Ο Περιφερειάρχης Θεσσαλίας ζητά ένα εφαρμοστικό πλάνο, έναν «Οδικό Χάρτη» με χρονοδιάγραμμα και εξασφαλισμένους οικονομικούς πόρους, ώστε να αντιμετωπίσουμε αποτελεσματικά το μείζον υδατικό – περιβαλλοντικό πρόβλημα της Θεσσαλίας και να θωρακίσουμε την Θεσσαλία στο μέλλον από φαινόμενα λειψυδρίας – ξηρασίας και επιπλέον να αρχίσει συντεταγμένα και χωρίς άλλη καθυστέρηση η σταδιακή εφαρμογή του εγκεκριμένου από την κυβέρνησή σας και απολύτως αποδεκτού από τους θεσσαλούς, Σχεδίου Διαχείρισης Υδάτων (ΣΔΛΑΠ) για το Υδάτινο Διαμέρισμα της Θεσσαλίας.

Σημειώνει δε πως «οι έκτακτες συνθήκες δημιούργησαν σοβαρά προβλήματα στην διαχείριση του νερού και μάλιστα στην πιο κρίσιμη φάση της αρδευτικής περιόδου που θεωρείται καθοριστική για την ομαλή ανάπτυξη των καλλιεργειών, ενώ τα μειωμένα διαθέσιμα αποθέματα νερού προδιαγράφουν ένα εφιαλτικό σενάριο, αφενός για την επικείμενη οικολογική καταστροφή, αφετέρου για το μέλλον των καλλιεργειών και σημαντική οικονομική ζημία στην οικονομία της περιοχής».

Αναλυτικότερα η επιστολή του Περιφερειάρχη Θεσσαλίας Δημήτρη Κουρέτα προς τον Πρωθυπουργό της Ελλάδος κ. Κυριάκο Μητσοτάκη, με κοινοποίηση στον Υπουργό Περιβάλλοντος & Ενέργειας κ. Παπασταύρου και στην Ρυθμιστική Αρχή Αποβλήτων Ενέργειας & Υδάτων ΡΑΑΕΥ αναφέρει τα εξής:

Στην Περιφέρεια Θεσσαλίας παρακολουθούμε πολύ προσεκτικά και με σεβασμό την προσπάθεια της κυβέρνησης να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις που δημιουργούνται από τα συχνά επαναλαμβανόμενα τα τελευταία χρόνια φαινόμενα λειψυδρίας στη χώρα.

Παρακολουθούμε επίσης με ενδιαφέρον τις ενέργειες υλοποίησης ενός καλά επεξεργασμένου σχεδιασμού ώστε να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά το μείζον πρόβλημα διασφάλισης ισχυρών αποθεμάτων νερού για τις ανάγκες ύδρευσης της Αττικής. Όπως καλά γνωρίζετε, ανάλογα και εξίσου σοβαρά προβλήματα στον τομέα των υδάτων αντιμετωπίζει και η Θεσσαλία. Η διαχρονική αδυναμία αποτελεσματικής αντιμετώπισης της λειψυδρίας – ξηρασίας στις διαμορφούμενες συνθήκες κλιματικής κρίσης επιδείνωσαν και όξυναν τα προβλήματα. Και το κυριότερο είναι πώς ενώ πολλοί εκλαμβάνουν το θέμα ως αμιγώς «αρδευτικό» ή «παραγωγικό», στην πραγματικότητα υποτιμούν ή παρακάμπτουν την οικολογική του διάσταση και την επικείμενη καταστροφική ξηρασία στην οποία με μαθηματική ακρίβεια οδηγούμαστε στον βαθμό που παραμένουν ή/και αυξάνονται τα υδατικά ελλείμματα στο Υδατικό Διαμέρισμα Θεσσαλίας (ΥΔΘ).

Χωρίς καμία αμφιβολία η περιοχή μας βρίσκεται πραγματικά σε κατάσταση «έκτακτης ανάγκης». Ειδικότερα, οι ακραίες καιρικές συνθήκες που επικράτησαν την τελευταία χρονιά στη Θεσσαλία (παρατεταμένος καύσωνας – υψηλές θερμοκρασίες) οδήγησαν στην αντίστοιχη αύξηση των αναγκών σε αρδευτικό νερό. Όπως ήταν φυσικό παρατηρήθηκε και σημαντική μείωση των αποθεμάτων νερού και ειδικά στους δύο και μοναδικούς αξιόλογου όγκου ταμιευτήρες που διαθέτουμε, δηλαδή των Ταυρωπού (Λίμνη Πλαστήρα) και Σμοκόβου. Οι έκτακτες αυτές συνθήκες δημιούργησαν σοβαρά προβλήματα στην διαχείριση του νερού και μάλιστα στην πιο κρίσιμη φάση της αρδευτικής περιόδου που θεωρείται καθοριστική για την ομαλή ανάπτυξη των καλλιεργειών.

Για μία ακόμη φορά, όπως ήταν φυσικό, η τεράστια έλλειψη αποθεμάτων επιφανειακών υδάτων ήταν αδύνατο να αντιμετωπισθεί με τον περιορισμένο όγκο νερού του υδροηλεκτρικού έργου Ν. Πλαστήρα.

Στις ως άνω δυσκολίες προστίθενται και οι περιορισμοί που προκύπτουν από την ανάγκη διατήρησης της στάθμης του Ταμιευτήρα στο όριο των 784 m (καλή οικολογική κατάσταση της Λίμνης Πλαστήρα) και από σχετική απόφαση της ΡΑΕ («Καθορισμός του ύψους (ελάχιστης στάθμης) του αποθέματος ασφαλείας των ταμιευτήρων των Υδροηλεκτρικών Μονάδων»). Και ας μην ξεχνούμε πώς η ακραία αξιοποίηση των υδάτων του τ. Ν. Πλαστήρα θέτει σε κίνδυνο και την τουριστική ανάπτυξη της περιοχής. Συνοπτικά, η «στήριξη» του κάμπου στα νερά αυτού του ταμιευτήρα έχει προ πολλού εξαντλήσει τα όριά της και πλέον, εκτός από την ανορθολογική αξιοποίησή του στην παραγωγή ενέργειας, ο ιστορικός αυτός ταμιευτήρας κινδυνεύει να καταρρεύσει και οικολογικά. Η ανορθολογική και καταστροφική για το περιβάλλον διαχείριση των υδάτινων πόρων συνεχίζεται, με τα υδατικά ελλείμματα να διευρύνονται (το συσσωρευμένο έλλειμμα των υπόγειων υδροφορέων ξεπερνά την εκρηκτική ποσότητα των τριών (3) δις κ. μ. νερού. Αρκετά υδατικά οικοσυστήματα (κυρίως υπόγεια), σύμφωνα με το εγκεκριμένο Σχέδιο Διαχείρισης Λεκανών Απορροής Ποταμών (ΣΔΛΑΠ) και με βάση τις προδιαγραφές και τα κριτήρια της σχετικής ευρωπαϊκής Οδηγίας, βρίσκονται σε «κακή» κατάσταση. Όλα αυτά, σε συνδυασμό με τα μειωμένα διαθέσιμα αποθέματα νερού προδιαγράφουν ένα εφιαλτικό σενάριο, αφενός για την επικείμενη οικολογική καταστροφή, αφετέρου για το μέλλον των καλλιεργειών και σημαντική οικονομική ζημία στην οικονομία της περιοχής. Και ας μην παραβλέπουμε και τις σοβαρές εντάσεις και τριβές μεταξύ αρδευτών διαφόρων περιοχών που εγκυμονούν κινδύνους για έκρυθμες ή/και ανεξέλεγκτες καταστάσεις στην περιοχή μας, τις οποίες πρέπει να αποφύγουμε όσο ακόμη είναι καιρός.

Επισημαίνουμε πως από τα προβλεπόμενα μέτρα (έργα και δράσεις) στα διαδοχικά και αναθεωρημένα ΣΔΛΑΠ μέχρι σήμερα ελάχιστα υλοποιήθηκαν. Εξακολουθεί συνεπώς να είναι ζητούμενο ένα εφαρμοστικό πλάνο, ένας «Οδικός Χάρτης» με χρονοδιάγραμμα και εξασφαλισμένους οικονομικούς πόρους, ώστε να αντιμετωπίσουμε αποτελεσματικά το μείζον υδατικό – περιβαλλοντικό πρόβλημα της Θεσσαλίας και να θωρακίσουμε την Θεσσαλία στο μέλλον από φαινόμενα λειψυδρίας – ξηρασίας.

Ως Περιφέρεια Θεσσαλίας συνειδητοποιώντας πλήρως τις δύσκολες συνθήκες που βιώνουμε και τις δυσοίωνες προοπτικές, μπορούμε να ατενίζουμε το μέλλον με αισιοδοξία ΜΟΝΟ υπό μια βασική προϋπόθεση : Να αρχίσει συντεταγμένα και χωρίς άλλη καθυστέρηση η σταδιακή εφαρμογή του εγκεκριμένου από την κυβέρνησή σας και απολύτως αποδεκτού από τους θεσσαλούς Σχεδίου Διαχείρισης Υδάτων (ΣΔΛΑΠ) για το ΥΔΘ.

Θα επισημάνουμε ιδιαίτερα την τεράστια σημασία της ενίσχυσης του υδατικού μας δυναμικού και την διασφάλιση αποθεμάτων νερού που θα επέλθει με την ολοκλήρωση των ημιτελών έργων Αχελώου (φράγμα Συκιάς και σήραγγα μεταφοράς νερού προς Μουζάκι) που έχουν επί δεκαπέντε χρόνια εγκαταλειφθεί με ότι κινδύνους αυτό συνεπάγεται (καταστροφές από έντονα πλημμυρικά φαινόμενα, κίνδυνοι απώλειας ανθρώπινων ζωών κλπ). Επιπλέον, παρατηρώντας και την ορθή τακτική που χαράσσετε στην περίπτωση της Αττικής και κάποιων άλλων κρίσιμης σημασίας περιοχών, παρακαλούμε κύριε Πρωθυπουργέ να παρέμβετε αρμοδίως ώστε, με την δέουσα επιστημονική τεκμηρίωση, να κηρυχθεί αντιστοίχως και η Θεσσαλία σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, με την ελπίδα πως η επιτάχυνση των διαδικασιών, των μελετών και της υλοποίησης των αναγκαίων έργων που περιέχονται στον σχεδιασμό της κυβέρνησής σας για τη Θεσσαλία θα αποτρέψει την οικολογική της κατάρρευση και παράλληλα την οικονομική καταστροφή και την συνεχιζόμενη αποχώρηση ανθρώπων του πρωτογενούς τομέα από την γη τους.

Θα βρίσκομαι πάντα στην διάθεσή σας για την απαραίτητη συνεργασία ώστε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο να αντιμετωπίσουμε το σοβαρό πρόβλημα της λειψυδρίας.

Με εκτίμηση, ο Περιφερειάρχης Θεσσαλίας Δημήτριος Κουρέτας.

Το άρθρο Κουρέτας προς Μητσοτάκη: «Κηρύξτε τη Θεσσαλία σε έκτακτη ανάγκη λόγω λειψυδρίας» εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Πρόκειται για το χωριό Κάλλιο το οποίο είχε εγκαταλειφθεί από τους κατοίκους του το 1980 όταν είχε δημιουργηθεί η τεχνητή λίμνη του Μόρνου.

Η λειψυδρία είχε ως αποτέλεσμα τα νερά της τεχνητής λίμνης να υποχωρήσουν και κτίρια του χωριού να αναδυθούν στην επιφάνεια.

Οι εικόνες είναι εντυπωσιακές:

Ο Μόρνος, ο βασικότερος τροφοδότης του λεκανοπεδίου της Αττικής, βρίσκεται σε ιστορικό χαμηλό 15ετίας, με τους ειδικούς να κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου.

Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία της ΕΥΔΑΠ, τα αποθέματα νερού έχουν καταρρεύσει στα 192,8 εκατομμύρια κυβικά μέτρα, τιμή μειωμένη κατά 64% σε σχέση με τον μέσο όρο της περιόδου 2010-2024.

πηγή: newsit.gr

Το άρθρο Μόρνος: Το βυθισμένο χωριό Κάλλιο βγήκε στην επιφάνεια λόγω της λειψυδρίας εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Η τελευταία έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την ελληνική οικονομία (Greece – Country Report, Ιούνιος 2025) αφιερώνει ολόκληρο κεφάλαιο στην απειλή της λειψυδρίας. Με βάση στοιχεία έως το 2022, αποκαλύπτει ότι ο δείκτης αξιοποίησης νερού (WEI+) τους καλοκαιρινούς μήνες είχε φτάσει στο 45, που αποτελεί ύψος-ρεκόρ, ενώ το 2019 ήταν μόλις 39. Η τάση δείχνει ότι χρόνο με τον χρόνο η κατάσταση επιδεινώνεται. Για να γίνει αντιληπτό το μέγεθος του προβλήματος, η έκθεση αναφέρει ότι οι τιμές από 20 έως 39 θεωρούνται ένδειξη λειψυδρίας, αλλά τιμές ίσες ή μεγαλύτερες από 40, όπως είναι πλέον στη χώρα μας, υποδηλώνουν σοβαρή λειψυδρία.

Κενά και ευκαιρίες

Πίσω από την αυξανόμενη ανησυχία, όμως, διαφαίνεται και μια τεράστια ευκαιρία για επενδύσεις δισεκατομμυρίων ευρώ σε έναν κρίσιμο τομέα που έχει ανάγκη η χώρα. Βρυξέλλες και Αθήνα βλέπουν τη διαχείριση των υδάτων όχι απλώς ως περιβαλλοντική αναγκαιότητα, αλλά και ως το επόμενο πεδίο επενδύσεων και επιχειρηματικότητας. Η έκθεση αποκαλύπτει ότι κάθε χρόνο μεγαλώνει ένα επενδυτικό κενό στον τομέα των υδάτων, το οποίο η Ε.Ε. υπολογίζει ότι ανέρχεται σε 212 εκατ. ευρώ ετησίως (σε σταθερές τιμές 2022) ή 0,1% του ΑΕΠ, προκειμένου να ικανοποιηθούν οι όροι που θέτουν ευρωπαϊκές οδηγίες για την ανθεκτικότητα, επάρκεια και ποιότητα των υδάτινων πόρων.

Ωστόσο το έλλειμμα επενδύσεων για το νερό είναι πολύ μεγαλύτερο. Ξεκίνησε προτού ξεσπάσει η οικονομική κρίση του 2010, ενώ εντάθηκε στη συνέχεια. Αυξάνεται κάθε χρόνο και σωρευτικά ξεπερνά ήδη τα 3,5-4 δισ. ευρώ. Με τους ρυθμούς αυτούς έως το 2030 θα σωρευτούν επενδυτικές ανάγκες 1,1 δισ. ευρώ. Μέχρι το 2040 μάλιστα προστίθενται άλλα 2,1 δισ. ευρώ, με τις απαιτήσεις για επενδύσεις να αθροίζονται κατ’ ελάχιστον σε 7 δισ. ευρώ.

Η μεγάλη πρόκληση είναι πώς θα καλύψει η χώρα το κενό αυτό. Αν αντιμετωπιστεί με στρατηγικό σχεδιασμό και ταχύτητα, θα γίνουν επενδύσεις στη χώρα διασφαλίζοντας ταυτόχρονα ένα βιώσιμο μέλλον στους υδάτινους πόρους της. Αντιθέτως, όπως τονίζει ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Κωστής Χατζηδάκης, η αδράνεια θα είναι «τεράστιο πρόβλημα για την οικονομία, τον τουρισμό, τη γεωργία, την ποιότητα της ζωής μας, την ίδια τη χώρα».

Επενδυτικά projects

Το κυβερνητικό σχέδιο φιλοδοξεί να εξαλείψει τη χρόνια υπoεπένδυση με στόχο να υπερκαλύψει τις απαιτήσεις και τους στόχους της ευρωπαϊκής οδηγίας-πλαισίου για τα ύδατα. Tα επόμενα χρόνια όμως θα απαιτούνται συνολικές επενδύσεις που θα φτάσουν ή θα ξεπεράσουν τα 5 δισ. ευρώ έως το 2030 και τα 10 δισ. έως το 2040.

Τα έργα

Αρμόδιες πηγές ανέφεραν ότι επί του παρόντος στην Ελλάδα έχουν δρομολογηθεί 1.327 έργα ύδρευσης που απαιτούν επενδύσεις άνω των 5 δισ. ευρώ. Από το 2019 έως σήμερα έχουν ολοκληρωθεί 278 έργα διαχείρισης ύδατος, το κόστος των οποίων δεν ξεπέρασε τα 356 εκατ. ευρώ. Αρα απομένουν πολλά να γίνουν το αμέσως επόμενο διάστημα.

Η νέα αγορά του νερού αρχίζει ήδη να σχηματοποιείται μέσω έργων, κονδυλίων, προδιαγραφών και νέων τεχνολογιών. Και περιλαμβάνει:
■ Χαρτογράφηση μέσα στο καλοκαίρι όλου του κύκλου διαχείρισης, των διαθέσιμων και αναγκαίων επενδύσεων και των κριτηρίων δρομολόγησης άμεσων λύσεων.

■ Χρηματοδότηση από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης, το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας και το νέο Πολυετές Δημοσιονομικό Πλαίσιο, που θα ξεκλειδώσουν εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ κάθε χρόνο για έργα ενίσχυσης των υδάτινων υποδομών.

■ Συμμετοχή ηχηρών επιχειρηματικών ονομάτων και κεφαλαίων: άμεσα εμπλέκονται ΕΥΔΑΠ, ΕΥΑΘ, ΔΕΗ, νέοι οργανισμοί που θα δημιουργηθούν (μετά και από τη συγχώνευση 700 δημοτικών εταιρειών ύδρευσης), ενώ ισχυροί εργοληπτικοί όμιλοι διεκδικούν μεγάλο μέρος των χρηματοδοτήσεων για φράγματα, δικτυακές επεκτάσεις, συστήματα έξυπνων μετρητών και διαχείρισης leakages κ.λπ.
Εκτός από τις ΕΥΔΑΠ – ΕΥΑΘ, που διαχειρίζονται τον μεγαλύτερο όγκο ύδρευσης και αποχέτευσης και θα αναβαθμίσουν τα δίκτυά τους με τη στήριξη της Ε.Ε., όλοι θα έχουν ενεργό ρόλο στη νέα αγορά του νερού:
■ Η ΔΕΗ με τα τεράστια υδάτινα αποθέματά της διαθέτει για την παραγωγή ενέργειας ταμιευτήρες και φράγματα.
■ Μεγάλες κατασκευαστικές και τεχνικές εταιρείες όπως οι Ακτωρ, ΤΕΡΝΑ, Μυτιληναίος, Αβαξ, Intrakat διεκδικούν μεγάλα έργα υποδομής, δικτύων, γεωτρήσεων, εκτροπών ποταμών κ.λπ.
■ Startups θα παράγουν έξυπνα συστήματα διαχείρισης νερού και ανίχνευσης διαρροών.

