Πρόκειται για μία πάρα πολύ απλή συνταγή που θεωρείται ως η πλέον αντιγηραντική και η οποία περιλαμβάνει: λεπτές λωρίδες ωμού καρότου, φρέσκα κρεμμυδάκια, σκόρδο, σάλτσα σόγιας, ξίδι ρυζιού, σησαμέλαιο και πάστα καυτερής πιπεριάς. Αν και η σαλάτα καρότου είναι ένα πιάτο διαδεδομένο σε όλο τον κόσμο εδώ και δεκαετίες, η συγκεκριμένη συνταγή, την οποία πρωτοείδαμε στο TikTok, έχει συγκεντρώνει το ενδιαφέρον εκατομμυρίων χρηστών του διαδικτύου. Η διατροφική αξία των καρότων είναι γνωστή. Έχουν, όμως, και αντιρυτιδική δράσης; Ιδού τι πρέπει να γνωρίζετε.

Ο μύθος της βρώσιμης περιποίησης δέρματος

Είναι αλήθεια ότι η φράση «είσαι ό,τι τρως» χρονολογείται στην αρχαία Ελλάδα. Ο Ιπποκράτης έλεγε πως «η τροφή σου να είναι το φάρμακό σου και το φάρμακό σου να είναι η τροφή σου». Η σωστή διατροφή επηρεάζει σημαντικά τη συνολική ευεξία, προστατεύει από καρδιαγγειακές παθήσεις, διατηρεί σταθερά τα επίπεδα χοληστερόλης στο αίμα και προάγει τη μακροζωία.

Η προσέγγιση της βρώσιμης περιποίησης του δέρματος, ωστόσο, μπορεί να είναι παραπλανητική. Στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, οι συνταγές που υπόσχονται καλύτερη επιδερμίδα, εξάλειψη της ακμής και βελτίωση της εντερικής υγείας είναι αμέτρητες και σίγουρα δελεαστικές. Η τάση αυτή είναι αποτέλεσμα της αυξανόμενης ενασχόλησης με τη διατροφή και πιθανώς ενισχύεται από τη βιομηχανία καλλυντικών, που προωθεί προϊόντα για να καλύπτουν, να σβήνουν ή να αναστρέφουν προβλήματα. Οι καταναλωτές πλέον αναζητούν μόνοι τους πληροφορίες και επιθυμούν να εξατομικεύσουν τη ρουτίνα ευεξίας τους.

Και η τάση αυτή έχει λογική. Μια ολιστική προσέγγιση στην ομορφιά είναι απολύτως θεμιτή. Οι τροφές που καταναλώνουμε όντως μπορούν να ενισχύσουν την υγεία του δέρματος. Για παράδειγμα, ο περιορισμός της ζάχαρης μειώνει τη γλυκοζυλίωση, που θεωρείται υπεύθυνη για την εμφάνιση ρυτίδων.

Ωστόσο, είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι πρόκειται για μια μακροπρόθεσμη διαδικασία· τα αποτελέσματα της διατροφής μπορεί να μην είναι άμεσα ορατά. Το μυστικό της διατροφής για την περιποίηση του δέρματος είναι να αποτελεί τμήμα ενός συνολικά υγιεινού τρόπου ζωής. Μπορεί, λοιπόν, μία σαλάτα καρότου -ακόμα και αν την καταναλώνουμε καθημερινά- να μας χαρίσει το δέρμα των ονείρων μας; Όχι.

Καρότα για ρετινόλη;

Τα καρότα περιέχουν βήτα-καροτίνη, μία πρόδρομη μορφή της βιταμίνης Α που βοηθά στην αναγέννηση της επιδερμίδας και συμβάλλει στη σύνθεση κολλαγόνου. Αλλά για να πραγματοποιηθεί αυτή η διαδικασία, πρέπει να πληρούνται ορισμένες προϋποθέσεις που δεν πρέπει να υποτιμώνται. Καταρχάς, τα λαχανικά πρέπει να καταναλώνονται μαγειρεμένα και να συνδυάζονται με λιπαρές τροφές.

Πολύ σημαντικός παράγοντας είναι, επίσης, η γενετική προδιάθεση και η υγεία του θυρεοειδούς, του στομάχου και του οργανισμού γενικότερα -και αυτό διαφέρει από άτομο σε άτομο. Άρα, το να τρώει κανείς σαλάτα καρότου δεν σημαίνει απαραίτητα αύξηση των επιπέδων ρετινόλης στο αίμα, αλλά σίγουρα προσλαμβάνει καροτενοειδή (προ-βιταμίνες Α).

Κατά συνέπεια, η κατανάλωση καρότων μάλλον δεν αυξάνει άμεσα τα επίπεδα ρετινόλης, αλλά παρόλα αυτά μπορεί να προσφέρει οφέλη στην υγεία του δέρματος και των μυών· η βιταμίνη Α υποστηρίζει την αναγέννηση των ιστών και έχει αντιοξειδωτική δράση που επηρεάζει τόσο το δέρμα όσο και τις ορμονικές και αιματολογικές ισορροπίες. Αλλά δεν χρειάζεται να τρώτε μόνο καρότα. Πολλά φρούτα και λαχανικά περιέχουν υψηλές δόσεις βιταμίνης Α.

Φυτικές πηγές βιταμίνης Α
– Καρότα
– Γλυκοπατάτες
– Κολοκύθα
– Σπανάκι
– Μπρόκολο
– Κόκκινες πιπεριές
– Βερίκοκα
– Μάνγκο
– Πεπόνι

Βιταμίνη Α και δέρμα

Σύμφωνα με τον Dr. Joshua Zeichner, αναπληρωτή καθηγητή δερματολογίας και διευθυντή καλλυντικής και κλινικής έρευνας δερματολογίας στο Νοσοκομείο Mount Sinai της Νέας Υόρκης, υπάρχει ξεκάθαρη συσχέτιση μεταξύ διατροφής και υγείας του δέρματος. Η καλύτερη διατροφή για την επιδερμίδα; Η μεσογειακή διατροφή.

cantina.protothema.gr

Το άρθρο Η viral σαλάτα καρότου του TikTok και ο μύθος της “βρώσιμης ρετινόλης”: Σβήνει όντως τις ρυτίδες; εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Ο Δημήτρης Τσαρούχας, ιδιοκτήτης ενός εστιατορίου στη Θεσσαλονίκη που ειδικεύεται στον πατσά, προσπαθεί να καταχωρίσει τη σούπα στην UNESCO ως ένα μοναδικό και παραδοσιακό πιάτο της Ελλάδας που παραπέμπει στην εποχή του επικού ποιήματος του Ομήρου «Οδύσσεια», όπως αναφέρει η DailySabah.

H προσπάθεια της Ελλάδας έχει προκαλέσει νέα διαμάχη με την Τουρκία, η οποία επίσης ισχυρίζεται ότι η σούπα είναι δική της. Έλληνες και Τούρκοι διαφωνούν για όλα τα γαστρονομικά, από τον καφέ, τα γεμιστά φύλλα σταφυλιού, ακόμη και τον διάσημο μπακλαβά.

Τώρα οι Τούρκοι είναι έξω φρενών επειδή οι Έλληνες διεκδικούν αποκλειστικά μια σούπα που εκείνοι αποκαλούν «ışkembe», και η οποία, σύμφωνα τους ισχυρισμούς τους, αποτελεί βασικό στοιχείο πολιτισμού εδώ και αιώνες.

Ο Έλληνας εστιάτορας που ξεκίνησε την διαδικασία αναγνώρισης

Ο Τσαρούχας δήλωσε στο Associated Press (AP) ότι έχει συντάξει ένα μεγάλο και λεπτομερές αρχείο με τη βοήθεια ενός τοπικού πολιτιστικού οργανισμού και της Λένας Οφλίδη, της συγγραφέα του μοναδικού βιβλίου που καταγράφει την ιστορία της σούπας, σε μια προσπάθεια να ενσωματώσει τη λιχουδιά ως μέρος της πολιτιστικής κληρονομιάς της Ελλάδας.

Δεκάδες θαμώνες εμφανίζονται στο εστιατόριο του Τσαρούχα όλες τις ώρες – ιδιαίτερα τα χαράματα – για να απολαύσουν πατσά, καθώς πολλοί λένε ότι η σούπα ανακουφίζει το στομάχι μετά από μια νύχτα έντονης κατανάλωσης αλκοόλ.

Ένα μπολ με τη σούπα συνήθως προετοιμάζεται ανάλογα με τις προτιμήσεις του πελάτη, ιδιαίτερα με το πώς ψιλοκόβονται τα ποδαράκια βοοειδών, είτε χοντρά είτε λεπτά.

«Το πόδι των βοοειδών περιέχει 33,4% καθαρό, αναλώσιμο κολλαγόνο, αυτό είναι που βοηθάει πολύ μετά από χειρουργική επέμβαση στις αρθρώσεις», λέει ο 53χρονος εστιάτορας, περιγράφοντάς το ως «θεραπεία» και για «έλκη και άλλες παθήσεις του στομάχου που προκαλούνται από την κατανάλωση αλκοόλ».

Ωστόσο οι πεποιθήσεις, που συμμερίζονται πολλοί, δεν έχουν υποστηριχθεί από την ιατρική επιστήμη.

Μέσα στην κουζίνα του εστιατορίου, η παρασκευή της σούπας είναι σχεδόν τελετουργική, καθώς ο σεφ Πανταζής Κουκουμβρής χειρίζεται το μαχαίρι του μπροστά σε βραστά καζάνια όπου τα πόδια και οι κοιλιές σιγοβράζουν στο ζωμό τους.

«Εδώ ξεκινά η τέχνη από το πρωί», λέει ο Κουκούμβρης, αντλώντας έμπνευση από την 22χρονη εμπειρία του στην παρασκευή πατσά.

«Βάζουμε τις κοιλιές και τα πόδια να βράσουν, ώστε να φτιάξουμε τον ζωμό στη μικρότερη κατσαρόλα», λέει, προσθέτοντας τη συνταγή την παρέλαβαν οι Βυζαντινοί από τους αρχαίους Έλληνες και πέρασε στη συνέχεια στους Οθωμανούς.

Η αναφορά στην Οδύσσεια

Ο Τσαρούχας σημειώνει ότι η συνταγή για πατσά αναφέρεται στην «Οδύσσεια», συγκεκριμένα στο γλέντι που ετοίμασε η σύζυγος του Οδυσσέα, Πηνελόπη, για τους μνηστήρες την ημέρα που ο σύζυγός της επέστρεφε από το δεκαετές ταξίδι του.

Συγκεκριμένα όπως υποστηρίζει αναφέρεται σε κοιλιές βοοειδών γεμάτες με λίπος – ζωικό λίπος που χρησιμοποιείται στη μαγειρική – και αίμα.

«Αν αυτό δεν είναι πατσάς, τότε τι άλλο θα μπορούσε να είναι;» ρωτάει.

Αν και οι γείτονες Τούρκοι ισχυρίζονται ότι η σούπα είναι δική τους εφεύρεση, ο Τσαρούχας δεν ανησυχεί.

«Κανείς δεν τους εμποδίζει να προσπαθήσουν», τόνισε. «Πιστεύουμε ότι έχουμε όλα τα εργαλεία για να το εξασφαλίσουμε και να το πιστοποιήσουμε (τον πατσά) ως τέτοιο. Δεν έχουμε τίποτα να χωρίσουμε με τους γείτονές μας. Αντίθετα, η γεύση μας ενώνει», πρόσθεσε.

Έξαλλοι οι Τούρκοι

Ωστόσο ο Αλί Τουρκμέν δεν συμμετίζεται τη θέση του Τσαρούχα. Ο 59χρονος Τούρκος εστιάτορας λέει ότι το πιάτο είναι ιστορικά και πολιτισμικά ιδιαίτερο για τους Τούρκους, παρόλο που η σούπα, όπως και στην Ελλάδα, είναι επίσης ένα φαγητό που τρώγεται αργά το βράδυ και είναι η ιδανική επιλογή μετά από μια βραδιά με ποτό.

«Όπως και με τον μπακλαβά και πολλά άλλα πράγματα, θέλουν να το διεκδικήσουν ως δικό τους», υπογράμμισε ο Τουρκμέν για την ελληνική υποψηφιότητα για την ιδιοκτησία της σούπας.

«Αλλά πιθανότατα θα είναι δύσκολο για αυτούς να διεκδικήσουν κάτι μοναδικό για εμάς. Επειδή αποτελεί βασικό στοιχείο του πολιτισμού μας εδώ και αιώνες. Ο πατσάς είναι κάτι ιδιαίτερο για τους Τούρκους», σημείωσε ακόμη.

Ο Αλί Οχταμίς υπεύθυνος για την κουζίνα στο εστιατόριο του Τουρκμέν, Alem Iskembe, ένα κατάστημα που ειδικεύεται στη εν λόγω σούπα σε γειτονιά της Κωνσταντινούπολης.

Ο Οχταμίς ξεκινά να βράζει τα στομάχια της αγελάδας – ή τον πατσά – στις 4 π.μ. Κάθε μέρα, αφού καθαριστούν και πλυθούν τα εντόσθια μαγειρεύονται για οκτώ έως εννέα ώρες, μετά τις οποίες το κρέας κόβεται σύμφωνα με τις προτιμήσεις των πελατών.

