«Από τις διαψεύσεις στο κλείσιμο της πισίνας: Τελικά ποιος είχε δίκιο;»

Όταν η Νέα Δημοτική Κίνηση ανέδειξε το ζήτημα της ασφάλειας στην πισίνα του Πολυδύναμου Αθλητικού Κέντρου, η δημοτική αρχή επέλεξε να απαντήσει με χαρακτηρισμούς, κάνοντας λόγο για «υποκρισία», «θράσος» και «λάσπη». Υποστήριζε ότι επρόκειτο απλώς για μια μεμονωμένη φθορά που είχε ήδη αποκατασταθεί και ότι η αντιπολίτευση δημιουργούσε εντυπώσεις.

Λίγες ημέρες αργότερα, όμως, η ίδια η δημοτική αρχή ανακοίνωσε την προσωρινή αναστολή λειτουργίας της πισίνας, προκειμένου να πραγματοποιηθούν εργασίες αποκατάστασης, επειδή μετά την πλήρωση της δεξαμενής διαπιστώθηκαν φθορές που δεν είχαν εντοπιστεί νωρίτερα, καθώς και πρόσθετες προληπτικές τεχνικές παρεμβάσεις.

Επομένως, γεννώνται εύλογα ερωτήματα:

Αφού όλα είχαν αποκατασταθεί, γιατί χρειάστηκε να κλείσει η πισίνα;

Αφού οι καταγγελίες χαρακτηρίζονταν υπερβολικές, γιατί κρίθηκε αναγκαία η αναστολή της λειτουργίας της εγκατάστασης για λόγους ασφάλειας;

Η ασφάλεια των παιδιών δεν είναι πεδίο πολιτικής αντιπαράθεσης ούτε επικοινωνιακών χειρισμών. Όταν διατυπώνονται ανησυχίες, η υπεύθυνη στάση είναι να εξετάζονται με σοβαρότητα και όχι να απαντώνται με επιθέσεις και χαρακτηρισμούς.

Τρουματισμός παιδιού στα δάκτυλά

Το ζήτημα δεν είναι ποιος θα δικαιωθεί πολιτικά. Το ζήτημα είναι να λειτουργούν οι δημοτικές εγκαταστάσεις με απόλυτη ασφάλεια για όλους.

Οι πολίτες μπορούν πλέον να κρίνουν μόνοι τους ποιος έθεσε ένα υπαρκτό ζήτημα και ποιος επέλεξε αρχικά να το απαξιώσει, πριν τελικά προχωρήσει στις απαραίτητες εργασίες.