό τους. Κάποιος μόνο χαμηλόφωνα είπε: «Πρόεδρε… τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα». «Υπάρχει περίπτωση να έχουμε νεκρούς;» «Αυτή τη στιγμή δεν έχουμε σαφή εικόνα, αλλά ζήτησαν σάκους πριν από λίγο». Η φράση αυτή με πάγωσε. Εκείνη την ώρα, βέβαια, η προσοχή όλων είχε στραφεί στη μάχη για να σωθούν όσοι κυνηγημένοι από τη φωτιά είχαν βγει στη θάλασσα. Ο Νεκτάριος Σαντορινιός, που ήταν τότε Υφυπουργός Ναυτιλίας, έκανε ό,τι μπορούσε για να σταλούν σκάφη και να τους περισυλλέξουν. Ωστόσο, κανείς εκεί μέσα, στο επιτελείο της επιχείρησης, δεν φαινόταν να έχει ολοκληρωμένη και ξεκάθαρη εικόνα.

Κατάλαβα με φόβο ότι το σύστημα είχε παραλύσει από την αδυναμία να αντιμετωπίσει τη μανία και την ταχύτητα μιας καταστροφής που κανείς δεν είχε φανταστεί και προβλέψει. Ο συντονισμός είχε χαθεί και ο καθένας έκανε ό,τι του επέτρεπαν τα μέσα και οι δυνάμεις του. Δεν υπήρχε ενιαίος έλεγχος, γι’ αυτό δεν υπήρχε και ενιαία εικόνα. Και το πιο ανησυχητικό: δεν υπήρχε βεβαιότητα για τίποτα.

Λίγο αργότερα, έφτασε η πρώτη διασταυρωμένη πληροφορία για τους νεκρούς. Τα αισθήματα συντριβής στο άκουσμα της τρομερής είδησης δεν μπορούσαν να ακυρώσουν όσα έπρεπε να γίνουν, με όποια ψυχραιμία μπορούσε να επιστρατεύσει κανείς εκείνες τις ώρες. Έδωσα αμέσως εντολή στον Τζανακόπουλο να το ανακοινώσει, πράγμα που έκανε γύρω στις 2.30 το πρωί. Η χώρα έπρεπε να ενημερωθεί. Και όσο περνούσε η ώρα, η έκταση της τραγωδίας μεγάλωνε. Γινόταν ασήκωτη. Οι νεκροί ήταν πολλοί, πόσοι ακριβώς δεν μπορούσε ακόμη να πει κανείς.

Έφυγα από το Κέντρο Επιχειρήσεων τα χαράματα. Καταρρακωμένος, σχεδόν χωρίς ανάσα, για τις τραγικές απώλειες. Γύρω
στις 6.30 το πρωί, χωρίς να έχω κοιμηθεί ούτε λεπτό, ενημερώθηκα για τους ανθρώπους που απανθρακώθηκαν αποκλεισμένοι σε ένα οικόπεδο. Η καταστροφή εξελισσόταν σε ανείπωτη τραγωδία. Σ’ ένα αυτοσχέδιο Κέντρο Επιχειρήσεων που είχε οργανωθεί στο πεδίο, μέσα σε ένα όχημα της Πυροσβεστικής, ενημερώθηκα γύρω στις 9.00 το πρωί από τους ανθρώπους της πρώτης γραμμής. Συνομίλησα μαζί τους και από εκεί πήγα στο Μέγαρο Μαξίμου. Ήταν απαραίτητο να απευθυνθώ στον ελληνικό λαό.

Εκείνη την ώρα, η απόλυτη προτεραιότητά μας ήταν να καταγράψουμε το μέγεθος της καταστροφής. Να αναγνωρίσουμε την αλήθεια της τραγωδίας, αλλά να μην αφεθούμε στο πένθος, γιατί η μάχη δεν είχε τελειώσει. Είχαμε ακόμη φωτιές να σβήσουμε, είχαμε πολίτες να απεγκλωβίσουμε και τραυματίες να περιθάλψουμε. Η ώρα της κρίσης και του καταλογισμού των ευθυνών θα ερχόταν μόλις τελείωνε η μάχη. Αυτή ήταν η ουσία του μηνύματος μου.

Και ξεκίνησε ένα σκοτεινό διήμερο. Όχι απλώς βαρύ. Ασφυκτικό. Μια σκιά είχε πέσει πάνω μας. Ήμουν σε πένθος για τους ανθρώπους που χάθηκαν, αλλά αισθανόμουν και υπεύθυνος για την αδυναμία μας να ανταποκριθούμε, να προστατεύσουμε, να προλάβουμε. Αν είχαμε κάνει αυτό, αν είχαμε προβλέψει εκείνο… Πραγματικές ή υποθετικές ενοχές με πολιορκούσαν. Δεν ήμουν εγώ δημιουργός αυτού του κράτους, που δεν μπόρεσε να προστατεύσει τους πολίτες του, αλλά εγώ ήμουν επικεφαλής του όταν έγινε η καταστροφή. Εμένα βάραινε πρωτίστως η ευθύνη. Και τα ίδια αισθήματα βίωναν όλοι οι συνεργάτες μου. Φαινόταν ξεκάθαρα στο βλέμμα τους.

Εν μέσω αυτής της ασφυξίας, ξεκίνησε και ένας ανεύθυνος πόλεμος ευθυνών από όσους είχαν την επιχειρησιακή ευθύνη. Ζήτησα να οργανωθεί μια συνέντευξη Τύπου, για να ενημερωθεί ο ελληνικός λαός κι αυτή εξελίχθηκε σε επίδειξη ανευθυνότητας. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο τότε αρχηγός της Ελληνικής Αστυνομίας Κωνσταντίνος Τσουβάλας, που αργότερα επί Μητσοτάκη αναβαθμίστηκε σε Γενικό Γραμματέα του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη, δήλωσε πως ήταν περήφανος για τον τρόπο που χειρίστηκε η Αστυνομία την κατάσταση. Ήταν μια εικόνα αποκαρδιωτική. Λες και οι αρμόδιοι για την προστασία των ανθρώπων ήθελαν να αποδείξουν ότι αυτό που πρώτα τους ενδιαφέρει ήταν η δική τους προστασία.

Και καθώς στο γραφείο μου στο Μαξίμου παρακολουθούσαμε τη συνέντευξη με τα νεύρα τεντωμένα, ο υπεύθυνος του Γραφείου Τύπου του Πρωθυπουργού, ο Νίκος Ανδριόπουλος, σωριάστηκε μπροστά στα μάτια μας. Τον μετέφεραν στο νοσοκομείο όπου διαπίστωσαν ότι είχε πάθει ανακοπή. Και τον επανέφεραν μια ανάσα πριν από τον θάνατο. Ήταν σαν να έσκασε μέσα μας όλη η πίεση, όλο το άγχος, όλο το πένθος. Ένιωσα να διαλύομαι. Όφειλα όμως να μαζέψω τα κομμάτια μου. Η κοινωνία, η χώρα, είχε ανάγκη από κάποια σιγουριά. Και εκείνη η τραγική συνέντευξη ενίσχυσε την απόφαση που είχα πάρει εξαρχής και επιτάχυνε την εφαρμογή της. Όφειλα να μιλήσω αμέσως δημόσια για όσα τραγικά είχαν συμβεί. Να αναλάβω τις ευθύνες της Κυβέρνησής μου. Κυρίως τις δικές μου ως Πρωθυπουργού. Έτσι συγκάλεσα εκτάκτως Υπουργικό Συμβούλιο για την επόμενη μέρα.

Εκεί, μπροστά στους αιφνιδιασμένους Υπουργούς μου και σε απευθείας μετάδοση, τοποθετήθηκα με όσο πιο ευθύ και ειλικρινή τρόπο μπορούσα: Ζήτησα σήμερα να συνεδριάσει εκτάκτως το Υπουργικό Συμβούλιο σε μια δύσκολη στιγμή, ίσως την πιο βαριά της κυβερνητικής μας θητείας. Δεν σας κρύβω ότι με διακατέχουν ανάμικτα συναισθήματα τούτη την ώρα. Όπως φαντάζομαι και όλους σας. Πόνος, συντριβή, για τις ανθρώπινες ζωές που χάθηκαν απροσδόκητα και άδικα. Αλλά και αγωνία. Αγωνία αν πράξαμε σωστά. Αν πράξαμε όσα έπρεπε να πράξουμε. Αν αντιδράσαμε σωστά τις κρίσιμες ώρες. Αν μπορούσαμε να κάνουμε κάτι παραπάνω. Αν μπορούσαμε να σώσουμε έστω και μία ψυχή παραπάνω από όσες έφυγαν άδικα. Όπως, επίσης, δεν θέλω να κρύψω ότι δεν αποφεύγω και τη σκέψη ή τον φόβο, μήπως από κάποιο ένστικτο αυτοσυντήρησης, διαπράττουμε κι εμείς το ίδιο λάθος, που πολλές φορές έχουμε δείνα διαπράττουν άλλοι στο παρελθόν. Να υπερβάλλουμε σε δικαιολογίες για να μειώσουμε τις ευθύνες. Γι’ αυτό θέλω να είμαι απόλυτα ειλικρινής.

Δεν πρόκειται, σε ό,τι με αφορά, να ακολουθήσω την αλυσίδα των χαρακτηρισμών, των εύκολων καταδικαστικών αποφάσεων, της χωρίς όρια και χωρίς τον αυτονόητο σεβασμό στους νεκρούς πολεμικής, που κινείται ολοφάνερα από την προσπάθεια εκμετάλλευσης της οδύνης και της συντριβής απέναντι στην τραγωδία. Και δεν οδηγεί παρά μόνο στη συσκότιση της αλήθειας, στο όνομα μιας μακάβριας κομματικής σκοπιμότητας. Λέω αποφασιστικά «όχι» σε μια τέτοια τακτική και σας καλώ να πείτε και εσείς «όχι». Γιατί οι νεκροί δεν μπορούν να μιλήσουν, αλλά το λιγότερο που οφείλουμε στη μνήμη τους είναι σεβασμός. Τουλάχιστον ως προς την αλήθεια. Σας κάλεσα, λοιπόν, σήμερα, πρώτα από όλα, γιατί θέλω να αναλάβω ακέραια, ενώπιον του Υπουργικού Συμβουλίου, αλλά και ενώπιον του ελληνικού λαού, την πολιτική ευθύνη για την τραγωδία.