Ενώ τόσο η ελληνική όσο και η τουρκική σούπα βασίζονται σε έναν πλούσιο, σκορδάτο ζωμό, ο τουρκικός iskembe χρησιμοποιεί μόνο πατσά.

«Να μην αναγνωριστεί» ο πατσάς ως ελληνικός

Τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης κατηγόρησαν την Ελλάδα ότι «οικειοποιείται» ένα πιάτο. Το ειδησεογραφικό πρακτορείο Onedio ανέφερε ότι ο περιηγητής του 17ου αιώνα Εβλιγιά Τσελεμπί, στο «Βιβλίο Ταξιδιών» του, περιέγραψε πωλητές που πουλούσαν σούπα με πατσά και ποδαράκια στην Κωνσταντινούπολη, αναφέροντάς το ως απόδειξη ότι η σούπα έχει 400 χρόνια ιστορίας στην Τουρκία.

Ο Μουράτ Πατζίκ, πελάτης του Alem Iskembe, λέει με σαφήνεια ότι η Τουρκία δεν πρέπει να επιτρέψει να προχωρήσει η ελληνική προσπάθεια για αναγνώριση.

«Δεν ξέρω ακριβώς ποιος είναι υπεύθυνος, αλλά πρέπει να ληφθούν μέτρα. Η σούπα με πατσά είναι ένα από τα πιάτα που θα έπρεπε να προωθήσουμε στον κόσμο», είπε ο Πατζίκ.

Ο Ενγκίν Τσακάρ είπε ότι οι Έλληνες αγωνίζονται μάταια για να διεκδικήσουν την ιδιοκτησία.

«Δεν νομίζω ότι η Ελλάδα κάνει το σωστό. Αυτό το πιάτο με πατσά είναι από τους παππούδες μας, τις μητέρες μας», σημείωσε.

Στην Ελλάδα, ο Χρήστος Μουσούλης το βλέπει διαφορετικά. Θαμώνας στο εστιατόριο του Τσαρούχα, λέει ότι ο πατσάς παρασκευάζεται με τον παραδοσιακό τρόπο στα ελληνικά σπίτια εδώ και γενιές.

«Δεν αμφιβάλλω ότι η γεύση του πατσά, είτε ελληνικού είτε τουρκικού, που δεν έχω δοκιμάσει, μπορεί να είναι παρόμοια, αλλά μεγαλώσαμε με ελληνικό πατσά», τόνισε

cnn.gr

Το άρθρο Μετά τον μπακλαβά, ο πατσάς: Νέο ελληνοτουρκικό «θερμό επεισόδιο» πάνω από ένα πιάτο εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Παρακάτω θα βρείτε δύο εύκολες συνταγές για αρνάκι στο φούρνο με tips γνωστών σεφ ώστε να γλείφετε και τα δάχτυλά σας.

Αρνίσιο χεράκι στον φούρνο με πατάτες – Συνταγή από τον Άκη Πετρετζίκη
Υλικά:

Για το αρνάκι

2,2 κιλά αρνί, χεράκι
4 σκ. σκόρδο
800 γρ. πατάτες
300 γρ. ζωμό κοτόπουλο

Για τη σάλτσα

3 κ.σ. ζωμό, από το αρνί που ψήσαμε
50 γρ. αλεύρι γ.ο.χ.
50 γρ. κόκκινο κρασί
450 γρ. ζωμό, κοτόπουλο
1-2 κ.σ. μαρμελάδα φράουλα
θυμάρι φρέσκο

Εκτέλεση:

1. Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 200° C
2. Κόβουμε τα σκόρδα στα 2 και βάζουμε το αρνάκι στον πάγκο εργασίας
3. Με ένα μικρό κοφτερό μαχαίρι δημιουργούμε χαρακιές σε διάφορα σημεία του αρνιού και βάζουμε το σκόρδο στις εσοχές αυτές
4. Βάζουμε το κρέας μας σε ένα ταψί και ψήνουμε για 20 λεπτά μέχρι να χρυσαφίσει η μια πλευρά. Γυρνάμε το κρέας και αφήνουμε για άλλα 20 λεπτά μέχρι να χρυσαφίσει και η άλλη πλευρά του
5. Καθαρίζουμε τις πατάτες και τις κόβουμε σε φέτες 2 εκ.
6. Βάζουμε σε βραστό νερό για 10 λεπτά να βράσουν. Σουρώνουμε και αφήνουμε να κρυώσουν
7. Αφαιρούμε το ταψί από τον φούρνο και βγάζουμε το αρνάκι από το ταψί
8. Ρίχνουμε τον ζωμό στο ταψί, τις πατάτες και από πάνω το αρνάκι. Καλύπτουμε με αλουμινόχαρτο
9. Μειώνουμε τη θερμοκρασία στους 140° C και βάζουμε το ταψί πίσω στο φούρνο
10. Ψήνουμε για 3,5 ώρες μέχρι να μαλακώσει εντελώς το κρέας.
11. Αφαιρούμε το κρέας από το ταψί. Με ένα κουτάλι της σούπας αφαιρούμε 3 κουταλιές από το ζουμί του ταψιού και μεταφέρουμε σε ένα μικρό κατσαρολάκι
12. Βάζουμε το κατσαρολάκι σε μέτρια φωτιά και προσθέτουμε το αλεύρι. Ανακατεύουμε με ένα σύρμα χειρός μέχρι να δημιουργηθεί μια πάστα
13. Σβήνουμε με το κρασί, προσθέτουμε σιγά σιγά το ζωμό κοτόπουλου και τη μαρμελάδα φράουλα
14. Ανακατεύουμε με το σύρμα χειρός μέχρι να πήξει η σάλτσα και να αρχίσει να βγάζει φουσκάλες
15. Αφαιρούμε από τη φωτιά και προσθέτουμε θυμάρι
16. Σερβίρουμε το αρνάκι με τις πατάτες και τη σάλτσα στο πλάι

Αρνί στο φούρνο με πατάτες – Συνταγή από τον Γιάννη Λουκάκο

Υλικά

Για το αρνί

• 1,3 κιλά αρνί μπούτι
• 270 γρ. μαρινάδα
• 4 γρ. αλάτι
• 2 γρ. πιπέρι

Για τη μαρινάδα

• 100 γρ. ελαιόλαδο
• 15 γρ. σκόρδο, ολόκληρες σκελίδες
• 30 γρ. κοτσάνια μαϊντανού
• 50 γρ. μουστάρδα
• 7 γρ. θυμάρι, κλωνάρια
• 5 γρ. δεντρολίβανο, φύλλα
• 10 γρ. νερό

Για τις πατάτες

• 1 κιλό πατάτες baby
• 70 γρ. ελαιόλαδο
• 130 γρ. λεμόνι χυμό
• 1 γρ. δάφνη
• 5 γρ. ρίγανη
• 100 γρ. βούτυρο

Εκτέλεση

Για το αρνί

Σε ένα ταψί αλατίζουμε καλά το αρνί με αρκετό αλάτι, και περιχύνουμε την μαρινάδα, αλείφοντας με τα χέρια μας και προσέχοντας ώστε να πάει παντού.

Τοποθετούμε το αρνί πάνω από τις πατάτες και το σκεπάζουμε με αλουμινόχαρτο. Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 120°C για περίπου 5-6 ώρες, ανάλογα με το μέγεθος του κομματιού που μαγειρεύουμε, μέχρι να μαλακώσει το κρέας και να πάρει ωραίο χρώμα.

Για τη μαρινάδα

Αναμειγνύουμε σε ένα μπλέντερ ελαιόλαδο, λίγο νερό, σκόρδο, φρέσκο θυμάρι, τον μαϊντανό μαζί με τα κοτσάνια, δενδρολίβανο και λίγη μουστάρδα. Τα αλέθουμε ώστε να γίνουν ένα λείο μείγμα.

Για τις πατάτες

Τοποθετούμε τις πατάτες στο ταψί, προσθέτουμε το λάδι, το βούτυρο, το χυμό από το λεμόνι, τη ρίγανη, την δάφνη και το αλάτι.

*Tip

Αν το αρνί δεν πάρει χρώμα δυναμώνουμε τον φούρνο στους 180 βαθμούς, βγάζουμε το αλουμινόχαρτο και το μαγειρεύουμε για λίγα λεπτά ώστε να πάρει ωραίο χρώμα.

Δείτε όλες τις τελευταίες ειδήσεις στο tirnavospress.gr, ακολουθήστε μας στο Facebook, Instagram, Google News, YouTube και Twitter.  

πηγή

Το άρθρο Αρνί στο φούρνο: Δύο συνταγές για το Πάσχα εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Συγκεκριμένα, το ελληνικό πιάτο κατατάσσεται στην πέμπτη θέση με βαθμολογία 4,2 αστέρια. Όπως σημειώνει ο γαστρονομικός οδηγός, «αυτό το κλασικό ελληνικό πιάτο αποτελείται από μεγάλα λευκά φασόλια που μαγειρεύονται και στη συνέχεια ψήνονται σε μια γευστική σάλτσα ντομάτας, η οποία συνήθως αρωματίζεται με διάφορα βότανα, όπως ρίγανη, μαϊντανός και μέντα. Για την παρασκευή του πιάτου χρησιμοποιείται μια αυθεντική ελληνική ποικιλία φασολιών που χαρακτηρίζεται από το μεγάλο της μέγεθος, εξ ου και το όνομα. Οι γιγάντες πλακί μπορούν να απολαυστούν ως κύριο πιάτο, αλλά είναι επίσης ένας συνηθισμένος μεζές που σερβίρεται με ψωμί ως συνοδευτικό».

Την πρώτη θέση καταλαμβάνει η πορτογαλική «σούπα της πέτρας» (Sopa da pedra), ένα ιδιαίτερα πλούσιο πιάτο που συνδυάζει φασόλια με διάφορα είδη κρέατος, όπως λουκάνικα, πανσέτα και άλλα υλικά, συνοδευόμενα από λαχανικά. Σύμφωνα με την παράδοση, η συνταγή συνδέεται με έναν θρύλο για έναν μοναχό που κατάφερε να δημιουργήσει ένα θρεπτικό γεύμα ξεκινώντας μόνο με νερό και… μια πέτρα.

Παράλληλα, παρουσία έχει και η φασολάδα, η οποία κατατάσσεται στην 33η θέση με 3,9 αστέρια. Το Taste Atlas γράφει πως πρόκειται για μια απλή παραδοσιακή ελληνική και κυπριακή σούπα «που παρασκευάζεται από αποξηραμένα λευκά φασόλια, τα οποία περιχύνονται με ελαιόλαδο και τρώγονται μαζί με λαχανικά και βότανα, όπως κρεμμύδια, σέλινο και ντομάτες. Το πιάτο είναι θρεπτικό και θυμίζει την αρχαιότητα, καθώς το κριθάρι, οι ελιές και τα φασόλια ήταν οι τρεις καλλιέργειες που τροφοδοτούσαν τους στρατούς του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Η φασολάδα τρώγεται όλο το χρόνο, αλλά παραδοσιακά καταναλώνεται κατά τη διάρκεια της Σαρακοστής, όταν οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί τηρούν τη νηστεία. Το όνομα “φασολάδα” προέρχεται από τη λέξη “φασόλια”, εξ ου και το όνομα αυτής της υγιεινής και γευστικής εναλλακτικής λύσης στα πιάτα με κρέας. Σύμφωνα με έναν μύθο, δημιουργήθηκε όταν ο Θησέας πήγε να σκοτώσει τον Μινώταυρο και στο δρόμο του, σταμάτησε για να προσφέρει θυσία στον Απόλλωνα, υποσχόμενος ότι, αν σκότωνε τον Μινώταυρο, θα έδινε στον Απόλλωνα μερικά κλαδιά ελιάς διακοσμημένα με φρούτα. Όταν επέστρεψε, δεν είχε μείνει φαγητό στο πλοίο, οπότε ο Θησέας και οι σύντροφοί του μάζεψαν ό,τι μπορούσαν να βρουν και το μαγείρεψαν σε μια νόστιμη σούπα, δημιουργώντας τη φασολάδα. Ένα φθηνό και νόστιμο πιάτο, η φασολάδα συνοδεύεται συχνά από ψωμί, φέτα και ελιές».

