Στη βάπτισή του, ο Οσιος Αρσένιος ο Καππαδόκης , ο πλήρης ημερών και αγιότητος βίου κοσμούμενος Ιερέας των Φαράσων, τον ονόμασε Αρσένιο, «για να τον αφήσει καλόγερο στο πόδι του», όπως χαρακτηριστικά είπε. Ο μικρός Αρσένιος είχε άλλα 9 αδέλφια.

Εναν μήνα σχεδόν μετά τη βάπτιση του Αρσενίου η οικογένειά του ακολούθησε τον δρόμο της προσφυγιάς για την Ελλάδα, όπου και τελικά εγκαταστάθηκε στην Κόνιτσα. Ο μικρός Αρσένιος ζούσε έχοντας μεγάλη αγάπη στον Χριστό και την Παναγία μας και είχε πολύ μεγάλο πόθο να γίνει μοναχός. Πολύ του άρεσε να πηγαίνει στο δάσος, όπου κρατώντας έναν ξύλινο σταυρό που είχε φτιάξει μόνος του, προσευχόταν. Σε ηλικία 21 ετών κατατάσσεται στον στρατό, όπου διακρίνεται για το ήθος και τη γενναιότητά του.

Πάντα ζητούσε να πηγαίνει στην πρώτη γραμμή και στις πιο επικίνδυνες θέσεις, προτιμώντας έτσι να βρίσκεται εκείνος σε κίνδυνο και όχι κάποιος άλλος. Πάρα πολλές φορές κινδύνευσε να σκοτωθεί ο ίδιος, προκειμένου να γλυτώσει κάποιος άλλος συστρατιώτης του. Αφού τελείωσε τον στρατό πήγε στο Αγιο Ορος γιατί είχε αποφασίσει να μονάσει εκεί.

Το 1954 γίνεται μοναχός με το όνομα Αβέρκιος και έπειτα Παΐσιος, όπου και μόνασε στην Ιερά Μονή Εσφιγμένου και κατόπιν στην Ιερά Μονή Φιλοθέου. Ως μοναχός είχε υποδειγματική υπακοή ενώ προσπαθούσε να βοηθήσει τους αδελφούς του μοναχούς όποτε και όπως μπορούσε. Από το έτος 1958 έως το 1964 ο Αγιος Παΐσιος βρίσκεται εκτός του Αγίου Ορους, στην περιοχή της Κόνιτσας, αρχικά για να στηρίξει χιλιάδες ψυχές και να τις βοηθήσει να ξεφύγουν από την πλάνη των αιρετικών, ενώ αργότερα πηγαίνει στο ερημικό και δύσβατο Σινά στο κελί των Αγίων Γαλακτίωνος και Επιστήμης.

Το 1964 επιστρέφει στο Αγιο Ορος. Εκεί μόνασε δίπλα σε χαρισματούχους γέροντες όπως ο Ρώσος παπα-Τύχωνας ο οποίος πολλές φορές έβλεπε την ώρα της Θείας Λειτουργίας, όπως ο ίδιος ομολογούσε, τα Χερουβείμ και τα Σεραφείμ να δοξολογούν τον Θεό. Ο γέροντας πια Παΐσιος το 1979 μόνασε σε ένα κελάκι μόνος του στην περιοχή «Παναγούδα».

Σιγά σιγά αρχίζει να γίνεται γνωστή η αγία μορφή του σε όλο και περισσότερους προσκυνητές. Ολη την ημέρα, από την ανατολή μέχρι τη δύση, συμβουλεύει, παρηγορεί, διώχνει κάθε στενοχώρια, γεμίζει τις ψυχές με πίστη, ελπίδα και αγάπη για τον Θεό, ενώ τις νύχτες διαβάζει επιστολές που κατά δεκάδες του έστελναν καθημερινά και προσεύχεται στον Θεό επί ώρες για τους ανθρώπους που του ζητούν βοήθεια.

Τα προβλήματα υγείας

Σε όλη αυτή την καθημερινή κούραση του Αγίου Παϊσίου έρχονται να προστεθούν και τα προβλήματα υγείας που τον ταλαιπωρούσαν από το 1966. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του οι πόνοι από τις διάφορες αρρώστιες και κυρίως από τον καρκίνο που του είχε διαγνωσθεί λίγα χρόνια πριν, γίνονταν όλο και περισσότεροι. Παρόλα αυτά όμως αυτός ήταν ήρεμος και υπέμενε χωρίς να διαμαρτύρεται καθόλου. Αντιθέτως συνέχιζε να προσεύχεται για όλους. Οι τελευταίες του ημέρες ήταν οδυνηρές, γεμάτες αφόρητους πόνους, που ξεπερνούσε χάρη στην βαθιά πίστη και αγάπη του στον Θεό.

Στις 12 Ιουλίου 1994 ο Αγιος Παΐσιος παρέδωσε την όσια ψυχή του ήρεμα και ταπεινά στον Κύριο, Τον Οποίο τόσο αγάπησε και υπηρέτησε από τη νεαρή του ηλικία. Στις 13 Ιανουαρίου 2015 συνήλθε η Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως και αποφάσισε την κατάταξη του Οσίου Παϊσίου του Αγιορείτου στο Αγιολόγιο της Ορθόδοξης Εκκλησίας και την ημέρα της οσιακής κοιμήσεώς του, να είναι και η μνήμη του, 12 Ιουλίου κάθε έτους.

Πηγή

Το άρθρο Άγιος Παΐσιος Αγιορείτης: Μεγάλη γιορτή της ορθοδοξίας σήμερα 12 Ιουλίου εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Ο Ακάθιστος Ύμνος, είναι ένας ύμνος που αποτελείται από προοίμιο και 24 οίκους (στροφές) σε ελληνική αλφαβητική ακροστιχίδα.

Οι πιστοί έψαλλαν τον Ακάθιστο ύμνο όρθιοι, υπό τις συνθήκες που θεωρείται ότι εψάλη για πρώτη φορά, ενώ το εκκλησίασμα παρακολουθούσε όρθιο κατά την ακολουθία της γιορτής του Ευαγγελισμού, με την οποία συνδέθηκε ο ύμνος.

Ψάλλεται ενταγμένος στο λειτουργικό πλαίσιο της ακολουθίας του Μικρού Αποδείπνου, σε όλους τους Ιερούς Ναούς, τις πέντε πρώτες Παρασκευές της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, τις πρώτες τέσσερις τμηματικά, και την πέμπτη ολόκληρος.

Είναι ένας ύμνος που αποτελείται από προοίμιο και 24 οίκους (στροφές) σε ελληνική αλφαβητική ακροστιχίδα, από το Α ως το Ω (κάθε οίκος ξεκινά με το αντίστοιχο κατά σειρά ελληνικό γράμμα), και είναι γραμμένος πάνω στους κανόνες της ομοτονίας, ισοσυλλαβίας και εν μέρει της ομοιοκαταληξίας.

Θεωρείται ως ένα αριστούργημα της βυζαντινής υμνογραφίας, η γλώσσα του είναι σοβαρή και ποιητική και είναι εμπλουτισμένος από κοσμητικά επίθετα και πολλά σχήματα λόγου (αντιθέσεις, μεταφορές, κλπ).

Το θέμα του είναι η εξύμνηση της ενανθρώπισης του Θεού μέσω της Θεοτόκου, πράγμα που γίνεται με πολλές εκφράσεις χαράς και αγαλλίασης, οι οποίες του προσδίδουν θριαμβευτικό τόνο.

Κατά το έτος 626 μ. Χ., και ενώ ο Αυτοκράτορας Ηράκλειος μαζί με το βυζαντινό στρατό είχε εκστρατεύσει κατά των Περσών, η Κωνσταντινούπολη πολιορκήθηκε αιφνίδια από τους Αβάρους. Οι Άβαροι απέρριψαν κάθε πρόταση εκεχειρίας και την 6η Αυγούστου κατέλαβαν την Παναγία των Βλαχερνών. Σε συνεργασία με τους Πέρσες ετοιμάζονταν για την τελική επίθεση, ενώ ο Πατριάρχης Σέργιος περιέτρεχε τα τείχη της Πόλης με την εικόνα της Παναγίας της Βλαχερνίτισσας και ενθάρρυνε το λαό στην αντίσταση.

Τη νύχτα εκείνη, φοβερός ανεμοστρόβιλος, που αποδόθηκε σε θεϊκή επέμβαση, δημιούργησε τρικυμία και κατάστρεψε τον εχθρικό στόλο, ενώ οι αμυνόμενοι προξένησαν τεράστιες απώλειες στους Αβάρους και τους Πέρσες, οι οποίοι αναγκάστηκαν να λύσουν την πολιορκία και να αποχωρήσουν άπρακτοι.

Στις 8 Αυγούστου, η Πόλη είχε σωθεί από τη μεγαλύτερη, ως τότε, απειλή της ιστορίας της. Ο λαός, θέλοντας να πανηγυρίσει τη σωτηρία του, την οποία απέδιδε σε συνδρομή της Θεοτόκου, συγκεντρώθηκε στο Ναό της Παναγίας των Βλαχερνών. Τότε, κατά την παράδοση, όρθιο το πλήθος έψαλλε τον από τότε λεγόμενο «Ακάθιστο Ύμνο», ευχαριστήρια ωδή προς την υπέρμαχο στρατηγό του Βυζαντινού κράτους, την Παναγία, αποδίδοντας τα «νικητήρια» και την ευγνωμοσύνη του «τῇ ὑπερμάχῳ στρατηγῷ».

Κατά την επικρατέστερη άποψη, δεν ήταν δυνατό να συνετέθη ο ύμνος σε μία νύκτα. Μάλλον είχε συντεθεί νωρίτερα και μάλιστα θεωρείται ότι ψαλλόταν στο συγκεκριμένο ναό, στην αγρυπνία της 15ης Αυγούστου κάθε χρόνου. Απλώς, εκείνη την ημέρα ο ύμνος εψάλη «ὀρθοστάδην», ενώ αντικαταστάθηκε το ως τότε προοίμιο («Τὸ προσταχθὲν μυστικῶς λαβὼν ἐν γνώσει»), με το ως σήμερα χρησιμοποιούμενο «Τῇ ὑπερμάχῳ στρατηγῷ τὰ νικητήρια», το οποίο έδωσε τον δοξολογικό και εγκωμιαστικό τόνο, στον ως τότε διηγηματικό και δογματικό ύμνο.

Σύμφωνα, όμως, με άλλες ιστορικές πηγές, ο Ακάθιστος Ύμνος συνδέεται και με άλλα παρόμοια γεγονότα, όπως τις πολιορκίες και τη σωτηρία της Κωνσταντινούπολης επί των Αυτοκρατόρων Κωνσταντίνου του Πωγωνάτου (673), Λέοντος του Ισαύρου (717-718) και Μιχαήλ Γ΄ (860).

Δεδομένων των τότε ιστορικών συνθηκών (εικονομαχική έριδα, κλπ.), δεν θεωρείται απίθανο, η Παράδοση να έχει αλλοιώσει την ιστορική πραγματικότητα, με αποτέλεσμα να καθίσταται πολύ δύσκολο να λεχθεί μετά βεβαιότητας ποιο ήταν το ιστορικό περιβάλλον της δημιουργίας του Ύμνου.

Σε όλη τη χειρόγραφη παράδοση, ο ύμνος φέρεται ως ανώνυμος, ενώ ο Συναξαριστής που τον συνδέει με τα γεγονότα του Αυγούστου του 626 δεν αναφέρει ούτε το χρόνο της σύνθεσής του, ούτε τον μελωδό του. Το περιεχόμενό του πάντως απηχεί τις δογματικές θέσεις της Γ΄ Οικουμενικής Συνόδου, που συνήλθε στην Έφεσο, στη βασιλική της Θεοτόκου, το 431 από τον Αυτοκράτορα Θεοδόσιο Β΄.

Σε αυτήν συμμετείχαν 200 επίσκοποι, ανάμεσα στους οποίους ο Άγιος Κύριλλος Αλεξάνδρειας. Καταδίκασε τις διδαχές του Αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως Νεστόριου, ο οποίος υπερτόνιζε την ανθρώπινη φύση του Ιησού έναντι της θείας, υποστηρίζοντας ότι η Μαρία γέννησε τον άνθρωπο Ιησού και όχι τον Θεό. Η Σύνοδος διακήρυξε ότι ο Ιησούς είναι τέλειος Θεός και τέλειος άνθρωπος, με πλήρη ένωση των δύο φύσεων και απέδωσε επίσημα στην Παρθένο Μαρία τον τίτλο «Θεοτόκος».

Επομένως, η χρονολογία σύγκλησής της, το 431, αποτελεί μία σταθερή ημερομηνία, καθώς είναι σίγουρο ότι ο ύμνος δεν είχε συντεθεί νωρίτερα. Από την άλλοι, κάποιοι ερευνητές θεωρούν ότι από το περιεχόμενό του συνάγεται ότι ο ύμνος αναφέρεται σε κοινό εορτασμό του Ευαγγελισμού και των Χριστουγέννων, εορτές οι οποίες χωρίστηκαν κατά τη βασιλεία του Ιουστινιανού (527-565), πράγμα που, αν ισχύει, αφενός σημαίνει ότι ο ύμνος γράφτηκε το αργότερο επί Ιουστινιανού, αφετέρου ενισχύει την άποψη ότι προϋπήρχε των γεγονότων του 626.

Η παράδοση, όμως, αποδίδει τον Ακάθιστο ύμνο στο μεγάλο βυζαντινό υμνογράφο του 6ου αιώνα, Ρωμανό τον Μελωδό. Την άποψη αυτή υποστηρίζουν πολλοί ερευνητές, οι οποίοι θεωρούν ότι οι εκφράσεις του ύμνου, η γενικότερη ποιητική του αρτιότητα και δογματική του πληρότητα δεν μπορούν παρά να οδηγούν στον Ρωμανό.