Θεωρώ ότι κάτι τέτοιο είναι αυτονόητο για τον Πρωθυπουργό της χώρας. Εμείς δεν θα επιχειρήσουμε ποτέ να αποδράσουμε από τις ευθύνες μας. Όπως δεν το κάναμε όταν αναλάβαμε τη χώρα χρεοκοπημένη και φορτωθήκαμε, εθελοντικά, τα λάθη και τις παραλείψεις δεκαετιών. Όπως δεν το κάναμε, όταν αντιμετωπίσαμε το φάσμα μιας τεράστιας οικονομικής, εθνικής και ανθρωπιστικής —θα έλεγα— καταστροφής, για την οποία άλλοι ήταν υπεύθυνοι. Έτσι, δεν θα το κάνουμε και τώρα.

Δεσμεύτηκα προσωπικά ότι δεν θα μέναμε μόνο στα μέτρα ανακούφισης των θυμάτων της τραγωδίας, αλλά με ταχύτητα και
αποφασιστικότητα θα προχωρούσαμε στην κατάρτιση ενός εθνικού σχεδίου, που θα αντιμετώπιζε, επιτέλους, τις οικιστικές στρεβλώσεις δεκαετιών στη χώρα μας, με τη συμμετοχή επιστημονικών φορέων, πανεπιστημιακών ιδρυμάτων και άλλων ειδικών.
Στην προσπάθεια αυτή κάλεσα να συμμετέχουν οι πάντες, και τα κόμματα της Αντιπολίτευσης. Γιατί δεν μπορούσαμε και δεν επρόκειτο να περιμένουμε άβουλοι, με σταυρωμένα τα χέρια, μέτρα- ασπιρίνες και μεγάλα λόγια, την επόμενη τραγωδία. Κι επιπλέον, ξεκαθάρισα πως δεν επρόκειτο να κρυφτώ πίσω από θεωρίες συνωμοσίας και εύκολες απαντήσεις.

Σκοπός μου δεν είναι, ακόμα και σήμερα, να υποβιβάσω μια ανθρώπινη τραγωδία σε αντικείμενο προσωπικής ή κομματικής
διαμάχης. Να σχολιάσω τη διεστραμμένη προπαγάνδα ότι έκρυβα τους νεκρούς, λες και οι νεκροί είναι μολυβένια στρατιωτάκια. Δεν μπορώ όμως να μη σημειώσω την απόσταση που χωρίζει τη δική μου στάση εκείνες τις δύσκολες ώρες από τη στάση του Κυριάκου Μητσοτάκη στα Τέμπη. Κανέναν σταθμάρχη δεν υπέδειξα ως υπεύθυνο. Αντίθετα, υπερασπίστηκα τους πυροσβέστες, τους λιμενικούς, τους αστυνομικούς, τους ανθρώπους της πρώτης γραμμής. Εκεί ήμουν και δεν είχα σκοπό να αποδράσω από τις ευθύνες μου.

Αν θέλουμε πάντως να εξαγάγουμε ένα χρήσιμο συμπέρασμα από την εθνική τραγωδία στο Μάτι, αυτό είναι ότι ο κρατικός μηχανισμός αποδείχθηκε τραγικά ανεπαρκής και ευάλωτος. Η επιχειρησιακή ετοιμότητα για την αντιμετώπιση μιας μεγάλης κλίμακας φυσικής καταστροφής δεν στάθηκε στο ύψος των αναγκών. Δεν υπήρχε ένα σύγχρονο, λειτουργικό σχέδιο διαχείρισης κρίσεων που να ανταποκρίνεται στις νέες διαστάσεις που προσλαμβάνουν οι θεομηνίες και οι πυρκαγιές, εξαιτίας της επιδεινούμενης κλιματικής κρίσης. Και δεν είχαμε προλάβει να λειτουργήσουμε το «112», για το οποίο είχαμε προκηρύξει διαγωνισμό, αλλά ακόμη δεν είχε ολοκληρωθεί η διαδικασία. Όταν το 2019 φύγαμε από την Κυβέρνηση, το «112»
υπήρχε. Το παραδώσαμε στους επόμενους. Αλλά ήταν πολύ αργά για τους 104 συνανθρώπους μας στο Μάτι.

πηγή: protothema.gr

Το άρθρο Σκληρή απάντηση από συγγενείς θυμάτων στο Μάτι για την “Ιθάκη”: Ανήθικο, ντροπή και όχι αληθινή συγγνώμη εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Σύμφωνα με την απόφαση του δικαστηρίου, επιβλήθηκε στον κατηγορούμενο ποινή φυλάκισης 30 μηνών με τριετή αναστολή, χωρίς να του αναγνωριστούν ελαφρυντικά.

Ο κ. Ματθαιόπουλος είχε ασκήσει έφεση κατά της πρωτόδικης καταδικαστικής απόφασης, ωστόσο το Εφετείο επικύρωσε την ενοχή του. Υπενθυμίζεται ότι ο πρώην αρχηγός της Πυροσβεστικής εκτίει ήδη ποινή φυλάκισης για την υπόθεση της τραγωδίας στο Μάτι.

Η υπόθεση

Ο Δημήτρης Λιότσιος, αξιωματικός του Σώματος και πραγματογνώμονας διορισμένος από τον Εισαγγελέα, είχε καταγγείλει ότι ο τότε αρχηγός της Πυροσβεστικής του άσκησε πιέσεις και απείλησε, προκειμένου να παραποιήσει το πόρισμά του και να μην αποδοθούν ευθύνες σε ανώτερα στελέχη και πολιτικά πρόσωπα.

Κατά την αγόρευσή του, ο Εισαγγελέας επισήμανε πως ο πραγματογνώμονας είχε δεχθεί απειλές και εμπόδια από τον κατηγορούμενο, τα οποία τον ανάγκασαν να ηχογραφήσει τη συνομιλία τους. Το ηχητικό ντοκουμέντο, σύμφωνα με τη Δικαιοσύνη, έχει κριθεί νόμιμο και αποτέλεσε βασικό στοιχείο της υπόθεσης.

Ο Εισαγγελέας τόνισε ότι ο τότε αρχηγός της Πυροσβεστικής, αντί να στηρίξει τον πραγματογνώμονα στην εκτέλεση του καθήκοντός του, επιδίωξε να τον επηρεάσει, ώστε το πόρισμά του να αποδοθεί σε «καιρικά φαινόμενα και άναρχη δόμηση» και όχι σε ευθύνες προσώπων.

Η απόφαση του δικαστηρίου

Η Έδρα υιοθέτησε πλήρως την πρόταση του Εισαγγελέα, κρίνοντας τον κατηγορούμενο ένοχο.
Σύμφωνα με το σκεπτικό, ο Βασίλης Ματθαιόπουλος, ως ανώτατος αξιωματικός και αρχηγός του Σώματος, παρέβη το υπηρεσιακό του καθήκον και προσέβαλε την προσωπική ελευθερία του πραγματογνώμονα, ασκώντας πίεση για αλλοίωση της έκθεσης.

Η ποινή που του επιβλήθηκε είναι φυλάκιση 30 μηνών με αναστολή, χωρίς κανένα ελαφρυντικό.

Η υπόθεση έχει προκαλέσει νέο κύμα αντιδράσεων από πολίτες που επλήγησαν από την πυρκαγιά στο Μάτι, καθώς και από τη συγγραφέα Μαρίνα Καρύδα, η οποία δημοσιοποίησε την απόφαση μέσω των κοινωνικών δικτύων.

Το άρθρο Πυρκαγιά στο Μάτι: Ένοχος ο πρώην αρχηγός της Πυροσβεστικής για απειλές κατά του πραγματογνώμονα εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Στη φυλακή οδηγούνται οι Σωτήρης Τερζούδης (τότε αρχηγός της Πυροσβεστικής), Βασίλης Ματθαιόπουλος (τότε υπαρχηγός), Ιωάννης Φωστιέρης (τότε επικεφαλής του ΕΣΚΕ) και Ιωάννης Καπάκης (τότε γενικό γραμματέα Πολιτικής Προστασίας) η συνολική ποινή φυλάκισης των οποίων έφτασε τα 340 έτη (εκτιτέα 5).

«Για τους 4 κατηγορούμενους επιβάλλεται η ποινή άνευ αναστολής, άνευ μετατροπής καθώς θεωρούνται ύποπτοι τέλεσης νέων αδικημάτων και θα αιτιολογήσουμε στην απόφαση μας περαιτέρω» είπε η πρόεδρος

Ειδικότερα, ποινή φυλάκισης 3 ετών, όπως πρωτοδίκως, επιβλήθηκε από το τριμελές εφετείο πλημμελημάτων στον κάτοικο της Πεντέλης Κωνσταντίνο Αγγελόπουλο που καταδικάστηκε ότι έβαλε την φονική πυρκαγιά στο Μάτι.

Το δικαστήριο αποφάσισε να επιβάλει ποινή φυλάκισης 5 ετών για κάθε μία ανθρωποκτονία (102 περιγράφονται στο κατηγορητήριο) και 2 έτη φυλάκισης για κάθε μία από τις 32 περιπτώσεις εγκαυματιών στους:

Σωτήρη Τερζούδη
Βασίλη Ματθαιόπουλο
Ιωάννη Φωστιέρη
Ιωάννη Καπάκη.
Δηλαδή συνολική 340 ετών με εκτιτέα τα 5.

Για τους λοιπούς καταδικασθέντες το δικαστήριο αποφάσισε την ποινή φυλάκισης 4 ετών για κάθε θάνατο και δύο ετών για κάθε εγκαυματία.

Η απόφαση αφορά τους:

Χρ.Γκολφίνο
Φιλ.Παντελεάκο
Δαν.Παπαδόπουλο
Νικ.Παναγιωτόπουλο
Χαρ.Χιώνη.
Συνολική ποινή 238 έτη με εκτιτέα τα 5.

Η εισαγγελέας προτείνει για τους Τερζούδη-Ματθαιόπουλο-Φωστιέρη και Καπάκη να εκτίσουν την ποινή, να μετατραπούν σε χρηματικές για τους λοιπούς πυροσβέστες και να ανασταλεί για τον κάτοικο.