Τα 10 καλύτερα πιάτα με φασόλια:

1. Sopa da pedra, Πορτογαλία
2. Feijão tropeiro, Βραζιλία
3. Sopa Tarasca, Μεξικό
4. Tutu de feijão, Βραζιλία
5. Γίγαντες πλακί, Ελλάδα
6. Piyaz, Τουρκία
7. Feijoada, Βραζιλία
8. Ful medames, Σαουδική Αραβία
9. Jókai bableves, Ουγγαρία
10. Fasole cu cârnați, Ρουμανία

protothema.gr

Το άρθρο Taste Atlas: Οι γίγαντες πλακί στα καλύτερα πιάτα με φασόλια στον κόσμο εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

• 80 γρ. βούτυρο, σε θερμοκρασία δωματίου
• 80 γρ. καστανή ζάχαρη
• 40 γρ. κρυσταλλική ζάχαρη
• 1 πρέζα αλάτι
• 1 αυγό, μεσαίο
• 1 κ.γ. εκχύλισμα βανίλιας
• 120 γρ. κουβερτούρα 55%
• 140 γρ. αλεύρι γ.ό.χ.
• 1/4 κ.γ. μαγειρική σόδα

Κόβουμε μια λαδόκολλα σε 8 τετράγωνα κομμάτια διαστάσεων 12×12 εκ. και αφήνουμε στην άκρη.  Ρίχνουμε σε ένα μπολ το βούτυρο, τις ζάχαρες και το αλάτι, και χτυπάμε με το μίξερ χειρός με το σύρμα αρχικά σε χαμηλή και στη συνέχεια σε δυνατή ταχύτητα για 3-4 λεπτά μέχρι να αφρατέψει το μείγμα.  Προσθέτουμε το αυγό και το εκχύλισμα βανίλιας, και ανακατεύουμε με μια σπάτουλα σιλικόνης. 

Χοντροκόβουμε την κουβερτούρα και τη ρίχνουμε σε ένα μπολ. Προσθέτουμε στο ίδιο μπολ το αλεύρι και τη μαγειρική σόδα, και ανακατεύουμε καλά. Μεταφέρουμε τα στερεά υλικά στα υγρά και ανακατεύουμε με τη σπάτουλα μέχρι να ομογενοποιηθούν. 

Πλάθουμε 8 μπαλάκια των 60 γρ. και τα τοποθετούμε πάνω στις λαδόκολλες. Βάζουμε σε 2 δόσεις τα μπισκότα μαζί με τις λαδόκολλες στον φούρνο μικροκυμάτων και ψήνουμε για 2 ½ λεπτά στα 800 Watt. Βγάζουμε τα μπισκότα από τον φούρνο, τα αφήνουμε πάνω στη λαδόκολλα να κρυώσουν για 10-15 λεπτά και σερβίρουμε. 

Πηγή: themamagers.gr

Το άρθρο Soft cookies σε 2,5 λεπτά: Τα πιο γρήγορα μπισκότα που έφτιαξες ποτέ εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Τα μελομακάρονα στην κορυφή των γλυκών σύμφωνα με την Taste Atlas

Όπως μάλιστα αναφέρει το δημοσίευμα, η κατάταξη είναι βασισμένη σε αλγόριθμο, προκειμένου να εξασφαλιστεί η δίκαιη ανάδειξη του καλύτερου γλυκού των Χριστουγέννων. «Αν και πιστεύεται ότι έχουν τις ρίζες τους στην αρχαία Φοινίκη, τα μελομακάρονα αποτελούν σήμερα ένα τυπικό ελληνικό χριστουγεννιάτικο γλυκό. Αυτά τα νόστιμα μπισκότα από σιμιγδάλι αρωματίζονται παραδοσιακά με μέλι, ξύσμα πορτοκαλιού, κανέλα και άλλα μπαχαρικά, ελαιόλαδο και κονιάκ», γράφει το Taste Atlas.

Τα 10 καλύτερα μπισκότα του κόσμου σύμφωνα με το Taste Atlas

• Μελομακάρονα (Ελλάδα): Παραδοσιακά μπισκότα με μέλι, πορτοκάλι και καρύδι.
• Makroud el louse (Αλγερία): Αμυγδαλωτά χωρίς αλεύρι με άρωμα ανθού πορτοκαλιάς.
• Alfajores (Αργεντινή): Σάντουιτς μπισκότων με γέμιση dulce de leche.
• Stroopwafel (Ολλανδία): Λεπτά μπισκότα με σιρόπι καραμέλας.
• Petticoat Tails (Σκωτία): Παραδοσιακά βουτυρένια μπισκότα.
• Chocolate Chip Cookie (ΗΠΑ): Κλασικό μπισκότο με κομμάτια σοκολάτας.
• Baci di dama (Ιταλία): Μπισκότα φουντουκιού με σοκολάτα.
• Speculaas (Ολλανδία / Βέλγιο): Μπαχαρένια μπισκότα.
• Pardubický perník (Τσεχία): Μπισκότο τύπου gingerbread με ζάχαρη.
• Canestrelli (Ιταλία): Παραδοσιακά μπισκότα με ζάχαρη άχνη.

πηγή: parapolitika.gr

Το άρθρο Το Taste Atlas ανέδειξε τα μελομακάρονα ως το καλύτερο μπισκότο στον κόσμο εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Υλικά:

300 γρ. βούτυρο Lurpak, σε θερμοκρασία δωματίου + έξτρα για τη φόρμα + έξτρα για τη φόρμα
250 γρ. άχνη ζάχαρη
1 κ.σ. κρυσταλλική ζάχαρη
7 γρ. μαχλέπι
2 γρ. μαστίχα
1/2 κ.γ. τριμμένο μοσχοκάρυδο
400 γρ. αλεύρι γ.ό.χ., + έξτρα για τη φόρμα
ξύσμα πορτοκαλιού, από 1-2 πορτοκάλια
1 1/2 κ.γ. εκχύλισμα βανίλιας
4 αυγά, μεσαία, σε θερμοκρασία δωματίου
75 γρ. γάλα πλήρες
1 κ.σ. μπέικιν πάουντερ
Για το σερβίρισμα
άχνη ζάχαρη
βρώσιμες χριστουγεννιάτικες ζαχαρόπαστες

Εκτέλεση:

Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 180°C στον αέρα.

Ρίχνουμε στον κάδο του μίξερ το βούτυρο και την άχνη ζάχαρη, και χτυπάμε με το σύρμα για 2-3 λεπτά μέχρι να αφρατέψει το βούτυρο.

Παίρνουμε με μια σπάτουλα σιλικόνης το μείγμα από τα τοιχώματα, χτυπάμε για τουλάχιστον 5 λεπτά ακόμα και αφήνουμε στην άκρη.

Ρίχνουμε σε έναν πολυκόφτη τη ζάχαρη, το μαχλέπι, τη μαστίχα, το μοσχοκάρυδο και 2 κ.σ. από το αλεύρι, και χτυπάμε πολύ καλά μέχρι το μείγμα να γίνει σκόνη.

Ρίχνουμε το μείγμα στον κάδο και προσθέτουμε το ξύσμα πορτοκαλιών και το εκχύλισμα βανίλιας.

Μεταφέρουμε τον κάδο στο μίξερ και ξεκινάμε να χτυπάμε σε χαμηλή ταχύτητα.

Ρίχνουμε ένα ένα τα αυγά περιμένοντας να απορροφηθεί το πρώτο για να ρίξουμε το επόμενο.

Αφαιρούμε τον κάδο από το μίξερ, ρίχνουμε το γάλα και ανακατεύουμε ελάχιστα με τη σπάτουλα σιλικόνης.

Ρίχνουμε σε ένα μπολ το υπόλοιπο αλεύρι και το μπέικιν, τα προσθέτουμε στον κάδο, και ανακατεύουμε ελαφρά με τη σπάτουλα.

Αλείφουμε με βούτυρο και πασπαλίζουμε με αλεύρι μία στρογγυλή φόρμα με αποσπώμενη βάση διαμέτρου 25 εκ.

Αδειάζουμε το μείγμα στη φόρμα και απλώνουμε καλά με τη σπάτουλα.

Τοποθετούμε ένα φλουρί σε τυχαίο σημείο μέσα στο μείγμα.

Μεταφέρουμε στον φούρνο και ψήνουμε για 45 λεπτά στην πάνω σχάρα.

Αφαιρούμε τη φόρμα από τον φούρνο και αφήνουμε να κρυώσει καλά.

Πασπαλίζουμε με άχνη ζάχαρη, διακοσμούμε με χριστουγεννιάτικες ζαχαρόπαστες και σερβίρουμε.

πηγή: akispetretzikis.com

Το άρθρο Συνταγή για κλασική Βασιλόπιτα κέικ εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Τα αμπελοσαρμαδάκια Τυρναβίτικα ξεχωρίζουν για τη νοστιμιά, τα αρώματα και τα απλά, αγνά υλικά τους, που αποτυπώνουν τη φιλοσοφία της παραδοσιακής μαγειρικής: τίποτα περιττό, μόνο ό,τι προσφέρει η γη και η εποχή.

Τα υλικά της συνταγής

Για τη γέμιση και το μαγείρεμα θα χρειαστείτε:

• 1 βάζο αμπελόφυλλα (περίπου ½ κιλό)

• 800 γρ. κιμά αρνίσιο

• 150 γρ. ρύζι γλασέ

• 2 ξερά κρεμμύδια

• 2 σκελίδες σκόρδο

• 1 ματσάκι φρέσκα κρεμμυδάκια

• ½ ματσάκι άνηθο

• ½ ματσάκι μαϊντανό

• 1 κ.γ. κύμινο

• 4–5 κόκκους μπαχάρι (σπασμένους)

• 2 φύλλα δάφνης

• 100 ml ελαιόλαδο

• Αλάτι και πιπέρι

• Κόκκαλα από αρνί (για έξτρα γεύση στο μαγείρεμα)

Για το αυγολέμονο:

• 2 κρόκους αυγού

• Χυμό από 1 λεμόνι

Η συνταγή αποδίδει περίπου 60–70 τεμάχια, ιδανικά για οικογενειακό τραπέζι ή γιορτινή περίσταση.

👉 Η εκτέλεση της συνταγής και όλα τα μυστικά της επιτυχίας παρουσιάζονται αναλυτικά στο βίντεο του σεφ Σωτήρη Ευαγγέλου, όπου αναδεικνύεται βήμα-βήμα η παραδοσιακή τεχνική, όπως ακριβώς περνούσε από γενιά σε γενιά στον Τύρναβο.

Ένα πιάτο που δεν είναι απλώς φαγητό, αλλά μνήμη, παράδοση και γεύση πατρίδας. 🍃🍽️

Το άρθρο Αμπελοσαρμαδάκια Τυρναβίτικα: Μια συνταγή γεμάτη παράδοση από τον Σωτήρη Ευαγγέλου εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Με σεβασμό στις τοπικές πρώτες ύλες και με την ποιότητα που χαρακτηρίζει τον καταξιωμένο σεφ, το πιάτο αυτό συνδυάζει τρεις διαφορετικούς κιμάδες, αρωματικά της θεσσαλικής γης και μια πλούσια σάλτσα μελιτζάνας και ντομάτας, δημιουργώντας ένα αποτέλεσμα γεμάτο παράδοση, νοστιμιά και αυθεντική ελληνική ζεστασιά.

Με τα υλικά:

Για τα κεφτεδάκια

• ½ κιλ. κιμά μοσχαρίσιο

• 100 γρ. κιμά αρνίσιο

• 100 γρ. κιμά χοιρινό

• 100 γρ. ψίχα ψωμιού

• 1 κρεμμύδι ξερό

• 1 σκελίδα σκόρδο

• 1/3 ματσάκι μαϊντανό

• ½ κ.γ. γλυκιά πάπρικα

• ½ κ.γ. κύμινο

• ½ κ.γ. ρίγανη

• 1 αυγό

• 50 ml ελαιόλαδο

• Αλάτι & πιπέρι

Για τις μελιτζάνες & τη σάλτσα

• 70 ml ελαιόλαδο

• 1–2 κ. μελιτζάνες

• 600 γρ. ντομάτες ώριμες

• Αλάτι & πιπέρι

Για το σερβίρισμα

• Γιαούρτι

Και με την εκτέλεση που παρουσιάζεται στο βίντεο, μπορείτε εύκολα να φέρετε στο τραπέζι σας μια ξεχωριστή συνταγή που τιμά τις ρίζες και την κουζίνα του τόπου.

Bon appétit – καλή απόλαυση!

Το άρθρο Κεφτεδάκια Τυρναβίτικα με μελιτζάνα από τον Σεφ Σωτήρη Ευαγγέλου: Παράδοση και γεύση στη σύγχρονη Ελληνική κουζίνα εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Οι churrerías, το μυστικό υλικό και οι γευστικές παραλλαγές

Αν βρεθείτε, για παράδειγμα στην Βαρκελώνη, δεν είναι δύσκολο να αναζητήσετε στις churrerías (τσουρερίας) μια ζεστή σοκολάτα μαζί με πολλά τραγανά churros (τσούρος) για να τα βουτήξετε χωρίς καμία ενοχή στο μεγάλο φλιτζάνι. Μάλιστα, για τους ντόπιους ο γλυκός αυτός συνδυασμός γεύσεων αποτελεί την Νο1 επιλογή τις πρώτες πρωινές ώρες μετά από ξέφρενα ξενύχτια.