Το μεγαλύτερο project θα αφορά τη διαχείριση των υδάτινων πόρων στη γεωργία, καθώς είναι ο κλάδος που καταναλώνει το 93% του νερού στη χώρα. Οι επενδύσεις θα στοχεύουν σε αύξηση της αποδοτικότητας της άρδευσης, συστήματα στάγδην άρδευσης, έξυπνα συστήματα διαχείρισης νερού σε αγροτικές περιοχές και τεχνολογίες εξοικονόμησης νερού που θα είναι ζωτικής σημασίας. Οι εταιρείες που προσφέρουν γεωργικές τεχνολογίες (agritech) και λύσεις βιώσιμης γεωργίας θα έχουν σημαντικό ρόλο.

Τα έργα αυτά θα περιλαμβάνουν:
■ Υποδομές αποθήκευσης και μεταφοράς: μεγάλα έργα άρδευσης, υδατοφράγματα και ταμιευτήρες σε Θεσσαλία, Κρήτη, Βόρεια Ελλάδα, Κυκλάδες και Δωδεκάνησα.

■ Διασύνδεση και εκσυγχρονισμό δικτύων ύδρευσης/άρδευσης: συστήματα παρακολούθησης ποιότητας και ποσότητας των υδάτων, τεχνολογίες ΑΙ για εκτίμηση και πρόβλεψη προβλημάτων, εισαγωγή έξυπνων μετρητών κατανάλωσης και αναβάθμιση παλαιών δικτύων για μείωση διαρροών, που φτάνουν έως και το 40% σε περιοχές-κλειδιά.

■ Μεγάλα έργα άρδευσης.

■ Αισθητήρες και καινοτόμα συστήματα ελέγχου για τη γεωργία.

■ Μονάδες αφαλάτωσης και επεξεργασίας νερού.

■ Ψηφιοποίηση και δικτυακή διαλειτουργικότητα των δημόσιων φορέων ύδατος.

■ Οργανωτική θωράκιση για ταχύτερη εκτέλεση έργων.

■ Χρηματοδότηση με νέο μείγμα κεφαλαίων από Ε.Ε. και εθνικούς πόρους.

■ Ρύθμιση/έλεγχο των τιμών σε συμφωνία με το πλαίσιο του Συντάγματος που διασφαλίζει το νερό ως δημόσιο αγαθό.

Επιπλέον, μεγάλες επενδύσεις θα εστιάζουν και στην αποκατάσταση υδάτινων συστημάτων. Σύμφωνα με την έκθεση της Κομισιόν, το 63,8% των επιφανειακών υδάτων βρίσκεται σε καλή οικολογική κατάσταση (με 8% άγνωστης κατάστασης) και το 84,6% των υπόγειων υδάτων σε καλή χημική κατάσταση (αλλά 15,7% σε ελλιπή ποσοτική κατάσταση). Ως εκ τούτου απαιτούνται αναθεωρημένες μελέτες και σχέδιο για επενδύσεις σε έργα περιβαλλοντικής αποκατάστασης, διαχείρισης λεκανών απορροής και προστασίας υγροτόπων.

πηγή

Το άρθρο Λειψυδρία: 10 δισ. ευρώ στον πόλεμο για το νερό έως το 2040 εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

«Το νερό δεν είναι δεδομένο. Χρειαζόμαστε διαχείριση και κουλτούρα εξοικονόμησης», τόνισε, υπογραμμίζοντας ότι η κατάσταση δεν αφορά μόνο την Ελλάδα, αλλά αποτελεί «διεθνές φαινόμενο».

Οι προκλήσεις στον αγροτικό και τουριστικό τομέα

Όπως ανέφερε ο κ. Σαμπατακάκης η αρδευτική και τουριστική κατανάλωση συμπίπτουν χρονικά, γεγονός που εντείνει την πίεση τους θερινούς μήνες. Παρ’ όλα αυτά, «δεν πρέπει να ενοχοποιούμε συλλήβδην τους αγρότες ή τις επαγγελματικές ομάδες», καθώς υπάρχουν και υπεύθυνοι και σπάταλοι καταναλωτές σε κάθε κλάδο.

Επεσήμανε μάλιστα ότι οι μεγαλύτερες απώλειες δεν εντοπίζονται στις ατομικές γεωτρήσεις, αλλά στα συλλογικά δίκτυα άρδευσης, στα οποία «ήδη γίνονται βελτιώσεις», παρότι πρόκειται για «πολύ παλιά δίκτυα με σημαντικές απώλειες».

Στο πεδίο της εστίασης και των τουριστικών περιοχών, έκανε έκκληση για συνειδητή χρήση, χωρίς όμως να αλλοιώνεται η ποιότητα ζωής. «Δεν χρειάζεται να μειώσουμε τον πολιτισμό μας, αλλά να μην αφήνουμε τη βρύση ανοιχτή άσκοπα», είπε χαρακτηριστικά.

Αναμονή στρατηγικού σχεδίου για τον Σεπτέμβριο

Ο ίδιος εκτίμησε πως μέχρι τον Σεπτέμβριο η κυβέρνηση θα παρουσιάσει πλήρως ένα στρατηγικό σχέδιο διαχείρισης, πέρα από τις παραμέτρους και διαπιστώσεις που έχουν μέχρι στιγμής ανακοινωθεί.

«Πρέπει να υπάρξουν συγκεκριμένα μέτρα. Κάποιοι θα πρέπει να πληρώνουν όταν σπαταλούν», υπογράμμισε, ζητώντας διαχωρισμό μεταξύ βιώσιμης κατανάλωσης και αλόγιστης σπατάλης.

Το παράδειγμα του Θεσσαλικού κάμπου

Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στον Θεσσαλικό κάμπο, τον οποίο χαρακτήρισε «την πιο μελετημένη περιοχή της Ευρώπης», χωρίς όμως να έχει ακόμα βρεθεί λύση στο πρόβλημα διαχείρισης των υδάτων. Όπως σημείωσε, η αποτυχία μέχρι σήμερα οφείλεται και σε αστοχίες της επιστημονικής κοινότητας, αλλά και σε λάθος πολιτικές προσεγγίσεις.

«Η λύση πρέπει να ξεκινήσει από τη διαχείριση και την εξοικονόμηση – όχι απαραίτητα από μεγάλα έργα», τόνισε, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο να καλυφθούν οι ανάγκες χωρίς νέες υδροληψίες.

Δεσμευμένες πηγές και κλιματική αλλαγή

Επιπλέον ο κ. Σαμπατακάκης, ανέφερε ότι οι περισσότερες μεγάλες πηγές στη χώρα είναι πλέον δεσμευμένες για ύδρευση και άρδευση. «Αν κάνετε ένα οδοιπορικό από την Πελοπόννησο ως την Αλεξανδρούπολη, θα δείτε ότι όλες οι παλιές πηγές έχουν ήδη δεσμευτεί», τόνισε, συμπληρώνοντας ότι αυτό δεν συνέβαινε στη δεκαετία του ’80.

Η κλιματική αλλαγή, σε συνδυασμό με τη σταδιακή μείωση των πηγών και των βροχοπτώσεων, επιτείνει το πρόβλημα, δήλωσε.

πηγή

Το άρθρο Σαμπατακάκης: Εθνική στρατηγική για το νερό πριν να είναι αργά – Ο Θεσσαλικός κάμπος διψά εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

«Καίγεται ο κάμπος. Κυριολεκτικά. Από τη λειψυδρία, από την εγκατάλειψη, από την απουσία κάθε ουσιαστικού σχεδίου.

Η Λάρισα, η καρδιά της Θεσσαλίας, στεγνώνει μαζί με τις τελευταίες ελπίδες των παραγωγών. Το λίγο νερό που ήρθε – και που πάλι δεν θα φτάσει, δεν λύνει κανένα πρόβλημα. Ηδη άλλωστε, η ζημιά στην παραγωγή έχει γίνει. Τώρα βρισκόμαστε και πάλι στην διαδικασία …«ό,τι περισωθεί»!

Την ίδια ώρα, οι κτηνοτρόφοι έχουν αφανιστεί από την ευλογιά. Οριστικά και αμετάκλητα. Σφαγιάζονται καθημερινά χιλιάδες ζώα, χωρίς κανένα σχέδιο για το πώς αυτοί οι άνθρωποι θα ξαναδημιουργήσουν τα κοπάδια τους, πώς θα ζήσουν τις οικογένειές τους, πώς θα ξαναπάρουν πίσω τις ζωές τους . Αδιαφορία παντελής.

Οι αγρότες, μόνοι και απελπισμένοι, βλέπουν τις σοδειές τους να χάνονται, χωρίς κανείς να τους ακούει. Η Πολιτεία είναι απούσα. Η Κυβέρνηση σε θερινή ραστώνη. Και όσοι μέχρι χθες ενίσχυαν γαλαντόμα το κυβερνητικό αφήγημα, όψιμα αντιλαμβάνονται ότι δεν υπάρχει σχέδιο, δεν υπάρχει οδικός χάρτης, δεν υπάρχει τίποτε!

Όλοι τώρα ανακαλύπτουν την «τραγική κατάσταση».

Ο ΟΔΥΘ Α.Ε., το υποτιθέμενο «στρατηγικό εργαλείο» για τα υδατικά της Θεσσαλίας, που αμφισβητήσαμε εξαρχής με στοιχεία στη Βουλή, αποδεικνύεται σήμερα αυτό που φοβόμασταν και καταγγείλαμε δημόσια: ένα γραφείο σιωπής, χωρίς καμία αξιόπιστη μελέτη, χωρίς καμία διεκδίκηση, χωρίς κανένα σχέδιο. Στην πραγματικότητα, μέρος του σχεδίου να γίνει η Θεσσαλία πείραμα και εμείς πειραματόζωα.

Πού είναι το στρατηγικό πλάνο του Οργανισμού; Πού είναι τα έργα; Πού είναι το νερό;

Κάποιες στιγμές, έχουν τη σημασία τους:

Θυμίζω όταν ήρθε ο κ Πρωθυπουργός στο Κιλελέρ, την 2^η  Σεπτεμβρίου 2024, στο πλαίσιο μιας φιέστας την οποία του διοργάνωσαν-χωρίς να προσκληθούν καν οι βουλευτές της αντιπολίτευσης (τέτοιο πολιτικό ήθος!),  στην οποία παρουσίασε πλαισιωμένος από τον Περιφερειάρχη Θεσσαλίας, τον Δήμαρχο Κιλελέρ και τον ΟΔΥΘ, το περιβόητο  «Στρατηγικό Σχέδιο ανασυγκρότησης της Θεσσαλίας — φράγματα, υποδομές και έργα υδρονομίας». Αναφέρθηκε σε έργα όπως τα φράγματα στο Μουζάκι, στην Πύλη, την επέκταση τις Κάρλας, και τις σειρές υδρονομικών έργων στο ορεινό δίκτυο.( https://www.primeminister.gr/2024/09/02/34814 ) .

Tότε, με ανοιχτή επιστολή μου και τίτλο «Κύριε Πρωθυπουργέ, εσείς κάνετε φιέστες ενώ εμείς πενθούμε», ανέλυσα την κατάσταση όλων των έργων και τα στοιχεία που βρήκα μέσω υπηρεσιών και διευθύνσεων, καταδεικνύοντας ότι είναι έωλα όσα ανακοινώθηκαν.

Δυστυχώς, επιβεβαιώθηκαν οι χειρότεροι φόβοι μας: ήταν μόνο μια φιέστα επικοινωνίας, χωρίς κανένα πραγματικό αποτύπωμα.

Μια  σχεδόν ολόκληρη χρονιά μετά, αυτά τα έργα δεν έχουν λάβει την παραμικρή μορφή προόδου.

Αναρωτιέται εύλογα ο κάθε πολίτης:

Κανείς δεν έλεγξε αυτές οι μελέτες εδώ κι ένα σχεδόν χρόνο πού βρίσκονται;

Αν προχωρούν; Αν επικαιροποιούνται;

Επιπλέον, που είναι οι Ολλανδοί με τα 7 εκατ. Ευρώ προ ΦΠΑ , τη δεύτερη μελέτη που τους ανέθεσε η Κυβέρνηση και  κατήγγειλα στις 24/11/2025 ότι ανέλαβαν – μετά το περιβόητο master plan της Θεσσαλίας-  για τα αρδευτικά έργα; Τότε που η Κυβέρνηση ανέθεσε και πάλι στην HVA, την επικαιροποίηση και αναβάθμιση παλαιότερων μελετών για τα φράγματα Πύλης, Μουζακίου, το κανάλι μεταφοράς νερού βαρυτικής ροής Γυρτώνης και την επέκταση της Λίμνης Κάρλας. Μια μελέτη που όπως αποκάλυψα η ανάθεσή της προέκυπτε από το σχετικό ΦΕΚ που υπέγραφαν οι Υπουργοί Οικονομίας και Οικονομικών, Υποδομών κ Μεταφορών, Περιβάλλοντος και Ενέργειας και Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων;  (βλ  ΦΕΚ Β6362/19-11-2024)

Γιατί δεν μπήκε μπροστά και δυνατά το θέμα του Αχελώου για το οποίο “ούτε φωνή ούτε ακρόαση” υπάρχει; Ένα θέμα που έφερα επανειλημμένα  στη Βουλή – θυμίζω ότι στις 17/2/2022 πήρα την πρωτοβουλία για ευρεία σύσκεψη για το ζήτημα στην αρμόδια Κοινοβουλευτική Επιτροπή, όπου κλήθηκαν όλοι οι φορείς της Θεσσαλίας, η Επιτροπή για τον Αχελώο, τα αρμόδια Υπουργεία και πάλι οι απαντήσεις εκ μέρους της Κυβέρνησης ήταν “ήξεις, αφήξεις”- όπως ακριβώς και σήμερα, τόσο της Κυβέρνησης όσο και του ΣΥΡΙΖΑ;

Στις 07/08/2024 με κατεπείγουσα ερώτηση στα συναρμόδια υπουργεία, ζήτησα οργανωμένη σύσκεψη, με συγκεκριμένη ατζέντα και με προετοιμασία των συμμετεχόντων, για την καθορισμό στρατηγικής αντιμετώπισης της λειψυδρίας ειδικά στη Θεσσαλία, διαπιστώνοντας την τραγική κατάσταση που ήδη επικρατούσε , όπως άλλωστε και στις 24/03/2025 σε σύσκεψη στην οποία ανταποκρίθηκε η Περιφέρεια, ενώ πρόσφατα, στις 23/07/2025 η Κυβέρνηση συγκάλεσε νέα σύσκεψη για τη λειψυδρία, όπου κυριάρχησαν όμως πάλι οι ..ευχές, αντί των αποφάσεων.

Το συμπέρασμα είναι ένα και προκύπτει αβίαστα:

Την ώρα που ο τόπος στεγνώνει και φλέγεται, οι υπεύθυνοι είτε εύχονται, είτε διαπιστώνουν.

 Όταν κρούαμε τον κώδωνα του κινδύνου δημόσια, ότι οι φιέστες δεν ωφελούν κι ότι η δυνατή και ασυμβίβαστη φωνή μας είναι η μόνη λύση,  δεν εισακουστήκαμε.  

Δεν υπάρχει πια ούτε άλλοθι,  ούτε χρόνος.

Η Θεσσαλία και η Λάρισα δεν ζητούν θαύματα. Ζητάμε όσα μας χρωστάνε. Το δικαίωμα να υπάρχουμε.

Τα  ερωτήματα προς την Κυβέρνηση και κάθε συναρμόδιο, είναι σαφή :

1. Ποιο είναι το σχέδιο για τη διαχείριση της λειψυδρίας στη Θεσσαλία και ειδικά στο νομό Λάρισας;
2. Ποια είναι η στρατηγική για να αποτραπεί μια νέα καταστροφή τύπου «Daniel»; Ποια φράγματα, διώρυγες, έργα ορεινής υδρονομίας τίθενται σε λειτουργία — και ΠΌΤΕ;
3. Ποιες πρωτοβουλίες έχουν αναληφθεί ώστε να διασφαλιστεί η άρδευση του Πηνειού και της ευρύτερης περιοχής;
4. Τι ισχύει σήμερα για τον ΟΔΥΘ Α.Ε.; Ποιος είναι ο ρόλος του ακριβώς, τί διαχειρίζεται, πώς αποφασίζει;
5. Πού είναι ο οδικός χάρτης, οι πόροι και το χρονοδιάγραμμα για τα αρδευτικά έργα που εξήγγειλε η Κυβέρνηση  στον Λαό της Θεσσαλίας;

Η οργή και η αγανάκτηση δεν είναι πλέον ιδιωτική. Είναι συλλογική. Και δεν θα σταματήσει να εκφράζεται.

Με ‘’εκθέσεις ιδεών’’, ΔΕΝ ΠΕΙΘΕΤΑΙ ΚΑΝΕΙΣ!

Οι παραγωγοί μας έχουν πλέον μορφώσει άποψη για το θέμα και καταλογίζουν τις ευθύνες.

Στα χωράφια και στους δρόμους . Φωνάζουν τα ονοματεπώνυμα!»

Το άρθρο Λιακούλη: «Λειψυδρία: Οι ευθύνες έχουν ονοματεπώνυμα» εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Η φετινή αρδευτική περίοδος ξεκίνησε με έλλειμα στα υδατικά  αποθέματα, κυρίως στην Λίμνη Πλαστήρα αλλά και στο φράγμα Σμοκόβου, ενώ ο καύσωνας με τις υψηλές θερμοκρασίες επιτείνει το πρόβλημα. Προβλήματα αντιμετωπίζουν καλλιεργήσιμες εκτάσεις στην περιοχή της Καρδίτσας και στην Περιφερειακή Ενότητα Λάρισας, κυρίως στον Δήμο Κιλελέρ.

Μιλώντας στο ραδιόφωνο της ΕΡΤ Λάρισας, ο κ. Κώστας Γκούμας, ο οποίος είναι άτυπος σύμβουλος του περιφερειάρχη Θεσσαλίας σε θέματα υδάτων και επι σειρά ετών έχει ασχοληθεί με το ζήτημα ως στέλεχος της δημόσιας διοίκησης, τόνισε ότι τα αποθέματα νερού για την άρδευση των καλλιεργειών φτάνουν για δέκα περίπου ημέρες, ενώ ως γνωστόν η αρδευτική περίοδος ολοκληρώνεται το τελευταίο δεκαήμερο του Αυγούστου.