Σημειώνεται ότι το δικαστήριο δεν αναγνώρισε κανένα ελαφρυντικό στους 10 καταδικασθέντες. Η απόφαση για το ελαφρυντικό του σύννομου βίου ελήφθη κατά πλειοψηφία, με την πρόεδρο της έδρας να διατυπώνει την άποψη ότι σε κάποιους εξ αυτών έπρεπε να αναγνωριστεί. Για τα υπόλοιπα ελαφρυντικά ελήφθη ομόφωνα η απόφαση απόρριψής τους. Νωρίτερα, η εισαγγελέας είχε ζητήσει την αναγνώριση ελαφρυντικού του σύννομου βίου για 9 από τους 10 κατηγορουμένους.

πηγή,

Το άρθρο Φονική πυρκαγιά στο Μάτι: Στη φυλακή οδηγούνται τέσσερις καταδικασθέντες – Ποινές έως 340 έτη, εκτιτέα τα 5 εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Η πρόταση της Εισαγγελέως για τους 21 κατηγορούμενους είναι η εξής:

-Ένοχος ο τότε Αρχηγός Σωτήρης Τερζούδης διότι:

Όφειλε να έχει αναλάβει τις εντολές.

Δεν έπρεπε να έχει επιτρέψει την εκτροπή του ελικοπτέρου από το Μάτι προς τα διυλιστήρια.

Με την έναρξη της φωτιάς στο Νταού έπρεπε να έχει φροντίσει να μεταβεί και να αναλάβει ανώτατος αξιωματικός.

Έπρεπε να έχει ζητήσει συνδρομή από άλλους φορείς πολιτικής προστασίας αλλά και από τον στρατό.

Έπρεπε να έχει διατάξει να μεταβούν στη θάλασσα τα πλωτά μέσα της πυροσβεστικής και όχι να θεωρούν ότι διάσωση κάνει μόνο το Λιμενικό.

-Ενοχή για τον τότε υπαρχηγό Βασίλη Ματθαιόπουλο: Ως έμπειρος αξιωματικός γνώριζε ότι μια τέτοια φωτιά με αυτές τις συνθήκες θα οδηγούσε αν δεν κατασβηνοταν σε απώλειες ζωών.

Όφειλε ως επιχειρησιακός αρχηγός να έχει τα αυτιά του και τα μάτια του παντού. Υπήρχαν πληροφορίες ακόμη και από το ελικόπτερο ότι η φωτιά πάει προς τους οικισμούς .

Δεν μερίμνησε για απομάκρυνση πολιτών ενώ ασχολήθηκε με το αν πρέπει να εκκενωθούν οι κατασκηνώσεις.

-Ενοχή για τον τότε Διοικητή του Ενιαίου Συντονιστικού Κέντρου Επιχειρήσεων (ΕΣΚΕ) της Πυροσβεστικής Ιωάννη Φωστιέρη διότι δεν αξιολόγησε τις πληροφορίες που έφθαναν για τη φωτιά και την επικινδυνότητα της.

Επίσης για το ολέθριο λάθος της εκτροπής του ελικοπτέρου καθώς και για την μη κινητοποίηση των Σινουκ ώστε να επιχειρήσουν στο Μάτι.

-Ένοχος ο Διευθυντής του 199 Χρήστος Γκολφίνος διότι δεν αξιοποίησε τις πληροφορίες που λάμβανε από τον κόσμο. Επίσης διότι απομάκρυνε οχήματα κρίσιμα για την πυρκαγιά και γενικά την περιοχή.

-Ένοχος ο Διευθυντής του Κέντρου Επιχειρήσεων Πολιτικής Προστασίας Πυροσβεστικής Φίλιππος Παντελεάκος γιατί δεν συντόνισε τις υπηρεσίες για την ενημέρωση και ειδοποίηση πολιτών.

-Ένοχος ο Διοικητής του ΠΣ Νέας Μάκρης, πρώτος επιτόπιος επικεφαλής, καθώς δεν ενημέρωσε για την κατάσταση της πυρκαγιάς.

-Ένοχος και ο δεύτερος επιτόπιος επικεφαλής, τότε Διοικητής της Διοίκησης Πυροσβεστικής Αθηνών γιατί παρέλειψε να ενημερώσει για τις συνθήκες της πυρκαγιάς.

-Ενοχή για τον Χαράλαμπο Χιώνη, τρίτος επιτόπιος επικεφαλής, γιατί δεν ενημέρωσε για την κατάσταση που είχε διαμορφωθεί από την εξέλιξη της φωτιάς.

-Απαλλαγή Χρήστου Λάμπρη, εναέριου συντονιστή στο ελικόπτερο της Πυροσβεστικής. Δεν βρίσκω αμέλεια ή παράβαση καθηκόντων, είπε η Εισαγγελέας. Αντίστοιχα απαλλαγή για τον Χρήστο Δροσόπουλο.

Για τον Χρήστο Πορτοζούδη, τότε διοικητής Υπηρεσίας Εναέριων Μέσων ΠΣ, απαλλαγή διότι δεν είχε αρμοδιότητα να εισηγηθεί οτιδήποτε.

-Απαλλαγή για τον Στέφανο Κολοκούρη, τότε Διοικητή 1ης ΕΜΑΚ διότι δεν προκύπτει ότι αμέλησε τα καθήκοντα του.

-Απαλλαγή για τον Χαράλαμπο Συρογιάννη, τότε υποδιοικητή της Υπηρεσίας Εναέριων της Αστυνομίας. Ουδέποτε έλαβε χώρα εντολή και δεν την εξετέλεσε.

-Ένοχος ο Ιωάννης Καπάκης, τότε Γενικός Γραμματέας Πολιτικής Προστασίας, καθώς “ουδέν έπραξε” για τον μηχανισμό Πολιτικής Προστασίας. Συνετέλεσε αιτιωδώς στο αποτέλεσμα που επήλθε.

-Ενοχή για την τότε Περιφερειάρχη Ρένα Δούρου. Είχε αρμοδιότητα Πολιτικής Προστασίας, όπως και την αρμοδιότητα σύγκλησης του μηχανισμού. Είχε υποχρέωση να ενημερωθεί και εν συνεχεία να ενημερώσει και να συνεργαστεί με αρμόδιους φορείς και τοπικούς παράγοντες για την προστασία των πολιτών.

-Ενοχή για τον τότε Δήμαρχο Ραφήνας – Πικερμίου Ευάγγελο Μπουρνούς γιατί παρέλειψε την ενημέρωση πολιτών και την λήψη μέτρων πολιτικής προστασίας.

Απαλλαγή για τον τότε Δήμαρχο Μαραθώνα Ηλία Ψινάκη λόγω αοριστίας της κατηγορίας που αφορά καθαρισμούς.

-Με ίδιο σκεπτικό απαλλαγή για τους Βάιο Θανάσια, τότε αντιδήμαρχο Μαραθώνα, τότε αντιδήμαρχο του, Αντώνη Παλπατζή και τον τότε Δήμαρχο Πεντέλης Δημήτριο – Στέργιο Καψάλη.

-Τέλος ενοχή για τον κάτοικο Νταού Πεντέλης Κωνσταντίνου Αγγελόπουλου έξω από το σπίτι του οποίου ξέσπασε η φωτιά.

Εισαγγελέας: Τα κομμάτια του παζλ -τα κριτήρια για τις προτεραιότητες 

Νωρίτερα η Εισαγγελέας έβαλε το ένα δίπλα στο άλλο τα κομμάτια του μοιραίου παζλ που συμπληρώνουν την εικόνα της κόλασης που βίωσε το Μάτι. Στο στόχαστρο της μπήκαν παραλείψεις αλλά και λανθασμένες αποφάσεις πρωτίστως της Πυροσβεστικής αλλά και της Γραμματείας Πολίτικης Προστασίας και των Αυτοδιοικητικών.

Η Εισαγγελέας κ. Σταματίνα Περιμένη προχώρησε στο κεφάλαιο της αγόρευσης της που αφορά την ανάλυση των πραγματικών περιστατικών από την έναρξη της φωτιάς μέχρι και τις φρικτές σκηνές που εκτυλίχθηκαν την παραλία στο Μάτι όταν άνθρωποι είχαν ήδη καεί και άλλοι βρίσκονταν στην θάλασσα.

Στην κάθε φάση που περιγράφει η εισαγγελική λειτουργός περιγράφει ενέργειες προσώπων που συνδέονται με την ολέθρια κατάληξη της φωτιάς.

Η Εισαγγελέας εντοπίζει πρόβλημα αμέσως μετά την έναρξη της φωτιάς στο Νταού, όταν ήδη μέσα της πυροσβεστικής έχουν μετακινηθεί για την φωτιά στην Κινέτα. “Η φωτιά βρίσκει την περιοχή αποδυναμωμένη σε μέσα”, ανέφερε.

Το επόμενο στάδιο αφορά, κατά την εισαγγελική αγόρευση, το κρίσιμο ζήτημα της παρακολούθησης και εποπτείας των δεδομένων της φωτιάς από τον επιτόπιο επικεφαλής, το οποίο είναι εξαρχής ελλιπές.

Κατά την κ. Περιμένη, η επικεφαλής της Πυροσβεστικής δεν εκτίμησαν έγκαιρα την κατάσταση “σε μια περιοχή με μεγάλο παρελθόν και γεμάτη κόσμο” όπως ανέφερε.

Συνεχίζοντας την ανάλυση των γεγονότων, η εισαγγελέας είπε πως ενώ πλέον η φωτιά έχει γίνει ανεξέλεγκτη:

“Κάποια στιγμή εμφανίζεται ένα εναέριο και το συντονιστικό. Το πρώτο Έρικσον ενημερώνει ότι η φωτιά θα απειλήσει σπίτια και ανθρώπους. Ναι μεν αυτό η Πυροσβεστική το ακούει κάθε μέρα που έχει φωτιά σε εξέλιξη, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι είναι μια πληροφορία που δεν θα πρέπει να αξιολογηθεί. Παραλληλα, τηλεφωνούν στο Κέντρο Πολιτικής Προστασίας της Πυροσβεστικής πολίτες, τους λένε ότι “οι συνθήκες σήμερα είναι για να καεί το σύμπαν”. Και ήταν τέτοιες οι συνθήκες που η φωτιά πήγαινε ευθεία στους οικισμούς. Ζητάνε την προσοχή. Αλλά η απάντηση που λαμβάνουν είναι τουλάχιστον αδιάφορη”.

