Η Υπουργός Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη, δήλωσε: «Η προστασία των πολιτιστικών αγαθών αποτελεί θεσμοθετημένη υποχρέωση του Υπουργείου Πολιτισμού και από τις βασικές προτεραιότητες της πολιτικής μας. Πέραν του επαναπατρισμού πολιτιστικών αγαθών παρανόμως εξαχθέντων από την χώρα μας -αποτέλεσμα της συστηματικής συνεργασίας μας με πολιτιστικούς φορείς και οντότητες του εξωτερικού ή οικειοθελών παραδόσεων από πολιτιστικούς οργανισμούς ή μεμονωμένους ιδιώτες από το εξωτερικό- υπάρχουν και οι περιπτώσεις παράνομης δραστηριότητας απόκτησης περιπτώσεις αγαθών στο εσωτερικό μας. Μία τέτοια περίπτωση εντοπίστηκε στην καρδιά της Αθήνας. Πλήθος αρχαίων νομισμάτων, αντικείμενα, αρχαία και εκκλησιαστικά, που χρονολογούνται από τους αρχαίους έως τους νεώτερους χρόνους εντοπίστηκαν σε οίκημα που διαχειρίζεται η Εθνική Πινακοθήκη. Η ετοιμότητα και η συνεργασία μεταξύ των εντεταλμένων φορέων της Πολιτείας και η συνδρομή των αστυνομικών και των δικαστικών Αρχών, όπου κρίνεται απαραίτητη, αποτελούν τα κλειδιά που διασφαλίζουν την προστασία της πολιτιστικής μας κληρονομιάς. Η τεκμηρίωση και η μελέτη κάθε νέου πολιτιστικού αγαθού, που εντοπίζεται, είναι ουσιώδους σημασίας για τη διαφύλαξη του παρελθόντος μας και την κατανόηση των αρχαίων κοινωνιών».

Κατά τον εντοπισμό των αρχαίων αντικειμένων τον Φεβρουάριο του 2024, ο αρμόδιος εκπρόσωπος της Εθνικής Πινακοθήκης – Μουσείου Αλέξανδρου Σούτσου (ΕΠΜΑΣ) ενημέρωσε άμεσα το Υπουργείο Πολιτισμού για τα ευρήματα. Αρχαιολόγοι από τη Διεύθυνση Τεκμηρίωσης και Προστασίας Πολιτιστικών Αγαθών (ΔΤΠΠΑ) και το Νομισματικό Μουσείο πραγματοποίησαν αυτοψία στον χώρο. Εντοπίστηκαν και καταγράφηκαν 102 αρχαία αντικείμενα που χρονολογούνται στους γεωμετρικούς μέχρι τους ελληνιστικούς χρόνους (κύλικες, κάνθαροι, λεκανίδες, λήκυθοι, σκύφοι, ειδώλια κ.α.), 36 αντικείμενα θρησκευτικού χαρακτήρα μεταβυζαντινών χρόνων (εικόνες, ασημένιες επενδύσεις, αρχιερατική ράβδος και άλλα εκκλησιαστικά αντικείμενα), καθώς και 3.247 νομίσματα, μετάλλια, σφραγιδόλιθοι, σταθμία, μολυβδόβουλα που χρονολογούνται από τους αρχαίους έως τους νεώτερους χρόνους.

Το σύνολο σχεδόν των αρχαίων αντικειμένων εντοπίστηκε σε δυσπρόσιτο υπόγειο χώρο, προσβάσιμο από καταπακτή στο δάπεδο του ισογείου. Βρέθηκαν συσκευασμένα εντός παλαιών χαρτοκιβωτίων και ορισμένα εξ αυτών ήταν τυλιγμένα σε εφημερίδες της δεκαετίας του 1940, όταν έγινε και η πρώτη εκμίσθωση του ακινήτου, προκειμένου να λειτουργήσει ως κατάστημα πώλησης κοσμημάτων πάσης φύσεως, ωρολογίων, έργων τέχνης και παντός συναφούς είδους.

Τα αντικείμενα μεταφέρθηκαν προς φύλαξη σε αποθηκευτικούς χώρους της Εφορείας Πόλεως Αθηνών και στο Νομισματικό Μουσείο, μέχρι να ολοκληρωθεί η διερεύνηση της υπόθεσης από τις αρμόδιες εισαγγελικές Αρχές. Μετά τη συντήρησή τους θα αποτελέσουν αντικείμενο εξέτασης από ειδική επιστημονική επιτροπή, βάσει της γνωμοδότησης του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου, η οποία θα αποφανθεί για τη χρηματική αξία τους.

Το άρθρο Εντοπίστηκε θησαυρός αρχαιοτήτων στο κέντρο της Αθήνας εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Στη Μαγνησία, ο επισκέπτης θα βρει αρκετούς σημαντικούς αρχαιολογικούς χώρους από διάφορες εποχές της ιστορίας και της προϊστορίας, οι περισσότεροι εκ των οποίων βρίσκονται σε σχετικά μικρή απόσταση από τον Βόλο.

Διμήνι και Σέσκλο: Νεολιθικά Κέντρα Πολιτισμού

Οι οικισμοί του Διμηνίου και του Σέσκλου θεωρούνται από τους αρχαιότερους στην ηπειρωτική Ελλάδα. Με οργανωμένη πολεοδομία, εντυπωσιακή οχύρωση και σαφείς ενδείξεις κοινωνικής δομής, αυτοί οι χώροι αποκαλύπτουν την εξέλιξη των πρώτων κοινωνιών. Τα θεμέλια κατοικιών, αποθηκευτικοί χώροι και τα εργαλεία που έχουν βρεθεί, σκιαγραφούν την καθημερινή ζωή μιας ακμάζουσας κοινότητας που άκμασε πριν από περίπου 6.000 χρόνια.

Δημητριάδα: Μια Πόλη Μέσα στους Αιώνες

Η Δημητριάδα, που ιδρύθηκε από τον Δημήτριο τον Πολιορκητή τον 3ο αιώνα π.Χ., αποτελεί έναν σύνδεσμο μεταξύ προϊστορίας και ελληνιστικής εποχής. Εκτός από τον αρχαίο οικισμό, έχουν αποκαλυφθεί ιερά, θέατρα και νεκροπόλεις, προσφέροντας μια ολοκληρωμένη εικόνα της ζωής στην πόλη κατά την ελληνιστική και παλαιοχριστιανική περίοδο.

Φερές (Βελεστίνο): Πολυπολιτισμικό Κέντρο

Στο Βελεστίνο, το οποίο αντιστοιχεί στην αρχαία πόλη των Φερών, σώζονται ερείπια από τον 15ο έως τον 4ο αιώνα π.Χ., περιλαμβάνοντας τμήματα οχυρώσεων, ναών και κατοικιών. Ο χώρος αποτελεί μια σημαντική μαρτυρία της διαχρονικής στρατηγικής σημασίας της πόλης στην περιοχή.

Οι παραπάνω αρχαιολογικοί χώροι αποτελούν ζωντανή μαρτυρία της ιστορικής συνέχειας της Μαγνησίας, κάνοντας την περιοχή ιδανικό προορισμό για τους λάτρεις της ιστορίας και του πολιτισμού.

Vizit Thessaly

Το άρθρο Αρχαιολογικοί θησαυροί της Μαγνησίας εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Η επιστροφή των αρχαίων έγινε στις 13 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με το υπουργείο Πολιτισμού τα αρχαία αντικείμενα ήταν άγνωστο πότε απομακρύνθηκαν από την Ελλάδα.

Όπως αναφέρει η σχετική ανακοίνωση, πρόκειται για:

1. Τμήμα μαρμάρινης επιτύμβιας στήλης, ύψους 0,55μ. και πλάτους 0,60μ. Εικονίζεται σε επίπεδο ανάγλυφο μετωπική γυναικεία μορφή, η οποία κρατά και με τα δύο της χέρια κοσμηματοθήκη με ανοιχτό κάλυμμα. Χαμηλότερα στην παράσταση σώζεται το δεξί χέρι μικρότερης σε κλίμακα μορφής, αναμφίβολα παιδικής. Πρόκειται για έργο επαρχιακού εργαστηρίου, πιθανότατα θεσσαλικού. Χρονολογείται στις αρχές του 4ου αι. πΧ.

2. Τμήμα αττικού επιτύμβιου ναΐσκου από πεντελικό μάρμαρο, ύψους 0,95μ. και πλάτους 0,42μ. με ανάγλυφη παράσταση. Στο επιστύλιο σώζονται γράμματα νεότερης επιγραφής, που οφείλονται στην επαναχρησιμοποίηση του μνημείου σε μεταγενέστερη της κατασκευής του εποχή. Εικονίζεται νεαρό κορίτσι που παριστάνεται όρθιο, κατενώπιον με την κεφαλή να κλίνει ελαφρώς στα δεξιά. Φορεί χιτώνα με μανίκια και αττικό πέπλο ζωσμένο κάτω από το στήθος. Το ένδυμα συγκρατούν μασχαλιστήρες που διασταυρώνονται χιαστί μπροστά στο στήθος και στο μέσο ενώνονται με κυκλικό μετάλλιο. Χρονολογείται γύρω στα 330-320 π.Χ.

Εντυπωσιακή είναι η ομοιότητα της στάσης του κοριτσιού με εκείνη της νεαρής Αγνοστράτης που απεικονίζεται στον επιτύμβιο ναΐσκο από την Καλλιθέα (Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο αριθ. 1863). Η στήλη ταυτίζεται με αυτή που διακινήθηκε από τον Ιταλό έμπορο τέχνης G. Becchina στα τέλη της δεκαετίας του 1970. Απεικόνισή της εμπεριέχεται σε κατάλογο έκθεσης στη Γενεύη το 1982, στην οποία στηρίζεται και η δημοσίευσή της το 1993 στο corpus των αττικών επιτυμβίων αναγλύφων του Chr. Claimont, χωρίς όμως να είναι γνωστός ο τόπος όπου βρισκόταν πλέον το ανάγλυφο.