Ακόμη, σε κώδικα του 13ου αιώνα υπάρχει μεταγενέστερη σημείωση, του 16ου αιώνα, η οποία αναφέρει τον Ρωμανό ως ποιητή του ύμνου. Όμως, η άποψη αυτή αντικρούεται από πολλούς μελετητές, που βρίσκουν στη δομή, στο ύφος και το περιεχόμενό του πολλά στοιχεία μετά την εποχή του Ρωμανού.

Κατά μία άποψη, ο ύμνος ψάλθηκε καλοκαίρι, στη γιορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, και μάλλον αργότερα μεταφέρθηκε στο Σάββατο της Ε΄ εβδομάδος των νηστειών, ίσως από τους εικονόφιλους μοναχούς του Στουδίου. Έτσι πλησίασε τη γιορτή του Ευαγγελισμού. Είναι, δε, ενδεχόμενο σε αυτή τη μεταφορά, και πάλι για λόγους σχετικούς με την Εικονομαχία, να αλλοιώθηκε και το ιστορικό του Συναξαριστή, και από το 728, που αυτοκράτορας ήταν ο εικονομάχος Λέων Γ΄ Ίσαυρος, να μεταφέρθηκε στο 626, στα χρόνια του Ηρακλείου, ο οποίος πολεμούσε τους Πέρσες για να επανακτήσει τον Τίμιο Σταυρό. Επιπλέον υπάρχουν και άλλες δύο εκδοχές για το πρόσωπο του μελωδού του Ακάθιστου Ύμνου.

Η μία εκδοχή αναφέρει το όνομα του Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Γερμανού Α΄ (715-730), ο οποίος έζησε τα γεγονότα της θαυμαστής λύτρωσης της Κωνσταντινούπολης από την πολιορκία της από τους Άραβες το 718, επί Αυτοκράτορος Λέοντος του Ισαύρου.

Η εκδοχή αυτή βασίζεται στο γεγονός, ότι μία λατινική μετάφραση του ύμνου, η οποία έγινε γύρω στο 800 από τον επίσκοπο Βενετίας Χριστόφορο, τον αναφέρει ως δημιουργό του ύμνου. Η άλλη εκδοχή που υποστηρίζεται βασίζεται σε μια παλαιά αχρονολόγητη εικόνα του Ευαγγελισμού στο παρεκκλήσιο του Αγίου Νικολάου της ονομαστής μονής του Αγίου Σάββα στα Ιεροσόλυμα, όπου εικονίζεται και ένας μοναχός, ο οποίος κρατάει ένα ειλητάριο που γράφει «Ἄγγελος πρωτοστάτης οὐρανόθεν ἐπέμφθη» (αρχή του α΄ οίκου του Ακάθιστου ύμνου).

Στο κεφάλι του μοναχού αυτού γράφει «ο άγιος Κοσμάς». Πρόκειται για τον Κοσμά τον Μελωδό, ο οποίος έζησε και αυτός τα γεγονότα του 718, καθώς απεβίωσε το 752 ή 754. Άλλες, λιγότερο πιθανές απόψεις θεωρούν ως μελωδό του ύμνου τον Πατριάρχη Σέργιο, τον ιερό Φώτιο, τον Απολινάριο τον Αλεξανδρέα, τον Μητροπολίτη Νικομήδειας Γεώργιο Σικελιώτη, τον Γεώργιο Πισίδη, και άλλους, που έζησαν από τον Ζ΄ μέχρι τον Θ΄ αιώνα.

Βέβαιο, είναι πάντως, ότι οι ειρμοί του Κανόνα του Ακάθιστου Ύμνου είναι έργο του Ιωάννου Δαμασκηνού (676-749), ενώ τα τροπάρια του Ιωσήφ Ξένου του Υμνογράφου. Γενικό θέμα του ύμνου είναι ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου, ο οποίος πηγάζει από την Αγία Γραφή και τους Πατέρες της Εκκλησίας και περιγράφει τα ιστορικά γεγονότα, αλλά προχωρεί και σε θεολογική και δογματική ανάλυσή τους.

Ο πρώτοι δώδεκα οίκοι του (Α-Μ) αποτελούν το ιστορικό μέρος. Εκεί εξιστορούνται τα γεγονότα από τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου μέχρι την Υπαπαντή, ακολουθώντας τη διήγηση του Ευαγγελιστή Λουκά. Αναφέρεται ο Ευαγγελισμός (Α, Β, Γ, Δ), η επίσκεψη της εγκύου Παρθένου στην Ελισάβετ (Ε), οι αμφιβολίες του Ιωσήφ (Ζ), η προσκύνηση των ποιμένων (Η) και των Μάγων (Θ, Ι, Κ), η Υπαπαντή (Μ) και η φυγή στην Αίγυπτο (Λ), η οποία είναι η μόνη που έχει ως πηγή το απόκρυφο πρωτευαγγέλιο του Ψευδο-Ματθαίου.

Οι τελευταίοι δώδεκα (Ν-Ω) αποτελούν το θεολογικό ή δογματικό μέρος, στο οποίο ο μελωδός αναλύει τις βαθύτερες θεολογικές και δογματικές προεκτάσεις της Ενανθρώπισης του Κυρίου και το σκοπό της, που είναι η σωτηρία των πιστών.

Ο μελωδός βάζει στο στόμα του αρχαγγέλου, του εμβρύου Προδρόμου, των ποιμένων, των μάγων και των πιστών τα 144 συνολικά «Χαῖρε», τους Χαιρετισμούς προς τη Θεοτόκο, που αποτελούν ποιητικό εμπλουτισμό του χαιρετισμού του Γαβριήλ («Χαῖρε Κεχαριτωμένη»), που αναφέρει ο Ευαγγελιστής Λουκάς (Λουκ. α΄ 28).

Στα μοναστήρια, αλλά και στη σημερινή ενορία και παλαιότερα κατά τα διάφορα Τυπικά, υπάρχουν και άλλα λειτουργικά πλαίσια για την ψαλμωδία του ύμνου. Η ακολουθία του όρθρου, του εσπερινού, της παννυχίδος ή μιας ιδιόρρυθμης Θεομητορικής Κωνσταντινουπολιτικής ακολουθίας, την πρεσβεία. Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις, σε ένα ορισμένο σημείο της κοινής ακολουθίας γίνεται μια παρεμβολή. Ψάλλεται ο κανών της Θεοτόκου και ολόκληρο ή τμηματικά το κοντάκιο και οι οίκοι του Ακαθίστου.

Ο Ακάθιστος Ύμνος συνδέθηκε με τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή, προφανώς, εξ αιτίας ενός άλλου καθαρώς λειτουργικού λόγου. Μέσα στην περίοδο της Νηστείας εμπίπτει πάντοτε η μεγάλη γιορτή του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου. Είναι η μόνη μεγάλη γιορτή, που λόγω του πένθιμου χαρακτήρα της Τεσσαρακοστής, στερείται προεορτίων και μεθεορτίων. Αυτήν ακριβώς την έλλειψη έρχεται να καλύψει η ψαλμωδία του Ακαθίστου, τμηματικά κατά τα απόδειπνα των Παρασκευών και ολόκληρος κατά το Σάββατο της Ε΄ εβδομάδας.

Το βράδυ της Παρασκευής και το Σάββατο είναι μέρες που μαζί με την Κυριακή είναι οι μόνες μέρες των εβδομάδων των Νηστειών, κατά τις οποίες επιτρέπεται ο γιορτασμός χαρμόσυνων γεγονότων, και στις οποίες, μετατίθενται οι γιορτές της εβδομάδας.

Σύμφωνα με ορισμένα Τυπικά, ο Ακάθιστος Ύμνος ψαλλόταν πέντε μέρες πριν τη γιορτή του Ευαγγελισμού και κατά άλλα τον όρθρο της μέρας της γιορτής.

Κοντάκιο: Τῇ ὑπερμάχῳ στρατηγῷ τὰ νικητήρια, ὡς λυτρωθεῖσα τῶν δεινῶν εὐχαριστήρια, ἀναγράφω σοι ἡ Πόλις σου Θεοτόκε. Ἀλλ’ ὡς ἔχουσα τὸ κράτος ἀπροσμάχητον ἐκ παντοίων με κινδύνων ἐλευθέρωσον, ἵνα κράζω σοι• Χαῖρε, Νύμφη ἀνύμφευτε».

Δρ. Ελένη Ρωσσίδου-Κουτσού

Δείτε όλες τις τελευταίες ειδήσεις στο tirnavospress.gr, ακολουθήστε μας στο Facebook, Instagram, Google News, YouTube και Twitter. 

πηγή dogma.gr

Το άρθρο Ακάθιστος Ύμνος: Πώς δημιουργήθηκε το αριστούργημα της βυζαντινής υμνογραφίας που ψάλλεται απόψε εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Το εκκλησιαστικό γεγονός της Υπαπαντής του Κυρίου, που εξιστορεί ο Ευαγγελιστής Λουκάς (β, 22-38), συνέβη σαράντα ημέρες μετά τη γέννηση του Ιησού. Επειδή, σύμφωνα με το μωσαϊκό νόμο, ήταν το πρώτο παιδί της οικογένειας και μάλιστα αγόρι, έπρεπε να αφιερωθεί στον Θεό και συγχρόνως οι γονείς να προσφέρουν σε Αυτόν μία μικρή θυσία από ένα ζευγάρι τρυγόνια ή δύο μικρά περιστέρια.

Το ζευγάρι του Ιωσήφ και της Μαρίας προϋπάντησε στο ναό ο υπερήλικας Συμεών, ο οποίος δέχθηκε τον Ιησού στην αγκαλιά του, η οποία φωτίστηκε από το Άγιο Πνεύμα. Ο πρεσβύτης ιερέας είχε λάβει υπόσχεση από τον Θεό ότι δεν θα πεθάνει, προτού δει τον Χριστό και Τον ευχαρίστησε με τα λόγια:

Νυν απολύεις τον δούλον σου, Δέσποτα κατά το ρήμα σου εν ειρήνη,
ότι είδον οι οφθαλμοί μου το σωτήριόν σου,
ό ητοίμασας κατά το πρόσωπον πάντων των λαών,
φως εις αποκάλυψιν εθνών και δόξαν λαού σου Ισραήλ.

Αρχικά, η Υπαπαντή γιορταζόταν στον βυζαντινό κόσμο στις 14 Φεβρουαρίου. Ήταν μία μάλλον μικρή θρησκευτική εορτή, την οποία ανήγαγε σε δεσποτική ο αυτοκράτορας Ιουστινιανός το 542 και επέβαλε να εορτάζεται στις 2 Φεβρουαρίου, προκειμένου να ζητήσει τη μεσιτεία του Κυρίου για ένα λοιμό που είχε ενσκήψει στην επικράτειά του.

Σήμερα, μόνο η Αρμενική Εκκλησία τιμά την Υπαπαντή στις 14 Φεβρουαρίου, ενώ όσοι Χριστιανοί ακολουθούν τον Ιουλιανό Ημερολόγιο («παλαιοημερολογίτες») γιορτάζουν την Υπαπαντή στις 15 Φεβρουαρίου. Με ιδιαίτερη λαμπρότητα γιορτάζεται η Υπαπαντή του Κυρίου στην Καλαμάτα, όπου πανηγυρίζει ο ομώνυμος Ναός. Οι θρησκευτικές εκδηλώσεις ξεκινούν στις 27 Ιανουαρίου και ολοκληρώνονται στις 9 Φεβρουαρίου.

Την ημέρα της Παναγίας της Παπαντής αργούν οι μυλωνάδες της Κρήτης. Τιμούν την Παναγία τη Μυλιαργούσα, που την έχουν για προστάτιδά τους. Την αργία τηρούν και οι αγρότες για να μην πέσει χαλάζι και καταστρέψει τη βλάστηση. Χαρακτηριστικές και οι μετεωρολογικού περιεχομένου παροιμίες της ημέρας: «Καλοκαιρία της Παπαντής, μαρτιάτικος χειμώνας» και «Ο,τι καιρό κάνει της Παπαντής, θα τον κάμει σαράντα μέρες».

Απολυτίκιο Υπαπαντής

Χαίρε κεχαριτωμένη Θεοτόκε Παρθένε· εκ σου γαρ ανέτειλεν ο Ήλιος της
δικαιοσύνης, Χριστός ο Θεός ημών, φωτίζων τους εν σκότει. Ευφραίνου και συ
Πρεσβύτα δίκαιε, δεξάμενος εν αγκάλαις, τον ελευθερωτήν των ψυχών ημών,
χαριζόμενον ημίν, και την Ανάστασιν.

Κοντάκιο Υπαπαντής

Ο μήτραν παρθενικήν αγιάσας τω τόκω σου, και χείρας του Συμεών ευλογήσας
ως έπρεπε, προφθάσας και νυν έσωσας ημάς, Χριστέ ο Θεός. Αλλ’ ειρήνευσον
εν πολέμοις το πολίτευμα, και κραταίωσον βασιλείς, ους ηγάπησας, ο μόνος
φιλάνθρωπος.

Το άρθρο 2 Φεβρουαρίου: Υπαπαντή του Κυρίου και Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Στην πανήγυρη παρέστησαν ο δήμαρχος Στέλιος Τσικριτσής, ο δημοτικός σύμβουλος Λεωνίδας Βασιλείου, ο πρόεδρος του Τοπικού Συμβουλίου κ. Δημήτρης Ρίζος, ο αντιπεριφερειάρχης Χρήστος Γκουρομπίνος. Την εκδήλωση τίμησαν επίσης με την παρουσία τους κάτοικοι από το χωριό, τον Τύρναβο και τη Λάρισα.