Στο ζήτημα της εκτροπής του αεροσκάφους από το Μάτι προς τα διυλιστήρια Κορίνθου η εισαγγελέας επισήμανε:

“Το Έρικσον έκανε μια βολή και φεύγει να πάει στα διυλιστήρια σε εκτέλεση εντολής. Η εντολή ήταν σαφής. Πας για Μότορ Οιλ. Βεβαίως ήταν μια πολύ σοβαρή και επικίνδυνη υποδομή. Ωστόσο όταν οι καταστάσεις είναι τόσο κρίσιμες, οι αποφάσεις που παίρνονται πρέπει να λαμβάνονται με τη βαρύτητα της κάθε περίστασης. Πρωτίστως οφείλεις να προστατέψεις τους ανθρώπους. Αυτές είναι δύσκολες αποφάσεις που λαμβάνουν αυτοί που βρίσκονται σε μεγάλες θέσεις. Το διυλιστήριο έχει και δικό του σύστημα πυρασφάλειας. Ηταν μια φωτιά που είχε ξεκινήσει πριν από εκείνη στο Μάτι. Θα έπρεπε να ελέγξουν την κατάσταση από τους επίγειους. Είτε γιατί φοβήθηκαν, είτε γιατί πιέστηκαν δεν το έκαναν. Η στάθμιση που έπρεπε να γίνει για να διατεθούν τα ελάχιστα μέσα δεν έγινε ή έγινε καθ’ υπέρβαση γιατί παραβιάστηκε στην πραγματικότητα η ιεράρχηση που βάζει ο ίδιος ο νομοθέτης. Επικράτησε η προστασία της εγκατάστασης,της υποδομής από την προστασία της ανθρώπινης ζωής”.

Αναφερόμενη στο θέμα της απομάκρυνσης η κ. Περιμένη σημείωσε:

“Πρέπει να αφήσουμε τον κόσμο στα σπίτια τους η όχι; Για να πάρεις απόφαση πρέπει να σε απασχολήσει. Την απόφαση αυτή την παίρνει ο δήμαρχος, ο περιφερειάρχης, ο Γενικός Γραμματέας Πολιτικής Προστασίας. Το ζήτημα ήταν από κάποιον να ασκηθεί η αρμοδιότητα. Δεν ασκήθηκε από κανέναν και αυτό είναι τραγικό”.

Για τους ανθρώπους που πνίγηκαν είπε πως η πληροφόρηση πως υπάρχουν άνθρωποι στην θάλασσα έγινε τυχαία:

“Αν γινόταν πιο νωρίς θα μπορούσε να φύγει ο κόσμος να πάει αλλού, όχι σε άλλη ήπειρο. Για αυτούς τους ανθρώπους που τους πήρε το κύμα αν κάποιος τους είχε πει “μην απομακρυνθείτε από την ακτή έρχονται να σας πάρουν” οι νεκροί που πνίγηκαν θα ήταν λιγότεροι. Μάθαμε για τους ανθρώπους στο Μάτι μέσω της Δανίας… Και αφού έμαθαν για αυτούς τους δώδεκα που ήταν στο νερό δεν είπε κανείς τους “μπας και υπάρχουν και άλλοι άνθρωποι στη θάλασσα; Με τη συνδρομή του λιμενικού που θα μπορούσε να κινητοποιήσει μικρά σκαφάκια. Ο αρχηγός θα έπρεπε να ζητήσει συνδρομή του λιμενικού. Αυτή είναι η πολιτική προστασία”.

Πηγή

Με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ 

Το άρθρο Δίκη για το Μάτι: Ενοχή για 12 κατηγορούμενους ζήτησε η εισαγγελέας- Ενοχοι και Δούρου και Μπουρνούς εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση «την Τετάρτη 12 Μαρτίου 2025,  στο Εφετείο Αθηνών, η Εισαγγελέας της Δίκης για το Μάτι θα προτείνει περί της ενοχής ή όχι των 21 κατηγορουμένων για το έγκλημα της 23ης Ιουλίου 2018, της 2ης φονικότερης πυρκαγιάς παγκοσμίως».

Όπως τονίζει ο σύλλογος συγγενών θανόντων και εγκαυματιών της 13 Ιουλίου 2018 στη Ανατολική Αττική «η δίκη μας πλησιάζει στο τέλος της. Βρίσκεται στο προτελευταίο κομβικό σημείο, καθώς θα απομένουν οι αγορεύσεις των δικηγόρων και η Απόφαση.

Το έγκλημα της 23ης Ιουλίου 2018, δεν θα ξανακριθεί εντός των τειχών της χώρας με τον τρόπο που σήμερα γνωρίζουμε, ακόμα και αν υπάρξει προσφυγή στον Άρειο Πάγο».

Και καταλήγουν ζητώντας από τον κόσμο να σταθεί στο πλευρό τους. Συγκεκριμένα στην ανακοίνωση αναφέρεται πως «με αυτά δεδομένα, καλούμε όλους τους φίλους, τους πληγέντες, τους συμπολίτες με ενσυναίσθηση και συνείδηση, να δηλώσουν το “παρών” στην δίκη.

Ζητούμε να σταθείτε πλάι μας, ενώπιον της Δικαιοσύνης. Αίθουσα Δ80Γ, 2ος όροφος, Κτίριο Εφετείου, οδός Λουκάρεως, 9:00πμ».

Πηγή

Το άρθρο Δίκη στο Μάτι: «Καλούμε τους συμπολίτες μας να σταθούν το πλάι μας στο Εφετείο» λένε οι συγγενείς των θυμάτων εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση «την Τετάρτη 12 Μαρτίου 2025, στο Εφετείο Αθηνών, η Εισαγγελέας της Δίκης για το Μάτι θα προτείνει περί της ενοχής ή όχι των 21 κατηγορουμένων για το έγκλημα της 23ης Ιουλίου 2018, της 2ης φονικότερης πυρκαγιάς παγκοσμίως».

Όπως τονίζει ο σύλλογος συγγενών θανόντων και εγκαυματιών της 13 Ιουλίου 2018 στη Ανατολική Αττική «η δίκη μας πλησιάζει στο τέλος της. Βρίσκεται στο προτελευταίο κομβικό σημείο, καθώς θα απομένουν οι αγορεύσεις των δικηγόρων και η Απόφαση.

Το έγκλημα της 23ης Ιουλίου 2018, δεν θα ξανακριθεί εντός των τειχών της χώρας με τον τρόπο που σήμερα γνωρίζουμε, ακόμα και αν υπάρξει προσφυγή στον Άρειο Πάγο».

Και καταλήγουν ζητώντας από τον κόσμο να σταθεί στο πλευρό τους. Συγκεκριμένα στην ανακοίνωση αναφέρεται πως «με αυτά δεδομένα, καλούμε όλους τους φίλους, τους πληγέντες, τους συμπολίτες με ενσυναίσθηση και συνείδηση, να δηλώσουν το “παρών” στην δίκη.

Ζητούμε να σταθείτε πλάι μας, ενώπιον της Δικαιοσύνης. Αίθουσα Δ80Γ, 2ος όροφος, Κτίριο Εφετείου, οδός Λουκάρεως, 9:00πμ».

πηγή

Το άρθρο Δίκη για τη φωτιά στο Μάτι: «Καλούμε τους συμπολίτες μας να σταθούν το πλάι μας στο Εφετείο» λένε οι συγγενείς των θυμάτων εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Ο ίδιος άνθρωπος που ως πρωθυπουργός διαχειρίστηκε με πρωτοφανή αναισθησία την τραγωδία στο Μάτι, έρχεται σήμερα να το παίξει υπερασπιστής της αλήθειας και των θυμάτων.

Ας μην ξεχνάμε πως το καλοκαίρι του 2018, ενώ γνώριζε για τους νεκρούς στη φωτιά, στάθηκε μπροστά στις κάμερες σε μια εθνική τραγωδία, προσποιούμενος τον ανήξερο. Τώρα, έρχεται να εκμεταλλευτεί πολιτικά τους θανάτους στα Τέμπη, σε μια απέλπιδα προσπάθεια να μείνει στο προσκήνιο. Το ενδιαφέρον του δεν είναι γνήσιο, ούτε έχει να κάνει με την απονομή δικαιοσύνης. Ο στόχος είναι καθαρά πολιτικός: να παραμείνει σχετικός, παρεμβαίνοντας με τρόπο που εξυπηρετεί το αφήγημά του.

Η ειρωνεία είναι ότι ο ίδιος άφησε πίσω του ένα σιδηροδρομικό δίκτυο παραμελημένο, με έργα ημιτελή και ανύπαρκτα μέτρα ασφαλείας. Και τώρα, εκ του ασφαλούς, εμφανίζεται ως τιμητής, χωρίς ίχνος αυτοκριτικής για τις δικές του ευθύνες.

Ο κόσμος, όμως, δεν ξεχνά. Θυμάται το Μάτι, τη Μάνδρα, τις διαρκείς αποτυχίες και το ψέμα. Και πάνω απ’ όλα, θυμάται ποιοι εργαλειοποιούν κάθε τραγωδία για πολιτικό όφελος.

Ο Τσίπρας μπορεί να αποχώρησε από την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά συνεχίζει να λειτουργεί με την ίδια παλιά συνταγή: λαϊκισμός, υποκρισία και μηδενική διάθεση αυτοκριτικής.

Το άρθρο Η υποκρισία σε πρώτο πλάνο: Ο Τσίπρας και η επιλεκτική ευαισθησία για τα Τέμπη εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Με όλο το σεβασμό στην μνήμη των θυμάτων εδώ ταιριάζει η έκφραση σαν το σκυλί στο αμπέλι. Mε συγγενείς να φωνάζουν «να τους κάνουμε και έρανο να τους βάλουμε και δόσεις.