Τι κάνει όμως τη chocolate caliente να ξεχωρίζει από ένα κοινό ζεστό ρόφημα σοκολάτας; Η απάντηση βρίσκεται στη μοναδική κρεμώδη σύστασή της που οφείλεται στο κορν φλάουρ. Ένα κουταλάκι του γλυκού και μια καλής ποιότητας σοκολάτα που σιγοβράζουν μαζί με γάλα σε ένα μικρό κατσαρολάκι αρκούν για να γεμίσουν την κουζίνα μας με τα αρώματα που ξεχύνονται στα σοκάκια της ισπανικής πρωτεύουσας. Βάλτε το ρόφημα στην αγαπημένη σας κούπα -μια μικρή ποσότητα αρκεί για να γευτείτε τη σοκολατένια έκρηξη- και αν σας αρέσουν οι γλυκοπικάντικες νότες, ρίξτε λίγο πιπέρι καγιέν ή κανέλα και απολαύστε έναν ταιριαστό συνδυασμό αρωμάτων και γεύσεων.

Δείτε παρακάτω τη συνταγή:

Ισπανική ζεστή σοκολάτα
Υλικά
Για 2 μικρές μερίδες
30 γρ. σοκολάτα 60-75% κακάο
1 φλιτζ. τσαγιού γάλα
1 κουτ. γλυκού κορν φλάουρ
1/2 κουτ. σούπας ζάχαρη (προαιρετικά)

Διαδικασία
Σπάμε τη σοκολάτα σε κομμάτια και τα αφήνουμε στην άκρη. Σε ένα μικρό μπολ, ρίχνουμε 1 ή 2 κουτ. γλυκού γάλα. Προσθέτουμε κορν φλάουρ και ανακατεύουμε μέχρι να σχηματιστεί μια πάστα. Βάζουμε το υπόλοιπο γάλα σε ένα μικρό κατσαρολάκι και ζεσταίνουμε σε μέτρια προς χαμηλή φωτιά και λίγο πριν φτάσει σε θερμοκρασία βρασμού, το αφαιρούμε από τη φωτιά.

Βάζουμε τα κομμάτια σοκολάτας στο ζεστό γάλα (που έχουμε βγάλει από τη φωτιά) και ανακατεύουμε μέχρι να διαλυθούν. Προσθέτουμε το μείγμα με το κορν φλάουρ και ανακατεύουμε καλά μέχρι να ομογενοποιηθούν τα υλικά. Στο σημείο αυτό μπορούμε να προσθέσουμε ζάχαρη (όση ποσότητα θέλουμε).

Βάζουμε ξανά το μείγμα μας στη φωτιά και το ζεσταίνουμε για περίπου 2-5 λεπτά, ανακατεύοντας συνεχώς και προσέχοντας να μην βράσει. Σερβίρουμε σε ένα φλιτζάνι ή ποτήρι, παραδοσιακά με churros!

Tips
– Μην ξεχνάτε να ανακατεύετε αργά σε χαμηλή θερμοκρασία: είναι το μυστικό για να μην καεί η σοκολάτα.
– Όσο καλύτερης ποιότητας είναι η σοκολάτα, τόσο καλύτερο θα είναι το αποτέλεσμα.
– Προτιμείστε μια σοκολάτα με υψηλή περιεκτικότητα σε κακάο για πιο πλούσια γεύση.
– Χρησιμοποιείστε πλήρες γάλα και όχι με χαμηλά λιπαρά γιατί η σοκολάτα δε θα καταφέρει να γίνει αρκετά κρεμώδης.
– Εάν θέλετε να προσθέσετε ζάχαρη, ξεκινήστε πρώτα από μια μικρή ποσότητα, δοκιμάστε και αν χρειαστεί, αυξήστε σταδιακά.

πηγή: cantina.protothema.gr

Το άρθρο Ζεστή σοκολάτα όπως την κάνουν στην Ισπανία – βελούδινη, πηχτή και ακαταμάχητη εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Η ελαφριά οξύτητα, η διακριτική γλύκα του και το ρουμπινί χρώμα, χαρίζουν στη μαρμελάδα πλούσια γεύση. Είναι το πιο elegant δώρο του φθινοπώρου και του χειμώνα για το πρωινό, τα τυριά ή ένα τραπέζι που θέλει κάτι ιδιαίτερο χωρίς υπερβολή.

Η διαδικασία είναι λίγο μπελαλίδικη, όμως με λίγη υπομονή και φλούδα λεμονιού, το πιο συμβολικό φρούτο της χρονιάς μεταμορφώνεται σε ένα έδεσμα ξεχωριστό. Το αποτέλεσμα; Διαύγεια εντυπωσιακή, γεύση γεμάτη ένταση και χαρακτήρα, και μια στιβαρή επίγευση που αφήνει να έχει τον πρώτο και τελευταίο λόγο.

Πώς φτιάχνουμε μαρμελάδα ρόδι

Υλικά

2 κιλά σπόρια από ρόδια
1 κιλό ζάχαρη
1 λεμόνι ακέρωτο
1 φακελάκι φυσική πηκτίνη
2 φύλλα αρμπαρόριζας ή κουτ. γλυκού ροζ πιπέρι (προαιρετικά)

Η διαδικασία βήμα – βήμα

Βήμα 1: Πλένουμε τα ρόδια και αφαιρούμε προσεκτικά τα σπόρια. Τα τοποθετούμε σε ένα τουλπάνι, το οποίο δένουμε και βάζουμε μέσα σε κατσαρόλα. Προσθέτουμε λίγο νερό και αφήνουμε να βράσουν σε χαμηλή φωτιά για 10 λεπτά.

Βήμα 2: Τοποθετούμε το τουλπάνι σε σουρωτήρι πάνω από την κατσαρόλα και αφήνουμε να στραγγίσει τους χυμούς του για 3-4 ώρες. Δεν το πιέζουμε, για να παραμείνει ο χυμός διάφανος.

Βήμα 3: Ζυγίζουμε τον χυμό και προσθέτουμε ίση ποσότητα ζάχαρης. Ρίχνουμε και λίγη φλούδα λεμονιού για να μη ζαχαρώσει η μαρμελάδα.

Βήμα 4: Βάζουμε την κατσαρόλα σε μέτρια φωτιά και ανακατεύουμε μέχρι να λιώσει η ζάχαρη. Ξαφρίζουμε συνεχώς για να κρατήσουμε το σιρόπι καθαρό και διάφανο.

Βήμα 5: Μόλις αρχίσει να βράζει, προσθέτουμε την πηκτίνη και συνεχίζουμε το βράσιμο, εξακολουθώντας να ξαφρίζουμε.

Βήμα 6: Στύβουμε 2-3 σταγόνες λεμόνι, αφαιρούμε τη φλούδα και αφήνουμε να πάρει μια τελευταία βράση πριν σβήσουμε τη φωτιά.

Βήμα 7: Εν τω μεταξύ, έχουμε αποστειρώσει τα βάζα μας στον φούρνο. Τα γεμίζουμε με τη ζεστή μαρμελάδα, τα κλείνουμε αμέσως και τα αναποδογυρίζουμε μέχρι να κρυώσουν.

πηγή: cantina.protothema.gr

Το άρθρο Πώς φτιάχνουμε μαρμελάδα ρόδι εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Το άρθρο Κάστανα: Ο διατροφικός θησαυρός του φθινοπώρου – Οφέλη, θερμίδες και πολύτιμα θρεπτικά συστατικά εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Στην κορυφή της λίστας είναι ο γύρος και ακολουθούν γεύσεις από Νότια Κορέα, Τουρκία και Μεξικό.

Πάντως, τα μισά από τα δέκα καλύτερα τυλιχτά στον κόσμο είναι από το Μεξικό, όπως τα πιάτα εντσιλάδας και μπουρίτο.

«Ο γύρος είναι ένα από τα πιο δημοφιλή ελληνικά πιάτα street food, που αποτελείται από κρέας όπως χοιρινό και κοτόπουλο (στην Ελλάδα) ή αρνί και μοσχάρι (δημοφιλές σε άλλες χώρες) μαγειρεμένο σε κάθετη σούβλα. Το κρέας κόβεται σε λεπτές φέτες και στη συνέχεια τοποθετείται συνήθως σε πίτα μαζί με σάλτσες όπως τζατζίκι και λαχανικά όπως ντομάτες, κρεμμύδια, μαρούλι και αγγούρια. Ο γύρος προέρχεται από την ελληνική λέξη ”γυρίζω”, αναφερόμενος στη συνεχώς περιστρεφόμενη κάθετη σούβλα στην οποία μαγειρεύεται το κρέας. Κάποιοι πιστεύουν ότι ο γύρος προήλθε από την εποχή του Μεγάλου Αλεξάνδρου, όταν οι στρατιώτες του σουβλίζαν το κρέας στα σπαθιά τους και το μαγείρευαν πάνω σε φωτιά» γράφει το Taste Atlas για τον γύρο.

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη TasteAtlas (@tasteatlas)

Taste Atlas: Τα 10 καλύτερα τυλιχτά στον κόσμο:

1. Γύρος
2. Sangchu ssam, Νότια Κορέα
3. Tantuni, Τουρκία
4. Enchiladas Suizas, Μεξικό
5. Carne Asada Burrito, ΗΠΑ
6. Kathi roll, Ινδία
7. Burrito, Μεξικό
8. Enchiladas, Μεξικό
9. Mulita, Μεξικό
10. Enchiladas mineras Μεξικό

πηγή: lifo.gr

Το άρθρο Taste Atlas: Ο γύρος το καλύτερο τυλιχτό στον κόσμο εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Καλομαγειρεμένες πατάτες, βουτηγμένες σε πλούσια κόκκινη σάλτσα, με αλάτι, πιπέρι, δεντρολίβανο, σκόρδο και μπαχαρικά όπως κύμινο και μοσχοκάρυδο, δημιουργούν μια γεύση αυθεντική και καθημερινή. Οι πιπεριές, η κάπαρη και το φύλλο δάφνης προσθέτουν χαρακτήρα, ενώ η φέτα στο πλάι δίνει την τέλεια αντίθεση — δροσιάς και αλμύρας.

Γιατί, άλλωστε, ποιος Έλληνας δεν συνοδεύει το φαγητό του με ένα κομμάτι φέτα;

Η ιστορία του πιάτου

Το όνομα “γιαχνί” έχει οθωμανικές ρίζες, καθώς προέρχεται από την τουρκική λέξη για το “μαγειρευτό κρέας”. Μετά την εισαγωγή της πατάτας στην Ελλάδα τον 19ο αιώνα, η ελληνική κουζίνα πήρε την τεχνική αυτή και την προσαρμόσε στη δική της γαστρονομική παράδοση.

Έτσι, το ταπεινό λαχανικό έγινε ο πρωταγωνιστής ενός φαγητού που ενώνει δύο διαφορετικές κουλτούρες, αποδεικνύοντας ότι η δημιουργικότητα στην κουζίνα μπορεί να γεννήσει γεύσεις που μένουν αξέχαστες.

Από το Facebook στην κουζίνα μας

Η όμορφη περιγραφή αυτού του πιάτου προέρχεται από ανάρτηση της Ρίτσας, που μέσα από τα λόγια της μας μετέφερε όλη τη θαλπωρή και τη νοσταλγία που κουβαλάει το φαγητό.

Οι Πατάτες Γιαχνί δεν είναι απλώς ένα καθημερινό πιάτο· είναι μια γαστρονομική γέφυρα ανάμεσα στην ιστορία και τη σημερινή ελληνική οικογένεια.

 Εσύ θα βάλεις φέτος Πατάτες Γιαχνί στο τραπέζι σου;

Το άρθρο Πατάτες Γιαχνί της Ρίτσας: Το ταπεινό φαγητό που κρύβει ιστορία και σπιτική θαλπωρή εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Ανάμεσα όμως σ’ όλα αυτά υπάρχει ένα πράγμα που εγγυημένα θα σου φτιάξει τη διάθεση, όσο σκοτεινός κι αν φαίνεται ο κόσμος γύρω σου, και είναι κάτι που οι Ιταλοί γνωρίζουν εδώ και αιώνες – τα μακαρόνια. Αυτό το ονειρεμένο φαγητό που μπορεί τα κάνει τα πάντα καλύτερα!

Οπότε δεν μας ξάφνιασε καθόλου το ότι διαβάσαμε για μια πρόσφατη μελέτη που συμπέρανε ότι η κατανάλωση ζυμαρικών σε κάνει πιο ευτυχισμένο. Che sorpresa! (Τι έκπληξη!)

Η μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Journal of Food Science and Nutrition και πραγματοποιήθηκε από Ιταλούς ερευνητές (φυσικά!), βρήκε ότι η κατανάλωση ζυμαρικών συνδέεται με αυξημένη ευτυχία, μειωμένο στρες, αυξημένη επίγνωση και βελτιωμένη συνολική ποιότητα ζωής. Ε, ναι, προφανώς.

Αυτό που έχει ενδιαφέρον είναι ότι οι ερευνητές διαπίστωσαν πως τα θετικά αποτελέσματα ήταν πιο έντονα όταν η κατανάλωση ζυμαρικών γινόταν σε κοινωνικό πλαίσιο, είτε πρόκειται για οικογενειακή συγκέντρωση είτε για δείπνο με φίλους. «Η έρευνά μας δείχνει ότι η απλή πράξη του να μοιράζεσαι ένα πιάτο ζυμαρικών μπορεί να δημιουργήσει διαρκείς συναισθηματικούς δεσμούς και να προσφέρει παρηγοριά όπως τίποτα άλλο», λέει ο καθηγητής Φραντσέσκο Παγκνίνι, επικεφαλής της μελέτης.

