Μια πραγματικά μαύρη σελίδα έγραψε η ΕΡΤ στην ιστορία της δημόσιας τηλεόρασης. Την ώρα που η Ελλάδα ζούσε μία από τις μεγαλύτερες στιγμές του αθλητισμού για το 2026 στο Παγκόσμιο Κύπελλο στο Σίδνεϊ, η δημόσια τηλεόραση, παρότι είχε τα αποκλειστικά δικαιώματα μετάδοσης, δεν έστειλε ούτε έναν δημοσιογράφο για να καλύψει τη διοργάνωση από κοντά.

Η απόφαση αυτή είχε ως αποτέλεσμα οι τηλεθεατές να παρακολουθήσουν μια «φτωχή» μετάδοση, χωρίς ελληνικό ρεπορτάζ από το γήπεδο, χωρίς συνεντεύξεις, χωρίς εικόνες από τα αποδυτήρια και τις πανηγυρικές στιγμές των αθλητών. Μετά τη λήξη των αγώνων δεν υπήρχε ούτε μικρόφωνο ούτε κάμερα της ΕΡΤ για να καταγράψει τις πρώτες δηλώσεις των πρωταγωνιστών, αφήνοντας μια τεράστια δημοσιογραφική απουσία σε μια ιστορική στιγμή.

Ακόμη μεγαλύτερη απορία προκαλεί το γεγονός ότι όταν επρόκειτο για το Παγκόσμιο Κύπελλο ποδοσφαίρου, η ΕΡΤ είχε στείλει μεγάλη δημοσιογραφική αποστολή στο εξωτερικό, όπως άλλωστε όφειλε να κάνει. Στην περίπτωση όμως του Σίδνεϊ, φαίνεται πως το κόστος μπήκε πάνω από την ανάγκη να καλυφθεί σωστά μια διοργάνωση στην οποία η Ελλάδα πρωταγωνιστούσε.

Και εδώ γεννιέται ένα ακόμη μεγάλο ερώτημα. Κάθε ελληνικό σπίτι πληρώνει υποχρεωτικά την ΕΡΤ μέσω του λογαριασμού του ηλεκτρικού ρεύματος, με ανταποδοτικό τέλος 3 ευρώ τον μήνα ανά παροχή. Οι πολίτες λοιπόν δικαιολογημένα αναρωτιούνται πού αξιοποιούνται αυτά τα χρήματα, όταν η δημόσια τηλεόραση δεν βρίσκεται δίπλα στους Έλληνες αθλητές στη σημαντικότερη στιγμή τους.

Η συγκεκριμένη επιλογή αναμένεται να ανοίξει ξανά τη συζήτηση για το αν πρέπει να συνεχίσει να επιβαρύνεται κάθε ελληνικό νοικοκυριό με το ανταποδοτικό τέλος της ΕΡΤ. Όλο και περισσότεροι θεωρούν ότι ήρθε η ώρα να επανεξεταστεί σοβαρά η υποχρεωτική αυτή χρέωση, αφού οι πολίτες έχουν κάθε δικαίωμα να απαιτούν μια δημόσια τηλεόραση που να βρίσκεται εκεί όπου γράφεται η ιστορία του ελληνικού αθλητισμού και όχι να απουσιάζει από αυτήν.