Παγκόσμια Ημέρα του Πατέρα: Χρόνια πολλά μπαμπάδες!

Γιορτή του πατέρα ονομάζεται η ετήσια κινητή εορτή προς τιμήν του πατέρα, των πατρικών δεσμών και της συνολικής επιρροής των πατέρων στην κοινωνία. Στην Ελλάδα τη γιορτάζουμε κάθε χρόνο την τρίτη Κυριακή του Ιουνίου. Είναι μια μέρα ξεχωριστή, που ίσως θα έπρεπε να της δίνουμε ακόμα μεγαλύτερη αξία, καθώς στρέφει το βλέμμα σε έναν από τους πιο σημαντικούς, αλλά συχνά «αθόρυβους» πυλώνες της οικογένειας.

Η ημέρα αυτή ανήκει δικαιωματικά σε όλους εκείνους τους πατεράδες που, εξαιτίας των αναποδιών της ζωής, χρειάστηκε να παίξουν ταυτόχρονα και τον ρόλο της μάνας, αλλά και στις μητέρες που έγιναν οι ίδιες πατέρες για τα παιδιά τους. Ανήκει στους μπαμπάδες που έχουν τις κόρες τους σαν πριγκίπισσες και στους ίδιους που μεγαλώνουν τους γιους τους με αξίες, μαθαίνοντάς τους πώς να γίνουν σωστοί άνθρωποι στην κοινωνία. Ανήκει σε αυτούς που αποτελούν το απόλυτο στήριγμα στα δύσκολα και μένουν εκεί, βράχοι, ό,τι κι αν συμβεί.

Είναι η μέρα για τους μπαμπάδες που, ακόμα κι αν η πρώτη κουβέντα που ακούνε μπαίνοντας στο σπίτι είναι το κλασικό «πού είναι η μαμά;», εκείνοι ξέρουν και προσφέρουν τα πάντα. Για εκείνους που γίνονται συνένοχοι στα παιχνίδια μας, μαθαίνοντάς μας όλα όσα η μαμά φωνάζει να μην κάνουμε, αλλά και για όσους θα έμπαιναν μπροστά και «θα σκότωναν» οποιονδήποτε τολμούσε να πειράξει το παιδί τους.

Η σκέψη μας σήμερα στρέφεται και σε εκείνους τους πατεράδες που δεν είναι πια εδώ, αφήνοντας πίσω τους ένα δυσαναπλήρωτο κενό, αλλά και σε όσους λείπουν όλη μέρα για το μεροκάματο. Εκείνους που επιστρέφουν αργά το βράδυ εξαντλημένοι από την κούραση, αλλά θα βρουν πάντα το απόθεμα να αγκαλιάσουν, να παίξουν και να ακούσουν τα παιδιά τους. Για τους πατεράδες που λατρεύουν τις μητέρες μας και παραμένουν τα μεγαλύτερα, πιο αγαπημένα πειραχτήρια της ζωής μας.

Χρόνια πολλά, μπαμπάδες. Η μεγαλύτερη δικαίωση είναι να βλέπετε τα παιδιά σας ευτυχισμένα.