Της ακολουθίας και της λιτάνευσης προέστη ο π. Χαράλαμπος ένας νέος και δραστήριος Ιερέας που έχει κάνει σκοπό της ζωής του να αναστήσει το χωριό κ να μην επιτρέψει την ερήμωση του, ενώ μέλη των Εφέδρων Αξιωματικών Ν. Λάρισας συνόδευσαν με ευλάβεια την Ιερή Εικόνα στους δρόμους του χωριού. Ιδιαίτερη λαμπρότητα προσέδωσε η Φιλαρμονική του Δήμου Τυρνάβου, η οποία προπορευόταν της πομπής παιανίζοντας εμβατήρια. Μετά την Αρτοκλασία, ακούστηκε δυνατά ο Εθνικός Ύμνος, προς τιμήν του Αγίου, σε κλίμα συγκίνησης.

Με το πέρας της πανηγύρεως, ο Πολιτιστικός Σύλλογος Δένδρων προσέφερε πλούσια εδέσματα και κεράσματα σε όλους τους παρευρισκόμενους, τα περισσότερα εκ των οποίων ήταν χειροποίητα, φτιαγμένα με μεράκι από τις νοικοκυρές του χωριού, που φημίζονται για τη ζεστή φιλοξενία τους. Ακολούθησε παραδοσιακό γλέντι με χορό στον προαύλιο χώρο του ναού, ολοκληρώνοντας τη γιορτή σε κλίμα χαράς και ενότητας.

Το άρθρο Με λαμπρότητα η Πανηγυρική Θεία Λειτουργία και η Λιτάνευση της Ιερής Εικόνας του Αγίου Αθανασίου στα Δένδρα Τυρνάβου εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

            Ας δούμε τα πράγματα με τη σειρά. Υιός ευσεβούς οικογενείας έδειξε από μικρός την ιερατική του κλίση, αφού παρίστανε τον ιερέα και βάπτιζε πιστούς. Από τις περιγραφές του Γρηγορίου Θεολόγου αλλά και από τα συγγράμματά του βγαίνει το συμπέρασμα ότι είχε αποκτήσει στην Κατηχητική Σχολή Αλεξάνδρειας θεολογικότατη μόρφωση αλλά και εγκύκλιες γνώσεις. Η γνωριμία του με τον Μέγα Αντώνιο τον επηρέασε στην πορεία της ζωής του και εις την διαμόρφωση του ήθους του.

            Κατά την δεύτερη εικοσαετία του τετάρτου αιώνος ξεσπά η αίρεση του Αρείου,. ο Ο Αθανάσιος τότε ήταν λαϊκός, αλλά δεν έμεινε αδρανής. Μάχεται την αίρεση γράφοντας κείμενα όπως το «Κατά Ειδώλων» και το «Περί Ενανθρωπήσεως του Λόγου».

            Το 325 έχει χειροτονηθεί διάκονος και συμμετέχει ενεργά εις την Α΄ οικουμενική Σύνοδο, την οποία συγκάλεσε ο αυτοκράτορας Μέγας Κωνσταντίνος για να διευθετηθεί το πρόβλημα που ταλάνιζε τις εκκλησίες.

            Το 328 ,σε ηλικία 33 ετών, με σύμφωνη γνώμη κλήρου και λαού χειροτονείται επίσκοπο, διάδοχος του κοιμηθέντα πνευματικού πατέρα του και επισκόπου Αλεξάνδρειας Αλεξάνδρου.    

            Ως Πατριάρχης έκανε πολύ σημαντικό έργο. Μελέτησε τις ανάγκες  κληρικών και λαϊκών για την εναρμόνιση των ρόλων τους και την καλύτερη δυνατή συμβίωση στο εκκλησιαστικό πλαίσιο. Ανέπτυξε έντονη αντιαιρετική δράση με κύριο στόχο την διάδοση του  «ορθού» δόγματος περί της ομοουσιότητας του Πατρός και του Υιού. Υπήρξε πρωταγωνιστής μεγάλου και πλουσίου φιλανθρωπικού έργου στην περιοχή της Αλεξάνδρειας.

            Ο Μέγας Αθανάσιος, ο επονομαζόμενος και «στύλος της Ορθοδοξίας», ποίμανε τον λαό του για 46 έτη, από τα οποία 17 τα πέρασε στην εξορία.

            Ο Άρειος καταδικάστηκε από την Α΄Οικουμενική Σύνοδο και μολονότι καθαιρέθηκε και εξορίστηκε, δεν μετανόησε. Ο Αυτοκράτορας Κωνσταντίνος επηρεασθείς  από τον Ευσέβιο Νικομήδειας  διέταξε ο Άρειος να γίνει δεκτός. Η απόφαση αυτή βρίσκει τον Αθανάσιο αντίθετο, γιατί η απόφαση αυτή ήταν αντίθετη και συγκρούονταν με τις αποφάσεις της συνόδου της Νίκαιας. Οι «αρειανιστές» επίσκοποι βρήκαν την ευκαιρία να εκδιώξουν τον Αθανάσιο, συνασπίστηκαν με άλλους επισκόπους και έστειλαν αντιπροσωπεία στον Αυτοκράτορα κατηγορώντας τον Αθανάσιο για φορολογία του Λαού υπέρ της Εκκλησίας, μαγείας και πορνείας. Συγκλήθηκε σύνοδος στην Καισάρεια στην οποία δεν παραβρέθηκε, διότι ήταν πλεκτάνη των αντιπάλων του. Ο αυτοκράτορας ορίζει δεύτερη σύνοδο στην Τύρο και στέλνει μήνυμα στον Αθανάσιο να παραστεί, γιατί διαφορετικά θα ασκήσει βία εναντίον του. Παρίσταται και καταρρίπτει όλες τις κατηγορίες εις βάρος του.

            Μετά την αθώωσή του νοιώθει ότι απειλείται η ζωή του και μεταβαίνει στην Κωνσταντινούπολη για να ζητήσει την προστασία του Αυτοκράτορα. Οι αντίπαλοί του πέτυχαν όχι μόνο να μη τον δεκτεί ο αυτοκράτορας, αλλά και να τον εξορίσει στην Γαλατία . Ο αυτοκράτορας ήταν δυσαρεστημένος από την κριτική που του ασκούσε ο Αθανάσιος. Μετά τον θάνατο του Κωνσταντίνου το 337 ο Αθανάσιος επιστρέφει στην Αλεξάνδρεια και γίνεται ενθουσιωδώς δεκτός.

            Οι συκοφαντίες συνεχίζονται και ο Αθανάσιος συγκαλεί σύνοδο 100 επισκόπων, η οποία διακηρύσσει την αθωότητά του. Οι Αρειανοί συγκαλούν σύνοδο και πείθουν τον νέο «φιλοαρειανό» αυτοκράτορα Κωνστάντιο και τον εξορίζει εις την Ρώμη, όπου ο επίσκοπός της Ιούλιος  συγκαλεί σύνοδο που αθωώνει τον Αθανάσιο και διακηρύσσει την πίστη της στο σύμβολο της Νίκαιας. Ο Κωνστάντιος πιέζει τον αδελφό του Κώνστα να παρατείνει την εξορία παρά την αθωωτική απόφαση της συνόδου της Ρώμης. Αποτέλεσμα, να επιστρέψει μετά από έξι χρόνια εξορίας.

            Το 356 ο Κώνστας δολοφονείται και έτσι ο Κωνστάντιος γίνεται μονοκράτορας του ανατολικού και δυτικού τμήματος της αυτοκρατορίας. Οι Αρειανοί επίσκοποι δεν χάνουν την ευκαιρία. Συγκαλούν σύνοδο, καθαιρούν τον Αθανάσιο και στέλνουν 5000 στρατιώτες υπό τον Ρωμαίο στρατηλάτη Συριανό  για να τον εξοντώσουν. Ο Αθανάσιος βρίσκεται σε έναν ναό και τελεί παννυχίδα. Φυγαδεύεται κρυφά και καταφεύγει στην έρημο. Την περίοδο αυτή βρίσκει ευκαιρία ο Αθανάσιος να γράψει ένα σημαντικό αριθμό έργων του και συγχρόνως διεξάγει αγώνα κατά του Αρειανισμού.

            Ο Κώνστας κοιμάμαι και ο διάδοχός του Ιουλιανός ανακαλεί όλους τους εξορισθέντες, μεταξύ αυτών και τον Αθανάσιο. Ο Ιουλιανός θέλει να επαναφέρει την ειδωλολατρία και ο Αθανάσιος μάχεται για την αποκατάσταση της Εκκλησίας. Πράγματα αντίθετα. Τα πληροφορείται ο Ιουλιανός και διατάζει την εξορία του Αγίου στην Θηβαΐδα το 367 μέχρι τον θάνατο του Ιουλιανού. Επιστρέφει και επιδίδεται απρόσκοπτα το έργο του μέχρι το Ουαλεντινιανός Α, ο οποίος ήταν οπαδός του Αρείου,  τον εκδιώκει ξανά . Φοβούμενος την οργή του Λαού εναντίον του, τέσσερεις μήνες μετά ανακαλεί την εξορία του Αγίου, η οποία ήταν και η τελευταία του.

            Χαρακτηριστική φράση του Αγίου Αθανασίου είναι η «Ο Πατήρ διά του Λόγου εν τω Πνεύματι ενεργεί και δίδωσι τα πάντα». Ο Μέγας Αθανάσιος έχει τονίσει ότι το Άγιο Πνεύμα δεν είναι κτίσμα, αλλά είναι κατά φύση άκτιστο (δηλαδή αδημιούργητο) και ομοούσιο (δηλαδή έχει την ίδια ουσία) με τον Πατέρα και τον Υιό. Πιο απλά, το Άγιο Πνεύμα είναι ένα από τρία Πρόσωπα της Αγίας Τριάδος που έχει τέλεια την θεότητα.

            Πλούσιο το συγγραφικό έργο του Αγίου παρά τις διώξεις και την ταλαιπωρία. Δεν σώθηκαν όλα τα έργα του και από τα διασωθέντα μερικά έχουν νοθευτεί.

Η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη του Αγίου Αθανασίου δύο φορές το χρόνο. Στις 2 Μαΐου, που είναι και η ημερομηνία κοίμησής του και στις 18 Ιανουαρίου μαζί με τον Άγιο Κύριλλο.

Μυργιώτης Παναγιώτης

Μαθηματικός

Το άρθρο Ἀθανάσιον καὶ θανόντα ζῆν λέγω – Οἱ γὰρ δίκαιοι ζῶσι καὶ τεθνηκότες εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Ο Άγιος Αντώνιος γεννήθηκε στο χωριό Κομά της Αιγύπτου το 251 μ.Χ.  από γονείς πλούσιους και ευσεβείς. Δεν έμαθε καθόλου γράμματα, ήταν αγράμματος. Δεν τον έστειλαν οι γονείς του στο σχολείο από τον φόβο μήπως παρασυρθεί και γίνει ειδωλολάτρης. Προτιμούσαν το παιδί τους αγράμματο στον παράδεισο, παρά γραμματισμένο στην κόλαση. Όμως, του έδωσαν την κατά Θεόν μόρφωση και παιδεία. Σε ηλικία δεκαοκτώ χρονών έμεινε ορφανός από τους δυο γονείς του, με μεγάλη περιουσία και προστάτης της μικρότερης αδελφής του.

Στην εκκλησία άκουσε την ευαγγελική περικοπή με τον διάλογο του Χριστού με ένα νεαρό, στον οποίο ο Κύριος είπε: «Εἰ θέλεις τέλειος εἶναι, ὕπαγε, πώλησόν σου τά ὑπάρχοντα καί διάδος πτωχοῖς καί δεῦρο ἀκολουθεῖ μοί καί ἕξεις θησαυρόν ἐν οὐρανῶ». Συγκλονίζεται και θεωρεί τα λόγια αυτά πρόσκληση του Χριστού προς τον ίδιο. Πωλεί την μεγάλη περιουσία και μοιράζει τα χρήματα στους φτωχούς. Αφού εμπιστεύτηκε την αδελφή του σε ένα κοινόβιο παρθένων, όπου ζούσαν ενάρετες παρθένες ασχολούμενες με έργα αγάπης, απαρνήθηκε τον κόσμο και ασπάσθηκε τον μοναχικό βίο. Τότε άρχισε ο μακρύς δρόμος των αγώνων του στην έρημο.

Δεν υπάρχουν οργανωμένα μοναστήρια και καταφεύγει σε ένα ερημητήριο των περιχώρων, όπου κάποιος γέροντας ασκητής γίνεται ο πρώτος δάσκαλος για να τον καθοδηγήσει. Τα πάθη δεν βγαίνουν εύκολα. «Ὑποπιάζω μου τό σῶμα καί δουλαγωγῶ», έλεγε ο Παύλος, «μήποτε ἄλλοις κηρύξας ἐγώ αὐτός ἀδόκιμος γένωμαι». Συνεχώς προσεύχεται στο Θεό. Του ζητάει να τον βοηθήσει στον αγώνα του, για την σωτηρία της ψυχής του. Ο Θεός ακούει την προσευχή του, όπως και κάθε χριστιανού που προσπαθεί και αγωνίζεται.

