Στο επίκεντρο της πολιτικής αντιπαράθεσης βρέθηκε ο νέος Κώδικας Τοπικής Διοίκησης κατά την τελευταία συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Τυρνάβου, με τη δημοτική αρχή να εξαπολύει σφοδρή επίθεση κατά των παρατάξεων της αντιπολίτευσης. Με δηλώσεις του, ο Δήμαρχος Τυρνάβου Στέλιος Τσικριτσής εξέφρασε την έντονη δυσαρέσκειά του για τη στάση των υπόλοιπων παρατάξεων, κατηγορώντας τες για γραμμή ίσων αποστάσεων και πολιτική σκοπιμότητα που αντικειμενικά διευκολύνει τους κυβερνητικούς σχεδιασμούς. Παράλληλα, ξεκαθάρισε ότι η θέση της πλειοψηφίας του σώματος παραμένει ξεκάθαρα απορριπτική απέναντι στο σύνολο του νομοσχεδίου, το οποίο χαρακτήρισε βαθιά αντιλαϊκό, στέλνοντας μήνυμα ανατροπής και αγώνα μέσα από τη συλλογική δράση της τοπικής κοινωνίας.

Η ανακοίνωση:

Στο τελευταίο Δημοτικό Συμβούλιο θέσαμε ως πρώτο θέμα συζήτησης τον νέο Κώδικα Τοπικής Διοίκησης. Ως δημοτική αρχή επιδιώξαμε να αναδείξουμε συγκεκριμένες πλευρές του νομοσχεδίου που αποκαλύπτουν τον βαθιά αντιλαϊκό χαρακτήρα του και τις συνέπειες που θα έχει για τους δήμους, τους εργαζόμενους και συνολικά τις τοπικές κοινωνίες.

Παρότι το θέμα δεν αφορούσε τη λήψη κάποιας δεσμευτικής απόφασης, αλλά τη διατύπωση πολιτικής θέσης και προβληματισμού πάνω σε ένα κρίσιμο νομοθέτημα, η συζήτηση δεν στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων. Η εισήγησή μου, εκφράζοντας την πλειοψηφία του Δημοτικού Συμβουλίου, ήταν ξεκάθαρα απορριπτική απέναντι στο σύνολο του νομοσχεδίου.

Αντίθετα, οι παρατάξεις της αντιπολίτευσης, επικαλούμενες τον δήθεν «ανεξάρτητο» και «αυτοδιοικητικό» χαρακτήρα τους, επέλεξαν να κινηθούν στη γνωστή γραμμή των ίσων αποστάσεων, μιλώντας για αρνητικά αλλά και θετικά στοιχεία του Κώδικα και αρνούμενες να τοποθετηθούν συνολικά απέναντι στο περιεχόμενό του. Στην πραγματικότητα, πίσω από τον μανδύα της ανεξαρτησίας εκφράστηκε μια βαθιά πολιτική θέση που αντικειμενικά διευκολύνει την κυβέρνηση και την πολιτική της. Η στάση τους επιβεβαίωσε ότι η πολυδιαφημισμένη «ανεξαρτησία» τους σταματά εκεί που αρχίζουν οι στρατηγικές επιλογές των κομμάτων με τα οποία συνδέονται πολιτικά, κομμάτων που μπορεί να διαφοροποιούνται σε επιμέρους ζητήματα, αλλά συγκλίνουν στον βασικό προσανατολισμό της σημερινής πολιτικής για την Τοπική Διοίκηση.

Χαρακτηριστικό ήταν το γεγονός ότι όταν ζητήσαμε να μας πουν ποια είναι αυτά τα «θετικά» στοιχεία που επικαλούνται, μετά από επίμονες ερωτήσεις η βασική απάντηση που δόθηκε ήταν ότι διατηρούνται οι ΔΕΥΑ και δεν προχωρούν άμεσα οι αναγκαστικές συνενώσεις τους. Αν αυτό θεωρείται επιχείρημα υπέρ του νομοσχεδίου, τότε πράγματι η λογική του μικρότερου κακού έχει φτάσει στο απόγειό της. Με αυτή τη λογική, θετικό βαφτίζεται το γεγονός ότι η κυβέρνηση δεν προχωρά σήμερα σε κάτι που σχεδίαζε να κάνει χθες.

Οι ΔΕΥΑ υπάρχουν ήδη. Δεν δημιουργούνται από τον νέο Κώδικα. Η διατήρησή τους στο σημερινό καθεστώς δεν αποτελεί κατάκτηση του νομοσχεδίου, αλλά αποτέλεσμα των αντιδράσεων, των διεκδικήσεων και των αγώνων που αναπτύχθηκαν τα προηγούμενα χρόνια απέναντι στους σχεδιασμούς για συγχωνεύσεις και μεγαλύτερη συγκέντρωση. Το ότι αυτοί οι σχεδιασμοί μετατίθενται ή καθυστερούν δεν σημαίνει ότι εγκαταλείπονται οριστικά. Πολύ περισσότερο δεν μπορεί να παρουσιάζεται ως θετική διάταξη η διατήρηση μιας ήδη υπάρχουσας κατάστασης. Αν ακολουθήσουμε αυτή τη συλλογιστική, τότε θα μπορούσε κανείς να ισχυριστεί ότι θετικό στοιχείο του Κώδικα είναι πως εξακολουθούν να υπάρχουν οι δήμοι ή ότι δεν καταργούνται τα δημοτικά συμβούλια. Πρόκειται για έναν τρόπο σκέψης που οδηγεί στην αποδοχή κάθε αντιλαϊκής πολιτικής αρκεί να μην είναι η χειρότερη δυνατή εκδοχή της.

Ιδιαίτερη εντύπωση προκάλεσε επίσης η άποψη ότι η συζήτηση γίνεται δήθεν καθυστερημένα, επειδή έχει ολοκληρωθεί η διαδικασία της διαβούλευσης. Ως δήμαρχος συμμετείχα προσωπικά σε αυτή τη διαδικασία, ιδιαίτερα στα ζητήματα που αφορούν τις ΔΕΥΑ, τη λειτουργία τους και τους κινδύνους που δημιουργεί η παραπέρα εμπορευματοποίηση του νερού. Όμως η διαβούλευση δεν είναι το τέλος της πολιτικής αντιπαράθεσης.

Το νομοσχέδιο δεν έχει ακόμη ψηφιστεί. Δεκάδες δημοτικά συμβούλια σε όλη τη χώρα συζητούν αυτές τις μέρες ή προγραμματίζουν αντίστοιχες συζητήσεις. Και στο κάτω κάτω, ακόμη και ένας ψηφισμένος νόμος δεν αποτελεί αιώνια και αμετάβλητη πραγματικότητα. Η ιστορία είναι γεμάτη παραδείγματα νόμων που τροποποιήθηκαν, ανατράπηκαν ή έμειναν ανεφάρμοστοι κάτω από την πίεση των κοινωνικών αγώνων. Για εμάς, οι αντιλαϊκοί νόμοι δεν είναι φυσικά φαινόμενα ούτε μοιραίες εξελίξεις. Αμφισβητούνται, συγκρούονται με τις λαϊκές ανάγκες και καταργούνται στην πράξη μέσα από τη συλλογική δράση, τη διεκδίκηση και τον αγώνα των εργαζομένων, των φορέων και του ίδιου του λαού. Αυτή είναι η ουσιαστική διαχωριστική γραμμή και αυτήν ακριβώς απέφυγε να τοποθετηθεί η αντιπολίτευση.