3. Χάλκινο αγαλμάτιο γυμνού νεαρού άνδρα, πιθανόν αθλητή, ύψους 0,24μ. Ο άνδρας παριστάνεται όρθιος, κατενώπιον. Πατά σταθερά στο έδαφος με το δεξί σκέλος. Τα κοντά μαλλιά, ταιριαστά σε αθλητή, αναλύονται σε ακατάστατους βοστρύχους. Θα μπορούσε να χρονολογηθεί στα τέλη του 2ου αι. πΧ.

Τα τρία αρχαία αντικείμενα παραδόθηκαν στο προξενείο της Ελλάδας στην Ατλάντα, προκειμένου να επιστρέψουν στην Ελλάδα. Ο επαναπατρισμός αυτός είναι ενδεικτικός της τάσης που διαμορφώνεται παγκοσμίως τα τελευταία χρόνια, ως αποτέλεσμα των δράσεων ευαισθητοποίησης και ενημέρωσης των πολιτών, για την ανάγκη διαφύλαξης της πολιτιστικής κληρονομιάς και επιστροφής των αρχαιοτήτων στις χώρες όπου ανήκουν, συμπληρώνει η ανακοίνωση του ΥΠΠΟ.

Η υπουργός Πολιτισμού, Λίνα Μενδώνη, δήλωσε: «Ο επαναπατρισμός αρχαιοτήτων που ανήκουν στην Ελλάδα αλλά βρίσκονται σήμερα στο εξωτερικό, αποτελεί ζήτημα εθνικής σημασίας και υψηλής πολιτικής προτεραιότητας για το Υπουργείο Πολιτισμού. Σήμερα υποδεχόμαστε από την Ατλάντα των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής τρεις ακόμα αρχαιότητες που ανήκουν στην Ελλάδα και είχαν απομακρυνθεί σε άγνωστο χρόνο. Για μια ακόμη φορά αναδεικνύεται η αποτελεσματικότητα των διμερών συμφωνιών για την πρόληψη και την αντιμετώπιση της παράνομης διακίνησης πολιτιστικών αγαθών που έχει συνάψει η Ελλάδα με πολλά κράτη. Παράλληλα, αποτελεί απόδειξη της επίδρασης των δράσεων που υλοποιούνται από το υπουργείο Πολιτισμού και την Αρχαιολογική Υπηρεσία, τόσο σε εθνικό, όσο και σε διεθνές επίπεδο, για την ευαισθητοποίηση των πολιτών στο ζήτημα της διαφύλαξης της πολιτιστικής κληρονομιάς. Θερμές ευχαριστίες σε όλους όσους συνέβαλαν στον επαναπατρισμό, στις διπλωματικές μας αρχές και στην αρμόδια Διεύθυνση Τεκμηρίωσης και Προστασίας Πολιτιστικών Αγαθών, του ΥΠΠΟ».

Σημαντική ήταν η συμβολή του υπουργείου Εξωτερικών στην επίτευξη του επαναπατρισμού των τριών αρχαιοτήτων. Όπως υπογραμμίζει η ίδια ανακοίνωση, ευχαριστίες εκφράζονται στον επικεφαλής του προξενείου της Ελλάδας στην Ατλάντα, Θεόδωρο Δημόπουλο, για τη συνδρομή του στην ολοκλήρωση των σχετικών διαδικασιών.

Οι τρεις αρχαιότητες παραδόθηκαν για φύλαξη στη Γλυπτοθήκη της Εφορείας Αρχαιοτήτων Πόλης Αθηνών, στην Ακαδημία Πλάτωνος.

Φωτογραφίες: Υπουργείο Πολιτισμού

πηγή

Το άρθρο Επεστράφησαν στην Ελλάδα τρία αρχαία αντικείμενα που κατείχε Αμερικανός στην Ατλάντα εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Όπως αναφέρει το Ινστιτούτου Αρχαιολογίας του University College London, σχετική έρευνα η έρευνα συνοψίζει το πώς αλλαγές στο μαγνητικό πεδίο του πλανήτη μας αποτυπώθηκαν σε κόκκους οξειδίου του σιδήρου μέσα σε αρχαία τούβλα από πηλό.

Μάλιστα οι επιστήμονες που τα μελέτησαν κατάφεραν να τις εντοπίσουν μέσω των ονομάτων των βασιλιάδων που ήταν χαραγμένα στα τούβλα.

Όταν φτιαχνόταν το κάθε τούβλο, σφραγιζόταν με το όνομα του τότε βασιλιά, και οι αρχαιολόγοι έχουν βρει σε γενικές γραμμές τις χρονικές περιόδους της βασιλείας του καθενός.

Η ισχύς του μαγνητικού πεδίου της Γης αποτυπώθηκε στα ορυκτά όταν πρωτοχρησιμοποιήθηκαν από τους τεχνίτες που έφτιαξαν τα τούβλα, χιλιάδες χρόνια πριν.

Οι ερευνητές ανέλυσαν τη μαγνητική «υπογραφή» σε κόκκους οξειδίου του σιδήρου που ήταν ενσωματωμένοι σε 32 τούβλα από αρχαιολογικούς χώρους ανά τη Μεσοποταμία.

Απέσπασαν μικρά τμήματα από τα τούβλα και χρησιμοποίησαν μαγνητόμετρο για μετρήσεις ακριβείας τις οποίες βοήθησε φυσικά η γνώση της χρονικής περιόδου που υποδείκνυαν τα ονόματα των βασιλιάδων.

Το άρθρο Αρχαία τούβλα από τη Μεσοποταμία «λύνουν το αίνιγμα» για το μαγνητικό πεδίο της Γης εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Το πρόγραμμα εκπαίδευσης φοιτητών της Αρχαιολογίας, σχετικά με τη μυκηναϊκή περίοδο, άρχισε με τις πρώτες ανασκαφές που έγιναν το 1999 – 2000, με αφορμή τα έργα στον ΠΑΘΕ και κράτησαν, σύμφωνα με τα στοιχεία των αρχαιολόγων ενάμιση χρόνο.

Το χώρο των ανασκαφών επισκέφθηκε ο δήμαρχος Τεμπών κ. Γιώργος Μανώλης, συνοδευόμενος από την Πρόεδρος της Κοινότητας Μακρυχωρίου κ. Άννα Καραπάνου – Μαγαλιού, όπου η καθηγήτρια του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, Ιστορίας Αρχαιολογίας και Κοινωνικής Ανθρωπολογίας κ. Ιφιγένεια Τουρναβίτου και οι συμμετέχοντες στις ανασκαφές φοιτητές της Αρχαιολογίας, ενημέρωσαν για την πορεία των φετινών ανασκαφών.

Συγκεκριμένα για το φετινό πρόγραμμα ανασκαφής η κ. Τουρναβίτου αναφέρει:

“Την φετινή ανασκαφική περίοδο (2023) αποκαλύφθηκε η συνέχεια μιας εκτεταμένης αναλημματικής κατασκευής, το βορειότερο τμήμα της οποίας εντοπίσθηκε το 2019, ανατολικά του Βόρειου κτιρίου. Πρόκειται για την υποδομή ενός τεχνητού ανδήρου/ισόπεδου στην ανηφορική πλαγιά του λόφου, σε ένα κατά τα φαινόμενα υπαίθριο, πιθανότατα κοινόχρηστο χώρο του οικισμού. Η αποκάλυψη ενός τέτοιου δημόσιου χώρου, μιας πλατείας, για τη συνάθροιση των κατοίκων, είναι προς το παρόν μοναδικό πολεοδομικό εύρημα στον Θεσσαλικό κάμπο. Στο ανατολικό τμήμα του χώρου αυτού, ανακαλύφθηκε φέτος, τμήμα ενός ακόμη κτιρίου, με ισχυρούς τοίχους και με προσανατολισμό διαφορετικό από αυτόν των άλλων κτιρίων του οικισμού, το

οποίο εδράζεται επάνω στο ανατολικό άκρο του κοινόχρηστου χώρου.

Νότια του δεύτερου μυκηναϊκού δρόμου, ο οποίος διασχίζει τον οικισμό από ανατολάς προς δυσμάς, στο νοτιότερο άκρο της ανασκαφής, αποκαλύφθηκαν δύο ακόμη δωμάτια κτιρίου της ίδιας περιόδου (δεύτερο μισό του 13 ου αιώνα π.Χ./αρχή 12 ου αιώνα π.Χ.), μικρό τμήμα του οποίου είχε πρωτοεμφανισθεί το 1999-2000. Πρόκειται για δύο χώρους/δωμάτια οικιακής χρήσης, το

δυτικότερο με σκληρό πήλινο δάπεδο και τμήμα της αρχικής του οικοσκευής και το ανατολικότερο με τμήματα πλακόστρωσης.

Τέλος στο ανατολικό άκρο του οικισμού ανοίχτηκε κιβωτιόσχημος τάφος του 13 ου αιώνα π.Χ., τμήμα του οποίου είχε εμφανισθεί κατά την προηγούμενη ανασκαφική περίοδο (2022). Οι καλυπτήριες πλάκες του τάφου είχαν συντριβεί από μυκηναϊκό λιθοσωρό, που είχε καταρρεύσει στην περιοχή του τάφου σε μεταγενέστερο χρόνο. Στο εσωτερικό του αποκαλύφθηκαν δύο

πλήρεις σκελετοί ενηλίκων, σε πολύ καλή κατάσταση και κάποια οστά παιδικού σκελετού. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο πρώτος σκελετός δεν είχε παραμερισθεί, ως είθισται, πριν τον ενταφιασμό του δεύτερου νεκρού, πιθανώς γιατί δεν είχε μεσολαβήσει αρκετό διάστημα μεταξύ των θανάτων και

συνεπώς οι δύο σκελετοί βρέθηκαν ο ένας επάνω στον άλλο, φαινόμενο χωρίς προηγούμενο στα ταφικά κατάλοιπα από το εσωτερικό του μυκηναϊκού οικισμού. Στα κτερίσματα των νεκρών συγκαταλέγονται μόνο δύο διακοσμημένοι φακοειδείς σφραγιδόλιθοι από στεατίτη”.