Αγρυπνεί συνεχώς. Τρώει ελάχιστα μια φορά την ημέρα λίγο ψωμί με νερό και αλάτι. Συχνά μένει εντελώς νηστικός για πολλές ημέρες. Αυτάρκης και λιτοδίαιτος. Προοδεύει πνευματικά. Ο διάβολος τον εντοπίζει, τον φθονά για τις επιδόσεις του και αρχίζει ο πόλεμος εναντίον του. Ξεκινά τον πόλεμο υπενθυμίζοντάς του τα πλούτη και τις ανέσεις που είχε. Του λέγει: «τι κουτός που είσαι άφησες πλούτη και ανέσεις και ήλθες εδώ να πεθάνεις από την πείνα και το κρύο. Δεν έχεις ένα στρώμα να κοιμηθείς. Θα πεθάνεις και είναι κρίμα. Έπειτα έχεις και μια αδελφή, που την άφησες;; Όλοι εμείς εκεί έξω στον κόσμο θα χαθούμε και είναι σωστό να σωθείς μόνο εσύ;;» Αυτές τις σκέψεις βάζει στο νου ο διάβολος και περιμένει. Στις δύσκολες αυτές στιγμές ο Αντώνιος καταφεύγει στον Θεό. Με προσευχή και νηστεία ζητά την βοήθεια του Θεού. Ο Θεός τον ενισχύει και ο διάβολος ηττάται.

Ο διάβολος επιμένει.  Τούτη τη φορά θέλει να τον πειράξει σαρκικά και εμφανίζεται ως γυμνή γυναίκα μέσα στην έρημο. Του παρουσιάζει κέντρα διασκεδάσεων και όργια . Θέλει να τον σκανδαλίσει εκμεταλλευόμενος την νεότητά του. Προσπαθεί ο διάβολος , μα αγωνίζεται και ο Άγιος με προσευχή, αγρυπνία και τέλεια νηστεία. Παρακαλεί τον Θεό να του δώσει δύναμη να αντέξει τον πειρασμό. Άλλοτε παρουσιάζεται μπροστά του με την μορφή μικρού παιδιού και του λέγει « : Αχ! Αντώνιε. Πολλούς πλάνεψα, πολλούς έβαλα κάτω και τους νίκησα, αλλά εσένα κουράστηκα να σε πολεμώ! Νομίζω, πώς δεν θα επιτύχω. Είσαι δυνατός. Σε παραδέχομαι». Το μέσο που χρησιμοποιεί τώρα ο σατανάς είναι η υπερηφάνεια. Ο Άγιος δεν υπερηφανεύτηκε, αλλά, αφού δόξασε τον Θεό για την δύναμη που του έδωσε, είπε στον διάβολο;: «Ύπαγε οπίσω μου, σατανά. Δεν σε φοβάμαι»  

Στην Αίγυπτο το 311 ξεσπά άγριος διωγμός  εναντίον των Χριστιανών. Ο Αντώνιος μαζί με άλλους μοναχούς πήγε στην Αλεξάνδρεια για να στηρίξει τους διωκόμενους αδελφούς, αποφασισμένος να μαρτυρήσει για τον Χριστό. Δεν φοβάται την απαγόρευση που επεβλήθη να μη μπαίνουν μοναχοί στα δικαστήρια που έσερναν τους πιστούς οι αιρετικοί. Πήγε και κάθισε σε περίοπτη θέση.

Μια ημέρα ενώ ησύχαζε στο κελί του εμφανίζεται ο Μαρτινιανός, ανώτατος αξιωματικός, και του ζητά να θεραπεύσει τη δαιμονόπληκτη κόρη του. Η απάντηση ήταν «αμαρτωλός άνθρωπος είμαι, όπως και εσύ. Εάν πιστεύεις στο Θεό πήγαινε, κάνε την προσευχή σου και η κόρη σου θα γίνει καλά». Ο πατέρας προσευχήθηκε και το θαύμα έγινε.

Επειδή αποζητεί περισσότερη ησυχία σκέπτεται να πάει στην Θηβαϊδα. Με δυο ψωμιά στα χέρια του κατεβαίνει στο ποτάμι για να βρει μεταφορικό μέσο. Εκεί, από αόρατη φωνή πληροφορείται να πάει πιο βαθιά στην έρημο με οδηγούς μερικούς διερχόμενους Σαρακηνούς. Έτσι, με τους Σαρακηνούς έφτασε κοντά στην Ερυθρά θάλασσα σε εύφορη περιοχή. Τον βρήκαν οι μαθητές του από τους οποίους ζήτησε σκαπτικά μηχανήματα για να καλλιεργεί. Τα άγρια ζώα κατέστρεφαν τις καλλιέργειές του. Πιάνει ένα και του λέει: «Εγώ δεν σας ζημιώνω εσείς γιατί με ζημιώνετε. Μη πλησιάσετε, πηγαίνετε στην ευχή του Κυρίου». Τα ζώα εξαφανίστηκαν.

Ο Άγιος Αθανάσιος ο Μέγας υπήρξε στενός φίλος και βιογράφος του Αγίου Αντωνίου. Το έργο του» «Βίος και πολιτεία του οσίου Αντωνίου», δίδει πολλές λεπτομέρειες για τη ζωή του Αγίου και τη θεολογική του σοφία, παρά το γεγονός της τελείας αγραμματοσύνης του.

Κοιμήθηκε οσιακά σε ηλικία 105 ετών και η μνήμη του εορτάζεται την 17^η Ιανουαρίου.

Μυργιώτης Παναγιώτης

Μαθηματικός

Το άρθρο Άγιος Αντώνιος ο Μέγας καθηγητής της ερήμου εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Σε νεαρή ηλικία έμεινε ορφανός και κληρονόμος μιας μεγάλης περιουσίας. Αλλά ο Νικόλαος, εμπνεόμενος από φιλάνθρωπα συναισθήματα, διέθετε την περιουσία του για να ανακουφίζει άπορα, ορφανά, φτωχούς, χήρες, στενοχωρημένους οικογενειάρχες.

Ένας μάλιστα, θα διέφθειρε τις τρεις κόρες του, προκειμένου να εξασφαλίσει χρήματα. Όταν το έμαθε αυτό ο Νικόλαος, μυστικά σε τρεις νύκτες εξασφάλισε την προίκα των τριών κοριτσιών, αφήνοντας 100 χρυσά φλουριά στην κάθε μία. Έτσι, οι τρεις κόρες αποκαταστάθηκαν και γλίτωσαν από βέβαιη διαφθορά.

Στην συνέχεια αφιερώθηκε στον ασκητικό βίο, λόγω όμως της ξεχωριστής αρετής του τιμήθηκε, χωρίς να το επιδιώξει, αρχικά με το αξίωμα του Ιερέα στα Πάταρα και συνέχεια με το αξίωμα του αρχιεπισκόπου Μύρων.

Από τη θέση αυτή καθοδηγούσε με αγάπη το ποίμνιό του και ομολογούσε με παρρησία την αλήθεια. Για το λόγο αυτό συνελήφθη από τους τοπικούς άρχοντες και ρίχτηκε στη φυλακή.

Όταν όμως ανήλθε στον αυτοκρατορικό θρόνο ο Μέγας Κωνσταντίνος ελευθερώθηκαν όλοι οι χριστιανοί και έτσι ο Νικόλαος επανήλθε στο αρχιεπισκοπικό θρόνο. Μάλιστα έλαβε μέρος στην Α’ Οικουμενική Σύνοδο, όπου ξεχώρισε για τη σοφία και την ηθική του τελειότητα.

Ο Άγιος Νικόλαος ήταν προικισμένος και με το χάρισμα της θαυματουργίας με το οποίο έσωσε πολλούς ανθρώπους και όσο ήταν εν ζωή αλλά και μετά την κοίμησή του το 330 μ.Χ.

Για παράδειγμα όταν κάποτε κινδύνευσε κάποιος στη θάλασσα – λόγω σφοδρών ανέμων – και επικαλέστηκε το όνομα του αγίου σώθηκε και μάλιστα ενώ βρισκόταν στη μέση του πελάγους βρέθηκε αβλαβής στο σπίτι του. Το θαύμα έγινε αμέσως γνωστό στην Πόλη και ο λαός προσήλθε αμέσως σε λιτανεία και αγρυπνία προκειμένου να τιμήσει το θαυματουργό Άγιο.

Περί των Ιερών Λειψάνων του Αγίου Νικολαου

Ο τάφος του Αγίου Νικολάου στη Βασιλική του Μπάρι, ανοίχθηκε αναγκαστικά το 1953 μ.Χ., κατά την διάρκεια αναστηλωτικών εργασιών, την νύκτα της 5ης προς 6ης Μαΐου. Για τον σκοπό αυτό συγκροτήθηκε επιτροπή από τον Πάπα, με Πρόεδρο τον τότε Ρωμαιοκαθολικό Αρχιεπίσκοπο του Μπάρι Ερρίκο Νικόδημο, στην οποία ανατέθηκε η κανονική αναγνώριση των λειψάνων του τάφου.

Παράλληλα ο αναγνωριστικός έλεγχος και η καταμέτρηση των οστών ανατέθηκε στον Καθηγητή της Ανατομίας στο Πανεπιστήμιο του Μπάρι Λουΐτζι Μαρτίνο και τον βοηθό του Γιατρό Αλφρέντο Ρουγγίερι.

Τα Λείψανα μέσα στη λάρνακα έπλεαν σέ ένα διαυγές, άχρωμο και άοσμο υγρό, το οποίο είχε βάθος τρία περίπου εκατοστά. Η εξέταση του υγρού αυτού από τα Ινστιτούτα Χημείας και Υγιεινής του Πανεπιστημίου του Μπάρι απέδειξε, ότι επρόκειτο για καθαρό νερό, ελεύθερο από άλατα και στείρο από μικροοργανισμούς! Η έρευνα απέδειξε, ότι το υγρό αυτό προήρχετο από τις μυελοκυψέλες των σπογγωδών οστέων!

Η τρίτη ιστορικά ανακομιδή έγινε την νύκτα της 7ης προς 8ης Μαΐου 1957 μ.Χ., με σκοπό νέα αναγνώριση, καταμέτρηση, ανατομική και ανθρωπολογική μελέτη, πριν την οριστική κατάθεση στην λάρνακα, μετά το πέρας των αναστηλωτικών εργασιών.

Στην ιατρική ομάδα συμμετείχε την φορά αυτή και ο Γιατρός Λουΐτζι Βενέζια.

Τα αποτελέσματα της ανθρωπολογικής εξετάσεως των Ιερών Λειψάνων υπήρξαν εντυπωσιακά. Διαπιστώθηκε, ότι ανήκαν σέ ένα και το αυτό άτομο και μάλιστα σε άνδρα που είχε ύψος 1.67 περίπου, τρεφόταν κυρίως με φυτικά προϊόντα και πέθανε σε ηλικία μεγαλύτερη των 70 ετών. Το άτομο αυτό ανήκε στην λευκή Ινδοευρωπαϊκή φυλή.

Η κατάσταση ορισμένων οστών έδειξε ακόμη, ότι το άτομο στο οποίο ανήκαν, πρέπει να είχε υποφέρει πολύ κάτω από ιδιαίτερα δυσμενείς συνθήκες διαβίωσης, που του άφησαν σημάδια στην υπόλοιπη ζωή του. Η αγκυλωτική σπονδυλοαθρίτιδα και η διάχυτη ενδοκρανιακή υπερόστωση, πρέπει να κληρονομήθηκαν από κάποια υγρή φυλακή, όπου πέρασε αρκετά χρόνια της ζωής του και μάλιστα σε προχωρημένη ηλικία.

Η ιχνογραφική ανάπλαση του προσώπου, με την μέθοδο της υπερσκελετικής αναπλάσεως των μαλακών μερών της κεφαλής, απέδωσε επίσης θεαματικά αποτελέσματα.

Τα σχετικά ιχνογραφήματα που δημοσίευσε ο Καθηγητής Μαρτίνο, βρίσκονται σε συμφωνία με τις παλαιότερες απεικονίσεις του Αγίου, εκείνη της Αγίας Μαρίας της Πρώτης (στη Ρώμη, 8ος ή 9ος αιώνας μ.Χ.) και αυτή του Παρεκκλησίου του Αγίου Ισιδώρου, στον Ναό του Αγίου Μάρκου (στη Βενετία, ψηφιδωτό του 12ου αιώνα μ.Χ.).

Δηλαδή, με τις εξετάσεις των Λειψάνων του Αγίου Νικολάου, πιστοποιήθηκε η γνησιότητά τους, αποδείχθηκε επιστημονικά η μυροβλυσία του και επίσης ότι η πάροδος του χρόνου δεν άμβλυνε την μνήμη των βασικών χαρακτηριστικών της μορφής του, όπως τα διέσωσε η Ορθόδοξη εικονογραφική παράδοση (πρόσωπο ασκητικό, ευγενικό, με αρμονικές αναλογίες, υψηλό και πλατύ μέτωπο, μεγάλα μάτια – ελαφρά βαθουλωτά – έντονα ζυγωματικά, φαλάκρα).

Πηγή: ekklisiaonline.gr

Το άρθρο Μεγάλη γιορτή της ορθοδοξίας σήμερα 6 Δεκεμβρίου: Άγιος Νικόλαος, ο προστάτης των ναυτικών εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

«Η εμφάνιση εντός της Αγίας Σοφίας γερανών, βάρους 45 τόνων, για εργασίες στον Ναό, συνιστά μια ακόμη αυθαιρεσία των τουρκικών αρχών που δημιουργεί απρόβλεπτους κινδύνους για το αγλάισμα της παγκόσμιας αρχιτεκτονικής και φάρο της οικουμενικής Ορθοδοξίας. Από το 2020, που η τουρκική ηγεσία αποφάσισε, για λόγους θρησκευτικής εργαλειοποίησης, να μετατρέψει την Αγία Σοφία σε τζαμί, το μνημείο υφίσταται ανυπολόγιστη κόπωση από τη αθρόα συρροή επισκεπτών, που, όπως Τούρκοι επιστήμονες επισημαίνουν, θέτει σε κίνδυνο τη στατικότητά του. Δυστυχώς, εκ μέρους της διεθνούς κοινότητας η έως σήμερα πίεση προς την Άγκυρα για ακύρωση της προκλητικής της απόφασης είναι κατώτερη των περιστάσεων.

