Το έμβρυο αποκαλύπτει μια απίστευτη σχέση μεταξύ δεινοσαύρων και σύγχρονων πτηνών ενώ η ηλικία του υπολογίζεται μεταξύ 66 και 72 εκατομμυρίων ετών. Ανήκει στην οικογένεια των Οβιραπτορόσαυρων, μία ομάδας φτερωτών θηρόποδων, χωρίς δόντια. Το έμβρυο, το οποίο δεν έχει εκκολαφθεί εκτιμάται ότι έχει μήκος περίπου 27 εκατοστά.

Πρόκειται για το πρώτο έμβρυο δεινοσαύρου που ανακαλύπτεται και εμφανίζει στάση χαρακτηριστική των εμβρύων των σημερινών πτηνών. Τα πουλιά, λίγο πριν εκκολαφθούν και όσο βρίσκονται μέσα στο αυγό, επιδίδονται σε μια σειρά κινήσεων, οι οποίες περιλαμβάνουν το λύγισμα του σώματος και το κατέβασμα του κεφαλιού κάτω από το φτερό. Έως σήμερα, όμως, η προέλευση της εν λόγω συμπεριφοράς και τα εξελικτικά στάδια που οδήγησαν σε αυτήν, παρέμεναν άγνωστα.

Στη σχετική μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο iScience, οι επιστήμονες εξηγούν ότι, η στάση του εμβρύου ήταν, με το κεφάλι «στην κοιλιακή χώρα, με τα πόδια ανοιχτά σε κάθε πλευρά και την πλάτη κουλουριασμένη κατά μήκος του αμβλέος πόλου του αυγού».

Σύμφωνα με τους ίδιους, αυτή η στάση, «δεν είχε αναγνωριστεί ποτέ πριν σε μη ιπτάμενο δεινόσαυρο αλλά θυμίζει ένα σύγχρονο έμβρυο πουλιού στο τελευταίο στάδιο», ενώ θεωρείται ότι, ο ρόλος της ρόλο στη διαδικασία εκκόλαψης των πτηνών είναι ζωτικής σημασίας καθώς, τα έμβρυα που αποτυγχάνουν να υιοθετήσουν αυτή τη θέση, είναι πολύ λιγότερο πιθανό να επιβιώσουν.

Όσον αφορά το έμβρυο του Οβιραπτορόσαυρου, το γεγονός ότι έχει υιοθετήσει την ίδια στάση υποδηλώνει ότι το φαινόμενο μπορεί να εξελίχθηκε για πρώτη φορά στους αρχαίους προγόνους των σύγχρονων πτηνών, τα θηρόποδα.

Όπως ανέφερε ο συγγραφέας της μελέτης, καθηγητής Steve Brusatte, «αυτός ο μικρός προγεννητικός δεινόσαυρος μοιάζει ακριβώς με ένα μωρό πουλί κουλουριασμένο στο αυγό του. Αυτό είναι ακόμη μεγαλύτερη απόδειξη ότι πολλά χαρακτηριστικά των σημερινών πτηνών εξελίχθηκαν για πρώτη φορά στους προγόνους τους, τους δεινόσαυρους».

Το έμβρυο ονομάστηκε «μωρό Yingliang», γιατί βρίσκεται στο Μουσείο Yingliang Stone Nature History. Πρόκειται για ένα από τα πιο ολοκληρωμένα έμβρυα δεινοσαύρων που έχουν βρει ποτέ οι επιστήμονες. Οι ερευνητές, με την ανακάλυψή του, κατάφεραν να έχουν μία σπάνια εικόνα μωρού της ομάδας των θηρόποδων.

Το γεγονός ότι πρόκειται για το μοναδικό δείγμα του είδους του, ωστόσο, οδηγεί τους συγγραφείς της μελέτης στην παραδοχή ότι δεν μπορούν να εξαχθούν ασφαλή συμπεράσματα για τη φύση των εμβρύων δεινοσαύρων. Πριν επιβεβαιώσουν οποιεσδήποτε υποθέσεις, θα πρέπει καταρχάς να μελετηθούν περισσότερα παρόμοια απολιθώματα.

Όπως τονίζεται στη μελέτη, «αυτό το νέο εξαιρετικό απολιθωμένο έμβρυο υποδεικνύει ότι ορισμένες πρώιμες αναπτυξιακές συμπεριφορές που συχνά θεωρούνται ως αποκλειστικές των πτηνών μπορεί να έχουν τις ρίζες τους πιο βαθιά στη γενεαλογία των θηρόποδων».

Πηγή

Το άρθρο Απίστευτο: Έμβρυο δεινοσαύρου βρέθηκε τέλεια διατηρημένο σε απολιθωμένο αυγό εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Οι ερευνητές από τις ΗΠΑ, τη Νέα Ζηλανδία και τη Γκάνα, με επικεφαλής τη Μόλι Ρέιντζ του Πανεπιστημίου του Μίσιγκαν, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση για τον αστεροειδή στο περιοδικό “AGU Advances” της Αμερικανικής Ένωσης Γεωφυσικής, βασίζουν τις εκτιμήσεις τους σε ένα νέο υπολογιστικό μοντέλο, το οποίο τροφοδότησαν με όλα τα διαθέσιμα γεωλογικά και ωκεανογραφικά δεδομένα από περίπου 100 περιοχές της Γης.