Σύμφωνα με τη μελέτη που έγινε, κανένα άλλο τρόφιμο με βάση τους υδατάνθρακες – όπως ρύζι, ψωμί ή πίτσα – δεν καταφέρνει να προκαλέσει τέτοια αύξηση ευτυχίας όσο τα ζυμαρικά, όταν καταναλώνονται παρέα με άλλους. Τα δεδομένα δείχνουν πως ο συνδυασμός ζυμαρικών και κοινωνικής αλληλεπίδρασης ενισχύει σημαντικά τα επίπεδα χαράς.

Μπορεί λοιπόν ο κόσμος γύρω μας να μοιάζει χαοτικός, αλλά ένα πιάτο ζεστά μακαρόνια έχει τη δύναμη να τα κάνει όλα – έστω για λίγο – καλύτερα.

skai.gr

Το άρθρο Ζυμαρικά: Το μυστικό συστατικό της ευτυχίας σύμφωνα με νέα ιταλική μελέτη εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Υπάρχει μια Ιστορία που κυκλοφορεί σαν ανέκδοτο, για το πως έγινε γνωστό το φαγητό.

Μια νεόκοπη Αθηναία (εκ Κρήτης καταγόμενη) τη δεκαετία που όλη η επαρχία αναζητούσε την τύχη της στην Αθήνα, επέστρεψε στα πάτρια εδάφη το επόμενο καλοκαίρι της μετανάστευσής της και όταν τη ρώτησε η γειτόνισσά της η Καλλιόπη “Ήντα* δα ψήσεις** σήμερα Μαρικάκι;” απάντησε περισπούδαστα: Μπριάμ, καλέ κυρία Πόπη μου. Το πιθανότερο είναι ότι όταν έφαγε μπριάμ ο ιμάμης δεν λιγοθύμησε όπως συνέβη στην περίπτωση του ιμάμ μπαϊλντί, γιατί είναι ένα υπέροχο και ελαφρύ φαγητό που γίνεται με όλα τα καλοκαιρινά λαχανικά στο ταψί, εξού και σε κάποια μέρη λέγεται τουρλού. Ντομάτες, πατάτες, μελιτζάνες, πιπεριές, κολοκυθάκια και κρεμμύδια κομμένα σε περίπου ίδια κομμάτια, άλλοτε σοταρισμένα και άλλοτε όχι, μπαίνουν στον φούρνο μαζί με αρωματικά ψιλοκομμένα, άνηθο, δυόσμο, μαϊντανό ή και βασιλικό και οπωσδήποτε μερικές σκελίδες σκόρδο. Κάποιες μαγείρισσες το κάνουν στην κατσαρόλα, αλλά στο ταψί έχει άλλη νοστιμιά καθώς εξατμίζονται τα υγρά του και η επιφάνεια παίρνει χρώμα και γίνεται τραγανή.

Η καημένη η γειτόνισσα αναρωτήθηκε τι είναι αυτό το καινούργιο φαΐ, και την ώρα του φαγητού την έκανε την αδιακρισία της και επισκέφτηκε το Μαριώ (παρεμπιπτόντως Μαίρη το λέγανε τώρα πιά)

Όταν είδε το γνωστό της τουρλού σερβιρισμένο στα πιάτα δε μίλησε μα στη βεγγέρα το βράδυ τη κουτσομπόλεψε δεόντως:
Εμ είπα κι εγώ! αφού ήκαμε*** εμένα Πόπη, γιάντα**** να μη κάμει και το τουρλού μπριάμι. Στην Κρήτη, όπου το λένε σοφαγάδα, σοφεγάδο, συμπεθεριό ή σοφικό, προσθέτουν μια χεριά φρέσκα φασολάκια και προαιρετικά λίγες μπάμιες και το σερβίρουν με ξινομυζήθρα, ενώ στη Λευκάδα το κάνουν σαν ανοικτή πίτα με χωριάτικο φύλλο και για γέμιση χρησιμοποιούν μπριάμ και κριθαράκι που απορροφά τα υγρά. Στη Γαλλία το ρατατούιγ είναι ένα από τα παραδοσιακά πιάτα της Προβηγκίας, όπου τα λαχανικά κατ’ αρχάς σοτάρονται και κατόπιν ψήνονται σε γάστρα, ενώ στην Τυνησία τα λαχανικά συνδυάζονται με φασόλια, αμύγδαλα, σταφίδες και κουσκούς και αρωματίζονται με κανέλα, κόλιαντρο, πιπέρι καγιέν και κουρκουμά.

Η αυθεντική συνταγή

1 κιλό κολοκυθάκια
1 κιλό πατάτες
3 ώριμες ντομάτες
από 1 πιπεριά, πράσινη, κόκκινη και κίτρινη
2-3 μελιτζάνες
3 κρεμμύδια
4 σκελίδες σκόρδο ολόκληρες
1/2 φλ. χυμό ντομάτας ή 1 κ.τ.σ. πελτέ
από 1/3 ματσάκι μαϊντανό, δυόσμο, βασιλικό, ψιλοκομμένα ή 1 κ.τ.γλ. ρίγανη
αλατοπίπερο
1 φλ. ελαιόλαδο

Κόβουμε τις μελιτζάνες σε μέτρια κομμάτια, τις αλατίζουμε, τις αφήνουμε 20 λεπτά, τις ξεπλένουμε με κρύο νερό και τις στεγνώνουμε. Καθαρίζουμε, πλένουμε και κόβουμε όλα τα λαχανικά σε ίσια κομμάτια και ψιλοκόβουμε τα αρωματικά. Σε ένα μεγάλο ταψί ρίχνουμε όλα τα υλικά, αλατοπιπερώνουμε, περιχύνουμε με τον χυμό ντομάτας και με ελαιόλαδο και ανακατεύουμε καλά όλα μαζί με καθαρά χέρια. Σκεπάζουμε το ταψί με αλουμινόχαρτο και ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 200 βαθμούς για μισή ώρα. Ξεσκεπάζουμε, ανακατεύουμε προσεκτικά, αν χρειάζεται προσθέτουμε λίγο ζεστό νερό και ψήνουμε χωρίς σκέπασμα για περίπου 40-60 λεπτά στους 180 βαθμούς μέχρι να αρχίσουν τα λαχανικά να καραμελώνουν.

ΚΑΙ ΟΙ ΠΑΡΑΛΛΑΓΕΣ

Σοφεγάδα: Τσιγαρίζουμε φρέσκα και ξερά κρεμμύδια, προσθέτουμε βλίτα, φασολάκια, κολοκυθάκια, κορφάδες και λουλούδια, μάραθο, λίγη τριμμένη ντομάτα, πατάτες, αλάτι, πιπέρι, βασιλικό και δυόσμο και τα βράζουμε όλα μαζί.
Με κριθαράκι: Κόβουμε τα λαχανικά σε μικρά κυβάκια και τα ρίχνουμε στο ταψί μαζί με λίγο κριθαράκι και περισσότερα υγρά. Προαιρετικά λαδώνουμε το ταψί, στρώνουμε ένα χοντρό χωριάτικο φύλλο, ρίχνουμε τα λαχανικά, 2 αυγά χτυπημένα, λίγη φέτα τριμμένη και το κριθαράκι. Ψήνουμε περίπου 1 ώρα σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 βαθμούς.

ΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΤΟΥ ΦΑΓΗΤΟΥ

Η ΜΕΛΙΤΖΑΝΑ
Για να μην πικρίσει το φαγητό, κόβουμε τις μελιτζάνες σε κομμάτια, τις αλατίζουμε με μπόλικο αλάτι, τις αφήνουμε 20 λεπτά και τις ξεπλένουμε με κρύο νερό. Κατόπιν τις στεγνώνουμε καλά με χαρτί κουζίνας.

ΤΑ ΛΑΧΑΝΙΚΑ
Στην πραγματικότητα δεν υπάρχει συγκεκριμένη συνταγή. Βάλτε ό,τι λαχανικά έχετε στη διάθεσή σας και θα γίνει εξίσου ωραίο, αρκεί να φροντίσετε να υπάρχει σωστή αναλογία μεταξύ τους.

ΤΑ ΑΡΩΜΑΤΙΚΑ
Ισχύει η ίδια οδηγία. Βάλτε άνηθο ή μαϊντανό ή δυόσμο ή βασιλικό ή όλα μαζί αν σας αρέσουν. Η φρέσκια ή ξερή ρίγανη ταιριάζει επίσης στο φαγητό, μη ρίξετε όμως πολύ γιατί πικρίζει. Μπορείτε επίσης να προσθέσετε λουίζα και λίγο ξύσμα λεμονιού.

ΤΟ ΣΚΕΥΟΣ
Στην κατσαρόλα το φαγητό γίνεται πιο ζουμερό, ενώ στον φούρνο πιο στεγνό, πιο τραγανό και πιο μελωμένο. Είναι θέμα γούστου.

ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΜΕΡΑ
Είναι εξίσου νόστιμο, κρύο ή ζεστό. Μπορείτε να συνοδέψετε με ζυμαρικά αφού αφαιρέσετε τις πατάτες ή να το ξαναβάλετε στον φούρνο με λίγη μπεσαμέλ και τριμμένο τυρί.
Καλή σας όρεξη ……

Γράφει Μαλίτα Κατερίνα

Το άρθρο Τουρλού – Ένα αγαπημένο καλοκαιρινό φαγητό εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Χόρτα και Ιστορία: Από την αρχαιότητα έως σήμερα

Η κατανάλωση χόρτων έχει ρίζες που χάνονται στα βάθη του χρόνου. Αρχαίοι Έλληνες λόγιοι, όπως ο Θεόφραστος και ο Διοσκουρίδης, αναφέρουν τη χρήση τους τόσο στη διατροφή όσο και στην ιατρική. Στις αγροτικές κοινωνίες, τα άγρια χόρτα αποτελούσαν βασική τροφή και καταναλώνονταν είτε βραστά, ή ως βασικά συστατικά σε παραδοσιακές συνταγές, όπως οι χορτόπιτες. Η γνώση της συλλογής τους μεταβιβαζόταν από γενιά σε γενιά, με κάθε περιοχή να αναπτύσσει τις δικές της πρακτικές διαχείρισης των φυσικών πόρων.

Στα βυζαντινά χρόνια, η κατανάλωση χόρτων παρέμεινε αναπόσπαστο μέρος της καθημερινής διατροφής, καθώς αποτελούσαν προσιτή και θρεπτική επιλογή, διαθέσιμη καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους. Στη σύγχρονη ιστορία, ειδικά σε δύσκολες περιόδους όπως ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος, τα χόρτα υπήρξαν σωτήρια για πολλούς πληθυσμούς. Σήμερα, επιστρέφουν δυναμικά στο τραπέζι μας, καθώς όλο και περισσότερος κόσμος αναγνωρίζει τα διατροφικά και γευστικά τους οφέλη.

Η θρεπτική αξία των χόρτων

Τα χόρτα είναι πραγματικά διατροφικοί θησαυροί! Περιέχουν πληθώρα βιταμινών, όπως η Α, η C και η K, καθώς και βασικά μέταλλα όπως σίδηρο, μαγνήσιο και κάλιο. Είναι επίσης πλούσια σε αντιοξειδωτικά, φαινολικά συστατικά και φυτικές ίνες, που ενισχύουν την υγεία του πεπτικού συστήματος και προστατεύουν από χρόνιες παθήσεις.

Ορισμένα είδη, όπως το σταμναγκάθι και η γλυστρίδα, ξεχωρίζουν για την υψηλή περιεκτικότητά τους σε ωφέλιμα λιπαρά οξέα. Επιπλέον, οι φυτοχημικές ουσίες τους συμβάλλουν στη μείωση του κινδύνου καρδιαγγειακών νοσημάτων και ενισχύουν την άμυνα του οργανισμού. Λόγω των χαμηλών θερμίδων και της υψηλής περιεκτικότητας σε νερό, τα χόρτα αποτελούν ιδανική επιλογή για όσους επιθυμούν να διατηρήσουν ένα υγιές σωματικό βάρος.

Δεν είναι τυχαίο που οι πολυφαινόλες και τα φλαβονοειδή που περιέχουν, έχουν αποδειχθεί ευεργετικά στην καταπολέμηση της φλεγμονής, ενώ η ελαφρώς πικρή τους γεύση συμβάλλει στην καλύτερη πέψη. Σε συνδυασμό με μια ισορροπημένη διατροφή, προσφέρουν μοναδικά οφέλη για την υγεία και συμβάλλουν στη μακροζωία.

Το άρθρο Τα χόρτα στην ελληνική διατροφή από την αρχαιότητα έως σήμερα εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Σε νέο του βίντεο στο YouTube, ο διακεκριμένος Τυρναβίτης σεφ – με πορεία σχεδόν τεσσάρων δεκαετιών στη γαστρονομία και εμπειρία δίπλα στον θρύλο Alain Ducasse – καταθέτει τη δική του εκδοχή στους λατρεμένους κεφτέδες με ζουμί, δίνοντας χώρο στο συναίσθημα και στην απλότητα της ελληνικής κουζίνας.