Και η κ. Τουρναβίτου προσθέτει, αναφερόμενη στις προηγούμενες ανασκαφές στον Μυκηναϊκό Οικισμό Μακρυχωρίου.

“Η αρχαιολογική θέση στη μαγούλα Μακρυχωρίου, 18χλμ βόρεια της Λάρισας, στο βόρειο άκρο της πεδιάδας, σε μία γεωγραφικά στρατηγική θέση στην είσοδο της κοιλάδας των Τεμπών, ανακαλύφθηκε αρχικά από την Εφορεία Αρχαιοτήτων Λάρισας (Γ. Τουφεξής), το 1999-2000, στα πλαίσια της κατασκευής της νέας Εθνικής Οδού Αθηνών-Θεσσαλονίκης. Οι νέες αρχαιολογικές έρευνες στην περιοχή του προϊστορικού οικισμού του Μακρυχωρίου, οι οποίες ξεκίνησαν το 2015, αποτελούν μέρος ενός ευρύτερου ερευνητικού προγράμματος, που πραγματοποιείται στα πλαίσια της συνεργασίας μεταξύ της Εφορείας Αρχαιοτήτων Λάρισας, υπό την διεύθυνση του Γ. Τουφεξή, και του Τμήματος Ιστορίας, Αρχαιολογίας και Κοινωνικής Ανθρωπολογίας του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, υπό την διεύθυνση της Καθηγήτριας Ιφιγ. Τουρναβίτου.

Στο βορειότερο τμήμα της ανασκαφής, στις παρυφές του λόφου, βόρεια των Νεολιθικών καταλοίπων, αποκαλύφθηκαν εκτεταμένα αρχιτεκτονικά κατάλοιπα της Μυκηναϊκής περιόδου, τμήμα ενός πεδινού οικισμού, με τουλάχιστον δύο οικοδομικές φάσεις, που χρονολογούνται στο τέλος του 13 ου αιώνα και στην αρχή του 12 ου αιώνα πΧ (ΥΕ ΙΙΙΒ2-ΥΕ ΙΙΙΓ). Τα κτιριακά συγκροτήματα που αποκαλύφθηκαν είχαν λίθινα θεμέλια, πλίνθινη ανωδομή, εσωτερικές

λιθόκτιστες κατασκευές, και δάπεδα από πηλό ή κονίαμα. Τον οικισμό διασχίζουν από βορρά προς νότο και από ανατολάς προς δυσμάς, δύο μυκηναϊκοί δρόμοι, πλάτους 4μ, οι οποίοι πλαισιώνονται από οικοδομικά συγκροτήματα.

Η έρευνα επικεντρώθηκε αρχικά σε περιοχή 131τμ ανατολικά του μεγαλύτερου και καλύτερα διατηρημένου βορειότερου κτιρίου του ήδη ανασκαμμένου οικισμού (Βόρειο κτίριο). Οι ανασκαφικές έρευνες στην περιοχή, έφεραν στο φως αρχιτεκτονικά κατάλοιπα από τουλάχιστον δύο περιόδους χρήσης του κτιρίου, και αποκάλυψαν, όχι μόνο το ανατολικό όριο του μυκηναϊκούσυγκροτήματος, αλλά και μεγάλο υπαίθριο χώρο/αυλή ανατολικά και κατά μήκος του τελευταίου, με δύο τοίχους περιβόλου που όριζαν την αυλή αυτή προς τα ανατολικά και βόρεια.

Οι ανασκαφές στον μυκηναϊκό οικισμό, ο οποίος αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα περιφερειακού οικισμού στην ενδοχώρα της Θεσσαλίας, και ο οποίος καταστράφηκε και εγκαταλείφθηκε στις αρχές του 12 ου αιώνα π.Χ.., πραγματοποιούνται με χρηματοδότηση του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, της ΕΦΑ Λάρισας και του Δήμου Τεμπών, που συνεχίζει, όλα αυτά τα χρόνια, να στηρίζει με αμείωτο ενδιαφέρον την προσπάθειά μας να αναδείξουμε την σημαντική και μακρόχρονη ιστορία του τόπου αυτού”.

Σε δηλώσεις του ο Δήμαρχος Τεμπών κ. Μανώλης ανέφερε:

“Η περιοχή του Δήμου Τεμπών είναι πλούσια σε αρχαιολογικά ευρήματα και αρχαιολογικούς θησαυρούς, οι οποίοι εκτίθενται στο Διαχρονικό Μουσείο Λάρισας. Εκτός από τον Μηκυναικό Οικισμό στο Μακρυχώρι, η περιοχή διαθέτει και άλλους οικισμούς σε διάφορες περιοχές του Δήμου και σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των Αρχαιολόγων, αν και δεν έχουν αποκαλυφθεί ακόμη, διαθέτουν σημαντική και μεγάλη αρχαιολογική και πολιτιστική αξία. Επίσης, ευχαριστούμε την ομάδα των Αρχαιολόγων και τους φοιτητές που συνέχισαν το αξιόλογο έργο των ανασκαφών στην περιοχή του Μακρυχωρίου, εργαζόμενοι εν μέσω κύματος καύσωνα, συμβάλλοντας στην ανάπτυξη του πολιτισμού της ευρύτερης περιοχής του Δήμου Τεμπών”.

Το άρθρο Ανασκαφή και ανάδειξη του αρχαιολογικού χώρου στο Μακρυχώρι εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Το αρχαίο τείχος είναι δομημένο με κυβόλιθους, ενώ το βυζαντινό με επαναχρησιμοποιημένους αρχαίους κυβόλιθους, αργές πέτρες και συνδετικό υλικό κονίαμα.

Η τελευταία φάση κατοίκησης του χώρου ανάγεται στον 13ο-14ο αιώνα κατά τους οποίους η ακρόπολη παρουσίαζε την εικόνα μιας καστροπολιτείας.

Στην προηγούμενη Προγραμματική Περίοδο-ΕΣΠΑ 2007-2013 (α΄ φάση του έργου) πραγματοποιήθηκαν εργασίες συντήρησης και ανάδειξης της οχύρωσης και των ορατών αρχαίων/βυζαντινών δεξαμενών στην περιοχή του διάσελου, ενώ εντοπίστηκαν, έστω και αποσπασματικά, τμήματα λιθόστρωτων δρόμων και κτιριακών λειψάνων κοσμικής και λατρευτικής χρήσης χρονολογούμενα στα υστεροβυζαντινά χρόνια.

Στην παρούσα Προγραμματική Περίοδο-ΕΣΠΑ 2014-2020 (β΄ φάση του έργου) οι εργασίες συνεχίζονται στο ανατολικό και δυτικό πλάτωμα της ακρόπολης. Αποκαλύφθηκαν πλήρως τα σωζόμενα τμήματα της αρχαίας και βυζαντινής οχύρωσης και ειδικότερα στο δυτικό τμήμα, όπου διατηρούνται σε καλή κατάσταση αλλά και ικανοποιητικό ύψος (εικ. 1, 2). Έτσι, αποσαφηνίστηκε το σύνολο της πορείας των τειχών της ακρόπολης και ήλθαν στο φως νέα κατασκευαστικά στοιχεία σχετικά με αυτά. Παράλληλα, στο ανατολικό πλάτωμα ανασκάφθηκαν δύο μεγάλες δεξαμενές νερού βυζαντινών χρόνων, οι οποίες ήταν μερικώς ορατές. Η μία από αυτές εφάπτεται τετράγωνου πύργου, που αποτελούσε τον κεντρικό πύργο κατόπτευσης της ακρόπολης, αποτελώντας με αυτόν ένα ενιαίο αρχιτεκτονικό κατασκεύασμα (εικ. 3). Την περίοδο αυτή και μέχρι τέλους του χρόνου, οπότε το έργο περαιώνεται, πραγματοποιούνται εργασίες συντήρησης της οχύρωσης και των λοιπών λιθόκτιστων δομών, ενώ έχουν ολοκληρωθεί οι διάδρομοι κίνησης των επισκεπτών κατά μήκος των τειχών αλλά και στο εσωτερικό της ακρόπολης.

Με την ολοκλήρωση και της β΄ φάσης του έργου, ο χώρος της ακρόπολης Φαρσάλων θα αποτελεί πλέον ένα εκτεταμένο, πευκόφυτο αρχαιολογικό πάρκο με δροσιά και άπλετη θέα ολόγυρα στη νότια θεσσαλική πεδιάδα, που μπορεί να προσεγγίσει κάποιος και με τα πόδια από τη σύγχρονη πόλη και άμεσα να γίνει μέρος της ιστορίας της.

Το άρθρο Εργασίες συντήρησης και ανάδειξης στην ακρόπολη Φαρσάλων εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Οι περιηγητές ταξίδεψαν στον χρόνο και στον χώρο μίας αρχαίας πόλης, της οποίας σώζονται τα ερείπια (αρχαιολογικός χώρος Σαρανταπόρου). Η πόλη περιστοιχίζεται από ισχυρό τείχος του 3ου αι. π.Χ. και στο κέντρο της έχει αποκαλυφθεί δημόσιο συγκρότημα με στοά κιόνων από πωρόλιθο και θέα προς τον Όλυμπο.
Το ταξίδι συνεχίστηκε στο Καστρί της Δολίχης, μία οχυρωμένη ακρόπολη της πρώιμης βυζαντινής εποχής, ανάμεσα στις τρεις παλαιοχριστιανικές βασιλικές και άλλα κτίρια του οικισμού. Και οι δύο θέσεις συνδέονται με την αρχαία Δολίχη, σημαντική πόλη της Περραιβικής Τρίπολης (Πύθιο, Δολίχη, Άζωρος).

