Πέντε λεπτά χρειάστηκαν για να εξαφανιστούν τα εισιτήρια του Final Four. Πέντε λεπτά για να “πουλήσει” η Ευρωλίγκα το κορυφαίο της προϊόν. Και λίγα λεπτά ακόμη για να γεμίσει το διαδίκτυο με τα ίδια εισιτήρια σε εξωπραγματικές τιμές.

Από τα 399 και τα 952 ευρώ, βρεθήκαμε στα 1.400, στα 2.500, στα 10.000 και στα 14.800 ευρώ. Ένας μισθός – και παραπάνω – για να δεις τρία παιχνίδια μπάσκετ. Αυτό δεν είναι γιορτή. Είναι αποκλεισμός.

Η μαύρη αγορά δεν εμφανίστηκε ξαφνικά. Δεν έπεσε από τον ουρανό. Τα εισιτήρια ανέβηκαν στις πλατφόρμες μεταπώλησης σχεδόν αμέσως μόλις έκλεισε η επίσημη πώληση. Αυτό σημαίνει ότι το σύστημα είτε δεν προστατεύει τον φίλαθλο είτε δεν θέλει να τον προστατεύσει.

Η Ευρωλίγκα μιλά για το “κορυφαίο μπασκετικό γεγονός της Ευρώπης”. Κορυφαίο, όμως, δεν είναι μόνο το θέαμα στο παρκέ. Είναι και ο τρόπος που σέβεσαι τον κόσμο σου. Όταν αφήνεις τη διοργάνωση να μετατρέπεται σε πεδίο κερδοσκοπίας, τότε δεν έχεις πρόβλημα εικόνας. Έχεις πρόβλημα ουσίας.

Το Final Four στην Αθήνα θα έπρεπε να είναι γιορτή για τον Ευρωπαίο φίλαθλο. Αντί γι’ αυτό, έγινε προνόμιο για λίγους και ευκαιρία για μεσάζοντες.

Αν αυτή είναι η “κορυφαία διοργάνωση”, τότε η κορυφή της βρίσκεται στη μαύρη αγορά. Και αυτό δεν είναι επιτυχία. Είναι ντροπή.

🔥 Διαβάζονται περισσότερο