Παράλληλα, δυσοίωνες είναι και οι μετεωρολογικές προβλέψεις αφού δεν διαφαίνονται βροχοπτώσεις τις επόμενες ημέρες.

Ο στόχος πλέον όλων όσων εμπλέκονται στο θέμα (ΟΔΥΘ, Περιφέρεια, Δήμου, ΤΟΕΒ) είναι να σωθούν όσο γίνεται περισσότερες καλλιέργειες.

πηγή

Το άρθρο Λειψυδρία: “Καίγονται” καλλιέργειες στη Θεσσαλία εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Όπως αναφέρει η ΕΡΤ, το φαινόμενο αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι οι βροχές του χειμώνα δεν ήταν αρκετές για να γεμίσει ο ταμιευτήρας.

Σύμφωνα με τους κατοίκους της περιοχής, η στάθμη του νερού έχει πέσει τουλάχιστον 3 με 5 μέτρα σε σχέση με το 2023 και συνολικά η υψομετρική διάφορα είναι 30 με 40 μέτρα κάτω από το ανώτατο όριο της λίμνης.

Το πρόβλημα παρατηρείται και στα γύρω χωριά, οι πηγές των οποίων έχουν στερέψει και αρκετά υδροδοτούνται με υδροφόρες.

Μάλιστα, η απότομη πτώση της στάθμης του νερού έχει αποκαλύψει τμήματα του βυθισμένου οικισμού του Καλλίου, φέρνοντας ξανά στην επιφάνεια πέτρινα ερείπια σπιτιών, παλιών δρόμων και τμημάτων του παλιού χωριού.

πηγή

Το άρθρο Λίμνη του Μόρνου: Πολύ χαμηλή στάθμη νερού, ξεπροβάλλουν σπίτια βυθισμένου οικισμού εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Αυτά μεταξύ άλλων τονίζει στο Αθηναϊκό -Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, ο καθηγητής Νικήτας Μυλόπουλος, πρόεδρος του Τμήματος Πολιτικών Μηχανικών του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, Διευθυντής Εργαστηρίου Υδρολογίας και Ανάλυσης Υδατικών Συστημάτων. Για να εξηγήσει:

«Το υδατικό δυναμικό της Θεσσαλίας δέχεται εδώ και δεκαετίες τη μεγαλύτερη πίεση για να καλύψει τις αρδευτικές της ανάγκες, που προέκυψαν από την κυριαρχία του εντατικού (βιομηχανικού) μοντέλου αγροτικής παραγωγής, όπως αυτό διαμορφώθηκε από τις ευρωπαϊκές ενισχύσεις και την έλλειψη περιβαλλοντικής και υδατικής πολιτικής. Τα αποτελέσματα των σχετικών μελετών για το υδατικό δυναμικό της Θεσσαλίας, επιβεβαιώνουν ότι τα επί σειρά ετών αρνητικά υδατικά ισοζύγια έχουν οδηγήσει στην εξάντληση, εκτός των ανανεώσιμων, και μεγάλου μέρους των μόνιμων υδατικών αποθεμάτων». Αναφερόμενος στο Πηνειό τονίζει:

«Έτσι, η μειωμένη απορροή του Πηνειού είναι γεγονός, όχι μόνο στη Λάρισα τους θερινούς μήνες αλλά και αρκετά πιο ανάντη καθώς η πτώση της κάτω από το οικολογικό όριο τείνει να γίνει ετήσιο φαινόμενο. Ακόμη, η σημαντική πτώση της στάθμης των υδροφόρων οριζόντων, ιδιαίτερα στο ανατολικό σύστημα, όπου υπάρχουν σημειακά γεωτρήσεις που κατεβαίνουν πλέον σε βάθη άνω των 400 μ., αποτελεί απόδειξη της μεγάλης περιβαλλοντικής καταστροφής.

H υφαλμύρινση προχωράει σε εκτεταμένο μέτωπο στην Ανατολική Θεσσαλία, από Ριζόμυλο προς Λάρισα, και στις πεδιάδες του Αλμυρού και του Βόλου, ενώ οι καθιζήσεις και οι εδαφικές ρωγμές που παρουσιάζονται κάθε χρόνο είναι αποτέλεσμα και της δραματικής πτώσης των υπόγειων υδροφόρων. Όλα αυτά επιδρούν φυσικά και στα ποιοτικά χαρακτηριστικά των υδατικών σωμάτων, ολοκληρώνοντας την περιβαλλοντική υποβάθμιση». Ο επιστήμονας δεν παραλείπει να κάνει λόγο για τον μεγάλο ασθενή, στο θεσσαλικό κάμπο, τονίζοντας:

«Λαμβάνοντας ωστόσο υπόψη το γεγονός ότι το 70% των αρδευόμενων εκτάσεων στη Θεσσαλία εξυπηρετείται από υπόγεια νερά, γίνεται αντιληπτό ότι ο μεγάλος ασθενής στην περιοχή είναι τα υπόγεια υδατικά συστήματα και η συνεχιζόμενη υπεράντλησή τους. Από τη δεκαετία του ’80, είχε επισημανθεί ότι η άρδευση με υπόγεια νερά σε ορισμένες περιοχές της Θεσσαλίας, όπως η περιοχή Χάλκης-Κιλελέρ-Φαρσάλων, ΝΔ τμήμα Καρδίτσας, κ.α – είχε υπερβεί τα όρια της υπερεκμετάλλευσης, με μεγάλες πτώσεις στάθμης ήδη από τότε. Η συνεχιζόμενη έκτοτε υπεράντληση (τουλάχιστον μέχρι τη χρονιά του Ντάνιελ) από τις (κατ’ εκτίμηση) άνω των 30.000 γεωτρήσεις, επιδείνωσε ακόμη περισσότερο την κατάσταση, δημιουργώντας σωρευτικά ένα υδατικό έλλειμμα της τάξης των 3 δισ. κυβικών μέτρων, όπως εκτιμούν τα σχέδια διαχείρισης υδάτων Θεσσαλίας.

Άλλωστε, κάθε μελέτη που υπολογίζει το υδατικό έλλειμμα, το προσεγγίζει από τη διαφορά που προκύπτει μεταξύ του εκτιμώμενου νερού που καταναλώθηκε στις χρήσεις (άρδευση κλπ) και του καταμετρημένου υδατικού όγκου που έφυγε από τα αντίστοιχα έργα υδροληψίας. Η διαφορά αυτή δεν είναι τίποτ’ άλλο παρά το νερό που αντλείται ετησίως από τις μη καταγεγραμμένες (και μάλλον παράνομες) γεωτρήσεις. Δεν πρόκειται δηλαδή για πραγματικό «έλλειμμα» νερού αλλά στην ουσία για εξτρά όγκους υπόγειου υδατικού δυναμικού, η άντληση των οποίων απλώς δεν καταγράφεται πουθενά.

Επίσης, η όποια υπερεκμετάλλευση νερού, αφορά προφανώς σε απολήψεις κατά την αρδευτική περίοδο, δηλαδή την περίοδο χαμηλών παροχών των ποταμών. Η μειωμένη θερινή απορροή στα ποτάμια όμως δεν οφείλεται μόνο στη μείωση των βροχών ή την αυξημένη ξηρασία, αλλά και στην πτώση στάθμης των υδροφορέων (λόγω της υπεράντλησης), εφόσον μεγάλο μέρος αυτής της θερινής απορροής οφείλεται στις εκφορτίσεις των υπόγειων υδατικών συστημάτων».

Όλα τα προηγούμενα, σύμφωνα με τον καθηγητή, καθιστούν άμεση την ανάγκη -σε επίπεδο συναγερμού- έργων και μέτρων για την εφαρμογή οικονομικότερων μεθόδων άρδευσης σε όλον τον κάμπο, την αντίστοιχη εφαρμογή νέων τεχνολογιών εξοικονόμησης νερού (γεωργία ακριβείας κλπ) και την επιστροφή στις λεγόμενες «καλές γεωργικές πρακτικές», την κατασκευή σύγχρονων δικτύων συλλογής, μεταφοράς και διανομής του αρδευτικού νερού και φυσικά την εφαρμογή ενός νέου σχεδίου για την αναδιάρθρωση των καλλιεργειών στην περιοχή.

Επιπλέον, η ταμίευση επιφανειακού νερού με τα φράγματα και τις λιμνοδεξαμενές εντός λεκάνης απορροής Πηνειού, τα οποία έχουν καθυστερήσει αδικαιολόγητα, εκτός του νέου υδατικού όγκου που θα προσφέρει στο ισοζύγιο θα βοηθήσει και στην πολυπόθητη μεταστροφή των υδροληψιών από το υπόγειο στο επιφανειακό νερό, ώστε σε βάθος χρόνου να μπορούμε να μιλάμε για την ανάταξη των εξαντλημένων υπόγειων υδατικών συστημάτων, που θα υποβοηθηθεί φυσικά από ένα εκτεταμένο σχέδιο τεχνητού εμπλουτισμού τους.

Τα παραπάνω οφείλουν, τονίζει επίσης ο κ. Μυλόπουλος, να ενταχθούν σε ένα ευρύτερο στρατηγικό σχέδιο μεγάλης πνοής για την ανασυγκρότηση της Θεσσαλίας. Ένα σχέδιο που θα αντιμετωπίσει ολιστικά το πρόβλημα της λειψυδρίας, αλλά και την κλιματικής κρίσης σε όλες της τις εκφάνσεις, από τα έργα της νέας αντιπλημμυρικής θωράκισης έως τη νέα δασική στρατηγική και δασοπροστασία και από τη διαχείριση των υδατικών πόρων σε επίπεδο υδρολογικής λεκάνης, ως τη διαχείριση της ενέργειας, την προστασία των οικοσυστημάτων, τον χωροταξικό σχεδιασμό κλπ.

Ένα σχέδιο που θα διέπεται από νέες τεχνογνωσίες και θα απαντά στις προκλήσεις των καιρών, απαλλαγμένο από τις ιδεοληψίες μιας ανάπτυξης που χρεοκόπησε, ηθικά, πολιτικά και ιδεολογικά. Ένα σχέδιο που, θα μπορεί εν τέλει να λειτουργήσει και ως οδηγός για την ανασυγκρότηση των παραγωγικών δραστηριοτήτων στην κατεύθυνση ενός ριζικού κοινωνικό-οικολογικού μετασχηματισμού της παραγωγής και της κατανάλωσης. Για να καταλήξει τονίζοντας:

«Το παγκόσμιο ζήτημα της υδατικής κρίσης εξελίσσεται με τα χρόνια σε κορυφαίο περιβαλλοντικό πρόβλημα, πιο σύνθετο από τη φυσική ξηρασία και πιο παλιό από την κλιματική κρίση, η οποία ωστόσο το εντείνει και το δυσχεραίνει. Η λειψυδρία, αν συμφωνήσουμε ότι αυτή είναι η βασική έκφανση του υδατικού προβλήματος, οφείλεται στα αρνητικά υδατικά ισοζύγια που κυριαρχούν στις περισσότερες λεκάνες απορροής. Στο γεγονός δηλαδή της χρόνιας υπερκατανάλωσης νερού, σε επίπεδα πέραν της φέρουσας ικανότητας των υδατικών συστημάτων.

Είναι επομένως ένα κατεξοχήν πολιτικό πρόβλημα, όπως η φτώχεια και οι κοινωνικές ανισότητες, στον βαθμό που δημιουργήθηκε από το κυρίαρχο αναπτυξιακό μοντέλο και τον ρόλο που αυτό επιφυλάσσει στα φυσικά αγαθά και το περιβάλλον. Στην Ελλάδα, με το δυσανάλογα μεγάλο υδατικό αποτύπωμα διεθνώς, η λειψυδρία των τελευταίων δεκαετιών έχει ανυπολόγιστες επιπτώσεις στην οικονομία, την ανάπτυξη και το βιοτικό επίπεδο των πολιτών, καθώς πλέον ο κίνδυνος ερημοποίησης ολοένα και μεγαλύτερων εκτάσεων και περιοχών γίνεται όλο και πιο ορατός».

Απ. Ζώης (ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Το άρθρο H λειψυδρία στη Θεσσαλία δρα υπογείως εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Ενδεικτική της κατάστασης που επικρατεί με το νερό είναι η δήλωση της επιτρόπου Περιβάλλοντος της ΕΕ, Τζέσικα Ρόσβαλ, η οποία δήλωσε στους Financial Times ότι «πρέπει να αρχίσουμε να σκεφτόμαστε σοβαρά πώς χρησιμοποιούμε το νερό. Ακόμα και όταν κάνουμε ντους, πρέπει να το έχουμε κατά νου».

Οι προειδοποιήσεις στην Ελλάδα

Ο διευθύνων σύμβουλος της ΕΥΔΑΠ, Χάρης Σαχίνης, έχει προειδοποιήσει ότι, εάν δεν ληφθούν άμεσα μέτρα, η Ελλάδα ενδέχεται να αντιμετωπίσει έλλειψη νερού μέσα στα επόμενα δύο χρόνια -ιδίως αν συνεχιστούν οι υφιστάμενες υδρολογικές συνθήκες.

Πάντως, ήδη σε αρκετές χώρες του Νότου λαμβάνονται μέτρα, όπως η απαγόρευση για άδειασμα και γέμισμα σε πισίνες. Την ίδια στιγμή, λαμβάνονται μέτρα και στον Βορρά. Ενδεικτικό είναι πως στη Σουηδία έχει απαγορευτεί σε ορισμένες περιοχές το πότισμα με λάστιχο.

Προτροπή για επένδυση σε υποδομές

Η ΕΕ ενθαρρύνει τα κράτη-μέλη να επενδύσουν περισσότερο σε υποδομές όπως δίκτυα αγωγών, αντλιοστάσια και εγκαταστάσεις επεξεργασίας λυμάτων για το ζήτημα της λειψυδρίας. Μελέτες δείχνουν ότι απαιτούνται επενδύσεις ύψους 23 δισ. ευρώ ετησίως για την επαρκή χρηματοδότηση των υποδομών νερού, ενώ η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων σχεδιάζει ένα πρόγραμμα δανείων και εγγυήσεων 15 δισ. ευρώ για την τριετία 2025-2027.

Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα από την πλευρά της, προειδοποιεί ότι η έλλειψη επιφανειακών υδάτων απειλεί σχεδόν το 15% του ΑΕΠ της ευρωζώνης, με τις επιχειρήσεις και τις κυβερνήσεις να ανησυχούν ήδη για ελλείψεις σε τοπικό επίπεδο κατά τους επόμενους μήνες.

πηγή

Το άρθρο Λειψυδρία: «Καμπανάκι» από την ΕΕ – Μειώστε την κατανάλωση νερού κατά 10% εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Η Ελλάδα βρίσκεται στην 19η θέση στον κόσμο  ως προς τον κίνδυνο εμφάνισης λειψυδρίας εξαιτίας της κλιματικής αλλαγής κυρίως, η οποία έχει αρνητικές επιπτώσεις τόσο στην πλευρά της προσφοράς (μείωση βροχοπτώσεων) όσο και σε εκείνη της ζήτησης (αύξηση της κατανάλωσης για άρδευση και γενικές χρήσεις).

Τα στοιχεία αυτά προκύπτουν από έρευνα του World Resources Institute (https://www.wri.org/data/aqueduct-40-country-rankings) αλλά και από έκθεση της Deloitte για τη διαχείριση των υδάτων που πραγματοποιήθηκε για λογαριασμό της ελληνικής κυβέρνησης. Η έκθεση, , υπογραμμίζει το μέγεθος του κινδύνου που αντιμετωπίζει η χώρα μας. Ένας κίνδυνος, ο οποίος εντείνεται ασφαλώς, αν συνυπολογισθούν οι απώλειες από τα δίκτυα που πολλαπλασιάζουν το πρόβλημα.

Σύμφωνα με την έκθεση της Deloitte, αναλυτικά η Ελλάδα:

1. Καταγράφει υπερδιπλασιασμό (+139%) των απολήψεων νερού για ύδρευση την περίοδο 2001-2022, εξαιτίας, μεταξύ άλλων λόγων, και της αυξημένης τουριστικής κίνησης.

Ο υπερδιπλασιασμός των απολήψεων νερού για ύδρευση οφείλεται αφενός στο συνδυασμό της αύξησης της τουριστικής κίνησης και της ανόδου τής κατά κεφαλήν κατανάλωσης αλλά και αφετέρου στις μεγάλες -της τάξης του 50%- απώλειες από τα δίκτυα διανομής. Το πρόβλημα είναι ακόμα μεγαλύτερο σε περιοχές με αυξημένες τουριστικές ροές (όπως λόγου χάριν οι Κυκλάδες) όπου η κατανάλωση αυξάνεται ενώ η διαθεσιμότητα του πόρου είναι πολύ περιορισμένη. Πρόσθετο πρόβλημα δημιουργεί το γεγονός ότι η ζήτηση στους τουριστικούς προορισμούς κορυφώνεται κατά τους θερινούς μήνες, οπότε ανακύπτουν ήδη σε αρκετά νησιά θέματα επάρκειας ενώ καταπονούνται παράλληλα οι υποδομές.

2. Δαπανά τον μεγαλύτερο όγκο νερού ανά εκτάριο αρδευόμενης γης στην Ευρωπαϊκή Ένωση και σημαντικά υψηλότερο σε σχέση με τις συγκρίσιμες από άποψη κλιματολογικών στοιχείων μεσογειακές χώρες της ΕΕ. Παρά τη σημαντική μείωση στις γεωργικές εκμεταλλεύσεις τα προηγούμενα χρόνια, οι απολήψεις υδάτων για άρδευση δεν έχουν μειωθεί σημαντικά, για τους εξής λόγους: αύξηση της θερμοκρασίας, μεγαλύτερες ανάγκες σε νερό ανά καλλιέργεια, μεγάλες απώλειες των δικτύων -τα περισσότερα από τα οποία είναι άνω των 20 ετών- και καλλιέργεια ποικιλιών με μεγαλύτερες ανάγκες σε νερό.

Περαιτέρω, σημειώνεται στην έκθεση, οι πολιτικές στήριξης του αγροτικού τομέα μπορεί να οδηγήσουν τα επόμενα χρόνια σε αύξηση των αρδευόμενων εκτάσεων, άρα και της κατανάλωσης νερού.

3. Αντιμετωπίζει μείωση διαθεσιμότητας των επιφανειακών πόρων και αύξηση της χρήσης γεωτρήσεων με αποτέλεσμα την υφαλμύριση των υδάτων.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ (https://www.statistics.gr/el/statistics/-/publication/SOP07/-) κατά την περίοδο 2000-2022 η άντληση υπόγειων υδάτων αυξήθηκε κατά 80%, από 3.453 εκατ. κυβικά μέτρα ετησίως σε 6.221. Αντίθετα, η χρήση επιφανειακών υδάτων μειώθηκε κατά 40% (3.852 εκατ. κ.μ. το 2022 έναντι 6.471 εκατ. κ.μ. το 2000). Η σημαντική αύξηση στην άντληση υπόγειων υδάτων, πιέζει τα αποθέματα στον υδροφόρο ορίζοντα και οδηγεί σε υφαλμύριση των υδάτων.