Ο οχυρωμένος οικισμός στο Καστρί της Δολίχης εγκαταλείπεται στα τέλη του 6ου αιώνα μ.Χ., πιθανόν μετά από επιδρομή, αφού αρκετά κτίρια καταστρέφονται από πυρκαγιά. Ο οικισμός ανασκάφηκε τμηματικά από την Εφορεία Αρχαιοτήτων, μεταξύ των ετών 2002-2008, με την υποστήριξη του Δήμου Λιβαδίου.

Η περιήγηση ολοκληρώθηκε με επίσκεψη στο ιστορικό Χάνι Χατζηγώγου και στο μουσείο της Μάχης του Σαρανταπόρου (1912), όπου με οπτικοακουστικά μέσα ζωντάνεψε το ένδοξο παρελθόν της περιοχής και προκάλεσε συγκίνηση.

Εκπροσώπησαν τον Δήμο Ελασσόνας και πλαισίωσαν την εκδήλωση ο Αντιδήμαρχος Πολεοδομίας – Προγραμματισμού και Οργάνωσης Δημήτριος Καρανίκας, ο Δημοτικός Σύμβουλος Ιπποκράτης Τζιουμακλής, η Αρχαιοφύλακας Σοφία Τεγούση, η Ειδική Συνεργάτης του Δημάρχου Βίκη Παγγέα και η Εκπρόσωπος της Αντιδημαρχίας Πολιτισμού και Αθλητισμού Γεωργία Μπόντα, όπως και πολλοί τοπικοί που γνώριζαν ήδη την ιστορία του τόπου και άλλοι που είχαν την ευκαιρία να τη γνωρίσουν. Ο Αντιδήμαρχος Πολιτισμού & Αθλητισμού Κωνσταντίνος Πασχόπουλος φρόντισε για το καλωσόρισμα του κόσμου με την παροχή νερών, σνακ και χυμών.

Η πεζοπορία για την ξενάγηση, εκτός από ένα μικρό δύσκολο κατηφορικό μονοπάτι, ήταν γενικώς μετρίου βαθμού δυσκολίας μέσα στην κατάφυτη και καταπράσινη φύση με εξαίσια θέα στα χωριά του Δήμου Ελασσόνας και στον νεφελοσκεπή Όλυμπο.

Η αρχαιολογική περιήγηση ήταν μία διοργάνωση της Εφορείας Αρχαιοτήτων Λάρισας σε συνεργασία με τον Δήμο Ελασσόνας και την υποστήριξη του Συλλόγου των Φίλων του Διαχρονικού Μουσείου Λάρισας στο πλαίσιο της Πανελλήνιας δράσης του Υπουργείου Πολιτισμού & Αθλητισμού «Πράσινες Πολιτιστικές Διαδρομές 2023».

Έπεται συνέχεια μέσα στο καλοκαίρι ανάλογων συνδιοργανώσεων με κυρίαρχη την εκδήλωση για το Αυγουστιάτικο φεγγάρι την 1η Αυγούστου σε αρχαιολογικό χώρο του Δήμου.

Το άρθρο Ταξίδι στον Χρόνο μέσα από τους αρχαιολογικούς χώρους Σαρανταπόρου & Δολίχης εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Δεκάδες οικογένειες – γεωργοί, κτηνοτρόφοι και ψαραδες – εγκαταστάθηκαν μόνιμα στην περιοχή γύρω στα τέλη της 7ης χιλιετίας (6100 π.Χ.) και κατοίκησαν την νησίδα για περίπου 1.000 χρόνια.

Την εποχή που αναπτύχθηκε ο οικισμός, το νησάκι του Αγίου Πέτρου ήταν ενωμένο με την Κυρά Παναγιά μέσω μιας χερσονήσου, που σήμερα έχει καταβυθιστεί, όπως και μέρος του νεολιθικού οικισμού.

Με την άνοδό της στάθμης της θάλασσας μέσα στις χιλιετίες, σήμερα το μεγαλύτερο μέρος του οικισμού βρίσκεται 5 με 7 μ. κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας.

Πώς ζούσαν οι «ένοικοι» της καταποντισμένης νησίδας

«Το γεγονός ότι ο ενάλιος οικισμός του Αγίου Πέτρου σώζεται έως σήμερα στον βυθό του Αιγαίου αρκετές χιλιάδες χρόνια μετά την ίδρυσή του, αποτελεί μία ξεχωριστή περίπτωση αρχαιολογικής θέσης, αφού μας επιτρέπει να θίξουμε και να διερευνήσουμε αρχαιολογικά μια σειρά από σημαντικά ζητήματα που αφορούν την ιστορία της νησιωτικής κατοίκησης στο Αιγαίο, το φυσικό περιβάλλον που αντίκρισαν οι πρώτοι νησιώτες», αναφέρει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο Νίκος Ευστρατίου, καθηγητής Προϊστορικής Αρχαιολογίας του ΑΠΘ, επικεφαλής των χερσαίων και ενάλιων ερευνών στη θέση όπου αναπτύχθηκε ο αρχαιότερος -γνωστός- βυθισμένος οικισμός στο Αιγαίο.

Κατά τη διάρκεια των ανασκαφικών ερευνών στη νησίδα έχουν εντοπιστεί αρχιτεκτονικά στοιχεία (π.χ. λίθινα ορθογώνια και αψιδωτά κτίσματα, δυο παιδικές ταφές σε κοιλότητες φυσικού βράχου (επόμενη φωτογραφία), λιθοσωροί, τοίχοι κ.α.), κινητά ευρήματα, όπως εργαλεία από πυριτόλιθο, οψιανό και οστά ζώων, πήλινα υφαντικά βάρη, υπολείμματα τροφής από διάφορα ζώα, πουλιά, ψάρια και στρείδια, καθώς και ανθρωπόμορφα ειδώλια και γραπτά κεραμικά όστρακα, που δίνουν και τον χαρακτηρισμό «Πολιτισμός του Αγίου Πέτρου».

«Ίσως από τα πιο ενδιαφέροντα αρχαιολογικά στοιχεία που έχουμε στη διάθεσή μας (κεραμική, ειδώλια, οψιανός) είναι ότι επρόκειτο για μια όχι απομονωμένη κοινότητα αλλά αντίθετα για κάποια που είχε πολιτισμικές επαφές με άλλες και συχνά πιο μακρινές γεωγραφικές περιοχές όπως το νότιο Αιγαίο, η Θεσσαλία, τα Βαλκάνια και η Ανατολία. Άλλωστε η αρχαιολογική έρευνα δέχεται σήμερα ότι η άφιξη των γεωργικών ομάδων από την Ανατολία στον ελλαδικό χώρο, στα άλλα νησιά του Αιγαίου όπως η Κρήτη, και αργότερα η μετακίνησή τους στα Βαλκάνια και την Ευρώπη, έγινε και δια θαλάσσης.

Ο προϊστορικός οικισμός του Αγίου Πέτρου εντοπίστηκε πρώτη φορά τη δεκαετία του ’60 από τον αρχαιολόγο Δημήτρη Θεοχάρη, τότε έφορο αρχαιοτήτων Θεσσαλίας. Από τη δεκαετία του 1980, επικεφαλής των ερευνών είναι ο συνομιλητής του ΑΠΕ- ΜΠΕ, Ν. Ευστρατίου, ο οποίος διενήργησε τις πρώτες ενάλιες έρευνες στην περιοχή, σε συνεργασία με τον γνωστό ωκεανογράφο N.C. Flemming και την ομάδα αρχαιολόγων-δυτών του Πανεπιστημίου του Cambridge. Σήμερα η έρευνα, που διεξάγεται από το ΑΠΘ και την Εφορεία Εναλίων Αρχαιοτήτων, εντάσσεται στο πλαίσιο ενός πολλά υποσχόμενου πενταετούς προγράμματος.

«Φανταστείτε μέσω της αρχαιολογίας να μπορούμε να μιλήσουμε για την καθημερινότητα των πρώτων αυτών γεωργοκτηνοτροφικών κοινοτήτων, τον τρόπο ζωής τους, τις ασχολίες τους, όπως επίσης και πλευρές της συμπεριφοράς τους, τις σχέσεις και επαφές τους με άλλες γειτονικές νησιωτικές ή ηπειρωτικές ομάδες. Όλα όσα η αρχαιολογική έρευνα προσπαθεί να προσεγγίσει μέσα από τα κάθε είδους ταπεινά υλικά κατάλοιπα που διασώζει το χώμα, στην ξηρά ή στη θάλασσα.

Η ιδέα ότι η αρχαιολογία είναι η μόνη επιστήμη που μπορεί να ανοίξει ένα παράθυρο στο μακρινό παρελθόν και να μας γνωρίσει έναν τρόπο ζωής που έχει χαθεί ανεπιστρεπτί, είναι πραγματικά ελκυστικό αλλά και προκλητικό. Όχι ότι πρόκειται για μια εύκολη προσπάθεια, χωρίς δυσκολίες, ιδιαίτερα όταν μέσα από τα ευρήματα προσπαθούμε να μιλήσουμε για συμπεριφορές και προσωπικές ή συλλογικές επιλογές».

Δείτε όλες τις τελευταίες ειδήσεις στο tirnavospress.gr, ακολουθήστε μας στο Facebook, Instagram, Google News, YouTube και Twitter. 

πηγή

Το άρθρο Αλόνησσος: Εκεί βρίσκεται ο αρχαιότερος βυθισμένος οικισμός στο Αιγαίο εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Οι διακοπές κατέληξαν σε «Γολγοθά» καθώς συνελήφθησαν και κατασχέθηκε και το κομμάτι του αμφορέα. Το τμήμα του αγγείου που κατείχαν οι φοιτητές μεταφέρθηκε στην αρχαιολογία και εκτιμήθηκε η αξία του και σε ευρώ η οποία η εξαιρετικά χαμηλή και εάν ήταν αρχαιοκάπηλοι δεν θα κέρδιζαν σχεδόν τίποτα από την πώληση.

Οι δύο νεαροί υποστήριξαν προχθες στο Τριμελές Πλημμελειοδικείο Βόλου πως είδαν τμήματα της παραλίας να είναι σκεπασμένα με κομμάτια από αγγεία και δεν γνώριζαν πως είναι αρχαιολογική περιοχή.