Αυτό το πιάτο δεν είναι απλώς ένα φαγητό. Είναι μνήμες. Είναι ήχος από πιρούνια που χτυπούν πιάτα, είναι ψωμί βουτηγμένο στο «ζουμί» – στην παπάρα που μας έκανε να γλείφουμε τα δάχτυλά μας. Είναι η ζεστασιά του σπιτιού, τότε που τα απλά υλικά γίνονταν γιορτή.

Ο Σωτήρης Ευαγγέλου, με το μοναδικό του ύφος, μοιράζεται όχι μόνο τα υλικά και τα μυστικά της εκτέλεσης, αλλά και τη βαθιά του συγκίνηση γι’ αυτό το φαγητό που κουβαλά μέσα του μνήμες και οικογενειακές στιγμές.

Δείτε το βίντεο με τους “Κεφτέδες μι ζμί” του Σωτήρη Ευαγγέλου και φέρτε στο τραπέζι σας την αυθεντική, αληθινή γεύση της ελληνικής οικογένειας:

Το άρθρο Ο Σωτήρης Ευαγγέλου ξυπνά μνήμες με τους παραδοσιακούς «κεφτέδες μι ζμί» – Η συνταγή που μεγάλωσε γενιές! εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Είναι πολύ σημαντικό να σημειώσουμε ότι παρότι το πραγματικό ιταλικό ριζότο το γνωρίσαμε ως σπεσιαλιτέ σε ιταλικά εστιατόρια, πρόκειται για μια εύκολη σπιτική παρασκευή, εφόσον κάποιος καταλάβει την τεχνική της και την εφαρμόσει χωρίς παρεκκλίσεις. Μάλιστα το σπιτικό ριζότο ενδέχεται να βγει πολύ καλύτερο από ένα εστιατορικό, κυρίως γιατί στο σπίτι ο μάγειρας μπορεί να αφιερώσει τα 20′ περίπου λεπτά που απαιτούνται πάνω από ένα σκεύος, κάνοντας όλες τις σωστές κινήσεις με μεράκι. Αντίθετα, στα εστιατόρια οι μάγειροι δεν έχουν τη πολυτέλεια να δίνουν αντίστοιχο επίπεδο προσοχής.

Ποιο ρύζι κάνει για ριζότο

Το βασικό χαρακτηριστικό ενός ριζότο είναι ο κρεμώδης χαρακτήρας του και το γεγονός ότι κάθε κόκκος ρυζιού είναι μαλακός απ’ έξω, αλλά κρατάει εσωτερικά, με αποτέλεσμα να το νιώθεις στη μπουκιά. Για να συμβούν αυτά απαιτείται ρύζι με ειδικά χαρακτηριστικά και μεγάλη περιεκτικότητα σε άμυλο. Έτσι, το ριζότο γίνεται συνήθως με μια από τρεις συγκεκριμένες ποικιλίες που καλλιεργούνται στην Ιταλία. Οι πιο γνωστές ποικιλίες ρυζιού, κατάλληλου για ριζότο, είναι το Arborio και το Carnarolli, με παρεμφερή χαρακτηριστικά, ενώ λιγότερο γνωστή είναι το Vialone nano, που μάλιστα χρειάζεται ελαφρά λιγότερο χρόνο μαγειρέματος (προσωπική προτίμηση). Όλες αυτές οι ποικιλίες κατά το βράσιμό τους, με τη συγκεκριμένη τεχνική που θα περιγράψουμε πιο κάτω, έχουν τη δυνατότητα να βγάζουν άμυλο το οποίο βοηθά στη δημιουργία της κρεμώδους σάλτσας του ριζότο.

Πέρα απ’ το ειδικό ρύζι, σε γενικές γραμμές κάθε ριζότο χρησιμοποιεί -σε διαφορετικά στάδια- ψιλοκομμένο κρεμμύδι, λευκό κρασί, ζωμό κοτόπουλου ή λαχανικών ή θαλασσινών/ψαριού (ανάλογα με τη συνταγή), βούτυρο και τριμμένη παρμεζάνα (εκτός συνταγών θαλασσινών). Με όλα αυτά κοινά, οι συνταγές ριζότο διαφέρουν κυρίως ως προς το κεντρικό υλικό, αυτό που δίνει το όνομά του στη συνταγή.

Πώς φτιάχνεται ένα ριζότο

Η όλη φιλοσοφία των συνταγών ριζότι (και της ιταλικής μαγειρικής σε μεγάλο βαθμό), είναι ο εστιασμός σε ένα και μόνο βασικό υλικό που αποτελεί τον πρωταγωνιστή της κάθε συνταγής. Οι συνταγές δεν έχουν πληθώρα άλλων υλικών, δεν είναι φλύαρες, αλλά εξαιρετικά συγκεντρωμένες στην ηρωοποίηση του θεματικού υλικού μέσα απ’ το πάντρεμά του με ρύζι.

Η τεχνική των ριζότι είναι ενιαία για κάθε συνταγή και χωρίζεται σε τέσσερα στάδια που θα τα παρουσιάσουμε και με το ιταλικό τους όνομα: Ξεκινάμε πάντα με το Soffritto (σοτάρισμα), το Riso (ρύζι) και το Brodo (ζωμός) που πάνε παρέα, το Condimenti (βασικό υλικό) και τη Mantecatura (κλείσιμο).

Ιδανικά χρησιμοποιούμε ένα μεγάλο βαθύ τηγάνι, αλλά μπορεί και να κάνουμε ριζότο και σε κατσαρόλα. Πάντα, έχουμε από πριν έτοιμο τον ζωμό που θα χρησιμοποιήσουμε (περίπου 1,4 λίτρα για 500 γρ. ρύζι) και ψιλοκομμένο κρεμμύδι.

Soffritto

Στη πρώτη φάση του Soffritto, βάζουμε στο σκεύος συνήθως λίγο ελαιόλαδο και βούτυρο και προσθέτουμε το κρεμμύδι σε μεσαία προς υψηλή ένταση. Δεν το καραμελώνουμε, αλλά το σοτάρουμε για περίπου 3′, ίσα-ίσα να γίνει διαφανές. Τότε ρίχνουμε το ρύζι και το αφήνουμε για 1′ να σοταριστεί κι αυτό με το κρεμμύδι.

Riso και Brodo

Το δεύτερο στάδιο του Riso και Brodo είναι και το πιο βασικό στοιχείο της τεχνικής, καθότι διαρκεί συνολικά για περίπου 15′-17′ και έχει σαν στόχο να βράσει το ρύζι με τρόπο που θα βγάλει τα άμυλά του και θα δημιουργήσει την κρεμώδη υφή που χαρακτηρίζει ένα οποιοδήποτε ριζότο. Εδώ λοιπόν, ανεβάζουμε την ένταση στο μέγιστο και κάθε 1′ με 2′ λεπτά ρίχνουμε στο σκεύος από μια κουτάλα ζωμό, προκειμένου να την «πιεί» το ρύζι. Μόλις σωθούν τα υγρά και το ρύζι αδημονεί για νέα, ξαναρίχνουμε την επόμενη κουτάλα.

Είναι σαν να το βασανίζουμε αργά, να το αφήνουμε να διψάει για υγρό και να του το δίνουμε με το σταγονόμετρο. Ακριβώς αυτή η τεχνική είναι που βοηθά τα άμυλα να βγουν απ’ τους κόκκους του ρυζιού και να δημιουργήσουν σάλτσα, μαζί με τα υπόλοιπα υλικά. Ανάμεσα στις κουτάλες με ζωμό που ρίχνουμε στο ριζότο, ρίχνουμε και ένα ποτήρι λευκό κρασί. Πολλοί το ρίχνουν στην αρχή για να φύγει όλο το αλκοόλ μέχρι το τελείωμα της συνταγής, άλλοι λίγο πριν τη μέση του σταδίου αυτού. Εδώ δεν υπάρχει κανόνας, αλλά είναι κυρίως θέμα γούστου.

Condimenti

Το τρίο στάδιο, Condimenti, αναφέρεται στην εισαγωγή στο ριζότο του βασικού υλικού, κάτι που χρονικά εμπίπτει σε κάποιο σημείο μέσα στο στάδιο Riso και Brodo. Ο ακριβής χρόνος εισαγωγής του υλικού είναι ανάλογος με το ποιο είναι αυτό και πόση ώρα μαγείρεμα θέλει. Αν κάνουμε ριζότο αγκινάρας, μάλλον θα τις βάλουμε στην αρχή, δηλαδή μόλις πρωτοβάλουμε το ρύζι. Αν κάνουμε ριζότο με αποξηραμένα μανιτάρια πορτσίνι μερικά λεπτά αργότερα, αν κάνουμε ριζότο αλ λιμόνε θα βάλουμε το λεμόνι προς το τέλος και, αν κάνουμε ριζότο με γαρίδες, θα τις προσθέσουμε δυο με τρία λεπτά πριν είναι έτοιμο το ρύζι.

Εν τω μεταξύ, ακόμη κι αν έχει μπει το βασικό υλικό, εμείς συνεχίζουμε τον αργό βασανισμό του ρυζιού με το ζωμό «κουτάλα -κουτάλα», μέχρι να αρχίζει να μαλακώνει και να φουσκώνει το ρύζι και επιπλέον να είναι όλο και πιο εμφανής η αμυλώδης ουσία ανάμεσά στους κόκκους του. Περί το 15ο λεπτό μετά την εισαγωγή του στο τηγάνι, αν έχουμε χρησιμοποιήσει Vialone Nano ή περί το 17ο λεπτό αν έχουμε χρησιμοποιήσει τις άλλες ποικιλίες, το ρύζι πρέπει να είναι έτοιμο. Μαλακό απ’ έξω με ένα κράτημα στο κέντρο του κάθε κόκκου και μελωμένο. Ταυτόχρονα ο ζωμός θα πρέπει να τελειώνει.

Mantecatura

Τότε προχωράμε στο τελευταίο στάδιο του κλεισίματος της συνταγής (Mantecatura), όπου προσθέτουμε μια τελευταία κουτάλα από ζωμό, ανακατεύουμε και σβήνουμε το μάτι. Το κλείσιμο γίνεται προσθέτοντας πρώτα βούτυρο (και εννοούμε πραγματικό αγελαδινό βούτυρο, όχι μαργαρίνες) και καθώς ανακατεύουμε και λιώνει, προσθέτουμε ως τελικό υλικό την παρμεζάνα. Τα δύο αυτά στοιχεία είναι που, μαζί με το άμυλο που έχει βγει απ’ το ρύζι, δημιουργούν αυτή τη μαγική κρεμώδη υφή. Λόγω παρμεζάνας, δεν βάζουμε αλάτι στη διαδικασία. Στη περίπτωση που το ριζότο έχει θαλασσινά, δεν βάζουμε παρμεζάνα γιατί καπελώνει τις γεύσεις και δεν ταιριάζει, αλλά προσθέτουμε αλάτι.

Με λίγο τριμμένο πιπέρι, το καυτό ριζότο είναι έτοιμο να σερβιριστεί στα πιάτα χωρίς καθυστέρηση. Το ριζότο τρώγεται πάντα και μόνο τη στιγμή που είναι έτοιμο, δεν ξαναζεσταίνεται. Μάλιστα, μόλις μπει με την κουτάλα στο πιάτο, οφείλει να κυλάει αργά και να απλώνεται «σαν κύμα», εξ’ ου και οι Ιταλοί χαρακτηρίζουν την υφή του ιδανικού ριζότο ως all’ onda που σημαίνει ακριβώς αυτό: «Το κύμα που κυλάει».

Αντιλαμβανόμενοι την τεχνική, τα απαραίτητα υλικά, την αλληλουχία των σταδίων και τη φιλοσοφία του εστιασμού σε ένα μόνο κεντρικό υλικό, είστε έτοιμοι να δοκιμάσετε μια απ’ τις εκατοντάδες συνταγές ριζότο που υπάρχουν. Αφού το φτιάξετε μερικές φορές, θα το απολαμβάνετε σιγά-σιγά σπίτι σας, ως ένα πληθωρικό υπέροχο πιάτο που δοξάζει κάθε φορά και από ένα αγαπημένο υλικό.

πηγή

Το άρθρο Ιταλικό ριζότο: Βήμα-βήμα η τεχνική για άψογο αποτέλεσμα εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Υπάρχει από το 2.500 π.Χ και πράγματι αποτελείται από 92% νερό. Γι’αυτό άλλωστε και οι αρχαίοι Αιγύπτιοι εκτός από το να το καταναλώνουν σαν φρούτο, το μετέφεραν μαζί τους σε ναυτικές και άλλες αποστολές σαν αποθήκη νερού. Τον 10ο αιώνα μ.Χ. καλλιεργείται στην Κίνα και τον 13ο αιώνα διαδίδεται στην Ευρώπη μέσω των Αράβων. Έγιναν το σύμβολο του μαρτυρίου του Αγίου Λαυρεντίου στην Ιταλία. Κάθε χρόνο, στις 10 Αυγούστου στη Φλωρεντία, ο άγιος των μαγείρων γιορτάζεται με ένα όργιο καρπουζοφαγίας.