Ως Διακοινοβουλευτική Συνέλευση Ορθοδοξίας επιδιώκουμε όλα αυτά τα χρόνια, με πρωτοβουλίες όπως ο Τόμος με τους Ναούς της Αγίας Σοφίας ανά τον κόσμο, που έχει παρουσιαστεί σε πολλές πρωτεύουσες και μητροπόλεις σε 4 ηπείρους να ενημερώσουμε ηγήτορες της διεθνούς πολιτικής, θρησκευτικής και ακαδημαϊκής κοινότητας και κυρίως να ευαισθητοποιήσουμε τη διεθνή κοινή γνώμη. Η Αγία Σοφία μπορεί να βρίσκεται στην επικράτεια της σημερινής Τουρκίας αλλά ταυτόχρονα είναι κορυφαίο οικουμενικό μνημείο πολιτιστικής κληρονομιάς για το οποίο κανένας ενεργός πολίτης του κόσμου δεν μπορεί να παραμένει αδιάφορος».

Το άρθρο Μάξιμος: Κανένας ενεργός πολίτης του κόσμου δεν μπορεί να παραμένει αδιάφορος για την Αγία Σοφία εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

• Πέμπτη 4 Δεκεμβρίου, 5:00 μ.μ.: Μυστήριο Ιερού Ευχελαίου.
• Παρασκευή 5 Δεκεμβρίου, 6:00 μ.μ.: Μέγας Πανηγυρικός Αρχιερατικός Εσπερινός, χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Λαρίσης και Τυρνάβου κ. Ιερωνύμου, μετά αρτοκλασίας και θείου κηρύγματος.
• Σάββατο 6 Δεκεμβρίου, 7:00 – 10:30 π.μ.: Όρθρος, Χοροστασία και Πανηγυρική Αρχιερατική Θεία Λειτουργία ιερουργούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Λαρίσης και Τυρνάβου κ. Ιερωνύμου.
• Σάββατο 6 Δεκεμβρίου, 5:00 μ.μ.: Μέγας Πανηγυρικός Μεθέορτος Εσπερινός και Παράκληση του Αγίου Νικολάου.

Το άρθρο Πανηγυρίζει ο Ιερός Ναός Αγίου Νικολάου Λαρίσης – Το πρόγραμμα των ιερών ακολουθιών εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Με τις φτωχικές μου δυνάμεις θα προσπαθήσω να εξηγήσω για ποιους λόγους απενομήθη ο τίτλος αυτός εις την Αγία.

Η Αικατερίνη γεννήθηκε σε αριστοκρατική και πλούσια οικογένεια ήταν κόρη του άρχοντα Κώνστα είχε ωραιότατη μορφή και απέκτησε πάρα πολύ μεγάλη μόρφωση. Μιλούσε όλες τις ξένες γλώσσες της εποχής της και είχε σπουδάσει γεωμετρία, φιλοσοφία, την αρχαία ελληνική γραμματεία και την λατινική.

Από μικρή ηλικία ασπάστηκε τον Χριστιανισμό, έλαβε το όνομα Αικατερίνη, το οποίο σημαίνει πάντα καθαρή και άρχισε να κηρύτει τον Χριστό και να ζει κατά το θέλημά Του. Σε ηλικία 18 ετών παρουσιάστηκε στον βασιλιά και του ζήτησε να μη καταδιώκει τους Χριστιανούς. Πέτυχε τότε να φέρει εις τον χριστιανισμό την σύζυγό του.

Η εξυπνάδα, η σοφία, η σωματική ωραιότητα και η περιουσία της ΄έκαναν την Αικατερίνη περιζήτητη νύμφη, Η ίδια είχε αφιερώσει την ζωή της εις τον Σωτήρα Χριστό και δεν ήθελε να παντρευτεί. Εις τις πιέσεις των δικών της ανθρώπων απαντά

«Βρείτε ένα νέο να μου μοιάζει στα τέσσερα χαρίσματα που ομολογείτε, ότι ξεπερνώ τις άλλες νέες και τότε να τον κάνω σύζυγό μου, γιατί δεν καταδέχομαι να πάρω κατώτερό μου. Ερευνήστε αν υπάρχει κάποιος όμοιός μου στην ευγένεια, στον πλούτο, στη σοφία, και στην ωραιότητα. Αν του λείπει κάτι απ’ αυτά δεν είναι άξιος για μένα»

Όλοι γνώριζαν ότι ήταν αδύνατο να βρεθεί νέος ανώτερος από την Αικατερίνη και της έλεγαν ότι ο υιός του βασιλιά της Ρώμης και άλλοι ευγενείς είναι πλουσιότεροι από αυτήν αλλά υστερούν εις την σοφία και την ομορφιά. Η κόρη αρνείτο να παντρευτεί κάποιον  ο οποίος ήταν κατώτερος αυτής.

Η μητέρα της ήταν Χριστιανή και επιθυμούσε η κόρη της να νυμφευτεί. Πήρε την Αικατερίνη και πήγαν στον σοφό γέροντα πνευματικό της για να τον συμβουλευτούν. Ο σοφός πνευματικός αφού άκουσε με προσοχή το οικογενειακό πρόβλημα σκέφθηκε να την προσελκύσει εις τον Χριστό. Της είπε ,λοιπόν, ΄ότι γνωρίζει ένα άνθρωπο  ο οποίος  σε υπερβαίνει σε όλα τα χαρίσματα και σε  άλλα αναρίθμητα. . Η ωραιότητά του νικά στη λάμψη τον ήλιο, η σοφία του κυβερνά όλα τα όντα , ο πλούτος του διαμοιράζεται σ’ όλο τον κόσμο και δεν λιγοστεύει ποτέ, η ευγένειά του είναι ασύλληπτη και ακατανίκητη. Η κόρη νόμισε ότι πρόκειται για άρχοντα επί της γης και ρώτησε αν πράγματι τα προσόντα αυτά ήταν πραγματικά και ποιου υιός ήταν. Έλαβε την εξής απάντηση Αυτός δεν έχει πατέρα εις την γη γεννήθηκε  υπερφυσικά από μια Υπεραγία Παρθένο, που αξιώθηκε για την αγιότητά Της να μείνει αθάνατος εις την ψυχή και εις το σώμα. Αμέσως η κόρη ερωτά Είναι δυνατό να δω τον νέο, για τον οποίο διηγείσαι τόσα θαυμαστά;;. Η απάντηση του πνευματικού πατρός. Αν κάνεις ό,τι σου πω θα αξιωθείς να δεις το πρόσωπό Του. Αμέσως ο ασκητής δίδει εις την Αικατερίνη μια εικόνα με την Παναγία να κρατά εις την αγκάλη Της το Θείο Βρέφος και της λέγει Αυτή είναι η αειπάρθενέ μητέρα Εκείνου. Πάρε την και αφού κλείσεις καλά την πόρτα του δωματίου σου κάμε ολονύκτια προσευχή και παρακάλεσε αυτήν που ονομάζεται Μαρία , να σου δείξει τον Υιό Της. Ελπίζω αν παρακαλέσεις με πίστη να σε ακούσει.

Πήρε η Αικατερίνη την εικόνα και όλη τη νύκτα κλεισμένη στο θάλαμό της προσευχόταν, όπως της είπε ο γέροντας. Από τον κόπο κοιμήθηκε και βλέπει σε όραμα την Παναγία με το θείο Βρέφος. Αλλά είχε στραμμένο το πρόσωπό του προς τη Μητέρα του, έτσι η κόρη έβλεπε τα νώτα του, επιθυμώντας να δει από μπροστά πήγε προς το άλλο μέρος, αλλά ο Χριστός έστρεφε πάλι το πρόσωπό του. Τούτο έγινε τρεις φορές. Τότε άκουσε την Παναγία να λέει: Κοίταξε, παιδί μου, τη δούλη σου Αικατερίνη, πόσο είναι ωραία και καλή. Η απάντηση του Βρέφους Είναι σκοτεινή και άσχημη, τόσο που δεν μπορώ να την δω καθόλου. Δεν είναι πάνσοφη παραπάνω από όλους τους ρήτορες, πλούσια και ευγενής; Μητέρα μου, είναι αμαθής και πολύ χαμηλά όσο βρίσκεται σε τέτοια κατάσταση, ώστε δεν πρέπει να με δει εις το πρόσωπο. Σε παρακαλώ, παιδί μου, να μην περιφρονήσεις το πλάσμα σου, αλλά να την νουθετήσεις κα να την οδηγήσεις για να απολαύσει τη δόξα σου και να δη το πρόσωπό σου, που επιθυμούν και οι Άγγελοι να βλέπουν. Ας πάει εις τον γέροντα που της έδωσε την εικόνα και ας  κάνει ό,τι τη συμβουλεύσει και τότε θα με δει.

Την άλλη μέρα ξεκίνησε το πρωί με λίγες γυναίκες κι έφθασε στο κελί του γέροντα. Με δάκρυα του διηγήθηκε το όραμα και του ζήτησε τη συμβουλή του. Ο όσιος διηγήθηκε όλα τα Μυστήρια της αληθινής πίστεως, αρχίζοντας από τη δημιουργία του ανθρώπου. Μετά την κατήχησή η Αγία αποθέτοντας τον παλαιό άνθρωπο και φορώντας στολή θεοΰφαντη, γύρισε στα ανάκτορα. Όλη τη νύκτα πέρασε προσευχόμενη μέχρι την ώρα που κοιμήθηκε και είδε σε οπτασία την Παρθένο με το βρέφος, που κοίταζε την Αικατερίνη, με πολύ ιλαρότητα. Στην ερώτηση της Θεομήτορος αν ήταν τώρα αρεστή η κόρη, ο Δεσπότης απάντησε: Τώρα έγινε ένδοξη η άσχημη και σκοτεινή, η πτωχή και χωρίς γνώσι έγιν ε πλούσια και πάνσοφη, η καταφρονημένη και άσημη έγινε ευγενής και ένδοξη. Είναι στολισμένη με τέτοια χαρίσματα, ώστε επιθυμώ να τη μνηστευθώ για νύφη μου άφθορη. Δεν είμαι άξια, Υπερένδοξε Δέσποτα, να βλέπω τη βασιλεία σου, αλλά αξίωσέ με να συναριθμηθώ με τους δούλους σου .Η Θεοτόκος τότε πήρε το δεξί χέρι της κόρης και της είπε: Δώσε της, παιδί μου, δακτυλίδι σαν αρραβώνα, για να την αξιώσεις της βασιλείας σου. Τότε ο Κύριος της έδωσε ένα ωραίο δακτυλίδι λέγοντας: Σήμερα σε παίρνω για νύφη μου αιώνια και άφθορη. Να φυλάξεις αυτή τη συμφωνία. Να μην πάρεις άλλον νυμφίο στη γη. Από τη στιγμή εκείνη ελκύσθηκε η Αικατερίνη από τον Ουράνιο Νυμφίο και αιχμαλωτίσθηκε η καρδιά της από τον θείο έρωτα του Χριστού.

Ενώπιον του βασιλέως Μαξεντίου

Ο βασιλιάς Μαξέντιος καλεί με αυστηρή διαταγή του όλους τους υπηκόους του να προσέλθουν και να θυσιάσουν εις τα είδωλα. Οι υπήκοοι φοβούμενοι την θανατική καταδίκη προσήλθαν, πράγμα για το οποίο η Αγία στεναχωρήθηκε πολύ. Προσήλθε και στεναχωρημένη αλλά, με παρρησία κατέκρινε τον βασιλιά γιατί θυσιάζει και λατρεύει είδωλα και ψεύτικους θεούς. Μετά την θυσία ο βασιλιάς και η Αικατερίνη είχαν διάλογο όπου ομολόγησε την πίστη της εις το Χριστό και κατέκρινε την ειδωλολατρία. Ο βασιλιάς βρέθηκε σε δύσκολη και της είπε ότι αυτός ως βασιλιάς δεν επιτρέπεται να συνομιλεί με γυναίκα.

Συνομιλία με τους σοφούς θανάτωση αυτών. Ο άρχοντας   για να αποδείξει ότι η Αικατερίνη λέγει ψέματα την κάλεσε να συζητήσει με τους σοφούς της εποχής δημοσίως. Μόνη η Αγία απέναντι σε 50 ή κατ άλλους 150 σοφούς ειδωλολάτρες. Κατόρθωσε, βεβαίως, με την βοήθεια του Θεού να γίνουν χριστιανοί πολλοί σοφοί, τους οποίους ο    άρχοντας διέταξέ να αποκεφαλιστούν

Ο βασιλιάς προσπαθεί να την πείσει να αλλαξοπιστήσει τάζοντας διάφορα και απειλές εκτοξεύοντας. Αλλά μάταια προσπαθούσε. Βράχος αμετακίνητος εις την Χριστιανική πίστη η Αικατερίνη και διατάζει να την φυλακίσουν μήπως και αλλάξει πίστη.   Η Φαυστίνα σύζυγος του βασιλιά επιθυμούσε πολύ να γνωρίσει την Αικατερίνη και μια ημέρα κατά την οποία ο βασιλιάς απουσίαζε από την πόλη μαζί με τον στρατοπεδάρχη Πορφυρίωνα επισκέφτηκε εις την φυλακή την Αικατερίνη με αποτέλεσμα να γίνουν και οι δυο χριστιανοί και οι διακόσιοι στρατιώτες οι οποίοι τους συνόδευαν.