Συγκεκριμένα το δικαστήριο επέβαλε τις ακόλουθες ποινές στους έξι ενόχους

• Στον Σωτήρη Τερζούδη Αρχηγό Επιχειρήσεων του Πυροσβεστικού Σώματος επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 111 έτη με εκτιτέα τα 5 ετών
• Στον Βασίλη Ματθαιόπουλο υπαρχηγό Επιχειρήσεων του Πυροσβεστικού Σώματος ποινή φυλάκισης 15 ετών έκτιτεα τα 5.
• Στον Ιωάννη Φωστιέρη, Διοικητή του Ενιαίου Συντονιστικού Κέντρου Επιχειρήσεων ποινή φυλάκισης 111 έτη έκτοτε τα 5.
• Στον Νίκο Παναγιώτοπουλο, Διοικητή της Διοίκησης Πυροσβεστικής Υπηρεσίας Αθηνών ποινή φυλάκισης 111 έτη έκτοτε τα 5.
• Στον Χαράλαμπο Χιώνη Διοικητή Πυροσβεστικών Υπηρεσιών Ανατολικής Αττικής ποινή φυλάκισης 111 έτη εκτιτεα τα 5.
• Στον Κωνσταντίνο Αγγελόπουλο, κάτοικο που φέρεται να έβαλε την πυρκαγιά ποινή φυλάκισης 3 ετών.

Το μόνο σίγουρο είναι το γεγονός δεν θα γίνουν μαζικές κινητοποιήσεις.

Το άρθρο Ελληνική δικαιοσύνη… Σκοτώνεις ένα σκύλο 30.000 ευρώ, σκοτώνεις 104 ανθρώπους 40.000 ευρώ εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Πιο συγκεκριμένα, ένοχοι κρίθηκαν οι:

1. Σωτήρης Τερζούδης, τότε αρχηγός της Πυροσβεστικής
2. Βασίλης Ματθαιόπουλος, τότε υπαρχηγός
3. Ιωάννης Φωστιέρης, τότε επικεφαλής του ΕΣΚΕ
4. Νικόλαος Παναγιωτόπουλος, τότε Διοικητής Πυροσβεστικών Υπηρεσιών Αθηνών
5. Χαράλαμπος Χιώνης, τότε Διοικητής Πυροσβεστικών Υπηρεσιών Ανατολικής Αττικής
6. Κωνσταντίνος Αγγελόπουλος, κάτοικος από την αυλή του οποίου ξεκίνησε η φωτιά

Αθώοι κρίθηκαν τα στελέχη της Πυροσβεστικής Χρήστος Γκολφίνος, Φίλιππος Παντελεάκος, Δαμιανός Παπαδόπουλος, Χρήστος Λάμπρης, Χρήστος Δροσόπουλος, Γεώργιος Πορτοζούδης και Στέφανος Κολοκούρης, ο τότε αξιωματικός στα Εναέρια Μέσα της ΕΛΑΣ Χαράλαμπος Συρογιάννης, ο τότε γενικός γραμματέας Πολιτικής Προστασίας Ιωάννης Καπάκης, η τότε περιφερειάρχης Αττικής Ρένα Δούρου και οι τότε δήμαρχοι Μαραθώνα Ηλίας Ψινάκης Πεντέλης Δημήτριος-Στέργιος Καψάλης, Βάιος Θανασιάς τότε αντιδήμαρχο δήμου Μαραθώνα, Ευάγγελο Μπουρνούς τότε δήμαρχο Ραφήνας-Πικερμίου, Αντώνη Παλπατζή τότε αντιδήμαρχος Ραφήνας – Πικερμίου.

Η απόφαση του δικαστηρίου προκάλεσε την οργισμένη αντίδραση των συγγενών, οι οποίοι φώναζαν προς την έδρα “ντροπή σας, εσείς δεν έχετε χάσει παιδί”. “Δεν υπάρχει δικαιοσύνη! Δεν έχετε τσίπα” φώναζαν επίσης κάποιοι από τους συγγενείς.

Πηγή

Το άρθρο Φωτιά στο Μάτι: Μόνο 6 κατηγορούμενοι από τους 21 κρίθηκαν ένοχοι – Οργή για την απόφαση εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Από δώ και στο εξής τα δύο αυτά γεγονότα από αυτήν εδώ την εφημερίδα θα τιμώνται μαζί το ένα δίπλα στο άλλο μέχρι να έρθει η δικαίωση των θυμάτων να αποδοθούν ευθύνες και να ησυχάσουν οι αθώες ψυχές που χάθηκαν τόσο άδικα.

Ακολουθεί η μαύρη λίστα των νεκρών στα Τέμπη κατά σειρά ηλικίας…

• Παναγιώτης Μπουρνάζης του Ευαγγέλου, 15 ετών, Θεσσαλονίκη
• Αναστασία Παπαγγελή του Ηλία, 19 ετών, Μαρούσι
• Μαρία-Θωμαή Ψαροπούλου του Αντωνίου, 20 ετών, Θεσσαλονίκη
• Χρυσή Πλακιά του Νικολάου, 20 ετών, Τρίκαλα
• Θωμαή Πλακιά του Νικολάου, 20 ετών, Τρίκαλα
• Αναστασία-Μαρία Πλακιά του Δημητρίου, 20 ετών, Τρίκαλα
• Φραντσέσκα Μπέζα του Δημητρίου, 20 ετών, Θεσσαλονίκη
• Κλαούντια Λάτα του Εντουαρ, 21 ετών, Λάρισα
• Ελένη Τσίντζα του Δημητρίου, 21 ετών, Θεσσαλονίκη
• Αναστάσιος Κουτσόπουλος του Δημητρίου, 21 ετών, Καρδίτσα
• Ιορδάνης Αδαμάκης του Αδάμ, 23 ετών, Καβάλα
• Κυπριανός Παπαϊωάννου του Χριστόδουλου, 23 ετών, Κύπρος
• Ιφιγένεια Μήτσκα του Σωτηρίου, 23 ετών, Γιαννιτσά
• Ντένις Ρούτσι του Πάνο, 23 ετών, Αθήνα
• Αγάπη Τσακλίδου του Γεωργίου, 23 ετών, Θεσσαλονίκη
• Αφροδίτη Τσιωμά του Ευαγγέλου, 23 ετών, Θεσσαλονίκη
• Γεώργιος Παπάζογλου του Λυσσιμάχου, 23 ετών, Θεσσαλονίκη
• Νικήτας Καραθεοδώρου του Αθανασίου, 24 ετών, Θεσσαλονίκη
• Άγγελος Τηλκερίδης του Χρήστου, 24 ετών, Νάουσα
• Καλλιόπη Πορφυρίδου του Λαζάρου, 24 ετών, Θεσσαλονίκη
• Αναστασία Αδαμίδη του Στέλιου, 25 ετών, Κύπρος
• Δήμητρα-Ευαγγελία Καπετάνιου του Κλεάνθη, 25 ετών, Θεσσαλονίκη
• Ελισάβετ Χατζηβασιλείου του Νικολάου, 27 ετών, Θεσσαλονίκη
• Δημήτριος Ασλανίδης του Παύλου, 27 ετών, Θεσσαλονίκη
• Ιωάννης Καρασάββας του Αντωνίου, 28 ετών, Θεσσαλονίκη
• Σωτήριος Καραγεωργίου του Δημητρίου, 28 ετών, Θεσσαλονίκη
• Ελπίδα Χούπα του Χρήστου, 29 ετών, Αθήνα
• Δημήτριος Οίκου του Ευθυμίου, 29 ετών, Αλεξανδρούπολη
• Παναγιώτης Χατζηχαραλάμπους του Βασιλείου, 29 ετών, Αττική
• Νικόλαος Ναλμπάντης του Δημητρίου, 29 ετών, Θεσσαλονίκη
• Δημήτριος Μασσαλής του Άγγελου, 30 ετών, Μαρούσι
• Σοφία-Ειρήνη Ταχμαζίδου του Αναστασίου, 32 ετών, Θεσσαλονίκη
• Βάιος Βλάχος του Χρήστου, 34 ετών, Καρδίτσα
• Mia Mohammad Edris του Sahed Mia, 34 ετών, Μπαγκλαντές
• Αθηνά Κατσάρα του Αθανασίου, 35 ετών, Αθήνα
• Culea Ionel του Petrica, 35 ετών, Ρουμανία
• Έλενα Δουρμίκα του Αντωνίου, 35 ετών, Γερμανία
• Σπυρίδων Βούλγαρης του Παναγιώτη, 35 ετών, Μαρούσι
• Βάια Μπλέκα του Αναστασίου, 43 ετών, Λάρισα
• Ανδρέας Παυλίδης του Προδρόμου, 49 ετών, Θεσσαλονίκη
• Ιωάννης Βουτσινάς του Παναγιώτη, 49 ετών, Πειραιάς
• Μαρία Μουρτζάκη του Γεωργίου, 52 ετών, Ηράκλειο
• Βασίλειος-Κυριάκος Κώττας του Ανδρέα, 52 ετών, Θεσσαλονίκη
• Ευάγγελος Μπουρνάζης του Δημητρίου, 54 ετών, Θεσσαλονίκη
• Ιωάννης Τζοβάρας του Κωνσταντίνου, 55 ετών, Λαμία
• Χρυσή Κουκαριώτου του Ιπποκράτη, 56 ετών, Δράμα
• Βασιλική Χλωρού του Παναγιώτη, 56 ετών, Λάρισα
• Μαρία Εγούτ του Δημητρίου, 56 ετών, Θεσσαλονίκη
• Μαρία Μιάρη του Σπυρίδωνα, 56 ετών, Κέρκυρα
• Γεώργιος Φωτόπουλος του Ηλία, 57 ετών, Ελβετία
• Γεώργιος Κουτσούμπας του Ιωάννη, 59 ετών, Αμαλιάδα
• Bozo Pavlini του Sokrat, 62 ετών, Αλβανία
• Ευαγγελία Ντος Σάντος Σίλβα του Ιπποκράτη, 63 ετών, Δράμα
• Ιωάννης Καριώτης του Στυλιανού, 63 ετών, Αττική
• Γεώργιος Κυριακίδης του Δημητρίου, 67 ετών, Τασκένδη

Καληνύχτα… σε όλους αυτούς που την σημερινή μέρα που έγινε το τρομερό σιδηροδρομικό δυστύχημα των Τεμπών θέλησαν να κερδίσουν πολιτικά και να το εκμεταλλευτούν εις βάρους των νεκρών…

Τα θύματα να τα θυμάστε και να τα τιμάτε δεν έχει χρώμα ο θάνατος.

