Σε έναν οριακό τελικό και εξελίχθηκε σε απόλυτο θρίλερ, οι «ερυθρόλευκοι» επικράτησαν με 92-85, ράβοντας το τέταρτο αστέρι στη φανέλα τους και επιστρέφοντας στην κορυφή της Euroleague μετά από 13 ολόκληρα χρόνια.

Η αλήθεια είναι ότι η Ρεάλ παρατάχθηκε στο Final Four με σημαντικά προβλήματα, αφού δεν είχε στη διάθεσή της τους Ταβάρες και Λεν, ενώ κατά τη διάρκεια του ισπανικού «εμφυλίου» με τη Βαλένθια έχασε και τον Γκαρούμπα. Παρά τις αναποδιές, η ομάδα του Σέρτζιο Σκαριόλο έδειξε τον λόγο που θεωρείται βαριά φανέλα. Πάλεψε με νύχια και με δόντια, έλεγξε τον ρυθμό στο ξεκίνημα χάρη στον «καυτό» Λάιλς και τον Χεζόνια, κλείνοντας μάλιστα το πρώτο δεκάλεπτο στο +7 και αναγκάζοντας τους ψηλούς του Ολυμπιακού να μείνουν χαμηλά σε δημιουργία και σκοράρισμα.

Η απάντηση του Ολυμπιακού ήρθε στο δεύτερο δεκάλεπτο και είχε γαλλική υπογραφή. Ο Εβάν Φουρνιέ πήρε το όπλο του, βρήκε μεγάλα σουτ και με την πολύτιμη βοήθεια του Άλεκ Πίτερς γύρισε τούμπα το ματς, δίνοντας το προβάδισμα στους Πειραιώτες λίγο πριν πάνε οι δύο ομάδες στα αποδυτήρια. Στα αξιοσημείωτα του πρώτου μέρους, το γεγονός ότι η Ρεάλ δεν πάτησε ούτε μια φορά τη γραμμή των βολών, παρά τα επτά φάουλ που κέρδισε, την ώρα που ο Ολυμπιακός είχε ήδη εκτελέσει εννέα.

Το δεύτερο ημίχρονο ήταν μια αληθινή μάχη χαρακτήρων και νεύρων. Η ένταση χτύπησε κόκκινο, με τους Καμπάτσο και ΜακΚίσικ να ανταλλάσσουν «φιλοφρονήσεις» και να χρεώνονται με τεχνικές ποινές. Η Ρεάλ βρήκε τα ψυχικά αποθέματα να αντιδράσει και έκλεισε την τρίτη περίοδο προηγούμενη με 65-59, αφήνοντας τα πάντα ανοιχτά για το τελευταίο δεκάλεπτο.

Εκεί, το παιχνίδι έγινε για γερά νεύρα. Βεζένκοφ και Φουρνιέ έβγαιναν μπροστά για τον Ολυμπιακό, Χεζόνια και Ντεκ απαντούσαν για τη Ρεάλ, με το σκορ να αλλάζει χέρια συνεχώς. Όταν ο Χεζόνια ισοφάρισε σε 80-80 με ένα απίστευτο μακρινό τρίποντο, ο Τζόουνς απάντησε αμέσως με κάρφωμα, δίνοντας το σύνθημα για την τελική αντεπίθεση. Στα κρίσιμα τελευταία λεπτά, οι παίκτες του Γιώργου Μπαρτζώκα έδειξαν τεράστια ψυχραιμία από τη γραμμή των βολών, με τους Γουόκαπ, Φουρνιέ και Πίτερς να «κλειδώνουν» τη μεγάλη νίκη και να στέλνουν τους χιλιάδες οπαδούς τους στα ουράνια.