Όταν επέστρεψε ο βασιλιάς από το ταξίδι και έφεραν ενώπιό του την Αικατερίνη ακμαία πληροφορείται από την ίδια ότι ο Πανάγαθος Θεός με ένα περιστέρι της εξασφάλιζε τροφή της. Επιχειρεί ο βασιλιάς εις την αρχή με κολακείες λαι υποσχέσεις να πετύχει την αλλαξοπιστία της μάρτυρος και μετά καταφεύγει εις τις απειλές και τη βία. Μάταιος ο κόπος και άκαρπη για μια φορά ακόμη η προσπάθειά του. Τελικά αποφασίζει να θανατώσει την μάρτυρά με τον τροχό με τα μαχαίρια τα οποία όταν περιστρέφεται ο τροχός τεμαχίζουν το ανθρώπινο σώμα. Με θαυματουργικό τρόπο η Αικατερίνη βρέθηκε λυμένη από τον τροχό μρ τη βοήθεια ενός Αγγέλλου. Η σύζυγός  μάταια προσπαθεί να τον συνεφέρει. Διατάζει να της κόψουν τους μαστούς και δέχεται τον στέφανο από τον αθλοθέτη Χριστό. Την επομένη ημέρα 24 Νοεμβρίου διατάζει την θανάτωση του στρατοπεδάρχη και των Χριστιανών στρατιωτών του. Άλλοι δέχονται τα στεφάνια της δόξης.

Την επομένη ημέρα πάλι προσπαθεί να μεταπείσει την Αγία με κάθε τρόπο, κολακείες, βία και απειλές. Όταν έφθασε η Αγία εις τον τόπο του μαρτυρίου προσευχήθηκε ρις τον Κύριο λέγοντας« Κύριε Ιησού Χριστέ, σ’ ευχαριστώ, γιατί μου έδωσες υπομονή και οδήγησες τα βήματά μου. Συγχώρησε , Κύριε, τα σφάλματά μου και κράτησε αθέατο το σώμα μου από εκείνους, που θα το ζητούν. Φύλαξέ το σώο και ακέραιο, όπου ορίσεις συ ο Βασιλεύς μου. Δώσε τα προς το συμφέρον αιτήματα σ’ όσους Σε επικαλούνται. Αμήν». Ο δήμιος με το ξίφος του αποκεφάλισε την Αγία και έλαβε και αυτή το Στεφάνι του μαρτυρίου και μπροστά εις τον θρόνο του Θεού μεσιτεύει για όλους εμάς. Ήταν η 25^η Νοεμβρίου 307.

Η Αγία Αικατερίνη είναι προστάτης των μηχανικών, της Ελληνικής Βασιλικής Χωροφυλακής (παλιά),  Σητείας Κρήτης    και της Κατερίνης εις τον Μητροπολιτικό Ναό της οποίας φυλάσσεται απότμημα του Ιερού Λειψάνου της και διοργανώνονται πολυήμερες εκδηλώσεις προς τιμή της.

ΑΠΟΛΥΤΙΚΙΟΝ  Ήχος πλ. α’ Τον συνάναρχον Λόγον.

Την πανεύφημον νύμφην Χριστού υμνήσωμεν, Αικατερίναν την θείαν και πολιούχον Σινά, την βοήθειαν ημών και αντίληψιν ότι

εφήμωσε λαμπρώς τους κομψούςτων ασεβών του Πνεύματος τη μαχαίρα, και νυν ως μάρτυς στεφθείσα, αιτείται πάσι το μέγα έλεος.

ΚΟΝΤΑΚΙΟΝ  Ήχος γ’. Η Παρθένος σήμερον.

Την σοφίαν άνωθεν, κομισαμένη του λόγου, των ρητόρων ήλεγξας, τας φληναφίας ευτόνως, κάλλεσι, της παρθενίας ωραϊσμένη, αίμασι, της μαρτυρίας πεποικιλμένη, διά τούτο σε ως νύμφην, Αικατερίνα Χριστός προσήκατο.

Το άρθρο Την πανεύφημον νύμφην Χριστού υμνήσωμεν, Αικατερίναν την θείαν και πολιούχον Σινά εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Ο ομιλητής άνοιξε την εκδήλωση μεταφέροντας προσωπικές αλλά και ευρύτερες «πορφυριακές» εμπειρίες και διδαχές, φωτίζοντας πτυχές της ζωής και της διδασκαλίας του Αγίου. Στη συνέχεια ανέλυσε τον τρόπο με τον οποίο οι διδαχές αυτές μπορούν να στηρίζουν τον κάθε Ορθόδοξο Χριστιανό στην πορεία του προς τον σκοπό της ζωής, που δεν είναι άλλος από την αγιότητα.

Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στην πορφυριακή διδαχή του «καλού λογισμού», την οποία ο Άγιος προέτρεπε τους πιστούς να καλλιεργούν. Οι ακροατές αποχώρησαν με πνευματικά εφόδια και αίσθημα ευγνωμοσύνης για όσα άκουσαν και βίωσαν.

Στην εκδήλωση παρευρέθηκαν εκπρόσωποι της Μητροπόλεως Λαρίσης, ιερείς, εκπρόσωπος της διοίκησης της ΔΕΥΑΛ, καθώς και πλήθος κόσμου όλων των ηλικιών — άλλοι που γνώρισαν προσωπικά τον Άγιο Πορφύριο, και άλλοι που είχαν ακούσει για εκείνον και θέλησαν να μάθουν περισσότερα.

Οι διοργανωτές εξέφρασαν θερμές ευχαριστίες προς τη διοίκηση της ΔΕΥΑΛ για την ευγενική παραχώρηση της αίθουσας, που συνέβαλε στην επιτυχία της εκδήλωσης.

Το άρθρο Εμπνευστική ομιλία για τον Άγιο Πορφύριο στη Λάρισα – Μεγάλη συμμετοχή και συγκίνηση εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Ο Άγιος Ματθαίος ήταν ένας από τους δώδεκα μαθητές του Ιησού Χριστού.

Ο Ματθαίος έκανε το επάγγελμα του τελώνη, και ο Ιησούς τον βρήκε να κάθεται στο τελωνείο έξω από την Καπερναούμ.

Και είπε προς αυτόν:

Ἀκολούθει μοι.

Ο Ματθαίος, χωρίς καμιά καθυστέρηση, αμέσως τον ακολούθησε. Και όχι μόνο εγκατέλειψε το αμαρτωλό – για την εποχή εκείνη – επάγγελμα του τελώνη, αλλά και με χαρά φιλοξένησε τον Κύριο στο σπίτι του.

Εκεί, μάλιστα, ήλθαν και πολλοί τελώνες και άλλοι αμαρτωλοί άνθρωποι, με τους οποίους ο Ιησούς συνέφαγε και συζήτησε. Οι φαρισαίοι, όμως, που είχαν πωρωμένη συνείδηση, όταν είδαν αυτή την ενέργεια του Κυρίου, αμέσως τον κατηγόρησαν ότι συντρώγει με τελώνες και αμαρτωλούς.

Το άρθρο Γιορτή σήμερα: Άγιος Ματθαίος ο Απόστολος και Ευαγγελιστής εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Στην ιερή ακολουθία χοροστάτησε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Λαρίσης και Τυρνάβου κ.κ. Ιερώνυμος, πλαισιωμένος από ιερείς της περιοχής, ενώ πλήθος πιστών κατέκλυσε τον μεγαλοπρεπή ναό για να τιμήσει τον πολιούχο Άγιο.

Η ατμόσφαιρα ήταν συγκινητική, με τις ψαλμωδίες να αντηχούν μέσα στον στολισμένο ναό και την ευλάβεια να κυριαρχεί. Ο Σεβασμιώτατος, στο κήρυγμά του, αναφέρθηκε στη ζωή και το μαρτύριο του Αγίου Δημητρίου, υπογραμμίζοντας το διαχρονικό μήνυμα της πίστης, της θυσίας και της αγάπης προς τον Θεό και τον άνθρωπο.

Οι εκδηλώσεις προς τιμήν του Αγίου Δημητρίου θα συνεχιστούν αύριο, Κυριακή 26 Οκτωβρίου, με την πανηγυρική Θεία Λειτουργία, ανήμερα της εορτής, στον ίδιο ιερό ναό.

Ο Άγιος Δημήτριος να χαρίζει σε όλους υγεία, δύναμη και ειρήνη.

Το άρθρο Με κατάνυξη ο Μέγας Αρχιερατικός Εσπερινός στον Άγιο Δημήτριο Δελερίων Τυρνάβου εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Ο ναός, που έχει εξελιχθεί σε σημαντικό τόπο προσκυνήματος για την ευρύτερη περιοχή, αποτέλεσε επίκεντρο λατρευτικών εκδηλώσεων και πνευματικής αναζήτησης.

Η κορύφωση των εορτασμών σημειώθηκε την Τρίτη 30 Σεπτεμβρίου το απόγευμα, με τον Μεγάλο Πανηγυρικό Εσπερινό, τη μετάληψη του άρτου, το Θείο Κήρυγμα και την περιφορά της Ιερής Εικόνας όπου εκατοντάδες πιστοί προσήλθαν με κατάνυξη, αναζητώντας την ευλογία της Παναγίας.

Η εικόνα της Παναγίας Γοργοϋπήκοου συνεχίζει να αποτελεί πηγή παρηγοριάς, ελπίδας και δύναμης για τους πιστούς, που προσέρχονται για να προσευχηθούν και να ζητήσουν τη βοήθειά Της στις δυσκολίες της ζωής.

Σήμερα το απόγευμα, οι εκδηλώσεις θα ολοκληρωθούν με την Πανηγυρική Ιερά Παράκληση προς τιμήν της Παναγίας Γοργοϋπήκοου, προσφέροντας σε όλους μία ακόμη ευκαιρία πνευματικής ανάτασης και προσευχής.

Το άρθρο Με κατάνυξη οι εκδηλώσεις για την Παναγία Γοργοϋπήκοο στον Αμπελώνα – Σήμερα η Πανηγυρική Ιερά Παράκληση εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Η παρουσία της Παναγίας Γοργοηπηκόου στον Αμπελώνα αποτελεί ζωντανή μαρτυρία πίστης και ελπίδας. Ο κόσμος που συρρέει στον ναό για να προσκυνήσει, μεταφέρει διαρκώς εμπειρίες παρηγοριάς, ίασης και ενίσχυσης από τη Χάρη της Παναγίας, καθιστώντας τον ναό κέντρο πνευματικής αναφοράς για την ευρύτερη περιοχή.

Το πρόγραμμα του εορτασμού

• Τρίτη 30 Σεπτεμβρίου 2025 και ώρα 18:30 μ.μ.
  Τέλεση Πανηγυρικού Εσπερινού μετά αρτοκλασίας και θείου κηρύγματος.

• Τετάρτη 1 Οκτωβρίου 2025 και ώρα 07:00 π.μ.
  Πανηγυρική Θεία Λειτουργία μετά αρτοκλασίας.

• Ανήμερα της εορτής, στις 18:30 μ.μ.
  Θα τελεστεί Ιερά Παράκληση προς την Παναγία Γοργοηπηκόο.

Οι πιστοί αναμένεται να προσέλθουν με ευλάβεια για να τιμήσουν τη Μητέρα του Κυρίου, ζητώντας την προστασία και τη μεσιτεία της, όπως τόσες φορές έχει φανεί έμπρακτα τα τελευταία χρόνια.

Η γιορτή της Παναγίας Γοργοηπηκόου στον Αμπελώνα δεν αποτελεί απλώς μια τοπική πανήγυρη· είναι μια ευκαιρία ανανέωσης της πίστης και μαρτυρία ότι η Χάρη της Παναγίας συνεχίζει να συνοδεύει και να ενισχύει όσους την επικαλούνται με καθαρή καρδιά.

Το άρθρο Παναγία Γοργοηπηκόος στον Αμπελώνα: Λαμπρός εορτασμός στον Ι.Ν. Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Ειδικότερα, το πρόγραμμα των ιερών ακολουθιών θα έχει ως εξής:
– Τρίτη 9 Σεπτεμβρίου και ώρα 7 μ.μ. (19:00) Μέγας Αρχιερατικός εσπερινός προεξάρχοντος του Μητροπολίτη Δημητριάδος και Αλμυρού κ.κ. Ιγνατίου
– Τετάρτη 10 Σεπτεμβρίου Όρθρος και Αρχιερατική θεία λειτουργία.

Για την μεταφορά των πιστών στο Νησί των Τρικέρων έχουν προγραμματιστεί έκτακτα δρομολόγια πλοίων ως εξής:

1ο Από Βόλο για νησί 14:30 Τρίτη απόγευμα
2ο Από Αγριά για νησί 14:45 Τρίτη απόγευμα
3ο Από Αχίλλειο Λιμάνι 19:00 Τρίτη απόγευμα
κ’ 4ο Από Πηγάδι Πτελεού 19:15 Τρίτη απόγευμα
Επιστροφή από το νησί όλα τα πλοία 23:15 (11:15 μ.μ.)

Τηλ. Επικοινωνίας 6974788083 (κ. Παναγιώτης)
Τιμές εισιτηρίων από Βόλο και Αγριά 25€ με επιστροφή και από Αχίλλειο και Πτελεό 15€ με επιστροφή.

πηγή: onlarissa.gr

Το άρθρο 200 χρόνια από τη θαυματουργή εύρεση της Παναγίας των Τρικέρων – Διήμερος εορτασμός στο νησί εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Της Ιερής Ακολουθίας προεξήρχε ο Αρχιμανδρίτης π. Ιάκωβος, συλλειτουργούντος του π. Χαραλάμπους και άλλων ιερέων, ενώ πλήθος πιστών κατέκλυσε τον προαύλιο χώρο για να προσκυνήσει το Ιερό Λείψανο του Αγίου Αντωνίου, που φιλοξενείται στο εξωκλήσι.