Το άρθρο Τα 102 θύματα στο Μάτι και τα 57 θύματα στα Τέμπη ζητούν δικαίωση εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Η θλιβερή επέτειος των πέντε χρόνων από την ανείπωτη τραγωδία της φονικής φωτιάς στο Μάτι, φέτος συνέπεσε με το ξέσπασμα τρομερών πυρκαγιών σε όλη τη χώρα. Η τεράστια επιχείρηση απομάκρυνσης 19.000 ανθρώπων στη Ρόδο το Σάββατο το βράδυ, ξύπνησε μνήμες στους κατοίκους στο Μάτι.

Άνθρωποι που επέζησαν της τραγωδίας του 2018 ξέσπασαν το πρωί της Δευτέρας λέγοντας ότι «για εμάς δεν έγινε καμία επιχείρηση διάσωσης».

«Δεν θα ξεχάσουμε ποτέ αυτούς τους ανθρώπους, που έφυγαν άδικα. Δεν θα ξεχάσουμε ποτέ τους εγκαυματίες που ζουν αυτή τη στιγμή και ταλαιπωρούνται, έχουν σημάδια στο κορμί τους, και τους υπολοίπους τραυματίες ψυχικά και σωματικά που πέρασαν όλα αυτά», είπε αρχικά ο κ. Πέτρος Δεμέναγας, μέλος της συντονιστικής επιτροπής κατοίκων Ματιού που μίλησε στην «Κοινωνία Ώρα MEGA» για την «μαύρη επέτειο».

«Εμάς εδώ μας άφησαν στο έλεος, δεν έγινε καμία διάσωση»

«Βλέπουμε 19.000 εκκενώθηκαν στη Ρόδο, οι 16.000 με αυτοκίνητα και 3.000 από τη θάλασσα. Εμάς εδώ μας άφησαν στο έλεος, δεν ήρθε κανένα Λιμενικό, δεν ήρθε καμία αστυνομία, δεν βοήθησε δεν έγινε καμία διάσωση. Διάσωση την οποία όφειλε να κάνει η πυροσβεστική και η αστυνομία, πόρτα-πόρτα. Αυτό που ζητάμε όλοι εμείς που επιζήσαμε και πρωτίστως οι συγγενείς των θυμάτων και οι εγκαυματίες, είναι η δικαίωση στη δίκη που τρέχει. Για να προχωρήσουμε σαν κοινωνία πρέπει αυτοί οι άνθρωποι να κάνουν έστω και λίγο φυλακή. Κάποια στιγμή επιτέλους οι υπεύθυνοι για 104 θανάτους να μπουν σε ένα κελί. Δεν γίνεται να είναι πλημμέλημα αυτό και να κυκλοφορούν αύριο μεθαύριο ανάμεσά μας. η ηθική δικαίωση όλων είναι να τους δούμε όλους τους υπεύθυνους στη φυλακή», συμπλήρωσε ο κ. Δεμέναγας.

«Ζητάμε να αναβαθμιστεί σε κακούργημα αυτό. Έκθεση σε κίνδυνο με ενδεχόμενο δόλο. Δεν υπήρχε έκθεση σε κίνδυνο σε όλους αυτούς που ήταν στη θάλασσα και δεν ήρθε κάνεις να τους βοηθήσει; Σε όλους εμάς που ήμασταν στα σπίτια μας και δεν ξέραμε τι συμβαίνει, δεν ήρθε κάνεις να μας πει τι να κάνουμε, τι συμβαίνει , δεν ακούστηκε ούτε μία σειρήνα. Δεν πρέπει να μένουν ατιμώρητα τέτοια εγκλήματα», τόνισε κλείνοντας.

Από την πλευρά τους τα μέλη της Επιτροπής Πληγέντων Κόκκινο Λιμανάκι Ραφήνας σε αναρτήσεις τους στο Twitter αναφέρουν: «Οι 104 νεκροί της πυρκαγιάς στο Κόκκινο Λιμανάκι & στο Μάτι,καθώς & οι συγγενείς τους, πολύ θα ήθελαν να υπήρχε το 112 & μια έγκαιρη εκκένωση.Δεν τους έδωσε, όμως, κανείς αυτήν την ευκαιρία,την ευκαιρία να επιβιώσουν».

«Επομένως, καλύτερα να σιωπούν από ντροπή όσοι εύκολα απαξιώνουν την τακτική των εκκενώσεων» καταλήγει το μήνυμα των μελών της επιτροπής.

Οι 104 νεκροί της πυρκαγιάς στο Κόκκινο Λιμανάκι &στο Μάτι,καθώς & οι συγγενείς τους,πολύ θα ήθελαν να υπήρχε το 112 & μια έγκαιρη εκκένωση..Δεν τους έδωσε, όμως, κανείς αυτήν την ευκαιρία,την ευκαιρία να επιβιώσουν.Επομένως,καλύτερα να σιωπούν από ντροπή όσοι εύκολα απαξιώνουν>> pic.twitter.com/tCP20DJHRf

— ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΠΛΗΓΕΝΤΩΝ ΚΟΚΚΙΝΟ ΛΙΜΑΝΑΚΙ ΡΑΦΗΝΑΣ (@epitropiKL) July 23, 2023

πηγή

Το άρθρο Κάτοικοι στο Μάτι: «Καλύτερα να σιωπούν από ντροπή όσοι εύκολα απαξιώνουν την τακτική των εκκενώσεων» εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Υπενθυμίζεται ότι η πρώην περιφερειάρχης Αττικής και νυν βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ κατηγορείται μεταξύ άλλων για ανθρωποκτονία από αμέλεια κατά συρροή, ενώ έχει ζητήσει και η ίδια την άρση της βουλευτικής της ασυλίας.

«Το πράττω με αίσθηση ευθύνης απέναντι στις οικογένειες των θυμάτων και σεβασμό στη μνήμη τους. Η οδύνη δεν παραγράφεται. Η εθνική τραγωδία στο Μάτι αποτελεί εθνική ντροπή και σηματοδοτεί τη συνολική αποτυχία του πολιτικού συστήματος» είπε η κ. Δούρου κατά την τοποθέτησή της.

Συνεχίζοντας, η κ. Δούρου εξαπέλυσε τα πυρά της κατά όσων μιλούσαν για «ταβλαδόρους πυροσβέστες».

«Κάποιοι πολιτικοί αντίπαλοι και όχι μόνο χωρίς να γνωρίζουν τα γεγονότα και το θεσμικό πλαίσιο καταρρακώνοντας κάθε έννοια του τεκμηρίου αθωότητας έσπευσαν από την πρώτη στιγμή να με δείξουν με το δάχτυλο ως ένοχη για την εθνική τραγωδία. Κάποιοι επιχείρησαν όχι μόνο την πολιτική αλλά και τη φυσική μου εξόντωση με αυτό το κλίμα. Επέλεξα να σιωπώ από σεβασμό στα θύματα», σημείωσε.

«Κανάλια και μέσα κοινωνικής δικτύωσης χρησιμοποιήθηκαν χωρίς αιδώ για την πολιτική και φυσική μου εξόντωση» τόνισε και κατέληξε λέγοντας πως ποτέ δεν μίλησε για πολιτική δίωξη παρά τις πιέσεις που ασκήθηκαν εναντίον της στη δικαιοσύνη.

Δείτε όλες τις τελευταίες ειδήσεις στο tirnavospress.gr, ακολουθήστε μας στο Facebook, Instagram, Google News, YouTube και Twitter.  

πηγή

Το άρθρο Την άρση ασυλίας της Ρένας Δούρου αποφάσισε η Βουλή εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Η εικόνα αυτή στην αίθουσα που διεξάγεται η δίκη για τη φωτιά στο Μάτι προκάλεσε την αντίδραση της προέδρου του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου της Αθήνας και συνηγόρων υπεράσπισης.

Πρόεδρος: Έχω γνώση και επίγνωση τι δικάζουμε. Θέλω να ξέρω γιατί έχετε βάλει φωτογραφίες των θυμάτων στα έδρανα.

Δικηγόρος: Συγγνώμη κυρία πρόεδρε, γιατί έτσι θέλουν. Απαγορεύεται; 

Ακροατήριο: Για να ραγίσουν κι οι πέτρες.

Πρόεδρος: Θέλετε να είναι φορτισμένο το κλίμα; 

Ακροατήριο: Είναι 4,5 χρόνια φορτισμένο το κλίμα. Κυρία πρόεδρε σεβόμαστε το δικαστήριο σας, σεβαστείτε κι εσείς τον πόνο μας.

Ακροατήριο: Το θεωρείτε προσβλητικό; 

Πρόεδρος: Όχι.

Ακροατήριο: Τότε αφήστε μας να δείξουμε τον πόνο μας.

Πρόεδρος: Δε θέλω να έχει κανένας καμία αγωνία ότι δεν έχει καταλάβει το δικαστήριο.

Ακροατήριο: Θα φανεί στο τέλος.  

Πρόεδρος: Δε θέλω να ακούω θα φανεί. Θα δικάσουμε σε κλίμα ψυχραιμίας.

Ο συνήγορος υπεράσπισης ζήτησε να αποσυρθούν οι φωτογραφίες, με την πρόεδρο να του λέει «ας το αφήσουμε κύριε συνήγορε».

Η εγκαυματίας 4ου βαθμού, Κάλλι Αναγνώστου, κατέθεσε στη δίκη για τη φονική πυρκαγιά στο Μάτι, περιγράφοντας. Η μάρτυρας περιέγραψε τη συγκλονιστική «μάχη» που έδωσε η ίδια, ο γιος της, ο πεθερός της και η πεθερά της με τις φλόγες προκειμένου να σωθούν στις 23 Ιουλίου 2018.

Ο σύζυγος της ήταν ο μόνος που βρισκόταν στο εξωτερικό. Εκείνη με το γιο της είχαν έρθει να γλυτώσουν από τη ζέστη. Τελικά και οι δύο υπέστησαν βαριά εγκαύματα και βίωσαν τον απόλυτο εφιάλτη που θα τους ακολουθεί μία ζωή.

Η κ. Αναγνώστου μάλιστα ζήτησε από το Δικαστήριο να ακουστεί ένα ηχογραφημένο μήνυμα του γιού της, για όσα έγιναν.