Ενδεικτικό είναι, επίσης, ότι παρά τις αυξημένες βροχοπτώσεις των τελευταίων μηνών τα αποθέματα νερού στους ταμιευτήρες των υδροηλεκτρικών της ΔΕΗ βρίσκονται σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα. Τα φράγματα της ΔΕΗ χρησιμοποιούνται τόσο για την παραγωγή ενέργειας όσο και για άρδευση/ύδρευση. Έτσι, η μείωση των αποθεμάτων εγκυμονεί κινδύνους όχι μόνο για την επάρκεια νερού αλλά και για το κόστος της ηλεκτρικής ενέργειας.

πηγή

Το άρθρο Η Ελλάδα αντιμέτωπη με τη λειψυδρία: Στην 19η θέση παγκοσμίως ως προς τον κίνδυνο ανεπάρκειας νερού εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Εκτός από σαφή μέτρα για την καταπολέμηση της λειψυδρίας, θα έχουν παρθεί και «οι οριστικές αποφάσεις για τα έργα που θα υλοποιηθούν στην Αττική και για την ιεράρχησή τους», σύμφωνα με τον κ. Βαρελίδη.

Υπενθυμίζεται ότι η ΕΥΔΑΠ έχει προτείνει 3 λύσεις για την κάλυψη των υδρευτικών αναγκών. Η πρώτη πρόταση είναι η σύνδεση της Αττικής με τη Λίμνη των Κρεμαστών, η οποία αποτελεί και την οικονομικότερη λύση. Ακολουθεί η αφαλάτωση στην περιοχή της Ιτέας και, τέλος, η μεταφορά νερού με μεγάλα υδροφόρα τάνκερ από τις εκβολές του Αχελώου προς την περιοχή Άσπρα Σπίτια και Θίσβη της Βοιωτίας.

«Το ζητούμενο είναι η αποτελεσματικότητα και όχι η ανάλυση και η θεωρία», όπως τόνισε ο Γενικός Γραμματέας Φυσικού Περιβάλλοντος και Υδάτων, προσθέτοντας ότι εάν αρχίσουμε τώρα «στα επόμενα δύο χρόνια θα μπορέσουμε να δούμε απτά αποτελέσματα σε όλη την Ελλάδα».

Από την πλευρά του, ο πρόεδρος του ΤΜΕΔΕ, Κωνσταντίνος Μακέδος, επισήμανε ότι υπάρχει τεχνογνωσία, αλλά και τεχνικές εταιρείες αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα που μπορούν να αναλάβουν τα νέα περίπλοκα έργα.

«Για να δώσουμε λύσεις πρέπει να υπάρχουν δράσεις και δράσεις δεν γίνονται χωρίς συμμαχίες», σημείωσε ο Διευθύνων Σύμβουλος της ΕΥΔΑΠ Χάρης Σαχίνης στο συνέδριο, τονίζοντας και αυτός τη σημασία λήψης αποφάσεων, γιατί τα αποθέματα νερού θα κρατήσουν 2,5 χρόνια ακόμη.

Σημειώνεται ότι είναι η τρίτη χρονιά φέτος που οι βροχοπτώσεις και οι χιονοπτώσεις δεν είναι ικανοποιητικές και αυτό προφανώς διαφέρει από περιοχή σε περιοχή, αλλά στις προβληματικές περιοχές συνεχίζει να υπάρχει πρόβλημα. «Η Ελλάδα έχει μια μεγάλη ανισοκατανομή στο ύψος βροχόπτωσης που διαθέτει. Η δυτική χώρα έχει πολύ νερό, η ανατολική χώρα έχει λίγο νερό και όσο πάμε προς τον νότο αυτά επιτείνονται», υπογράμμισε ο κ. Βαρελίδης.

Παραδόξως, η περιοχή που αντιμετωπίζει το μεγαλύτερο πρόβλημα λειψυδρίας στη χώρα μας είναι μία περιοχή από αυτές που έχουν το υψηλότερο ύψος βροχής και αυτή είναι η Κέρκυρα. Παρότι το νησί έχει πάρα πολλά φυσικά νερά, αντιμετωπίζει αυτή τη στιγμή το μεγαλύτερο πρόβλημα λειψυδρίας, δηλαδή ανισοκατανομής προσφοράς και ζήτησης του νερού, λόγω χρόνιων αδυναμιών σε διαχειριστικό επίπεδο και μη έγκαιρη συντήρηση και αναβάθμιση των υποδομών.

«Έχει φτάσει ο κόμπος στο χτένι και δεν μπορούμε να προχωρήσουμε άλλο έτσι», επισήμανε ο κ. Βαρελίδης, λέγοντας ότι το ΥΠΕΝ θέλει να δημιουργήσει δύο ισχυρούς πόλους, την ΕΥΔΑΠ και την ΕΥΑΘ. «Θέλουμε να βοηθήσουμε τους υπόλοιπους παρόχους να προχωρήσουν σε εθελοντικές συνενώσεις, έτσι ώστε να γίνουν ισχυρότεροι και πιο υγιείς. Δεν θέλουμε ένας καλός πάροχος να ενωθεί με έναν κακό πάροχο και να έχουμε έναν μεγάλο κακό πάροχο. Γι’ αυτό επιλέξαμε να πάμε στην οικειοθελή συνένωση, έτσι ώστε οι τοπικοί πάροχοι, με βάση τα χαρακτηριστικά τους, να δουν ποιος ταιριάζει με ποιον και να μπορέσουν να συνενωθούν για να προχωρήσουμε μπροστά», διευκρίνισε ο ίδιος.

πηγή

Το άρθρο Λειψυδρία: Μέτρα άνω των 10 δισ. ευρώ μέχρι το 2030 εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Πλάνα από την περιοχή δείχνουν το μέγεθος της καταστροφής: δίπλα σε ένα χωράφι που ένας επίμονος καλλιεργητής προσπαθεί ακόμη να διασώσει, στέκονται εγκαταλελειμμένα κτήματα, εντελώς ξερά. Τα χωράφια αυτά, αφημένα στη μοίρα τους λόγω της αδυναμίας νέων ανθρώπων να συνεχίσουν την καλλιέργεια, μετατρέπονται σε εστίες μετάδοσης ασθενειών στα όμορα καλλιεργημένα κτήματα.

Σύμφωνα με στοιχεία, για την κάλυψη των αρδευτικών αναγκών κάθε στρέμματος απαιτούνται περίπου 70 έως 100 κιλά νερού, ποσότητα που σε πολλές περιπτώσεις αναγκάζονται να μεταφέρουν οι παραγωγοί από άλλες περιοχές. Παρά τις υπεράνθρωπες προσπάθειες, το φετινό καλοκαίρι προμηνύεται εξαιρετικά δύσκολο, καθώς η ποσότητα βροχής που απαιτείται για να καλυφθούν οι ανάγκες (600 χιλιοστά) απέχει πολύ από την πραγματικότητα: έπεσαν μόλις 200 χιλιοστά.

Τα προβλήματα αναμένεται να οξυνθούν ακόμα περισσότερο λόγω της αυξημένης επισκεψιμότητας στις παραλιακές περιοχές της Κορινθίας το καλοκαίρι, με την τουριστική δραστηριότητα να ασκεί επιπλέον πίεση στους ήδη λιγοστούς υδάτινους πόρους.

Τα στοιχεία είναι αμείλικτα: από 70.000 στρέμματα καλλιεργήσιμης γης στην Κορινθία το 2020, σήμερα καλλιεργούνται μόλις 25.000 στρέμματα. Πρόκειται για μία εντυπωσιακή συρρίκνωση που αποτυπώνει το μέγεθος της εγκατάλειψης και της αδυναμίας συνέχισης της παραγωγής. Το φυσικό περιβάλλον επιβεβαιώνει το καμπανάκι: ποτάμια που κάποτε τροφοδοτούσαν ζωτικές ανάγκες έχουν πλέον ξεραθεί εντελώς.

Την ίδια ώρα, η Αττική δεν μένει ανεπηρέαστη. Οι ειδικοί κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου, τονίζοντας πως η Αθήνα σύντομα θα αντιμετωπίσει σοβαρό πρόβλημα υδροδότησης.

Σύμφωνα με τους ειδικούς, απαιτούνται άμεσες και δραστικές παρεμβάσεις τόσο στην αναβάθμιση των αρδευτικών υποδομών όσο και στη διαχείριση των διαθέσιμων υδάτων, με ταυτόχρονη ενίσχυση της πρωτογενούς παραγωγής. Διαφορετικά, οι κοινωνικές και οικονομικές επιπτώσεις για τον αγροτικό κόσμο και όχι μόνο, θα είναι τεράστιες.

Το άρθρο Καμπανάκι για λειψυδρία: Ξηρασία σε πολλές περιοχές της χώρας εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Στη σύσκεψη στην οποία παρέστησαν βουλευτές, δήμαρχοι, αντιπεριφερειάρχες, περιφερειακοί και δημοτικοί σύμβουλοι, εκπρόσωποι ΤΟΕΒ, Συνεταιρισμών και άλλων παραγωγικών φορέων εκφράστηκε ο προβληματισμός όλων για τις συνθήκες που διαμορφώνονται από την λειψυδρία, ενόψει της αρδευτικής περιόδου και τονίστηκε η αναγκαιότητα συνεργασίας όλων καθώς και της ορθολογικής χρήσης του νερού που ως δημόσιο αγαθό ανήκει σε όλους.

Όπως ειπώθηκε η κατάσταση στον κάμπο είναι απογοητευτική, λόγω του άνυδρου χειμώνα, ενώ με βάση τα στοιχεία που παρουσίασαν οι διοικούντες του ΟΔΥΘ οι διαθέσιμες ποσότητες νερού από τη λίμνη Πλαστήρα είναι μειωμένες σε σχέση με πέρυσι κατά 50%, δεν υπάρχει νερό προς αξιοποίηση από τη λίμνη Σμοκόβου, ενώ είναι απαραίτητη η καλύτερη διαχείριση νερού από τη λίμνη Κάρλα. Έντονος προβληματισμός εκφράστηκε και για τα βαλτωμένα έργα του Αχελώου και την έλλειψη πολιτικής βούλησης για να συζητηθεί το θέμα στη Βουλή, όπως και για την νέα προσφυγή των Αιτωλοακαρνάνων στη δικαιοσύνη για τη μη μεταφορά νερού στη Θεσσαλία και ας προβλέπεται στο νέο ΣΔΛΑΠ.

Δημ. Κουρέτας

Στην εισήγηση του ο Περιφερειάρχης Θεσσαλίας Δημήτρης Κουρέτας σημείωσε ότι για τα διαχρονικά προβλήματα λειψυδρίας και τις έντονες διαμάχες ανάμεσα σε διάφορες περιοχές του κάμπου της Θεσσαλίας, η  γενεσιουργός αιτία ήταν και παραμένει η επί πολλές δεκαετίες ακραία αναντιστοιχία ανάμεσα στην τεράστια «ζήτηση» νερού (κυρίως για τις αρδεύσεις) και στην περιορισμένη «προσφορά» από τους λίγους ταμιευτήρες, από ποτάμια και από υπόγειους υδροφορείς. Χωρίς νερό δεν μπορεί να υπάρξει αγροτική παραγωγή και χωρίς αγροτική παραγωγή δεν μπορεί να υπάρξει μέλλον για τη Θεσσαλία, αλλά και για ολόκληρη τη χώρα. Σε λίγο θα ξεκινήσει η αρδευτική περίοδος του 2025, δεύτερη χρονιά από τις πλημμύρες του 2023, με τους αγρότες μας να μην έχουν συνέλθει ακόμη από τις καταστροφικές συνέπειες τους, παρότι ως Περιφέρεια κάναμε ότι είναι ανθρωπίνως δυνατό για έργα αποκατάστασης σχεδόν σε όλες τις περιοχές που επλήγησαν. Όλες οι ενδείξεις και τα υδρολογικά στοιχεία που διαθέτουμε, μας οδηγούν στο συμπέρασμα ότι η φετινή αρδευτική χρονιά θα είναι δύσκολη. Πρέπει να υπάρχει σοβαρός προγραμματισμός, συνεργασία και τήρηση των αποφάσεων που έχουν ληφθεί, από όλους τους εμπλεκόμενους στην διαχείριση του νερού και από όλους τους αρδευτές, κατά μήκος του Πηνειού. Το επόμενο διάστημα όλοι μας, υπηρεσίες, φορείς, διαχειριστές και χρήστες νερού θα πρέπει να πάρουμε όλα τα αναγκαία μέτρα και να είμαστε σε ετοιμότητα  για τα πιθανά προβλήματα που θα αντιμετωπίσουμε, ιδιαίτερα μάλιστα αν συνεχιστεί η ανομβρία και δεν μεσολαβήσουν διαστήματα με βροχοπτώσεις που θα αμβλύνουν τις ανάγκες για αρδευτικό νερό.

ΟΔΥΘ

Από την πλευρά τους, οι εκπρόσωποι του Οργανισμού Διαχείρισης Υδάτων Θεσσαλίας, ανέδειξαν την τρέχουσα κατάσταση αναφορικά με την περιορισμένη διαθεσιμότητα του νερού, τα ελλειμματικά αποθέματα επιφανειακών υδάτων και τις σημαντικές προκλήσεις που αντιμετωπίζει σήμερα η περιοχή της Θεσσαλίας, καθώς πέραν του ότι κατά τα τελευταία έτη επλήγη πολλαπλά από καταστροφικές πλημμύρες, σήμερα βρίσκεται αντιμέτωπη με σοβαρά υδατικά ζητήματα, εξαιτίας της κλιματικής κρίσης.

Επισημαίνεται ότι ο νέος Οργανισμός (ΟΔΥΘ) θα αποτελέσει τον ενιαίο φορέα για την προστασία και την ολοκληρωμένη διαχείριση των υδατικών πόρων του Υδατικού Διαμερίσματος Θεσσαλίας, με αρμοδιότητες την εκπόνηση της στρατηγικής για την προστασία και διαχείριση των υδάτων, τον συντονισμό και τη συνεχή επίβλεψη της εφαρμογής των μέτρων προστασίας και διαχείρισης των υδάτων, την εποπτεία και υλοποίηση, καθώς και τη χορήγηση αδειών χρήσης ύδατος.

Ο πρόεδρος του ΟΔΥΘ, Καθηγητής Νίκος Δέρκας παραδέχτηκε πως «έχουμε να αντιμετωπίσουμε και να διαχειριστούμε μία πολύ δύσκολη κατάσταση. Το νερό είναι πολύ περιορισμένο, οπότε θα πρέπει να το διαχειριστούμε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, ώστε οι συνέπειες να ελαχιστοποιηθούν. Ο ΟΔΥΘ, σε συνεργασία με την Περιφέρεια και σε πλήρη αρμονία στη συνεργασία αυτή, θα προσπαθήσει και με τους φορείς φυσικά, τους Δήμους, τους ΤΟΕΒ και τους χρήστες, να κάνει την καλύτερη δυνατή διαχείριση, ώστε να ελαχιστοποιήσουμε τις απώλειες. Απώλειες θα υπάρξουν, αλλά θα πρέπει να είναι έτσι στοχευμένη άρδευση, ώστε να έχουμε τις λιγότερες συνέπειες στις καλλιέργειες και να υπάρχει δίκαιη κατανομή του νερού. Το θεωρούμε πολύ βασικό… Αν δε συνεργαστούμε τα αποτελέσματα θα είναι τραγικά» σημείωσε.

Ο Διευθύνων Σύμβουλος του ΟΔΥΘ κ. Μαρκινός Αθανάσιος, παρουσίασε τα δεδομένα, παραθέτοντας αναλυτικά στοιχεία για τα τρέχοντα υδατικά αποθέματα στους ταμιευτήρες της Θεσσαλίας, τη ζήτηση και τις ανάγκες σε νερό για άρδευση, ενώ απευθυνόμενος σε όλους τους τοπικούς φορείς διαχείρισης και τους αρδευτές, έδωσε τις κατευθύνσεις για τον συντονισμό των δράσεων και την καλύτερη δυνατή αντιμετώπιση του προβλήματος. Επεσήμανε δε ότι η συνεργασία όλων των εμπλεκόμενων φορέων είναι επιβεβλημένη για την εξομάλυνση της κατάστασης, με όσο το δυνατόν λιγότερες δυνατές απώλειες κατά τη δύσκολη αρδευτική περίοδο που αναμένεται να ξεκινήσει.

Ο αναπληρωτής Διευθύνων Σύμβουλος του ΟΔΥΘ κ. Κορκόβελος Αθανάσιος, παρουσίασε τα βροχομετρικά δεδομένα των σταθμών της περιοχής, καθώς και ποσοτικά στοιχεία των παροχετεύσεων των ποταμών.

Στο ίδιο μήκος κύματος, κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου, κινήθηκε και η ομιλία της αντιπροέδρου Ρένας Καραλαριώτου.

8 Προτεινόμενα μέτρα

Στην κοινή σύσκεψη Περιφέρειας και ΟΔΥΘ προτάθηκαν από τους διοργανωτές ορισμένα μέτρα για την άμεση αντιμετώπιση της δύσκολης κατάστασης, τα οποία και έγιναν αποδεκτά από τους φορείς που συμμετείχαν. Αυτά είναι:

Συγκέντρωση στοιχείων ανά ΤΟΕΒ, Δήμο και περιοχή, για τις  εκτάσεις (και την τοποθεσία) που έχουν προγραμματιστεί να αρδευτούν από επιφανειακά νερά ταμιευτήρων – φραγμάτων, λιμνών και ποταμών (Σμόκοβο, Ταυρωπός, Πηνειός, Κάρλα, Γυρτώνη κλπ.). Ενθάρρυνση αγροτών για προτίμηση και σπορά ποικιλιών με λιγότερες ανάγκες σε νερό (με μικρότερο βιολογικό κύκλο) και όψιμες. Συγκρότηση Επιτροπής (με εκπροσώπους ΟΔΥΘ, Αντιπεριφερειάρχες, ΤΟΕΒ, Δήμων παρακολούθησης της ποσότητας του νερού από την λίμνη Πλαστήρα για ενίσχυση του Πηνειού, της πορείας,  της στάθμης – παροχής του νερού σε κρίσιμα (προκαθορισμένα) σημεία του Πηνειού (από Καλέτζη προς Λάρισα), σημεία τυχόν πρόχειρων – αυθαίρετων φραγμάτων και άλλων εμποδίων. Τοποθέτηση (όπου είναι εφικτό) σταθμήμετρων – μετρητών παροχής σε κρίσιμα σημεία (μετά την έξοδο του ΥΗΣ Πλαστήρα, Καλέντζη και Πηνειό). Συντήρηση και ετοιμότητα λειτουργίας θυροφράγματος Γυρτώνης (έγκαιρο κλείσιμο για αποθήκευση νερού). Παρακολούθηση της πορείας του νερού σε κρίσιμα σημεία του Πηνειού με drone. Έλεγχος εφαρμογής κανονισμού και προγράμματος άρδευσης στα συλλογικά δίκτυα (ΤΟΕΒ – Δήμους). Κυκλική διακοπή αρδεύσεων (κατά περιοχή) για 8 ημέρες και παρακολούθηση εφαρμογής.