Πρόκειται για μια μικρή κοιλάδα που καταλήγει στη θάλασσα και απέχει τρία περίπου χιλιόμετρα από τις δυο σημαντικές αρχαίες πόλεις της Αλοννήσου , που βρίσκονταν η μια στη χερσόνησο “Κοκκινόκαστρο” και η άλλη στη θέση “Αγ. Ιωάννης”, κοντά στο Παλιό Χωριό. Σε όλη σχεδόν την κοιλάδα υπάρχουν διάσπαρτοι πυκνοί σωροί από κομμάτια αμφορέων ανάμεσα στα οποία βρίσκονται και ενσφράγιστες λαβές με την επιγραφή ΙΚΙΟΝ. Ο όγκος αυτός των σπασμένων αμφορέων, που σχηματίζουν σε ορισμένα σημεία μικρούς λόφους, προέρχεται από τους “αποθέτες” των εργαστηρίων κατασκευής τους, δηλαδή από τους χώρους απόρριψης των αποτυχημένων αγγείων, εκείνων που στη διάρκεια του ψησίματος τους στους κλιβάνους παρουσίασαν κάποιο ελάττωμα, όπως παραμόρφωση ή σκάσιμο των τοιχωμάτων τους, που τους έκανε ακατάλληλους για χρήση. Στον ίδιο χώρο, βρίσκονταν και οι κεραμικοί κλίβανοι για το ψήσιμο των αμφορέων, ενώ τα σημεία εξόρυξης του πηλού για την κατασκευή τους εντοπίζονται στα γύρω υψώματα.

Οι δύο φοιτητές, ο ένας του οικονομικού πανεπιστημίου Αθηνών και ο δεύτερος του Πολυτεχνείου υποστήριξαν πως αγνοούσαν τα χαρακτηριστικά της περιοχής και αθωώθηκαν.

Πηγή: gegonota.news

Το άρθρο Από τις διακοπές στην Αλόννησο στο εδώλιο για αρχαιοκαπηλία δυο φοιτητές εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

που κατέληξαν στις ΗΠΑ, μέσα από τα εγκληματικά δίκτυα της παράνομης διακίνησης των πολιτιστικών αγαθών, παραδόθηκαν από την Εισαγγελία του Μανχάταν στην Υπουργό Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη, για να επιστρέψουν στην γενέθλια γη, στον τόπο και στους ανθρώπους που τα δημιούργησαν.

• Μαρμάρινα και χάλκινα ειδώλια ανθρώπων και ζώων, μαρμάρινα, αργυρά, χάλκινα και πήλινα αγγεία, χρυσά και χάλκινα κοσμήματα, τμήμα τοιχογραφίας, που βρίσκονταν στην Συλλογή της Shelby White, καθώς και ένα σπανιότατο χρυσό νόμισμα, το οποίο παραπέμπει στις ειδούς του Μαρτίου, την ημέρα της δολοφονίας του Ιούλιου Καίσαρα, που κατασχέθηκε σε Οίκο Δημοπρασιών, συγκαταλέγονται ανάμεσά τους. Οι αρχαιότητες αυτές καλύπτουν ένα ευρύ χρονολογικό φάσμα από τους προϊστορικούς έως και τους ρωμαϊκούς χρόνους.

• Τα αντικείμενα ανακτήθηκαν με ενέργειες της Εισαγγελίας του Μανχάταν και ειδικότερα του Γενικού Εισαγγελέα Alvin Bragg, της Υπηρεσίας Εσωτερικής Ασφάλειας της Νέας Υόρκης και του υπεύθυνου Ivan J. Arvelo, του βοηθού εισαγγελέα Matthew Bogdanos και των συνεργατών του. Η Διεύθυνση Τεκμηρίωσης και Προστασίας του ΥΠΠΟΑ συνεργάστηκε -και στην υπόθεση αυτή- με την Εισαγγελία, παρέχοντας την αρχαιολογική τεκμηρίωση, καθώς και κάθε διαθέσιμη πληροφορία για να διευκολύνει το έργο της.

Το άρθρο Επαναπατρίζονται 29 πολύτιμες αρχαιότητες στην Ελλάδα εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Η πόλη, σύμφωνα με τους αρχαιολόγους, πρέπει να υπήρχε πριν από 2.000 χρόνια. Αποτελούνταν σχεδόν από 1.000 οικισμούς που δυνδέονταν μεταξύ τους με εκτεταμένο οδικό δίκτυο. Οι Μάγια εκτιμάται ότι αξιοποιούσαν το οδικό δίκτυο για να μετακινούνται στην περιοχή. Οι αρχαιολόγοι εντόπισαν στην περιοχή και ερείπια πυραμίδων.

Ανακαλύφθηκαν επίσης δεξαμενές και κανάλια, τα οποία εκτιμάται ότι χρησιμοποιούνταν για τη συλλογή νερού.

Τα απομεινάρια του εκτεταμένου πολιτισμού των Μάγια κρύβεται κάτω από το τροπικό δάσος στη Γουατεμάλα, στην περιοχή Mirador-Calakmul Karst Basin, κοντά στα σύνορα με το Μεξικό.

Τα γήπεδα των Μάγια

Η έρευνα πραγματοποιήθηκε με τη χρήση εναέριων μέσων και της τεχνολογίας λέιζερ LiDAR. Το ανακλώμενο φως από το αεροπλάνο κατασκεύαζε μια εικόνα του τοπίου.

Το LiDAR επέτρεψε στους επιστήμονες να εντοπίσουν μονοπάτια που ήταν κρυμμένα για αιώνες.

«Η έρευνα χρησιμοποιεί τα δεδομένα LiDAR για να καταδείξει πώς πολύπλοκες κοινωνίες οργάνωναν τις υποδομές τους για να αντανακλούν την κοινωνικοοικονομική τους οργάνωση και την πολιτική τους δύναμη», επισημαίνουν οι ερευνητές στη μελέτη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Ancient Mesoamerica.

Η περιοχή είχε μελετηθεί και στο παρελθόν για τα ερείπια των Μάγια. Ενώ προηγούμενες μελέτες έδειναν ότι οι οικισμοί ήταν αραιοκατοικημένοι, η νέα έρευνα δείχνει το ακριβώς αντίθετο.

Ορισμένοι από τους οικισμούς, όπως διαπίστωσαν οι ερευνητές, είχαν δίπλα τους γήπεδα. Κάτι που υποδηλώνει πως οι αρχαίοι άνθρωποι έπαιζαν κάποιου είδους άθλημα εκεί.

Δείτε όλες τις τελευταίες ειδήσεις στο tirnavospress.gr, ακολουθήστε μας στο Facebook, Instagram, Google News, YouTube και Twitter. 

πηγή

Το άρθρο Με τη χρήση τεχνολογίας λέιζερ ήρθε στο φως αρχαία πόλη 2.000 ετών εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Εντάχθηκε στις πρώτες χρηματοδοτήσεις αστικών αναπλάσεων από το Ταμείο Ανάκαμψης η πρόταση του Δήμου Λαρισαίων

Απ. Καλογιάννης: Μια ακόμα μεγάλη παρέμβαση με αναπτυξιακή προοπτική για την πόλη μας

Αναψε και τυπικά, το πράσινο φως για την υλοποίηση του μεγάλου έργου του Δήμου Λαρισαίων για την ενοποίηση αρχαιολογικών χώρων και σημείων πολιτιστικού ενδιαφέροντος στην πόλη της Λάρισας,  μετά τη δημοσίευση της σχετικής Κοινής Υπουργικής Απόφασης στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης. 

Το έργο έχει προϋπολογισμό  8,5 εκατ. ευρώ περίπου και χρηματοδοτείται με 8 εκατ. ευρώ από το Ταμείο Ανάκαμψης και τα υπόλοιπα χρήματα θα καλυφθούν από ίδιους πόρους του Δήμου Λαρισαίων, ενώ αξίζει να σημειωθεί ότι η πρόταση του Δήμου περιλαμβάνεται στις πρώτα έντεκα (11) έργα αστικών αναπλάσεων που θα χρηματοδοτηθούν από το Ταμείο Ανάκαμψης. 

Οι κύριες παρεμβάσεις  που θα υλοποιηθούν αφορούν στην ενοποίηση αρχαιολογικών χώρων και σημείων ενδιαφέροντος στον ευρύτερο κεντρικό τομέα της πόλης : από το Μύλο του Παππά, τα δυο Αρχαία Θέατρα της πόλης, τα μνημεία στον λόφο του Φρουρίου μέχρι και το κτίριο Μουσών, όπου θα λειτουργήσει το Μουσείο Πόλης. Επίσης στην ίδια εγκεκριμένη πρόταση περιλαμβάνεται και η   την παρέμβαση στην περιοχή του μνημείου του Ιπποκράτη με την δημιουργία βοτανικού κήπου στο Αλκαζάρ, παρεμβάσεις στο πάρκο Αλκαζάρ με ανακατασκευή της λίμνης,  προμήθεια αστικού εξοπλισμού κ.α.

Με την έργο της ενοποίησης θα διευκολύνεται η επίσκεψη στους ανασκαμμένους και ορατούς αρχαιολογικούς χώρους, στα σωζόμενα κτιριακά κατάλοιπα των διαφόρων εποχών καθώς επίσης και σε σημεία πολιτιστικού ενδιαφέροντος. 

Η εν λόγω διαδρομή περιλαμβάνει τα εξής σημεία: 

1. Γενί Τζαμί στην ανατολική άκρη της πλατείας Μπλάνα, στη συμβολή των οδών Αμαλίας και 31ης Αυγούστου.

2. Παλαιοχριστιανικά Λουτρά και Ιουστινιάνειο τείχος επί της πλατείας Μπλάνα.