πηγή

Το άρθρο Δίκη για τη φωτιά στο Μάτι: Εικόνες των θυμάτων τοποθέτησαν οι συγγενείς – Συγκλονίζουν οι καταθέσεις εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Η γυναίκα έκανε λόγο για «εγκληματικές παραλείψεις και τραγικά λάθη όλων των κατηγορουμένων» λέγοντας πως θα ήθελε να ήταν μαζί με την οικογένεια της εκείνο το απόγευμα που άλλαξε για πάντα την ζωή της και πως «σήμερα θα ήθελα να περιμένω τα παιδιά μου να γυρίσουν από το σχολείο και όχι να είμαι εδώ…».

Η κα Βουκάκη ξεκίνησε την κατάθεση της μνημονεύοντας τα ονόματα των αγαπημένων της που χάθηκαν στο Μάτι: «Για την Εβίτα, τον Αντρέα και τον Γρήγορη. Πέθαναν στη φονική πυρκαγιά στις 23ης Ιουλίου 2018 από τις εγκληματικές παραλήψεις και τα τραγικά λάθη όλων των κατηγορουμένων. Ο σύζυγος μου με τα παιδιά έμεναν στο Μάτι κι εγώ πηγαινοερχόμουν στο Γαλάτσι. Θα ήθελα να μην είμαι στη δουλειά μου εκείνο το απόγευμα. Θα ήθελα να ήμουν μαζί τους» ανέφερε προκαλώντας μεγάλη συγκίνηση στους δικαστές αλλά και σε πολλούς από το ακροατήριο.

Βαρβάρα Βουκάκη: «Ο Γρηγόρης ούρλιαζε: “Καιγόμαστε! Δεν το καταλαβαίνεις; Πού να έρθεις να μας βρεις!”»

Η μάρτυρας είπε πως παρά την καθησυχαστική συζήτηση που είχε με τον σύζυγο της στην έναρξη της φωτιάς «εγώ επέμενα, τηλεφωνούσα συνεχώς. Βγήκε ο σύζυγος μου στη λεωφόρο Μαραθώνος να δει τι συμβαίνει. Γύρω στις έξι παρά βγήκε να δει. Με πήρε τηλέφωνο και ήταν άλλος άνθρωπος. Ήταν τρομοκρατημένος γιατί η φωτιά πλησίαζε απειλητικά. Θα έφευγε από το σπίτι για να βρει ασφαλές σημείο με τα παιδιά. Εγώ μόλις το άκουσα αυτό έφυγα από το γραφείο. Όταν κατάφερα να βρεθώ στη λεωφόρο Μαραθώνος στην έξοδο προς Ραφήνα, αυτό που αντίκρισα ήταν τρομακτικό. Ακινητοποιημένα αυτοκίνητα. Δεν καταλάβαινα γιατί έχουν σταματήσει. Έπαιρνα το Γρήγορη, τα παιδιά στα κινητά τους… δεν το σήκωναν. Κάποια στιγμή απάντησε ο γιος μου…Το παιδί ήταν τρομοκρατημένο. Μου είπε ότι βρίσκεται στο λιμάνι του Ματιού, ότι γίνονταν εκρήξεις και ήταν μια χαοτική κατάσταση. “Φοβάμαι μαμά μου!” μου είπε. Του είπα ότι προσπαθώ να έρθω να τους βρω. Μου λέει «εσύ να μην έρθεις, θα έρθουμε εμείς”. Ήταν φοβισμένος κι εγώ δεν ήμουν εκεί. Να του κρατήσω το χέρι να του πω ότι όλα θα πάνε καλά».

Η γυναίκα που όσο κατέθετε ακούγονταν λυγμοί μέσα στο δικαστήριο, είπε πως συνέχισε να προσπαθεί να φθάσει στους δικούς της και ότι γύρω στις 18.30 το απόγευμα βρήκε στο τηλέφωνο τον άντρα της «Ούρλιαζε: “Καιγόμαστε! Δεν το καταλαβαίνεις; Που να έρθεις να μας βρεις!”. Ο Γρηγόρης μου ,έκανε ότι ήταν δυνατό για να σώσει τα παιδιά μας. Δεν μπορεί να ήταν οι δικοί μου. Όχι τα δικά μου τα παιδιά, όχι ο άντρας μου. Όχι έτσι…” . Όπως κατέθεσε η μάρτυρας “ξεκίνησα να πάω στο Μάτι φορτωμένη με όσα πράγματα θεωρούσα ότι μπορεί να χρειάζονταν άνθρωποι που έχουν περάσει από φωτιά. Πριν φτάσω στην Αγία Μαρίνα είδα δυο περιπολικά σταματημένα κι έκλειναν το δρόμο. «Που πάτε κυρία μου; Είστε τρελή; Κάτω κάηκαν τα πάντα» μου είπαν και απάντησα «θα περάσω τώρα, ψάχνω την κόρη μου, τον άντρα και το γιο μου». Ποιο Μάτι; Ποια περιοχή; Δεν υπήρχε τίποτα.. Μυρωδιά καμένου, σκοτάδι, νεκρική σιωπή! Δεν είχε μείνει τίποτα ζωντανό. Μόνο κάποιοι άνθρωποι σαν εμάς.. Ήθελα να ψάξω δρόμο- δρόμο. Κατεβαίναμε στον παραλιακό δρόμο του Ματιού. Εγκατάλειψη. Καμένα. Κόσμος που έψαχνε τους δικούς του.

Δεν ξέρω αν μπορείτε εσείς να μπείτε στα δικά μας μάτια να ζήσετε ότι ζήσαμε. Με τι λόγια; Ποιες πινελιές να ζωγραφίσουν εκείνη τη μαύρη εικόνα; Φτάσαμε στο σημείο που ήταν τα αυτοκίνητα το ένα πάνω στο άλλο. Χαμός. Είχε μέσα απανθρακωμένους ανθρώπους. Που ήταν οι δικοί μου άνθρωποι; Θα τους έβρισκα έτσι; Βλέπω το αμάξι του συζύγου μου παρατημένο. Λέω όχι εδώ ο άνδρας μου και τα παιδιά μου! Γιατί έχει παρατήσει το αμάξι ανοιχτό; Τι τον ανάγκασε; Δεν ήξερα. Φώναζα τα ονόματα τους. Ποιος να απαντήσει; Τι να απαντήσει;» ανέφερε.

Η Βαρβάρα Βουκάκη είπε πως πήγε στο λιμάνι της Ραφήνας όπου έδωσε τα ονόματα. «Οι βάρκες έφταναν, πρόσωπα μαυρισμένα, κουβέρτες.. σε άθλια κατάσταση. Πανικοβλημένοι. Κάθε φορά που ερχόταν μια βάρκα τρέχαμε. Κι όταν έφευγε η βάρκα και δεν κατέβαινε κανείς από τους δικούς μας, απογοήτευση. Σε μια από όλες τις φορές που βρίσκομαι στο λιμεναρχείο με πλησίασε μια αξιωματικός και μου είπε ότι έχουν βρει ένα κοριτσάκι. Από τις φωτογραφίες που τους είχα δώσει.. Είχε μια φωτογραφία στο κινητό της. Με ρώτησε αν μπορεί να μου τη δείξει. Της είπα ναι. Πίστευα ότι δεν θα είναι το δικό μου παιδί. Και είδα τη φωτογραφία! Και δεν ήταν λάθος! Ήταν η Εβίτα μου. Με το ροζ μπλουζάκι της, όπως μου είχε στείλει λίγες ώρες νωρίτερα ένα βίντεο. Τραγουδούσε και γελούσε. Τώρα δεν είχε ζωή. Έπρεπε να συνεχίσω. Η ζωή μου είχε τελειώσει, αλλά είχα άλλο ένα παιδί κι ένα σύζυγο. Έπρεπε να σταθώ στα πόδια μου. Να ξανά κατέβω στις βάρκες να τους βρω. Ερχόντουσαν οι βάρκες και οι δικοί μου δεν κατέβαιναν».

Βουκάκη: «Να σε σέρνουν και να σε τρέχουν και να μη ξέρει ένας να πει αν οι άνθρωποι σου είναι εδώ»

Η μάρτυρας συνέχισε την διήγηση της λέγοντας «κάποια στιγμή μάθαμε ότι υπήρχε ένα οικόπεδο, το οικόπεδο Φράγκου. Που είναι αυτό το οικόπεδο; Από την περιγραφή του σημείου κατέρρευσα. Ήταν πολύ κοντά εκεί που βρέθηκε το αυτοκίνητο. Είχα περάσει απ’ έξω! Φώναξα, ποιος να μου πει ότι όταν πέρασα απ’ έξω το βράδυ ότι μέσα σε εκείνο το οικόπεδο εγώ η μάνα είχα χάσει το παιδί μου και τον άντρα μου». Σύμφωνα με όσα είπε η γυναίκα, πήγε στο οικόπεδο όπου «ήταν όλα καμένα και μύριζε ανθρώπινη σάρκα. Κάποιοι αστυνομικοί έκλεισαν την καγκελόπορτα. Τους λέω αν δε με αφήνετε, μπείτε εσείς, ο σύζυγος μου έχει ένα τατουάζ με τα ονόματα των παιδιών. Λίγο αργότερα είδα να έρχονται οι άνθρωποι της ΕΜΑΚ.

Τους παρακάλεσα να μπω μέσα. Μας είπαν ότι μπορούμε να αναγνωρίσουμε τους ανθρώπους μας στο Σχιστό και στο Γουδή.. Μετά άρχισε το ταξίδι μου στις υπηρεσίες. Δε μπορώ να πιστέψω ότι από μια πυρκαγιά, την κρατική ανυπαρξία, χωρίς πυροσβεστικά, χωρίς εναέρια, να φτάνεις να χάνεις τους δικούς σου και να πηγαίνεις από τη μια υπηρεσία στην άλλη.. Να σε σέρνουν και να σε τρέχουν και να μη ξέρει ένας να πει αν οι άνθρωποι σου είναι εδώ.. Εγώ η ίδια πήγα στα ψυγεία να δω αφού δε μπορείτε να μου δώσετε μια απάντηση. Κάποια στιγμή με ειδοποίησαν από την ιατροδικαστική υπηρεσία να δώσω dna για να γίνει η επίσημη ταυτοποίηση για την Εβίτα. Ζήτησα να την δω. Μου το επέτρεψαν. Τα χεράκια της, τα δαχτυλάκια της. Ήξερα για τον άντρα μου, αλλά ευχόμουν για τον Αντρέα μου. Μέχρι τελευταία στιγμή ήλπιζα ακόμα. Με ενημέρωσαν ότι ταυτοποιήθηκε και ο Αντρέας μου».