Στη σύσκεψη τοποθετήθηκαν οι βουλευτές Μάξιμος Χαρακόπουλος, Αριστοτέλης Σπάνιας, Ευαγγελία Λιακούλη,  Γιώργος Ρούντας, Κώστας Φλώρος, ο ειδικός Γραμματέας της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Κώστας Τζανακούλης, ο σύμβουλος του Περιφερειάρχη Θεσσαλίας σε θέματα υδάτων Κώστας Γκούμας, οι Δήμαρχοι Πλαστήρα Παναγιώτης Νάνος, Κιλελέρ Θανάσης Νασιακόπουλος, Αγιάς Αντώνης Γκουντάρας, Σοφάδων Δημοσθένης Κατσής, ο αντιδήμαρχος Λαρισαίων Κώστας Βλαχούλης, οι πρόεδροι των ΤΟΕΒ Πηνειού Δημήτρης Τσιουρής, Τιτανίου Βασίλης Γιαννάκος, Θεσσαλιώτιδας Γιωτάκος, ο πρόεδρος της ΠΟΣΓ, περιφερειακός σύμβουλος Δημήτρης Σοφολόγης, ο πρόεδρος του ΓΕΩΤΕΕ Κεντρικής Ελλάδος Δημήτρης Ντογκούλης, ο πρόεδρος της ΠΟΓΕΔΥ Νίκος Κακκαβάς, ο αντιδήμαρχος Δομοκού κ. Πετρόπουλος, ο γεωλόγος μηχανολόγος κ. Μπέλεσης και ο εκπρόσωπος συλλόγου παραγωγών κλειστού αγωγού Σμοκόβου Αθαν. Καραγιάννης.

Η Επιτροπή

Με τη λήξη της σύσκεψης, ο Περιφερειάρχης κ. Κουρέτας ανακοίνωσε τη συγκρότηση Επιτροπής, η οποία συνεδρίασε αμέσως μετά για τον καθορισμό των επόμενων βημάτων, ενώ θα συνεδριάζει ανά τακτά χρονικά διαστήματα, προκειμένου να διαμορφώνει εκείνες τις πολιτικές που θα αντιμετωπίζουν αποτελεσματικά το οξύ πρόβλημα της λειψυδρίας. Στην Επιτροπή θα συμμετέχουν ο Περιφερειάρχης Δημήτρης Κουρέτας, ο πρόεδρος του ΟΔΥΘ Ν. Δέρκας, ο Δ/νων Σύμβουλος Αθαν. Μαρκινός, ο αναπλ. Δ.Σ. Αθαν. Κορκόβελος, εκπρόσωποι των ΤΟΕΒ Πηνειού, Ταυρωπού, Τιτανίου, Θεσσαλιώτιδας, των δήμων Παλαμά, Φαρκαδόνας, Κιλελέρ, Αγιάς, Σοφάδων, Τεμπών, Λάρισας, ο πρόεδρος του ΓΕΩΤΕΕ Δ. Ντογκούλης, ο πρόεδρος της ΠΟΣΓ Δημήτρης Σοφολόγης, ο Αντιπεριφερειάρχης Υδάτων Νίκος Ντίτορας, ο Συντονιστής του Κέντρου Πολιτικής Προστασίας Περιφέρειας Θεσσαλίας Ηλίας Λεοντάρης, ο σύμβουλος του Περιφερειάρχη σε θέματα υδάτων Κ. Γκούμας.

Το άρθρο Μέτρα για την καλύτερη διαχείριση του αρδευτικού νερού λόγω λειψυδρίας και συγκρότηση Επιτροπής εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Στη συνέχεια της τοποθέτησής της, η Ευαγγελία Λιακούλη σημείωσε ότι παρήλθαν δύο χρόνια από τις καταστροφές του Daniel χωρίς να συνταχθεί το σχέδιο διαχείρισης των υδάτινων πόρων της Θεσσαλίας σε συνάρτηση με την ανασυγκρότηση του παραγωγικού ιστού της Θεσσαλίας. Όπως σημείωσε χαρακτηριστικά «οι καθυστερήσεις είναι τεράστιες σε μια πορεία – δυστυχώς – προδιαγεγραμμένη, διότι όλοι γνωρίζαμε το πρόβλημα με τα μειωμένα αποθέματα. Προσωπικά, έχω κάνει συνεχείς παρεμβάσεις στο Κοινοβούλιο για το θέμα και μάλιστα έχω απευθύνει ανοιχτή επιστολή στον Πρωθυπουργό όταν στις 2/9/2024 ήρθε στο Δήμο Κιλελέρ, χωρίς να προσκαλέσει καν τους βουλευτές της αντιπολίτευσης, εκθέτοντας τότε στον κ. Μητσοτάκη όλα τα δεδομένα που οδηγούν το υδατικό πρόβλημα της Θεσσαλίας σε καταβαράθρωση.

Άλλωστε, υπάρχει σοβαρό έλλειμμα ενημέρωσης για το μέλλον της Θεσσαλίας,  που προκαλεί η ίδια η Κυβέρνηση, όπως αποδείχθηκε και τον Νοέμβριο του 2024 όταν κατέθεσα επίκαιρη ερώτηση αναφορικά με την ανάθεση εκ μέρους της Κυβέρνησης στην ολλανδική εταιρία HVA, μελέτης 7 εκατομμυρίων ευρώ -μετά τα 1,4 εκατ. ευρώ για το γνωστό masterplan– χρηματοδοτούμενη και πάλι από την ελληνική ένωση τραπεζών, για την επικαιροποίηση  μελετών για τα φράγματα Πύλης, Μουζακίου, το κανάλι μεταφοράς νερού βαρυτικής ροής Γυρτώνης και την επέκταση της Λίμνης Κάρλας. Τίθεται συνεπώς το ερώτημα, για το ποια είναι η σημερινή κατάσταση και αν πράγματι συνεχίζει η ολλανδική εταιρεία να επεξεργάζεται τα συγκεκριμένα έργα,  διότι δεν υπάρχει καμία ενημέρωση».

Αναφορικά με την πορεία των έργων του Αχελώου για την αντιμετώπιση του υδατικού προβλήματος της Θεσσαλίας, η Βουλευτής Λάρισας υπογράμμισε ότι το βασικό πρόβλημα είναι ότι η απροθυμία της Κυβέρνησης να δώσει λύση. Σημείωσε δε ότι «μετά την εκλογή της Κυβέρνησης το 2019, μας κάλεσε ο τότε Υπουργός Επικρατείας κ. Γεραπετρίτης λέγοντας ότι το έργο του Αχελώου συνεχίζεται και σε τρεις μήνες θα είναι έτοιμη η επικαιροποίηση. Έκτοτε όμως “ούτε φωνή ούτε ακρόαση” και μάλιστα θυμίζω ότι προσωπικά στις 17/2/2022 πήρα την πρωτοβουλία για μια σύσκεψη για το ζήτημα, όπου κλήθηκαν οι φορείς της Θεσσαλίας, η  Επιτροπή για τον Αχελώο, τα αρμόδια Υπουργεία και πάλι οι απαντήσεις εκ μέρους της Κυβέρνησης ήταν “ήξεις, αφήξεις”.  Ακόμα και σήμερα, δεν υπάρχει καν επίσημη ενημέρωση για τα διαθέσιμα αποθέματα και το μόνο που βλέπουμε είναι ότι ο τόπος μας έχει πάρει την “κατιούσα” στα υδατικά αποθέματα και η Κυβέρνηση αδιαφορεί. Το πότε και αν θα υλοποιηθούν τα φράγματα και με ποια χρηματοδότηση είναι άγνωστο και δεν υπάρχει καμία λύση στον ορίζοντα. Η αγωνία δε κορυφώνεται όταν βλέπουμε ότι άλλα έργα, όπως το φράγμα στο Αγιονέρι δεν μπορεί καν να ολοκληρωθεί! Συζητάμε λοιπόν σήμερα, ένα χρόνο αφότου συστάθηκε αιφνιδιαστικά και χωρίς διαβούλευση ο ΟΔΥΘ, χωρίς τα βασικά, χωρίς να έχουμε καν συλλογή στοιχειών από τους ΤΟΕΒ, χωρίς να έχουμε καν αυτή τη στιγμή καταγραφή για τον αριθμό των στρεμμάτων που θα είναι αρδευόμενες εκτάσεις αυτό το καλοκαίρι».

Η Ευαγγελία Λιακούλη υπογράμμισε ότι για την αντιμετώπιση του υδατικού προβλήματος της Θεσσαλίας απαιτείται ένα αρραγές μέτωπο όλων των φορέων και της κοινωνίας και στο πλαίσιο αυτό απηύθυνε κάλεσμα στους Βουλευτές της Θεσσαλίας όλων των κομμάτων να κατατεθεί κοινή πρόταση για το θέμα της λειψυδρίας στους συναρμόδιους Υπουργούς. «Η διαχείριση των υδάτων της Θεσσαλίας πρέπει να συνδεθεί με την παραγωγική της ανασυγκρότηση. Αν δεν υπάρχει νερό, δεν υπάρχει επιβίωση, δεν υπάρχει Θεσσαλία. Θα υπάρξει φυγή των ανθρώπων από τον τόπο τους και δεν θα υπάρχει δυστυχώς επιστροφή», τόνισε ολοκληρώνοντας την τοποθέτησή της.

Το άρθρο Ε. Λιακούλη στη σύσκεψη Περιφέρειας για τη λειψυδρία : «Κατάσταση εκτάκτου ανάγκης λόγω λειψυδρίας στη Θεσσαλία» εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Σκοπός της σύσκεψης είναι να διεξαχθεί μια ουσιαστική συζήτηση για τα θέματα που σχετίζονται με την προετοιμασία της Περιφέρειας, του Ο.Δ.Υ.Θ και όλων των εμπλεκόμενων φορέων διαχείρισης νερού της Θεσσαλίας, ενόψει της νέας αρδευτικής περιόδου και των προβλημάτων που αναμένονται στις ιδιαίτερες συνθήκες λειψυδρίας.

Το άρθρο Σύσκεψη για την λειψυδρία την Δευτέρα στην Περιφέρεια εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Δεν υπάρχουν περιθώρια για ολιγωρίες

Ο Θεσσαλός πολιτικός, που δεν ήταν δυνατόν να παραστεί στην εκδήλωση λόγω της συμμετοχής του σε κοινοβουλευτική αποστολή στο Στρασβούργο, στο μήνυμά του προς τον αντιπρόεδρο της ΔΕΥΑΛ κ. Κώστα Αργυρόπουλο υπογράμμισε ότι «τα μέτρα που είχαν ληφθεί μέχρι πρόσφατα, δεν έχουν αποδώσει τα αναμενόμενα και κατά συνέπεια η επέλαση της κλιματικής αλλαγής, η οποία εντείνει τα ήδη υπάρχοντα προβλήματα και επιφέρει νέα, δεν αφήνει περιθώρια για ολιγωρίες».

Οι προκλήσεις για την ΔΕΥΑΛ

Ο έμπειρος κοινοβουλευτικός πρόσθεσε ότι «ο ρόλος των ΔΕΥΑ και ειδικότερα της ΔΕΥΑ Λάρισας στην προσπάθεια για την ανατροπή της υπάρχουσας κατάστασης είναι κομβικός, αφού οι επιμέρους προκλήσεις είναι πολλαπλές. Η ανάγκη για ποιοτικό νερό σε πόλεις, όπως η Λάρισα -που συνεχώς επεκτείνεται- αυξάνεται, όπως και η ανάγκη για αρδευτικό νερό στην επαρχία, τη στιγμή που οι διαθέσιμοι και κατάλληλοι υδατικοί πόροι μειώνονται. Επιπλέον, η βελτίωση της ποιότητας του νερού και ο περιορισμός της μόλυνσης, και κυρίως της επιβάρυνσης με νιτρικά δεν είναι εύκολη υπόθεση, ενώ ταυτόχρονα, ελέω και των έντονων κλιματικών φαινομένων, δεν πρέπει να ξεχνάμε την αντικατάσταση των υφιστάμενων υποδομών που δεν ανταποκρίνονται στα νέα κλιματικά δεδομένα».

Κλείνοντας ο Μάξιμος Χαρακόπουλος συνεχάρη τους διοργανωτές για την πρωτοβουλία τους «καθώς, η ανάγκη για την αντιμετώπιση της λειψυδρίας άλλα και της μόλυνσης των υδάτων, αποτελεί θέμα επιβίωσης για την Θεσσαλία στο μέλλον».

Το άρθρο Μάξιμος: Η αντιμετώπιση της λειψυδρίας ζήτημα επιβίωσης για την Θεσσαλία εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Στα θεία έχουν εναποθέσει τις ελπίδες τους οι κάτοικοι της Νάξου που υποφέρουν από τη λειψυδρία, καθώς στο νησί δεν έχει βρέξει από τον περασμένο Απρίλιο.

Σε όλη την Νάξο γίνονται σήμερα λιτανείες για να βρέξει, καθώς οι αγρότες και παραγωγοί αντιμετωπίζουν τεράστιο πρόβλημα και οι καλλιέργειες απειλούνται από την ξηρασία.

Την τελευταία φορά που στο νησί είχε γίνει λιτανεία για να παρακαλέσουν τον Θεό για βροχή το 1966. Τότε, ιερείς και ποίμνιο είχαν κατεβάσει τις εικόνες στη θάλασσα και την επόμενη ημέρα έβρεξε, όπως δήλωσε στους Αταίριαστους του ΣΚΑΪ ο πρόεδρος του Αγροτικού Συνεταιρισμού Νάξου.

Δείτε το ρεπορτάζ

Πηγή: skai.gr

Το άρθρο Νάξος: Κάνουν λιτανείες για να βρέξει – Δεν έχει πέσει σταγόνα εδώ και 6 μήνες εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Στην εγκύκλιο του Αρείου Πάγου, με την οποία εκπέμπεται σήμα κινδύνου για το ζήτημα της λειψυδρίας, ζητείται από τις εισαγγελικές Αρχές να γίνεται αξιολόγηση των στοιχείων που αφορούν, μεταξύ άλλων, σε παράνομες γεωτρήσεις και στη συνέχεια να ασκείται ποινική δίωξη κατά περίπτωση.

Στην ίδια εγκύκλιο τονίζεται ότι οι επιπτώσεις της μείωσης των υδατικών πόρων είναι έντονες και πολλές περιοχές της χώρας βρίσκονται ή αναμένεται να βρεθούν σε ανησυχητική κατάσταση.

Παράλληλα, η Εισαγγελία του Αρείου Πάγου κάνει λόγο για αλόγιστη χρήση των υδάτων, στην οποία συμβάλλουν ουσιωδώς τόσο οι παράνομες γεωτρήσεις, όσο και η ανέλεγκτη λήψη ύδατος από τις νόμιμες γεωτρήσεις, χωρίς την τήρηση οιουδήποτε ανωτάτου ορίου (πλαφόν) για την ποσότητα που δικαιούνται οι κατά νόμο δικαιούχοι αυτών.

Πιο αναλυτικά, ολόκληρη η εγκύκλιος έχει ως εξής:

Ένα από τα πιο σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζει η χώρα μας, ως αποτέλεσμα της περιβαλλοντικής κρίσης σε παγκόσμια κλίμακα, είναι αυτό της μείωσης των υδατικών πόρων, σε αντίθεση με την ολοένα και μεγαλύτερη αύξηση της ζήτησης, ειδικά στις νησιωτικές περιοχές της επικράτειας, λόγω κυρίως, αλλά όχι και αποκλειστικά, του τουρισμού.

Ήδη οι επιπτώσεις της μείωσης των υδατικών πόρων είναι έντονες και πολλές περιοχές της χώρας βρίσκονται ή αναμένεται να βρεθούν σε ανησυχητική κατάσταση, εξετάζεται δε η λήψη μέτρων από τις αρμόδιες κρατικές υπηρεσίες προκειμένου να αντιμετωπισθούν στο άμεσο μέλλον φαινόμενα λειψυδρίας, ειδικά εάν οι βροχοπτώσεις και οι χιονοπτώσεις εξακολουθήσουν να βαίνουν μειούμενες.

Το ως άνω πρόβλημα επιδεινώνεται, σύμφωνα με τους ειδικούς επιστήμονες, από τη μη ορθολογική διαχείριση των υδάτων, η οποία μάλιστα πολλές φορές λαμβάνει τη μορφή της αλόγιστης χρήσης του ύδατος, τόσο για ύδρευση όσο και για άρδευση.

Σ’ αυτή την παρατηρούμενη αλόγιστη χρήση των υδάτων συμβάλλουν ουσιωδώς τόσο οι παράνομες γεωτρήσεις, όσο και η ανέλεγκτη λήψη ύδατος από τις νόμιμες γεωτρήσεις, χωρίς την τήρηση οιουδήποτε ανωτάτου ορίου (πλαφόν) για την ποσότητα που δικαιούνται οι κατά νόμο δικαιούχοι αυτών, ενώ ο αριθμός των παράνομων γεωτρήσεων είναι πολλαπλάσιος των νομίμων.

Είναι αμφίβολο εξάλλου αν και πως διασφαλίζεται στις νόμιμες γεωτρήσεις ότι και ο καθορισμός της ποσότητας που λαμβάνει κάθε δικαιούχος καλύπτει σε κάθε περίπτωση τις πραγματικές του ανάγκες για το χώρο στον οποίο υπάρχει γεώτρηση και όχι αυτές που ο ίδιος δημιουργεί με ψευδή ή παραπλανητικά στοιχεία, εικονικές π.χ μισθώσεις γειτονικών ακινήτων ή στο πλαίσιο επαγγελματικής καλλιέργειας, πέραν του χώρου αυτού, στον οποίο υπάρχει η γεώτρηση. Την ίδια στιγμή ο υδροφόρος ορίζοντας γλυκού νερού πολλών περιοχών συνεχώς μειώνεται και ουσιαστικά κατστρέφεται, αφού κατακλύζεται από την εισροή σε αυτόν αλμυρού νερού.