3. Μπαϊρακλί Τζαμί επί της οδού Παπαφλέσσα
4. Οθωμανικό Λουτρό επί της οδού Βενιζέλου και Φιλλελήνων
5. Α΄ Αρχαίο Θέατρο  επί της οδού Βενιζέλου
6. Ρωμαϊκή Δεξαμενή στο εσωτερικό οικοδομικού τετραγώνου μεταξύ των οδών Ηφαίστου, Μανωλάκη και Απόλλωνος

7. Β’ Αρχαίο Θέατρο Β επί των οδών Εργατικής Πρωτομαγιάς και

Ταγματάρχου Βελισσαρίου.

8. Παλαιοχριστιανική Βασιλική Αγ. Αχίλλειου στο λόφο του Φρουρίου.
9. Παλαιοχριστιανικά Λουτρά στο λόφο του Φρουρίου
10. Μπεζεστένι στο λόφο του Φρουρίου
11. Βυζαντινός Ναός και Ταφές στο λόφο του Φρουρίου
12. Αφιερωματική Στήλη επί της οδού Δήμητρας
13. Ρωμαϊκός Δρόμος και Ιουστινιάνειο προτείχισμα επί της οδού Νίκης
14. Ιουστινιάνειο τείχος στη συμβολή των οδών Αλ. Παπαναστασίου και Κύπρου

15. Μουσείο πόλης (κτίριο Μουσών) επί της οδού Παλαιστίνης
16. Μύλος του Παππά επί της οδού Γεωργιάδου

Όπως τονίζεται στο κείμενο της μελέτης,  ο Δήμος Λαρισαίων θα αναδείξει το φυσικό χαρακτήρα του χώρου ανάπλασης, θα αναζωογονήσει το ενδιαφέρον για τη μακρά και πλούσια ιστορία της περιοχής και θα δημιουργήσει υποδομές για δραστηριότητες ψυχαγωγίας και εκπαίδευσης. Παράλληλα, στόχος είναι η ανάπτυξη του τουρισμού και η ανάδειξη των αναπτυξιακών δυνατοτήτων του Δήμου, ώστε να ωφεληθεί η τοπική οικονομία με όραμα την τοπική ανάπτυξη μέσα σε ένα πλαίσιο προγραμματισμού και εφαρμογής καινοτόμων ιδεών και πρακτικών.

Στην ουσία, με την υλοποίηση των έργων ο κεντρικός τομέας της πόλης θα μετατραπεί, κατά κάποιο τρόπο, σε ένα ανοικτό πάρκο αρχαιολογικού και πολιτιστικού ενδιαφέροντος. Όπως τονίζεται στην μελέτη, «η διαδικασία της ανάγνωσης της παλαιάς πόλης σε διάφορες περιόδους απαιτεί μα μεθοδολογία. Οι επισκέπτες που  την περιηγούνται και κατά συνέπεια αναγνώστες της ιστορίας, πρέπει να διευκολύνονται μεθοδολογικά. Η περιήγηση και η ανάγνωση πρέπει να έχει αρχή, μέση και τέλος. Έτσι επιβάλλεται η νοητή σύνδεση των χώρων με τη μορφή της ενοποίησης των αρχαιολογικών χώρων. Ενοποίηση μεταφορικά, ώστε να  κλείνει  το παζλ και να περιέχει ένα νόημα.»

Για τη διευκόλυνση της περιήγησης και τη διασύνδεση των αρχαιολογικών και πολιτιστικών σημείων, θα χρησιμοποιηθούν οδοί διαφόρων μορφών του κέντρου της πόλης της Λάρισας οι οποίοι γενικά

ανήκουν σε δύο μεγάλες κατηγορίες:

• οδοί οι οποίοι έχουν ανακατασκευαστεί στο πρόσφατο παρελθόν
• οδοί οι οποίοι δεν έχουν ανακατασκευαστεί και απαιτούν εργασίες
• ανακατασκευής

Ποιοι δρόμοι θα ανακατασκευαστούν

Στις οδούς που έχουν ανακατασκευαστεί οι εργασίες διασύνδεσης αφορούν την τοποθέτηση σήμανσης πάνω στα πεζοδρόμια και στους πεζοδρομημένους δρόμους ώστε να διευκολύνεται η πορεία περιήγησης, ενώ μπροστά σε κάθε αρχαιολογικό μνημείο θα τοποθετείται ένα σήμα που θα δηλώνει τη στάση του μνημείου.

Η μελέτη προβλέπει και εργασίες αναμόρφωσης σε διάφορους δρόμους που οδηγούν στα σημεία ενδιαφέροντος.

Ειδικότερα, παρεμβάσεις θα γίνουν σε αρτηρίες – συλλεκτήριους δρόμους και ειδικότερα σε τμήματα των οδών  Ταγματάρχου Βελισσαρίου,  Κενταύρων, Μανωλάκη,  Γεωργιάδου

• (Ολύμπου – Ξάνθου) μήκους 210 μ.

Σε δρόμους ήπιας κυκλοφορίας με ενιαίο οδόστρωμα θα μετατραπούν τμήματα των οδών: Μελετίου, Εργατικής Πρωτομαγιάς, Ταγματάρχου Βελισαρίου,  Παλαιστίνης, Ηφαίστου, Δήμητρας, ενώ τέλος, θα πεζοδρομηθεί με ενιαίο οδόστρωμα το τμήμα της οδού Νίκης, από τη Δήμητρας μέχρι την Ολύμπου. 

Απ. Καλογιάννης: Υλοποιούμε μια ακόμα μεγάλη παρέμβαση για την πόλη της Λάρισας

Σε δήλωση του ο δήμαρχος Λαρισαίων Απόστολος Καλογιάννης, σημειώνει τα εξής: «Ένα ακόμα μεγάλο έργο, μια ακόμα μεγάλη παρέμβαση παίρνει το δρόμο της υλοποίησης. Η ενοποίηση των αρχαιολογικών χώρων και των σημείων πολιτιστικού ενδιαφέροντος και η δημιουργία πολιτιστικής διαδρομής, απ΄ όπου οι επισκέπτες  θα ενημερώνονται για την πλούσια και μακρά ιστορία της πόλης μας, αποτελούσε διαχρονικό θέμα συζήτησης φορέων και συλλόγων της Λάρισας. Ολοι αντιλαμβανόμαστε την ιδιαίτερη σημασία της παρέμβασης και τις αναπτυξιακές δυνατότητες που ανοίγονται για την πόλη, συμπληρωματικά με τις άλλες μεγάλες παρεμβάσεις που συνεχίζουμε να υλοποιούμε. 

Μαζί με το έργο της ενοποίησης, θα γίνουν παρεμβάσεις στο Μνημείο του Ιπποκράτη, θα δημιουργηθεί ο βοτανικός κήπος με τα φυτά του Ιπποκράτη, ενώ θα γίνουν και παρεμβάσεις στο πάρκο Αλκαζάρ, όπου μεταξύ άλλων θα ανακατασκευαστεί πλήρως και η λίμνη του πάρκου. 

Εκφράζω την ικανοποίησή μου για το γεγονός ότι η πρόταση του Δήμου Λαρισαίων περιλαμβάνεται στο πρώτο πακέτο με έργα αστικών αναπλάσεων που υλοποιεί το Ταμείο Ανάκαμψης στην χώρα. Αυτό προφανώς δεν είναι τυχαίο. Καταδεικνύει την ιδιαίτερα επίμονη και σκληρή δουλειά των στελεχών της δημοτικής αρχής και τις δυνατότητες του υπηρεσιακού μηχανισμού του Δήμου Λαρισαίων. Ευχαριστώ θερμά όλους όσους  εργάστηκαν για την ιδιαίτερα θετική και σημαντική εξέλιξη για το Δήμο μας. 

Το άρθρο Πράσινο φως για την ενοποίηση των αρχαιολογικών χώρων στην πόλη της Λάρισας εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

[quads id=4]

πηγή

Το άρθρο Αρχαίος τάφος σκύλου υπενθυμίζει την προαιώνια σχέση ανθρώπων και ζώων εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Τα αντικείμενα παρέδωσε ο πρώην Αντιπρόεδρος της Βουλής Νικόλαος Ηλ. Κατσαρός στην Προϊσταμένη της Υπηρεσίας Σταυρούλα Σδρόλια και στην αρχαιολόγο Ασημίνα Τσιάκα.

Τα αντικείμενα χρονολογούνται στη μυκηναϊκή περίοδο και προέρχονται από παλαιότερη ανεύρεση τάφου, που πραγματοποιήθηκε από τον πατέρα του δωρητή, στη διάρκεια καλλιεργητικών εργασιών στο Άνω Αργυροπούλι Λάρισας.

Αμέσως μετά την ανεύρεση του τάφου τα ευρήματα είχαν δηλωθεί στην αρχαιολογική υπηρεσία, ενώ είχε εκδοθεί η προβλεπόμενη άδεια κατοχής.

Με τη δωρεά των σημαντικών αυτών ευρημάτων εμπλουτίζεται η συλλογή των μυκηναϊκών αρχαιοτήτων του Διαχρονικού Μουσείου Λάρισας.

[quads id=5]

Το άρθρο Ο π. αντιπρόεδρος της Βουλής Ν. Κατσαρός δώρισε αρχαία αντικείμενα στην Εφορεία Αρχαιοτήτων Λάρισας εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Ήδη από τις πρώτες μέρες της νέας ανασκαφικής περιόδου ήρθαν στο φως σημαντικά ευρήματα από το εσωτερικό του ναού, τα οποία συμπληρώνουν τα αναθήματα του β’  μισού του 6ου αι. π. Χ. τα οποία βρέθηκαν το 2020.

Πρόκειται για μελανόμορφα αγγεία εισηγμένα από την Αττική, αγγεία τοπικών εργαστηρίων, πήλινα και χάλκινα ειδώλια, κοσμήματα, σφραγιδόλιθοι, μία χάλκινη ασπίδα και ένα σιδερένιο κράνος. Κάτω από τον υστεροαρχαϊκό ναό, από το οποίο μόνο τα θεμέλια σώζονται (10 × 30 μ.), εντοπίζονται κατάλοιπα τουλάχιστον δύο παλαιότερων αρχιτεκτονικών φάσεων, ανάμεσα σε αυτά και μία ημικυκλική εστία ή εσχάρα.