Από μελέτες που έγιναν βρέθηκε ότι ο χυμός του καρπουζιού περιέχει ζάχαρα από 5% έως 8%. Αυτό σημαίνει ότι έχει λίγες θερμίδες. Ενα κιλό καρπούζι περιέχει 100-200 μόνο θερμίδες. Το καρπούζι δεν παχαίνει, δυναμώνει και ομορφαίνει.

Το καρπούζι περιέχει τις απαραίτητες βιταμίνες και ανόργανα συστατικά, συμπεριλαμβανομένων βιταμίνη C, Α, Β1, Β6, το μαγνήσιο, β-καροτένιο, κάλιο και διαλυτές φυτικές ίνες. Το 90% αποτελείται από νερό και 5% σε φρουκτόζη. Περιέχει υψηλή περιεκτικότητα σε λυκοπένιο και γλουταθειόνη, ισχυρές αντιοξειδωτικές και αντικαρκινικές ουσίες. Είναι φυσικό διουρητικό, το οποίο προάγει την απώλεια βάρους και συμβάλλει στη νεφρική λειτουργία.

Το καρπούζι περιέχει πλήθος ευεργετικών για την υγεία μας συστατικών, πολλά από τα οποία ίσως δεν γνωρίζουμε.
Μάθετε λοιπόν ότι:

1. 100 γρ. καρπούζι έχουν 30 θερμίδες, 7,6 γρ. υδατάνθρακες και 94 γρ. νερό.

2. Ο χυμός του καρπουζιού περιέχει ζάχαρα από 5% έως 8%. Αυτό σημαίνει ότι έχει λίγες θερμίδες. Εχει υπολογιστεί ότι ένα κιλό καρπούζι περιέχει 100-200 μόνο θερμίδες. Το καρπούζι δεν παχαίνει, δυναμώνει και ομορφαίνει.

3. Περιέχει ασκορβικό οξύ (Βιταμίνη C) 8-9mg%. Η βιταμίνη C, δρα προστατευτικά κατά της γήρανσης.

4. Το καρπούζι είναι εξαιρετική πηγή αντιοξειδωτικών ουσιών καθώς περιέχει βιταμίνη C, β-καροτένιο αλλά και βιοτίνη, συμβάλλοντας έτσι στην προστασία του οργανισμού από διάφορους τύπους καρκίνου.

5. Περιέχει β-καροτένιο που είναι προβιταμίνη της βιταμίνης Α, 230 μικρογρ. Η βιταμίνη Α, μας προστατεύει από τις μολύνσεις και ενδυναμώνει την όραση. H βιταμίνη Α, είναι σημαντική για καλύτερη όραση και για αποτελεσματικότερη άμυνα σε μολύνσεις καθώς ενδυναμώνει τα λεμφοκύτταρα του οργανισμού.
6. Περιέχει επίσης βιταμίνη Β6 (0,14mg) , η οποία συμβάλλει στην σύνθεση των νευροδιαβιβαστών του εγκεφάλου καθώς συντελεί στην καλύτερη πνευματική και ψυχολογική υγεία. Συμβάλει στη σύνθεση σεροτονίνης, ντοπαμίνης, μελατονίνης

7. Περιέχει το αμινοξύ citrolline, που στον οργανισμό μας μετατρέπεται σε ένα βασικό αμινοξύ, την αργινίνη, που συμβάλλει σημαντικά στη σωστή λειτουργία του καρδιαγγειακού μας συστήματος.

Συμβάλλει, μέσω του αμινοξέος citrolline που εμπεριέχει, στις εύρυθμες καρδιαγγειακές και ανοσολογικές λειτουργίες. Η σχέση κιτρουλίνη-αργινίνη, βοηθά την υγεία της καρδιάς, του ανοσοποιητικού συστήματος και μπορεί να αποδειχθεί πολύ χρήσιμο για όσους πάσχουν από παχυσαρκία και διαβήτη τύπου 2. Επίσης είναι ένας πολύ καλός τρόπος για να χαλαρώσει τα αιμοφόρα αγγεία, όπως κάνει και το Viagra, χωρίς όμως να έχει ανεπιθύμητες ενέργειες. Η αργινίνη βοηθά επίσης τον κύκλο της ουρίας από την απομάκρυνση της αμμωνίας και άλλων τοξικών ενώσεων από το σώμα μας.

8. Περιέχει λυκοπένιο, μια ουσία με έντονη αντιοξειδωτική δράση, και κάλιο, που συμβάλλει στη ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης έχοντας παράλληλα διουρητική δράση.

Αξίζει να σημειωθεί ότι το λυκοπένιο, δηλαδή η χρωστική ουσία στην οποία οφείλεται το κόκκινο χρώμα ορισμένων φρούτων και λαχανικών (π. χ. τομάτας, καρπουζιού), που περιέχεται στο καρπούζι είναι περισσότερο διαθέσιμο για τον ανθρώπινο οργανισμό συγκριτικά με το αντίστοιχο που περιέχεται στην τομάτα. Επίσης, το καρπούζι προσφέρει το λυκοπένιο όταν καταναλώνεται ωμό, σε αντίθεση με την τομάτα, η οποία απελευθερώνει καλύτερα τη συγκεκριμένη ουσία όταν μαγειρευτεί. Αυτό το γεγονός, σε συνδυασμό βεβαίως με τις αποδεδειγμένες ευεργετικές δράσεις του λυκοπενίου στο καρδιαγγειακό σύστημα, στην πρόληψη διαφόρων μορφών καρκίνου και στην άνοση λειτουργία του οργανισμού εξαιτίας της ισχυρής αντιοξειδωτικής του δράσης, καθιστά το καρπούζι ως μια επιπρόσθετη εναλλακτική πηγή υγείας και πρόληψης. To λυκοπένιο, θεωρείται ότι έχει αντικαρκινική δράση. Το λυκοπένιο εξουδετερώνει τις ελεύθερες ρίζες οξυγόνου που σχηματίζονται κατά τη διάρκεια του κυτταρικού μεταβολισμού. Η δράση του γίνεται αισθητή κυρίως σε περιστατικά ενάντια στον κίνδυνο του καρκίνου του προστάτη, παρουσιάζοντας, συγχρόνως, ευεργετικές δράσεις στο καρδιαγγειακό σύστημα.

9. Οι φυτικές ίνες που περιέχει βοηθούν στην καλή λειτουργία του εντέρου. Είναι πολύ καλή πηγή φυτικών ινών, οι οποίες βοηθούν την κινητικότητα του εντέρου, ενώ συμβάλλουν στην πρόληψη του καρκίνου του παχέος εντέρου, κυρίως του ορθού. Οι πλούσιες φυτικές ίνες του το καθιστούν σχεδόν απαγορευτικό για τους πάσχοντες από το σύνδρομο του ευερέθιστου εντέρου.

10. Ο χυμός του προκαλεί έντονη διούρηση καθαρίζοντας το αίμα και τα νεφρά

Αν είστε διαβητικός, δεν είναι μόνο τα καρπούζια ασφαλή για κατανάλωση, αλλά πρέπει να τα απολαύσετε ως μέρος μιας υγιεινής, ισορροπημένης διατροφής.

Σύμφωνα με έρευνα που πραγματοποιήθηκε στην Αμερική αποδείχθηκε ότι το παγωμένο καρπούζι, ακόμα κι αν προσφέρει μια ευχάριστη πηγή δροσιάς, είναι κατά πολύ λιγότερο θρεπτικό από το αντίστοιχο που καταναλώνεται σε θερμοκρασία δωματίου. Συγκεκριμένα, διάφορες ποικιλίες καρπουζιού αποθηκεύτηκαν για δύο εβδομάδες σε θερμοκρασίες 21, 13 και 5 oC.

Μετά από εξέταση των θρεπτικών συστατικών τους, αποδείχθηκε ότι αυτά που συντηρήθηκαν στους 21 oC περιείχαν 40% περισσότερο λυκοπένιο και 140% επιπλέον β-καροτένιο, το οποίο ο οργανισμός μετατρέπει σε βιταμίνη Α. Από το γεγονός αυτό φαίνεται ότι τα καρπούζια συνεχίζουν να παράγουν θρεπτικές ουσίες ακόμα και μετά τη συλλογή τους και ότι η ψύξη επιβραδύνει αυτή τη διαδικασία. Σημειώνεται, επίσης, ότι η διάρκεια ζωής του φρούτου κυμαίνεται μεταξύ 14 και 21 ημερών σε θερμοκρασία 13 oC, ενώ η αντίστοιχη στο ψυγείο είναι κατά πολύ μικρότερη.

Το καρπούζι περιέχει:
Νερό (gr.) 256
Ενέργεια (Kcal) 84
Πρωτεΐνες (gr.) 5.7
Λιπαρά (gr.) 3.5
Υδατάνθρακες (gr.) 74.8
Φυτικές Ίνες (gr.) 1.1
Ασβέστιο (mg) 19.6
Σίδηρο (mg) 0.7
Μαγνήσιο (mg) 28
Φώσφορο (mg) 30.8
Κάλιο (mg) 314
Νάτριο (mg) 2.8
Ψευδάργυρο (mg) 0.3
Βιταμίνη C (mg) 22.7
Θειαμίνη (mg) 0.1
Ριβοφλαβίνη (mg) 0.1
Νιασίνη (mg) 0.5
Βιταμίνη B-6 (mg) 0.1
Βιταμίνη A (IU) 1593

Πηγή

Το άρθρο Φάτε καρπούζι για δίαιτα, καρδιά, πίεση, μνήμη και για την προστασία από τον καρκίνο εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Τα φύλλα του αμπελιού χρησιμοποιούνται σε μια από τις πιο γνωστές και αγαπημένες ελληνικές παραδοσιακές συνταγές: τα ντολμαδάκια ή σαρμαδάκια, όπως αποκαλούνται σε πολλές περιοχές.

Η ιδανική περίοδος για να μαζέψετε αμπελόφυλλα είναι από μέσα Μαΐου έως τα τέλη Ιουνίου. Αυτή η εποχή είναι η πιο κατάλληλη γιατί τα φύλλα είναι:

• Φρέσκα και τρυφερά

• Πράσινα και ζωντανά

• Χωρίς έντονα νεύρα ή σκληρές ίνες

• Αρωματικά και εύκαμπτα

Προσοχή: Μαζεύουμε φύλλα από αμπέλια που δεν έχουν ψεκαστεί πρόσφατα και όχι από φυτά με σταφύλια σε πλήρη ανάπτυξη.

Πώς Διατηρούμε τα Αμπελόφυλλα για Όλο τον Χρόνο

Αν μαζέψετε μεγαλύτερη ποσότητα, υπάρχουν παραδοσιακοί τρόποι συντήρησης ώστε να τα έχετε διαθέσιμα όλο το χρόνο:

✔️ 1. Σε Άλμη

Τα φύλλα ζεματίζονται για 1-2 λεπτά σε βραστό νερό και στη συνέχεια τοποθετούνται σε βάζα με αλατόνερο (άλμη). Έτσι διατηρούνται για πολλούς μήνες.

✔️ 2. Κατάψυξη

Αφού ζεματιστούν και στραγγίξουν καλά, αποθηκεύονται σε σακουλάκια τροφίμων και μπαίνουν στην κατάψυξη.

✔️ 3. Ξήρανση (λιγότερο συνηθισμένη)

Τα φύλλα στεγνώνουν στον ήλιο και φυλάσσονται σε πάνινες σακούλες. Πριν τη χρήση, χρειάζονται μούλιασμα.

Πώς Χρησιμοποιούμε τα Αμπελόφυλλα;

Τα αμπελόφυλλα είναι βασικό συστατικό για:

• Ντολμαδάκια με ρύζι και μυρωδικά (νηστίσιμα)

• Σαρμαδάκια με κιμά

• Πίτες και λαδερά

• Τυλιχτά με λαχανικά ή φέτα

Τυλίγονται καλύτερα όταν είναι μαλακά και εύκαμπτα – ζεματίστε τα για 1 λεπτό αν είναι πολύ σφιχτά.

Φωτογραφίες Αστέριος Στέλιος 

Το άρθρο Η Καλύτερη Εποχή για να Μαζέψετε Αμπελόφυλλα – Για Ντολμαδάκια ή Σαρμαδάκια Όλο τον Χρόνο εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Αυτόν του τζίτζικα και του μέρμηγκα.

Και αυτό γιατί, σαν τα μυρμήγκια και εμείς, θα συλλέξουμε και θα προετοιμάσουμε τους καρπούς που θα μας δώσουν το πολύτιμο ποτό, το οποίο θα απολαμβάνουμε τα κρύα βράδια του χειμώνα.

Η διαδικασία θέλει, υπομονή και έκθεση στον ήλιο για 5 εβδομάδες.

Το σπιτικό τσέρι, θα κρατήσει για έναν χρόνο, ακόμη και εκτός ψυγείου.