Μεταξύ των παρευρισκομένων ήταν ο Θεματικός Αντιπεριφερειάρχης Κοινωνικής πολιτικής και Οικογένειας Χρήστος Γκουρομπίνος, ο πρόεδρος της κοινότητας Δένδρων Δημήτρης Ρίζος και ο δημοτικός σύμβουλος Δημήτρης Ζώης, καθώς και εκπρόσωποι φορέων και συλλόγων.

Μετά το πέρας του Εσπερινού, ακολούθησε παραδοσιακό γλέντι με ζωντανή μουσική, χορό, φαγητό και ποτό, με τα έσοδα της εκδήλωσης να διατίθενται για την ενίσχυση και συντήρηση του εξωκλησιού.

Το άρθρο Με λαμπρότητα και πλήθος πιστών ο Εσπερινός στο πανέμορφο εξωκλήσι του Αγίου Αντωνίου στα Δένδρα εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Η αυλαία άνοιξε την Τετάρτη 27 Αυγούστου με θέατρο σκιών στο κατάστημα «Άργισσα». Ο Καραγκιόζης διασκέδασε μικρούς και μεγάλους, γεμίζοντας με γέλιο και νοσταλγία την πρώτη βραδιά.

Την Πέμπτη 28 Αυγούστου, η Παιδική Χορωδία του Δήμου Τυρνάβου παρουσίασε μια ξεχωριστή μουσική βραδιά, πλημμυρίζοντας μελωδίες την πλατεία του χωριού και κερδίζοντας το θερμό χειροκρότημα του κοινού.

Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Δένδρων «Η Άργισσα» ευχαρίστησε θερμά τον κόσμο για τη συμμετοχή και την παρουσία του, υπογραμμίζοντας πως οι εκδηλώσεις συνεχίζονται.

Το ραντεβού ανανεώνεται για την Κυριακή 31 Αυγούστου, στο εξωκλήσι του Αγίου Αντωνίου, όπου μικροί και μεγάλοι θα έχουν την ευκαιρία να ζήσουν ακόμη μια αξέχαστη εμπειρία, σε ένα σκηνικό που συνδυάζει τη λαϊκή παράδοση με τη θρησκευτική κατάνυξη.

Το άρθρο «Άγια Αντώνια 2025»: Με επιτυχία ολοκληρώθηκαν οι πρώτες εκδηλώσεις στα Δένδρα εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Οι εορταστικές εκδηλώσεις κορυφώθηκαν με τον Μέγα Αρχιερατικό Εσπερινό που τελέστηκε χθες, χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη Θεσσαλιώτιδος και Φαναριοφερσάλων κ. Τιμόθεου, ο οποίος στη συνέχεια ηγήθηκε της λιτανείας της ιερής εικόνας. Οι εορτασμοί ολοκληρώθηκαν σήμερα, με την Πανηγυρική Θεία Λειτουργία που τέλεσε ο Πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης π. Αμφιλόχιος Παπανδρέου, Πρωτοσύγκελος της Ιεράς Μητροπόλεως.

Η Παναγία, η Γέφυρα που ενώνει Ουρανό και Γη

Ο Μητροπολίτης Τιμόθεος, σε μια βαθιά πνευματική ομιλία του, ανέλυσε με απλά λόγια την κεντρική θέση της Παναγίας στη χριστιανική πίστη, φωτίζοντας τον ρόλο της ως πηγής σωτηρίας και ως παραδείγματος προς μίμηση. Με αφορμή την περίοδο της Κοίμησης της Θεοτόκου, ο Ποιμενάρχης κάλεσε το εκκλησίασμα να υμνήσει την Παναγία, εξηγώντας γιατί η δική της πορεία είναι τόσο σημαντική για την ανθρωπότητα.

«Ο Ιερός υμνωδός μας καλεί να υμνήσουμε την Θεοτόκο», ανέφερε ο Μητροπολίτης, τονίζοντας πως η Εκκλησία μάς «ανεβάζει στους ουρανούς» για να μας δείξει τον δρόμο που ακολούθησε η Παναγία. Η ανάβασή της στον ουρανό, όπως είπε, δεν ήταν απλώς ένα θαύμα, αλλά το «προμήνυμα της δικής μας Αναστάσεως». Η Παναγία, με την Κοίμηση και Μετάστασή της, δημιούργησε την γέφυρα που ενώνει τον Θεό με τον άνθρωπο και τον ουρανό με τη γη. Είναι τόσο ξεχωριστή, που ακόμη και οι αγγελικές δυνάμεις την τιμούν, καθώς «ανεβαίνει επάνω από αυτούς και γίνεται τιμιωτέρα των Χερουβείμ και ενδοξοτέρα των Σεραφείμ».

Ο Μητροπολίτης εξήγησε ότι η Παναγία υμνείται πάνω απ’ όλα επειδή «έτεκεν Θεόν σεσαρκωμένον». Γέννησε τον Υιό και Λόγο του Θεού, τον Ιησού Χριστό, το Φως του κόσμου. Η ίδια, μια μοναδική προσωπικότητα, παρέμεινε παρθένος πριν, κατά τη διάρκεια και μετά τη γέννηση, αποτελώντας το πρόσωπο που μετέχει της δόξας του Θεού. Από παιδί, αφιερώθηκε στον Ναό, τρεφόμενη από τον Αρχάγγελο Γαβριήλ, για να γίνει «κεχαριτωμένη κόρη», ικανή να δεχτεί μέσα της τον Θεό Λόγο. Έγινε ο «ναός αγιότερος των Αγίων», η πύλη μέσω της οποίας ο Θεός κατέβηκε στη γη και ο άνθρωπος ανέβηκε στους ουρανούς.

Στη συνέχεια, ο Μητροπολίτης τόνισε ότι η Παναγία είναι η «πρόξενος της σωτηρίας μας». Υποδουλώθηκε συνειδητά και ταπεινά στο θέλημα του Θεού, γεγονός που την κάνει να ξεχωρίζει. Είναι το μοναδικό πρόσωπο που δεν χρειάζεται να περιμένει τη Δευτέρα Παρουσία για να κριθεί, καθώς η κρίση της έγινε τη στιγμή του Ευαγγελισμού, όταν απάντησε στον Γαβριήλ: «Ιδού η δούλη Κυρίου».

Ολοκληρώνοντας, την ομιλία του, έθεσε το κρίσιμο ερώτημα: «Πώς μπορούμε εμείς να την υμνήσουμε;» Ο κόσμος μας είναι γεμάτος δυστυχία, παιδιά πεθαίνουν από την πείνα, και οι άνθρωποι αδυνατούν να δουν τον άλλο ως αδελφό. Η απάντηση βρίσκεται στην ταπείνωση και την αγάπη. Η Παναγία πρόσφερε τον εαυτό της όχι μόνο στον Θεό, αλλά και στον άνθρωπο. Έγινε «Μητέρα του Δημιουργού» και «Μητέρα των δημιουργημάτων». Η ίδια ανοίγει την αγκαλιά της για όλους, αλλά με μία προϋπόθεση: να αγωνιστούμε πνευματικά, ώστε να μάθουμε κι εμείς να ανοίγουμε τις δικές μας αγκαλιές, χωρίς διακρίσεις, για να μπορέσουμε να φέρουμε κι εμείς το Φως στην καρδιά μας και να ζήσουμε μια ζωή που θα μας φέρει πιο κοντά στον Θεό.

πηγή: onlarissa.gr

Το άρθρο Παναγία Δεμερλιώτισσα: Με κατάνυξη και λαμπρότητα τίμησαν την προστάτιδά τους στον Σταυρό Φαρσάλων εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Η Αγία Σοφία, χτισμένη τον 6ο αιώνα από τον Ιουστινιανό, υπήρξε για σχεδόν μία χιλιετία το σπουδαιότερο χριστιανικό μνημείο της Ορθοδοξίας. Η Θεοτόκος, εικονισμένη στον θρόνο με τον Χριστό στα γόνατά της, τοποθετήθηκε συμβολικά στον θόλο και την αψίδα, ως προστάτιδα του Βυζαντίου και πνευματική μητέρα της αυτοκρατορίας.

Η Βασιλεύουσα, «Χρυσοποίκιλτη» όπως την υμνούν οι βυζαντινοί υμνογράφοι, λάμπει αιώνες τώρα στις ακτές του Βοσπόρου. Η εικόνα της Παναγίας, παρά τις ιστορικές περιπέτειες και τις αλλαγές χρήσης του ναού, εξακολουθεί να συγκινεί βαθιά, θυμίζοντας ότι η πίστη και η τέχνη μπορούν να υπερβούν τον χρόνο και τις ανθρώπινες συγκρούσεις.

Στις φωτογραφίες η Θεοτόκος προβάλλει επιβλητική και συνάμα τρυφερή, σε μια στιγμή που το φως γλιστρά απαλά πάνω στα χρυσά φόντα και τα χρώματα των μωσαϊκών, αποκαλύπτοντας τη διαχρονική ομορφιά και το μεγαλείο της βυζαντινής τέχνης. Είναι μια μαρτυρία πίστης, ιστορίας και πολιτισμού, που εξακολουθεί να συγκινεί προσκυνητές και επισκέπτες απ’ όλο τον κόσμο.

Το άρθρο Η Υπεραγία Θεοτόκος στην Αγία Σοφία – Αιώνιο βλέμμα πάνω από τη Βασιλεύουσα εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Εκεί, ο επισκέπτης δεν συναντά απλώς ένα παλιό σπίτι, αλλά μια ζωντανή μαρτυρία της ταπεινής και αγιασμένης ζωής του Γέροντα.

Μέσα στο σπίτι, φυλάσσονται προσωπικά του αντικείμενα που αποπνέουν την απλότητα και την ασκητική του φύση: βιβλία που διάβαζε, οι βίοι των Αγίων που ενίσχυαν την πίστη του, ξυλόγλυπτα που έφτιαχνε με τα ίδια του τα χέρια, καθώς και το εικονοστάσι του – χειροποίητο και μοναδικό – που στέκει ακόμα στο ίδιο σημείο όπου το είχε τοποθετήσει ο ίδιος.

Η ατμόσφαιρα είναι κατανυκτική. Οι τοίχοι και τα αντικείμενα μοιάζουν να διατηρούν ακόμη την παρουσία του, θυμίζοντας στον επισκέπτη ότι η αγιότητα καλλιεργείται μέσα στην απλότητα, την προσευχή και την αγάπη προς τον συνάνθρωπο.

Η πατρική οικία του Αγίου Παϊσίου δεν είναι απλώς ένα μνημείο· είναι ένα πνευματικό καταφύγιο, μια ανοιχτή πρόσκληση σε όσους αναζητούν την αλήθεια και την ελπίδα.

Το άρθρο Η Πατρική Οικία του Αγίου Παϊσίου στην Κόνιτσα – Ένας τόπος γεμάτος ευλογία εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Μεγάλη ήταν και η συμμετοχή στον Πανηγυρικό Εσπερινό και την Αρτοκλασία που τελέστηκαν το απόγευμα της Παρασκευής, στο πλαίσιο του διημέρου εορτασμού.

Τις Ιερές Ακολουθίες τίμησαν με την παρουσία τους ο Διοικητής της VI ΤΑΞΥΠ με έδρα τον Τύρναβο, Ταξίαρχος Ζησέκας Γεώργιος, ο Διοικητής των ΚΑΑΥ Καραβόμυλου, καθώς και πολλοί αξιωματικοί, υπαξιωματικοί, στελέχη και οπλίτες του Στρατού Ξηράς, άνδρες και γυναίκες.

Το tirnavospress.gr βρέθηκε στον Καραβόμυλο, καταγράφοντας στιγμές από την ξεχωριστή αυτή λειτουργική και στρατιωτική σύναξη.

Τα ΚΑΑΥ Καραβόμυλου, τον τελευταίο χρόνο, έχουν μετατραπεί σε έναν χώρο-πρότυπο: μια όαση δροσιάς, καθαριότητας, πρασίνου και φιλοξενίας για τα στελέχη του Στρατού Ξηράς και τις οικογένειές τους, προσφέροντας ποιοτική φιλοξενία και καλό φαγητό δίπλα στη θάλασσα. Σημαντική είναι και η συμβολή στρατιωτών και αξιωματικών ακόμη και από τον Τύρναβο, που ενισχύουν με τη βοήθειά τους αυτή την όμορφη εικόνα.

Η Διοίκηση εξετάζει το ενδεχόμενο τα ΚΑΑΥ Καραβόμυλου να λειτουργούν αδιάλειπτα όλο τον χρόνο, δίνοντας έτσι στα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων έναν σταθερό χώρο στάσης, ξεκούρασης και σίτισης, είτε για υπηρεσιακά είτε για ιδιωτικά ταξίδια ανά την Ελλάδα.

Το άρθρο Με λαμπρότητα η Πανηγυρική Θεία Λειτουργία για την Αγία Παρασκευή στα ΚΑΑΥ Καραβόμυλου – Παρών ο Ταξίαρχος Ζησέκας Γεώργιος εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Την κυριώνυμο ημέρα της εορτής ( 12 Ιουλίου ), ο π. Μελέτιος Στάθης, στον σύντομο λόγο του ανέφερε τα εξής:
<< Ο Άγιος Παΐσιος έγινε πατήρ της Εκκλησίας, γι΄αυτό λέμε του Οσίου Πατρός ημών Παϊσίου. Πως όμως έγινε Πατήρ αφού δεν ήταν Ιερέας και Πνευματικός να εξομολογεί, ούτε Επίσκοπος;

Έγινε Πατήρ, διότι πρώτα έγινε Υιός. Γεννήθηκε και αναγεννήθηκε από τον Υιό του Θεού, τον Χριστό, έζησε μέσα στη ασκητική Παράδοση της Εκκλησίας, με άσκηση, προσευχή, εγκράτεια και έγινε Πατήρ των άλλων Πιστών.