πηγή

Δείτε όλες τις τελευταίες ειδήσεις στο tirnavospress.gr, ακολουθήστε μας στο Facebook, Instagram, Google News, YouTube και Twitter. 

Το άρθρο Ανατριχίλα στη δίκη για το Μάτι με την κατάθεση της γυναίκας που έχασε όλη της την οικογένεια – Έκλαιγαν με λυγμούς στο δικαστήριο εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Το άρθρο Σοκάρουν οι μαρτυρίες στη δίκη για το Μάτι: «έχουν τον παππού να επιπλέει μήπως τον σώσουν. Δεν τον έσωσαν τον άφησαν να επιπλέει…» εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Το άρθρο Ένα δισ. άνθρωποι πιστεύουν ακόμη στη μαγεία, στις κατάρες και στο «κακό μάτι» εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Ήδη μια τεράστια ανεξέλεγκτη φωτιά έκαιγε την Κινέτα και τα Γεράνεια Όρη, όταν ξαφνικά ένα νέο μέτωπο έκανε την εμφάνιση του κοντά στο Νταού Πεντέλης και άρχισε να εξαπλώνεται με ιλιγγιώδη ρυθμό, περνώντας από το Νέο Βουτζά στην Λεωφόρο Μαραθώνος και από εκεί στο Μάτι, που δεν είχε προλάβει να εκκενωθεί, και φτάνοντας μέχρι την θάλασσα.

Λόγω της γρήγορης εξάπλωσης, πολλοί κάτοικοι και παραθεριστές δεν πρόλαβαν να αντιδράσουν και είτε εγκλωβίστηκαν και κάηκαν στα σπίτια τους, είτε έχασαν τη ζωή τους προσπαθώντας να διαφύγουν πεζή ή με τα αυτοκίνητά τους, καθώς παγιδεύτηκαν λόγω του μποτιλιαρίσματος που προκλήθηκε.

Αδημοσίευτο υλικό της ομάδας Up Stories:

Στην τελική ευθεία ο σχεδιασμός του νέου οικισμού

Στην τελική ευθεία για την οριστική έγκριση προχωρά το ΥΠΕΝ όσον αφορά στο νέο σχεδιασμό της πυρόπληκτης περιοχής στο Μάτι Αττικής, με ορατό πλέον αποτέλεσμα, καθώς στόχος είναι από την ολική καταστροφή, η περιοχή να μετατραπεί σε έναν πρότυπο οικισμό.

«Η φετινή θλιβερή επέτειος της φονικής πυρκαγιάς της 23ης Ιουλίου του 2018 που οδήγησε στην οδυνηρή απώλεια 103 ανθρώπινων ζωών -αλλά και σε καταστροφές χιλιάδων ιδιοκτησιών- συμπίπτει αυτή τη φορά με την περίοδο ολοκλήρωσης ενός νέου θεσμικού πλαισίου για την αναβίωση της περιοχής και την ολοκλήρωση του σχεδιασμού ενός νέου οικισμού», ανέφερε μεταξύ άλλων το υπουργείο.

Ήδη η πυρόπληκτη περιοχή διαθέτει το λεγόμενο σχέδιο πόλης, δηλαδή ένα πλήρως εγκεκριμένο και θεσμοθετημένο -με την έγκριση του ΣτΕ – Ειδικό Πολεοδομικό Σχέδιο που περιγράφει αναλυτικά τις χρήσεις, την οργάνωση του χώρου και τις πολεοδομικές κατευθύνσεις ενός νέου πρότυπου οικισμού.

Όπως έγινε γνωστό, το Ρυμοτομικό Σχέδιο Εφαρμογής ολοκληρώνεται αυτό το διάστημα – με τη συμμετοχή και των κατοίκων – και αναμένεται η περιβαλλοντική του αδειοδότηση εντός του έτους, ώστε να προχωρήσει και το τελικό στάδιο που είναι η έκδοση της τελικής Υπουργικής Απόφασης, από τον υφυπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Νίκο Ταγαρά, που θα ολοκληρώσει τον πολεοδομικό σχεδιασμό σε επίπεδο κάθε οικοπέδου.

[quads id=4]

πηγή

Το άρθρο Πυρκαγιά στο Μάτι: Αδημοσίευτο υλικό από την φονική πυρκαγιά με 103 νεκρούς εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Εκείνη τη Δευτέρα μακάρι να μην την ξεχάσουμε… μα εκείνοι που την έζησαν από κοντά και που φέρουν τα σημάδια της στα κορμιά τους, είθε κάποτε να καταφέρουν να τη σβήσουν από τη σάρκα κι από τη μνήμη τους για να μην καίγονται ξανά και ξανά από τις αναμνήσεις. Όσο για εκείνους που έχουν από εκείνη τη Δευτέρα ψυχές στον παράδεισο, αυτοί είθε να αισθάνονται τους αγαπημένους τους γελαστούς κι ευτυχισμένους κι έτσι ας δροσίζουν αυτό το πυρωμένο σίδερο που απέκτησαν τόσο άδικα και βίαια.

Εκείνη τη Δευτέρα ο ελληνικός 21ος αιώνας απέκτησε τη δική του Πομπηία: μόνο που αυτή τη φορά, ποιος ξέρει ποιο χέρι, εκούσιο ή ακούσιο, άναψε την πρώτη σπίθα και την παρέδωσε στον άνεμο… κι ο άνεμος τη δυνάμωσε και την παρέδωσε στην ανθρώπινη αδιαφορία και την κρατική αναλγησία… πολλές αρνητικές δυνάμεις συγκεντρώθηκαν πάνω από μια περιοχή και πώς να τις τιθασέψεις; Μέσα σε λίγες ώρες, όλα άλλαξαν για κάποιους ανθρώπους… και εμείς που παρακολουθούσαμε το δράμα να εκτυλίσσεται λεπτό το λεπτό, βγήκαμε – αλίμονο για λίγο- από την αυταπάτη του “ρε, ξέρεις ποιος είμαι εγώ;”

Εκείνη τη Δευτέρα, ένα πορτοκαλί σύννεφο είχε καλύψει τους ουρανούς μας… κι όσο κι αν ο αέρας έφερνε στα πνευμόνια μας την είδηση πως κάτι κακό συνέβαινε, όχι πολύ μακριά από την ηρεμία μας, κανείς μας – είμαι σίγουρη- δε μπορούσε να φανταστεί την κόλαση που απλωνόταν κάτω από το πορτοκαλί σύννεφο… το πρώτο χαστούκι το φάγαμε όταν είχε πια σκοτεινιάσει: πληροφορίες για ένα νεκρό στο Μάτι… μα ούτε και τότε μπορούσε το μυαλό μας να φτάσει το μέγεθος της καταστροφής…

Σιγά – σιγά σα βασανιστήριο μαθαίναμε πώς πεθαίνει η ελπίδα: όταν οι φωτογραφίες των αγνοούμενων, ευτυχισμένα και χαμογελαστά ενσταντανέ από παιδικά γενέθλια, ερωτευμένες διακοπές και τρυφερά γηρατειά, έμπαιναν η μια μετά την άλλη στη λίστα των νεκρών: ένας, πέντε, δώδεκα, δεκάπέντε, είκοσι- επτά, σαράντα – δύο, πενήντα, εξήντα, ογδόντα, εκατό… ένα κορίτσι που έπεσε από τα βράχια για να σωθεί από τις φλόγες, ένα αγοράκι που έσβησε στην αγκαλιά του πατέρα του, δυο παιδιά που για μια στιγμή νομίζαμε ότι είχαν βρεθεί κατά λάθος στην ασφάλεια άλλου γονιού, πριν αποκαλυφθεί η αλήθεια… και πιο πέρα ένα μωρούδι μόλις έξι μηνών, το νεαρότερο κομμάτι της τραγικής 26μελούς αγκαλιάς που μάταια προσπάθησε να φτάσει ως τη θάλασσα…

κι ακόμα η Μαρίλια, η Χρύσα, ο Δημήτρης, ο Βίκτωρας, ο Πάρης, ο Μάρκος, η Κάτια, ο Παναγιώτης, ο Μιχαήλ, η Στέλλα, η Βίκυ, η Βέτα… η #5 , η μικρή #2, ο κύρ-#4, φωτογραφίες χωρίς όνομα. Κάπως έτσι πεθαινε η ελπίδα εκείνη τη Δευτέρα, κομμάτι – κομμάτι… κι εμείς αποσβολωμένοι την κοιτούσαμε να χάνεται και δεν ξέραμε τι ακριβώς αισθανόμαστε: οργή; θλίψη; τρόμο;

Στη θέση εκείνων των ανθρώπων τυχαία δεν είμασταν εμείς… κι εκείνοι τυχαία δεν βρίσκονται εδώ σήμερα να γράφουν για εμάς ή για κάποιους άλλους…

Κι έπειτα πέρασαν οι μέρες, οι εβδομάδες και οι μήνες και εκείνη η Δευτέρα έμεινε ζωντανή μόνο σε όσους άγγιξε… για τους υπόλοιπους, ισχυρούς και ανίσχυρους έγινε μια στραβή στη βάρδια, ή η τέλεια ευκαιρία για …αναρριχήσεις… και στα χρόνια που θα ακολουθήσουν, οι ψυχές εκείνης της Δευτέρας θα ενωθούν με τις άλλες ψυχές στην Ηλεία και θα ξεχαστούν από όσους δεν πονούν… ή από όσους δεν θα τις βλέπουν σαν ευκαιρία…

Δευτέρα απόγευμα ήταν, όταν αποκτήσαμε ακόμα μια Πομπηία… μακάρι να μάθαμε κάτι από τις στάχτες της… ο καιρός θα δείξει αν μάθαμε και τι… πολύ φοβάμαι ελάχιστα…

Πηγή

Το άρθρο Το δακρυσμένο Μάτι… εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.