Ο αστεροειδής, που ονομάστηκε Τσιξουλούμπ, εκτιμήθηκε ότι είχε διάμετρο 10 έως 14 χιλιομέτρων και προσέκρουσε στον πλανήτη μας με ταχύτητα 12 χιλιομέτρων το δευτερόλεπτο. Έπεσε στην περιοχή του σημερινού Γιουκατάν στο Μεξικό σε γρανιτικό φλοιό πάνω από τον οποίο υπήρχαν παχιά στρώματα ιζημάτων και ρηχά νερά θάλασσας, ανοίγοντας έναν κρατήρα διαμέτρου περίπου 100 χιλιομέτρων και εκτινάσσοντας τεράστιες ποσότητες πυκνών νεφών σκόνης και αιθάλης στην ατμόσφαιρα.

Η μελέτη μοντελοποίησης συμπέρανε – με βάση τις σχετικές προσομοιώσεις – ότι δυόμισι λεπτά μετά το πλήγμα υψώθηκε από το σημείο πρόσκρουσης ένα πανύψηλο τείχος νερού ύψους 4,5 χιλιομέτρων, το οποίο γρήγορα υποχώρησε. Όμως δέκα λεπτά μετά την πρόσκρουση και σε απόσταση έως 220 χιλιομέτρων ένα κύμα τσουνάμι ύψους 1,5 χιλιομέτρου άρχισε να σαρώνει τον ωκεανό προς όλες τις κατευθύνσεις.

Μία ώρα μετά το χτύπημα από τον αστεροειδή, εκτιμάται ότι το τσουνάμι είχε πια εξαπλωθεί έξω από τον Κόλπο του Μεξικού προς τον Βόρειο Ατλαντικό. Τέσσερις ώρες μετά, τα κύματα, κινούμενα με υποθαλάσσια ταχύτητα 20 εκατοστών το δευτερόλεπτο, είχαν φθάσει στον Ειρηνικό Ωκεανό, ενώ έπειτα από 24 ώρες, έχοντας διασχίσει το μεγαλύτερο μέρος του Ειρηνικού από τα ανατολικά και του Ατλαντικού από τα δυτικά, είχαν πλέον εισέλθει στον Ινδικό Ωκεανό και από τις δύο πλευρές του.

Τελικά, μετά από 48 ώρες, τσουνάμι ύψους πολλών μέτρων είχαν πλήξει τις περισσότερες ακτογραμμές του πλανήτη, πλημμυρίζοντας και διαβρώνοντας τις. Σημειωτέον ότι, όπως εκτιμά το νέο μοντέλο, η σχετικά κλειστή θάλασσα της σημερινής Μεσογείου απέφυγε τις ισχυρότερες συνέπειες του τσουνάμι.

Οι ερευνητές εκτιμούν ότι η αρχική ενέργεια του τσουνάμι ήταν 30.000 φορές μεγαλύτερη από την ενέργεια του πολύνεκρου και καταστροφικού τσουνάμι (ενός από τα μεγαλύτερα στη σύγχρονη ιστορία) που προκλήθηκε τον Δεκέμβριο 2004 μετά από υποθαλάσσιο σεισμό στον Ινδικό Ωκεανό, προκαλώντας περισσότερα από 230.000 θύματα

[quads id=4]

πηγή

Το άρθρο Ο μετεωρίτης που εξαφάνισε τους δεινοσαύρους προκάλεσε τσουνάμι ύψους 1.500 μέτρων εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Ίχνη δεινοσαύρων που χρονολογούνται πριν από 113 εκατομμύρια χρόνια ήρθαν στο φως σε μια αποξηραμένη κοίτη ποταμού στο Τέξας των ΗΠΑ.

Τα ίχνη των δεινοσαύρων παρέμεναν θαμμένα κάτω από ιζήματα που καλύπτονταν από νερό, κάτι που βοήθησε στη διατήρησή τους.

«Λόγω των υπερβολικά ξηρών συνθηκών αυτό το καλοκαίρι, ο ποταμός έχει στεγνώσει εντελώς στα περισσότερα σημεία, αποκαλύπτοντας έτσι νέα ίχνη στο πάρκο», δήλωσε η Στέφανι Σαλίνας Γκαρσία από το τμήμα που είναι αρμόδιο για τα πάρκα και την άγρια ζωή στο Τέξας.

Η ανακάλυψη ενθουσίασε τους υπαλλήλους αυτού του πάρκου, το οποίο βρίσκεται κοντά στην πόλη του Ντάλας και ονομάστηκε «Κοιλάδα Δεινοσαύρων» λόγω της παρουσίας πολυάριθμων ιχνών δεινοσαύρων στη γύρω περιοχή.

Σε εικόνες που δημοσίευσε το Dinosaur Valley State Park στα κοινωνικά δίκτυα, γίνεται λόγος για μια από τις μεγαλύτερες ακολουθίες ιχνών δεινοσαύρων στον κόσμο.