Είπεν ο Θεός, ” Εσείς Υιοί του Θεού του Υψίστου Εστέ “. Μας κάνει παιδιά του! ” Και έσεσθέ μοι εις Υιούς κ’ Θυγατέρας” . Το ίδιο γίνεται με τον Χριστό.

Ο Χριστός είναι ο Υιός του Θεού του ζώντος, σε σχέση με τον Πατέρα. Σε σχέση όμως με Εμάς δεν είναι Υιός αλλά, είναι Πατέρας μας.
Αυτό το δώρο κάνει ο Χριστός μας σε όλους τους δικούς του, μας κάνει Πατέρες των άλλων πιστών >>.

Κείμενο – Φωτογραφίες : Σπύρος Θεοδ. Κουτσοχρήστος

Το άρθρο Πανηγύρισε ο Ιερός Ναός του Οσίου Παϊσίου του Αγιορείτου στα Δερβενοχώρια εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Το πρόγραμμα του εορτασμού περιλαμβάνει: την Παρασκευή 11 Ιουλίου, στις 20:00, Εσπερινό, Λιτάνευση της Ιερής Εικόνας και Αρτοκλασία και το Σάββατο 12 Ιουλίου, στις 07:30, τον Όρθρο, την Πανηγυρική Θεία Λειτουργία και Δοξολογία.

Στον Εσπερινό έχουν προσκληθεί οι Θρησκευτικές, Πολιτικές, Στρατιωτικές και Τοπικές Αρχές του Νομού Λάρισας, ενώ ο Εορτασμός του Ιερού Ναού θα είναι ανοιχτός για το κοινό.

Το άρθρο Η 1η Στρατιά τιμά την μνήμη του Αγ. Παϊσίου του Αγιορείτη εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Ήδη βρίσκονται σε εξέλιξη εργασίες συντήρησης και αναβάθμισης στις πλατείες στα Πλατανούλια και στα Δένδρα, με ουσιαστική παρέμβαση και στον περιβάλλοντα χώρο του Κοινοτικού Καταστήματος Δένδρων, και με στόχο την αισθητική και λειτουργική βελτίωση του δημόσιου χώρου.

Στην πλατεία των Δένδρων, εκκρεμεί
η αντικατάσταση των επικίνδυνων στύλων φωτισμού με νέες, ασφαλείς κολώνες που θα γίνει μέσα στις επόμενες μέρες.

Τις προηγούμενες μέρες ολοκληρώθηκαν σημαντικά έργα ασφαλτόστρωσης αγροτικής οδοποιίας στα Πλατανούλια, όσο και στον αγροτικό δρόμο που συνδέει τα Δένδρα με την Αγία Σοφία, ενισχύοντας τη λειτουργικότητα του οδικού δικτύου.

Σύμφωνα με τον προγραμματισμό, μέσα στον Σεπτέμβριο αναμένεται επίσης να ξεκινήσουν οι ασφαλτοστρώσεις εντός του οικισμού της Αγίας Σοφίας.
Όπως και παρεμβάσεις συντήρησης-αποκατάστασης των κοιμητηρίων των χωριών.

Στο σχέδιο παρεμβάσεων της δημοτικής αρχής για την Κοινότητα εντάσσεται και η ανέγερση δύο νέων σχολικών μονάδων στα Δένδρα και στα Πλατανούλια. Οι νέες υποδομές θα περιλαμβάνουν και δύο σύγχρονους πολυχώρους, με τη χρηματοδότηση να έχει αναλάβει  η ΔΕΗ.

Τέλος, από τη ΔΕΥΑ Τυρνάβου έχει δρομολογηθεί η ανόρυξη νέας γεώτρησης καθώς και η αντικατάσταση παλαιών αγωγών ύδρευσης, ώστε να εξασφαλιστεί η επάρκεια και η ποιότητα του πόσιμου νερού για τους κατοίκους.

Η Δημοτική Αρχή Τυρνάβου παραμένει σταθερά προσανατολισμένη στην ισόρροπη ανάπτυξη και τη στήριξη των τοπικών κοινοτήτων, μέσα από έργα που έχουν άμεσο αντίκτυπο στην καθημερινότητα των πολιτών.

Το άρθρο Βελτιωτικές παρεμβάσεις του Δήμου Τυρνάβου σε Δένδρα, Πλατανούλια και Αγία Σοφία – Σε πλήρη εξέλιξη τα έργα στους οικισμούς εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Η πρωτοβουλία αυτή, του Διοικητή και του προσωπικού της VI ΤΑΞΥΠ, αγκαλιάστηκε από την τοπική κοινωνία, η οποία ανταποκρίθηκε με θέρμη στην πρόσκληση, γεμίζοντας τον χώρο της τελετής με πίστη, συγκίνηση και σεβασμό. Ήταν μια ξεχωριστή στιγμή για την πόλη του Τυρνάβου, καθώς ο ιερός αυτός εορτασμός σηματοδότησε ένα νέο κεφάλαιο στις σχέσεις της κοινωνίας με τις Ένοπλες Δυνάμεις.

Ο Διοικητής της VI ΤΑΞΥΠ Ταξίαρχος Ζησεκας Γεώργιος έδωσε τον καλύτερό του εαυτό, αναδεικνύοντας με κάθε λεπτομέρεια τη σημασία και τον ρόλο του στρατοπέδου, όχι μόνο ως στρατιωτικής μονάδας, αλλά και ως ζωντανού κυττάρου της τοπικής κοινωνίας. Ένα στρατόπεδο που, βήμα-βήμα, αποκτά το κύρος που του αρμόζει και θέτει τα θεμέλια για μια πιο άμεση και ανθρώπινη σύνδεση του στρατού με τον πολίτη.

Στην τελετή παρευρέθηκαν, μεταξύ άλλων, η Δημοτική Σύμβουλος κα Εύη Βαρδιόπουλου, ο Πρόεδρος του Εμπορικού Συλλόγου Τυρνάβου Κωνσταντίνος Πετμεζάς, το μέλος του ΔΣ του ΣΕΑΝ Λάρισας Γεωργάκης Δημήτρης καθώς και πλήθος κόσμου, που με σεβασμό και συγκίνηση συμμετείχε στον θρησκευτικό εορτασμό.

Αμέσως μετά τον Εσπερινό, ακολούθησε μια ζεστή δεξίωση, όπου δόθηκε η ευκαιρία για ανταλλαγή ευχών, σκέψεων και μηνυμάτων ενότητας. Ήταν μια βραδιά που άφησε μόνο θετικές εντυπώσεις και ενίσχυσε τον δεσμό εμπιστοσύνης μεταξύ στρατού και κοινωνίας.

Η πρωτοβουλία αυτή αποτελεί ένα δυνατό και ελπιδοφόρο μήνυμα: όταν ο στρατός και η τοπική κοινωνία συμπορεύονται με αλληλοσεβασμό και ειλικρίνεια, χτίζονται σχέσεις που θεμελιώνονται σε αξίες διαχρονικές – πίστη, αφοσίωση, προσφορά.

Το άρθρο Για πρώτη φορά τελέστηκε Εσπερινός στο Στρατόπεδο «ΣΧΟΙΝΑ Β» προς τιμήν των Αγίων Πέτρου και Παύλου εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Πλήθος πιστών από την ευρύτερη περιοχή προσήλθε στο γραφικό παρεκκλήσι του Αγίου, όπου τελέστηκε και η περιφορά της Ιερής Εικόνας, καθώς και κήρυγμα για τον βίο και το μαρτύριο του Αγίου.

Το άρθρο Μεγάλη Συμμετοχή Πιστών στον Εσπερινό του Αγίου Εφραίμ στα Πλατανούλια εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Την Δευτέρα 5/5/2025 στης 7:30 π.μ. Θα γίνει Θεία Λειτουργία στον Ι.Ν. Του Αγίου Ευθυμίου στην Αγία Σοφιά για την εορτή του Αγίου μας.

Μέσα στο παρεκκλήσι στα Πλατανούλια βρίσκεται εδώ και ένα χρόνο η Ιερή Εμβάδα του Αγίου Εφραίμ και μπορείτε να έρθετε να την προσκυνήσετε.

Το άρθρο Θρησκευτικές Εκδηλώσεις στα Πλατανούλια προς Τιμήν του Αγίου Εφραίμ εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Μετά την θεία λειτουργία στον ομώνυμο ιερό ναό θα γίνει η περιφορά της εικόνας, στους γύρω από την κεντρική πλατεία δρόμους, από τα παιδιά του συλλόγου «Αραβανίτικων Αλόγων ο Άγιος Γεώργιος Γόννων» και στη συνέχεια θα ακολουθήσει παραδοσιακό γλέντι, που οργανώνει ο ομώνυμος σύλλογός τους, στην κεντρική πλατεία του χωριού με δημοτική μουσική.

Δείτε όλες τις τελευταίες ειδήσεις στο tirnavospress.gr, ακολουθήστε μας στα social media: Facebook, Instagram, Google News, YouTube,  X  και  TikTok. Προσοχή! Επιτρέπεται η αναδημοσίευση των πληροφοριών του παραπάνω άρθρου (όχι αυτολεξεί) ή μέρους αυτών μόνο αν: Αναφέρεται ως πηγή το tirnavospress.gr στο σημείο όπου γίνεται η αναφορά. – Στο τέλος του άρθρου ως Πηγή – Σε ένα από τα δύο σημεία να υπάρχει ενεργός σύνδεσμος.

Το άρθρο Με άλογα η περιφορά της εικόνας του Αγίου Γεωργίου στους Γόννους εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Ο Άγιος Γεώργιος, ο λαοφιλής Μεγαλομάρτυρας και Τροπαιοφόρος της Ορθόδοξης Εκκλησίας, δεν είναι απλώς ένας άγιος – είναι σύμβολο ανδρείας, πίστης και αμετακίνητης αφοσίωσης στον Χριστό.

Κάθε χρόνο, εκατοντάδες χιλιάδες πιστοί σε κάθε γωνιά του Ορθόδοξου κόσμου τον τιμούν με θέρμη, αναγνωρίζοντας στο πρόσωπό του τον προστάτη τους, τον πνευματικό στρατιώτη που έδωσε την ζωή του για τον Χριστό.

Ο Άγιος Γεώργιος ήταν ο ίδιος ένα «φως μέσα στο σκοτάδι» — ένας νεαρός στρατιώτης, ρωμαϊκής καταγωγής, ο οποίος αρνήθηκε να υποκύψει στις προσταγές του αυτοκράτορα Διοκλητιανού. Αντί να προσκυνήσει τα είδωλα, ύψωσε το ανάστημά του και ομολόγησε την πίστη του στον Αναστάντα Χριστό. Υπέμεινε φρικτά βασανιστήρια και τέλος παρέδωσε το πνεύμα του με ειρήνη, γνωρίζοντας ότι έμπαινε στην αιώνια Βασιλεία.

Ωστόσο, η ημέρα της εορτής του έχει ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό: δεν είναι σταθερή. Συνδέεται με το πιο ιερό και κατανυκτικό γεγονός της Χριστιανοσύνης – την Ανάσταση του Κυρίου.

Κανονικά, η μνήμη του Αγίου Γεωργίου τιμάται στις 23 Απριλίου. Είναι η ημέρα του μαρτυρίου του, τότε που στέφθηκε με το αιώνιο στεφάνι της δόξας και κατετάγη στη χορεία των αγίων.

Όμως, όταν το Άγιο Πάσχα «πέφτει» νωρίτερα από την 23η Απριλίου – ή ακόμα και την ίδια μέρα – τότε η Εκκλησία μεταθέτει τη γιορτή του στην πρώτη Δευτέρα μετά την Ανάσταση, στη λεγόμενη Δευτέρα της Διακαινησίμου.

Η αιτία δεν είναι διοικητική ή πρακτική. Είναι βαθιά θεολογική. Μέσα στο πένθος της Μεγάλης Εβδομάδας, η Εκκλησία αποφεύγει να εορτάζει άλλους αγίους. Η Ανάσταση του Χριστού, το κομβικό γεγονός της σωτηρίας του ανθρώπου, δεν επισκιάζεται ούτε από τον πιο ένδοξο μάρτυρα.

Σε κάθε χωριό και πόλη που τιμά τον Άγιο Γεώργιο ως προστάτη, στήνονται πανηγύρια και λιτανείες. Ο λαός, με ευλάβεια και ελπίδα, στρέφεται σε αυτόν για βοήθεια, για προστασία, για παρηγοριά. Δεν είναι τυχαίο που πολλοί στρατιώτες τον έχουν για προστάτη τους, ούτε ότι δεκάδες χιλιάδες Έλληνες φέρουν το όνομά του.

Ο Άγιος Γεώργιος δεν είναι απλώς ένας μάρτυρας του 4ου αιώνα. Είναι ζωντανή παρουσία, διαχρονικό πρότυπο πίστης και αυταπάρνησης. Και η γιορτή του, είτε στις 23 Απριλίου είτε τη Δευτέρα της Διακαινησίμου, είναι πάντα μια υπενθύμιση ότι η αληθινή νίκη είναι η νίκη της ψυχής που εμπιστεύεται τον Θεό, μέχρι τέλους.

πηγή

Το άρθρο Πότε γιορτάζει ο Άγιος Γεώργιος: Πότε πέφτει φέτος η γιορτή και τι ισχύει με τις ημερομηνίες εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.