Για να μην μπορεί συνεπώς, έστω και καθ’ υπερβολή, να πει κανείς ότι “στη χώρα μας το νερό το πετάμε”, απαιτείται, εκτός από την αυτονόητη επαγρύπνηση των αρμοδίων αρχών με επίταση των ελέγχων σε κάθε κατεύθυνση, ήτοι των γεωτρήσεων βιομηχανιών, αγροτών, ξενοδοχείων και κάθε είδους άλλων επιχειρήσεων και η συνδρομή των Εισαγγελιών όλης της χώρας για τη διασφάλιση, στο μέτρο των αρμοδιοτήτων μας, της ορθολογικότερης, κατά το δυνατόν, διαχείρισης των υδατικών πόρων όλης της επικράτειας.

Συγκεκριμένα, οι παράνομες γεωτρήσεις, όσο και η ανέλεγκτη λήψη ύδατος από τις νόμιμες γεωτρήσεις, χωρίς την τήρηση οιουδήποτε ανωτάτου ορίου (πλαφόν) για την ποσότητα που δικαιούνται οι κατά νόμο δικαιούχοι αυτών, συνιστούν, εκτός των άλλων και αξιόποινες πράξεις, αφού εμπίπτουν στο πεδίο του άρθρου 28 του ν. 1650/1986, για την προστασία του περιβάλλοντος, όπως ισχύει, σε συνδυασμό με το ν. 4014/2011 «περιβαλλοντική αδειοδότηση έργων και δραστηριοτήτων κλπ» και την ΚΥΑ 146896/2014 (ΦΕΚ 2878/ Β’ /27.10.2014 «Κατηγορίες αδειών χρήσης και εκτέλεσης έργων αξιοποίησης των υδάτων. Διαδικασία και όροι έκδοσης των αδειών, περιεχόμενο και διάρκεια ισχύος τους και άλλες συναφείς διατάξεις»), όπως διορθώθηκε (Β’ 3142/21.11.2014), τροποποιήθηκε (Β’ 1435 / 10.7.2015, Β’ 69 / 22.1.2016, Β’ 814 /14.3.2017, Β7 1562/ 24.4.2020) και ισχύει.

Εν όψει των ανωτέρω, θα πρέπει να παρέμβετε δυναμικά εφαρμόζοντας τον Νόμο με τη συνδρομή των αρμόδιων αρχών ελέγχου των παράνομων γεωτρήσεων (Αποκεντρωμένες Διοικήσεις, ΟΤΑ πρώτου και δεύτερου βαθμού, αλλά και της ΕΛΑΣ-βλ. και σχετική εγκύκλιο ΑΠ οικ 102135/10.12.2015 του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας- Ειδική Γραμματεία Υδάτων- με θέμα «Διευκρινίσεις σχετικά με τις αρμοδιότητες των Δήμων και των Περιφερειών σχετικά με τη διενέργεια ελέγχων των όρων των αδειών χρήσης ύδατος και των παραβάσεων των διατάξεων της ΚΥΑ 146896/2014»), από τις οποίες επιβάλλεται να ζητήσετε να σας αποστέλλουν, όταν διαπιστώνουν τις πιο πάνω παραβάσεις, τις εκθέσεις διαπίστωσης αυτών (βλ. άρθρο 12 της πιο πάνω ΚΥΑ), για την εκ μέρους σας αξιολόγησή τους και την άσκηση της ενδεδειγμένης κατά περίπτωση ποινικής δίωξης.

Περαιτέρω, όπως είναι αυτονόητο, πρέπει να διώκεται και η αυθαίρετη επέμβαση στα δίκτυα ύδρευσης και άρδευσης των ΟΤΑ από ιδιώτες και συγκεκριμένα η κλοπή του νερού, η οποία έχει ως συνέπεια να το στερούνται οι νόμιμοι χρήστες του για την αντιμετώπιση των βασικών αναγκών τους, όπως ύδρευση και καθαριότητα, αλλά ενδεχομένως και τη βλάβη των δικτύων αυτών και εν γένει την παρεμπόδιση ή διατάραξη της παροχής στο κοινό νερού (άρθρα 372 παρ.1, 378 παρ.2, 293 ΠΚ κλπ ).

Η κατά τα ως άνω εφαρμογή του Νόμου με τη συνδρομή των αρμόδιων αρχών εκτιμάται ως απολύτως αναγκαία στην κατεύθυνση της διασφάλισης, κατά το δυνατόν, της ορθολογικότερης διαχείρισης των υδάτων στην Ελληνική Επικράτεια.

πηγή

Το άρθρο Λειψυδρία: Ο Άρειος Πάγος ζητά με εγκύκλιο δυναμική εισαγγελική παρέμβαση για παράνομες γεωτρήσεις εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Διαρροές δικτύων, παλιές υποδομές, αύξηση της ζήτησης του νερού λόγω υπερτουρισμού, προβλήματα υφαλμύρινσης, υπερεκμετάλλευση υδάτων για την άρδευση: Τα προβλήματα αυτά σε συνδυασμό με δύο ξηρούς χειμώνες σκιαγραφούν όλα όσα καλείται να αντιμετωπίσει το κράτος για να δώσει λύση στο φαινόμενο της λειψυδρίας.

Οι περιοχές που έχουν τα μεγαλύτερα προβλήματα είναι σαφώς τα νησιά του Νοτίου αλλά και Βορείου Αιγαίου, η Πελοπόννησος και περιοχές της Ανατολικής Κρήτης. Τα προβλήματα είναι, όμως, διαφορετικά σε κάθε Περιφέρεια.

Το άρθρο Ο χάρτης της λειψυδρίας στην Ελλάδα εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Ο Περιφερειάρχης κάλεσε σε συστράτευση όλους τους εμπλεκόμενους φορείς προκειμένου να αρθούν τοπικές διαμάχες και «σαν μία γροθιά όλοι μαζί, αφού συμφωνήσουμε στα ελάχιστα, να ενισχύσουμε τη διεκδικητική μας δυνατότητα προκειμένου να γίνουν στον μικρότερο χρόνο τα αναγκαία έργα διαχείρισης και εξοικονόμησης νερού για να έχει η Θεσσαλία επάρκεια και για να προστατευτούμε από νέα πλημμυρικά φαινόμενα στο μέλλον».

Όπως εξήγησε ο κ. Κουρέτας, το θεσσαλικό διαμέρισμα αντιμετωπίζει εδώ και πολλά χρόνια σοβαρά προβλήματα στον τομέα των υδατικών πόρων, τόσο λόγω της ανομβρίας, όσο και λόγω έλλειψης αρδευτικών έργων υποδομής. «Για να αντιμετωπισθεί η σοβαρή αυτή κατάσταση, έγιναν κάποιες προσπάθειες στο παρελθόν, που, εκτός του ότι ήταν επιβαρυντικές για τα ίδια τα οικοσυστήματα (επιφανειακά και υπόγεια) και το περιβάλλον, ήταν και αποσπασματικές – αναποτελεσματικές. Οι καταστροφικές αντλήσεις υδάτων από μόνιμα αποθέματα υπόγειων υδροφορέων και οι παρανομίες με την κατασκευή δεκάδων αυθαίρετων μικρών φραγμάτων μέσα στην κοίτη των ποταμών και άλλα παρόμοια που έχουν γίνει πλέον «καθεστώς», δεν πρέπει για κανένα λόγο να συνεχιστούν και δεν είναι αποδεκτές από την παρούσα Περιφερειακή αρχή» ήταν το μήνυμα, με πολλαπλούς αποδέκτες, που έστειλε ο περιφερειάρχης. Κατά τον ίδιο, για να αντιμετωπιστεί η λειψυδρία και μελλοντικά πλημμυρικά φαινόμενα, απαιτείται μία σοβαρή και ειλικρινής συζήτηση, την οποία θα πρέπει να ακολουθήσει  ένας ουσιαστικός σχεδιασμός, με προοπτική τόσο την προσεχή χρονιά όσο και μεσοπρόθεσμα την επόμενη 10ετία.

Αναλύοντας τον σχεδιασμό της Περιφερειακής Αρχής, ανέδειξε ως μόνη ρεαλιστική επιλογή για το μέλλον του πρωτογενούς τομέα (και όχι μόνο), τη διατήρηση του συνόλου των αρδευομένων εκτάσεων στη Θεσσαλία και παράλληλα την άμεση εφαρμογή του εγκεκριμένου σχεδίου διαχείρισης υδάτων (ΣΔΛΑΠ) σε συνδυασμό με το υπό έγκριση Σχέδιο Διαχείρισης Κινδύνων Πλημμυρών αλλά και των προτάσεων της Ολλανδικής HVA. Ειδικότερα, έθεσε σε ορίζοντα πενταετίας, την ολοκλήρωση των έργων ορεινής υδρονομίας (προϋπολογισμού 200 εκατ. Ευρώ), με βασικά τα τρία φράγματα σε Ενιπέα, Μουζάκι και Πύλη που θα συγκρατούν τα νερά στους ορεινούς όγκους της Θεσσαλίας ώστε να φθάνουν πιο αργά στον κάμπο, αποτρέποντας πιεστικές πλημμυρικές ροές. Στάθηκε, ακόμη, στο μεγάλο έργο της διώρυγας μεταφοράς νερού από τη Γυρτώνη στην Κάρλα,  μήκους 23 χιλιομέτρων, του οποίου την κατασκευή τοποθέτησε χρονικά μέσα στην επόμενη οκταετία.  Ο κ. Κουρέτας ανακοίνωσε, εξάλλου, ότι το επόμενο διάστημα η Θεσσαλία θα γίνει ένα απέραντο εργοτάξιο, καθώς εγκρίθηκαν από την Περιφερειακή Επιτροπή και ξεκινάνε αμέσως μετά τον Δεκαπενταύγουστο όλα τα αναγκαία έργα για τον καθαρισμό των κοιτών ποταμών, την ενίσχυση των αναχωμάτων κλπ., των οποίων η προεργασία είχε ξεκινήσει από τον περασμένο Μάρτιο. Να σημειωθεί ότι ο Περιφερειάρχης στην εισήγησή του ξεκαθάρισε, ακόμη, ότι πρέπει να ληφθεί οριστική απόφαση  σχετικά με τα ημιτελή έργα μεταφοράς νερού από την λεκάνη απορροής του Αχελώου, ώστε να μπορέσει η Θεσσαλία να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά το υδατικό της έλλειμμα.

Ο κ. Κουρέτας γνωστοποίησε πως μέχρι το τέλος του μήνα αναμένονται ανακοινώσεις από τον πρωθυπουργό για τα φράγματα Σκοπιάς, Μουζακίου, Πύλης καθώς και τη διώρυγα Γυρτώνης-Κάρλας για τη μεταφορά νερού. «Η Περιφέρεια Θεσσαλίας σε λίγες μέρες θα μετατραπεί σε εργοτάξιο με πολλές παρεμβάσεις σε ποτάμια και αναχώματα» σημείωσε χαρακτηριστικά.

Ακόμη ο κ. Κουρέτας ανακοίνωσε τη συνεργασία της Περιφέρειας Θεσσαλίας με το Πανεπιστήμιο Αθηνών για τη διαμόρφωση σε διαβούλευση με τους Δήμους και τους αρμόδιους φορείς ενός σχεδίου για τη διαχείριση των υδάτων και το αγροτικό πρόγραμμα.

Από την πλευρά των φορέων, επισημάνθηκε η καθυστέρηση ετών στην υλοποίηση των αναγκαίων έργων και εκφράστηκε η ανάγκη συνεργασίας και στήριξης της Περιφέρειας Θεσσαλίας για τη διεκδίκηση και διασφάλιση των έργων.

Το παρών στη σύσκεψη έδωσαν οι βουλευτές Ευαγγ. Λιακούλη, Μ. Κοντοτόλη, οι αντιπεριφερειάρχες Μ. Γαλλιού, Α-Μ. Παπαδημητρίου, Κ. Τέλλιος, Ν. Ράπτης, Αντρ. Κομήτσα, Δ. Τσέτσιλας, η πρόεδρος του Περιφερειακού Συμβουλίου, Χρ. Τσαγανού, οι δήμαρχοι Λαρισαίων, Θ. Μαμάκος, Λίμνης Πλαστήρα, Π. Νάνος, Αγιάς Αντ. Γκουντάρας, Τεμπών, Γ. Μανώλης, Νοτίου Πηλίου, Μ. Μιτζικός, οι επικεφαλής των παρατάξεων της αντιπολίτευσης στο περιφερειακό συμβούλιο, Κ. Αγοραστός, Τ. Τσαπλιές, περιφερειακοί σύμβουλοι, πρόεδροι των ΓΟΕΒ και ΤΟΕΒ και εκπρόσωποι αγροτικών συλλόγων. Χαιρετισμούς έστειλαν ο υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης, Χρ.Κέλλας, ο πρώην υπουργός, βουλευτής ΝΔ Κ. Σκρέκας, ο βουλευτής ΝΔ Τ. Σπάνιας και οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ Β. Κόκκαλης, Αλ. Μεϊκόπουλος.

Δείτε όλες τις τελευταίες ειδήσεις στο tirnavospress.gr, ακολουθήστε μας στο Facebook, Instagram, Google News, YouTube και Twitter.  Προσοχή! Επιτρέπεται η αναδημοσίευση των πληροφοριών του παραπάνω άρθρου (όχι αυτολεξεί) ή μέρους αυτών μόνο αν: Αναφέρεται ως πηγή το tirnavospress.gr στο σημείο όπου γίνεται η αναφορά. – Στο τέλος του άρθρου ως Πηγή – Σε ένα από τα δύο σημεία να υπάρχει ενεργός σύνδεσμος.

Το άρθρο Διευρυμένη σύσκεψη για τα νερά στην Περιφέρεια Θεσσαλίας – Δημ. Κουρέτας: Ήρθε η ώρα να γίνουμε μία γροθιά στη Θεσσαλία εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Το πρόβλημα του μεγάλου υδατικού ελλείματος στη Θεσσαλία, υπάρχει εδώ και πολλά χρόνια και αποτελεί την άλλη πλευθρά του νομίσματος των πλημμυρών.

Απο το 2017 είχε εντοπιστεί έλλειμμα 3 δισ. κ,μ ετησίως και 600 εκατ. κ,μ νερού για την άρδευση.

Είναι ένα πρόβλημα που αφορά όχι μόνο την άρδευση και ύδρευση της Θεσσαλίας, αλλά και τη διατροφική ασφάλεια με εγχώρια προϊόντα και την κτηνοτροφία όλης της χώρας. Αφορά το εισόδημα των αγροτών και των λαϊκών νοικοκυριών.

Αυτό το παλιό πρόβλημα της λειψυδρίας για τον Θεσσαλικό κάμπο, προβάλει μετά τις περσινές καταστροφικές πλημμύρες, ξανά απειλητικό, λόγω και της μείωσης των χειμερινών βροχοπτώσεων, αλλά παράλληλα και ο κίνδυνος για καταστροφικά πλημμυρικά φαινόμενα.

Οι αγρότες του κάμπου είναι οι πρώτοι που βιώνουν τις αρνητικές συνέπειες, αλλά όχι οι μόνοι, αφού ήδη εμφανίστηκαν και θα αυξηθούν προβλήματα και στην ύδρευση περιοχών και στο περιβάλλον.

Οι ευθύνες της κυβέρνησης της Ν.Δ, όλων των προηγούμενων (ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ και των συμπληρωμάτων τους), όπως και της προηγούμενης κυρίως, αλλά και της νυν περιφερειακής αρχής Θεσσαλίας, είναι τεράστιες.

Ευθύνες που συνίστανται αφενός, στην ανυπαρξία ενός ουσιαστικού σχεδίου διαχείρισης των υδατικών πόρων, στη μη υλοποίηση μιας σειράς μεγάλων και μικρότερων έργων υποδομής για την μεταφορά και ταμίευση του νερού και αφετέρου στην όλο και μεγαλύτερη εμπορευματοποίηση του νερού, είτε μέσω των κρατικών και δημοτικών οργανισμών, είτε με την παράδοσή του σε επιχειρηματικούς ομίλους.

Όλες οι κυβερνήσεις (Ν.Δ, ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ), είναι συνυπεύθυνες για τη σημερινή κατάσταση, αφού όλες προώθησαν τις στρατηγικές κατευθύνσεις της Ε.Ε και στη συγκεκριμένη περίπτωση τις κατευθύνσεις της οδηγίας 2000/60/ΕΚ για το νερό, η οποία θέτει σε προτεραιότητα την εξοικονόμηση της ζήτησης του νερού, σε αντιπαράθεση με τη μεγιστοποίηση της δυνατότητας προσφοράς του σε κάθε υδατικό διαμέρισμα.

Η οδηγία, με την οποία εναρμονίστηκε η ελληνική νομοθεσία ήδη από το 2003, επιβάλλει την αντιλαϊκή πολιτική τιμολόγησης του νερού και διαμορφώνει το πλαίσιο πλήρους εμπορευματοποίησής του.

Στη βάση αυτή τα νομοθετήματα της κυβέρνησης της Ν.Δ, για συγχωνεύσεις – καταργήσεις ΔΕΥΑ και δημιουργία φορέα διχαχείρισης του νερού στην Θεσσαλίας με τη μορφή της Α.Ε, στοχεύουν στην πιο αποτελεσματική εφαρμογή της ευρωενωσιακής Οδηγίας για εμπορευματοποίηση και ιδιωτικοποίηση του νερού.

Στη βάση αυτών των πολιτικών επιλογών δεν προχώρησε η ολοκλήρωση των έργων εκτροπής του άνω ρου του Αχελώου, εδώ και δεκαετίες και απο όσους συμφωνούν τάχα στα λόγια γι’ αυτήν (Ν.Δ, ΠΑΣΟΚ), κρυπτόμενοι πίσω από δικαστικές αποφάσεις και προσφυγές, αλλά και η μη κατασκευή των μικρότερης κλίμακας έργων ταμίευσης νερού, όσο και από εκείνους που διαφωνούν με την εκτροπή του (ΣΥΡΙΖΑ, Νέα Αριστερά, Οικολόγοι) και αντιπαραθέτουν αποπροσανατολιστικά σ’ αυτήν τα μικρότερα έργα, όσο και από τη Ν.Δ και το ΠΑΣΟΚ.

Τα περισσότερα απ’ αυτά που εξαγγέλθηκαν επανειλημμένα απ’ όλες τις κυβερνήσεις και την περιφερειακή αρχή Θεσσαλίας, δεν έχουν κατασκευαστεί εδώ και 2 δεκαετίες τουλάχιστον, ενώ ορισμένα δεν έχουν καν έτοιμη μελέτη!