Συμπληρωματικές τομές ανασκάφηκαν και σε άλλα σημεία του ιερού. Σε μία από αυτές, στην βόρεια άκρη του τεμένους, βρέθηκε μαζί με άλλες κεραμίδες ενός κτιρίου μια πήλινη υδρορροή με λεοντοκεφαλή σε άριστη κατάσταση. Στην ίδια περιοχή αποκαλύφθηκε, επίσης, αρχαϊκός ή κλασικός τοίχος ο οποίος εκείνη την περίοδο περιόρισε το τέμενος προς βορρά.

Το ερευνητικό πρόγραμμα, το οποίο στοχεύει φέτος στην περαιτέρω αποκάλυψη του ναού, είναι μία συνεργασία της Εφορείας Αρχαιοτήτων Ευβοίας, υπό την διεύθυνση της δρος Αγγελικής Σίμωσι, με την Ελβετική Αρχαιολογική Σχολή στην Ελλάδα, υπό την διεύθυνση του καθηγητή Sylvian Fachard.

Ήδη από τις πρώτες μέρες της νέας ανασκαφικής περιόδου ήρθαν στο φως σημαντικά ευρήματα από το εσωτερικό του ναού, τα οποία συμπληρώνουν τα αναθήματα του β’  μισού του 6ου αι. π. Χ. τα οποία βρέθηκαν το 2020.

[quads id=4]

πηγή

Το άρθρο Αρχαιολογικοί θησαυροί ήρθαν στο φως μετά από ανασκαφή στην Αμάρυνθο Ευβοίας (Εικόνες) εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Ειδικότερα, όπως αναφέρει δημοσίευμα του Guardian, ο ισχυρισμός του Γουίλιαμς ακούστηκε στη συνάντηση των δυο πλευρών στην Unesco την περασμένη εβδομάδα και έδωσε μια νέα τροπή στη διαμάχη ανάμεσα στις δύο χώρες.

«Τα περισσότερα ανασύρθηκαν από τα ερείπια γύρω από τον Παρθενώνα. Αυτά τα αντικείμενα δεν αφαιρέθηκαν από το μνημείο όπως υποστηρίζουν» είπε χαρακτηριστικά ο Γουίλιαμς, προκαλώντας την αντίδραση της ελληνικής πλευράς.

Η απάντηση ήρθε διά στόματος της υπουργού Πολιτισμού, Λίνας Μενδώνη η οποία με επιστολή της στον Guardian αναφέρει: «Με την πάροδο των ετών, οι ελληνικές αρχές και η διεθνής επιστημονική κοινότητα έχουν αποδείξει με ακλόνητα επιχειρήματα τα αληθινά γεγονότα γύρω από την αφαίρεση των γλυπτών του Παρθενώνα. Ο Λόρδος Έλγιν χρησιμοποίησε παράνομα και άδικα μέσα για να κατασχέσει και να εξάγει τα γλυπτά του Παρθενώνα χωρίς πραγματική νόμιμη άδεια για να το πράξει, σε μια κατάφωρη πράξη κλοπής κατά συρροή».

Οικονόμου για Γλυπτά: Ο τρόπος που έφυγαν από την χώρα ήταν με τρόπο βίαιο και ήταν κλοπή 

Τα δημοσιεύματα του βρετανικού Τύπου για τα Γλυπτά του Παρθενώνα και το νέο αφήγημα των Βρετανών κλήθηκε να σχολιάσει ο κυβερνητικός εκπρόσωπος. 

Απαντώντας σε σχετική ερώτηση του newsbeast ο κ. Οικονόμου είπε: «Η ιστορία δεν αμφισβητείται. Ο τρόπος με τον οποίο έφυγαν τα Γλυπτά από τη χώρα συνιστά βίαιη αφαίρεση και κλοπή. Η κυβέρνηση με σειρά πρωτοβουλιών θα κάνει τα πάντα για να επιστρέψουν τα Γλυπτά εκεί που ανήκουν».

UNESCO: Αναγνώρισε τη σημασία έναρξης διαλόγου Ελλάδας-Βρετανίας

Υπενθυμίζεται ότι κατά τις εργασίες της 23ης Συνόδου της Διακυβερνητικής Επιτροπής της UNESCO για την Επιστροφή των Πολιτιστικών Αγαθών στις Χώρες Προέλευσης, που ολοκληρώθηκαν απόψε (20/5), συζητήθηκε το αίτημα της Ελλάδας για την επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα. Όπως αναφέρει ανακοίνωση του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού, η Διακυβερνητική Επιτροπή υιοθέτησε Σύσταση, στο κείμενο της οποίας μεταξύ άλλων «αναγνωρίζει τη σημασία της έναρξης διαλόγου μεταξύ των δύο πλευρών, σε επίπεδο υπουργών Πολιτισμού, στο αμέσως προσεχές διάστημα». Ακολουθεί ολόκληρο το τηλεγράφημα του ΥΠΠΟΑ:

«Ολοκληρώθηκαν απόψε οι εργασίες της 23ης Συνόδου της Διακυβερνητικής Επιτροπής της ΟΥΝΕΣΚΟ για την Επιστροφή των Πολιτιστικών Αγαθών στις Χώρες Προέλευσης, στην οποία συζητήθηκε το αίτημα της Ελλάδας για την επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα.

Η ελληνική αντιπροσωπεία παρουσίασε αναλυτικά και τεκμηριωμένα τις θέσεις της χώρας μας για το ζήτημα των Γλυπτών. Η συντριπτική πλειοψηφία των κρατών μελών υποστήριξε δυναμικά το δίκαιο αίτημα της Ελλάδας και τόνισε εμφατικά τη σημασία της Απόφασης της Διακυβερνητικής Επιτροπής (Σεπτέμβριος 2021), η οποία αναγνωρίζει τον διακυβερνητικό χαρακτήρα της διαφοράς ζητώντας την τήρησή της.

Η Διακυβερνητική Επιτροπή υιοθέτησε Σύσταση, στο κείμενο της οποίας μεταξύ άλλων:

• Παραπέμπει στις προηγούμενες Συστάσεις και τις Αποφάσεις της
• Εκφράζει τη βαθιά της ανησυχία για το γεγονός ότι η επίλυση του θέματος παραμένει σε εκκρεμότητα για μεγάλο διάστημα
• Αναφέρεται στην πρόσφατη διμερή συνάντηση των Πρωθυπουργών της Ελληνικής Δημοκρατίας και του Ηνωμένου Βασιλείου, κατά την οποία ο Κυριάκος Μητσοτάκης έθεσε στον ομόλογό του το θέμα της επιστροφής και επανένωσης των Γλυπτών του Παρθενώνα στην Αθήνα
• Αναγνωρίζει τη σημασία της έναρξης διαλόγου μεταξύ των δύο πλευρών, σε επίπεδο Υπουργών Πολιτισμού, στο αμέσως προσεχές διάστημα.
• Καλεί τις δύο πλευρές να εντατικοποιήσουν τις προσπάθειες τους για την επίλυση της διαφοράς λαμβάνοντας υπόψη τις ιστορικές, πολιτιστικές, νομικές και ηθικές διαστάσεις του θέματος.
• 
   

Το άρθρο Γλυπτά Παρθενώνα: Τα βρήκαμε πεταμένα στον περιβάλλοντα χώρο λένε τώρα οι Βρετανοί εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Στο πλαίσιο της υπόθεσης αυτής, τεκμηριώθηκε ότι, μεταξύ των χιλιάδων αντικειμένων διαφόρων πολιτισμών που είχε στη Συλλογή του ο Michael Steinhardt,ένας από τους μεγαλύτερους συλλέκτες έργων τέχνης στον κόσμο, 180 αντικείμενα ήταν προϊόντα παράνομης διακίνησης και εξαγωγής από τις χώρες προέλευσής τους.

Όπως δήλωσε η Υπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού Λίνα Μενδώνη, «Ευχαριστώ τις αρμόδιες Αμερικανικές Αρχές, τα στελέχη τους, και ιδιαίτερα τον Εισαγγελέα κ. Matthew Bogdanos, καθώς και τα αρμόδια στελέχη του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού, τα οποία συνέδραμαν στο εγχείρημα της τεκμηρίωσης και της ανάκτησης των παρανόμως εξαχθέντων από την Ελλάδα αρχαιοτήτων, που περιλαμβάνονταν στην Συλλογή Steinhardt.

Ιδιαίτερα ευχαριστώ τη Διεύθυνση Τεκμηρίωσης και Προστασίας Πολιτιστικών Αγαθών του ΥΠΠΟΑ, που μάχεται καθημερινά και ακατάπαυστα εναντίον της παράνομης διακίνησης των πολιτιστικών θησαυρών της χώρας μας, έναν στόχο που αποτελεί σταθερά υψηλή πολιτική μας προτεραιότητα».

Τα αρχαία κινητά μνημεία που τεκμηριώθηκαν και στο άμεσο μέλλον θα επιστρέψουν στην Ελλάδα, προέρχονται από τη Στερεά Ελλάδα, την Κρήτη, τις Κυκλάδες (Πάρο, Νάξο), τη Σάμο και τη Ρόδο. Ανάμεσα σε αυτά ξεχωρίζουν μία μινωική λάρνακα, ένας κορμός κούρου, μία χάλκινη προτομή γρύπα, κυκλαδικά αγγεία, ειδώλια και χάλκινα ξίφη.

Εδώ και τρία χρόνια, η αρμόδια Διεύθυνση Τεκμηρίωσης και Προστασίας Πολιτιστικών Αγαθών του ΥΠΠΟΑ συνέδραμε αδιάλειπτα τις αμερικανικές εισαγγελικές αρχές στη διερεύνηση της υπόθεσης και στην τεκμηρίωση της προέλευσης και της παράνομης διακίνησης των αντικειμένων από την Ελλάδα.