Λικέρ τσέρι

Υλικά:

• 1 κιλό κεράσια
• 1 λίτρο κονιάκ
• 350 γρ. ζάχαρη
• 5 γαρύφαλα
• 1 ξύλο κανέλα

Εκτέλεση:

Πλένουμε και στεγνώνουμε τα κεράσια.

Αφαιρούμε τα κοτσάνια και τα κουκούτσια. Με το ειδικό εργαλείο, αν το έχουμε, ή βάζοντας κάθε κεράσι στο στόμιο ενός μπουκαλιού και πιέζοντας στο κέντρο με ένα τσόπστικ ή με ένα καλαμάκι, για να πέσει το κουκούτσι μέσα στο μπουκάλι.

Σε μεγάλο βάζο που κλείνει καλά με καπάκι, βάζουμε τα κεράσια που τα πιέζουμε με τα χέρια μας να βγάλουν τους χυμούς τους.

Σπάμε με ένα σφυράκι και κάποια κουκούτσια και τα ρίχνουμε μέσα στο βάζο.

Προσθέτουμε το κονιάκ και κλείνουμε το βάζο.

Το αφήνουμε να «ζυμωθεί», για 1 μήνα, σε μέρος που το βλέπει ο ήλιος.

Μετά από αυτό το διάστημα, περνάμε το υγρό από τουλουπάνι, ή πολύ λεπτή σίτα, πιέζοντας καλά να βγει όλος ο χυμός από τα κεράσια.

Ξαναβάζουμε το ποτό στο βάζο, χωρίς τα φρούτα και τα κουκούτσια και ρίχνουμε τη ζάχαρη, την κανέλα και το γαρύφαλλο.

Αφήνουμε για 1 εβδομάδα, στον ήλιο, για να διαλυθεί η ζάχαρη, και έπειτα βάζουμε το λικέρ σε μπουκάλι.

Διατηρείται για περίπου 1 χρόνο.

πηγή

Το άρθρο Σπιτικό λικέρ κεράσι: Το φτιάχνουμε την άνοιξη για να το απολαύσουμε τον χειμώνα εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Στη σημερινή συνταγή ετοιμάζουμε ένα σπιτικό παγωτό φράουλα, ιδανικό για παιδιά και όλη την οικογένεια. Είναι χωρίς ζάχαρη, με φυσικά υλικά και χαμηλά λιπαρά – ένας υγιεινός και διαιτητικός τρόπος να απολαύσουμε κάτι γλυκό τις ζεστές μέρες που έρχονται!

Υλικά:

• 250 γρ. φρέσκες φράουλες (κατά προτίμηση βιολογικές)

• 350 γρ. γιαούρτι (πρόβειο, κατσικίσιο, αγελαδινό ή φυτικό)

• 1 κ.γ. μέλι (προαιρετικά, μόνο για παιδιά άνω του 1 έτους)

• Λίγες σταγόνες χυμό λεμονιού

• Εκχύλισμα βανίλιας (προαιρετικά)

• Xωνάκια

Εκτέλεση:

1. Πλένουμε καλά τις φράουλες, αφαιρούμε το κοτσάνι και τις κόβουμε σε κομμάτια.

2. Τοποθετούμε τις φράουλες σε ένα πυρέξ, περιχύνουμε με το μέλι (αν χρησιμοποιούμε) και ανακατεύουμε ελαφρώς.

3. Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 190°C για 15 λεπτά.

4. Αφήνουμε τις φράουλες να κρυώσουν τελείως και τις πολτοποιούμε με ένα πιρούνι ή στο multi.

5. Σε ένα μπολ, ανακατεύουμε το γιαούρτι, το χυμό λεμονιού, τη βανίλια και τις πολτοποιημένες φράουλες μέχρι να ομογενοποιηθούν.

6. Μεταφέρουμε το μείγμα σε θήκες για παγωτά ή σε χωνάκια και τοποθετούμε στην κατάψυξη για τουλάχιστον 4-6 ώρες.

Tips:

• Για καλύτερη υφή, μπορείτε να χτυπήσετε το παγωτό με μίξερ χειρός κάθε 1-2 ώρες κατά τη διάρκεια της κατάψυξης.

• Μπορείτε να προσθέσετε και άλλα φρούτα της επιλογής σας ή να δημιουργήσετε στρώσεις με διαφορετικά φρούτα.

• Αν δεν έχετε θήκες για παγωτό, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε μικρά πλαστικά ποτηράκια και ξυλάκια.

Απολαύστε το παγωτό φράουλα με τα παιδιά σας και δημιουργήστε όμορφες καλοκαιρινές αναμνήσεις!

Το άρθρο Σπιτικό Παγωτό Φράουλα για Παιδιά (Χωρίς Ζάχαρη) εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Αυτή η απλή συνταγή του Δημήτρη Μακρυνιώτη, είναι υπέροχη γιατί δίνει αυτό που υπόσχεται.

Υπέροχο, βελούδινο, αφράτο παγωτό κρέμα, που μπορείς να απολαύσεις με γλυκό κουταλιού, με λιωμένη κουβερτούρα, ή με λίγο μέλι.

Tip: η κρέμα γάλακτος και το ζαχαρούχο γάλα πρέπει να είναι πολύ παγωμένα, πριν τα χτυπήσουμε στο μίξερ.

Σπιτικό παγωτό κρέμα

Υλικά:

• 600 ml κρέμα γάλακτος με full λιπαρά
• 1 κουτί ζαχαρούχο γάλα

Εκτέλεση:

Βάζουμε τις κρέμες γάλακτος και το ζαχαρούχο στο ψυγείο να παγώσουν.

Στον κάδο του μίξερ, ρίχνουμε τις παγωμένες κρέμες γάλακτος και το παγωμένο ζαχαρούχο και ανακατεύουμε με το εξάρτημα «σύρμα», μέχρι να αποκτήσουν τη σύσταση και την πυκνότητα του γιαουρτιού.

Αδειάζουμε το αφράτο μείγμα σε μακρόστενη φόρμα για κέικ και καλύπτουμε με μεμβράνη.

Τοποθετούμε στην κατάψυξη μέχρι να παγώσει.

πηγή

Το άρθρο Συνταγή για παγωτό κρέμα με 2 υλικά και χωρίς παγωτομηχανή εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Υπάρχουν πολλοί μύθοι γύρω από το πότε είναι «καλύτερο» ή «χειρότερο» να τρώμε τα φρούτα.

Το άρθρο 5 μύθοι για τα φρούτα εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Το άρθρο Πάστα φλώρα με εύκολη σπιτική μαρμελάδα φράουλα εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Ο Στέλιος Παρλιάρος μας χαρίζει μια συνταγή για κλασικό γλυκό ψυγείου με κρέμα, μπισκότα και σοκολάτα, εύκολο στη παρασκευή του που σίγουρα θα λατρέψουν τα παιδιά.

Υλικά

Το άρθρο Γλυκό ψυγείου με μπισκότα πτι μπερ εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Φρούτα ώριμα και σφιχτά
Πριν καν αρχίσουμε να φτιάχνουμε μαρμελάδα, φροντίζουμε τα φρούτα μας να είναι ώριμα και σφιχτά. Χωρίς χτυπήματα, σημάδια και ανομοιομορφία. Τα ώριμα φρούτα απελευθερώνουν, κατά τη διάρκεια της παρασκευής, την καλύτερη δυνατή γεύση τους.

Προσθέτουμε όση ζάχαρη χρειάζεται
Λένε ότι το μυστικό για επιτυχημένη μαρμελάδα είναι να ακολουθήσουμε πιστά τη συνταγή. Και έχουν δίκιο. Μπορεί η διαίσθηση μας να γεννά δεύτερες σκέψεις ως προς το πόσο γλυκιά ή πικρή θα βγει, όμως, η ποσότητα ζάχαρης που θα χρησιμοποιήσουμε είναι σημαντική, ακριβής και καθοριστική. Μην ξεχνάτε ότι η ζάχαρη λειτουργεί ως συντηρητικό για τη μαρμελάδα, οπότε όσο λιγότερη, τόσο πιο γρήγορα θα αλλοιωθεί η γεύση της και θα χαλάσει.

Σιγοβράζουμε σταθερά και ανακατεύουμε συχνά
Μπορεί οι ρυθμοί της καθημερινότητας να είναι φρενήρεις και όλοι να τρέχουμε για να προλάβουμε, όμως, η μαρμελάδα θέλει τον χρόνο της για να παρασκευαστεί. Η χαμηλή φωτιά μειώνει τις πιθανότητες τα φρούτα μας να καούν ή το μείγμα μας να αποκτήσει πικρή γεύση ενώ παράλληλα επιτρέπει στα φρούτα να βγάλουν τα αρώματα τους. Επίσης, το συχνό ανακάτεμα είναι απαραίτητο. Η μαρμελάδα δεν είναι μια γρήγορη παρασκευή με το συχνό ανακάτεμα να βοηθάει στο να μην καεί και η ξύλινη κουτάλα στο να μην υπάρχει αλλοίωση αρώματος και γεύσης.

Η σωστή κατσαρόλα
Και η κατσαρόλα παίζει σπουδαίο ρόλο στην παρασκευή μαρμελάδας. Πρέπει να είναι μεγάλη, ευρύχωρη και να έχει χοντρό πάτο. Υπάρχει λόγος. Ο χοντρός πάτος βοηθάει το μείγμα να μην κολλήσει και άρα η μαρμελάδα να μην καεί.

Εξαφανίστε τον αφρό
Ο αφρός που κάνει την εμφάνιση του συνήθως στην κορυφή της κατσαρόλας έχει άμεση σχέση με την ποιότητα της ζάχαρης. Αν δεν εμφανιστεί, τότε η ζάχαρη που έχετε προμηθευτεί είναι εξαιρετική. Αν πάλι βρεθεί μπροστά σας, δεν χρειάζεται άγχος. Απλά, να τον αφαιρέσετε από την επιφάνεια της μαρμελάδας άμεσα.

Θερμόμετρο ανά χείρας
Ένα από τα μεγαλύτερα άγχη μας στην παρασκευή μαρμελάδας είναι να αντιληφθούμε ποια είναι η χρονική στιγμή που έχει δέσει. Που το μείγμα έχει ομογενοποιηθεί και γίνει ένα. Υπάρχει τρόπος και εμπλέκει το κλασικό θερμόμετρο. Αν η οθόνη δείξει αριθμό ανάμεσα στους 103 με 105 βαθμούς C, τότε η μαρμελάδα είναι έτοιμη.

Χυμός λεμονιού στο φινάλε
Όλες οι μαρμελάδες θέλουν λίγο χυμό λεμονιού πριν καταλήξουν στην αεροστεγή συσκευασία τους. Το λεμόνι λειτουργεί ως συντηρητικό. Επιπρόσθετα, η πηκτίνη που περιέχει δεν λειτουργεί απλά ως αντιθετικό στοιχείο στην τελική σύσταση, αλλά βοηθάει και τη μαρμελάδα να δέσει καλύτερα.

πηγή

Το άρθρο Σπιτική μαρμελάδα: χρήσιμες συμβουλές για να την πετύχετε εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Το άρθρο Πανεύκολο κέικ βανίλιας εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.

Αντί για βαριά κρέμα και μασκαρπόνε, το γιαούρτι μειώνει τις θερμίδες και τα λιπαρά, ενώ παράλληλα διατηρεί την κρεμώδη υφή και τη γευστική απόλαυση. Με λίγα υλικά και ελάχιστο χρόνο προετοιμασίας, μπορείτε να απολαύσετε αυτό το ελαφρύ γλυκό χωρίς ενοχές!

Συνταγή για το τιραμισού με γιαούρτι

• Σε ένα μεγάλο μπολ, ανακατεύουμε ζεστό νερό, σκόνη καφέ και 20 γρ. μέλιΑφήνουμε στην άκρη να κρυώσει.Χτυπάμε την σαντιγί με το μίξερ μέχρι να αφρατέψειΣε ένα μεσαίο μπολ, χτυπήστε ελαφρά το στραγγιστό γιαούρτι, την σαντιγί και εκχύλισμα βανίλιας, μέχρι να ομογενοποιηθούν.
• Δοκιμάστε και προσθέστε περισσότερο μέλι εάν θέλετε. Στο ταψί σας απλώνετε μια λεπτή στρώση κρέμας στον πάτο.Κατόπιν βάζετε εάν κάθε φορά Σαβαγιάρ μουσκεμένο στον καφέ κάνοντας μια στρώση
• Απλώνετε από πάνω την κρέμα γιαουρτιού.
• Κάνουμε άλλη μια στρώση με μουσκεμένα σε καφέ Σαβαγιάρ
• Περιχύνουμε με την υπόλοιπη κρέμα γιαουρτιού. Σκεπάζουμε με πλαστική μεμβράνη και βάζουμε στο ψυγείο για 4 ώρες.
• Αφού δέσει το τιραμισού, κοσκινίστε από πάνω με σκόνη κακάο και κόψτε σε φέτες για να το σερβίρετε

Πηγή: petros-syrigos.com

Το άρθρο Τιραμισού με γιαούρτι – από τα πιο αγαπημένα γλυκά παγκοσμίως εμφανίστηκε πρώτα στο TirnavosPress.