Περισσεύουν οι ανέξοδες δηλώσεις και ο εμπαιγμός, από πρωθυπουργούς, υπουργούς, βουλευτές της Ν.Δ, του ΣΥΡΙΖΑ, του ΠΑΣΟΚ, αλλά και τις περιφερειακές αρχές, ότι έχουν δήθεν πολιτική βούληση για την αντιμετώπιση του προβλήματος της λειψυδρίας. Το αποτέλεσμα τους διαψεύδει.

Κανένα βήμα ουσιαστικά για την ολοκλήρωση των αναγκαίων έργων εκτροπής του Άνω ρου του Αχελώου, τη σήραγγα μεταφοράς νερού από τον Αχελώο, για τα φράγματα Συκιάς, Μουζακίου, Μεσοχώρας.

Κανένα ή επιτόπια βήματα για τα φράγματα (Αγιονερίου, Πύλης, Νεοχωρίτη, Καλούδας, Καλού Νερού, Αγ. Αντωνίου, Αγ. Τριάδος, Κερασούλας, ρουφράκτη Τιτάνου Δελερίων, Ναρθακίου, Διλόφου, αναστόμωσης πηγών Βρυσιών), τους ταμιευτήρες (Κοιλάδας, Αγίων Αναργύρων).

Τα «δρομολογημένα» φράγματα (Σκοπιάς, «Μπελμά» Αγιάς, «Λιβαδότοπος» Πουρναρίου-Αμπελακίων) καθυστερούν, ενώ το φράγμα Ληθαίου, δεν έχει ολοκληρωθεί, 20 χρόνια από την έναρξη των εργασιών κατασκευής του.

Το θυρόφραγμα «Γυρτώνης» επί του Πηνειού, που έχει ολοκληρωθεί εδώ και χρόνια, δεν έχει φορέα λειτουργίας και αντιμετωπίζει προβλήματα. Το φράγμα «Μαυρομάτι» Αλμυρού, που η κατασκευή του ξεκίνησε εδώ και αρκετά χρόνια, δεν έχουν ολοκληρωθεί όλες οι εργασίες ή υπάρχουν κακοτεχνίες, που εμποδίζουν την αξιοποίησή του, ενώ η λιμνοδεξαμενή στον Πάνορμο Σκοπέλου, που παραλήφθηκε το 2011 δεν λειτούργησε ποτέ. Μια σειρά υδραυλικά έργα κλειστού δικτύου άρδευσης καθυστερούν επί χρόνια (π.χ, ΤΟΕΒ Μάτι Τυρνάβου, Μακρυράχης, Πουρίου Δήμου Ζαγοράς-Μουρεσίου).

Ο ταμιευτήρας της Κάρλας, για τον οποίο επαίρονταν ο προηγούμενος περιφερειάρχης ότι ολοκλήρωσε πριν 5 χρόνια, δεν έχει φορέα διαχείρισης, έχει μεγάλο κόστος λειτουργίας, κυρίως για την άντληση του νερού από τον Πηνειό αφού δεν προχώρησε ο αγωγός μεταφοράς νερού δια της βαρύτητας από το θυρόφραγμα της Γυρτώνης στον Πηνειό, ενώ χωρίς τον εμπλουτισμό του Πηνειού θα μείνει άχρηστος.

Απέναντι στις αντιλαϊκές πολιτικές Ε.Ε, αστικών κυβερνήσεων και περιφερειακής αρχής, για τις εργατικές-λαϊκές οικογένειες και το περιβάλλον, που τους στερούν και το νερό και το μετατρέπουν όλο και πιο πολύ σε ακριβό εμπόρευμα , βρίσκεται το ΚΚΕ και τις αντιπαλεύει με συνέπεια, διεκδικώντας:

• Να πάψει το νερό να είναι εμπόρευμα και να κατοχυρωθεί πραγματικά ως κοινωνικό αγαθό, για να σταματήσει να βρίσκεται στα χέρια κάθε είδους Α.Ε που λειτουργούν με γνώμονα το κέρδος. Κατάργηση του νέου νόμου και όλου του νομοθετικού πλαισίου εφαρμογής της ευρωενωσιακής Οδηγίας για το νερό και της επιχειρηματικής δραστηριότητας.
• Να ολοκληρωθούν γρήγορα τα έργα εκτροπής του Άνω ρου του Αχελώου (σήραγγα μεταφοράς νερού από τον Αχελώο, φράγματα Συκιάς, Μουζακίου, Μεσοχώρας, κλπ), χωρίς ΣΔΙΤ και ιδιώτες. Να ολοκληρωθούν και να λειτουργήσουν χωρίς ΣΔΙΤ και πρόσθετη επιβάρυνση των αγροτών και των κατοίκων, όλα τα φράγματα που ξεκίνησαν και προαναφέραμε, όπως και τα φράγματα που δεν ξεκίνησαν.
• Άμεση υλοποίηση και ολοκλήρωση των αναγκαίων έργων υποδομής για άρδευση, ύδρευση-αποχέτευση, χωρίς ΣΔΙΤ και συμβάσεις παραχώρησης.
• Φθηνό, ελεγμένο, ποιοτικό νερό για τον λαό, με άμεση μείωση των τιμολογίων κατά 30% σε ανέργους, χαμηλόμισθους, χαμηλοσυνταξιούχους
• Πλήρη, σταθερή εργασία για το σύνολο των εργαζομένων με ουσιαστικές αυξήσεις, με 35ωρο – 5ήμερο – 7ωρο. και να γίνουν άμεσα οι αναγκαίες προσλήψεις μόνιμου προσωπικού στις ΔΕΥΑ.

Βεβαίως ολοκληρωμένη λύση προς όφελος του λαού, μπορεί να δοθεί μόνο με την εφαρμογή της πολιτικής πρότασης εξουσίας και οικονομίας του ΚΚΕ, γιατί στον σοσιαλισμό θα αλλάξει ο σκοπός της παραγωγής. Δεν θα είναι πλέον το καπιταλιστικό κέρδος, αλλά η ευημερία της κοινωνίας. Κι αυτό θα μπορεί να γίνει, γιατί θα καταργηθεί η καπιταλιστική ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής, στις υποδομές, στη γη, στο νερό το οποίο θα γίνει κοινωνικό αγαθό.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο τα εργοστάσια επεξεργασίας νερού, τα δίκτυα ύδρευσης, αποχέτευσης και άρδευσης θα αποτελούν κοινωνική ιδιοκτησία και θα ανήκουν στον Ενιαίο Κρατικό Φορέα Νερού της εργατικής εξουσίας, ο οποίος σε συνεργασία με άλλους κρατικούς φορείς, όπως της Ενέργειας, της Πολιτικής Προστασίας, των Δασών, θα διασφαλίζει:

• Την κατασκευή υποδομών εμπλουτισμού των επίγειων και υπόγειων υδροφορέων και την ενεργοποίηση τεχνικών εξοικονόμησης του διαθέσιμου νερού.
• Την αύξηση των αρδευόμενων εκτάσεων για τη στήριξη της εγχώριας αγροτικής και βιομηχανικής παραγωγής (τρόφιμα, κλωστοϋφαντουργία, κλπ.) και των αναγκαίων αναδιαρθρώσεων (π.χ. αναβάθμιση κτηνοτροφίας).
• Την εξασφάλιση λαϊκής κατανάλωσης και ιδιαίτερα ύδρευσης με ελεγμένο, ποιοτικό νερό, η οποία θα κατοχυρώνει στην πράξη το νερό ως κοινωνικό δικαίωμα.
• Την προστασία του περιβάλλοντος και της δημόσιας υγείας, την ανάταξη οικοσυστημάτων των ποταμών και των λιμνών.
• Τη μείωση της ενεργειακής εξάρτησης της χώρας, με αξιοποίηση του πλούσιου υδατικού δυναμικού της.
• Την αξιοποίηση της επιστημονικής έρευνας για την αύξηση και τη βελτίωση διαχείρισης των διαθέσιμων υδάτινων πόρων, για αξιοποίηση των νέων τεχνολογιών.

Στο πλαίσιο του κεντρικού σχεδιασμού, το σοσιαλιστικό κράτος θα μπορεί να υλοποιεί ενιαίο ολοκληρωμένο σχέδιο σε κάθε περιοχή, σε κάθε υδατικό διαμέρισμα, σε κάθε λεκάνη απορροής για τη μείωση του πλημμυρικού κινδύνου, την προστασία και την ενίσχυση των επιφανειακών και υπόγειων υδάτων, την προστασία των δασών που συμβάλλουν στον εμπλουτισμό των υδροφορέων, την υλοποίηση και λειτουργία των αναγκαίων υδροηλεκτρικών και αρδευτικών έργων.

Γι’ αυτό κάθε εργατοϋπάλληλος, βιοπαλαιστής αγρότης και επαγγελματίας, έχει κάθε λόγο, να συμπαραταχτεί με το ΚΚΕ στους αγώνες, ενάντια στις αντιλαϊκές πολιτικές, διεκδικώντας να γίνει πράξη αυτή η πολιτική πρότασή του.

Δείτε όλες τις τελευταίες ειδήσεις στο tirnavospress.gr, ακολουθήστε μας στο Facebook, Instagram, Google News, YouTube και Twitter.  Προσοχή! Επιτρέπεται η αναδημοσίευση των πληροφοριών του παραπάνω άρθρου (όχι αυτολεξεί) ή μέρους αυτών μόνο αν: Αναφέρεται ως πηγή το tirnavospress.gr στο σημείο όπου γίνεται η αναφορά. – Στο τέλος του άρθρου ως Πηγή – Σε ένα από τα δύο σημεία να υπάρχει ενεργός σύνδεσμος.

Το άρθρο ΛΑΣΥ Θεσσαλίας: Τεράστιες οι ευθύνες των κυβερνήσεων ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ και των περιφερειακών αρχών για την λειψυδρία στη Θεσσαλία εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Τα όποια μικροπροβλήματα εμφανίστηκαν εντοπίστηκαν και επιλύθηκαν, ενώ του χρόνου η κατάσταση θα είναι σαφώς καλύτερη, ενόψει και των δρομολογούμενων αρδευτικών αντιπλημμυρικών έργων.

Αυτό το μήνυμα έστειλε το άτυπο Συντονιστικό Όργανο της Θεσσαλίας για τα νερά, που συνεδρίασε στην Περιφέρεια Θεσσαλίας στη Λάρισα, παρουσία του Περιφερειάρχη Δημήτρη Κουρέτα και του Γραμματέα της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Κώστα Τζανακούλη.

Στο πλαίσιο συνέντευξης τύπου, που ακολούθησε της σύσκεψης, ο Δ. Κουρέτας ανακοίνωσε ότι αναλαμβάνει πρωτοβουλία και συγκαλεί το πρωί της Δευτέρας 12 Αυγούστου, διευρυμένη σύσκεψη φορέων (βουλευτές, αυτοδιοικητικοί, Επιμελητήρια, ΓΟΕΒ-ΤΟΕΒ κ.α.) με αφορμή και σχετική επερώτηση που κατέθεσε η Βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Ευαγγελία Λιακούλη.

Δ. Κουρέτας

Αναλυτικότερα, ο Περιφερειάρχης Θεσσαλίας Δ. Κουρέτας στην τοποθέτηση του αναφέρθηκε στην ψηφιακή παρακολούθηση της στάθμης του νερού από τη λίμνη Πλαστήρα ως στον κάμπο που γίνεται με σταθμήμετρα που έχει τοποθετήσει η Περιφέρεια σε κρίσιμα σημεία, προκειμένου να εξασφαλιστεί η ομαλή παροχέτευση του νερού σε κάθε σημείο. «Με αυτόν τον τρόπο διασφαλίζουμε την νομιμότητα και βάζουμε τέλος στην άναρχη συμπεριφορά επίδοξων καουμπόηδων, οι οποίοι καπηλεύονταν το νερό. Το νερό ανήκει σε όλη τη Θεσσαλία και όλοι οφείλουν να τηρήσουν την νομοθεσία, αλλιώς θα υποστούν τις προβλεπόμενες κυρώσεις».

Κ. Τζανακούλης

Από την πλευρά του, ο Γενικός Γραμματέας της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Κ. Τζανακούλης στην εισήγηση του ανέφερε: «Οδεύουμε προς το τέλος της αρδευτικής περιόδου, μιας από τις πλέον δύσκολες περιόδους των τελευταίων ετών για λόγους που όλοι γνωρίζουμε. Είναι γνωστό ότι από την προηγούμενη χρονιά τη διαχείριση των νερών της Λίμνης Πλαστήρα-Ταυρωπού την κάνουμε με την συμμετοχή όλων των άμεσα ενδιαφερομένων, έχοντας συμφωνήσει ότι ο ΤΟΕΒ Ταυρωπού σε συνεργασία με τη διεύθυνση Υδάτων της Αποκεντρωμένης άλλα και την Περιφέρεια κάνουμε το καλύτερο δυνατόν. Πέρυσι η περίοδος ξεκίνησε με τους χειρότερους οιωνούς αλλά στην συνέχεια βελτιώθηκε και πήγαμε πολύ καλά. Φέτος ξεκινήσαμε με τις καλύτερες συνθήκες αλλά δυστυχώς η παρατεταμένη ανομβρία και οι μακράς διάρκειας καύσωνες μας ανάγκασαν να είμαστε πολύ προσεκτικοί, αν και η βασική μας αρχή είναι να μη γίνεται καθόλου σπατάλη νερού, έχοντας ως πρώτιστο στοιχείο το γενικότερο περιβάλλον και την προστασία της λίμνης με όποια δυνατή προσπάθεια. Σεβόμαστε το περιβάλλον και το δείχνουμε στην πράξη. Οι περισσότεροι από τους ενασχολούμενους με τη διαχείριση έχουμε γνώση του αντικειμένου σε αντίθεση με πολλούς όψιμους οικολογούντες. Πάνω απ’ όλα δεν μας διακατέχει άγνοια κινδύνου. Η όλη μας διαδρομή το έχει αποδείξει. Δεν εκμεταλλευόμαστε συγκυρίες για να προβάλουμε το έργο και τις απόψεις μας. Οι ενέργειές μας κατατείνουν να μην πάθει κανένας ζημιά και πάνω απ’ όλα αυτό το φράγμα που άλλαξε την οικονομία της ευρύτερης περιοχής να το διαφυλάττουμε ως κόρη οφθαλμού. Κάποιες μικροαστοχίες που παρατηρήθηκαν ίσως από υπερβάλλοντα ζήλο και ανησυχίες που δεν δικαιολογούνται, αντιμετωπίστηκαν εν τη γενέσει τους και γι’ αυτό είμαστε αισιόδοξοι ότι όλα θα κυλήσουν ομαλά μέχρι το τέλος της δύσκολης αυτής αρδευτικής περιόδου. Γνωρίζουμε καλά ότι δεν είναι η άρδευση μόνο το μέγα θέμα διότι το έργο έχει πολλαπλό χαρακτήρα και έτσι το αντιμετωπίζουμε. Θέλω να ευχαριστήσω όλους όσοι εμπλέκονται σ΄αυτό το δύσκολο εγχείρημα και ότι στο τέλος Αυγούστου που θα κάνουμε την τελική εκτίμηση θα έχουμε φτάσει στην πλήρη επίτευξη των στόχων που θέσαμε. Και επειδή εχθρός του καλού είναι το καλύτερο, υποσχόμαστε ότι του χρόνου θα είμαστε αν όλα πάνε καλά, ακόμα καλύτερα οργανωμένοι και τυχόν αστοχίες που παρατηρήθηκαν δεν θα υπάρξουν».

Δείτε όλες τις τελευταίες ειδήσεις στο tirnavospress.gr, ακολουθήστε μας στο Facebook, Instagram, Google News, YouTube και Twitter.  Προσοχή! Επιτρέπεται η αναδημοσίευση των πληροφοριών του παραπάνω άρθρου (όχι αυτολεξεί) ή μέρους αυτών μόνο αν: Αναφέρεται ως πηγή το tirnavospress.gr στο σημείο όπου γίνεται η αναφορά. – Στο τέλος του άρθρου ως Πηγή – Σε ένα από τα δύο σημεία να υπάρχει ενεργός σύνδεσμος.

Το άρθρο Διευρυμένη σύσκεψη φορέων για το νερό συγκαλεί την Δευτέρα ο Δ. Κουρέτας εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Στην Πρόσκληση, την οποία υπέγραψε ο Υπουργός Εσωτερικών, Θοδωρής Λιβάνιος, στο πλαίσιο του Τομεακού Προγράμματος Ανάπτυξης του Υπουργείου Εσωτερικών, με τίτλο «Εκτέλεση εργασιών από τους ΟΤΑ της χώρας για την αντιμετώπιση του φαινομένου της λειψυδρίας ΙΙ» καλούνται οι Δήμοι, Δημοτικές Επιχειρήσεις Ύδρευσης – Αποχέτευσης (ΔΕΥΑ) και οι Σύνδεσμοι ύδρευσης αποχέτευσης, να προχωρήσουν στην υποβολή προτάσεων, προκειμένου να χρηματοδοτηθούν στο πλαίσιο του Άξονα Προτεραιότητας 2.6 «Παροχή πόσιμου νερού και διαχείριση υδάτων».

Στόχος της πρόσκλησης είναι η αντιμετώπιση του φαινομένου της λειψυδρίας μέσω της βελτίωσης του επιπέδου διαχείρισης των υδάτων και των υποδομών παροχής πόσιμου νερού.

Ειδικότερα, με την παρούσα πρόσκληση χρηματοδοτούνται αποκλειστικά οι παρακάτω δράσεις:

Ανόρυξη νέων ή αναβάθμιση υφιστάμενων υδρευτικών γεωτρήσεων
Υπηρεσία παροχής αφαλατωμένου νερού μέσω ενοικίασης συστημάτων αφαλάτωσης
Κάθε δυνητικός δικαιούχος έχει δικαίωμα υποβολής μίας (1) μόνο πρότασης μέχρι του ποσού των 150.000 ευρώ.

Διευκρινίζεται ότι οι Δήμοι των Περιφερειών Ιονίων Νήσων, Νοτίου Αιγαίου και Βορείου Αιγαίου, που εξαιρούνται από την παρούσα πρόσκληση, θα χρηματοδοτηθούν από αντίστοιχη δράση του Υπουργείου Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής.

Πηγή: skai.gr

Το άρθρο 11,25 εκατ. ευρώ στους Δήμους για την αντιμετώπιση της λειψυδρίας εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Πώς φτάσαμε ως εδώ και τι μέτρα μπορούν να ληφθούν για τον μετριασμό του φαινομένου λειψυδρίας στην Ελλάδα; Τα ερωτήματα αυτά απαντά μιλώντας στο CNN Greece ο καθηγητής στον Τομέα Υδατικών Πόρων και Περιβάλλοντος της Σχολής Πολιτικών Μηχανικών του Εθνικού Μετσοβίου Πολυτεχνείου, Νίκος Μαμάσης.