Εθελοντές έσπευσαν να βοηθήσουν τους ειδικούς στον καθαρισμό της περιοχής, προκειμένου τα ίχνη να διακρίνονται ευκολότερα.

«Τα περισσότερα ίχνη που ανακαλύφθηκαν πρόσφατα, σε διαφορετικά σημεία του ποταμού, προέρχονται από έναν Ακροκανθόσαυρο», διευκρίνισε η Στέφανι Σαλίνας Γκαρσία. Το θηριόποδο εκτιμάται πως είχε ύψος 5 μέτρων και ζύγιζε σχεδόν επτά τόνους.

Ο Σαυροποσειδώνας είναι άλλο ένα είδος δεινόσαυρου που άφησε τα ίχνη του στο πάρκο. Εκτιμάται πως με τον μακρύ λαιμό του έφθανε σε ύψος τα 18 μέτρα και ζύγισε περίπου 44 τόνους.

«Τα ίχνη δεινοσαύρων στο πάρκο χρονολογούνται πριν από 113 εκατομμύρια χρόνια», τόνισε η Στέφανι Σαλίνας Γκαρσία.

πηγή

Το άρθρο Η ξηρασία αποκάλυψε ίχνη δεινοσαύρων στο Τέξας εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Τα τμήματα σπονδύλων και λεκάνης που εντοπίστηκαν ανήκουν σε ακανθόσαυρο. Το συγκεκριμένο είδος δεινοσαύρου ήταν ιδιαίτερα επίφοβο, καθώς ήταν ικανό να κυνηγάει στην ξηρά, αλλά και την ακτή, εκμεταλλευόμενο τα πανίσχυρα σαγόνια του, παραπλήσια με εκείνα των κροκοδείλων. Ο παλαιοντολόγος δρ Νιλ Γκόσλινγκ του Πανεπιστημίου του Σαουθάμπτον, λέει: «Πρόκειται για μοναδική ανακάλυψη. Διαθέτουμε μεγάλο σπόνδυλο από την ουρά του ζώου. Η σύγκρισή του με σπονδύλους άλλων ακανθόσαυρων δείχνει ότι το ύψος του ερπετού υπερέβαινε τα 10 μέτρα».

Σαυρόποδα και θερόποδα

Η νήσος Ουάιτ είναι γνωστή για την πληθώρα απολιθωμάτων δεινοσαύρων, αποκτώντας το προσωνύμιο Νήσος των Δεινοσαύρων. Τα τελευταία 200 χρόνια οι ανασκαφές στο νησί έφεραν στο φως απολιθώματα σαυροπόδων και θεροπόδων. Τον περασμένο Ιούλιο ο δρ Γκόσλινγκ και η ομάδα του ανακάλυψαν δύο νέα είδη ακανθόσαυρων σε παραλία του νησιού.

Στο φως απολίθωμα στο βρετανικό νησί Ουάιτ, όπου ζούσε ο σαρκοφάγος ακανθόσαυρος.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει ο νέος ακανθόσαυρος – γίγαντας που εντοπίστηκε σε παραλία του νησιού. Τα απολιθώματα βρέθηκαν σε ίζημα ηλικίας 125 εκατομμυρίων ετών που είχε εναποτεθεί από τον κυματισμό της θάλασσας και από τη μεταφορά υλικών σε εκβολές ποταμού. Ο εντοπισμός απολιθωμάτων δεινοσαύρων είναι πολύ σπάνιος σε παραθαλάσσιες ζώνες, κάνοντας τους επιστήμονες να εικάζουν ότι οι ακανθόσαυροι θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν αμφίβιο είδος.

«Αυτός ήταν ένας πραγματικός γίγαντας με βάρος άνω των 10 τόνων. Εκτιμώ ότι είναι ο μεγαλύτερος σαρκοφάγος δεινόσαυρος που εντοπίστηκε ποτέ στην Ευρώπη», λέει ο υποψήφιος διδάκτορας και μέλος της ερευνητικής ομάδας, Κρις Μπάρκερ. Η ζωολογική καταγωγή των ακανθόσαυρων παραμένει μυστηριώδης. «Η ανακάλυψη του γίγαντα μπορεί να μας βοηθήσει στη στήριξη της θεωρίας μας που θέλει τους ακανθόσαυρους να προήλθαν από την Ευρώπη και να εξαπλώθηκαν από εκεί στον υπόλοιπο κόσμο. Η εξέλιξη πρέπει να επέτρεψε τη συρρίκνωση του σώματός τους, προσφέροντάς τους τη δυνατότητα να κολυμπούν και να κυνηγούν ακόμη και σε πιο βαθιά νερά.

Οι παραλίες της νήσου Ουάιτ έχουν προσφέρει σπάνια δείγματα απολιθωμάτων. Εκεί εντοπίστηκαν τα πρώτα απολιθώματα προϊστορικών θηλαστικών ηλικίας 225 εκατομμυρίων ετών από την ήπειρο της Παγγαίας.

[quads id=4]

πηγή

Το άρθρο Ανακαλύφθηκε ο μεγαλύτερος σαρκοφάγος δεινόσαυρος στην Ευρώπη εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.