Το 2026 ανακηρύχθηκε από τον Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών, μέσω του FAO (Food and Agriculture Organization), ως Διεθνές Έτος της Αγρότισσας (International Year of the Woman Farmer 2026), αναγνωρίζοντας τον καθοριστικό ρόλο που διαδραματίζουν εκατομμύρια γυναίκες στη γεωργία, την επισιτιστική ασφάλεια, την οικογενειακή οικονομία και τη βιωσιμότητα των αγροτικών κοινωνιών παγκοσμίως.

Η απόφαση αυτή δεν αποτελεί απλώς έναν συμβολισμό. Είναι μια παγκόσμια πολιτική και κοινωνική πρωτοβουλία που στοχεύει να φωτίσει την πραγματικότητα της γυναίκας της υπαίθρου: της γυναίκας που καλλιεργεί, παράγει, φροντίζει, αντέχει και συχνά παραμένει αόρατη.

Η Αγρότισσα στο επίκεντρο της παγκόσμιας γεωργίας

Σύμφωνα με στοιχεία του FAO, οι γυναίκες αποτελούν σχεδόν το 43% του παγκόσμιου αγροτικού εργατικού δυναμικού, ενώ σε πολλές αναπτυσσόμενες περιοχές είναι ο βασικός πυλώνας παραγωγής τροφίμων. Παρ’ όλα αυτά:

έχουν λιγότερη πρόσβαση σε γη,
περιορισμένη χρηματοδότηση και πιστώσεις,
μικρότερη πρόσβαση σε εκπαίδευση, τεχνολογία και καινοτομία,
χαμηλότερη εκπροσώπηση στη λήψη αποφάσεων.

Το Διεθνές Έτος Αγρότισσας έρχεται να αναδείξει αυτές τις ανισότητες, αλλά και να δείξει ότι η ενδυνάμωση των γυναικών στη γεωργία δεν είναι μόνο θέμα δικαιοσύνης – είναι κλειδί για την παγκόσμια επισιτιστική ασφάλεια.

Στόχοι του Διεθνούς Έτους Αγρότισσας 2026

Η πρωτοβουλία του ΟΗΕ και του FAO εστιάζει σε τέσσερις βασικούς άξονες:

Αναγνώριση
Της συμβολής των αγροτισσών στην παραγωγή τροφίμων, στη διατήρηση των τοπικών κοινωνιών και στην προστασία του περιβάλλοντος.
Ενδυνάμωση
Μέσω πολιτικών που προωθούν την ισότιμη πρόσβαση σε γη, πόρους, τεχνογνωσία και χρηματοδότηση.
Ορατότητα
Ανάδειξη των ιστοριών, των αγώνων και της καθημερινότητας των γυναικών της υπαίθρου σε διεθνές και εθνικό επίπεδο.
Βιωσιμότητα
Σύνδεση της γυναικείας αγροτικής εργασίας με την κλιματική ανθεκτικότητα, τη βιώσιμη γεωργία και την καινοτομία.

Η Ελληνίδα Αγρότισσα στον σύγχρονο κόσμο

Στην Ελλάδα, η αγρότισσα δεν είναι μόνο παραγωγός. Είναι μάνα, διαχειρίστρια, εργάτρια, επιχειρηματίας, συχνά χωρίς ωράριο και χωρίς αναγνώριση. Σε περιοχές όπως η Θεσσαλία, η Μακεδονία, η Ήπειρος και η Κρήτη, οι γυναίκες της υπαίθρου κρατούν ζωντανή την αγροτική παραγωγή, μεταδίδουν γνώση, στηρίζουν την οικογένεια και την τοπική οικονομία.

Το 2026 αποτελεί ευκαιρία:

για εθνικές δράσεις,
για εκπαιδευτικά και κοινωνικά προγράμματα,
για ανάδειξη καλών πρακτικών,
για ουσιαστικό διάλογο γύρω από τον ρόλο της γυναίκας στον πρωτογενή τομέα.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών, με το ψήφισμα 62/136, καθιέρωσε την 15η Οκτωβρίου ως Παγκόσμια Ημέρα των Γυναικών της Υπαίθρου, αναγνωρίζοντας τον καθοριστικό ρόλο και τη συμβολή τους στην αγροτική ανάπτυξη, την επισιτιστική ασφάλεια και την καταπολέμηση της φτώχειας. Στον Τύρναβο, ωστόσο, η γυναίκα της υπαίθρου δεν τιμάται μόνο μία ημέρα τον χρόνο, αλλά καθημερινά. Το άγαλμα της Τυρναβίτισσας του χωραφιού και των αγώνων, που δεσπόζει στην κεντρική πλατεία της πόλης, αποτελεί διαρκές σύμβολο τιμής στη γυναίκα του μόχθου, της αντοχής και της καθημερινότητας. Ένα έργο του Τυρναβίτη γλύπτη Γεωργίου Καλακαλλά, που υπενθυμίζει ότι η αγρότισσα δεν είναι απλώς στήριγμα της υπαίθρου, αλλά θεμέλιο της κοινωνίας και της τοπικής ιστορίας.

Μια χρονιά αφιερωμένη στη Γυναίκα της γης

Το Διεθνές Έτος Αγρότισσας 2026 είναι μια υπενθύμιση ότι πίσω από κάθε χωράφι, κάθε σοδειά και κάθε αγροτική οικογένεια, βρίσκεται συχνά μια γυναίκα που αγωνίζεται αθόρυβα.

Μια χρονιά-σταθμός, αφιερωμένη στη Γυναίκα, τη Μάνα, την Αγωνίστρια, την Εξισορροπίστρια της ζωής και της γης.