«Το ζήτημα της λειψυδρίας συνιστά συνάρτηση δύο παραγόντων: Των μειωμένων βροχοπτώσεων και της ζήτησης» εξηγεί ο ακαδημαϊκός.

Ανάμεσα σε αυτούς τους δύο παράγοντες, όπως σημειώνει, έρχονται να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο τα τεχνικά έργα, καθώς εκείνα είναι που συνδέουν τους πόρους με τη ζήτηση.

Η Ελλάδα έχει διάφορα συστήματα διαχείρισης του νερού. Τρία είναι τα παραδείγματα που αποτυπώνουν αυτά τα συστήματα:

1. Το υδροδοτικό σύστημα της Αθήνας, που αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα και πιο μακρά δίκτυα του κόσμου.
2. Το δίκτυο της Θεσσαλίας. Η τροφοδότηση της περιοχής με νερό συνιστά ένα συχνό πρόβλημα στην περιοχή.
3. Η περίπτωση των τουριστικών νησιών, όπως οι Κυκλάδες.

Πώς φτάσαμε ως εδώ;

Αναφερόμενος στο ερώτημα «πώς φτάσαμε στο σημείο της λειψυδρίας σε τόσες περιοχές» ο κ. Μαμάσης σημειώνει ότι «διανύουμε μια περίοδο, κατά την οποία οι φυσικοί πόροι, οι βροχές, δηλασή τα τελευταία δύο έτη δεν τροφοδότησαν αρκετά την Κεντρική και Ανατολική Ελλάδα».

Το «καμπανάκι έχει χτυπήσει για την Αθήνα, την Θεσσαλία και τα νησιά.

Η περίπτωση της Αθήνας – Τη δεκαετία του ’90 η χειρότερη λειψυδρία του 20ου αι

Απαντώντας στις φωνές που κάνουν λόγο για λειψυδρία στο κλεινόν άστυ, ο κ. Μαμάσης τονίζει πως «η Αθήνα τα τελευταία 30 χρόνια, από την ξηρή επταετία του 1988-1995 δεν είχε παρουσιάσει αντίστοιχο πρόβλημα».

«Την περίοδο εκείνη σημειώθηκαν οι μικρότερες εισροές του 20ου αιώνα. Το έτος 1989-1990 ήταν το ξηρότερο έτος από το 1920. Αντίστοιχα το έτος 1990-1991 ήταν το δεύτερο ξηρότερο του αιώνα».

Το ερώτημα εάν θα ακολουθήσει ένα αντίστοιχο φαινόμενο στην Αθήνα θα κριθεί από την επόμενη υδρολογική χρονιά από τον Οκτώβριο μέχρι και τον Μάιο. Αν, λοιπόν, δεν έχουμε βροχοπτώσεις τους μήνες αυτούς τότε η κατάσταση θα σημάνει συναγερμό.

Πάντως, ο ακαδημαϊκός εμφανίστηκε καθησυχαστικός διότι όπως εξηγεί «διαθέτουμε ένα από τα σπουδαιότερα υδροδοτικά συστήματα του κόσμου, με το μόνο σύστημα που μας ξεπερνά να είναι εκείνο της Καλιφόρνια».

«Παίρνουμε το νερό από πολύ μακριά, χειριζόμαστε νερό που φέρνουμε από τα 220 χιλιόμετρα και συνολικά αποτελεί ένα περίπλοκο σύστημα, καθώς παίρνει νερό από την Υλίκη, τον Μαραθώνα, τον Εύηνο, τον Μόρνο από γεωτρήσεις» συμπληρώνει.

Η Αθήνα είναι αρκετά θωρακισμένη και αυτή τη στιγμή διαθέτει πάνω από 750 εκατομμύρια κυβικά νερού, ενώ η ετήσια ζήτηση της πόλης ανέρχεται περίπου στα 400 εκατ. κυβικά. Τα τελευταία χρόνια, δε, έχουμε περίπου τα διπλάσια αποθέματα σε σχέση με την κατανάλωση.

«Δεν έχουμε φτάσει προς το παρόν στο σημείο να χρειαστεί να κάνουμε οικονομία στην κατανάλωση νερού» ξεκαθαρίζει για την πρωτεύουσα ο καθηγητής.

Ο διττός ρόλος των ταμιευτήρων στη Θεσσαλία

Το πρόβλημα, όμως, στην Θεσσαλία όπως επισημαίνει ο κ. Μαμάσης είναι μόνιμο. Οι περιοχές εκεί χρειάζονται αρκετά αποθέματα νερού, οι καλλιέργειες είναι υδροβόρες και τα έργα δεν είναι επαρκή.

Διευκρινίζει, πως «παρά το γεγονός ότι θα έπρεπε η Θεσσαλία να περικλείεται από ταμιευτήρες, που μάλιστα έχουν σχεδιαστεί από το 1970, το μόνο έργο που έχει υλοποιηθεί είναι το Φράγμα του Σμοκόβου στην Καρδίτσα, ενώ έχει εξαγγελθεί και το φράγμα «Παλαιοδερλί» στα Φάρσαλα, που εδώ και δύο περίπου χρόνια, χωρίς όμως να έχει τεθεί σε φάση υλοποίησης».

«Υπάρχουν ακόμη 5-6 ταμιευτήρες, όπως εκείνοι της Πύλης και του Μουζακίου, «ώριμοι» για να γίνουν» συμπληρώνει. Οι ταμιευτήρες αυτοί, δεν αφορούν μόνο την αύξηση των αποθεμάτων νερού, αλλά και την αντιπλημμυρική θωράκιση της περιοχής που το φθινόπωρο του 2023 επλήγη από τις καταστροφικές πλημμύρες.

«Ενδεικτικό είναι το γεγονός ότι, το φθινόπωρο οι μόνες περιοχές που δεν πλημμύρισαν ήταν εκείνες πλησίον του φράγματος Σμοκόβου. Επειδή οι πλημμύρες ακολούθησαν ένα ξηρό καλοκαίρι, οι καταρρακτώδεις βροχές εκεί γέμισαν απλώς το φράγμα» σχολιάζει.

Ακόμη ένα έργο που θα διαδραμάτιζε σημαίνοντα ρόλο στην αντιμετώπιση της λειψυδρίας στην Θεσσαλία, σύμφωνα με τον ίδιο θα ήταν η εκτροπή του Αχελώου, που γίνεται μέσω του φράγματος Πλαστήρα και μεταφέρει στην Καρδίτσα υδρευτικό και αρδευτικό νερό. «Είναι όμως ένα έργο που δεν έχει ολοκληρωθεί εδώ και περίπου 20-25 χρόνια» προσθέτει.

Η περίπτωση των ελληνικών νησιών

Τη ζήτηση του νερού τα νησιά την καλύπτουν σε μεγάλο βαθμό οι αφαλατώσεις, ωστόσο και στην περίπτωση αυτή χρειάζεται η δημιουργία ταμιευτήρων, σύμφωνα με τον ακαδμαϊκό.

Παράλληλα, υπογραμμίζει, είναι σημαντικό να καλλιεργηθεί μια πιο οικολογική συνείδηση, καθώς παραδείγματος χάριν σε μια ξηρή περίοδο δεν χρειάζεται όλοι να γεμίσουν τις ιδιωτικές τους πισίνες.

«Ενδεικτικό είναι το γεγονός πως στην Πάρο έχουν τουλάχιστον 1200 πισίνες που μπορεί να φτάνουν έως και τις 2000 και σχεδόν καμία από τις οποίες δεν γεμίζει με θαλασσινό νερό. Μπορεί να υπάρξει μια εγκράτεια, λοιπόν, στο επίπεδο αυτό» δηλώνει.

Προβλήματα εντοπίζονται επίσης λόγω του υπερτουρισμού. «Όταν ένα νησί έχει ελάχιστους κατοίκους και ξαφνικά γεμίζει μέχρι και με 100.000 τουρίστες, οι υπάρχουσες υποδομές δεν μπορούν να στηρίξουν μια τέτοια ζήτηση» εξηγεί ο κ. Μαμάσης.

Οι ευθύνες του ανθρώπινου παράγοντα

Σχολιάζοντας τις ευθύνες του ανθρώπινου παράγοντα, ο κ. Μαμάσης αναφέρεται στις απώλειες νερού που υπάρχουν στο δίκτυο που μπορεί να ανέρχεται στο 30%-40%.

«Η σπατάλη νερού δεν προέρχεται τόσο από τους πολίτες, όσο από τον ξενοδόχο που θα χρειαστεί να γεμίσει την πισίνα του κάποιες φορές μέσα στη σεζόν».

Τα νησιά όμως είχαν μειωμένες βροχοπτώσεις από την αρχαιότητα. Στην Δήλο για παράδειγμα υπήρχαν χιλιάδες κόσμου στην αρχαιότητα, ενώ το νησί δεν είχε καθόλου νερό. Μπορούσαν να ισορροπήσουν το σύστημα χρησιμοποιώντας τους ιζικούς πόρους με κάποια τεχνικά έργα, όπως τα πηγάδια και στη συνέχεια συγκέντρωναν το βρόχινο νερό σε δεξαμενές. Αυτή η τεχνική χρησιμοποιείται μέχρι και σήμερα, τονίζει ο ίδιος.

Τι μέτρα μπορούν να ληφθούν;

Την μακροπρόθεσμη στρατηγική που πρέπει να χαραχθεί υπογραμμίζει από την πλευρά του και ο κ. Μαμάσης.

Μιλώντας πιο εξειδικευμένα για τις εκάστοτε περιοχές αναφέρει πως «το πιο εύκολο τεχνικό έργο για τα νησιά είναι η αφαλάτωση, στη Θεσσαλία η λύση είναι οι περιφερειακοί ταμιευτήρες, οι μελέτες των οποίων υπάρχουν ήδη, αλλά ενδεχομένως και μια αναδιάρθρωση των προϊόντων που καλλιεργούνται στην περιοχή, όπως και καλύτεροι τρόποι άρδευσης».

Το παράδειγμα της επαναχρησιμοποίησης νερού στην Κύπρο

Ακόμη όμως ένα μέτρο που θα μπορούσε να τεθεί στην «φαρέτρα» της Πολιτείας για την αντιμετώπιση ενός εκτεταμένου φαινομένου λειψυδρίας θα μπορούσε να είναι και η επαναχρησιμοποίηση του νερού, αναφέρει ο ίδιος.

«Η Κύπρος που διαθέτει το ίδιο ξηρό κλίμα με την Ελλάδα και αυξημένη ζήτηση λόγω του τουρισμού. Εκεί, λοιπόν, έχουν δημιουργήσει πολλούς ταμιευτήρες, αφαλατώσεις που αρκούν για να καλυφθεί η ύδρευση και τα καλύτερα project επαναχρησιμοποίησης νερού».

Πώς επαναχρησιμοποιείται, όμως, το νερό;

«Αξιοποιούν τα λύματα του βιολογικού καθαρισμού, αφού τα καθαρίσουν και τα φιλτράρουν για την άρδευση» εξηγεί. Προϋπόθεση για την δημιουργία ενός τέτοιου δικτύου είναι η αύξηση της ποιότητας του νερού και η διενέργεια εξονυχιστικών ελέγχων.

Πηγή

Το άρθρο Τα αίτια και οι ευθύνες για τη λειψυδρία στην Ελλάδα – Πώς θα αντιμετωπιστεί εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Ηδη σε πέντε οικισμούς στην Αλόννησο των Βορείων Σποράδων δεν υπάρχει σταγόνα νερού εδώ και μέρες. Δήμοι της Μαγνησίας απευθύνουν εκκκλήσεις για περιορισμό της κατανάλωσης νερού, ενώ την ίδια ώρα πραγματοποιούνται αυστηροί έλεγχοι από τη ΔΕΥΑ Σκοπέλου ώστε η χρήση νερού να περιορίζεται αυστηρά σε επίπεδο οικιακής κατανάλωσης.

«Η λειψυδρία είναι εδώ και το πρόβλημα θα αποκτήσει επιθετικές διαστάσεις από το νέο έτος, αν ακολουθήσει άλλος ένας άνομβρος χειμώνας ή επαναληφθούν πλημμυρικά φαινόμενα» λέει μιλώντας στον «Ταχυδρόμο» ο καθηγητής Γεωλογίας και Φυσικών Καταστροφών, Ευθύμιος Λέκκας.

«Το φαινόμενο της έλλειψης νερού δυστυχώς δεν είναι παροδικό, είναι η νέα πραγματικότητα», τονίζει χαρακτηριστικά. Σύμφωνα με τον ίδιο, η λειψυδρία είναι ένα από τα σημαντικά αποτυπώματα της κλιματικής αλλαγής, την οποία η επιστημονική κοινότητα περίμενε 20 χρόνια μετά. «Υπολογίζαμε ότι η κλιματική κρίση θα χτυπούσε το 2040 – 2050 και δυστυχώς τη βλέπουμε να εξελίσσεται σήμερα», ανέφερε.

Μείζον πρόβλημα η λειψυδρία στη Θεσσαλία

«Στη Θεσσαλία το πρόβλημα αποκτά μείζονα διάσταση παρά τις έντονες βροχοπτώσεις. Από τις πλημμύρες έμειναν μόνο οι ζημιές. Δεν τροφοδοτήθηκε ο υπόγειος υδροφορέας. Είναι σαν να μην έβρεξε», εξήγηση ο κ. Λέκκας, προβλέποντας ότι το φαινόμενο της λειψυδρίας θα αποκτήσει χαρακτηριστικά κανονικότητας.

«Αν επιμείνει η ανομβρία και οι πλημμύρες, από του χρόνου το πρόβλημα θα αποκτήσει πιο επιθετικές διαστάσεις. Η έλλειψη νερού θα είναι πολύ πιο έντονη αν ο υπόγειος υδροφορέας ‘ταπεινωθεί’ και τα φράγματα δεν γεμίσουν», επαναλαμβάνοντας από που έχει πει και στο παρελθόν, ότι απαιτείται εθνικό σχέδιο.

Υπογραμμίζεται ότι σε εθνικό επίπεδο, 14 δήμοι έχουν κηρυχθεί σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης λόγω λειψυδρίας. Παρά το πρόβλημα που γίνεται αισθητό και τον κίνδυνο να γίνει ακόμη μεγαλύτερο, οι καταναλωτικές συμπεριφορές δυστυχώς δεν αλλάζουν. Όπως αναφέρει το ίδιο τοπικό μέσο, σε οικισμό στο χερσαίο τμήμα του νομού Μαγνησίας στο πάνω τμήμα κάτοικοι δεν είχαν νερό να πιουν και στο κάτω τμήμα συντοπίτες τους πότιζαν με λάστιχα.

Στην Αλόννησο δεν έχουν νερό πέντε οικισμοί: Αγιος Δημήτριος, Μουρτερό, Βαμβακιές, Καλαμάκια, Στενή Βάλα και Αγιος Πέτρος. Ο δήμαρχος Αλοννήσου, Παναγιώτης Αναγνώστου, έχει απευθύνει δραματική έκκληση στους δημότες για περιορισμό της χρήσης νερού προκειμένου να φθάσει για όλους.

Σημειώνεται ότι στην Αλόννησο σχεδόν όλα τα σπίτια και οι επιχειρήσεις έχουν δικές τους δεξαμενές για να εξυπηρετούν οικιακές ανάγκες.

Δείτε όλες τις τελευταίες ειδήσεις στο tirnavospress.gr, ακολουθήστε μας στο Facebook, Instagram, Google News, YouTube και Twitter.

πηγή

Το άρθρο Λειψυδρία: Δίχως σταγόνα νερού δήμοι στη Μαγνησία, μείζον πρόβλημα στη Θεσσαλία εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Στη Θεσσαλία οι παραγωγοί βρίσκονται σε απόγνωση ενόψει της αρδευτικής περιόδου, με τη στάθμη του νερού στη λίμνη Πλαστήρα να παραμένει σε πολύ χαμηλά επίπεδα, ενώ ιδιαίτερα δύσκολη διαγράφεται η φετινή χρονιά και στη Χίο, όπου λαμβάνονται μέτρα υπό τον φόβο ανεπάρκειας πόσιμου νερού το καλοκαίρι.

Μετά την πρωτοφανή ξηρασία που επικράτησε το 2022 στην Ευρώπη, ο κίνδυνος για καταστροφική εκδήλωση του φαινομένου παραμένει ορατός και φέτος, με το Eurasia Group να προειδοποιεί πρόσφατα πως η λειψυδρία θα είναι ο μεγαλύτερος κίνδυνος για την οικονομία το 2023. Ο όρος κλιματική αλλαγή δεν αποτελεί πλέον μια θεωρητική έννοια αλλά μια πραγματικότητα που βιώνουν καθημερινά οι πολίτες του κόσμου…

Το σοβαρότερο πρόβλημα, σύμφωνα με το ρεπορτάζ, εντοπίζεται φέτος στον θεσσαλικό κάμπο: στα τέλη Ιανουαρίου η στάθμη της λίμνης Πλαστήρα ήταν κατά 1,80 μέτρα χαμηλότερη από πέρυσι. Από τότε μέχρι το τέλος Φεβρουαρίου, σύμφωνα με τα στοιχεία του Εθνικού Αστεροσκοπείου, δεν έβρεξε καθόλου, ενώ οι περιορισμένες βροχοπτώσεις που σημειώθηκαν τις πρώτες ημέρες του Μαρτίου δεν ήταν ικανές να αλλάξουν την εικόνα.

Η κατάσταση έχει εντείνει την αγωνία των παραγωγών, οι οποίοι επισημαίνουν πως οι καλλιέργειες αντιμετωπίζουν ήδη προβλήματα. Η ανησυχία είναι ακόμη μεγαλύτερη στους καλλιεργητές σιταριού και κριθαριού καθώς τα φυτά έχουν ήδη μεγαλώσει, λόγω του ήπιου χειμώνα, και έχουν ανάγκη από νερό. Η λήψη μέτρων θεωρείται επιτακτική.

Σύμφωνα με πρόσφατη επιστημονική μελέτη, περίπου το 24% των εδαφών σε λοφώδεις περιοχές της Θεσσαλίας θα καταστεί ως το 2050 ακατάλληλο για καλλιέργεια λόγω διάβρωσης και το 7% λόγω αλάτωσης. «Η απώλεια εδάφους θα έχει αναπόφευκτα αρνητικό αντίκτυπο στη συνολική γεωργική παραγωγή», ανέφερε πρόσφατα ο Ανδρέας Ι. Καραμάνος, ακαδημαϊκός, πρώην πρύτανης του Γεωπονικού Πανεπιστημίου, ο οποίος συμμετείχε στην έρευνα.

Πηγή: Ζ.Η. thessaliaeconomy.gr

Το άρθρο Φόβοι για λειψυδρία φέτος στον Θεσσαλικό κάμπο εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.