Αναζήτησε πληροφορίες σε πλήθος αρχείων που διαθέτει, συνεργάστηκε στενά με συγκεκριμένες Εφορείες Αρχαιοτήτων και συντόνισε με επιτυχία το δύσκολο αυτό έργο. Το αποτέλεσμα δικαιώνει απολύτως την προσπάθεια των Υπηρεσιών του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού.

Το άρθρο Επιστροφή 47 αρχαίων αντικειμένων στην Ελλάδα προϊόντα παράνομης διακίνησης εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Εντοπίσθηκε τμήμα από το επιστύλιο και πέντε κιονόκρανα δωρικού ρυθμού. Στο εσωτερικό του βρέθηκαν βάθρο αγάλματος, τμήμα στήλης, μαρμάρινο πόδι τράπεζας, καθώς και δυο μαρμάρινες κεφαλές παιδιών, ενός κοριτσιού και ενός αγοριού.

Όμως, ένα από τα σημαντικά ευρήματα αυτής της ανασκαφής που ξεκίνησε το καλοκαίρι και συνεχίζεται έως σήμερα υπό την εποπτεία της Εφορείας αρχαιοτήτων Λάρισας και την επίβλεψη της αρχαιολόγου Νεκταρίας Αλεξίου, είναι ενσφράγιστες κεραμίδες με ονόματα ιδιοκτητών κεραμικών εργαστηρίων, καθώς και μια κεραμίδα με την επιγραφή ΜΕΛΙΒΟΙΑΣ που πιθανά να ταυτίζει τον οικισμό στη θέση Σκιαθάς με την σημαντική αρχαία πόλη της Μαγνησίας Μελίβοια, θέμα που απασχόλησε αρκετούς ερευνητές στο παρελθόν.

Μιλώντας στην ΕΡΤ ο δήμαρχος Αγιάς, Αντώνης Γκουντάρας χαρακτήρισε σημαντικά όλα τα ευρήματα, αλλά αυτό που ξεχωρίζει είναι οι ενσφράγιστες κεραμίδες με ονόματα ιδιοκτητών κεραμικών εργαστηρίων, αλλά κυρίως μία κεραμίδα με την επιγραφή Μελίβοια. Για την οποία γίνονται αναφορές από τον Όμηρο στην Ιλιάδα, στο κατάλογο των Νέων, αναφέρει ότι η Μελίβοια ανήκε στο βασίλειο του τραγικού ήρωα Φιλοκτήτη, ο οποίος εκστράτευσε μαζί με τους υπόλοιπους Έλληνες εναντίον των Τρώων, επικεφαλής επτά πλοίων.

Ο Ηρόδοτος περιγράφοντας τους περσικούς πολέμους, αναφέρει ότι το θέρος του 480 π.Χ. καθώς ο περσικός στρατός προχωρούσε προς τις Θερμοπύλες, το περσικό ναυτικό βρισκόταν στην ακτή της Μαγνησίας, μεταξύ της Κασθαναίας και του ακρωτηρίου Σηπιάς. Τα πλοία των Περσών ήταν τόσο πολλά, που ήταν αδύνατο να προσορμιστούν όλα στην ακτή με αποτέλεσμα να αγκυροβολήσουν σε οκτώ σειρές παράλληλες προς την παραλία.

Ενώ βρίσκονταν σ’ αυτή την ανασφαλή θέση, μια σφοδρή τρικυμία κατέστρεψε ένα σημαντικό αριθμό από τα πλοία τους, τα συντρίμμια των οποίων ξεβράσθηκαν στη παραλία της Μελίβοιας και της Κασθαναίας.

“Όλα τα ευρήματα είναι σημαντικά και φέρνουν νέα στοιχεία στο φώς για την αρχαία πόλη που υπήρχε στην περιοχή. Όμως, αυτό που κατά την άποψη μας έχει ιδιαίτερη σημασία είναι η επιγραφή για την αρχαία Μελίβοια που ξεκαθαρίζει το τοπίο, καθώς υπήρχαν διάφορες αναφορές. Το συγκεκριμένο εύρημα δείχνει ξεκάθαρα ποια είναι η πόλη που διεξάγονται οι ανασκαφές και δεν είναι άλλη από την αρχαία Μελίβοια”.

Η περιοχή όπου βρέθηκαν τα ευρήματα είναι η παραλιακή περιοχή Κάτω Πολυδενδρίου του Δήμου Αγιάς της ΠΕ Λάρισας, στη δασωμένη και δύσβατη ακρόπολη του αρχαιολογικού χώρου που καλύπτει μία έκταση περίπου 60 στρεμμάτων, όπου παλαιότερα είχαν βρεθεί, τείχος της ακρόπολης, γλυπτά, κεραμικά, νομίσματα, στην πλειοψηφία τους κλασικής και ελληνιστικής εποχής, τα οποία φυλάσσονται στα μουσεία Λάρισας και Βόλου.

Πηγή
.

Το άρθρο Σημαντικά αρχαιολογικά ευρήματα ήρθαν στο φως στον αρχαιολογικό χώρο που βρίσκεται δίπλα στο λιμάνι του Αγιοκάμπου εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Χρησιμοποιώντας τρισδιάστατες έρευνες και φωτογραμμετρία υψηλής ανάλυσης, οι ερευνητές επανεξέτασαν την πλάκα Saint-Bélec – ένα λαξευμένο και μερικώς σπασμένο κομμάτι πέτρας που ανακαλύφθηκε το 1900 αλλά ξεχάστηκε για σχεδόν έναν αιώνα.

Ερευνητές από το Γαλλικό Εθνικό Ινστιτούτο Προληπτικής Αρχαιολογικής Έρευνας (Inrap), το Πανεπιστήμιο Bournemouth του Ηνωμένου Βασιλείου, το Γαλλικό Εθνικό Κέντρο Επιστημονικής Έρευνας (CNRS) και το Πανεπιστήμιο της Δυτικής Βρετάνης λένε ότι η πρόσφατη μελέτη της πέτρας αποκάλυψε ότι είναι η παλαιότερη χαρτογραφική απεικόνιση γνωστού εδάφους στην Ευρώπη.

Η πλάκα, με τα περίπλοκα ανάγλυφα και διάσπαρτα μοτίβα, είχε μια ενδιαφέρουσα πορεία: η ανασκαφή της έγινε από έναν τάφο στη δυτική Βρετάνη, ενώ οι ειδικοί εκτιμούν ότι έχει ξαναχρησιμοποιηθεί σε μια αρχαία ταφή προς το τέλος της πρώιμης Εποχής του Χαλκού (μεταξύ 1900 και 1640) Π.Χ.), ως τοιχίο σε ένα μικρό κουτί που περιείχε ανθρώπινα υπολείμματα. Τη στιγμή της ανασκαφής, η πλάκα μήκους σχεδόν τεσσάρων μέτρων, ήταν ήδη σπασμένη και έλειπε το πάνω μέρος της.

Το 1900, μεταφέρθηκε σε ιδιωτικό μουσείο, και μέχρι τη δεκαετία του 1990, αποθηκεύτηκε στο Εθνικό Μουσείο Αρχαιολογίας στο κάστρο του Saint-Germain-en-Laye, κάπου στην τάφρο του κάστρου. Το 2014, ανακαλύφθηκε εκ νέου σε ένα από τα κελάρια του μουσείου.

Κατά τη μελέτη της πλάκας, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι τα ανάγλυφα έμοιαζαν με χάρτη, με επαναλαμβανόμενα μοτίβα που ενώνονταν με γραμμές.

Παρατήρησαν ότι η επιφάνειά της ήταν σκόπιμα σε σχήμα 3D για να αντιπροσωπεύει μια κοιλάδα, με γραμμές στην πέτρα που πιστεύεται ότι απεικονίζουν ένα δίκτυο ποταμών.

Η ομάδα παρατήρησε ομοιότητες μεταξύ των χαρακτικών και των στοιχείων του τοπίου της δυτικής Βρετάνης, με το έδαφος που απεικονίζεται στην πλάκα να φαίνεται να δείχνει μια περιοχή περίπου 19 μιλίων, κατά μήκος του ποταμού Οντέτ.

Ο Κλεμεντ Νίκολας, μεταδιδακτορικός ερευνητής στο Πανεπιστήμιο του Bournemouth και επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης, δήλωσε στο CNNi ότι η ανακάλυψη «επισημαίνει τις χαρτογραφικές γνώσεις των προϊστορικών κοινωνιών».

Ωστόσο, υπάρχουν ακόμα πολλά αναπάντητα ερωτήματα, συμπεριλαμβανομένου του γιατί η πλάκα έσπασε εξαρχής.

«Η πλάκα του Saint-Bélec απεικονίζει το έδαφος μιας ισχυρά ιεραρχικής πολιτικής οντότητας που είχε υπό αυστηρό έλεγχο ένα έδαφος στην αρχή της Εποχής του Χαλκού, και το σπάσιμό της μπορεί να υποδεικνύει καταδίκη και αποσυγκέντρωση», δήλωσε ο Νίκολας.

Η μελέτη δημοσιεύθηκε στο γαλλικό περιοδικό Bulletin de la Société préhistorique française.

This Bronze Age carved stone is Europe’s oldest map

Το άρθρο Αποκαλύφθηκε ο παλαιότερος χάρτης της Ευρώπης από την Εποχή του Χαλκού εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά ο κος Μπακογιάννης, βρέθηκε μόλις ενάμιση μέτρο κάτω από τη γη, κατά τις εργασίες αναβάθμισης υποδομών στην οδό Αιόλου, επί της Πλατείας Αγίας Ειρήνης. Ήδη βρίσκεται στην ευθύνη της Εφορείας Αρχαιοτήτων.

Μοναδική Αθήνα! Υπερηφάνεια και θαυμασμός, σχολίασε ο δήμαρχος.

Το άρθρο Η σπουδαία αρχαιολογική ανακάλυψη στην Αιόλου εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.